Νέο εκλογικό «ράπισμα» απειλεί την Κυριακή το CDU και τον Φρίντριχ Μερτς

Κρίσιμες εκλογές την Κυριακή στο κρατίδιο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία. Η Εναλλακτική για τη Γερμανία -AfD, θέλει την πρωτιά, οι Χριστιανοδημοκράτες απειλούνται με ιστορική πανωλεθρία.

    Το γερμανικό κρατίδιο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία ψηφίζει αυτή την Κυριακή, 20 Σεπτεμβρίου 2026, για νέο Κοινοβούλιο του κρατιδίου, η εικόνα, μόλις πέντε ημέρες πριν από την κάλπη, είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα: AfD και SPD δίνουν μάχη για την πρώτη θέση, χωρίς όμως καμία από τις δύο να πλησιάζει αυτοδυναμία

Λίγες μέρες απομένουν για τις τοπικές εκλογές στο κρατίδιο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία και η «Εναλλακτική για τη Γερμανία» (AfD) εξακολουθεί να προηγείται καθαρά στις δημοσκοπήσεις. Ωστόσο, τις τελευταίες εβδομάδες οι Σοσιαλδημοκράτες (SPD) έχουν καλύψει μέρος από το χαμένο έδαφος, με την πρωθυπουργό Μανουέλα Σβέζιγκ να επιδίδεται σε μία προεκλογική καμπάνια πόλωσης, αποβλέποντας στην αποδυνάμωση πιθανών μετεκλογικών εταίρων. Αυτό προκαλεί την αντίδραση τόσο των Χριστιανοδημοκρατών (CDU), όσο και του Kόμματος της Αριστεράς (Die Linke), που βλέπουν τον προεκλογικό αγώνα να εξελίσσεται σε προσωπική μονομαχία ανάμεσα στην Σβέζιγκ και τον υποψήφιο της AfD, Λέιφ Έρικ Χολμ.

Στην τελευταία του καταμέτρηση, σύμφωνα με την Deutsche Welle, το «Πολιτικό Βαρόμετρο» του ZDF έβλεπε την AfD στο 37%, μόλις τρεις μονάδες μπροστά από το SPD. Οι Χριστιανοδημοκράτες του καγκελάριου Φρίντριχ Μερτς συγκεντρώνουν μόλις 7% και αν αυτό το ποσοστό επιβεβαιωθεί στην κάλπη, θα πρόκειται για τη χειρότερη επίδοση του κόμματος στη μεταπολεμική ιστορία της Γερμανίας. Θα ήταν ένα ακόμη ισχυρό «ράπισμα» μετά από την πανωλεθρία στο κρατίδιο Σαξονία-Άνχαλτ.

Μικραίνει το προβάδισμα της AfD;

Στη δημοσκόπηση του ZDF το προβάδισμα της AfD φαίνεται να συρρικνώνεται σε σχέση με σφυγμομετρήσεις άλλων ινστιτούτων τους τελευταίους μήνες. Πάντως, άλλη δημοσκόπηση της Infratest-dimap για λογαριασμό του τηλεοπτικού δικτύου ZDF εμφάνιζε μία διαφορά πέντε ποσοστιαίων μονάδων.

Η πρωθυπουργός Μανουέλα Σβέζιγκ προβάλλει τον εαυτό της ως το αντίπαλον δέος στους εθνολαϊκιστές, επιδιώκοντας να κινητοποιήσει όσο το δυνατόν περισσότερους ψηφοφόρους στην κατεύθυνση αυτή. Πράγματι, στο δημοσκοπικό ερώτημα «ποιον θέλετε ως πρωθυπουργό στο κρατίδιο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία;» η Σβέζιγκ συγκεντρώνει ποσοστά έως 61%, πολύ πάνω από τον υποψήφιο της AfD Λέιφ Έρικ Χολμ, ο οποίος περιορίζεται στο 28%.

Αντιδρούν τα «μικρά κόμματα»

Ενώ όμως ενισχύεται δημοσκοπικά το SPD στο Μεκλεμβούργο (σε αντίθεση με την πανεθνική τάση του κόμματος), η τακτική αυτή προκαλεί απώλειες και εκνευρισμό στα μικρότερα κόμματα, ακόμη και στο «Κόμμα της Αριστεράς» (Die Linke), που σήμερα συνεργάζεται με την Σβέζινγκ στην τοπική κυβέρνηση του κρατιδίου. Πρόσφατα ο επικεφαλής της Linke στο συγκεκριμένο κρατίδιο, Χένις Χερμπστ, έκανε λόγο για «υποτιθέμενη προεκλογική μονομαχία» τη στιγμή που χρειάζονται ευρύτερες πλειοψηφίες για μία πολιτική που προωθεί την κοινωνική δικαιοσύνη. «Και αυτές οι πλειοψηφίες υλοποιούνται μόνο με την Αριστερά», τονίζει ο ίδιος.

Το Κόμμα των Πρασίνων, που είχε συγκεντρώσει 6,3% στις τοπικές εκλογές του 2021, κινείται δημοσκοπικά γύρω στο εκλογικό όριο του 5% και η Μανουέλα Σβέζιγκ δεν μπορεί παρά να ελπίζει ότι οι «Πράσινοι» θα καταφέρουν τελικά να μπουν και πάλι στην τοπική Βουλή του Σβερίν, ώστε πιο εύκολα να επανεκλεγεί και εκείνη πρωθυπουργός. Όσο για το Κόμμα των Φιλελευθέρων (FDP), βυθίζεται πλέον στην αφάνεια, καθώς συγκεντρώνει το πολύ 3% έναντι 5,8% το 2021.

«Ιστορικά χαμηλά για την CDU»;

Ο μεγάλος χαμένος είναι αναμφισβήτητα η CDU, η οποία φαίνεται να συνθλίβεται μεταξύ των δύο ισχυρότερων πολιτικών δυνάμεων. Ο υποψήφιός της για την πρωθυπουργία, Ντάνιελ Πέτερς, προειδοποιεί ότι «η πόλωση έχει ως αποτέλεσμα την περαιτέρω ισχυροποίηση της AfD». Η πόλωση θα είναι και ένας από τους λόγους για «ένα από τα χειρότερα εκλογικά αποτελέσματα στην ιστορία» των Χριστιανοδημοκρατών προειδοποιεί ο Έκχαρντ Ρέμπεργκ, επί σειρά ετών επικεφαλής του κόμματος στο κρατίδιο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία.

Η CDU φαίνεται να υποχωρεί διαρκώς στις προτιμήσεις των ψηφοφόρων. Στις αρχές του καλοκαιριού κυμαινόταν γύρω στο 10%, ωστόσο στις δημοσκοπήσεις της περασμένης Πέμπτης – τόσο για το ZDF – όσο και για το ARD, περιορίζεται στο 7%. Την ίδια στιγμή μάλιστα η δημοσκόπηση του ARD φέρνει την AfD στο 38% έναντι 35% στις αρχές Σεπτεμβρίου. Στο ίδιο ποσοστό εμφανίζονται οι Χριστιανοδημοκράτες σε δημοσκόπηση του Ινστιτούτου Insa για την εφημερίδα Nordkurier, που είχε πραγματοποιηθεί στο διάστημα 1 έως 8 Σεπτεμβρίου.

 Τι λένε οι τελευταίες δημοσκοπήσεις

Η πιο πρόσφατη έρευνα της Infratest dimap (ARD, 10/9) δίνει:

Κόμμα	Πρόθεση ψήφου
AfD	38%
SPD	33%
Linke	9%
CDU	7%
Πράσινοι	5%
BSW	4%
Άλλοι	4%

Η έρευνα βασίστηκε σε 1.556 ερωτηθέντες και έγινε 7–9 Σεπτεμβρίου.

Ενδιαφέρον είναι ότι η SPD κλείνει την ψαλίδα: στις αρχές Σεπτεμβρίου ήταν στο 32%, ενώ η AfD ανέβηκε από 35% σε 38%. Άρα το +5 της AfD είναι μεν σαφές, αλλά όχι «κλειδωμένο».

Οι τελευταίες εκτιμήσεις

Με βάση όλες τις τελευταίες ενδείξεις, θα έβαζα τις πιθανότητες περίπου ως εξής:

• AfD να βγει πρώτη: 60–65%
• SPD να βγει πρώτη: 35–40%
• Αυτοδυναμία οποιουδήποτε κόμματος: πρακτικά μηδενική
• SPD να παραμείνει στην κυβέρνηση: πιθανότερο από το να κυβερνήσει η AfD

Το τελευταίο σημείο είναι πολύ σημαντικό. Ακόμη κι αν η AfD πάρει την πρώτη θέση, δεν σημαίνει ότι θα σχηματίσει κυβέρνηση. Οι αριθμοί των μικρότερων κομμάτων θα είναι καθοριστικοί. Η CDU αναμένεται χαμηλά, ενώ ιδιαίτερα κρίσιμο είναι αν Πράσινοι και BSW θα περάσουν το όριο του 5%.

 Πιθανότερα σενάρια

1. AfD πρώτη – SPD δεύτερη → SPD κυβέρνηση
Αυτό είνα σήμερα το πιο πιθανό συνολικό σενάριο. Η AfD μπορεί να κερδίσει την πρώτη θέση, αλλά τα υπόλοιπα κόμματα είναι πιθανότερο να συγκροτήσουν κυβέρνηση χωρίς αυτήν. Αναλύσεις πριν από την κάλπη θεωρούν ιδιαίτερα πιθανό έναν συνασπισμό SPD–Linke–Πράσινων, εφόσον οι Πράσινοι μπουν στη Βουλή.

2. SPD πρώτη → κυβέρνηση SPD με Linke/Πράσινους
Αυτό είναι το σενάριο που επιδιώκει η πρωθυπουργός Manuela Schwesig. Η διαφορά με την AfD έχει μειωθεί αρκετά ώστε μια τελική ανατροπή δεν θα αποτελούσε έκπληξη. Το ZDF χαρακτηρίζει την αναμέτρηση ουσιαστικά «ντέρμπι» AfD–SPD.

3. AfD πρώτη και αδυναμία σχηματισμού κυβέρνησης
Είναι επίσης σοβαρό ενδεχόμενο. Η AfD μπορεί να πετύχει ιστορικά υψηλό αποτέλεσμα, αλλά να βρεθεί απομονωμένη πολιτικά. Αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε δύσκολες διαπραγματεύσεις ή ακόμη και σε κυβέρνηση μειοψηφίας.

Οι έμπειροι δημοσκόποι βλέπουν:

1. AfD 36–38%
2. SPD 32–34%
3. Linke 8–10%
4. CDU 6–8%
5. Grüne 4–6%
6. BSW 3–5%

Δηλαδή, AfD οριακά πρώτη, αλλά SPD πιθανότερη να ηγηθεί της επόμενης κυβέρνησης.

Και υπάρχει ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον στοιχείο: η AfD είχε πάρει 35% στις ομοσπονδιακές εκλογές του 2025 στο κρατίδιο, οπότε ένα αποτέλεσμα κοντά στο 38% την Κυριακή θα επιβεβαίωνε ότι η Ανατολική Γερμανία αποτελεί πλέον ένα από τα ισχυρότερα εκλογικά της προπύργια.

επιμέλεια: Σπύρος Γκανής

Μπορούν οι τοπικές εκλογές στη Γερμανία να επηρεάσουν τη γεωπολιτική κατάσταση της χώρας;

     "Ειρήνη, ελευθερία, όχι πόλεμος". Αυτά είναι τα συνθήματα που ακούγονται στις γραφικές πλακόστρωτες παλιές πόλεις που βρίσκονται διάσπαρτες στην ανατολική Γερμανία. Ο μέσος όρος ηλικίας όσων κρατούν σημαίες με τα γράμματα "ειρήνη" και "πρώτα η πατρίδα μας" είναι περίπου 60 ετών.

Ο πόλεμος στην Ουκρανία κυριαρχεί στην πολιτική συζήτηση ενόψει των εκλογών σε τρία κρατίδια της ανατολικής Γερμανίας τον Σεπτέμβριο. Τόσο τα ακροαριστερά όσο και τα ακροδεξιά κόμματα ζητούν διαπραγματεύσεις με τη Ρωσία και τη διακοπή των παραδόσεων όπλων στην Ουκρανία. Μπορούν να επηρεάσουν την εξωτερική πολιτική της Γερμανίας;

"Ειρήνη, ελευθερία, όχι πόλεμος". Αυτά είναι τα συνθήματα που ακούγονται στις γραφικές πλακόστρωτες παλιές πόλεις που βρίσκονται διάσπαρτες στην ανατολική Γερμανία. Ο μέσος όρος ηλικίας όσων κρατούν σημαίες με τα γράμματα "ειρήνη" και "πρώτα η πατρίδα μας" είναι περίπου 60 ετών.

Αλλά πολλές από αυτές τις διαμαρτυρίες έχουν επίσης πιο σκοτεινές αποχρώσεις και απόηχο αντιδημοκρατικών αξιών.

Ορισμένοι σε μια διαδήλωση της Δευτέρας στην πόλη Goerlitz της ανατολικής Σαξονίας φορούσαν μπλουζάκια που έγραφαν: "όταν το σωστό γίνεται λάθος, η επανάσταση γίνεται καθήκον". Κάποιοι από τους διαδηλωτές είναι πεπεισμένοι ότι η κυβέρνηση ενεργεί εναντίον τους με την "εισαγωγή πολιτισμών" και την αλόγιστη δαπάνη χρημάτων για πράσινη ενέργεια.

Οι πολίτες των ανατολικών κρατιδίων της Σαξονίας, της Θουριγγίας και του Βρανδεμβούργου θα προσέλθουν στις κάλπες τον Σεπτέμβριο. Σύμφωνα με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις, το ακροδεξιό κόμμα Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) έχει ξεπεράσει στη Σαξονία τους Χριστιανοδημοκράτες (CDU), οι οποίοι βρίσκονταν στην εξουσία επί 16 χρόνια υπό την πρώην καγκελάριο Άγγελα Μέρκελ και οι οποίοι αναμένεται να κερδίσουν στις ομοσπονδιακές εκλογές του επόμενου έτους.

Νέο ακροαριστερό κόμμα, η Συμμαχία Σάχρα Βάγκενκνεχτ (BSW), αποσχίστηκε πέρυσι από το αριστερό κόμμα Die Linke και ζήτησε παρόμοιες πολιτικές με το AfD, όπως διαπραγματεύσεις με τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν, τον τερματισμό των παραδόσεων όπλων στην Ουκρανία και την άμβλυνση των πολιτικών για το κλίμα. Και τα δύο κόμματα ασκούν έντονη κριτική στη σημερινή κυβέρνηση, αλλά δεν έχουν προσφέρει πολλές εφικτές λύσεις.

Μπορούν να επηρεάσουν αυτές οι εκλογές την εξωτερική πολιτική της ομοσπονδιακής κυβέρνησης;

Ο πολιτικός επιστήμονας Dr. Carsten Koschmieder λέει ότι όχι άμεσα, αν και οι εκλογές αυτές θα μπορούσαν να επηρεάσουν τα άλλα πολιτικά κόμματα που βρίσκονται στην εξουσία.

Ο Koschmieder λέει ότι οι τοπικές κυβερνήσεις των κρατιδίων δεν μπορούν να ασκούν εξωτερική πολιτική, "αλλά επηρεάζουν τη συνολική πολιτική κατάσταση".


Το ζήτημα, λέει ο Koschmieder, "είναι ότι τα άλλα κόμματα παρακολουθούν τι συμβαίνει. Βλέπουν ότι το BSW και το AfD παίρνουν πολλές ψήφους. Στην Ανατολική Γερμανία, ο πόλεμος στην Ουκρανία είναι μείζον θέμα".

"Αυτό που συμβαίνει τώρα είναι ότι, για παράδειγμα, ο υπουργός πρόεδρος της Σαξονίας Michael Kretschmer, ο οποίος είναι μέλος του CDU και συμμετέχει στο εθνικό συμβούλιο του CDU, λέει εδώ και μήνες ότι πρέπει να συμφιλιωθούμε με τη Ρωσία, να αγοράσουμε ξανά ρωσικό φυσικό αέριο, να εγκαταλείψουμε την Ουκρανία, να σταματήσουμε να δίνουμε στην Ουκρανία οτιδήποτε και να απελάσουμε τους Ουκρανούς πρόσφυγες".

Ο Koschmieder λέει ότι ο Kretschmer θέλει να διατηρήσει την πλειοψηφία των ψήφων του, ιδίως δεδομένου ότι το AfD θα μπορούσε να λάβει περίπου το 30% των ψήφων στις εκλογές του Σεπτεμβρίου.

"Προσπαθεί να παίξει σε αυτό το θέμα γιατί ξέρει ότι είναι σημαντικό για τους ανθρώπους. Εάν μετά τις εκλογές σε επίπεδο κρατιδίων αποδειχθεί ότι τα κόμματα που αντιτίθενται στη βοήθεια προς την Ουκρανία έχουν ισχυρές επιδόσεις και εάν οι μετεκλογικές έρευνες δείξουν ότι το θέμα ήταν κρίσιμο για πολλούς ψηφοφόρους, αυτό θα έχει φυσικά αντίκτυπο στην εθνική πολιτική. Έχουμε ομοσπονδιακές εκλογές το 2025, αν ο συνασπισμός διαρκέσει τόσο πολύ".

Ο Koschmieder προειδοποιεί ότι "εάν το AfD επιτύχει ισχυρό αποτέλεσμα στις τρεις εκλογές σε επίπεδο κρατιδίων, τα δημοκρατικά κόμματα θα αρχίσουν να αναρωτιούνται γιατί συμβαίνει αυτό και τι πρέπει να αλλάξουν".

"Ωστόσο, η επιρροή των κυβερνήσεων των κρατιδίων πέραν των συνόρων τους είναι αρκετά περιορισμένη, εκτός εάν ενεργούν μέσω του Bundesrat (του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου)", συνεχίζει ο Koschmieder. "Αλλά ακόμη και στο Bundesrat, η συνδυασμένη επιρροή των τριών κρατιδίων είναι ελάχιστη".

Τι γίνεται με έναν συνασπισμό μεταξύ BSW και AfD;

Το AfD αναμένεται να είναι το ισχυρότερο κόμμα τουλάχιστον στη Σαξονία και αναμένεται να τα πάει πολύ καλά στο Βρανδεμβούργο και τη Θουριγγία. Αλλά είναι απίθανο να κερδίσει πάνω από το 50% που απαιτείται για την πλειοψηφία ώστε να συμμετάσχει στην κυβέρνηση.

Ο διορισμός δικαστών απαιτεί πλειοψηφία δύο τρίτων.

Ωστόσο, ακόμη και αν το AfD δεν μπει στην κυβέρνηση, μπορεί να ασκήσει μεγάλη επιρροή, σύμφωνα με τον Koschmieder.

Ενώ το CDU έχει αποκλείσει τον σχηματισμό συνασπισμού με το AfD τόσο σε τοπικό όσο και σε ομοσπονδιακό επίπεδο, θα μπορούσε ενδεχομένως να υπαναχωρήσει από αυτή την υπόσχεση.

Εναλλακτικά, λέει ο Koschmieder, "είναι πιθανό, για παράδειγμα, το BSW και το AfD να συγκεντρώσουν μαζί πάνω από 50% σε ένα από τα ομόσπονδα κρατίδια. Τότε θα ήταν αδύνατο να σχηματιστεί κυβέρνηση χωρίς ένα από αυτά τα δύο κόμματα και θα μπορούσαν φυσικά να προβάλουν πολύ ισχυρές απαιτήσεις κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων, λέγοντας: "Θα συμμετάσχουμε στην κυβέρνηση μόνο αν συμφωνήσετε σε αυτό ή εκείνο"".

Τέτοιες απαιτήσεις θα περιλάμβαναν πιθανότατα τη διακοπή των παραδόσεων όπλων στην Ουκρανία.

Ο Koschmieder λέει ότι είναι πιθανό το BSW να εισέλθει στην κυβέρνηση και ότι η ηγέτης Sahra Wagenknecht "έχει ήδη πει ότι θα παρέμβει στις διαπραγματεύσεις σε κρατικό επίπεδο και θα πιέσει ώστε τα θέματα εθνικής και εξωτερικής πολιτικής να αποτελέσουν μέρος των συνομιλιών. Θα μπορούσε να πει: "Θα εισέλθουμε σε συνασπισμό μόνο εάν η συμφωνία συνασπισμού περιλαμβάνει τη δέσμευση ότι η κυβέρνηση του κρατιδίου υπερασπίζεται ορισμένα πράγματα. Παρόλο που οι κυβερνήσεις των κρατιδίων δεν έχουν καμία αρμοδιότητα όσον αφορά την εξωτερική πολιτική ή τις αποφάσεις σχετικά με τη βοήθεια ή τα όπλα για την Ουκρανία, θα μπορούσε ωστόσο να πιέσει για κάτι σαν μια πρωτοβουλία του Bundesrat που να δηλώνει ότι η Γερμανία θα πρέπει να σταματήσει να προμηθεύει όπλα στην Ουκρανία. Αυτό είναι πραγματικά πιθανό".

Ωστόσο, εάν υπάρχουν διαφωνίες στο πλαίσιο ενός συνασπισμού, το Bundesrat απέχει από την ψηφοφορία επί θεμάτων. Αυτό σημαίνει ότι το AfD, σε συνασπισμό με ένα άλλο κόμμα όπως το CDU ή το BSW, δεν θα ψηφίσει για ορισμένα θέματα, ακόμη και αν και τα τρία κρατίδια κυβερνώνται από μια κυβέρνηση του AfD, κάτι που ο Koschmieder εκτιμά ότι είναι πολύ απίθανο.

Αποτελεί το AfD πραγματικά απειλή;

Ο Koschmieder λέει ότι "το AfD θα έχει επιρροή μόνο εάν άλλα κόμματα σχηματίσουν συνασπισμό μαζί του ή εάν το CDU υιοθετήσει τις θέσεις του AfD. Σε αυτή την περίπτωση, το AfD θα μπορούσε να έχει μόνιμο αρνητικό αντίκτυπο στη δημοκρατία. Αλλά αν το CDU δεν το κάνει αυτό, τότε το AfD θα παραμείνει σχετικά απομονωμένο. Ακόμα και αν πάρει το 30% των ψήφων, δεν θα μπορέσει να προκαλέσει μεγάλη ζημιά από μόνο του".

Ωστόσο, αυτό ισχύει μόνο σε ομοσπονδιακό επίπεδο. Σε επίπεδο κρατιδίων, το AfD θα μπορούσε δυνητικά "να προκαλέσει μεγάλη ζημιά εντός των κρατιδίων τους, βλάπτοντας τη δημοκρατία σε περιφερειακό επίπεδο, υπονομεύοντας την εκπαίδευση και καταστρέφοντας την πολιτική δέσμευση".

Τόσο το BSW όσο και το AfD είναι επιφυλακτικοί απέναντι στην πράσινη ενέργεια, αλλά αν το AfD έχει καλές επιδόσεις στις επερχόμενες εκλογές, οι ηγέτες του "θα μπορούσαν να καθυστερήσουν τη σταδιακή κατάργηση του άνθρακα, επειδή δεν θέλουν να διακινδυνεύσουν την ανεργία ή τις διαρθρωτικές αλλαγές στις περιοχές άνθρακα της Ανατολικής Γερμανίας. Αυτό επηρεάζει όλη την Ευρώπη, διότι αν η Γερμανία συνεχίσει να καίει άνθρακα ή, εναλλακτικά, επενδύσει περισσότερο στην ηλιακή και την αιολική ενέργεια, αυτό θα έχει ευρύτερες επιπτώσεις σε ολόκληρη την ήπειρο".

euronews.com

Πέντε συμπεράσματα από τις περιφερειακές εκλογές της Γερμανίας μετά την άνοδο της ακροδεξιάς

Οι εκλογές σε δύο γερμανικά κρατίδια την Κυριακή οδήγησαν σε σοβαρές ήττες για τους κορυφαίους Χριστιανοδημοκράτες της χώρας , των οποίων ο καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς αντιμετωπίζει πιέσεις να κρατήσει σε απόσταση το AfD.

    Οι εκλογές σε δύο γερμανικά κρατίδια την Κυριακή οδήγησαν σε σοβαρές ήττες για τους κορυφαίους Χριστιανοδημοκράτες της χώρας , των οποίων ο καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς αντιμετωπίζει πιέσεις να κρατήσει σε απόσταση το ακροδεξιό κόμμα Εναλλακτική για την Γερμανία (AfD).

Οι εκλογές της Κυριακής σε δύο γερμανικά κρατίδια οδήγησαν στην ήττα του κυβερνώντος CDU της χώρας, ένα αποτέλεσμα που χαρακτηρίστηκε ως «καταστροφή» από τον καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς. Στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία, στα βορειοανατολικά της χώρας, το ακροδεξιό AfD αναδείχθηκε το ισχυρότερο κόμμα, ενώ το ακροαριστερό Die Linke προηγήθηκε στις δημοσκοπήσεις στο Βερολίνο.

Οι εκλογές σε δύο γερμανικά κρατίδια την Κυριακή, σύμφωνα με την FRANCE24, οδήγησαν σε σοβαρές ήττες για τους κορυφαίους Χριστιανοδημοκράτες της χώρας , των οποίων ο καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς αντιμετωπίζει πιέσεις να κρατήσει σε απόσταση το ακροδεξιό κόμμα Εναλλακτική για την Γερμανία (AfD).

Ακολουθούν πέντε συμπεράσματα από τις περιφερειακές εκλογές στο βορειοανατολικό κρατίδιο του Μεκλεμβούργου-Δυτικής Πομερανίας και στην πρωτεύουσα της Γερμανίας , το Βερολίνο .

Ο Merz είναι εκτός, αλλά όχι (ακόμα) εκτός

Τα αποτελέσματα σηματοδοτούν μια σημαντική οπισθοδρόμηση για τον Μερτς και το κόμμα του, το CDU , του οποίου οι ψηφοφόροι έχουν συρρέει στο AfD , καθώς ο 70χρονος είναι ολοένα και πιο αμφίβολος ότι μπορεί να αναζωογονήσει την οικονομία της Γερμανίας και να μειώσει το κόστος ζωής.

Αντιμέτωπος με τα χαμηλότερα ποσοστά αποδοχής για οποιονδήποτε καγκελάριο από τότε που άρχισαν να τηρούνται αρχεία, ο Μερτς, ο οποίος ο ίδιος περιέγραψε το αποτέλεσμα ως «καταστροφή», βρίσκεται υπό πίεση να υλοποιήσει τις υποσχέσεις του για μεταρρυθμίσεις, καθώς αυξάνονται οι εκκλήσεις για παραίτησή του μετά από λιγότερο από 17 μήνες στη θέση.

Ενώ ο Μερτς άφησε να εννοηθεί ότι θα παρέμενε και θα συνέχιζε το μεταρρυθμιστικό του πρόγραμμα, οι ήττες της Κυριακής εγείρουν ερωτήματα σχετικά με τη θέση του εντός του CDU, το αποτέλεσμα του οποίου στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία ήταν το χειρότερο σε οποιαδήποτε κρατιδιακή εκλογή από το 1949.

Η αποδυναμωμένη θέση του Μερτς ως ηγέτη του μεγαλύτερου και ισχυρότερου μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα μπορούσε να υπονομεύσει την ενότητα στο μπλοκ, όπου τα ακροδεξιά κόμματα συνεχίζουν να κερδίζουν, ενώ οι σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες έχουν ψυχρανθεί σημαντικά και οι οικονομικές πιέσεις έχουν ενταθεί.

Η AfD εδραιώνει την ηγετική του θέση

Το AfD σημείωσε σημαντική άνοδο και στα δύο κρατίδια και έγινε το ισχυρότερο κόμμα στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία, όπου υπερδιπλασίασε το αποτέλεσμά του σε σύγκριση με το 2021.

Αυτή είναι η δεύτερη φορά μέσα σε δύο εβδομάδες που το AfD κατακτά το μεγαλύτερο μερίδιο ψήφων σε εκλογές σε γερμανικά κρατίδια, μετά τη νίκη του στη Σαξονία-Άνχαλτ νωρίτερα αυτόν τον μήνα , ενισχύοντας τη δυναμική του ενόψει των ομοσπονδιακών εκλογών που προγραμματίζονται για το 2029.

Γερμανία: Χιλιάδες διαδηλωτές κατά της ακροδεξιάς μετά τη νίκη της AfD

Το AfD, ήδη το ισχυρότερο κόμμα στις εθνικές δημοσκοπήσεις με 29%, έχει συγκεντρώσει υποστήριξη για τις δεσμεύσεις του για σκληρή δράση για την απέλαση αλλοδαπών χωρίς δικαίωμα παραμονής στη Γερμανία, καθώς και για την επιστροφή στην φθηνή ρωσική ενέργεια και την προώθηση πιο συντηρητικών αξιών που επικεντρώνονται στο παραδοσιακό οικογενειακό μοντέλο.

Άλλα μεγάλα κόμματα, ωστόσο, αποφεύγουν τους συνασπισμούς με το AfD στο πλαίσιο μιας στρατηγικής «τείχους προστασίας», καθιστώντας απίθανο το κόμμα να κυβερνήσει στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία ή στο Βερολίνο, όπου ήρθε τρίτο.

Η οικοδόμηση συνασπισμών γίνεται όλο και πιο δύσκολη

Καθώς το AfD κερδίζει έδαφος και οι ψηφοφόροι διαιρούνται σε περισσότερα κόμματα, η οικοδόμηση σταθερών πλειοψηφιών γίνεται όλο και πιο δύσκολη .

Τα προκαταρκτικά αποτελέσματα δείχνουν ότι μια μελλοντική κυβέρνηση στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία θα χρειαζόταν τρία κόμματα για να λειτουργήσει.

Αυτή η διάσπαση θα απαιτήσει μεγαλύτερη προθυμία για συμβιβασμούς σε μια χώρα που παραδοσιακά διοικείται από δικομματικές κυβερνήσεις. Ένας τριμερής συνασπισμός «φαναριού» το 2021, η πρώτη τέτοια ένωση σε ομοσπονδιακό επίπεδο, διαλύθηκε μετά από λιγότερο από τρία χρόνια.

Το AfD, ήδη το ισχυρότερο κόμμα στις εθνικές δημοσκοπήσεις με 29%, έχει συγκεντρώσει υποστήριξη για τις δεσμεύσεις του για σκληρή δράση για την απέλαση αλλοδαπών χωρίς δικαίωμα παραμονής στη Γερμανία, καθώς και για την επιστροφή στην φθηνή ρωσική ενέργεια και την προώθηση πιο συντηρητικών αξιών που επικεντρώνονται στο παραδοσιακό οικογενειακό μοντέλο.

Άλλα μεγάλα κόμματα, ωστόσο, αποφεύγουν τους συνασπισμούς με το AfD στο πλαίσιο μιας στρατηγικής «τείχους προστασίας», καθιστώντας απίθανο το κόμμα να κυβερνήσει στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία ή στο Βερολίνο, όπου ήρθε τρίτο.

Η οικοδόμηση συνασπισμών γίνεται όλο και πιο δύσκολη

Καθώς το AfD κερδίζει έδαφος και οι ψηφοφόροι διαιρούνται σε περισσότερα κόμματα, η οικοδόμηση σταθερών πλειοψηφιών γίνεται όλο και πιο δύσκολη .

Τα προκαταρκτικά αποτελέσματα δείχνουν ότι μια μελλοντική κυβέρνηση στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία θα χρειαζόταν τρία κόμματα για να λειτουργήσει.

Αυτή η διάσπαση θα απαιτήσει μεγαλύτερη προθυμία για συμβιβασμούς σε μια χώρα που παραδοσιακά διοικείται από δικομματικές κυβερνήσεις. Ένας τριμερής συνασπισμός «φαναριού» το 2021, η πρώτη τέτοια ένωση σε ομοσπονδιακό επίπεδο, διαλύθηκε μετά από λιγότερο από τρία χρόνια.

Η στρατηγική του τείχους προστασίας έχει μέχρι στιγμής εμποδίσει το AfD να ανέλθει στην εξουσία, αλλά η αυξανόμενη απήχηση του κόμματος στους ψηφοφόρους έχει εγείρει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσον αυτή η στρατηγική εξακολουθεί να είναι βιώσιμη.

Αυτές οι αλλαγές αναγκάζουν τους αντιπάλους να διερευνήσουν εναλλακτικές ρυθμίσεις συνασπισμού. Στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία, η πιο πιθανή επιλογή φαίνεται να είναι για το δεύτερο Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα να προσθέσει τους Πράσινους στον υπάρχοντα συνασπισμό του με το Αριστερό Κόμμα.

Στο Βερολίνο, το νικηφόρο Αριστερό Κόμμα θα μπορούσε να σχηματίσει πλειοψηφία με το SPD και τους Πράσινους.

Το οικονομικό άγχος εκτυλίσσεται στις κάλπες

Η αδύναμη οικονομία της Γερμανίας γίνεται καθοριστικός παράγοντας στις κάλπες, με τους ψηφοφόρους από όλο το φάσμα να είναι απογοητευμένοι από το υψηλό κόστος διαβίωσης και την οικονομική αβεβαιότητα.

Η προεκλογική εκστρατεία και στα δύο κρατίδια πραγματοποιήθηκε σε ένα πλαίσιο αυξανόμενων τιμών καυσίμων που συνδέονται με τη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή και δεκάδων χιλιάδων επιπλέον περικοπών θέσεων εργασίας στη γερμανική βιομηχανία. Χρόνια οικονομικής στασιμότητας έχουν ωθήσει ορισμένους ψηφοφόρους να κοιτάξουν έξω από το πολιτικό κέντρο.

Στο Βερολίνο, το Αριστερό Κόμμα άγγιξε μια χορδή του πόθου εστιάζοντας στην έλλειψη στέγασης της πόλης, δεσμευόμενο να κατασκευάσει οικονομικά προσιτά νέα σπίτια, να μειώσει βίαια τα ενοίκια σε ακίνητα που είναι 20% ή περισσότερο πάνω από τον τοπικό μέσο όρο και να περιορίσει τα ενοικιαζόμενα ακίνητα για διακοπές.

Η AfD κέρδισε υποστήριξη με μια πρόταση για την αναβίωση του αγωγού φυσικού αερίου Nord Stream από τη Ρωσία , ο οποίος καταλήγει στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία. Το κόμμα λέει ότι η αναβίωση του αγωγού με ρωσικό φυσικό αέριο θα μείωνε το κόστος ενέργειας.

Οι ψηφοφόροι απομακρύνονται από το πολιτικό κέντρο

Το ακροαριστερό κόμμα Die Linke σημείωσε επίσης σημαντικά κέρδη, καθώς οι απογοητευμένοι ψηφοφόροι απομακρύνθηκαν από το κυρίαρχο ρεύμα.

Στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία, το Die Linke προσέλκυσε 28.000 ψηφοφόρους από το συντηρητικό CDU του Merz και 45.000 από το κεντροαριστερό SPD, σύμφωνα με δημοσκοπήσεις της infratest dimap για τον ραδιοτηλεοπτικό φορέα ARD.

Τα στοιχεία καταδεικνύουν την αυξανόμενη απήχηση του κόμματος στην παραδοσιακή βάση της εργατικής τάξης του SPD.

Η πρωθυπουργός του Μεκλεμβούργου-Δυτικής Πομερανίας, Μανουέλα Σβέσιγκ, του SPD, δήλωσε ότι η αντίθεση στην παροχή βοήθειας προς την Ουκρανία και η υποστήριξη του ανενεργού αγωγού Nord Stream με τη Ρωσία ήταν δύο λόγοι για τους οποίους οι ψηφοφόροι στην πρώην ανατολικογερμανική περιοχή μετανάστευσαν στο AfD, το οποίο θεωρείται φιλικό προς τη Ρωσία.

Στο Βερολίνο, το SPD έχασε περίπου 36.000 ψηφοφόρους υπέρ του Αριστερού Κόμματος, σύμφωνα με τα προκαταρκτικά στοιχεία. Οι Πράσινοι, που συχνά διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στη γερμανική πολιτική σκηνή , έχασαν 51.000 ψηφοφόρους υπέρ αυτού του κόμματος.

επιμέλεια: Σπύρος Γκανής

Πορεία προς τα δεξιά, τύπου Τραμπ

Την περασμένη εβδομάδα, δύο κυβερνήσεις της ΕΕ ξεκίνησαν να υιοθετούν ρητά την αυταρχική πρωτοβουλία του Τραμπ. Έχουν ανακοινώσει σχέδια για την ενσωμάτωση μιας νομικής καταστολής τύπου Τραμπ στην εσωτερική νομοθεσία...

    Η δραματική πολιτική δεξιά πορεία που ακολούθησαν οι Ηνωμένες Πολιτείες υπό τον Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ βρίσκει μιμητές. Τα αρχικά αντίγραφα περιλαμβάνουν δύο κυβερνήσεις-μέλη και διάφορα κόμματα σε όλη την ΕΕ. Αφού ο Τραμπ δήλωσε την Πέμπτη ότι ήθελε να χαρακτηρίσει τις αντιφασιστικές ομάδες («Antifa») ως «τρομοκρατική οργάνωση»...

Η πορεία του Τραμπ προς την άκρα δεξιά παράγει μιμητές στην Ευρώπη. Αρκετές κυβερνήσεις, και το γερμανικό AfD, θέλουν να χαρακτηρίσουν τους «Antifa» ως «τρομοκράτες». Θα μπορούσε το AfD, που τώρα είναι το ισχυρότερο στις δημοσκοπήσεις, να ενταχθεί σε έναν μελλοντικό συνασπισμό;

Η δραματική πολιτική δεξιά πορεία που ακολούθησαν οι Ηνωμένες Πολιτείες υπό τον Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ βρίσκει μιμητές. Τα αρχικά αντίγραφα περιλαμβάνουν δύο κυβερνήσεις-μέλη και διάφορα κόμματα σε όλη την ΕΕ. Αφού ο Τραμπ δήλωσε την Πέμπτη ότι ήθελε να χαρακτηρίσει τις αντιφασιστικές ομάδες («Antifa») ως «τρομοκρατική οργάνωση», το ολλανδικό κοινοβούλιο απαίτησε από την Ολλανδία να κάνει το ίδιο. Και την Παρασκευή, ο πρωθυπουργός της Ουγγαρίας Βίκτορ Όρμπαν ανακοίνωσε την πρόθεσή του να συμμετάσχει στην πρωτοβουλία του Αμερικανού ηγέτη. Πανομοιότυπα αιτήματα εκφράζονται, για παράδειγμα, από τον πρόεδρο του βελγικού κόμματος-μέλους του συνασπισμού Mouvement réformateur (MR) και το γερμανικό ακροδεξιό AfD. Το AfD έχει πλέον ανέβει σε δύο δημοσκοπήσεις και γίνεται το ισχυρότερο κόμμα της Γερμανίας, ξεπερνώντας τους Χριστιανοδημοκράτες (CDU/CSU). Φωνές εντός του μπλοκ της Χριστιανικής Ένωσης λένε ότι εάν οι εταίροι του συνασπισμού τους, το SPD, συνεχίσουν να εμποδίζουν την περικοπή των κοινωνικών παροχών που απαιτούν οι CDU/CSU, θα εξετάσουν άλλες ρυθμίσεις συνασπισμού – μια αναφορά σε έναν συνασπισμό με το AfD. Αυτή η συμμαχία θα άνοιγε τον δρόμο για τα μαζικά σχέδια επανεξοπλισμού του Βερολίνου εις βάρος των κοινωνικών προϋπολογισμών. Εν τω μεταξύ, η κυβέρνηση Τραμπ επιδεικνύει ολοένα και περισσότερο φασιστικές τάσεις.

Αυταρχική αναδιαμόρφωση της κοινωνίας

Στις ΗΠΑ, η κυβέρνηση Τραμπ προωθεί ανησυχητικές πολιτικές: εγκαθιδρύοντας αυταρχικές δομές, αναδιαμορφώνοντας την κοινωνία και, μεσοπρόθεσμα έως μακροπρόθεσμα, ακόμη και στρέφοντας τον φασισμό στην Αμερική - με όλη τη δύναμη των σημαντικών εξουσιών του Τραμπ. Ένα πολύ πρόσφατο παράδειγμα είναι η προσπάθεια του Προέδρου να φιμώσει οποιαδήποτε κριτική στον Τσάρλι Κερκ, έναν ακροδεξιό υποκινητή που δολοφονήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου. Ο Κερκ είχε υποστηρίξει ότι οι έγχρωμες γυναίκες ήταν «πνευματικά κατώτερες» και ότι οι αμβλώσεις ήταν ρητά «χειρότερες από το ολοκαύτωμα». Η επιτυχία του Τραμπ στην προσέλκυση νεότερων ψηφοφόρων στις τελευταίες εκλογές οφειλόταν εν μέρει στο δίκτυο προπαγάνδας του Κερκ. Ο Τραμπ μόλις απέλυσε έναν φιλελεύθερο τηλεοπτικό παρουσιαστή επειδή αναφέρθηκε στη δολοφονία του Τσάρλι Κερκ χωρίς τον δέοντα σεβασμό. Χρησιμοποιώντας ως παράδειγμα έναν δημοφιλή επικριτή, ο Τραμπ ελπίζει να εκφοβίσει τους φιλελεύθερους στα μέσα ενημέρωσης και να τους απομακρύνει από το δημόσιο ενδιαφέρον.[1] Έχει επιτεθεί σε έναν αυξανόμενο αριθμό μέσων ενημέρωσης - συμπεριλαμβανομένων ισχυρών εντύπων όπως η Wall Street Journal και οι New York Times - με αγωγές πολλών δισεκατομμυρίων. Μια νέα πρωτοβουλία περιλαμβάνει την απαγόρευση ειδησεογραφικών αναφορών που βασίζονται σε έρευνα για το Πεντάγωνο που δεν έχει εγκριθεί από την κυβέρνηση.[2] Θα καταστήσει αδύνατη τη δημοσίευση επικριτικών άρθρων για τον αμερικανικό στρατό. Οι εξέχοντες αντίπαλοι του προέδρου λένε εδώ και καιρό ότι ο Τραμπ θα αποτρέψει τις ελεύθερες εκλογές στο μέλλον. Αυτό θα σήμαινε ότι δεν θα υπάρχει πλέον τρόπος να τον απομακρυνθεί από το αξίωμα με δημοκρατικά μέσα.[3]

Ο αντιφασισμός χαρακτηρίζεται ως «τρομοκρατία»

Την περασμένη εβδομάδα, δύο κυβερνήσεις της ΕΕ ξεκίνησαν να υιοθετούν ρητά την αυταρχική πρωτοβουλία του Τραμπ. Έχουν ανακοινώσει σχέδια για την ενσωμάτωση μιας νομικής καταστολής τύπου Τραμπ στην εσωτερική νομοθεσία. Η ιδέα είναι να χαρακτηριστούν οι αντιφασίστες -ιδίως εκείνοι του ποικιλόμορφου και αποκεντρωμένου κινήματος «Antifa»- ως μέλη τρομοκρατικής οργάνωσης. Ο Ούγγρος πρωθυπουργός Βίκτορ Όρμπαν δήλωσε ότι είναι «ευχαριστημένος» με την ανακοίνωση του Τραμπ την Πέμπτη: «Και στην Ουγγαρία, ήρθε η ώρα να ταξινομήσουμε οργανισμούς όπως η Antifa ως τρομοκρατικές οργανώσεις, ακολουθώντας το αμερικανικό μοντέλο».[4] Στην πρωτεύουσα της Ουγγαρίας, Βουδαπέστη, αντιφασιστικές ομάδες, για παράδειγμα, διαδηλώνουν τακτικά κατά μιας ετήσιας πορείας φασιστών για να τιμήσουν τον ρόλο της Βέρμαχτ και των Waffen-SS στην καταπολέμηση των σοβιετικών δυνάμεων.[5] Την Πέμπτη, η πλειοψηφία του ολλανδικού κοινοβουλίου υποστήριξε μια πρόταση που υπέβαλε ο ακροδεξιός πολιτικός Geert Wilders (Partij voor de Vrijheid, PVV) για να απαιτήσει από την κυβέρνηση να χαρακτηρίσει επίσης την «Antifa» ως τρομοκρατική οργάνωση.[6] Το ψήφισμα θα μπορούσε να πετύχει μόνο με ψήφους από διάφορα άλλα κόμματα, συμπεριλαμβανομένου του κυβερνώντος VVD (Volkspartij voor Vrijheid en Democratie), από το οποίο προέρχεται ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ Μαρκ Ρούτε.

«Φασιστικές μέθοδοι»

Οι εκκλήσεις για την απαγόρευση των αντιφασιστικών οργανώσεων, ή τουλάχιστον για την παρεμπόδιση των δραστηριοτήτων τους, γίνονται επίσης πιο έντονες σε άλλες χώρες της ΕΕ. Στην Αυστρία, για παράδειγμα, ο «εκπρόσωπος ασφαλείας» του ακροδεξιού FPÖ, Gernot Darmann, απαιτεί με τραμπικό τρόπο ότι «Αυτός ο αριστερός βάλτος πρέπει να αποστραγγιστεί».[7] Αναφέρεται σε «όποιον μπορεί να συνδεθεί έστω και σε μικρό βαθμό με το φάσμα της Antifa ή την αριστερή εξτρεμιστική σκηνή». Στο Βέλγιο, ο πρόεδρος του κυβερνώντος κόμματος Mouvement réformateur (MR), Georges-Louis Bouchez, θέλει επίσης να υιοθετήσει το μοντέλο Τραμπ δίνοντας εντολή στις αρχές να «διαλύσουν τις δομές της Antifa». Το κόμμα του θα εργαστεί «σε κυβερνητικό και κοινοβουλευτικό επίπεδο» προς το σκοπό αυτό, δηλώνει ο Bouchez. Κατηγορεί ρητά την «Antifa» ως «μια δομή που χρησιμοποιεί φασιστικές μεθόδους».[8] Στη Γερμανία, πολιτικοί από το AfD υποστηρίζουν επίσης ότι το αντιφασιστικό κίνημα πρέπει να χαρακτηριστεί ως «τρομοκρατικό». Μάλιστα, μέλη του AfD στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο άρχισαν να προτείνουν αυτή την πορεία πριν από πολλά χρόνια σε κοινοβουλευτικές πρωτοβουλίες. Σήμερα, ο βουλευτής της AfD στην Μπούντεσταγκ, Αλεξάντερ Βολφ, γράφει στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης: «Ο Ντόναλντ Τραμπ θέλει να κινηθεί εναντίον της Αντίφα... Πολύ καλά!» Ο Ντάριο Σάιφερτ, συνάδελφος του Βολφ στην ομάδα της AfD στην Μπούντεσταγκ, επιμένει επίσης στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ότι η καταστολή του Τραμπ θα πρέπει να χρησιμεύσει ως μοντέλο για τη Γερμανία και την Ευρώπη: «Η Αντίφα πρέπει να χαρακτηριστεί τρομοκρατική ομάδα!»

Ισχυρότερο κόμμα

Το AfD εγείρει αυτό το αίτημα σε μια εποχή που οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ρεκόρ δημοτικότητας για το κόμμα και ο ρόλος του ως πιθανός εταίρος συνασπισμού επανεξετάζεται. Μια έρευνα της YouGov που δημοσιεύθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου έδειξε ότι το AfD ξεπερνά οριακά το CDU/CSU και γίνεται το ισχυρότερο κόμμα με 27% (CDU/CSU: 26%). Μια δημοσκόπηση του INSA που δημοσιεύθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου δείχνει επίσης ότι το AfD (26%) προηγείται ακριβώς του CDU/CSU (25%).[9] Όσον αφορά τη Σοσιαλδημοκρατία, το SPD βρίσκεται πολύ πίσω, με ποσοστό μόλις 15%. Στο κρατίδιο της Σαξονίας-Άνχαλτ, το AfD έχει μια τεράστια βάση, φτάνοντας πλέον το 39% στις δημοσκοπήσεις. Ο υποψήφιός του για τον ρόλο του πρωθυπουργού του κρατιδίου, Ούλριχ Ζίγκμουντ, στοχεύει σε πλειοψηφία στις εκλογές του κρατιδίου τον επόμενο Σεπτέμβριο, με την οποία θα μπορούσε να απαλλαγεί από τους εταίρους συνασπισμού.[10] Στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία (NRW), το πιο πυκνοκατοικημένο κρατίδιο της Γερμανίας, υπάρχουν τρεις πόλεις - το Ντούισμπουργκ, το Γκελζενκίρχεν και το Χάγκεν - όπου οι υποψήφιοι του AfD τα πήγαν τόσο καλά στις τοπικές εκλογές της περασμένης εβδομάδας που τώρα διεκδικούν το αξίωμα του δημάρχου.

«Πιθανές και άλλες πλειοψηφίες»

Ταυτόχρονα, βλέπουμε μια διευρυνόμενη συζήτηση σχετικά με την ένταξη του AfD σε κυβερνητικούς συνασπισμούς - πιθανώς ακόμη και σε ομοσπονδιακό επίπεδο. Η συντηρητική εφημερίδα Frankfurter Allgemeine Zeitung, η οποία είναι πολιτικά προσκείμενη στους Χριστιανοδημοκράτες, ανέφερε ότι πολιτικοί στο CDU και το CSU, μάλιστα ορισμένοι από τους «ηγέτες» του, εκφράζουν, πίσω από κλειστές πόρτες, την άποψη ότι το AfD δεν μπορεί να μείνει για πάντα στο απυρόβλητο, «τουλάχιστον» όχι όταν πρόκειται για οργανωτικά ζητήματα όπως «οι διορισμοί σε θέσεις προέδρων επιτροπών».[11] Πριν από δύο εβδομάδες, η Carina Hermann, μέλος της εθνικής επιτροπής του CDU, δήλωσε σε μια εκτελεστική συνεδρίαση ότι εάν το SPD δεν υποστηρίξει την περικοπή των κοινωνικών παροχών που επιθυμούν οι υπουργοί των CDU/CSU, τότε «θα είναι δυνατές άλλες πλειοψηφίες» στην Bundestag.[12] Σε μια εξοργισμένη απάντηση, ο Karl-Josef Laumann, υπουργός Κοινωνικών Υποθέσεων στη NRW και αναπληρωτής εθνικός πρόεδρος του CDU, επιβεβαίωσε την πάγια θέση ότι η συνεργασία με την ακροδεξιά για την εξασφάλιση πλειοψηφιών εξακολουθεί να είναι αδιανόητη για τη Χριστιανική Ένωση. Ο Laumann προειδοποίησε για τις συνέπειες της μη δημόσιας απόρριψης αυτού του σεναρίου από το κόμμα του: «Πολλοί θα εγκαταλείψουν το κόμμα, και εγώ επίσης».[13]

Βία

Η στροφή προς την άκρα δεξιά σε όλη την Ευρώπη δεν είναι μόνο αποτέλεσμα της αντιγραφής του Τραμπ από τους πολιτικούς. Αντίθετα, η κυβέρνηση Τραμπ και η πολιτική της βάση προωθούν ενεργά αυτή την εξέλιξη (το german-foreign-policy.com έχει αναφέρει [14]). Η επιρροή του Τραμπ στην ευρωπαϊκή πολιτική έχει πλέον φτάσει σε σημείο όπου ορισμένες παρεμβάσεις μπορούν ακόμη και να ερμηνευθούν ως έκκληση για βία. Ο πρώην βοηθός του Τραμπ, Έλον Μασκ, εμφανίστηκε σε μια οθόνη βίντεο για να απευθυνθεί σε μια πορεία έως και 150.000 ακροδεξιών στις 13 Σεπτεμβρίου στο Λονδίνο. Απηύθυνε έκκληση όχι μόνο για τη διάλυση του κοινοβουλίου και την αλλαγή κυβέρνησης στο Ηνωμένο Βασίλειο, αλλά είπε επίσης στο κοινό του ότι με την αυξανόμενη μετανάστευση «η βία θα έρθει σε εσάς».[15] Ο Μασκ συνέχισε: «Είτε επιλέξετε βία είτε όχι, η βία έρχεται σε εσάς. Είτε αντεπιτίθεστε είτε πεθάνετε. Αυτή είναι η αλήθεια». Μεταξύ της διαδήλωσης των πιθανώς 150.000 ατόμων υπήρχαν πολλοί που είναι έτοιμοι να χρησιμοποιήσουν βία.

           ΥΠΟΜΝΗΜΑ

[1] Νάταλι Άντριους, Άαρον Ζίτνερ: Στην αναστολή του Κίμελ, η εκστρατεία Τραμπ κατά των επικριτών κλιμακώνεται. wsj.com 18.09.2025.

[2] Κεν Μπένσιντζερ: Το Πεντάγωνο Επεκτείνει τους Περιορισμούς του στην Πρόσβαση των Ρεπόρτερ. nytimes.com 20.09.2025.

[3] Melanie Mason, Dustin Gardiner: Gavin Newsom: «Δεν νομίζω ότι ο Donald Trump θέλει άλλες εκλογές». politico.com 27.08.2025.

[4] Gábor Tanács, Gavin Blackburn: Ο πρωθυπουργός Viktor Orbán ακολουθεί τον Trump και λέει ότι η Ουγγαρία θα χαρακτηρίσει την antifa τρομοκρατική οργάνωση. euronews.com 19.09.2025.

[5] Βλ.: Die Spitze eines braunen Eisberges .

[6] Κάρλος Ρόμπλες: Το ολλανδικό κοινοβούλιο εγκρίνει πρόταση για τον χαρακτηρισμό της Antifa ως τρομοκρατικής οργάνωσης. bnonews.com 18.09.2025.

[7] FPÖ – Darmann: «Realitätsverweigerung der Justizministerin ist Schutz für Linksextremismus!» ots.στις 21.09.2025.

[8] Caroline Vandenabeele: Georges-Louis Bouchez menace de “dissoudre les Antifa” : pourquoi ce n'est pas si simple. rtbf.be 19.09.2025.

[9] Sprung auf Rekordwert – AfD zieht στο YouGov-Umfrage erstmals an der Union vorbei. welt.de 17.09.2025.

[10] AfD strebt Alleinregierung an. deutschlandfunk.de 07.09.2025.

[11] Eckart Lohse: Adenauer-Stiftung προειδοποιεί το CDU vor Zusammenarbeit mit AfD. Frankfurter Allgemeine Zeitung 19.09.2025.

[12], [13] Florian Kain: CDU-Minister droht mit Parteiaustritt. bild.de 10.09.2025.

[14] Βλέπε: Die transatlantische extreme Rechte (III) και «Vom Trump-Tornado lernen» .

[15] Haroon Siddique: Τι είπε ο Elon Musk σε συγκέντρωση της ακροδεξιάς στο Ηνωμένο Βασίλειο και παραβίασαν τα σχόλιά του τον νόμο; theguardian.com 15.09.2025.

πηγή: german-foreign-policy.com

Πούτιν και AfD προετοιμάζουν συνομιλίες για την επιστροφή του ρωσικού φυσικού αερίου στη Γερμανία

Στην ατζέντα Μόσχας-AfD: Η επαναφορά των εισαγωγών ρωσικού φυσικού αερίου και πετρελαίου στη Γερμανία, υπό την προϋπόθεση ενός προηγούμενου ειρηνευτικού πλαισίου μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας..

    Σύμφωνα με τις πηγές του Reuters, στη συνάντηση Μόσχας- AfD, αναμένεται θα συμμετέχουν από τη μία πλευρά ο στενός συνεργάτης του Πούτιν Κίριλ Ντμίτριεφ, που είναι και επικεφαλής του κρατικού επενδυτικού ταμείου της Ρωσίας, ενώ από την άλλη, οι συμπρόεδροι του AfD, Άλις Βάιντελ και Τίνο Χρουπάλα.

Η συνάντηση θα δρομολογηθεί μόνο εάν συμφωνηθεί πρώτα ένα ειρηνευτικό πλαίσιο μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας και πιθανώς θα πραγματοποιηθεί σε κάποια τοποθεσία στο Ισραήλ, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα ή την Ινδία.

Ένας κορυφαίος οικονομικός σύμβουλος του Ρώσου προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν και η ακροδεξιά ηγεσία της «Εναλλακτικής για τη Γερμανία» (AfD) στη Γερμανία έχουν ξεκινήσει προετοιμασίες για να συναντηθούν τον επόμενο χρόνο ώστε να συζητήσουν την επανεκκίνηση του εφοδιασμού της μεγαλύτερης οικονομίας της Ευρώπης με φυσικό αέριο, δήλωσαν στο πρακτορείο Reuters δύο άτομα με γνώση των σχεδίων.

Οι συζητήσεις για μια τέτοια συνάντηση υπογραμμίζουν τις στενές σχέσεις μεταξύ της Μόσχας και του AfD, το οποίο, αν και αντιμετωπίζει την άρνηση συνεργασίας από τους πολιτικούς σχηματισμούς του δημοκρατικού τόξου στη Γερμανία, είναι το πιο δημοφιλές κόμμα της Γερμανίας μεταξύ των ψηφοφόρων.

Σύμφωνα με τις πηγές του Reuters, στη συνάντηση θα συμμετέχουν από τη μία πλευρά ο στενός συνεργάτης του Πούτιν Κίριλ Ντμίτριεφ, που είναι και επικεφαλής του κρατικού επενδυτικού ταμείου της Ρωσίας, ενώ από την άλλη, οι συμπρόεδροι του AfD, Άλις Βάιντελ και Τίνο Χρουπάλα.

Η συνάντηση θα δρομολογηθεί μόνο εάν συμφωνηθεί πρώτα ένα ειρηνευτικό πλαίσιο μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας και πιθανώς θα πραγματοποιηθεί σε κάποια τοποθεσία στο Ισραήλ, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα ή την Ινδία.

Πριν από τις κυρώσεις που επιβλήθηκαν λόγω της εισβολής της Μόσχας στην Ουκρανία το 2022, η Ρωσία προμήθευε περισσότερο από το ένα του αργού πετρελαίου που χρειαζόταν η Γερμανία και περισσότερο από το ήμισυ του φυσικού αερίου της.

Σε συνέντευξή της στο Reuters τον Ιούνιο, η Βάιντελ τάχθηκε υπέρ του τερματισμού του μποϊκοτάζ του ρωσικού πετρελαίου και φυσικού αερίου για την ενίσχυση της παραπαίουσας οικονομίας της Γερμανίας.

Οποιαδήποτε συνάντηση ασφαλώς θα ήταν συμβολική, καθώς το AfD δεν κυβερνά. Ωστόσο, οι προετοιμασίες υπογραμμίζουν την ευθραυστότητα του πολιτικού συστήματος της Γερμανίας, όπου η μακροχρόνια άρνηση των κυρίαρχων κομμάτων να συνεργαστούν με την ακροδεξιά δοκιμάζεται από την εκλογική επιτυχία του AfD.

Το AfD μόλις πέτυχε πριν λίγες ημέρες μια σημαντική νίκη και έγινε το μεγαλύτερο κόμμα στις εκλογές του κρατιδίου της Σαξονίας-Άνχαλτ και αντιμετωπίζει μια ακόμη δοκιμασία της δημοτικότητάς του την Κυριακή στις εκλογές στο κρατίδιο του Μεκλεμβούργου-Δυτικής Πομερανίας. Οι ρωσικοί αγωγοί φυσικού αερίου Nord Stream εισέρχονται στη Γερμανία από αυτό το κρατίδιο.

Φωτογραφία αρχείου από τον αγωγό Nord Stream 1. (AP Photo/Markus Schreiber, File)

Η Γερμανία δυσκολεύεται να ανακάμψει από το σοκ που προκλήθηκε από το κλείσιμο των υποθαλάσσιων αγωγών Nord Stream, ορισμένοι από τους οποίους παρέλυσαν από εκρήξεις τον Σεπτέμβριο του 2022.

Ωστόσο, οποιαδήποτε προσπάθεια επανεκκίνησης προμήθειας φυσικού αερίου από τη Ρωσία θα προκαλούσε σφοδρή αντίσταση, τόσο στη Γερμανία όσο και μεταξύ των συμμάχων της, ιδιαίτερα στην Ανατολική Ευρώπη.

«Η Γερμανία δεν μπορεί να εξαρτηθεί ξανά από τη Ρωσία», δήλωσε ο Μάικλ Κέλνερ, βουλευτής των Πρασίνων, ο οποίος ήταν υπεύθυνος για την ενεργειακή πολιτική της Γερμανίας στην κυβέρνηση κατά τη διάρκεια της κρίσης που προκλήθηκε από τη διακοπή του ρωσικού φυσικού αερίου μετά την εισβολή της στην Ουκρανία.

«Δεν μπορούμε να επαναλάβουμε τα λάθη της ενεργειακής κρίσης», είπε. «Μας κόστισε 50 δισεκατομμύρια ευρώ. Δεν μπορούμε να θέλουμε να επιστρέψουμε σε αυτό. Θα ήταν προδοσία. Ο Πούτιν χρησιμοποιεί το AfD για τους δικούς του σκοπούς», είπε.

Το AfD έχει χαρακτηρίσει το αίτημά του για επανέναρξη του εφοδιασμού με ρωσικό φυσικό αέριο ως ρεαλιστικό και ελπίζει ότι η συνάντηση θα καταδείξει όχι μόνο την ικανότητά του στην εξωτερική πολιτική, αλλά και την αδράνεια της κυβέρνησης στην αντιμετώπιση των υψηλών τιμών ενέργειας, δήλωσε μία από τις πηγές.

αναδημοσίευση από ertnews.gr

Οι σημερινές εκλογές στο Βρανδεμβούργο κρίνουν το πολιτικό μέλλον του Όλαφ Σολτς - Δημοσκοπικό προβάδισμα του AfD

     Γερμανία: Οι σημερινές εκλογές του Βρανδεμβούργου μπορεί να κρίνουν και το πολιτικό μέλλον του καγκελάριου Όλαφ Σολτς - Δημοσκοπικό προβάδισμα της ακροδεξιάς AfD.

Οι Σοσιαλδημοκράτες του Καγκελαρίου Όλαφ Σολτς κυβερνούν την ανατολική γερμανική περιοχή του Βρανδεμβούργου από την επανένωση το 1990, αλλά η θέση τους απειλείται από την ακροδεξιά Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) στις σημερινές εκλογές στο πρώην κομμουνιστικό κρατίδιο.

Το AfD έχει ισχυρότερη υποστήριξη σε όλη την ανατολική Γερμανία από ό,τι στη δυτική και στη Θουριγγία αυτόν τον μήνα έγινε το πρώτο κόμμα της ακροδεξιάς που κέρδισε περιφερειακές εκλογές μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Τερμάτισε οριακά δεύτερο μετά τους συντηρητικούς Χριστιανοδημοκράτες στη γειτονική Σαξονία την ίδια μέρα και τώρα προηγείται στο Βραδεμβούργο. Στις πιο πρόσφατες δημοσκοπήσεις είναι μερικές μονάδες μπροστά από το κόμμα SPD του καγκελαρίου, σημειώνει το Bloomberg.

Ο Όλαφ Σολτς, του οποίου η κυβερνητική συμμαχία βλέπει τα ποσοστά της σε εθνικό επίπεδο να βρίσκονται στο ναδίρ πιθανότατα θα επωμιστεί το μεγαλύτερο βάρος των επιπτώσεων εάν το SPD αποτύχει να μείνει το ισχυρότερο κόμμα στην περιοχή, η οποία περιβάλλει το Βερολίνο.

Το AfD είναι σχεδόν βέβαιο ότι δεν θα μπορέσει να σχηματίσει κυβέρνηση ακόμα και αν κερδίσει στο κρατίδιο — το οποίο το SPD διοικεί επί του παρόντος σε συνασπισμό με τους Χριστιανοδημοκράτες και τους Πράσινους. Δεν θα έχει την πλειοψηφία των εδρών και όλα τα άλλα κόμματα έχουν αποκλείσει το ενδεχόμενο να συνεργαστούν μαζί του.

Ωστόσο, μια επιτυχία του AfD και οι κακές επιδόσεις από τα κυρίαρχα κόμματα θα πρόσθεταν μια ακόμα απόδειξη ότι το πολιτικό κέντρο της Γερμανίας καταρρέει σε ορισμένες περιοχές της χώρας, έναν περίπου χρόνο πριν από τις επόμενες προγραμματισμένες εθνικές εκλογές.

Μια δημοσκόπηση της Forschungsgruppe Wahlen για τον δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό σταθμό ZDF που δημοσιεύθηκε την Πέμπτη έδειξε ότι το SPD βρίσκεται στο 27% στο Βραδεμβούργο και το AfD βρίσκεται οριακά μπροστά στο 28%. Το CDU ήταν στο 14%, ενώ οι Πράσινοι στο 4,5%, κινδύνευαν να χάσουν το όριο του 5% για να μπουν στο κοινοβούλιο.

Το Alliance Sahra Wagenknecht ή BSW, το νέο κόμμα της άκρας αριστεράς που δημιουργήθηκε τον Ιανουάριο, βρίσκεται στο 13%. Ίσως χρειαστεί για να κρατήσει το AfD εκτός εξουσίας.

Εάν κερδίσουν οι Σοσιαλδημοκράτες, αυτό είναι απίθανο να πιστωθεί στον Σολτς, σημειώνει το Bloomberg. Ο Ντ. Βόιντκε, ο δημοφιλής πρωθυπουργός του SPD στo κρατίδιο τα τελευταία 11 χρόνια, προσπάθησε να αποστασιοποιηθεί από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση κατά τη διάρκεια της εκστρατείας και δεν κάλεσε τον Σολτς σε καμία από τις συγκεντρώσεις του.

Σύμφωνα με τη δημοσκόπηση για το ZDF, εάν οι ψηφοφόροι μπορούσαν να επιλέξουν απευθείας τον περιφερειακό πρωθυπουργό τους, το 59% θα επέλεγε τον Βόιντκε σε σύγκριση με το 16% για τον Χανς-Κρίστοφ Μπέρντ, τον κύριο υποψήφιο του AfD.

«Θέλαμε να καταστήσουμε σαφές ότι αυτές οι περιφερειακές εκλογές αφορούν το Βραδεμβούργο και ποιος θα οδηγήσει αυτό το κρατίδιο στο μέλλον», είπε ο Βόιντκε στο ZDF την Παρασκευή όταν ρωτήθηκε πόσο επιζήμιος ήταν ο Σολτς για τις προοπτικές του. Έχει αποκλείσει το ενδεχόμενο να συνεχίσει να είναι πρωθυπουργός εάν κερδίσει το AfD.

Μια άλλη απογοητευτική περιφερειακή επίδοση για το SPD είναι πιθανό να πυροδοτήσει νέα συζήτηση σχετικά με το εάν ο Σολτς είναι ο κατάλληλος άνθρωπος για να οδηγήσει το κόμμα στις επόμενες γενικές εκλογές. Ως εναλλακτική λύση, θα μπορούσε να θεωρηθεί ο υπουργός Άμυνας, Μπόρις Πιστόριους.

Ένας λόγος για την άνοδο των εξτρεμιστικών δυνάμεων δεξιά και αριστερά είναι η απογοήτευση των ψηφοφόρων με τη διαχείριση της παράτυπης μετανάστευσης από την κυβέρνηση — και το θέμα ήταν στο επίκεντρο της εκστρατείας στο Βρανδεμβούργο.

Ο πόλεμος της Ρωσίας στην Ουκρανία ήταν ένα άλλο σημαντικό - και διχαστικό - θέμα. Εκτός από την επιθυμία να περιορίσουν τις αφίξεις μεταναστών, τόσο το AfD όσο και το BSW έχουν ζητήσει να σταματήσει η γερμανική υποστήριξη προς την κυβέρνηση του Κιέβου.

με πληροφορίες από euro2day.gr

Η ευρωπαϊκή ακροδεξιά «άνοιξη» περνά από τη Γερμανία

     Η αποκάλυψη των σεναρίων που απεργάζεται η γερμανική ακροδεξιά για την περίπτωση που έρθει στην εξουσία κινητοποίησε έκτοτε εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες, που κατεβαίνουν καθημερινά στους δρόμους προκειμένου να διαδηλώσουν με σύνθημα «Το "ποτέ ξανά" είναι τώρα!»

Θα μπορούσε να είναι πολιτικό θρίλερ για το Netflix. Μια παλιά βίλα κρυμμένη σε ένα χιονισμένο δάσος της ανατολικής Γερμανίας. Προσκλήσεις που μοιράζονται υπό άκρα μυστικότητα. Πολιτικοί, επιχειρηματίες, φιλόδοξοι φανατισμένοι νέοι. Στο επίκεντρο, ένα εξωφρενικό, ακραίο σχέδιο που ενώνει και συναρπάζει τους συμμετέχοντες. Η συνάντηση ακροδεξιών και νεοναζί που έγινε τον περασμένο Νοέμβριο στο Πότσνταμ δεν είναι όμως σκηνοθετικό εύρημα. Όπως και το σχέδιο ομαδικών δια της βίας απελάσεων μεταναστών - και όχι μόνο - δεν είναι κινηματογραφικό σενάριο.

Οι αποκαλύψεις της ιστοσελίδας ερευνητικής δημοσιογραφίας «Correctiv» ανέδειξαν κάτι που όλοι υποψιάζονταν: Ότι η Εναλλακτική για την Γερμανία (AfD) σχεδιάζει να κυβερνήσει «απαλλάσσοντας» τη χώρα από μερικά εκατομμύρια «μελαχρινούς» μετανάστες, ακόμη και αν πλέον διαθέτουν γερμανική υπηκοότητα.

«Σχέδιο Μαδαγασκάρη» 2.0

Ούτε το σχέδιο βέβαια είναι κάτι πρωτότυπο. Τα προφανή πρότυπα των σημερινών ακροδεξιών είχαν οραματιστεί το «Σχέδιο Μαδαγασκάρη» κατά τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο εβραϊκός - και όχι μόνο - πληθυσμός της Γερμανίας θα εκτοπιζόταν στη Μαδαγασκάρη. Η ιδέα προωθήθηκε σθεναρά από τον Φραντς Ραντεμάχερ, επικεφαλής του Εβραϊκού Τμήματος του ναζιστικού υπουργείου Εξωτερικών και προέβλεπε ότι με τη συνθηκολόγηση της Γαλλίας, το Παρίσι θα εκχωρούσε την τότε αποικία του στη Γερμανία. Ο Χίτλερ ενέκρινε την πρόταση και το 1940 διέταξε να ξεκινήσει ο εκτοπισμός ενός εκατομμυρίου Εβραίων τον χρόνο επί τέσσερα χρόνια στη Μαδαγασκάρη, η οποία θα μετατρεπόταν σε στρατοκρατούμενο κράτος. Το σχέδιο αναβλήθηκε, ή μάλλον αντικαταστάθηκε από εκείνο της συστηματικής γενοκτονίας των Εβραίων, το οποίο θεωρήθηκε «αποτελεσματικότερο».

Στη βίλα του Πότσνταμ, το σχέδιο που παρουσίασε ο «διακεκριμένος» αυστριακός νεοναζί Μάρτιν Ζέλνερ, γνωστός θιασώτης του «κινήματος της ταυτότητας» στην Ευρώπη, προέβλεπε ότι τουλάχιστον δύο εκατομμύρια άνθρωποι θα απελαύνονταν δια της βίας σε κάποια χώρα της βόρειας Αφρικής, με την οποία η Γερμανία θα είχε συνάψει ειδική συμφωνία - με όρο χρηματοδότησης. Ακόμη και κάτοχοι γερμανικού διαβατηρίου θα συμπεριλαμβάνονταν στους υπό απέλαση, εφόσον είχαν μεταναστευτικό υπόβαθρο. Το σχέδιο έφερε τον πιο «τεχνικό» τίτλο «επαναμετανάστευση» (Remigration).

Η αποκάλυψη των σεναρίων που απεργάζεται η γερμανική ακροδεξιά για την περίπτωση που έρθει στην εξουσία κινητοποίησε έκτοτε εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες, που κατεβαίνουν καθημερινά στους δρόμους προκειμένου να διαδηλώσουν με σύνθημα «Το "ποτέ ξανά" είναι τώρα!». Όλοι οι υπουργοί, οι πρωθυπουργοί των κρατιδίων, τα ΜΜΕ, παίρνουν ξεκάθαρα θέση στηρίζοντας τις διαδηλώσεις κατά της AfD και παρακινώντας τους πολίτες να συμμετάσχουν. Ο καγκελάριος Όλαφ Σολτς συμμετείχε στις κινητοποιήσεις, ενώ ο Ομοσπονδιακός Πρόεδρος Φρανκ-Βάλτερ Σταϊνμάιερ προσπέρασε την αναμενόμενη ουδετερότητα του αξιώματος και επαίνεσε τη γερμανική κοινωνία που «ξεσηκώνεται για την δημοκρατία και το Σύνταγμα, εναντίον της ακροδεξιάς».

Ακόμη και οι επιχειρήσεις δείχνουν να παίρνουν θέση. Μια από τις μεγαλύτερες αλυσίδες σούπερ μάρκετ επανακυκλοφόρησε παλιότερο βίντεο από κατάστημά της, στο οποίο είχε αδειάσει τα ράφια από όλα τα προϊόντα που παράγονται στο εξωτερικό, θέλοντας έτσι να δείξει πόσο μεγάλη είναι η σημασία των ανοιχτών συνόρων. Οικονομολόγοι προειδοποιούν για εκατομμύρια χαμενες θέσεις εργασίας εάν εφαρμοστούν οι απόψεις της AfD.

Οι γερμανικές ενοχές και η εκλογική ...διαβολοχρονιά

Μετά την επανένωσή της, η Γερμανία δεν υπήρξε ποτέ αφελής σε ό,τι αφορά το παρελθόν της. Οι μαύρες σελίδες της ιστορίας της είναι συνεχώς παρούσες - σε ταινίες, ντοκιμαντέρ, μαθήματα, εκθέσεις, ημέρες μνήμης. Οι πολιτικοί απολογούνται συχνά για τα εγκλήματα των ναζί και, όπως αναδείχθηκε και μετά την επίθεση της Χαμάς εναντίον του Ισραήλ τον περασμένο Οκτώβριο, το Βερολίνο εννοεί στην πράξη ότι το δικαίωμα ύπαρξης του κράτους του Ισραήλ αποτελεί για αυτό «κρατική επιταγή». Η AfD δεν έχει κρύψει ποτέ ότι δεν συμφωνεί με την «διαρκή απολογία» για το γερμανικό παρελθόν. Ο αρχηγός της οργάνωσης Θουριγγίας και ένα από τα πλέον προβεβλημένα στελέχη του κόμματος, Μπγερν Χέκε, περιέγραφε ήδη από το 2017 το Μνημείο του Ολοκαυτώματος στο Βερολίνο ως «μνημείο της ντροπής», απέρριπτε τον χαρακτηρισμό του Χίτλερ ως «απόλυτο κακό» και διαμαρτυρόταν επειδή τα θετικά στοιχεία της γερμανικής ιστορίας εκείνης της περιόδου δεν προβάλλονταν όσο θα έπρεπε.

Τα πράγματα θα ήταν πολύ διαφορετικά αν η Εναλλακτική για την Γερμανία δεν είχε σταθεροποιηθεί στη δεύτερη θέση των δημοσκοπήσεων με ποσοστά κοντά στο 22%, αν στην Ευρώπη και στον πλανήτη δεν δυνάμωναν οι λαϊκιστικές φωνές και αν φυσικά το 2024 δεν ήταν ...διαβολοχρονιά κρίσιμων εκλογικών αναμετρήσεων - εντός και εκτός Γερμανίας. Το πρώτο - και πιθανότατα φαρμακερό - τεστ θα γίνει με τις ευρωεκλογές του Ιουνίου. Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων (ECFR), τα κόμματα «λαϊκιστικής, αντιευρωπαϊκής δεξιάς» αναμένεται να κερδίσουν τις εκλογές σε τουλάχιστον εννέα κράτη-μέλη της ΕΕ (Γαλλία, Αυστρία, Βέλγιο, Ιταλία, Σλοβακία, Τσεχία, Ουγγαρία, Ολλανδία, Πολωνία), ενώ τη δεύτερη ή τρίτη θέση εκτιμάται ότι θα καταλάβουν σε άλλες εννέα χώρες (Γερμανία, Ισπανία, Σουηδία, Βουλγαρία, Φινλανδία, Εσθονία, Λετονία, Πορτογαλία, Ρουμανία). Σύμφωνα με την ίδια έρευνα, σχεδόν οι μισές έδρες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου θα καταληφθούν από ευρωβουλευτές εκτός των τριών μεγάλων πολιτικών ομάδων: του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, των Σοσιαλιστών-Δημοκρατών και των Φιλελευθέρων. Οι συνέπειες της «απότομης δεξιάς στροφής» θα γίνουν άμεσα αισθητές στις ευρωπαϊκές πολιτικές που αφορούν την κλιματική κρίση, την στήριξη της Ουκρανίας, τη διεύρυνση της ΕΕ και τη μετανάστευση.

Για τη Γερμανία τα πράγματα θα γίνουν ακόμη πιο δύσκολα μετά το καλοκαίρι. Τον Σεπτέμβριο θα διεξαχθούν κρατιδιακές εκλογές στη Σαξονία, στη Θουριγγία και στο Βρανδεμβούργο και, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, η AfD προηγείται και στα τρία κρατίδια, με ποσοστά 32-36%. Είναι χαρακτηριστικό ότι π.χ. στη Θουριγγία, με τα σημερινά δημοσκοπικά δεδομένα, ένας κυβερνητικός συνασπισμός χωρίς την AfD θα προϋπέθετε την συμμετοχή σε αυτόν όλων των υπόλοιπων κομμάτων - τη συνύπαρξη δηλαδή μεταξύ άλλων Χριστιανοδημοκρατών (CDU) και Αριστεράς.

Το φθινόπωρο θα διεξαχθούν επίσης οι εθνικές εκλογές στην Αυστρία, όπου το Κόμμα της Ελευθερίας (FPÖ) καλπάζει προς τη νίκη, με δημοσκοπικά ποσοστά μεταξύ 26% και 32% και πολύ δύσκολα θα μείνει εκτός της επόμενης κυβέρνησης.

Η χρονιά θα κλείσει με τις προεδρικές εκλογές στις ΗΠΑ, με το ενδεχόμενο επιστροφής του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο να καθίσταται όλο και λιγότερο απίθανο.

Η σημασία - ή όχι - των διαδηλώσεων και η θεωρία του μπούμερανγκ

Οι διαδηλώσεις που γίνονται το τελευταίο διάστημα σε όλες τις γερμανικές πόλεις δεν μπορούν φυσικά να υποβαθμιστούν - ακόμη και αν η AfD, με μεθόδους Τραμπ, διαδίδει ότι οι εικόνες με τα πλήθη είναι είτε «fake news» είτε αποτέλεσμα επεξεργασίας με συστήματα τεχνητής νοημοσύνης. Η γερμανική κοινωνία φαίνεται πραγματικά να αφυπνίζεται απέναντι στον κίνδυνο της ακροδεξιάς. Η Γιούλια Έμπνερ, ερευνήτρια στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης για θέματα ακροδεξιάς, ριζοσπαστικοποίησης μέσω διαδικτύου και αποτροπής τρομοκρατίας, μίλησε στο ARD για ένα «ισχυρό μήνυμα, ότι η κοινωνία ενώνεται κατά του μίσους, του ρατσισμού και της εχθρότητας προς τη δημοκρατία» και πρόσθεσε ότι το πιο ελπιδοφόρο σε αυτές τις διαδηλώσεις για την ίδια είναι ότι συμμετέχουν όχι μόνο ακτιβιστές και μέλη πολιτικών οργανώσεων, αλλά πολίτες από όλο το πολιτικό φάσμα - συντηρητικοί και φιλελεύθεροι.

Πόσο όμως μπορούν να διαρκέσουν αυτές οι κινητοποιήσεις και τι αποτέλεσμα μπορούν πραγματικά να φέρουν; Αρκούν για να φθείρουν ένα κόμμα που πέρα από τους «ιδεολόγους του φασισμού», συγκεντρώνει σήμερα και μεγάλο μέρος των δυσαρεστημένων Γερμανών; Φτάνει να στηρίξουν τις διαδηλώσεις ο Ομοσπονδιακός Πρόεδρος και ο καγκελάριος ή μήπως φέρνουν το αντίθετο αποτέλεσμα;

Σχολιάζοντας τις κινητοποιήσεις, ο ανταποκριτής της Neue Zürcher Zeitung στο Βερολίνο, Αλεξάντερ Κίσλερ, γνώρισε τις τελευταίες ημέρες απροσδόκητα μεγάλη δημοσιότητα, υποστηρίζοντας ότι, όταν όλοι συντονίζονται εναντίον της AfD, τότε επιβεβαιώνουν ακριβώς αυτό που υποστηρίζει το ίδιο το κόμμα: ότι αποτελεί «τη μοναδική εναλλακτική στο σύστημα». Ο αρθρογράφος κατηγόρησε τα γερμανικά ΜΜΕ ότι με τη στάση τους συντάσσονται με την κυβέρνηση, ενώ χαρακτήρισε «αξιολύπητη» τη δήλωση του Όλαφ Σολτς υπέρ των διαδηλώσεων και περιέγραψε ως «διχαστικό» τον λόγο του Φρανκ-Βάλτερ Σταϊνμάιερ.

Μια ολοκληρωμένη δημοκρατία πρέπει να τα χωράει όλα - και τους αγρότες να διαδηλώνουν με τα τρακτέρ τους και τους μηχανοδηγούς να απεργούν ακινητοποιώντας τα τρένα και τους πολίτες να διαδηλώνουν κατά της ακροδεξιάς ή όποιου άλλου, πιστεύει ο Κίσλερ, ο οποίος παλιότερα ζητούσε να μην δαιμονοποιείται η AfD, αλλά «να της δοθεί μια ευκαιρία». Είναι έτσι; Μπορεί η δημοκρατία να αυτοπροστατευτεί ή απαιτείται η διαρκής επαγρύπνηση των πολιτών;

Απαγόρευση ...α λα ελληνικά;

Στο Spiegel που κυκλοφόρησε χθες αναλύεται η περίπτωση της Χρυσής Αυγής και της απαγόρευσής της έπειτα από δίκη και εξετάζεται το κατά πόσο θα μπορούσε η διαδικασία να αποτελέσει μοντέλο και για τη Γερμανία, σε μια περίοδο που έχει φουντώσει η συζήτηση σχετικά με το ενδεχόμενο να τεθεί εκτός νόμου η AfD. Την αρχή έκανε η συμπρόεδρος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (SPD) Σάσκια Έσκεν, η οποία πριν από λίγες ημέρες πρότεινε να τεθεί το ζήτημα απαγόρευσης της AfD, προκειμένου, όπως είπε, «αν μη τι άλλο, να ταρακουνηθούν και να ξεβολευτούν οι ψηφοφόροι». Η γερμανική νομοθεσία, με το βλέμμα στην ιστορία της χώρας, προβλέπει απαγόρευση πολιτικού κόμματος «το οποίο επιδιώκει να υπονομεύσει ή να καταστρέψει την ελεύθερη δημοκρατική βασική τάξη». Είναι όμως πολλοί εκείνοι που αμφιβάλλουν εάν κάτι τέτοιο θα έφερνε το επιθυμητό αποτέλεσμα ή τελικά θα ενίσχυε την AfD. Επιπλέον, μια τέτοια διαδικασία δεν θα ήταν ούτε εύκολη ούτε σίγουρη ως προς το αποτέλεσμα. Το 2017 το δικαστήριο απέρριψε το αίτημα απαγόρευσης του NPD, εκτιμώντας ότι πληρούσε μεν τα ιδεολογικά κριτήρια για αυτό, αλλά, λόγω της περιορισμένης απήχησής του, δεν αποτελούσε πραγματικό κίνδυνο για τη γερμανική δημοκρατία.

Ο αρχηγός του CDU Φρίντριχ Μερτς απέρριψε οποιαδήποτε σχετική συζήτηση, λέγοντας ότι ρίχνει νερό στον μύλο της ΑfD και τονίζοντας ότι η ιδέα και μόνο ότι μπορεί κανείς να απαγορεύσει ένα κόμμα με ποσοστά κοντά στο 30% αποτελεί διαστρέβλωση της πραγματικότητας. Ακόμη όμως και στο εσωτερικό του SPD, υπάρχουν διαφορετικές φωνές. Ο σοσιαλδημοκράτης ομοσπονδιακός εντεταλμένος για την ανατολική Γερμανία Κάρστεν Σνάιντερ προειδοποίησε ότι «αν απαγορεύσουμε ένα κόμμα που δεν μας αρέσει, το οποίο όμως προηγείται στις δημοσκοπήσεις, θα προκαλέσουμε μεγαλύτερη αλληλεγγύη προς αυτό, ακόμη και μεταξύ πολιτών που δεν συμπαθούν την AfD».

Πώς λοιπόν μπορεί η δημοκρατία να προστατευθεί από δυνάμεις που θέλουν να την υπονομεύσουν; Ο Αλεξάντερ Κίσλερ έγραψε στην ΝΖΖ ότι, αντί να χάνει την αξιοπιστία της υποστηρίζοντας τους διαδηλωτές κατά της AfD, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση θα έπρεπε να κάνει «αυτό που προφανώς δυσκολεύεται - να κυβερνήσει καλά».

Η αλήθεια είναι ότι ο κυβερνητικός συνασπισμός δεν διανύει την πιο ρόδινη φάση του. Στις τελευταίες δημοσκοπήσεις, τα τρία κυβερνητικά κόμματα (SPD, Πράσινοι, FDP) συγκεντρώνουν μόλις 31%, όσο δηλαδή μόνη της η Χριστιανική Ένωση (CDU-CSU). Η δυσαρέσκεια των πολιτών αυξάνεται συνεχώς και διαδίδονται σενάρια απελπισίας, ακόμη και για αντικατάσταση του καγκελάριου πριν από τις εκλογές του 2025, μήπως αναστραφεί το κλίμα. Ο προϋπολογισμός λιτότητας που κατέθεσε η κυβέρνηση για το 2024 έβγαλε στον δρόμο αγρότες, οδηγούς φορτηγών, σιδηροδρομικούς, δασκάλους κ.ο.κ. Ταυτόχρονα ο πληθωρισμός και η ύφεση επιμένουν, ενώ παραμένει η ανάγκη να στηριχτεί η Ουκρανία και να ενισχυθούν οι γερμανικές ένοπλες δυνάμεις. Δεν θα ήταν με λίγα λόγια υπερβολή να πει κανείς ότι τελευταία τίποτα δεν πάει καλά για τον Όλαφ Σολτς και την κυβέρνησή του, κάτι που εύλογα κεφαλαιοποιεί η Εναλλακτική για την Γερμανία, ως «ομπρέλα» για όλους όσοι αισθάνονται απελπισμένοι, δυσαρεστημένοι ή ανήσυχοι για την κατεύθυνση της χώρας.

Όπως αναδεικνύει το Ινστιτούτο Άλενσμπαχ, η AfD εκτοξεύθηκε με την απόφαση της κυβέρνησης για αύξηση των προνοιακών επιδομάτων, η οποία, σύμφωνα με τους επικριτές του μέτρου, ενθαρρύνει την ανεργία έναντι της εργασίας και δίνει όλο και λιγότερα κίνητρα για να παραμείνει κάποιος στη δουλειά του μακροπρόθεσμα. Ενδεικτικά, σχεδόν τα 3/4 των ερωτηθέντων θεωρούν ότι το σημερινό επίπεδο παροχών αποτρέπει πολλούς από το να αναζητήσουν μόνιμη θέση εργασίας, ενώ το 67% συμφωνεί με την άποψη ότι «στη Γερμανία, όποιος προσπαθεί σκληρά και εργάζεται πολύ, είναι ηλίθιος». Το CDU χαρακτήρισε επίσης «λάθος μήνυμα» τη νέα νομοθεσία με την οποία διευκολύνεται και επιταχύνεται η απόκτηση γερμανικής υπηκοότητας από μετανάστες, στα πέντε ή ακόμη και στα τρία χρόνια, για ειδικές περιπτώσεις, αντί για τα οκτώ χρόνια, όπως ίσχυε έως τώρα. «Η κυβέρνηση δεν αλλάζει απλώς τον νόμο περί ιθαγένειας, θέλει να αλλάξει βαθιά και μόνιμα την κοινωνία μας», δήλωσε ο εκπρόσωπος του CDU για θέματα εσωτερικής πολιτικής Αλεξάντερ Τρομ, τονίζοντας ότι η χώρα βρίσκεται εν μέσω μεταναστευτικής κρίσης, η οποία δεν αμφισβητείται από κανέναν. Ακόμη και ο - αριστερών καταβολών - πρώην Ομοσπονδιακός Πρόεδρος Γιοάχιμ Γκάουκ δήλωσε πρόσφατα ότι οι Γερμανοί «δεν αναγνωρίζουν πλέον την κοινωνία τους» και κάλεσε την πολιτική ηγεσία να σκεφτεί και «λύσεις οι οποίες ενδεχομένως θεωρούνταν μέχρι τώρα αδιανόητες».

Μαθήματα Ιστορίας

Η κυβέρνηση θα μπορούσε λοιπόν να περιορίσει την επιρροή της AfD, εάν είχε καλύτερες επιδόσεις. Αν δυσαρεστούσε λιγότερο τους ψηφοφόρους και δεν τους «χάριζε» τόσο εύκολα στους λαϊκιστές. Ενδεικτικά, ο Όλαφ Σολτς αρνήθηκε πεισματικά να συναντηθεί με εκπροσώπους του αγροτικού κινήματος, προκαλώντας την οργή ακόμη και των βουλευτών του κόμματός του, που του ζήτησαν περισσότερη ...ενσυναίσθηση. Οι Πράσινοι καταπίνουν τη μια ήττα μετά την άλλη, όσο η κυβέρνηση αποτυγχάνει να χρηματοδοτήσει και να προωθήσει τις «πράσινες» πολιτικές τις οποίες είχε πολυδιαφημίσει. Την ίδια στιγμή, η συμπρόεδρός τους, Ρικάρντα Λανγκ, αποτύγχανε να απαντήσει πόσο είναι ο μέσος όρος των γερμανικών συντάξεων, επιβεβαιώνοντας την κατηγορία που θέλει τους πολιτικούς να μην έχουν επαφή με την πραγματικότητα των πολιτών.

Φαίνεται ότι η Εναλλακτική για την Γερμανία δεν χρειάζεται τελικά να προσπαθήσει πολύ. Γνωρίζει κάθε φορά πώς να αρπάζει το κύμα της εποχής. Όπως ιδρύθηκε το 2014 με σχεδόν μοναδική θέση την έξωση της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, έτσι ανακάλυψε αργότερα το μεταναστευτικό και σήμερα κάθε ζήτημα που κινητοποιεί πολίτες εναντίον της κυβέρνησης ή του «συστήματος», προσελκύοντας τους απογοητευμένους από τα παραδοσιακά κόμματα και κυρίως από το Χριστιανοδημοκρατικό.

Οι διαδηλώσεις καταφέρνουν σίγουρα να διατηρούν το θέμα στην επικαιρότητα. Ίσως και να ανοίγουν αναγκαστικά τη συζήτηση σχετικά με το ποιες είναι τελικά οι πραγματικές θέσεις της AfD. Δηλώσεις όπως αυτή της αρχηγού του κόμματος Αλίς Βάιντελ περί Dexit στο πρότυπο του Brexit και μάλιστα στους Financial Times, δεν περνούν πλέον απαρατήρητες. Οι Γερμανοί σίγουρα δεν αγαπούν τις περιπέτειες και τα δράματα, αλλά αυτήν τη στιγμή, η ανάγκη των πολιτών για ουσιαστικές απαντήσεις σε σοβαρά προβλήματα που κάποτε δεν απασχολούσαν καν τη γερμανική κοινωνία δεν φαίνεται να καλύπτεται. Δεν είναι ασφαλώς τυχαίο ότι όσο η γερμανική οικονομία παρέμενε ανθεκτική, η γοητεία της AfD ήταν σημαντικά περιορισμένη. Σήμερα η κυβέρνηση σκοντάφτει διαρκώς στις ιδεολογικές διαφορές των κομμάτων που την απαρτίζουν και οι συμβιβασμοί επιτυγχάνονται όλο και πιο δύσκολα. Ο Όλαφ Σολτς υπόσχεται ότι τα μεγάλα θέματα έχουν ξεκαθαρίσει και μελλοντικά θα μειωθούν οι παραφωνίες και οι δημόσιες αντιπαραθέσεις. Έως και δημόσια αυτοκριτική έκανε, προκειμένου να κατευνάσει τους πολίτες.

Το ζήτημα όμως είναι, θα συνειδητοποιήσει το πολιτικό σύστημα τον κίνδυνο ή θα συνεχίσει να αντιμετωπίζει την AfD απλώς ως «κόμμα της γκρίνιας» με συγκυριακές επιτυχίες; Θα αναγνωρίσει τη διεθνή τάση προς τον λαϊκισμό και συχνά προς τον περιορισμό της δημοκρατίας; Θα καταφέρει να αποδείξει την ανωτερότητά του στην πράξη, να στερήσει επιχειρήματα από τους εχθρούς του και να ξανακερδίσει τη χαμένη εμπιστοσύνη των ψηφοφόρων; Θα συνεχίσουν «οι πολλοί» να εξοργίζονται από τις θέσεις της ΑfD που θυμίζουν το σκοτεινό γερμανικό παρελθόν και να κατεβαίνουν για αυτό στον δρόμο; Ή θα αφεθούν στο ρεύμα της οργής και της αντίδρασης; Το προσεχές διάστημα είναι κρίσιμο και εν πολλοίς καθοριστικό για τη μελλοντική πορεία μιας χώρας, η οποία φιλοδοξεί να είναι το προπύργιο κατά της ακροδεξιάς για την Ευρώπη. Σε μια υψηλής ποιότητας εμπεδωμένη δημοκρατία, όπως αυτή της Γερμανίας, ίσως πολλοί να πιστεύουν ότι δεν υπάρχει πραγματικός κίνδυνος για το πολίτευμα και τη χώρα, επειδή θα δείξουν τη δυσαρέσκειά τους ψηφίζοντας AfD. Σε αυτήν την περίπτωση, τους χρειάζεται πιθανότατα ένα ακόμη καλό μάθημα (γερμανικής) Ιστορίας.

Φαίη Καραβίτη / ΑΠΕ-ΜΠΕ

Γερμανία: Δεύτερη δύναμη η ακροδεξιά AfD στις δημοσκοπήσεις

Οι ηγέτες της AfD, Tino Chrupalla και Alice Weidel

Σύμφωνα με δημοσκόπηση του Trend Barometer για λογαριασμό των ιδιωτικών ειδησεογραφικών σταθμών RTL/n-tv, η Χριστιανική Ένωση (CDU/CSU) παραμένει στο 25%, ενώ ακολουθεί η AfD, σταθερή στο 21%. Το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (SPD) παραμένει στο 17%...

Η Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) παραμένει βασική κερδισμένη των δημοσκοπήσεων, καθώς έχει παγιωθεί στη δεύτερη θέση και με ποσοστά άνω του 20%. Την ίδια ώρα, σχεδόν ένας στους δύο Γερμανούς τάσσεται υπέρ της απαγόρευσης του κόμματος - συμπεριλαμβανομένου και 10% των ίδιων των ψηφοφόρων του.

Σύμφωνα με δημοσκόπηση του TrendBarometer για λογαριασμό των ιδιωτικών ειδησεογραφικών σταθμών RTL/n-tv, η Χριστιανική Ένωση (CDU/CSU) παραμένει στο 25%, ενώ ακολουθεί η AfD, σταθερή στο 21%. Το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (SPD) παραμένει στο 17%, όπως και οι Πράσινοι στο 15%.

Οι Φιλελεύθεροι (FDP) βελτιώνουν την επίδοσή τους κατά μία μονάδα και φθάνουν στο 7%, ενώ η Αριστερά χάνει αντίστοιχα μία μονάδα και βρίσκεται στο 4%, κάτω από το όριο εισόδου στη Bundestag.

Στην ερώτηση για απευθείας εκλογή καγκελάριου, ο Όλαφ Σολτς προηγείται με 21%, έναντι 17% του αρχηγού του CDU Φρίντριχ Μερτς και 16% του αντικαγκελάριου και υπουργού Οικονομίας Ρόμπερτ Χάμπεκ (Πράσινοι).

Όσο όμως ενισχύεται δημοσκοπικά η AfD φαίνεται ότι αυξάνεται και η κριτική σε βάρος της. «Υπάρχουν ενδείξεις ότι (από την AfD) αμφισβητείται για κάποιες πληθυσμιακές ομάδες η εγγύηση της αξιοπρέπειας που παρέχεται από το Σύνταγμα», δήλωσε χθες στο ARD ο επικεφαλής της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας του Συντάγματος Τόμας Χάλντενβανγκ. Η Υπηρεσία του έχει άλλωστε θέσει υπό παρακολούθηση τμήματα της κομματικής οργάνωσης της AfD, κάνοντας λόγο για "επικίνδυνες εξτρεμιστικές ομάδες". Την ίδια ώρα σε δημοσκόπηση του Ινστιτούτου Forsa για λογαριασμό του περιοδικού Stern, το 47% των ερωτηθέντων δήλωσε ότι θα υποστήριζε ενδεχόμενη απαγόρευση της AfD - ανάμεσά τους μάλιστα και 10% των πολιτών που ψήφισαν το κόμμα στις τελευταίες εκλογές. Αντίστοιχα, 47% των ερωτηθέντων τάχθηκε κατά μιας τέτοιας πιθανότητας.

Στη Βαυαρία, όπου στις 8 Οκτωβρίου διενεργούνται κρατιδιακές εκλογές, ο πρωθυπουργός και αρχηγός της Χριστιανοκοινωνικής Ένωσης (CSU) Μάρκους Ζέντερ απέκλεισε το ενδεχόμενο μετεκλογικής συνεργασίας με την AfD, η οποία σύμφωνα με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις φθάνει το 14%.

Η CSU, η οποία συγκυβερνά σήμερα με τους Ελεύθερους Ψηφοφόρους, προηγείται στις δημοσκοπήσεις με 39% και δεν φαίνεται να συγκεντρώνει απόλυτη πλειοψηφία. Σε έρευνα που πραγματοποιήθηκε για λογαριασμό των Sat 1 Bayern και Antenne Bayern, το 44% συμφωνεί με τη στάση του, το 24% θα ήθελε «κάποια» συνεργασία, ενώ το 26% δηλώνει ότι θα ήθελε οποιαδήποτε συνεργασία να εξεταστεί κατά περίπτωση.

Ο Γερμανός Καγκελάριος, Φρίντριχ Μερτςκ, κηρύσσει πόλεμο στην άκρα δεξιά, το AfD

Το AfD θεωρείται ένα ευρωσκεπτικιστικό, αντιμεταναστευτικό κόμμα με ισχυρές φιλορωσικές θέσεις, είπε ο Γερμανός Καγκελάριος, Φρίντριχ Μερτςκ....

    Με την «Εναλλακτική για τη Γερμανία» (AfD) μας χωρίζουν σε θεμελιώδη ζητήματα και πολιτικές πεποιθήσεις», πρόσθεσε, κατηγορώντας το κόμμα ότι αμφισβητεί τις «θεμελιώδεις αποφάσεις» που οδήγησαν στη δημιουργία της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας το 1949 μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς, ο οποίος ηγείται επίσης της συντηρητικής Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης (CDU), κήρυξε σήμερα τον πόλεμο στην ακροδεξιά στη Γερμανία, χαρακτηρίζοντάς την «κύριο πολιτικό αντίπαλο» ενόψει των εκλογών σε πέντε κρατίδια τον επόμενο χρόνο, ανέφερε το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων.

«Αυτό το κόμμα θέλει ανοιχτά να καταστρέψει το CDU, θέλει η Γερμανία να γίνει μια άλλη χώρα», δήλωσε ο Μερτς κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στο Βερολίνο μετά από διήμερη συγκέντρωση του κόμματος. «Η διχόνοια μεταξύ μας δεν περιορίζεται σε μερικές λεπτομέρειες. Από την «Εναλλακτική για τη Γερμανία» (AfD) μας χωρίζουν σε θεμελιώδη ζητήματα και πολιτικές πεποιθήσεις», πρόσθεσε, κατηγορώντας το κόμμα ότι αμφισβητεί τις «θεμελιώδεις αποφάσεις» που οδήγησαν στη δημιουργία της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας το 1949 μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Το AfD θεωρείται ένα ευρωσκεπτικιστικό, αντιμεταναστευτικό κόμμα με ισχυρές φιλορωσικές θέσεις.

Σε ορισμένες δημοσκοπήσεις, το AfD προηγείται του κυβερνώντος CDU και το ακροδεξιό κόμμα αναδείχθηκε η δεύτερη πολιτική δύναμη στις βουλευτικές εκλογές του Φεβρουαρίου του τρέχοντος έτους. Το CDU θέλει να αποτρέψει την ιδιαίτερα ισχυρή αύξηση της υποστήριξής του στην Ανατολική, αλλά και στη Δυτική Γερμανία.

Ο πρόεδρος του CDU απέρριψε κατηγορηματικά τις εκκλήσεις του βαυαρικού συμμάχου του, της Χριστιανοκοινωνικής Ένωσης (CSU), η οποία έχει δηλώσει υπέρ της συνεργασίας με την ακροδεξιά. Το CDU πιστεύει ότι η στρατηγική του «cordon sanitaire» που αποφασίστηκε σε συνέδριο του κόμματος το 2018 δεν έχει εμποδίσει την πρόοδο του AfD.

«Θα διακριθούμε πολύ καθαρά και κατηγορηματικά. Ένα χέρι που μας απλώνεται από το AfD είναι στην πραγματικότητα ένα χέρι που θέλει να μας καταστρέψει», τόνισε ο Μερτς σχετικά με τις προτάσεις του AfD για συνεργασία.

Του χρόνου, έχουν προγραμματιστεί πέντε εκλογές σε κρατίδια στη Γερμανία, δύο εκ των οποίων στα ανατολικά γερμανικά κρατίδια της Σαξονίας-Άνχαλτ και του Μεκλεμβούργου-Δυτικής Πομερανίας, όπου το AfD είναι η κορυφαία πολιτική δύναμη στις τρέχουσες δημοσκοπήσεις. Στα δυτικά μέρη της χώρας, το κόμμα κερδίζει σταθερά έδαφος και ελπίζει να κατακτήσει τη δεύτερη ή τρίτη θέση στη Βάδη-Βυρτεμβέργη, τη Ρηνανία-Παλατινάτο και το Βερολίνο, αμέσως μετά το CDU, αλλά στο ίδιο επίπεδο με τους Σοσιαλδημοκράτες και τους Πράσινους, σημειώνει το AFP.