Οι 10 συστάσεις της PEGA προς την Ελλάδα για το σκάνδαλο των υποκλοπών με κακόβουλα λογισμικά - Συμμετοχή και της EUROPOL στις έρευνες!

Νέα παρέμβαση για το σκάνδαλο των υποκλοπών από την PEGA, την Εξεταστική Επιτροπή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, που παραπέμπει την υπόθεση στο Ευρωπαϊκό συμβούλιο και την Κομισιόν, που ζητά μεταξύ άλλων, να ανατραπεί η νομοθέτηση της υπαγωγής των μυστικών υπηρεσιών και της ΕΥΠ στον πρωθυπουργό.

Στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και την Κομισιόν παραπέμπει η αρμόδια Εξεταστική Επιτροπή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (PEGA) το θέμα των υποκλοπών με κακόβουλα λογισμικά, με κείμενο – σύσταση της εισηγήτριας της Επιτροπής Σοφί Ιντ Βελντ, όπως προβλέπεται από τον Κανονισμό του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, για τις Εξεταστικές Επιτροπές, προκειμένου να αντιμετωπιστεί θεσμικά το πρόβλημα των υποκλοπών σε κράτη-μέλη της Ένωσης, ανάμεσά τους και η Ελλάδα.

Αναλυτικά οι 10 συστάσεις προς την Ελλάδα

Σύμφωνα με πληροφορίες η Σύσταση της PEGA «συμπεραίνει ότι παραβιάσεις και φαινόμενα κακής εφαρμογής της ενωσιακής νομοθεσίας έχουν σημειωθεί στην Ελλάδα και καλεί τη χώρα:

1. Επειγόντως να αποκαταστήσει και να ενισχύσει τις θεσμικές και νομικές διασφαλίσεις, συμπεριλαμβανομένων αποτελεσματικού προληπτικού και κατασταλτικού ανεξάρτητου μηχανισμού ελέγχου και εποπτείας.
2. Να καταργήσει επειγόντως όλες τις άδειες εξαγωγής που δεν συνάδουν με τη νομοθεσία αγαθών διπλής χρήσης, να διερευνήσει τις καταγγελίες για παράνομες εξαγωγές , μεταξύ άλλων προς το Σουδάν.
3. Να διασφαλίζει ότι οι αρχές μπορούν ελεύθερα και ανεμπόδιστα να διερευνήσουν όλους τους ισχυρισμούς της χρήσης spyware·
4. Να αποσύρει επειγόντως την τροπολογία 826/145 του ν. 2472/1997 που καταργούσε τη δυνατότητα της ΑΔΑΕ να ειδοποιεί τους πολίτες για την άρση του απορρήτου των επικοινωνιών.
5. Να αποκαταστήσει την πλήρη ανεξαρτησία του δικαστικού σώματος και όλων των σχετικών εποπτικών οργάνων, όπως ο Συνήγορος του Πολίτη και οι αρχές για την προστασία των προσωπικών δεδομένων. Τα εποπτικά όργανα να απολαμβάνουν πλήρη συνεργασία και πρόσβαση σε πληροφορίες και να παρέχουν πλήρη ενημέρωση σε όλα τα θύματα·
6. Να ανατρέψει τη νομοθετική αλλαγή του 2019 που έθεσε την ΕΥΠ υπό τον άμεσο έλεγχο του Πρωθυπουργού·
7. Να εφαρμόσει επειγόντως την Οδηγία για την προστασία των μαρτύρων δημοσίου συμφέροντος.
8. Να διασφαλίσει την ανεξαρτησία της ηγεσίας της ΑΔΑΕ.
9. Να ξεκινήσει επειγόντως αστυνομική έρευνα μετά την φερόμενη κατάχρηση του κακόβουλου κατασκοπευτικού λογισμικού και να κατασχέσει τα φυσικά στοιχεία πληρεξούσιων, εταιριών μεσαζόντων και όσων εμπορεύονται λογισμικά που συνδέονται με μολύνσεις από λογισμικό υποκλοπής spyware.
10. Καλεί την Europol να συμμετάσχει αμέσως στις έρευνες»

Δήλωση Στέλιου Κούλογλου

Ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και μέλος της εξεταστικής PEGA Στέλιος Κούλογλου, σχολίασε την πρωτοβουλία της PEGA:

«H παρέμβαση όχι μόνο διαπιστώνει τις κυβερνητικές μεθοδεύσεις για να συσκοτιστούν οι αποκαλύψεις, αλλά εντοπίζει την αφετηρία της θεσμικής παρακμής, με την υπαγωγή της ΕΥΠ στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Στιγματίζει την τροπολογία που απαγόρευσε την πληροφόρηση των θυμάτων παρακολούθησης και θεσμοθετεί την απόλυτη ασυδοσία και το σκοτάδι για τις υποκλοπές. Αναφέρεται σε όλες τις μεθοδεύσεις, από την απόπειρα εκφοβισμού και υπονόμευσης της ΑΑΔΕ μέχρι στο παρα-κρατικό δίκτυο που είχε οργανωθεί από την ΕΥΠ και ιδιώτες γύρω από το Μέγαρο Μαξίμου.

H εισηγήτρια της Pega ζητά και την παρέμβαση της europol. Με δεδομένη την αδράνεια των διωκτικών αρχών και της ελληνικής Δικαιοσύνης, η παρέμβαση της ευρωπαϊκής αστυνομίας ίσως αποτελεί μονόδρομο».

Στην ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ σημειώνεται ότι «στην Επιτροπή PEGA έχει ξεκινήσει παράλληλα η επεξεργασία της Έκθεσης για τα ευρήματα των ερευνών και των αποστολών και θα ακολουθήσει το Ψήφισμα της Εξεταστικής που θα επικεντρωθεί στα πολιτικά συμπεράσματα. Επίσης συνεχίζονται οι ακροάσεις της Επιτροπής για τις υποκλοπές σε διάφορες χώρες».

Ποια είναι η PEGA

Στις 10 Μαρτίου 2022, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αποφάσισε τη σύσταση της επιτροπής PEGA για τη διερεύνηση εικαζόμενων παραβάσεων ή κακοδιοίκησης κατά την εφαρμογή του δικαίου της ΕΕ σε σχέση με τη χρήση του Pegasus και ισοδύναμου λογισμικού παρακολούθησης κατασκοπευτικού λογισμικού.

Ειδικότερα, η επιτροπή PEGA καλείται να συγκεντρώσει πληροφορίες σχετικά με τον βαθμό στον οποίο τα κράτη μέλη ή τρίτες χώρες χρησιμοποιούν παρεμβατική παρακολούθηση σε βαθμό που παραβιάζει τα δικαιώματα και τις ελευθερίες που κατοχυρώνονται στον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ.

Κατά τη διάρκεια της δωδεκάμηνης θητείας της, η Επιτροπή μας, με 38 μέλη και 38 αναπληρωματικά μέλη, θα χρησιμοποιήσει διάφορες μεθόδους για να διερευνήσει τις εικαζόμενες παραβιάσεις: 

1. Θα πραγματοποιήσει ακροάσεις με εμπειρογνώμονες, θύματα και άλλα πρόσωπα, 
2. Θα ζητήσει μελέτες και ενημερώσεις και θα αναλάβει αποστολές διερεύνησης γεγονότων, όταν αυτό είναι απαραίτητο. 

Οι έρευνες θα ολοκληρωθούν με την υποβολή τελικής έκθεσης.

Πόπη Τσαπανίδου: «Πάμε σε εκλογές και παρακολουθείται η μισή χώρα...», στους "αταίριαστους" του ΣΚΑΪ (vid)

Η Εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, Πόπη Τσαπανίδου, εμφανίστηκε σήμερα στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ και στην εκπομπή "Αταίριαστοι", ακολουθεί βίντεο της συνέντευξης...

Η Εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Πόπη Τσαπανίδου φιλοξενήθηκε στην εκπομπή «Αταίριαστοι», στον ΣΚΑΪ και μεταξύ άλλων μίλησε για την απόφασή της να αποδεχτεί την πρόταση του Αλέξη Τσίπρα..

«Ήταν μία απόφαση η οποία πάρθηκε έπειτα από πολλή σκέψη μετά από μία πολύ τιμητική πρόταση που μου έγινε. Ξαφνικά και χωρίς να το έχω στο μυαλό μου ως κατεύθυνση αλλαγής καριέρας» ανέφερε η ίδια για τον θεσμικό της ρόλο. «Σε αυτή τη χρονική στιγμή ένιωσα ότι δεν μπορώ να πω “ΟΧΙ”», δήλωσε μεταξύ άλλων.

Μέχρι πρότινος, η γνωστή δημοσιογράφος παρουσίαζε με επιτυχία το το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του τηλεοπτικού σταθμού OPEN, ωστόσο σήμερα, εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ με τον νέο της ρόλο, της εκπροσώπου τύπου του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία.

ΚΙΝΑ: Μείωση του πληθυσμού κατά 850.000 για πρώτη φορά από το 1961 - Η Ινδία ήδη με 1,415,262,343 την ξεπέρασε!

Ο Κινέζος επίτροπος της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας, Κανγκ Γι

Ο πληθυσμός της Κίνας διαμορφώθηκε στα 1,41178 δισεκατομμύρια ανθρώπους στην απογραφή του 2020, σε σύγκριση με 1,41260 δισεκατομμύρια ένα χρόνο νωρίτερα, σύμφωνα με την Εθνική Στατιστική Υπηρεσία.

Ο πληθυσμός της Κίνας, της πολυπληθέστερης χώρας του κόσμου, συρρικνώθηκε το 2022, ανακοίνωσε σήμερα επίσημος θεσμός, εξέλιξη που αποτελεί ιστορική πρώτη από τις αρχές των χρόνων του 1960. Η Ινδία με πληθυσμό 1,415,262,343 (17/01/2023) πέρασε στην πρώτη θέση στην κατάταξη των πολυπληθέστερων χωρών του πλανήτη.

Την περασμένη χρονιά στην Κίνα καταγράφτηκαν 9,56 εκατομμύρια γεννήσεις, που δεν αναπλήρωσαν τους 10,41 εκατ. θανάτους, διευκρίνισε η εθνική υπηρεσία στατιστικής της Κίνας σε έκθεσή της.

Ο πληθυσμός της Κίνας μειώθηκε κατά περίπου 850.000 σε 1,41175 δισεκατομμύρια στο τέλος του 2022, όπως ανακοίνωσε το Εθνικό Γραφείο Στατιστικής της χώρας. Μακροπρόθεσμα, ο ΟΗΕ και ειδικοί εκτιμούν ότι ο πληθυσμός της Κίνας θα συρρικνωθεί κατά 109 εκατομμύρια έως το 2050, αριθμός υπερτριπλάσιος της προηγούμενης σχετικής εκτίμησης το 2019.

Η μείωση αυτή αναμένεται να είναι διαρκής, να κρατήσει δεκαετίες, σύμφωνα με ειδικούς σε δημοσιογραφικά ζητήματα, κάτι που θα έχει απτές συνέπειες στην οικονομία, στην κοινωνία και στο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης.

Αυτή η μείωση του πληθυσμού είναι η πρώτη από το 1960-1961, όταν λιμός που εκδηλώθηκε το 1959 είχε αποτέλεσμα να χαθούν δεκάδες εκατομμύρια ζωές, κάτι που αποδόθηκε κυρίως στα σφάλματα της οικονομικής πολιτικής του «μεγάλου άλματος προς τα εμπρός».

Κίνα: Τα αίτια της μείωσης του πληθυσμού

Η συρρίκνωση του 2022 εξηγείται κυρίως από τη μεγάλη αύξηση του κόστους ζωής, το υψηλότερο επίπεδο σπουδών πολλών γυναικών, που σημαίνει ότι πολλές αργούν να αποκτήσουν παιδιά, ή ακόμη την έλλειψη της βούλησης των νέων γενιών να αποκτήσουν παιδιά.

Το ποσοστό γεννητικότητας υποχώρησε στο 1,15 παιδί ανά γυναίκα το 2021, πολύ κάτω από το όριο που θεωρείται πως είναι απαραίτητο για την ανανέωση του πληθυσμού (2,1).

Μαζί με τη γήρανση, η μείωση του πληθυσμού, ειδικά του ενεργού, αναμένεται να έχει βαθιές συνέπειες για την κινεζική οικονομία για δεκαετίες.

Το κόστος εργασίας αναμένεται να αυξηθεί, πλήττοντας την ανταγωνιστικότητα των Κινέζων εργαζομένων, ενώ η πίεση στον ενεργό πληθυσμό να εγγυηθεί τη φροντίδα των γηραιότερων θα κλιμακωθεί.

Οι τοπικές αρχές έχουν ήδη ανακοινώσει μέτρα για να ενθαρρύνει τα ζευγάρια να αποκτήσουν παιδιά, ή περισσότερα παιδιά.

Η μητρόπολη Σεντζέν (νότια) προσφέρει εδώ και μερικές ημέρες επιδόματα για κάθε γέννηση που φθάνουν ως τα 100.000 γιούαν (1.370 ευρώ) και διάφορες παροχές ως τα τρία έτη κάθε παιδιού.

Ενώ η επαρχία Σαντόνγκ (ανατολικά) δίνει 158 ημέρες άδεια μητρότητας (60 ημέρες περισσότερες από τον εθνικό μέσο όρο) από το πρώτο παιδί.

Η Κίνα ενδέχεται να μην έχει παρά 587 εκατ. κατοίκους το 2100, σύμφωνα με τις πιο απαισιόδοξες στατιστικές προβολές που περιέχονται σε έκθεση της Ακαδημίας Κοινωνικών Επιστημών της Σαγκάης η οποία επικαιροποιήθηκε πέρυσι και τα δεδομένα της οποίας περιήλθαν σε γνώση του Γαλλικού Πρακτορείου.

πηγή: euronews 

Δημήτρης Καζάκης: «Ως πότε θα αδιαφορούμε για τις τύχες τις δικές μας και της χώρας μας;»

σκίτσο του ΑΡΚΑ

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ανοησία, μεγαλύτερη αθλιότητα, μεγαλύτερη μπούρδα στην Ελλάδα σήμερα, από το να θεωρούμε ότι οι επιλογές των επαγγελματιών της πολιτικής είναι μονόδρομος! Ότι δεν έχοΔυμε άλλες επιλογές από το να πληρώνουμε εσαεί με το βιός, τη ζωή και το αίμα της χώρας μας παράνομα και ειδεχθή χρέη, κρατικά και ιδιωτικά, και να τελούμε υπό την επικυριαρχία των Βρυξελλών.

Δημήτρης Καζάκης *

«Παραμένω ένα πράγμα και ένα πράγμα μόνο - ένας παλιάτσος. Κι αυτό με τοποθετεί σ’ ένα επίπεδο πολύ ψηλότερο από οποιονδήποτε πολιτικό.» Αυτό είχε δηλώσει ο Τσάρλι Τσάπλιν στον Observer, στις 17 Ιουνίου 1960.

Βέβαια, ο μεγάλος κωμικός δεν απεχθανόταν την πολιτική γενικά. Αντίθετα, υπήρξε ένας από τους πιο πολιτικοποιημένους καλλιτέχνες του Χόλυγουντ. Στρατευμένος από την αρχή ως το τέλος στην υπόθεση του «ξεχασμένου ανθρώπου», εκείνου δηλαδή που βρίσκεται στον «πάτο της οικονομικής πυραμίδας», όπως έλεγε ο ίδιος.

Δεν αδιαφόρησε ποτέ, δεν αρνήθηκε ποτέ να πάρει θέση δημόσια και να υπερασπιστεί όσα πιστεύει. Γι’ αυτό και το FBI, όπως και το «βαθύ κράτος» στις ΗΠΑ και τη Βρετανία δεν τον άφησε σε ησυχία. Δεν του αναγνώρισε το δικαίωμα της ελευθερίας σκέψης, λόγου και δράσης. Και πώς να το κάνει μ’ έναν τόσο διάσημο και δημοφιλή καλλιτέχνη, που αρνιόταν πεισματικά να ακολουθήσει τη γνωστή συμβουλή, «κοίτα τη δουλειά σου για να περνάς καλά!»

Είναι η ίδια συμβουλή που στεφάνωνε την μεγαλοπρεπή είσοδο στις Ακροπόλεις του σύγχρονου Ευρωπαϊσμού, το Άουσβιτς και τα υπόλοιπα γνωστά ευαγή ιδρύματα του νεότερου Ευρωπαϊκού πολιτισμού: Arbeit macht frei! Κοίτα τη δουλειά σου για να είσαι ελεύθερος!

Ο Τσάπλιν λοιπόν μιλούσε για τους εξ επαγγέλματος πολιτικούς, εκείνους δηλαδή που έχουν ως επάγγελμα τη νομή της εξουσίας, και για την κατακτήσουν επενδύουν στην απόγνωση των πολιτών. Στην απόγνωση, που όπως λέει ένας από τους ήρωες του Τσάρλι Τσάπλιν, ο κύριος Βερντού στην ομώνυμη ταινία του, Monsieur Verdoux, «είναι ένα ναρκωτικό, αποκοιμίζει το μυαλό με την αδιαφορία».

Άλλωστε και η αδιαφορία για την πολιτική αποτελεί κάποια μορφή πολιτικής τοποθετήσης. Η τοποθέτηση μάλιστα αυτή υποβαθμίζει περισσότερο την πολιτική ζωή. Χαρακτηριστικός είναι ο μύθος των δένδρων, που παρουσιάζεται στο βιβλίο των Κριτών (Κριταί 9,8-15).

Τα δένδρα αποφάσισαν να ανακηρύξουν δικό τους βασιλιά και πρώτα πήγαν στην Ελιά. Γίνε εσύ βασιλιάς μας, της είπαν. Η Ελιά τους απάντησε ότι δεν θέλει να εγκαταλείψει τους καρπούς της, το λάδι της, με το οποίο οι άνθρωποι δοξάζουν τον Θεόν για να σείεται επιδεικτικά ως βασίλισσα των άλλων δένδρων. Δεν ήθελε λοιπόν να γίνει βασίλισσα.

Τότε τα δένδρα είπαν στη Συκιά. Έλα εσύ να γίνεις βασιλιάς μας. Η Συκιά τους απάντησε. Εγώ να αφήσω την γλυκύτητά μου, τους γευστικούς και ωφέλιμους καρπούς μου για να αρκούμαι μόνον να σείομαι επιδεικτικά ως βασίλισσα των άλλων δένδρων; Όχι.

Τα δένδρα ύστερα πήγαν στην Άμπελο και της είπαν. Έλα εσύ να γίνεις βασίλισσά μας. Η Άμπελος τους απάντησε. Να εγκαταλείψω εγώ τον οίνο μου, ο οποίος ευφραίνει Θεό και ανθρώπους για να αρκεστώ να σείομαι μόνον ως βασίλισσα των άλλων δένδρων; Αυτό δεν το δέχομαι.

Τότε όλα τα δένδρα πήγαν σ’ έναν ευτελή και ακανθώδη θάμνο, τη Ράμνο. Έλα εσύ να γίνεις βασίλισσά μας. Η χωρίς αξία και μωροφιλόδοξη Ράμνος είπε τότε στα δένδρα. Εάν πράγματι θέλετε να με χρίσετε βασίλισσά σας, ελάτε όλοι να βρεθείτε κάτω από την σκιά μου! Ει δ' άλλως φωτιά θα βγει από εμέ και θα κατακαύσει τους κέδρους του Λιβάνου!

Έτσι, αντιλαμβανόμαστε την πολιτική σήμερα και στην Ελλάδα. Οι περισσότεροι εννοούν ως πολιτική το να διαγκωνίζονται ώστε να βρεθούν υπό την σκιά του πιο ανάξιου και μωροφιλόδοξου, του χειρότερου των χειρότερων, των επαγγελματιών της απάτης. Και μάλιστα υπό καθεστώς φόβου, μήπως και οι τρισάθλιοι ράμνοι της εξ επαγγέλματος πολιτικής, οι ίδιοι που οδήγησαν τη χώρα στη μεγαλύτερη εθνική τραγωδία της νεότερης ιστορίας της, φοβερίζουν πώς έτσι και δεν τους επιλέξουμε τότε είναι σίγουρο ότι θα καούν οι «κέδροι του Λιβάνου!»

Εκεί έχει καταντήσει η χώρα μας, η πλειοψηφία του λαού μας να πείθεται όχι με ψεύδη απλά, αλλά με αθλιότητες και μπουρδολογίες. Και ξέρετε ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στον ψεύτη και τον μπουρδολόγο; Μας το διευκρινίζει o Αμερικανός φιλόσοφος Χάρι Φράνκφουρτ:

«Αυτό που δεν πρέπει να καταλάβουμε είναι ότι η πρόθεσή του δεν είναι ούτε να πει την αλήθεια ούτε να την αποκρύψει… Είναι αδύνατο για κάποιον να πει ψέματα αν δεν πιστεύει ότι ξέρει την αλήθεια. Η παραγωγή μπούρδας δεν απαιτεί τέτοια πεποίθηση. Όποιος λέει ψέματα ανταποκρίνεται έτσι στην αλήθεια, και σε αυτόν τον βαθμό τη σέβεται… Για τον μπουρδολόγο, όμως, όλα αυτά είναι εκτός: δεν είναι ούτε με την πλευρά του αληθινού ούτε με το ψεύτικο. Το μάτι του δεν είναι καθόλου στα γεγονότα, όπως είναι τα μάτια του έντιμου ανθρώπου και του ψεύτη,... Δεν τον ενδιαφέρει αν τα πράγματα που λέει περιγράφουν σωστά την πραγματικότητα. Απλώς τα διαλέγει, ή τα φτιάχνει, για να ταιριάζουν στο σκοπό του.» (Harry G. Frankfurt, On Bullshit, Princeton University Press, 2005, 55-56)

Και δεν υπάρχει μεγαλύτερη ανοησία, μεγαλύτερη αθλιότητα, μεγαλύτερη μπούρδα στην Ελλάδα σήμερα, από το να θεωρούμε ότι οι επιλογές των επαγγελματιών της πολιτικής είναι μονόδρομος! Ότι δεν έχουμε άλλες επιλογές από το να πληρώνουμε εσαεί με το βιός, τη ζωή και το αίμα της χώρας μας παράνομα και ειδεχθή χρέη, κρατικά και ιδιωτικά, και να τελούμε υπό την επικυριαρχία των Βρυξελλών.

___________________________

*Ο Δημήτρης Καζάκης, είναι πολιτικός και οικονομολόγος-αναλυτής. Ιδρυτής και πρόεδρος του Ενιαίου Πατριωτικού Μετώπου – Ε.ΠΑ.Μ.

Στάθης Κουβελάκης / Κώστας Λαπαβίτσας: «Συμπόρευση στη βάση αρχών για τη ριζοσπαστική Αριστερά»

Οι μέρες που έρχονται προμηνύονται δύσκολες για τα λαϊκά στρώματα και τις νεότερες γενιές της χώρας μας. Το λιγότερο που οφείλουμε να κάνουμε είναι να προσπαθήσουμε να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις μιας νέας αρχής που θα αντλεί από το παρελθόν, αλλά θα κοιτάει προς το αύριο.

Αναδημοσιεύουμε σήμερα από το THE PRESS PROJECT το άρθρο των Στάθη Κουβελάκη και Κώστα Λαπαβίτσα για την τρέχουσα πολιτική συγκυρία και την Αριστερά. Θα ακολουθήσουν άλλα δύο, το πρώτο για την οικονομική και κοινωνική κατάσταση του ελληνικού καπιταλισμού και το δεύτερο για το περιεχόμενο της ρήξης που σήμερα χρειάζεται η ελληνική κοινωνία.

Το κοινωνικό και οικονομικό τέλμα

Τα χρόνια μετά το 2010 η Ελλάδα διεκδίκησε μια παγκόσμια πρωτοτυπία: στις διαδοχικές κυβερνήσεις που γνώρισε συμμετείχαν κόμματα από το σύνολο σχεδόν του πολιτικού φάσματος – από την ακροδεξιά του ΛΑΟΣ μέχρι τη «ριζοσπαστική Αριστερά» του ΣΥΡΙΖΑ. Όλη αυτή η πολυμορφία κατέληξε στην εφαρμογή των ίδιων πολιτικών, υπαγορευμένων από τα τρία μνημόνια που υπέγραψαν και εφάρμοσαν απαρέγκλιτα αυτές οι κυβερνήσεις.

Η μοναδική ανατροπή που εν τέλει υλοποιήθηκε ήταν ακριβώς η αντίθετη από αυτήν που με κάθε τρόπο αναζήτησαν οι ορμητικές λαϊκές κινητοποιήσεις της περιόδου 2010-2015, όταν το ΟΧΙ του δημοψηφίσματος του Ιουλίου 2015 έγινε ΝΑΙ από την τότε κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, που εμπέδωσε ακριβώς το μνημονιακό καθεστώς το οποίο είχε δεσμευτεί να ανατρέψει.

Τα αποτελέσματα εκείνης της κατά κράτος παράδοσης δικαίωσαν τις προβλέψεις όσων είχαν αντισταθεί στα μνημόνια και στην πολιτική κατρακύλα του ΣΥΡΙΖΑ.

Παρά την ανάκαμψη της τελευταίας διετίας, το ΑΕΠ της χώρας είναι σήμερα τουλάχιστον 20% χαμηλότερο από το προ κρίσης επίπεδο, μια απώλεια που δεν πρόκειται να αναπληρωθεί για πολλά ακόμη χρόνια. Το δημόσιο χρέος είναι τεράστιο και η χρηματική αξία του συνεχίζει να διογκώνεται. Οι ελληνικοί μισθοί είναι οι τέταρτοι χαμηλότεροι στην ΕΕ σύμφωνα με την EUROSTAT. Η φτώχεια έχει ριζώσει για τα καλά στα λαϊκά στρώματα, οι νεότερες γενιές είναι αντιμέτωπες με το φάσμα της ανεργίας, της επισφάλειας, της μετανάστευσης. Ο μόνιμος πληθυσμός της χώρας μειώθηκε κατά 3,5% σε μια δεκαετία και περιοχές ολόκληρες ερημώνονται (Δυτ. Μακεδονία -10%, Πελοπόννησος -7%).

Με τις σαρωτικές ιδιωτικοποιήσεις και τις λεγόμενες ανεξάρτητες αρχές, το ελληνικό κράτος έχει απωλέσει όλα τα κρίσιμα εργαλεία άσκησης πολιτικής. Οι μνημονιακές υποχρεώσεις, με την υπογραφή του νυν αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, θα κρατήσουν τη χώρα δέσμια για πολλά ακόμη χρόνια. Στη μεταμνημονιακή τυπικά, αλλά μεταδημοκρατική επί της ουσίας, Ελλάδα του 2023, η έννοια της λαϊκής και εθνικής κυριαρχίας έχει χάσει κάθε νόημα.

Το πολιτικό αδιέξοδο

Το υπάρχον πολιτικό σκηνικό αποτελεί την καλύτερη εγγύηση για την εσαεί συνέχιση αυτού του κατήφορου. Η ΝΔ του Μητσοτάκη προωθεί ένα νεοφιλελεύθερο και αυταρχικό οδοστρωτήρα, που είναι συστατικό στοιχείο του μνημονιακού πλαισίου. Ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί να ανακτήσει την εξουσία με θολές υποσχέσεις, οι οποίες αφήνουν άθικτο το δεσμευτικό πλαίσιο. Και πως θα μπορούσε εξάλλου να είναι αλλιώς μετά από την υποδειγματικά μνημονιακή κυβερνητική του θητεία;

Το ΚΚΕ, που συσπειρώνει ακόμη ένα αξιόλογο πολιτικό δυναμικό, εμμένει δυστυχώς στον αδιέξοδο μονήρη δρόμο των τελευταίων πολλών χρόνων, παρά κάποια ενωτικά ανοίγματα σε ορισμένες κινηματικές στιγμές. Πρόκειται για έναν δρόμο που οδηγεί σε μια ιδιόμορφη παθητικότητα στο καθαυτό πολιτικό πεδίο, αλλά και σε εκλογική στασιμότητα.

Το ΜέΡΑ25, από την άλλη, έχει δείξει σημαντική ιδεολογική κινητικότητα και αλλαγή στην πολιτική του στόχευση, αλλά δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι μπορεί από μόνο του να δώσει τις απαραίτητες πολιτικές απαντήσεις.

Η εξωκοινοβουλευτική Αριστερά, τέλος, είναι αποδυναμωμένη και φαίνεται ανήμπορη να ξεπεράσει τον κατακερματισμό της. Αδυνατεί ακόμη και να αρθρώσει λόγο κατανοητό από ένα στοιχειωδώς ευρύτερο ακροατήριο.

Η σημερινή εικόνα απέχει πολύ από το να εμπνέει ενθουσιασμό. Η ήττα του 2015 είναι ιστορικής σημασίας, το τραύμα δεν έχει καθόλου ξεπεραστεί, και η αντιμετώπιση του θα απαιτήσει πολύ μεγάλη προσπάθεια.

Το ενθαρρυντικό είναι ότι την τελευταία διετία οι κοινωνικές αντιστάσεις αναθερμάνθηκαν, με αξιόλογες απεργιακές κινητοποιήσεις και αγώνες ενάντια στον αυταρχισμό και την αστυνομική καταστολή. Παραμένουν όμως αποσπασματικές και αμυντικές.

Επιπλέον, η ιστορική εμπειρία δείχνει ότι από μόνα τους, τα κινήματα, αν και ζωτικής σημασίας, δεν επαρκούν για να συγκροτηθεί μια συνολική εναλλακτική πρόταση, ιδιαίτερα μάλιστα στις συνθήκες της ιστορικής ήττας του 2015. Μια νέα πολιτική παρέμβαση είναι απαραίτητη για την άρση του αδιεξόδου.

Είναι εφικτή μια νέα αρχή;

Η εναλλακτική πολιτική πρόταση θα πρέπει να έχει την ευρύτητα που χρειάζεται, απευθυνόμενη σε όλο το φάσμα της κοινοβουλευτικής και εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, διαμορφώνοντας θέσεις που θα απαντάνε στα καυτά κοινωνικά προβλήματα. Το τέλμα της Ελλάδας είναι τόσο βαθύ που μόνο ευρύτατες κοινωνικές και πολιτικές συμμαχίες μπορούν να το αντιμετωπίσουν.

Για να έχει όμως οποιαδήποτε ελπίδα επιτυχίας, μια τέτοια πρόταση θα πρέπει να έχει στον πυρήνα της την ουσιαστική συμπόρευση των δυνάμεων της ριζοσπαστικής Αριστεράς.

Η ριζοσπαστική Αριστερά είναι ένας όρος που, μετά τον εξευτελισμό του ΣΥΡΙΖΑ, έχει δικαιολογημένα χάσει την αίγλη και την ελκυστικότητα που κάποτε είχε. Παραμένει όμως ο ευρύς πολιτικός χώρος που δεν μεταθέτει την ανατροπή του ελληνικού καπιταλισμού στο απώτερο μέλλον, αλλά την επιδιώκει στις σημερινές συνθήκες. Από μέσα του ξεπήδησαν οι μόνες πολιτικές προσπάθειες που πραγματικά απείλησαν την κυριαρχία του ελληνικού αστισμού, ιδίως την προηγούμενη δεκαετία, όταν τέθηκε το ζήτημα της συμμετοχής στην ΟΝΕ. Από τη φύση του περιλαμβάνει και κοινοβουλευτικές και εξωκοινοβουλευτικές δυνάμεις. Είναι παιδαριώδες σφάλμα να θεωρείται ο στόχος της συμμετοχής στο κοινοβούλιο ως έλλειψη πολιτικού ριζοσπαστισμού.

Το πρώτο βήμα, λοιπόν, είναι η συμπόρευση των ριζοσπαστικών αριστερών δυνάμεων, η οποία θα πρέπει να έχει στρατηγικό και όχι εκλογικό χαρακτήρα. Ο άμεσος στόχος είναι να έρθουν οι δυνάμεις αυτές στο προσκήνιο, δίνοντας ώθηση και προοπτική στους κοινωνικούς αγώνες. Ο ευρύτερος στόχος είναι να λειτουργήσει η ριζοσπαστική Αριστερά ως καταλύτης για τις ευρύτερες πολιτικές και κοινωνικές συμμαχίες που έχει απόλυτη ανάγκη η χώρα.

Για να καταλήξει θετικά μια τέτοια προσπάθεια, εν όψει μάλιστα της παρατεταμένης εκλογικής μάχης του επόμενων μηνών, χρειάζεται να συζητηθούν οι δυσκολίες, οι διαφωνίες και τα σημεία που μένει να αποσαφηνιστούν. Τα βασικότερα δε ζητήματα έχουν να κάνουν με τη θέση και το ρόλο του ΜέΡΑ25.

Η μετεξέλιξη του ΜέΡΑ25

Για όσους αρνούνται τόσο τον κοντόφθαλμο ρεαλισμό του «μικρότερου κακού» όσο και την ανέξοδη ασφάλεια του σεκταρισμού, η πορεία που ακολούθησε το ΜέΡΑ25, και η συζήτηση που άνοιξε με το πρόσφατο κείμενο του Γιάνη Βαρουφάκη χρήζει ιδιαίτερης προσοχής.

Το ΜέΡΑ25, που κατόρθωσε οριακά να αποκτήσει κοινοβουλευτική παρουσία το 2019, έχει μετατοπιστεί σταδιακά σε μια ριζοσπαστικότερη κατεύθυνση, ξεκαθαρίζοντας κρίσιμα σημεία της πολιτικής του πρότασης. Στο κείμενο, ο επικεφαλής του αναγνωρίζει ότι η ΕΕ δεν μεταρρυθμίζεται (άρα ότι η ρήξη με αυτό το πλαίσιο είναι αναγκαία, συμπεριλαμβάνοντας την ΟΝΕ), απαιτεί την αποχώρηση από το ΝΑΤΟ (και την άρνηση εμπλοκής της χώρας στον πόλεμο της Ουκρανίας) και θέτει ως στρατηγικό ορίζοντα την απελευθέρωση από τις καπιταλιστικές σχέσεις και από κάθε μορφής καταπίεση.

Το κόμμα συνδυάζει αυτούς τους πυλώνες με την ευαισθησία που επέδειξε εξαρχής σε θεματικές που προβάλουν μια σειρά από κινήματα της εποχής μας: φεμινισμός, ΛΟΑΤΚΙ, οικολογία, αντιρατσισμός και αντιφασισμός, υπεράσπιση δημοκρατικών δικαιωμάτων.

Ο συνδυασμός αυτός έχει αποκτήσει σχετική συνεκτικότητα, οδηγώντας σε σταδιακή αναδιάταξη του στελεχικού δυναμικού του ΜέΡΑ25, το οποίο προέρχεται σε σημαντικό βαθμό από τη ριζοσπαστική Αριστερά. Πρόκειται για μια σοβαρή ένδειξη ότι όντως έχουμε να κάνουμε με μια διαδικασία «μετεξέλιξης και ριζοσπαστικοποίησης».

Τα προβλήματα όμως είναι επίσης πολύ μεγάλα και δεν έχουν τόσο να κάνουν με τις καταβολές του ΜέΡΑ25, δηλαδή το κατά πόσο έχει βγει από τον ιστορικό κορμό της Αριστεράς, όπως ισχυρίζεται ο Βαρουφάκης. Το κυριότερο πρόβλημα είναι η αντίληψη της πολιτικής που κομίζει το ΜέΡΑ25, με τον συγκεκριμένο τρόπο συγκρότησής του, και την πρακτική που απορρέει από αυτόν.

Σχηματικά μιλώντας, πρόκειται για μια αντίληψη που έχει κυρίως επικοινωνιακό χαρακτήρα, η οποία σε καθοριστικό βαθμό επικεντρώνεται στην δραστηριότητα του επικεφαλής του, χωρίς να παραβλέπουμε βέβαια την ποιότητα της παρέμβασης της κοινοβουλευτικής του ομάδας.

Αυτό που συνεχίζει να διακρίνει το ΜέΡΑ25 από την πάγια φυσιογνωμία της ριζοσπαστικής Αριστεράς εντοπίζεται ακριβώς εδώ: στην απουσία κοινωνικών αγκυρώσεων και συστηματικής παρέμβασης στους χώρους που έχουν στρατηγική σημασία για τα λαϊκά στρώματα και τις καταπιεσμένες ομάδες. Το ΜέΡΑ25 δεν στοχεύει στρατηγικά στα συνδικάτα και στις λαϊκές κινητοποιήσεις, στα πανεπιστήμια και τις γειτονιές, εκεί που συγκροτούνται οι αντιστάσεις και δίνονται οι καθημερινές και οι μεγάλες μάχες.

Αυτή η έλλειψη παίζει ανασχετικό ρόλο στην αναγκαία συμπόρευση της ριζοσπαστικής Αριστεράς. Μπορεί όμως να λειτουργήσει και αντίστροφα. Αν υπάρξει η πολιτική βούληση, θα μπορούσε να ήταν το έναυσμα για μια προσπάθεια συγκρότησης ενός νέου δυναμικού πόλου αγκυρωμένου στους κοινωνικούς αγώνες, με ευρύτερες πολιτικές ευαισθησίες. Ένας τέτοιος πόλος θα μπορούσε να έχει ανατρεπτική δυναμική στην κεντρική πολιτική σκηνή.

Το μοντέλο Μελανσόν και η προοπτική ενότητας «από τα κάτω»

Κάτι τέτοιο απαιτεί σίγουρα ένα σοβαρό προγραμματικό υπόβαθρο, ένα «κοινό πρόγραμμα ρήξης», όπως σωστά το θέτει ο Γιάνης Βαρουφάκης. Περιέργως όμως αρνείται κάθε θετική αναφορά στην γαλλική εμπειρία συγκρότησης της επιτυχημένης αριστερής συμμαχίας της οποίας ηγήθηκε ο Μελανσόν (NUPES). Ο επικεφαλής του ΜέΡΑ25 την υποβαθμίζει σε μια έξυπνη τακτική κίνηση του Μελανσόν με στόχο να στερήσει από τον Μακρόν την κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Τα πράγματα όμως είναι πολύ πιο σύνθετα.

Ο πρώτος γύρος των προεδρικών εκλογών ανέδειξε την Ανυπότακτη Γαλλία του Μελανσόν σε πρώτη δύναμη στην ευρύτερη Αριστερά με πολύ μεγάλη διαφορά. Οι υπόλοιπες δυνάμεις δεν είχαν άλλη επιλογή από κοινή συμμετοχή στη βάση του προγράμματος του Μελανσόν – του οποίου όλοι αναγνωρίζουν την σοβαρότητα της επεξεργασίας.

Μετά από επίπονες διαπραγματεύσεις προέκυψε ένα εκτενέστατο κείμενο θέσεων (προσβάσιμο εδώ), κάθε άλλο παρά το «Μη Πρόγραμμα» για το οποίο κάνει λόγο ο Γιάνης Βαρουφάκης. Είναι μια συνολική πρόταση που ξηλώνει όλο το νεοφιλελεύθερο πλαίσιο των κυβερνήσεων Ολάντ και Μακρόν και προβλέπει ρητά την αναγκαία ανυπακοή ως προς το πλαίσιο της ΕΕ.

Καταγράφηκαν βέβαια και σημαντικά σημεία διαφωνίας από σοσιαλιστές και πράσινους, αλλά η ενωτική διάθεση στη λαϊκή βάση της Αριστεράς κυριάρχησε. Υπάρχει διάχυτη η αίσθηση ότι η νεοφιλελεύθερη διαχείριση της γαλλικής κοινωνίας έχει αμετάκλητα χρεοκοπήσει και απαιτείται νέα παρέμβαση από την Αριστερά.

Μπορεί η NUPES να μην συγκρότησε ενιαία κοινοβουλευτική ομάδα, όπως πρότεινε ο Μελανσόν, διαθέτει όμως κοινό διακομματικό όργανο που συνεδριάζει σε εβδομαδιαία βάση, και ακολουθεί κοινή στάση, καταθέτοντας κοινές προτάσεις, σε όλα τα βασικά θέματα (εκτός εξωτερικής πολιτικής). Πρόκειται για μια από τις λίγες επιτυχίες της Αριστεράς πανευρωπαϊκά.

Η γαλλική εμπειρία δείχνει ότι μια αριστερή ενωτική πρόταση που έχει πλειοψηφική φιλοδοξία αποκτά αξιοπιστία όταν στηρίζεται στην ηγεμονική παρουσία ενός ριζοσπαστικού πόλου, με σοβαρή προγραμματική επεξεργασία και εμπειρία κοινής δράσης στα κινήματα και στους λεγόμενους «ενδιάμεσους» θεσμούς, όπως η τοπική αυτοδιοίκηση. Τότε το «από τα κάτω» και το «από τα πάνω» συμβαδίζουν και δημιουργούν τις αναγκαίες διαμεσολαβήσεις.

Η σημερινή Ελλάδα απέχει ακόμη πολύ από αυτό το σημείο. Το επίδικο εδώ είναι μια συμπόρευση δυνάμεων που καλύπτουν μεν ένα πολύ πιο περιορισμένο φάσμα και έχουν σαφώς μικρότερο εκλογικό βάρος, αλλά στοχεύουν στο σχηματισμό ενός ηγεμονικού ριζοσπαστικού πόλου. Θα πρέπει οπωσδήποτε να αποτραπεί ο εγκλωβισμός της αριστερής βάσης στο δίλημμα του «μικρότερου κακού», που όπως κατέδειξε η πρόσφατη πείρα είναι η ασφαλέστερη οδός προς το ακόμη μεγαλύτερο κακό.

Η εγγύτητα των προγραμματικών θέσεων μεταξύ των πιθανών δυνάμεων είναι σαφώς μεγαλύτερη από αυτήν της γαλλικής Αριστεράς. Ένα κοινό προγραμματικό πλαίσιο είναι εφικτό, ειδικά στο επίπεδο ενός εκλογικού προγράμματος, ξεκινώντας με τα 7+1 σημεία του ΜέΡΑ25 σε ό,τι αφορά τα καυτά θέματα της συγκυρίας, δηλαδή τα άμεσα λαϊκά προβλήματα. Μια πιο στρατηγική προγραμματική σύγκλιση γύρω από ένα μεταβατικό πρόγραμμα σε αντικαπιταλιστική κατεύθυνση, όπως προτείνει ο Σεραφείμ Σεφεριάδης, θα ήταν το αμέσως επόμενο βήμα.

Οι διαφορές πολιτικής πρακτικής και κοινωνικής αγκύρωσης δημιουργούν βέβαια ιδιάζουσες δυσκολίες, αλλά είμαστε πεπεισμένοι ότι δεν είναι ανυπέρβλητες. Για να ξεπεραστούν και να μη μείνουν όλα αυτά ασκήσεις επί χάρτου και ευκαιριακοί χειρισμοί, θα πρέπει να συνοδεύονται από συγκλίσεις και ζυμώσεις στους κοινωνικούς χώρους και τα ενδιάμεσα θεσμικά επίπεδα. Μόνον αυτές μπορούν να δώσουν συγκεκριμένο περιεχόμενο, διάρκεια και δυναμική στην απαιτούμενη πολιτική προσπάθεια.

Οι μέρες που έρχονται προμηνύονται δύσκολες για τα λαϊκά στρώματα και τις νεότερες γενιές της χώρας μας. Το λιγότερο που οφείλουμε να κάνουμε είναι να προσπαθήσουμε να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις μιας νέας αρχής που θα αντλεί από το παρελθόν, αλλά θα κοιτάει προς το αύριο.

Κόκκινα δάνεια: Έχετε ή απειλείστε; Τρεις δικηγόροι εξηγούν ζητήματα πλειστηριασμών και εξώσεων

Την Πέμπτη 12 Ιανουαρίου 2023 η Ενωτική Πρωτοβουλία κατά των Πλειστηριασμών διοργάνωσε μια εκδήλωση με σκοπό να μας ενημερώσει για τις τελευταίες εξελίξεις στο θέμα μέσα από τις τοποθετήσεις 3 δικηγόρων που ασχολούνται με υποθέσεις εξώσεων και πλειστηριασμών.

Marianella Kloka*

Καθημερινά, τα μέλη του Ευρωπαϊκού Συνασπισμού Δράσης για το Δικαίωμα στη Στέγαση και στην Πόλη γίνονται μάρτυρες των εκδηλώσεων της στεγαστικής κρίσης και νιώθουν την ανάγκη να αντιμετωπίσουν τις συστημικές αιτίες της. Πρέπει να αναγνωρίσουμε πώς το χρηματοδοτικό κεφάλαιο έχει αποκτήσει ένα τεράστιο πλεονέκτημα από τον μετασχηματισμό της εμπορευματοποιημένης κατοικίας σε αντικείμενο χρηματοοικονομικής κερδοσκοπίας και μάλιστα σε μεγαλύτερο βαθμό από ό,τι στο παρελθόν.

Αυτή η διαδικασία αποτελεί μέρος της χρηματιστικοποίησης της κατοικίας παράλληλα με την αυξανόμενη κυριαρχία των χρηματοπιστωτικών παραγόντων στην παραγωγή και την ανταλλαγή κατοικιών και συναφείς αλλαγές στην αγορά, το κράτος και τα νοικοκυριά. Αλλά μπορούμε επίσης να αναγνωρίσουμε ότι ο μετασχηματισμός της κατοικίας σε χρηματοοικονομικό περιουσιακό στοιχείο δεν σημαίνει ότι η συσσώρευση κεφαλαίου μέσω της εκμετάλλευσης δεν συνεχίζει να λειτουργεί στην παραγωγή της στέγασης. Ενώ παρατηρούμε τον τρόπο με τον οποίο συσσωρεύεται το κεφάλαιο μέσω της στέγασης και το πώς η χρηματιστικοποίηση επηρεάζει την ιδιοκατοίκηση, την ιδιωτική ενοικιαζόμενη κατοικία, ακόμη και την κοινωνική στέγαση, δεν πρέπει να ξεχνάμε να αναρωτιώμαστε πώς αυτή η διαδικασία συνδέεται με άλλες μορφές συσσώρευσης κεφαλαίου στο σύγχρονο καπιταλισμό.

Αυτό είναι το ευρωπαϊκό πλαίσιο, που περιλαμβάνεται στην πολύ ενδιαφέρουσα αναφορά με τίτλο “Χρηματοδότηση της στέγασης, τάσεις, φορείς και διαδικασίες”, την οποία δημοσίευσε η Ευρωπαϊκή Συμμαχία για το δικαίωμα στη Στέγη και στην Πόλη, ήδη από το 2018, με τη χρηματοδότηση του Ιδρύματος Ρόζα Λούξεμπουργκ. Αυτή η ερμηνεία διατρέχει σε μεγάλο ποσοστό την ενωτική πρωτοβουλία κατά των πλειστηριασμών που διοργάνωσε την εκδήλωση με θέμα “Πλειστηριασμοί – Εξώσεις, η λεηλασία συνεχίζεται”, στις 12 Ιανουαρίου 2023, στην Αθήνα.

Ελλάδα: 10 χρόνια δράσεις ενάντια στους πλειστηριασμούς

Παράλληλα με την ευρωπαϊκή αναφορά κυκλοφορεί μια πρόσφατη έκδοση στα ελληνικά με τίτλο “2012 – 2022, 10 χρόνια κίνημα κατά των πλειστηριασμών“, αφιερωμένη στη δεκαετία δράσης του ελληνικού κινήματος κατά των πλειστηριασμών, που περιλαμβάνει φωτογραφίες και στοιχεία από τα όσα συνέβησαν αυτή την περίοδο πολύ συγκεκριμένα στην Ελλάδα. Η έκδοση κάνει μια ιστορική αναδρομή στον “βομβαρδισμό” της υπερπροσφοράς τραπεζικών προϊόντων (δανείων, ιδιαίτερα στεγαστικών δανείων και καρτών) και εξηγεί πώς οι αυξημένες δανειοληψίες είχαν ως αποτέλεσμα τον διπλασιασμό ή και τριπλασιασμό των τιμών των ακινήτων, ώστε η απόκτηση στέγης μόνο με ιδιωτικούς πόρους και χωρίς δανεισμό να είναι σχεδόν αδύνατη για τα μεσαία και χαμηλά εισοδήματα. Κι ενώ μέχρι το 2010 μόνο το 5% των δανείων εμφάνιζαν εικόνα μη εξυπηρετούμενου, την περίοδο 2010 – 2016 το ποσοστό αυτό εκτινάχθηκε στο 46%, όπου και πάνω κάτω παραμένει μέχρι σήμερα. Στη συνέχεια παραθέτει Νόμους που ίσχυσαν για την προστασία της πρώτης κατοικίας, φωτογραφίες από τις δράσεις των πρωτοβουλιών ενάντια στις εξώσεις, τους πλειστηριασμούς και την βραχυπρόθεσμη μίσθωση και καταλήγει με ένα χρονολόγιο από την πρώτη συνέλευση του κινήματος στο θέατρο ΕΜΠΡΟΣ, μέχρι την αποτροπή έξωσης στην περίπτωση του Ζωγράφου που τράβηξε τα φώτα της δημοσιότητας πολύ πρόσφατα.

Τα βασικά αιτήματα της ενωτικής πρωτοβουλίας κατά των πλειστηριασμών είναι τα εξής:

1. Η κατάργηση του νέου πτωχευτικού νόμου, που αποτελεί εργαλείο απόλυτης προστασίας των τραπεζών και η διαμόρφωση ενός δίκαιου πλαισίου διαχείρισης του ιδιωτικού χρέους.
2. Η παύση δια νόμου των πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας με δίκαια κριτήρια ως προς το ύψος της οφειλής και την αξία του ακινήτου.
3. Η διαγραφή χρεών ή το δραστικό κούρεμά τους καθώς, όπως υποστηρίζουν όχι μόνο τα κινήματα αλλά πλήθος οικονομικών μελετητών, οι άνθρωποι δεν μπορούν να ξαναπάρουν τις ζωές στα χέρια τους, αν ακολουθούνται από υπέρογκα χρέη που διαμορφώθηκαν μέσα σε συνθήκες κρίσης.

Για την εκδήλωση – συζήτηση των κινημάτων υπεράσπισης του δικαιώματος στη Στέγη

Την Πέμπτη 12 Ιανουαρίου 2023 η Ενωτική Πρωτοβουλία κατά των Πλειστηριασμών διοργάνωσε μια εκδήλωση με σκοπό να μας ενημερώσει για τις τελευταίες εξελίξεις στο θέμα μέσα από τις τοποθετήσεις 3 δικηγόρων που ασχολούνται με υποθέσεις εξώσεων και πλειστηριασμών. Τη συζήτηση συντόνισε η Τόνια Κατερίνη. Εκτός από τα νέα που το πάνελ μοιράστηκε με το κοινό, ήταν έκδηλη μια πραγματικά ενωτική προσέγγιση αριστερών κομμάτων και δημοτικών παρατάξεων που υποστηρίζουν από το ίδιο σημείο οπτικής το δικαίωμα στη στέγη, όπως προέκυψε από τις τοποθετήσεις τους μετά την ολοκλήρωση των τοποθετήσεων των βασικών ομιλητών.

“Σήμερα η επίθεση στο πεδίο των πλειστηριασμών είναι μεγάλη. Παρόλα όσα ακούγονται και παρά την εικόνα που προσπαθούν να δώσουν τα κυρίαρχα ΜΜΕ, ότι δεν υπάρχει πολύ σοβαρό πρόβλημα, ότι υπάρχουν οι πλατφόρμες ρύθμισης, ότι προστατεύονται τα ευάλωτα νοικοκυριά, αν και αναγνωρίζουμε ότι είναι σημαντικά εργαλεία, δεν απαντούν στο συνολικό πρόβλημα. Η εικόνα που έχουμε εμείς, βασισμένη σε μια πολλή αναλυτική περιγραφή των πλειστηριασμών που για ένα χρόνο καταγράφουμε στο Παρατηρητήριο, από τον Σεπτέμβριο του 2021 μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2022, είναι ζοφερή, τα πράγματα εξελίσσονται προς το χειρότερο. Ενδεικτικά μέσα στο 2022 αναγγέλθηκαν χοντρικά 51.000 πλειστηριασμοί και ολοκληρώθηκαν 38.000 πλειστηριασμοί εκ των οποίων 8.750 άνθρωποι έχασαν τα ακίνητά τους.” 

Ακολουθεί το βίντεο με την σύντομη τοποθέτηση της συντονίστριας του πάνελ, Τόνιας Κατερίνη, από την Ενωτική Πρωτοβουλία κατά των Πλειστηριασμών.

Ο δικηγόρος Λάμπρος Παπαϊωάννου πήρε πρώτος το λόγο τονίζοντας πως τα νούμερα στα οποία αναφέρθηκε η Τόνια Κατερίνη, αποτυπώνουν τη γενιά των δανείων που κοκκίνισαν στις αρχές της οικονομικής κρίσης. Δεν συμπεριλαμβάνονται δάνεια που θα κοκκινίσουν αυτή την περίοδο της ενεργειακής κρίσης φτώχειας του πληθωρισμού και της ακρίβειας, ούτε αυτά που θα κοκκινίσουν εξαιτίας της μονομερούς αύξησης του επιτοκίου από την Κεντρική Τράπεζα. Επιπλέον σε αυτά θα έρθουν μερικά από τα δάνεια που έχουν ρυθμιστεί με το Νόμο Κατσέλη. Στο σημείο αυτό εξήγησε για τα προβλήματα που έχουν αρχίσει και θα αντιμετωπίσουν όσοι δανειολήπτες “σώθηκαν”, κάνοντας χρήση του Νόμου Κατσέλη. Αναρωτήθηκε αν το δικαίωμα στη στέγη αποτελεί θεμελειώδες ανθρώπινο δικαίωμα που κατοχυρώνεται από το Ευρωπαϊκό Δίκαιο ή μέσα από αποφάσεις των ευρωπαϊκών δικαστηρίων. Αν και υπάρχει χώρος για νομικό ακτιβισμό με σκοπό να υπάρξουν αποφάσεις των ευρωπαϊκών δικαστηρίων που να ερμηνεύσουν προς αυτή την κατεύθυνση τη Χάρτα για τα Θεμελειώδη Δικαιώματα του Ανθρώπου, κατέστησε σαφές ότι προστασία της κατοικίας στην Ελλάδα δεν υπάρχει, ούτε για την πρώτη, ούτε για την κύρια, ούτε για ευάλωτα νοικοκυριά. Προς το τέλος της τοποθέτησής του αναφέρθηκε επίσης και στα όσα συμβαίνουν με τα funds του εξωτερικού.

Δείτε βίντεο με την τοποθέτησή του Λάμπρου Παπαϊωάννου, διάρκειας 27′:47″.

Ο δικηγόρος Παναγιώτης Κολοβός ήταν επίσης σαφής στο ότι το σημερινό νομικό καθεστώς για την κατοικία είναι μηδενικής προστασίας. Εξήγησε με λεπτομέρειες τον Πτωχευτικό Νόμο και τα βασικά προβλήματά του, με ειδική αναφορά σε 7 σημεία αλλά και στα άρθρα 217-226 που αφορούν την πολυδιαφημισμένη προστασία των ευάλωτων, που κατά τη γνώμη του δεν ισχύει, γιατί ο ορισμός του ευάλωτου είναι εξαιρετικά περιορισμένος. Αναφέρθηκε στον ορισμό του ευάλωτου ως “κυβερνητική κοροϊδία”. Ως προς τη διαχείριση των κόκκινων δανείων, εξήγησε ότι το κράτος – για άλλη μια φορά – θα εγγυηθεί τα κόκκινα δάνεια στη σημερινή εμπορική τους αξία στις τράπεζες, αναλαμβάνοντας την ιδιοκτησία των βεβαρημένων ακινήτων, θα πιέσει τις εισπράξεις από τους ανθρώπους που δέχονται να πληρώνουν το σπίτι τους με τη μορφή ενοικίου και αν οι τελευταίοι καταφέρουν να τα ξαναγοράσουν θα τους τα επιστρέφει, διαφορετικά στην πορεία θα πρέπει να τα πουλά, να τα μεταβιβάζει κλπ, οπότε θα καταλήξουν πάλι σε τράπεζες, σε funds ή σε αντίστοιχους επενδυτές. Σε όλη αυτή τη διαδικασία αναλαμβάνει και το κόστος συντήρησης, αφού βέβαια έχει και πλήρως αποζημιώσει τις τράπεζες για την αξία τους. Στη συνέχεια ο Παναγιώτης Κολοβός σχολίασε και τη διάταξη που περιγράφει την πρόληψη της αφερεγγυότητας, τη λεγόμενη πλατφόρμα των 240 δόσεων.

Δείτε βίντεο με την τοποθέτησή του Παναγιώτης Κολοβός, διάρκειας 23′:20″.

Ο δικηγόρος Γιάννης Γιατζουράκης πήρε το νήμα από τους προηγούμενους ομιλητές και ασχολήθηκε με τη διαταγή πληρωμής εξηγώντας πώς συνεχίζει η διαδικασία μετά. Αναφέρθηκε στο χρονικό περιθώριο, στη βραδύτητα εκδίκασης της ελληνικής δικαιοσύνης και άρα στην περίπου δεκαετή ανάσα που αυτή έδινε στα κόκκινα δάνεια και υπογράμμισε ότι με τις νέες νομοθεσίες αυτό δεν ισχύει. Υποστήριξε ότι είναι λίγες οι περιπτώσεις που ακυρώνονται στο δικαστήριο πλέον λόγω διαδικαστικών προβλημάτων ή ελλείψεων, λαθών, παραβλέψεων κλπ. Τέλος αναρωτήθηκε ποιους τελικά αφορά αυτό το ζήτημα των κόκκινων δανείων, συμπληρώνοντας πως όσο το θέμα αφορά μόνο την αριστερά και όχι τους ίδιους τους δανειολήπτες/τριες, των οποίων τα σπίτια απειλούνται, τα πράγματα είναι δύσκολα.

Δείτε το βίντεο με την τοποθέτησή του Γιάννης Γιατζουράκης, διάρκειας 08′:38″.

Τέλος, η Ενωτική Πρωτοβουλία κατά των Πλειστηριασμών καλεί σε αντίσταση όλες και όλους όσοι έχουν δυσκολίες ή έρχονται να τους πάρουν το σπίτι. Δίνουν τα παρακάτω τηλέφωνα επικοινωνίας και διαβεβαιώνουν ότι το κίνημα θα κάνει ό,τι μπορεί για να μην μείνει καμία και κανένας μόνος του σε αυτή την στεγαστική κρίση.

Τηλ επικοιωνίας: 6907549089, 6940604232.

Η Marianella Kloka είναι συνδιευθυντής του PRESSENZA - Διεθνές Πρακτορείο Τύπου

πηγή: pressenza.com

EURACTIV: «Φρένο γερμανικής δεξιάς στα ευρωπαϊκά σχέδια Μάνφρεντ Βέμπερ - Τζόρτζιας Μελόνι» για τις ευρωεκλογές του 2024.

Η ακροδεξιά πρωθυπουργός της Ιταλίας Τζόρτζια Μελόνι, πρόεδρος τς ομάδας των «Ευρωπαίων Συντηρητικών και Μεταρρυθμιστών» (ECR) συναντήθηκε την Πέμπτη (12/1/23) στη Ρώμη με τον επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (EPP), Γερμανό ευρωβουλευτή Μάνφρεντ Βέμπερ και συζήτησαν τις προοπτικές συνεργασίας τους ενόψει των ευρωεκλογών του 2024.

Μια πιθανή συμμαχία μεταξύ της Ομάδας των Ευρωπαίων Συντηρητικών και Μεταρρυθμιστών (ECR) και του κεντροδεξιού Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (EPP) είναι εκτός συζήτησης για τους Γερμανούς Χριστιανοδημοκράτες και Χριστιανοκοινωνιστές (CDU/CSU), δήλωσε στη EURACTIV υψηλόβαθμο στέλεχος του κεντροδεξιού κόμματος στο Βερολίνο.

Ενώ στην ιταλική κυβέρνηση συνασπισμού συμμετέχει και το αδελφό κόμμα του EPP, Forza Italia, οι θέσεις των άλλων ιταλικών κομμάτων του συνασπισμού «είναι σε μεγάλο βαθμό ασύμβατες με εκείνες του EPP», δήλωσε στη γερμανική EURACTIV ο εκπρόσωπος εξωτερικής πολιτικήςτης κοινοβουλευτικής ομάδας του CDU/CSU στη Bundestag, Γιούργκεν Χάρντ.

«Δεν υπάρχει κανένας λόγος για περαιτέρω συνεργασία με τα άλλα κόμματα της ιταλικής κυβέρνησης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, όσο αυτά συνεργάζονται με ανοιχτά αντιευρωπαϊκές δυνάμεις όπως το γερμανικό AfD», δήλωσε ο Χαρντ.

Η EURACTIV επικοινώνησε με το CDU/CSU μετά τη συνάντηση μεταξύ του επικεφαλής του EPP Μάνφρεντ Βέμπερ και της Ιταλίδας πρωθυπουργού και προέδρου του ECR Τζόρτζια Μελόνι στις 5 Ιανουαρίου στη Ρώμη, όπου συζητήθηκε το ενδεχόμενο συνεργασίας μεταξύ των κεντροδεξιών και των ακροδεξιών κομμάτων σε επίπεδο ΕΕ.

Το πρώτο παράδειγμα συνεργασίας EPP-ECR σε κυβερνητικό επίπεδο έγινε ήδη πραγματικότητα στην Ιταλία, όπου το κόμμα Αδελφοί της Ιταλίας (ECR) της Μελόνι συνεργάστηκε με το Forza Italia (EPP) του Σίλβιο Μπερλουσκόνι, καθώς και με τη Λέγκα (ID) του Ματέο Σαλβίνι για να σχηματίσουν κυβέρνηση συνασπισμού.

Ο συνασπισμός αυτός είχε την επίσημη ευλογία του Μάνφρεντ Βέμπερ.

Αν και απέρριψε κατηγορηματικά μια τέτοια συνεργασία σε επίπεδο ΕΕ, ο Χαρντ τόνισε ότι το EPP θα πρέπει να συνεχίσει να συνεργάζεται με την ιταλική κυβέρνηση, καθώς «η Ιταλία είναι μια κρίσιμη χώρα για το μέλλον της Ευρώπης».

Η υποστήριξη του Μάνφρεντ Βέμπερ στη συμμετοχή της Forza Italia σε μια κυβέρνηση με την Μελόνι προκάλεσε έντονες αντιδράσεις στη Γερμανία ήδη από τον περασμένο Οκτώβριο, δύο μήνες πριν από τις ιταλικές εκλογές.

«Όποιος υποστηρίζει δεξιά εθνικιστικά κόμματα δεν πρέπει να είναι εταίρος μας», δήλωσε ο Αλεξάντερ Ντόμπριντ, επικεφαλής της περιφερειακής ομάδας του CSU -του κόμματος του Βέμπερ-.

Ο επικεφαλής του κόμματος CSU Μάρκους Σέντερ προχώρησε μάλιστα ένα βήμα παραπέρα και κατηγόρησε τον Βέμπερ ότι έκανε «ένα στρατηγικά σοβαρό λάθος» υποστηρίζοντας τον Μπερλουσκόνι.

Ένα ακανθώδες ζήτημα για μια τέτοια συνεργασία είναι και η Πολωνία.

Το κυβερνών κόμμα PiS είναι το μοναδικό κόμμα μέλος του ECR από την Πολωνία. Αντίθετα, τα πολωνικά κόμματα-μέλη του EPP είναι κόμματα της αντιπολίτευσης: Civic Platform και Πολωνικό Λαϊκό Κόμμα.

Η EURACTIV Πολωνίας αναφέρει ότι η πολιτική αποστροφή των πολιτικών του PiS προς το PO, και συνεπώς προς το EPP, είναι τόσο μεγάλη που δεν τίθεται θέμα οποιασδήποτε μορφής συνεργασίας μεταξύ των δύο οργανώσεων.

Ακόμη και σε ανεπίσημες συνομιλίες, οι ευρωβουλευτές του PiS παραδέχονται ότι εκπλήσσονται από τις συνομιλίες της Μελόνι με τον Βέμπερ. Ορισμένοι δεν γνώριζαν καν ότι είχαν γίνει τέτοιες συζητήσεις.

«Δεν έχουμε συνομιλίες με το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα και δεν σχεδιάζουμε τέτοιες συνομιλίες», ανέφερε η Dziennik Gazeta Prawna που επικαλείται ευρωβουλευτή του PiS.

Ωστόσο, για τον Ιταλό συντηρητικό ευρωβουλευτή Νικόλα Προκατσίνι (ECR), ο διάλογος EPP-ECR ενισχύεται «και χάρη στο γεγονός ότι οι δύο πολιτικές δυνάμεις εδραιώνονται στις αντίστοιχες χώρες τους».

«Τον Οκτώβριο θα γίνουν εκλογές στην Πολωνία, και αν ξεπεραστεί αυτό το εμπόδιο, νομίζω ότι θα είναι ακόμη πιο εύκολο αυτή τη στιγμή να φανταστούμε ότι στις ευρωεκλογές του 2024 τα πράγματα μπορούν να κυλήσουν ομαλά», δήλωσε πρόσφατα ο Προκατσίνι.

Πολιτικά πειράματα σε εθνικό επίπεδο

Στους διαδρόμους των Βρυξελλών, το φλερτ Βέμπερ-Μελόνι έχει προκαλέσει αίσθηση.

Τον Μάιο του 2022, ο Βέμπερ ανέλαβε την προεδρία του κεντροδεξιού κόμματος της ΕΕ σε μια δύσκολη στιγμή, δεδομένων των διαδοχικών εκλογικών αποτυχιών του European People's Party (EPP) σε όλη την Ένωση.

Το EPP, που κάποτε αποτελούσε κυρίαρχη πολιτική δύναμη, έχει χάσει σημαντική δύναμη στο Ευρωπαϊκό συμβούλιο, καθώς δεν εκπροσωπείται σε καμία κυβέρνηση ιδρυτικού κράτους μέλους της ΕΕ.

Σε εθνικό επίπεδο, επομένως, εποφθαλμιά συνεργασίες με κόμματα από τη δεξιά πλευρά του πολιτικού φάσματος, μερικές φορές πιο δεξιά και από το ECR.

Η Ισπανία βρίσκεται αυτή τη στιγμή στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος, καθώς σχεδιάζει τη διεξαγωγή εκλογών μέχρι το τέλος του έτους. Οι φήμες για μια συνεργασία του κεντροδεξιού Partido Popular (ΡΡ) και του ακροδεξιού VOX (ECR) πληθαίνουν και έχουν ήδη λάβει χώρα σε περιφερειακό επίπεδο.

Ωστόσο, ο ηγέτης του PP απέρριψε ένα τέτοιο σενάριο, τουλάχιστον προς το παρόν.

«Οι συνασπισμοί μεταξύ του PP και του VOX μπορούν να αποφευχθούν, και σίγουρα θα προσπαθήσω να το κάνω- θα τους αποφύγω», δήλωσε ο Νούνιεθ Φεϊχόο σε συνέντευξή του στο ραδιόφωνο Cope νωρίτερα αυτή την εβδομάδα.

«Είναι προτιμότερο να έχω μια κυβέρνηση μόνος μου με το PP παρά με το VOX […], αλλά στο βαθμό που εξαρτάται από εμένα, θα προσπαθήσω να έχω μια κυβέρνηση μόνος μου», πρόσθεσε.

Παρά την πρόθεση του Φεϊχόο, οι νέες δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι το PP θα αναγκαστεί πιθανότατα να σχηματίσει συνασπισμό με το Vox για να κυβερνήσει.

Στην Τσεχική Δημοκρατία, η κεντροδεξιά πολιτική συμμαχία σχηματίστηκε πριν από τις βουλευτικές εκλογές του 2021 και αποδείχθηκε επιτυχής, καθώς αποτελεί πλέον μέρος του κυβερνητικού συνασπισμού και ο ηγέτης της – ο Πετρ Φιάλα – έγινε πρωθυπουργός.

Η συμμαχία με την ονομασία «Spolu» (Μαζί) αποτελείται από το Δημοκρατικό Κόμμα των Πολιτών (ECR), το KDU-ČSL (Χριστιανοδημοκράτες, EPP) και το TOP 09 (EPP). Με βάση τη θετική του εμπειρία από τις βουλευτικές εκλογές του 2021, το «Spolu» κατέβηκε επίσης μαζί και κέρδισε τις δημοτικές εκλογές της Πράγας.

Η EURACTIV Τσεχίας αναφέρει ότι το Δημοκρατικό Κόμμα των Πολιτών, το οποίο έχει την ευρωσκεπτικιστική του πτέρυγα, έχει κατεβάσει τους τόνους από την προεκλογική εκστρατεία για τις εκλογές του 2021 και δεν είναι τόσο ηχηρό όσο πριν.

Αντ’ αυτού, έχει επικρατήσει η κεντρώα προσέγγιση του Φιάλα – κάτι που ήταν απαραίτητο για τη δημιουργία της σημερινής πεντακομματικής κυβέρνησης συνασπισμού, η οποία αποτελείται από το Spolu, τους Πειρατές (Πράσινοι) και το STAN (Δήμαρχοι και ανεξάρτητοι, EPP).

Στην Πορτογαλία, υπάρχει μόνο ένα ακροδεξιό κόμμα, το Chega, το οποίο διογκώνεται εκλογικά, αλλά μέχρι στιγμής δεν έχει καταφέρει να δημιουργήσει κάποια γέφυρα διαλόγου με το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης PSD (EPP), που θα του επέτρεπε να φιλοδοξεί να εκπροσωπηθεί σε μια κυβέρνηση.

Σε περιφερειακό επίπεδο, το Chega απέκτησε κάποια προβολή με την υπογραφή κοινοβουλευτικής συμφωνίας με τα κόμματα συνασπισμού PSD-CDS (και τα δύο EPP) και PPM (δεξιά), η οποία υπαγόρευσε το τέλος της 24χρονης σοσιαλιστικής κυβέρνησης στην αυτόνομη περιοχή των Αζορών.

Το Σοσιαλιστικό Κόμμα (PS), το οποίο σε εθνικό επίπεδο κέρδισε την απόλυτη πλειοψηφία πριν από σχεδόν ένα χρόνο, έλαβε τις περισσότερες ψήφους στις περιφερειακές εκλογές του 2020 στις Αζόρες, αλλά ο συνασπισμός στα δεξιά με κοινοβουλευτική υποστήριξη από την ακροδεξιά υπαγόρευσε το τέλος της σοσιαλιστικής θητείας.

Σε εθνικό επίπεδο, δεξιά κόμματα, όπως το PSD ή η Φιλελεύθερη Πρωτοβουλία, προσπαθούν να αποστασιοποιηθούν από την Chega, υπό την ηγεσία του Αντρέ Βεντούρα, αλλά τα εκλογικά μαθηματικά συνεχίζουν να μπαίνουν εμπόδιο στους κεντροδεξιούς Σοσιαλδημοκράτες (PSD), οι οποίοι συνήθως εναλλάσσονται στην κυβέρνηση με τους σοσιαλιστές.

Με ποσοστό γύρω στο 30% στις πρόσφατες δημοσκοπήσεις, το PSD χρειάζεται εκθετική αύξηση ή συμφωνίες στα δεξιά, δηλαδή με τη Chega, αν θέλει να επιστρέψει στην κυβέρνηση βραχυπρόθεσμα. Η Chega έφτασε το 7,2% στις βουλευτικές εκλογές του 2022 και ανέβηκε στην τρίτη θέση, παίρνοντας από έναν έως δώδεκα βουλευτές.

Αν και ο ηγέτης του PSD αποστασιοποιήθηκε από κάθε συμφωνία με «ξενοφοβικά και ρατσιστικά» κόμματα όταν ορκίστηκε πρόεδρος του κόμματος τον περασμένο Ιούλιο, εξακολουθεί να είναι επικίνδυνο να στοιχηματίσει κανείς ότι σε καμία περίπτωση δεν θα υπάρξουν συμφωνίες με την ακροδεξιά.

Απόδειξη αυτού ήταν η υπόδειξη του PSD προς τους βουλευτές του να ψηφίσουν έναν υποψήφιο αντιπρόεδρο της Βουλής για τη Chega, η εκλογή του οποίου είχε αποτύχει προηγουμένως λόγω της άρνησης της πλειοψηφίας να συνταχθεί με τους εκπροσώπους της ακροδεξιάς, όποιοι κι αν είναι αυτοί.

Ο Βεντούρα δεν άφησε καμία αμφιβολία για τις φιλοδοξίες του ακροδεξιού κόμματος της Πορτογαλίας και σε συνέντευξή του στο πρακτορείο ειδήσεων Lusa δήλωσε: «Αν η Chega έχει από 8% και πάνω, από 7% και πάνω, ακόμη και με δεδομένη την ιστορία των συνασπισμών στην Πορτογαλία, τότε η παρουσία της στην κυβέρνηση είναι απαραίτητη».

Ένα άλλο παράδειγμα είναι η Ελλάδα, όπου το πολιτικό παζλ έχει γίνει πολύπλοκο λόγω του σκανδάλου των υποκλοπών.

Δημοσιεύματα του Τύπου ανέφεραν στο παρελθόν ότι η λαϊκιστική δεξιά «Ελληνική Λύση» (ECR) θα μπορούσε να είναι εταίρος συνασπισμού της κυβερνώσας Νέας Δημοκρατίας (EPP) μετά τις εκλογές του 2023.

Αυτή τη φορά θα εφαρμοστεί ένας νέος εκλογικός νόμος που ουσιαστικά θα απαιτεί κυβέρνηση συνασπισμού για να κυβερνήσει τη χώρα.

Αν και η Νέα Δημοκρατία κατατάσσεται πρώτη σε όλες τις δημοσκοπήσεις, θα είναι δύσκολο να βρει εταίρους λόγω του σκανδάλου των υποκλοπών.

Ένας πιθανός εταίρος θα μπορούσε να είναι οι σοσιαλιστές, οι οποίοι κατατάσσονται τρίτοι στις δημοσκοπήσεις.

Ωστόσο, το τηλέφωνο του αρχηγού της Νίκου Ανδρουλάκη βρέθηκε να παρακολουθείται από τις ελληνικές μυστικές υπηρεσίες, οι οποίες λειτουργούν υπό τον έλεγχο του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, και αυτό καθιστά τη συνεργασία με τους σοσιαλιστές δύσκολη.

Αναλυτές εκτιμούν ότι ο Μητσοτάκης μπορεί να βλέπει την Ελληνική Λύση ως έσχατη λύση για να σχηματίσει κυβέρνηση, ώστε να αποφύγει την ανατροπή από έναν συνασπισμό προοδευτικών δυνάμεων μεταξύ του αριστερού ΣΥΡΙΖΑ και των σοσιαλιστών (ΠΑΣΟΚ).

Προς το παρόν, επισήμως, έχει αποκλειστεί λόγω της φιλοπουτινικής στάσης των πολιτικών της Ελληνικής Λύσης. Όμως η δεξιά πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας κρατάει το θέμα ζεστό.

Ο υπουργός Εσωτερικών Μάκης Βορίδης, γνωστός για το ακροδεξιό παρελθόν του, δήλωσε ότι σε περίπτωση που η Νέα Δημοκρατία δεν μπορέσει να σχηματίσει μονοκομματική κυβέρνηση, «θα κάνει ό,τι της πει ο ελληνικός λαός, εξαντλώντας κάθε περιθώριο».

Τέλος, η κ. Μελόνι πρόσφατα έπλεξε το εγκώμιο του κ. Μητσοτάκη, λέγοντας ότι βρίσκονται στην ίδια σελίδα στο Συμβούλιο της ΕΕ.

Το προοδευτικό μέτωπο σε επιφυλακή

Οι σοσιαλιστές της Ευρώπης παρακολουθούν τις κινήσεις της ηγεσίας του EPP ενόψει των ευρωεκλογών και των αρκετών ψηφοφοριών σε εθνικό επίπεδο.

Ο Τζιάκομο Φίλιμπεκ, εκτελεστικός γενικός γραμματέας του Κόμματος των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών (PES), δήλωσε ότι αν ο Βέμπερ θέλει να δημιουργήσει μια νέα εθνικιστική συντηρητική συμμαχία στην Ευρώπη, αυτή είναι η πολιτική του επιλογή.

«Φέρει την ευθύνη για τη μετατόπιση του κόμματός του ακόμη πιο μακριά από το κέντρο και σε έναν πολιτικό χώρο που δεν έχει καμία σχέση με τις χριστιανοδημοκρατικές αξίες», δήλωσε στη EURACTIV.

«Οι συμμαχίες που ενθάρρυνε στην Ιταλία και τη Σουηδία, και μπορεί κάλλιστα να προωθήσει και στην Ισπανία, δεν προκαλούν έκπληξη- άλλωστε, ήταν αυτός που υπερασπιζόταν τον Βίκτορ Όρμπαν για τόσα πολλά χρόνια», πρόσθεσε.

Στην Ιταλία, όπου η σύμπραξη EPP-ECR έγινε πραγματικότητα, οι σοσιαλιστές κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για ένα τέτοιο πείραμα σε επίπεδο ΕΕ.

«Θα ήταν παράδοξο αν εθνικιστικές δυνάμεις, όπως το ECR, αποφάσιζαν να ορίσουν την κατεύθυνση της ΕΕ τα επόμενα χρόνια», δήλωσε στη EURACTIV Ιταλίας η Λία Κουαρταπέλε, βουλευτής και επικεφαλής της ομάδας του Partito Democratico στη Βουλή των Αντιπροσώπων (κάτω βουλή).

«Είναι σημαντικό η ΕΕ να διατηρήσει ένα ισχυρό κοινωνικό αποτύπωμα στην εικόνα της για το μέλλον και να μην κινηθεί προς λύσεις μικρότερης ολοκλήρωσης, όπως θα μπορούσε να φανταστεί κανείς από μια συμφωνία μεταξύ του ECR και του EPP», σημείωσε η ίδια.

Ο Ούντο Μπούλμαν, Γερμανός σοσιαλδημοκράτης ευρωβουλευτής του SPD, δήλωσε στη EURACTIV ότι ο Βέμπερ είναι «δημοκράτης», αλλά όταν πρόκειται για τον αυτοπροσδιορισμό του ως επικεφαλής της ομάδας του EPP «ο μοναδικός του στόχος είναι να διασφαλίσει τη θέση ισχύος του ΕΛΚ».

«Αυτό κυριαρχεί στα πάντα. Και για την επίτευξη αυτού του στόχου, το παρακάνει», δήλωσε ο Μπούλμαν.

«Το EPP έχει να κάνει με την εξουσία. Δεν πρόκειται για το σχέδιο του μέλλοντος. Ορισμένοι από αυτούς μπορεί να πιστεύουν ότι ο ρόλος τους στην κεντροδεξιά μπορεί να είναι να εκπαιδεύσουν τους ακροδεξιούς εξτρεμιστές να γίνουν πραγματικοί Δημοκρατικοί […] θα πρέπει μάλλον να ρίξουν μια καλή ματιά στις εξελίξεις στις ΗΠΑ με το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, όπου συνέβη το αντίθετο», προειδοποίησε ο Μπούλμαν.

«Αυτή η προσπάθεια δεν οδήγησε στην κυριαρχία των κεντροδεξιών στοιχείων στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, αλλά μάλλον στην ήττα των δημοκρατικών αξιών στο κόμμα αυτό», πρόσθεσε, προειδοποιώντας ότι το ίδιο θα μπορούσε να συμβεί και στο EPP.

Ο Γερμανός πολιτικός εξήγησε ότι ενώ το ΕΛΚ εστιάζει στα παιχνίδια εξουσίας του, το S&D και οι προοδευτικοί θα πρέπει να περιγράψουν για ποιον ορίζοντα αγωνίζονται.

Ο κ. Μπούλμαν τόνισε την ανάγκη για ισότητα, τις περιβαλλοντικές προκλήσεις, καθώς και την αντιμετώπιση της συνεχώς συρρικνούμενης οικονομίας της ΕΕ.

«Αν δεν καταφέρουμε να διαχειριστούμε αυτό το μονοπάτι που θα είναι το μέλλον μας, θα δούμε τα δεξιά κινήματα να αναλαμβάνουν και τις κυβερνήσεις στην Ευρώπη, αυτό είναι σίγουρο», είπε.

«Διότι η ανισότητα θα κατατροπώσει τη δημοκρατική υπόσταση των κοινωνιών μας. Και σε διεθνές επίπεδο. Οι επιθέσεις κατά της δημοκρατίας στη Βραζιλία και στις Ηνωμένες Πολιτείες θα είναι ο προάγγελος αυτού που πρόκειται να συμβεί», κατέληξε.

πηγή: euractiv

Ανδρέας Ξανθός / Ελλείψεις φαρμάκων: «Είναι ο νεοφιλελευθερισμός ηλίθιε!»

Στην Ελλάδα δεν έγινε ούτε ενίσχυση του ΕΣΥ, ούτε και ο έλεγχος της αγοράς από το Κράτος. Όχι λόγω ανικανότητας της κυβέρνησης Μητσοτάκη, αλλά λόγω της νεοφιλελεύθερης ιδεοληψίας για δήθεν αυτορρύθμιση της αγοράς και λόγω της στρατηγικής επιλογής για ιδιωτικοποίηση του δημόσιου συστήματος υγείας. 

Ανδρέας Ξανθός *

Ζούμε σε περίοδο παρατεινόμενης κρίσης Δημόσιας Υγείας σε παγκόσμιο επίπεδο, νέα απειλητικά στελέχη του SARS-CoV-2 εμφανίζονται στις ΗΠΑ και στην Κίνα, ενώ η συνύπαρξη covid-19, γρίπης και αναπνευστικών λοιμώξεων στα παιδιά έχε​ι αυξήσει την πίεση στα συστήματα υγείας και έχει διαψεύσει όλα τα σενάρια περί «λήξης της πανδημίας» και επιστροφής στην κανονικότητα. Ακριβώς σε μια τέτοια εποχή υγειονομικής διακινδύνευσης, είναι που αναδεικνύεται πιο καθαρά από ποτέ η χρεωκοπία του νεοφιλελεύθερου μοντέλου στην Υγεία και στο Φάρμακο, που έχει κυριαρχήσει διεθνώς εδώ και δεκαετίες. Οι προκλητικές ανισότητες στην πρόσβαση στα εμβόλια, στα φάρμακα και στα ιατροτεχνολογικά προϊόντα κατά της covid-19, πιστοποίησαν ότι σε συνθήκες υγειονομικής κρίσης η ελεύθερη αγορά δεν λειτουργεί και ότι μόνο η ενδυνάμωση των δημόσιων συστημάτων υγείας, ο ρυθμιστικός ρόλος του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας και η ισχυρή κρατική παρέμβαση μπορούν να καλύψουν τις αυξημένες ανάγκες ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης.

Στην Ελλάδα δεν έγινε ούτε το ένα (ενίσχυση του ΕΣΥ), ούτε το άλλο (έλεγχος της αγοράς από το Κράτος). Όχι λόγω ανικανότητας της κυβέρνησης Μητσοτάκη, αλλά λόγω της νεοφιλελεύθερης ιδεοληψίας για δήθεν αυτορρύθμιση της αγοράς και λόγω της στρατηγικής επιλογής για ιδιωτικοποίηση του δημόσιου συστήματος υγείας. Η έλλειψη πολιτικής βούλησης για γενναία επένδυση στο ΕΣΥ και στο ανθρώπινο δυναμικό του, οδήγησε στην υγειονομική τραγωδία των 35.000 θανάτων στην πανδημία, στην πλήρη αποδιοργάνωση των νοσοκομείων και των δομών ΠΦΥ και στο κύμα παραιτήσεων και φυγής γιατρών από το ΕΣΥ και από τη χώρα. Ενώ η απροθυμία έγκαιρης απαγόρευσης των παράλληλων εξαγωγών φαρμάκων και η ανοχή στην κερδοσκοπική συμπεριφορά παραγόντων της αγοράς (κυρίως των ιδιωτικών φαρμακαποθηκών), οδήγησε -ταυτόχρονα προφανώς με τους υπόλοιπους παράγοντες που έχουν σχέση με την μειωμένη διαθεσιμότητα πρώτων υλών και με την αυξημένη ζήτηση λόγω των πολλαπλών λοιμώξεων- στη δραματική επιδείνωση του προβλήματος των ελλείψεων σε φάρμακα καθημερινής χρήσης.

Οι προειδοποιήσεις των φαρμακευτικών συλλόγων εδώ και καιρό, δεν «συγκίνησαν» κανένα. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη ακολουθεί, όπως και στην ενεργειακή και πληθωριστική κρίση, την ίδια αποτυχημένη «συνταγή» : δεν παρεμβαίνει έγκαιρα και δραστικά στην αγορά, επικαλείται τη διεθνή διάσταση του προβλήματος, και στη συνέχεια, όταν ξεφύγει τελείως η κατάσταση, αναγκάζεται να πάρει αποσπασματικά, ατελή και γι’ αυτό αναποτελεσματικά μέτρα. Ο ΕΟΦ πριν ένα χρόνο αποφάσισε άρση απαγορεύσεων εξαγωγών εν μέσω ελλείψεων και το ΙΦΕΤ έχει μπει παράνομα στο ίδιο κερδοσκοπικό παιγνίδι όπως και οι φαρμακαποθήκες. 

Ο Υπουργός Υγείας κ. Πλεύρης, όσες εμφανίσεις και να κάνει στην τηλεόραση, όσες συνεντεύξεις τύπου και να δώσει, όσες συσκέψεις και να πραγματοποιήσει και όση «λάσπη» και να πετάξει στο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, είναι βαρύτατα εκτεθειμένος και υπόλογος για αυτή την πρωτοφανή κρίση στη φαρμακευτική αγορά, που επιτείνει καθημερινά την υγειονομική ανασφάλεια των πολιτών.

Με άλλα λόγια, επιβεβαιώνεται ότι και στο μείζον θέμα των ελλείψεων φαρμάκων ισχύει το σλόγκαν «είναι ο νεοφιλελευθερισμός ηλίθιε», κατά το «είναι η οικονομία ηλίθιε – It’s economy stupid» που χρησιμοποίησε το 1992 ο James Carville, σύμβουλος επικοινωνίας του Προέδρου Κλίντον. Αυτό λοιπόν που χρειάζεται είναι μια νέα στρατηγική σε ευρωπαϊκό αλλά και σε εθνικό επίπεδο, που θα αμφισβητεί το μοντέλο έρευνας, παραγωγής και διάθεσης φαρμάκων που χρεωκόπησε και θα διασφαλίζει την ισότιμη πρόσβαση όλων των ασθενών σε όλες τις χώρες, τόσο στα παλιά και αποτελεσματικά φάρμακα, όσο και στη φαρμακευτική καινοτομία.

Σε εθνικό επίπεδο η κρίσιμη προτεραιότητα σήμερα είναι ο αυστηρός και συστηματικός έλεγχος της αγοράς. Εκτός από την αυτονόητη επ’ αόριστον απαγόρευση των παράλληλων εξαγωγών, απαιτείται επίσης:

1. Ο συνεχής έλεγχος από τον ΕΟΦ των αποθεμάτων των φαρμακαποθηκών και ο real time έλεγχος των πωλήσεων τους.


2. Η αυστηρή τήρηση της υποχρέωσης των φαρμακευτικών εταιρειών και των φαρμακαποθηκών για αποθέματα τρίμηνης διάρκειας.


3. Η δημιουργία «εθνικού αποθέματος» σε ζωτικής σημασίας φάρμακα όπως αντιβιοτικά, αναλγητικά-αντιπυρετικά, αντιφυματικά, αντιεπιληπτικά, θρομβολυτικά, ινσουλίνη κλπ.


4. Η δημιουργία Παρατηρητηρίου ελλείψεων στον ΕΟΦ για την έγκαιρη παρέμβαση στην αγορά.


5. Η ενίσχυση του ΕΟΦ και η εξυγίανση του ΙΦΕΤ.

Ταυτόχρονα, απαιτούνται σοβαρές διεθνείς πρωτοβουλίες της χώρας για μια πανευρωπαϊκή ρύθμιση στο πρόβλημα των ελλείψεων φαρμάκων και των μη βιώσιμων τιμών στα ακριβά φάρμακα και όχι απλώς μια επιστολή του κ. Πλεύρη στην Επίτροπο Υγείας της ΕΕ. Το παράδειγμα της «Συμμαχίας της Βαλέττα» των χωρών του ευρωπαϊκού νότου για κοινές αξιολογήσεις-διαπραγματεύσεις των φαρμάκων υψηλού κόστους απέναντι στις πολυεθνικές φαρμάκου, στην οποία πρωτοστάτησε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και βεβαίως εγκατέλειψε η ΝΔ, δείχνει το δρόμο.

Ελλείψεις φαρμάκων: «είναι ο νεοφιλελευθερισμός ηλίθιε!» https://t.co/ZzZKCRWP4l

— ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ (@TOPONTIKI) January 9, 2023

πηγή: https://www.topontiki.gr

______________________________

Ο Ανδρέας Ξανθός είναι Έλληνας γιατρός και πολιτικός, βουλευτής Ρεθύμνου Κρήτης με το ΣΥΡΙΖΑ, από το 2015 έως το 2019 διετέλεσε υπουργός Υγείας της κυβέρνησης Αλέξη Τσίπρα και από το 2019 εως και σήμερα είναι Τομεάρχης Υγείας της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ.

Θεανώ Φωτίου: «Με την κυβέρνηση Μητσοτάκη "χάθηκαν" από το 2019 έως το 2021 από την ιδιοκατοίκηση 82.000 κατοικίες με πλειστηριασμούς προς πολυεθνικά κεφάλαια και Πάτσηδες» (vid)

Με την κυβέρνηση Μητσοτάκη «χάθηκαν» από το 2019 έως το 2021 από την ιδιοκατοίκηση 82.000 κατοικίες με πλειστηριασμούς προς πολυεθνικά κεφάλαια και Πάτσηδες.

Καλεσμένη στην εκπομπή «Τι λέει ο νόμος» (Κανάλι Βουλής) και την Αλεξία Κουλούρη, τόνισα τα εξής:

• Τον νόμο για την στεγαστική πολιτική τον ψήφισε μόνη της η ΝΔ, είναι νόμος προεκλογικού και επικοινωνιακού χαρακτήρα, εξαπάτησης νέων, φτωχών και ιδιοκτητών. Ωφελούνται μόνο οι τράπεζες και οι μεγαλοεργολάβοι. Αφορά ελάχιστους. Δεν αντιμετωπίζει το τεράστιο θέμα που κάνει την ελληνική κοινωνία να υποφέρει.

• Δεν αντιμετωπίζει το τριπλό πρόβλημα της στέγης: Α) Είμαστε η 1η χώρα με 45% του πληθυσμού μας να βρίσκεται σε στεγαστική κρίση, όταν η 2η χώρα, η Βουλγαρία έχει 17,5% και ο ευρωπαϊκός μ.ο. είναι 10%. Στεγαστική κρίση σημαίνει ότι πάνω από το 50% των εισοδημάτων δαπανάται σε στέγη, δάνειο, νοίκι, ρεύμα, νερό, τηλέφωνο, κοινόχρηστα. Β) Με τον πτωχευτικό του Μητσοτάκη κινδυνεύουν να μπούνε χιλιάδες συμπολίτες μας χωρίς προστασία της πρώτης κατοικίας στα ήδη 700.000 κόκκινα δάνεια και γ) Το aibnb έχει εκτινάξει τις αξίες γης και τα ενοίκια. Εμείς προτείνουμε κατάργηση του πτωχευτικού Μητσοτάκη, προστασίας της πρώτης κατοικίας και περιορισμός του airbnb σε φυσικά πρόσωπα (2 έως 3 ακίνητα).-

• Διαφημίζει ότι οι νέοι θα αποκτήσουν σπίτι. Με τους όρους του νόμου οι δικαιούχοι είναι 350.000 αλλά διατίθενται μόνο 3.500 κατοικίες. Το κόστος είναι 500 εκατ. ευρώ, εκ των οποίων το κράτος βάζει 375 εκ. Δεν τα χαρίζει, οι νέοι θα τα πληρώσουν πίσω σε 15 ή 30 χρόνια. Για να μπει ένας νέος σε μια τέτοια διαδικασία, θα πρέπει να έχει ασφαλές εισόδημα για να γλιτώσει το κόκκινο δάνειο ή να έχει ισχυρές πλάτες, γονείς που μπορούν να βοηθήσουν. Για ένα σπίτι 70-100 τ.μ. θα πληρώνει τουλάχιστον 500 ευρώ για 30 χρόνια, καθώς θα αντιμετωπίζει και κυμαινόμενα επιτόκια. Οι νέοι θα βρεθούν στην μέγγενη των κόκκινων δανείων. Εμείς προτείνουμε επιδότηση ενοικίου από 140 ευρώ στο ένα άτομο, έως 350 σε δύο άτομα με δύο παιδιά. Με αυτό το μέτρο, 175.000 νοικοκυριά νέων θα βρούνε σπίτι (400.000 άτομα).

• Τα τελευταία δύο χρόνια επί Μητσοτάκη η ιδιοκατοίκηση μειώθηκε από 75,4% το 2019 σε 73,3% το 2021, σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ. Με την κυβέρνηση Μητσοτάκη «χάθηκαν» από το 2019 έως το 2021 από την ιδιοκατοίκηση 82.000 κατοικίες με πλειστηριασμούς προς πολυεθνικά κεφάλαια και Πάτσηδες. Με αυτόν τον τρόπο επιχειρεί ο Μητσοτάκης να αλλάξουν χέρια τα 4/5 του πλούτου των ελληνικών νοικοκυριών- που σύμφωνα με την Τράπεζα της Ελλάδας είναι η κατοικία.

• Ο νόμος της ΝΔ για τη στέγη εξαπατά και με την δήθεν «κοινωνική αντιπαροχή», την οποία εμείς θα καταργήσουμε. Διότι είναι ένα εφεύρημα για να παραχωρηθεί ακίνητη περιουσία του δημοσίου υπέρ εργολάβων χωρίς στην ουσία να παίρνει το κράτος καμία αντιπαροχή. Το πρόγραμμα αυτό είναι δώρο στους ημέτερους εργολάβους, κυρίως ακριβών «φιλέτων» γης και ακινήτων.

• Εμείς προτείνουμε Τράπεζα Στέγης και καλούμε τους ιδιοκτήτες ακινήτων να τα διαθέσουν στο κράτος για 3, 5, ή 8 χρόνια με ένα εξαιρετικά ελκυστικό πακέτο: απαλλαγή από ΕΝΦΙΑ και φόρου ενοικίου, ενεργειακή αναβάθμιση ακινήτου και πιστοποιητικό ασφαλείας, αναβάθμιση δικτύων, πληρωμή 12 ενοικίων κάθε χρόνο μειωμένων κατά 20% και επιστροφή του ακινήτου στον ιδιοκτήτη σε πλήρη αποκατάσταση.

• Και βέβαια, θα επαναδιαπραγματευτούμε τα χρήματα του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας για ένα πρόγραμμα πολλών δις που θα αφορά την οικονομικά προσιτή κοινωνική κατοικία.

Ακολουθεί το βίντεο της συνέντευξης

Πόπη Τσαπανίδου: «Κρίσιμες οι επόμενες εκλογές - Θα κρίνουν το μέλλον των παιδιών μας» - Συνέντευξη στην «Εφημερίδα των Συντακτών»

«Ήρθε η ώρα να αναλάβουμε όλοι τις ευθύνες μας», δηλώνει η εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, Πόπη Τσαπανίδου, σε συνέντευξή της στην «Εφημερίδα των Συντακτών», απαντώντας στην ερώτηση για το κίνητρο που την οδήγησε να αναλάβει αυτή θέση.

«Θα κάνω ό,τι μπορώ για να προσφέρω, ώστε να πετύχουμε την πολιτική αλλαγή στις εκλογές που έρχονται»

«Ήρθε η ώρα να αναλάβουμε όλοι τις ευθύνες μας», δηλώνει η εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, Πόπη Τσαπανίδου, σε συνέντευξή της στην «Εφημερίδα των Συντακτών» και τον δημοσιογράφο Δημήτρη Τερζή, απαντώντας στην ερώτηση για το κίνητρο που την οδήγησε να αναλάβει αυτή θέση.

«Το χρέος που ο κάθε πολίτης αισθάνεται ότι έχει για την πορεία που παίρνουν τα πράγματα στη χώρα του ήταν η κινητήριος δύναμη να πάρω αυτή την απόφαση. Σε μια πολιτική συγκυρία που απειλείται το κράτος δικαίου, που η ακρίβεια χτυπάει την πόρτα κάθε νοικοκυριού και κάθε μικρομεσαίας επιχείρησης και που οι νέοι άνθρωποι βλέπουν με απαισιοδοξία του μέλλον τους, δεν μπορεί κανείς να λέει “δεν βλέπω τι συμβαίνει γύρω μου”», τονίζει η Πόπη Τσαπανίδου και προσθέτει: «θα κάνω ό,τι μπορώ για να προσφέρω, ώστε να πετύχουμε την πολιτική αλλαγή στις εκλογές που έρχονται».

Όσον αφορά τις προτάσεις που έχει καταθέσει ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ το τελευταίο διάστημα, υπογραμμίζει ότι «σχηματίζουν ένα προοδευτικό πρόγραμμα διακυβέρνησης σε σχέση με το ακραία συντηρητικό και νεοφιλελεύθερο σχέδιο που υλοποιείται σήμερα από τον κ. Μητσοτάκη».

«Οι εκλογές αυτές είναι εξαιρετικά κρίσιμες και θα καθορίσουν το μέλλον το δικό μας και των παιδιών μας», επισημαίνει η Πόπη Τσαπανίδου.

«Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ είναι ένα κόμμα με ανοιχτούς ορίζοντες και έντιμους ανθρώπους. Κι αυτό είναι το κλειδί με το οποίο θα κερδίσει ξανά στις επόμενες εκλογές την εμπιστοσύνη της πλειοψηφίας των πολιτών», καταλήγει.

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της συνέντευξης

• Η είδηση ότι αναλαμβάνετε εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ έκανε μεγάλη εντύπωση. Πώς έγινε η προσέγγιση και επήλθε η συμφωνία; Τι σας οδήγησε να αφήσετε πίσω σας μια πετυχημένη δημοσιογραφική καριέρα και να ασχοληθείτε με την πολιτική;

= Κύριε Τερζή, το χρέος που ο κάθε πολίτης αισθάνεται ότι έχει για την πορεία που παίρνουν τα πράγματα στη χώρα του ήταν η κινητήριος δύναμη να πάρω αυτή την απόφαση. Σε μια πολιτική συγκυρία που απειλείται το κράτος δικαίου, που η ακρίβεια χτυπάει την πόρτα κάθε νοικοκυριού και κάθε μικρομεσαίας επιχείρησης και που οι νέοι άνθρωποι βλέπουν με απαισιοδοξία του μέλλον τους, δεν μπορεί κανείς να λέει «δεν βλέπω τι συμβαίνει γύρω μου». Η κατάσταση έχει φτάσει πλέον στο απροχώρητο. Σε μια τέτοια στιγμή ήρθε η - ξαφνική ομολογώ - πρόταση από τον Αλέξη Τσίπρα για μία θέση από την οποία θα κάνω ό,τι μπορώ για να προσφέρω, ώστε να πετύχουμε την πολιτική αλλαγή στις εκλογές που έρχονται. Γιατί οι εκλογές αυτές είναι εξαιρετικά κρίσιμες και θα καθορίσουν το μέλλον το δικό μας και των παιδιών μας. Ήρθε η ώρα να αναλάβουμε όλοι τις ευθύνες μας.

• Μέχρι πρότινος εσείς κάνατε τις ερωτήσεις. Τώρα είστε αυτή που δίνει τις απαντήσεις. Πώς αισθάνεστε με την αλλαγή των ρόλων;

- Αντιμετωπίζω την αλλαγή που περιγράφετε, μετά από την πρόταση του Αλέξη Τσίπρα, ως μια δημιουργική πρόκληση. Γνωρίζω πως η δημοσιογραφική εμπειρία σίγουρα αποτελεί πλεονέκτημα για το πώς μπορεί να αντιληφθεί κανείς τις πολιτικές εξελίξεις, όμως, την ίδια ώρα, χρειάζεται προσοχή, γιατί πλέον οι πολίτες περιμένουν από εσένα έναν καθαρό λόγο που να περιέχει λύσεις στα προβλήματά τους. Σε προσωπικό επίπεδο σίγουρα θα χρειαστεί με ανθρώπους που συνεργαζόμουν χρόνια να σταθώ απέναντί τους και να απαντήσω στις ερωτήσεις τους. Όμως νομίζω ότι γνωρίζουν καλά ότι όπως με εντιμότητα συνεργαζόμασταν στα διάφορα Μέσα όπου βρεθήκαμε, με την ίδια εντιμότητα θα συνεχίσω να τους απαντάω και τώρα.

• Ποιες είναι οι πρώτες εντυπώσεις σας από τη νέα σας θέση; Ποιες οι διαφορές και ποιες οι ομοιότητες ενός δημοσιογραφικού γραφείου με ένα πολιτικό;

- Πρώτα απ’ όλα και στις δύο περιπτώσεις το βασικό καύσιμο της ημέρας που ξεκινά είναι η επικαιρότητα. Οι δηλώσεις των κυβερνητικών αξιωματούχων και των κομματικών στελεχών, τα ρεπορτάζ των δημοσιογράφων, τα άρθρα γνώμης, οι γελοιογραφίες, ακόμα και οι τάσεις στα social media αποτελούν και στις δύο περιπτώσεις τις κύριες πηγές που παρακολουθεί κανείς. Από εκεί και πέρα, το ενδιαφέρον σε ένα πολιτικό γραφείο δεν περιορίζεται στην κριτική ματιά που θα προσεγγίσεις ένα θέμα, αλλά – όπως σας είπα – και στις λύσεις που θα προτείνεις. Υπό αυτό το πρίσμα, σε ένα δημοσιογραφικό γραφείο στόχος είναι η όσο το δυνατόν πληρέστερη ενημέρωση των πολιτών. Σε ένα πολιτικό γραφείο η συζήτηση που γίνεται πρωτίστως είναι τα διέξοδα που θα δώσεις στα προβλήματα των πολιτών, και, τελικά, το πώς θα αλλάξεις τη χώρα προς το καλύτερο.

• Ακούστηκε ότι με την επιλογή σας ως εκπροσώπου ο ΣΥΡΙΖΑ ανεβαίνει επίπεδο στο επικοινωνιακό κομμάτι, κι αυτό επειδή γνωρίζετε καλά πως παίζεται το παιχνίδι της επικοινωνίας. Ακούστηκε, ωστόσο, επίσης ότι πρόκειται για μια life style επιλογή. Τι είχε ο Αλέξης Τσίπρας στο μυαλό του και πώς έχετε φανταστεί εσείς τη θέση που θα υπηρετήσετε. Με λίγα λόγια, ποια θα είναι η νέα επικοινωνιακή στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ;

- Θα ήταν κάπως άκομψο να απαντήσω εκ μέρους του Αλέξη Τσίπρα. Άλλωστε, όπως ξέρετε, όπως συμβαίνει με τις ηγετικές πολιτικές προσωπικότητες, είναι δύσκολο να μπει κανείς στο μυαλό τους. Εγώ αυτό που έχω να σας πω είναι ότι αναλαμβάνω μια θέση παίρνοντας τη σκυτάλη από τον Νάσο Ηλιόπουλο που άφησε το δικό του επιτυχημένο αποτύπωμα στο γραφείο Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ. Το γεγονός ότι με τον νέο χρόνο έχουμε εισέλθει σε μια μακρά προεκλογική περίοδο, από μόνο του αλλάζει τα δεδομένα στα οποία θα πρέπει να ανταποκριθούμε. Οι πολίτες έχουν ανάγκη από συγκεκριμένες, φρέσκες και αξιόπιστες προτάσεις που θα δίνουν λύσεις στα θέματα της καθημερινότητας που αντιμετωπίζουν, είτε αυτά αφορούν στον οικογενειακό προϋπολογισμό, είτε αφορούν στο εργασιακό περιβάλλον, είτε εκείνα που αντιμετωπίζει το παιδί τους πηγαίνοντας στο σχολείο. Ο ΣΥΡΙΖΑ_ΠΣ έχει λύσεις γι’ αυτά τα προβλήματα, και το σημαντικό είναι να τις μεταφέρω και να τις εξηγήσω με αποτελεσματικότητα.

• Δεν υπήρξατε ποτέ μέλος του ΣΥΡΙΖΑ. Πιστεύετε ότι αυτό αποτελεί τροχοπέδη στο νέο σας ρόλο;

- Ως πολίτης αντιλαμβανόμουν πάντα τον εαυτό μου ότι ανήκει στον μεγάλο χώρο που κινούνται όλοι οι δημοκρατικοί και αριστεροί πολίτες στην Ελλάδα. Στη δημοσιογραφική μου πορεία πάντα είχα την έγνοια να δίνεται φωνή στους αδύναμους, στους ανθρώπους που δεν ήταν ορατοί από τα συντηρητικά κέντρα εξουσίας, σε εκείνους που αγωνίζονταν για την επιβίωσή τους, αλλά και σε όσους έδιναν αγώνες, όπως για παράδειγμα, για τα δικαιώματα των γυναικών ή της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας. Το γεγονός ότι δεν συμμετείχα στην κομματική ζωή μέχρι σήμερα, νομίζω ότι είναι ένα παράδειγμα ότι την πρόσκληση συμμετοχής σε ανθρώπους που δεν ήταν ως τώρα ενεργοί, όχι απλά ο ΣΥΡΙΖΑ - ΠΣ την εννοούσε, αλλά την υλοποιεί κιόλας. Οπότε κι εγώ μαζί με χιλιάδες άλλους βρίσκομαι στην ευχάριστη θέση να ανταποκρίνομαι σε αυτό το κάλεσμα, για να συνδράμουμε στις μεγάλες αλλαγές που έχει ανάγκη η πατρίδα μας.

• Θα περιγράφατε τον εαυτό σας ως αριστερό; Ποιο είναι το ιδεολογικό και πολιτικό σας στίγμα;

= Αν θεωρείται αριστερός εκείνος που νοιάζεται για όσους έχουν στερηθεί τις δυνατότητες άλλων, που ενδιαφέρεται για τα ανθρώπινα δικαιώματα, που δεν κλείνει τα μάτια σε δύσκολες καταστάσεις στο εργασιακό περιβάλλον του και που αναζητά μια προοδευτική κατεύθυνση για την κοινωνία, τότε, ναι, αυτό είναι το πολιτικό πλαίσιο με το οποίο θα ήθελα να ταυτιστώ.

• Θεωρείτε τον εαυτό σας φεμινίστρια; Ποιες είναι οι γυναίκες που θαυμάζετε;

- Κάθε προοδευτικός άνθρωπος, δεν μπορεί να μη θεωρεί τον εαυτό του υπέρμαχο των δικαιωμάτων των γυναικών. Η καταπολέμηση της έμφυλης βίας και της κακοποίησης των γυναικών, η εξάλειψη των γυναικοκτονιών και η εξαφάνιση των ανισοτήτων βρίσκονται στην καρδιά του δημοκρατικού και αριστερού πολιτικού χώρου. Σε αυτούς τους αγώνες σημαντικό ρόλο έπαιξαν πολλές γυναίκες ανά τον κόσμο. Η Ιντίρα Γκάντι, για παράδειγμα, αποτέλεσε έμπνευση για εκατοντάδες γυναίκες πολιτικούς στη σύγχρονη εποχή. Στην Ελλάδα η Έλλη Παππά, ως διανοούμενη και αγωνίστρια, μας άφησε τη δική της κληρονομιά σε όλη τη μεταπολεμική περίοδο. Φυσικά ξεχωριστή περίπτωση αποτέλεσε η Μελίνα Μερκούρη, με την παγκόσμια ακτινοβολία της, την αφοσίωσή της στην Ελλάδα και το αναθεωρητικό πνεύμα της στον χώρο του πολιτισμού. Όμως την ιστορία δεν την γράφουν μόνο οι ήρωες των μεγάλων στιγμών, αλλά και οι ήρωες της καθημερινότητας. Γι’ αυτό πάντα ξεχωρίζω την Ρόζα Παρκς. Με την αποφασιστικότητά της σε μια στιγμή της δικής της δύσκολης καθημερινότητας, επέφερε ιστορικές ανατροπές για τις οποίες συζητάμε ακόμα και σήμερα.

• Όταν σας παρουσίασε ο Αλέξης Τσίπρας μίλησε για την πετυχημένη δημοσιογράφο, αλλά και τη μητέρα. Αυτό ξένισε ένα κομμάτι της Αριστεράς, ωστόσο, για μένα είναι μάλλον παράσημο το γεγονός ότι μεγαλώσατε τρία παιδιά σε μια μονογονεϊκή οικογένεια. Άλλωστε και σεις η ίδια δεν διστάζετε να μοιραστείτε προσωπικές σας στιγμές με το κοινό. Ωστόσο, παρ' όλη την έκθεση στα media είναι λίγα αυτά που ξέρουμε για σας ως άνθρωπο. Πείτε μου μερικά πράγματα για σας.

- Όπως ξέρετε κι εσείς ο ίδιος κ. Τερζή, οι δημοσιογράφοι βρισκόμαστε με τη δουλειά μας καθημερινά σε έκθεση. Η πορεία μου στον χώρο της ενημέρωσης είναι διαυγής και συνεχής, με μια μόνιμη αγωνία για όσο το δυνατόν λιγότερα λάθη. Μεγάλωσα στη Θεσσαλονίκη και άρχισα να ασχολούμαι με τη δημοσιογραφία από τα 16 μου χρόνια. Έκανα οικογένεια λίγο μετά τα 20. Ταυτόχρονα εργαζόμουν ως δημοσιογράφος και έχω περάσει από πολλά Μέσα. Όπως ξέρετε έχω τρία παιδιά, αλλά από νωρίς ο σύζυγός μου έφυγε από τη ζωή και έτσι για πολλά χρόνια προσπαθούσα να βρίσκομαι στο πλάι τους με διπλό ρόλο. Ταυτόχρονα δεν αποχώρησα ούτε στιγμή από τη δημοσιογραφία, καθώς αφ’ ενός δεν υπήρχε η οικονομική άνεση για κάτι τέτοιο και αφ’ ετέρου ήταν το μεράκι μου που δεν ήθελα να εγκαταλείψω. Γι’ αυτό πάντα, στον βαθμό που μπορούσα, επειδή είχα ως δημοσιογράφος το προνόμιο του δημόσιου λόγου, με ενδιέφερε να δίνω κουράγιο και σε άλλες γυναίκες που βρίσκονταν σε παρόμοια θέση. Ήταν δύσκολη εποχή για όλους μας ως οικογένεια, αλλά νομίζω τελικά τα καταφέραμε. Και πριν από ενάμιση χρόνο η μία μου κόρη μού πρόσφερε τη μεγαλύτερη χαρά της ζωής μου, το εγγόνι μου.

• Αν σας ρωτήσω «αν θα κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ τις εκλογές, θα μου απαντήσετε "ναι"». Ωστόσο θα ρωτήσω, ποιοι είναι οι παράγοντες που μπορούν να του δώσουν ξανά την ηγεμονία στα μυαλά και τις καρδιές των ανθρώπων;

- Τα τρεισήμισι χρόνια που έχουν μεσολαβήσει από τις τελευταίες εκλογές, ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ έχει καταθέσει μια σειρά από προτάσεις για την οικονομία, τον πολιτισμό, την υγεία, την παιδεία, την ανάπτυξη, τη στέγαση, την ενέργεια, τις δημόσιες συγκοινωνίες, την εργασία, τη δημόσια διοίκηση, την ασφάλεια, την εξωτερική πολιτική και τη μετανάστευση, που σχηματίζουν ένα προοδευτικό πρόγραμμα διακυβέρνησης σε σχέση με το ακραία συντηρητικό και νεοφιλελεύθερο σχέδιο που υλοποιείται σήμερα από τον κ. Μητσοτάκη. Ο ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ είναι ένα κόμμα με ανοιχτούς ορίζοντες και έντιμους ανθρώπους. Κι αυτό είναι το κλειδί με το οποίο θα κερδίσει ξανά στις επόμενες εκλογές την εμπιστοσύνη της πλειοψηφίας των πολιτών.

• Η θέση της εκπροσώπου Τύπου είναι το τέλος του δρόμου ή να περιμένουμε να σας δούμε και στη Βουλή;

- Όπως γνωρίζετε η συζήτηση για τα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ βρίσκεται αυτή την περίοδο σε εξέλιξη. Ως εκ τούτου θα πρέπει να κάνετε υπομονή μέχρι τις τελικές αποφάσεις του Αλέξη Τσίπρα και των κομματικών Οργάνων.

πηγή: avgi.gr

Δήμητρα Καλδή, Ιδιοκτήτρια σπιτιού στα Πατήσια: «Θέλουν να μάς πετάξουν έξω για χρέος 881 ευρώ στα κοινόχρηστα»! (Ηχητικό)

«Σε ποια χώρα ζούμε;; Είναι αυτό κράτος δικαίου; Είναι κλοπή, αυτό που μας κάνουν» τόνισε χαρακτηριστικά μεταξύ άλλων η κα Δήμητρα Κλαδή....

«Για 881 ευρώ χρέος πλειστηριάστηκε εν κρυπτώ το σπίτι μου, δεν υπάρχει καμία προστασία» είπε μιλώντας Στο Κόκκινο για τη βάρβαρη επιχείρηση έξωσης

Η  κα Δήμητρα Καλδή, ζει με τα δύο παιδιά της από το 2004 σε ένα μικρό διαμέρισμα στα Πατήσια, πληρώνοντας με συνέπεια το δάνειό της στην Εργατική Εστία. 18 χρόνια μετά, χάνει το σπίτι που εξακολουθεί να πληρώνει, για χρέος 881 ευρώ από κοινόχρηστα, όπως είπε η ίδια Στο Κόκκινο και στους Γιάννη Ανδρουλιδάκη και Τζούλυ Τσίγκα.

«Στην πολυκατοικία υπάρχουν 40 διαμερίσματα, αλλά την διαχείριση έχει αναλάβει μια πενταμελής επιτροπή ιδιοκτητών. Στα κοινόχρηστα μαζεύτηκε χρέος 881 ευρώ καθώς εγώ για να πληρώσω ζητούσα παραστατικά και αποδείξεις για τις εργασίες που έγιναν στο κτίριο, τα οποία όμως δεν μου δόθηκαν ποτέ. Δικηγόρος συγγενής μέλους της διαχειριστικής επιτροπής έφτασε στην έκδοση εντολής πληρωμής, χωρίς απόφαση συνέλευσης της πολυκατοικίας». Καταγγέλλει «κλοπή» του σπιτιού της, που εκπλειστηριάστηκε τον Μάιο και η ίδια – λόγω θανάτου του δικηγόρου της – ενημερώθηκε σχετικά τον Ιούνιο. «Ζήτησα μια παράταση της διαδικασίας ως τον Μάρτιο αλλά μάταια…» εξηγεί.

«Σήμερα ήρθαν με τρυπάνια να ανοίξουν το σπίτι και να μας πετάξουν έξω. Τέτοιες σκληρές εποχές, για 800 ευρώ πετούν ανθρώπους στον δρόμο» είπε, και πρόσθεσε πως την έχουν πλησιάσει κι άλλοι ιδιοκτήτες που της λένε πως τους απειλούν να τους πάρουν το σπίτι για οφειλή στα κοινόχρηστα.

«Είναι κλοπή, αυτό που μας κάνουν» τονίζει.

105,5 Sto Kokkino · Δήμητρα Καλδή - 105,5 Στο Κόκκινο - 13 Ιανουαρίου 2023

105,5 "Στο Κόκκινο"

Ιμπραήμ Καλίν: «Η Τουρκία "δεν είναι σε θέση" να επικυρώσει την υποψηφιότητα της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ»

«Δεν είμαστε σε θέση να στείλουμε έναν (επικυρωτικό) νόμο στο κοινοβούλιο», δήλωσε ο σύμβουλος εξωτερικής πολιτικής του προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, Ιμπραήμ Καλίν.

Η Τουρκία «δεν είναι σε θέση» να επικυρώσει την ένταξη της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ ως έχει, δήλωσε σήμερα ο Ιμπραχίμ Καλίν, εκπρόσωπος του προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, μετά από ένα περιστατικό που σημειώθηκε την περασμένη εβδομάδα που προκάλεσε τριβές μεταξύ Άγκυρας και Στοκχόλμης.

«Δεν είμαστε σε θέση να στείλουμε τον νόμο (προς επικύρωση) στη Βουλή, έχουμε πραγματικό πρόβλημα σε αυτό το θέμα» τόνισε σήμερα ο Καλίν, λέγοντας ότι υπάρχει κίνδυνος οι βουλευτές να απορρίψουν τον νόμο.

 
Ένα βίντεο που ανήρτησε στο Twitter μια κουρδική οργάνωση που δείχνει ένα ομοίωμα του Ερντογάν να κρέμεται από τα πόδια από ένα σκοινί μπροστά στο δημαρχείο της Στοκχόλμης προκάλεσε την οργή της Τουρκίας με τον Σουηδό πρέσβη στην Άγκυρα να καλείται από το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών.

Αυτό το περιστατικό ήρθε σε μια περίοδο που η Τουρκία συνεχίζει να θέτει εμπόδια στην ένταξη της Σουηδίας -όπως και της Φινλανδίας- στο ΝΑΤΟ, κατηγορώντας την ότι φιλοξενεί στο έδαφός της μέλη του PKK και άλλων συμμαχικών του οργανώσεων, τους οποίους η Άγκυρα χαρακτηρίζει τρομοκράτες.
«Έχουμε εμπλακεί σε αυτή τη διαδικασία εδώ και έξι ή επτά μήνες και δεν είναι καλό για τη Σουηδία να εμφανίζεται υπό αυτό το πρίσμα», ανέφερε ο Καλίν μιλώντας σε δημοσιογράφους ξένων μέσων ενημέρωσης. «Θέλουμε να προχωρήσουμε, αλλά αν συνεχιστούν τέτοιου είδους περιστατικά, θα επιβραδύνουν τη διαδικασία».

Για τον Καλίν, η Σουηδία πρέπει να στείλει «ένα ξεκάθαρο μήνυμα» σχετικά με τη στάση των μελών του PKK στο έδαφός της.

«Πρέπει (...) για παράδειγμα να εγγυηθούν ότι (μέλη του PKK) δεν μπορούν πλέον να στρατολογούν ή να εισπράττουν χρήματα» σε σουηδικό έδαφος.

Αναγνώρισε ωστόσο ότι η νέα σουηδική κυβέρνηση έχει κάνει πολλά σημαντικά βήματα,

συμπεριλαμβανομένης της επίσκεψης του Σουηδού πρωθυπουργού στην Άγκυρα λίγο μετά την άνοδό του στην εξουσία καθώς και «την τροποποίηση του Συντάγματος, ένα θετικό βήμα».

Ωστόσο, θα χρειαστεί να περιμένουμε «έξι μήνες» μέχρι να συνταχθούν και να επικυρωθούν από τη Βουλή οι νέοι σχετικοί νόμοι, σημείωσε.

Επιπλέον, ο Καλίν επιβεβαίωσε ότι η Τουρκία «δεν ζητά τίποτα από τη Σουηδία ή τη Φινλανδία που δεν είναι σύμφωνο με τη νομοθεσία τους: είμαστε πολύ ρεαλιστές».

Η τουρκική κυβέρνηση έχει ζητήσει συγκεκριμένα την απέλαση πολλών μελών του PKK και του κινήματος FETO, κίνημα του ιεροκήρυκα Φετουλάχ Γκιουλέν, που η Άγκυρα κατηγορεί ως υποκινητή της απόπειρας πραξικοπήματος του 2016.

Σε αυτό το πλαίσιο, ένα μέλος του PKK στάλθηκε πίσω από τη Στοκχόλμη στις αρχές Δεκεμβρίου - και φυλακίστηκε αμέσως στην Τουρκία.

ΑΠΕ-ΜΠΕ