Πέρα από την Ουκρανία: Γιατί η Ευρώπη προετοιμάζεται για μια ευρύτερη σύγκρουση (ανάλυση CNN )

 Ανάλυση από Μπρετ Χ. ΜακΓκερκ

    Φανταστείτε μια κρίση στην οποία η Ρωσία, ίσως συνεργαζόμενη με τη Λευκορωσία, μετακινεί δυνάμεις σε ένα τμήμα του διαδρόμου Suwałki. Ο Πούτιν πιθανότατα θα ισχυριζόταν ότι επρόκειτο για περιορισμένη εισβολή, αν έλεγε οτιδήποτε, και ότι η Ρωσία δεν επιδίωκε κλιμάκωση.

Κάτι τρομάζει την Ευρώπη.

Αυτή την εβδομάδα, η Λευκορωσία, ο στενότερος στρατιωτικός σύμμαχος της Ρωσίας, διεξήγαγε μεγάλες ασκήσεις κοντά στο διάδρομο Suwałki, τον στενό διάδρομο που συνδέει τις χώρες της Βαλτικής με το υπόλοιπο ΝΑΤΟ. Η γεωγραφία που την έχει καταστήσει εδώ και καιρό ένα από τα πιο ευάλωτα σημεία του ΝΑΤΟ.

Ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν κάλεσε τους πολιτικούς ηγέτες της Γαλλίας για μια εμπιστευτική ενημέρωση από τις μυστικές υπηρεσίες και στη συνέχεια ανακοίνωσε νέα μέτρα για την προστασία κρίσιμων υποδομών από την εντατικοποίηση των ρωσικών υβριδικών επιθέσεων.

Ο Πολωνός πρωθυπουργός Ντόναλντ Τουσκ προχώρησε ένα βήμα παραπέρα, προειδοποιώντας ότι η Ρωσία μπορεί να εξαπολύσει επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη ή πυραύλους εναντίον χωρών του ΝΑΤΟ και να τις μεταμφιέσει σε ατυχήματα.

Το Ηνωμένο Βασίλειο έχει καλέσει τους πολίτες να αρχίσουν να προετοιμάζονται για την πιθανότητα πολέμου και να αποθηκεύουν κονσερβοποιημένα τρόφιμα και πόσιμο νερό. Ο επικεφαλής του υπουργείου Άμυνας δήλωσε ότι η Βρετανία αντιμετωπίζει την «πιο επικίνδυνη» περίοδο των τελευταίων δεκαετιών.

Η Γερμανία προετοιμάζει τα νοσοκομεία της για μια πιθανή ρωσική επίθεση. Ο καγκελάριος της, Φρίντριχ Μερτς, προειδοποίησε για «αποφασιστικές στιγμές» στην «υπεράσπιση της ελευθερίας και της ειρήνης της ηπείρου μας».

Ακόμη και η περίφημα ουδέτερη Ελβετία υιοθέτησε μια νέα στρατηγική εθνικής ασφάλειας που ζητά μεγαλύτερη ανθεκτικότητα και ικανότητα άμυνας έναντι ένοπλης επίθεσης.

Εν τω μεταξύ, ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε ξαφνικά πρόοδο προς την εγκαθίδρυση μόνιμης βάσης του στρατού των ΗΠΑ στην Πολωνία. Πριν από δύο εβδομάδες, έστειλε τον Διευθυντή της CIA σε μυστική αποστολή για να προειδοποιήσει τη Μόσχα να μην επιτεθεί σε έδαφος του ΝΑΤΟ.

Οι χώρες και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού φαίνονται ανήσυχες ότι ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν ενδέχεται σύντομα να επεκτείνει τον πόλεμό του πέρα ​​από την Ουκρανία.

Το διευρυνόμενο πεδίο μάχης της Ρωσίας

Οι Ηνωμένες Πολιτείες είδαν μια γεύση από την απειλή αυτή την εβδομάδα.

Οι ομοσπονδιακοί εισαγγελείς απήγγειλαν κατηγορίες σε πέντε άτομα που φέρονται να συνεργάζονταν με τις ρωσικές μυστικές υπηρεσίες σε ένα δίκτυο που σχεδίαζε επιθέσεις και δολοφονίες σε όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων και εντός των ΗΠΑ. Οι εισαγγελείς ισχυρίζονται επίσης ότι το δίκτυο παρήγγειλε επιθέσεις εναντίον πολιτικών και στρατιωτικών υποδομών σε ευρωπαϊκές χώρες.

Οι κατηγορίες εντάσσονται σε ένα ευρύτερο μοτίβο που αντιμετωπίζουν οι Ευρωπαίοι εδώ και χρόνια: κυβερνοεπιθέσεις, δολιοφθορές, εμπρησμοί, μη επανδρωμένα αεροσκάφη και επιθέσεις κατά κρίσιμων υποδομών. Τον περασμένο μήνα, η Γερμανία κατηγόρησε τη Ρωσία για μια επίθεση με μη επανδρωμένα αεροσκάφη σε πολιτικό αεροδρόμιο.

Η στρατηγική πρόκληση για το ΝΑΤΟ είναι ότι η Ρωσία μπορεί να διεξάγει τέτοιες επιχειρήσεις χωρίς να ξεπεράσει σαφώς το όριο του συμβατικού πολέμου.

Πετάξτε ένα drone στον εναέριο χώρο του ΝΑΤΟ, διακόψτε την λειτουργία ενός αεροδρομίου, σαμποτάρετε υποδομές, διαπράξτε δολοφονίες μέσω εγκληματικών δικτύων — όλες αυτές οι αμφισβητήσιμες επιχειρήσεις «γκρίζας ζώνης».

Ο Πούτιν χρησιμοποιεί την ασάφεια και την άρνηση ως όπλο, δοκιμάζοντας την αποφασιστικότητα του ΝΑΤΟ, αναγνωρίζοντας παράλληλα ότι το ΝΑΤΟ είναι διχασμένο ως προς το πώς να αντιδράσει καλύτερα ή πώς να αντιδράσει καθόλου.

Τι θα γίνει όμως αν ο Πούτιν αποφασίσει να προχωρήσει παραπέρα;

Το Κενό

Ο διάδρομος Suwałki προσφέρει μία απάντηση.

Πρόκειται για σύνορα μήκους περίπου 65 μιλίων μεταξύ Πολωνίας και Λιθουανίας και τη μόνη χερσαία σύνδεση μεταξύ των κρατών της Βαλτικής του ΝΑΤΟ - Λιθουανίας, Λετονίας και Εσθονίας - και του υπόλοιπου ΝΑΤΟ.

Φανταστείτε μια κρίση στην οποία η Ρωσία, ίσως συνεργαζόμενη με τη Λευκορωσία, μετακινεί δυνάμεις σε ένα τμήμα του διαδρόμου Suwałki. Ο Πούτιν πιθανότατα θα ισχυριζόταν ότι επρόκειτο για περιορισμένη εισβολή, αν έλεγε οτιδήποτε, και ότι η Ρωσία δεν επιδίωκε κλιμάκωση.

Η Ρωσία θα ισχυριζόταν επίσης μέσω ανεπίσημων καναλιών ότι μια απάντηση του ΝΑΤΟ θα ενείχε τον κίνδυνο πυρηνικού πολέμου. Ο σκοπός δεν αφορά τόσο το Κενό και την αποκοπή της Βαλτικής πλευράς του ΝΑΤΟ, όσο την υπονόμευση του ΝΑΤΟ και των αμοιβαίων αμυντικών του δεσμεύσεων συνολικά.

Θα συμφωνούσαν 32 χώρες του ΝΑΤΟ να πολεμήσουν τη Ρωσία για να ανακτήσουν μια μικρή λωρίδα εδάφους; Θα διακινδύνευε ένας Αμερικανός πρόεδρος κλιμάκωση με μια πυρηνική δύναμη στη Λιθουανία; Θα συμφωνούσαν η Γερμανία και η Γαλλία;

Κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα, και αυτό είναι προς όφελος του Πούτιν.

Ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, ρωτήθηκε φέτος για ένα πολεμικό παιχνίδι που περιλαμβάνει ακριβώς μια τέτοια ρωσική κίνηση εναντίον του διαδρόμου Σουβάλκι. Η απάντησή του ήταν ότι το ΝΑΤΟ πραγματοποιεί τακτικά ασκήσεις εναντίον τέτοιων σεναρίων και ότι μια επίθεση θα προκαλούσε μια καταστροφική απάντηση.

Τον πιστεύει ο Πούτιν; Με την Ουάσινγκτον να βρίσκεται σε διαμάχη με τους στενότερους συμμάχους της, συμπεριλαμβανομένου του Καναδά, ίσως όχι.

Μαθαίνοντας από την Ουκρανία

Η Ουκρανία έχει παράσχει στους Ευρωπαίους ένα βάναυσο μάθημα για το τι απαιτεί ο σύγχρονος πόλεμος.

Οι χώρες χρειάζονται κάτι περισσότερο από στρατιωτικό υλικό. Χρειάζονται ηλεκτρικά δίκτυα που μπορούν να επιβιώσουν από επιθέσεις, νοσοκομεία ικανά να χειριστούν μαζικά θύματα, πλεονάζουσες επικοινωνίες, λειτουργικά δίκτυα μεταφορών και κυβερνήσεις ικανές να λειτουργούν υπό συνεχή πίεση.

Το πιο σημαντικό είναι ότι χρειάζονται κοινωνίες ικανές να απορροφούν το κόστος χωρίς να καταρρέουν ή να πολώνονται.

Αυτή την εβδομάδα, το ΝΑΤΟ δημοσίευσε δημόσια ενημερωμένες απαιτήσεις για την εθνική ανθεκτικότητα, οι οποίες καλύπτουν τα πάντα, από τη συνέχεια του κυβερνητικού και ενεργειακού εφοδιασμού έως τα τρόφιμα, το νερό, την υγειονομική περίθαλψη και τις επικοινωνίες κατά τη διάρκεια «κρίσεων και συγκρούσεων».

Αξιωματούχοι του ΝΑΤΟ μελετούν πώς οι Ουκρανοί διατήρησαν τη λειτουργία βασικών υπηρεσιών υπό συνεχή ρωσική επίθεση.

Πρόκειται για μια ασυνήθιστη τροπή των γεγονότων. Η Ουκρανία δεν λαμβάνει πλέον απλώς μαθήματα από το ΝΑΤΟ — και το ΝΑΤΟ λαμβάνει μαθήματα από την Ουκρανία.

Με αυτόν τον τρόπο, η συμμαχία στοχεύει στην αποτροπή όχι μόνο υπόσχοντας μια καταστροφική απάντηση στην επιθετικότητα — αλλά και δείχνοντας στον Πούτιν ότι η επιθετικότητά του δεν θα λειτουργήσει.

Η ίδια η ετοιμότητα γίνεται μέρος της αποτροπής. Αυτός είναι ένας λόγος για την πληθώρα των πρωτοσέλιδων αυτή την εβδομάδα.

Ερωτήσεις σχετικά με την Ουάσιγκτον

Υπάρχει επίσης ένας αμερικανικός παράγοντας πίσω από το επείγον της Ευρώπης.

Οι ΗΠΑ αναπτύσσονται ταυτόχρονα στην Ευρώπη, πολεμώντας το Ιράν στη Μέση Ανατολή και αποτρέποντας την Κίνα στον Ινδο-Ειρηνικό. Η αεράμυνα, οι ναυτικές δυνάμεις, οι πλατφόρμες πληροφοριών και τα εξαντλητικά πυρομαχικά δεν μπορούν να βρίσκονται παντού ταυτόχρονα.

Ο Τραμπ έχει κάνει πολλά για την ενίσχυση του ΝΑΤΟ, αλλά η δέσμευσή του στην ρήτρα αμοιβαίας άμυνας είναι αβέβαιη.

Η Μόσχα το γνωρίζει αυτό.

Η Ρωσία παραμένει βαλτωμένη στην Ουκρανία. Αλλά ο Πούτιν δεν χρειάζεται άλλη μια εισβολή στην κλίμακα της Ουκρανίας για να αμφισβητήσει το ΝΑΤΟ. Μπορεί να ανέβει σε μια κλίμακα κλιμάκωσης: δολιοφθορές, κυβερνοεπιθέσεις, σχέδια δολοφονίας, επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη ή πυραύλους - και στη συνέχεια μια περιορισμένη στρατιωτική επιχείρηση σχεδιασμένη να ελέγξει εάν το ΝΑΤΟ εξακολουθεί να εννοεί αυτά που λέει.

Αναρωτηθείτε αν ο Τραμπ θα πήγαινε σε πόλεμο με τη Ρωσία για ένα κομμάτι γης που ονομάζεται Κενό Σουβάλκι; Θα ήταν έτοιμοι οι Αμερικανοί για κάτι τέτοιο; Το ερώτημα απαντά από μόνο του.

Και αυτό από μόνο του υπονομεύει την αποτροπή.

Στην Ευρώπη, τέλος στις ψευδαισθήσεις

Για τρεις δεκαετίες μετά τον Ψυχρό Πόλεμο, η Ευρώπη επέτρεψε στην εθνική ετοιμότητα να ατροφήσει. Οι κίνδυνοι πολέμου φαίνονταν απομακρυσμένοι. Οι δαπάνες για τους στρατούς και τις στρατολογήσεις μειώθηκαν κατακόρυφα. Η πολιτική άμυνα ήταν ένα λείψανο του παρελθόντος. Και οι ΗΠΑ θεωρούνταν ότι βρίσκονταν εκεί σε κρίσιμη κατάσταση.

Αυτή η εποχή έχει τελειώσει.

Η Ευρώπη προετοιμάζεται για πόλεμο επειδή οι ηγέτες της κατανοούν όλο και περισσότερο μια δυσάρεστη αλήθεια: η αποτροπή εξαρτάται από το τι πιστεύει ο Πούτιν και η αντίδραση της Αμερικής σε έναν διευρυνόμενο πόλεμο θα ήταν αβέβαιη.

Οι ασκήσεις της Λευκορωσίας κοντά στο χάσμα Σουβάλκι προκαλούν ανησυχία επειδή, παρά τις δυσκολίες της Ρωσίας στην Ουκρανία, η εξίσωση αποτροπής έχει ατροφήσει.

Ο καλύτερος τρόπος για να αποτραπεί ένας πόλεμος που θα διευρυνθεί είναι να διασφαλιστεί ότι ο Πούτιν θα πιστέψει ότι θα αποτύχει.

Και κρίνοντας από τις επείγουσες κινήσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη σε όλες τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, υπάρχει αυξανόμενη ανησυχία ότι μπορεί να πιστεύει το αντίθετο.

* Ο Μπρετ ΜακΓκερκ - (Brett McGurk), είναι αναλυτής παγκόσμιων υποθέσεων του CNN, ο οποίος υπηρέτησε σε ανώτερες θέσεις εθνικής ασφάλειας υπό τους προέδρους Τζορτζ Μπους του νεότερου, Μπαράκ Ομπάμα, Ντόναλντ Τραμπ και Τζο Μπάιντεν.

πηγή: cnn.com

επιμέλεια: Σπύρος Γκανής

Περισσότερα «Schakal» για την ανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ: Γιατί τα θέλει ο στρατός της Γερμανίας

Η Γερμανία παραγγέλνει 35 ακόμη τροχοφόρα «Schakal» από την KNDS, συνολικά 185, με παραδόσεις από τα τέλη 2027 έως το 2031.

    Μαζί με τα οχήματα πρέπει να εκπαιδευτούν στρατιώτες, να διατεθούν ανταλλακτικά και πυρομαχικά, να αναπτυχθούν δομές υποστήριξης και να συγκροτηθούν πλήρως οι νέοι σχηματισμοί. Τα πρώτα Schakal αναμένεται να παραδοθούν από τα τέλη του 2027. Μέχρι να είναι διαθέσιμος ολόκληρος ο στόλος και οι αντίστοιχες δομές, θα χρειαστεί αντίστοιχα περισσότερος χρόνος.

Η Γερμανία παραγγέλνει 35 ακόμη τροχοφόρα «Schakal» από την KNDS, συνολικά 185, με παραδόσεις από τα τέλη 2027 έως το 2031.

Το Schakal είναι κάτι περισσότερο από ένα νέο τεθωρακισμένο όχημα. Αποτελεί βασικό στοιχείο των αποκαλούμενων μεσαίων δυνάμεων του στρατού ξηράς, μιας νέας κατηγορίας δυνάμεων που πρέπει να μπορεί να μεταφέρεται γρήγορα και ταυτόχρονα να διαθέτει σημαντική ισχύ πυρός. Ιδίως σε ό,τι αφορά την ανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ, αυτή η ικανότητα αποκτά ιδιαίτερη σημασία.

Ταχείες δυνάμεις για την ανατολική πτέρυγα

Η τρέχουσα κατάσταση ασφάλειας στην Ευρώπη έχει αλλάξει εκ βάθρων τις απαιτήσεις από τη Μπούντεσβερ. Στο επίκεντρο βρίσκεται ξανά το ερώτημα πώς γερμανικές μονάδες μπορούν, σε περίπτωση απειλής, να μεταφερθούν γρήγορα σε μια περιοχή επιχειρήσεων και πώς μπορούν εκεί να αντεπεξέλθουν ακόμη και απέναντι σε έναν βαριά οπλισμένο αντίπαλο.

Για το ΝΑΤΟ, ιδιαίτερη σημασία έχει η λεγόμενη ανατολική πτέρυγα. Καθώς η Γερμανία αναλαμβάνει εντός της Συμμαχίας σημαντικό ρόλο στην ενίσχυση και άμυνα αυτής της περιοχής, η Μπούντεσβερ χρειάζεται μονάδες που να μη χρειάζεται να μεταφέρονται με χρονοβόρες και περίπλοκες διαδικασίες, αλλά να μπορούν να καλύπτουν μεγάλες αποστάσεις όσο το δυνατόν ταχύτερα.

Ακριβώς εδώ έρχονται να καλύψουν το κενό οι μεσαίες δυνάμεις.

Στόχος τους είναι να δημιουργήσουν μια ικανότητα που θα τοποθετείται ανάμεσα στις ελαφρές, ιδιαίτερα ευέλικτες μονάδες και στις βαριές τεθωρακισμένες δυνάμεις. Ο Schakal είναι το βασικό όχημα μάχης γι’ αυτή την αποστολή· η Μπούντεσβερ τον περιγράφει ως «ραχοκοκαλιά» των μεσαίων δυνάμεων.

35 οχήματα περισσότερα από όσα είχαν αρχικά παραγγελθεί

Αρχικά, η Γερμανία είχε παραγγείλει 150 τροχοφόρα τεθωρακισμένα οχήματα μάχης Schakal. Τώρα προστίθενται άλλα 35, ανεβάζοντας τη γερμανική παραγγελία συνολικά στα 185 οχήματα. Στη σύμβαση περιλαμβάνονται, πέρα από τα οχήματα, πρόσθετες υπηρεσίες για τη λογιστική υποστήριξη, την εκπαίδευση και τη λειτουργία.

Η χρονική συγκυρία είναι ενδεικτική: η Μπούντεσβερ βρίσκεται ταυτόχρονα σε φάση υλοποίησης πολλών ακόμη μεγάλων προγραμμάτων προμήθειας. Νέα άρματα μάχης, συστήματα πυροβολικού, αντιαεροπορική άμυνα και επιπλέον προστατευμένα οχήματα καλούνται να καλύψουν τα κενά που δημιουργήθηκαν τις τελευταίες δεκαετίες.

Γιατί επιλέγεται ένα τροχοφόρο τεθωρακισμένο όχημα μάχης;

Γιατί δεν βασίζεται η Μπούντεσβερ αποκλειστικά σε βαριά ερπυστριοφόρα οχήματα για αυτή την αποστολή;

Η απάντηση βρίσκεται στην κινητικότητα.

To Schakal βασίζεται στο GTK Boxer, ένα οκτακίνητο προστατευμένο όχημα. Σε αντίθεση με ένα βαρύ ερπυστριοφόρο άρμα, μπορεί να διανύει μεγάλες αποστάσεις στον δρόμο σχετικά γρήγορα με ίδιες δυνάμεις. Αυτή ακριβώς η συνδυασμένη παροχή προστασίας, ισχύος πυρός και ευκινησίας είναι καθοριστική για τις μεσαίες δυνάμεις.

Η λογική πίσω από αυτό είναι απλή: ένας σχηματισμός πρέπει να μπορεί να μετακινείται όσο το δυνατόν ταχύτερα με ίδια μέσα σε άλλη περιοχή επιχειρήσεων, χωρίς να εξαρτάται για κάθε μεγαλύτερη μεταφορά από εκτεταμένες μεταφορικές δυνατότητες.

Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία για μια συμμαχία όπως το ΝΑΤΟ: σε μια κρίση, οι ενισχύσεις δεν αρκεί να υπάρχουν, πρέπει και να φτάνουν εγκαίρως.

To Schakal καλύπτει ένα κενό

Με το νέο όχημα, η Μπούντεσβερ επιχειρεί να καλύψει το κενό ανάμεσα σε διαφορετικές κατηγορίες οχημάτων.

Από τη μία πλευρά βρίσκονται τα βαριά ερπυστριοφόρα τεθωρακισμένα, όπως το τεθωρακισμένο όχημα μάχης Puma. Προσφέρουν υψηλή προστασία και ισχύ πυρός, αλλά δεν είναι σχεδιασμένα για γρήγορες μετακινήσεις σε μεγάλες αποστάσεις.

Από την άλλη πλευρά υπάρχουν τα ελαφρύτερα προστατευμένα οχήματα, όπως το Dingo. Είναι πιο ευκίνητα, αλλά δεν διαθέτουν την ίδια ισχύ πυρός με ένα τεθωρακισμένο όχημα μάχης.

Ο Schakal τοποθετείται ακριβώς ανάμεσα: αρκετά βαρύς για μάχη, αλλά αρκετά ευέλικτος για ταχείες επιχειρήσεις.

Τι μπορεί να κάνει το Schakal;

Το τεθωρακισμένο είναι ένας ασυνήθιστος συνδυασμός σασί και οπλισμού.

Το Schakal χρησιμοποιεί το σασί του Boxer και φέρει έναν μη επανδρωμένο πύργο RCT-30, ο οποίος προέρχεται από το τεθωρακισμένο όχημα μάχης Puma. Κύριο οπλικό σύστημα είναι ένα πυροβόλο ταχείας βολής διαμετρήματος 30 χιλιοστών.

Με αυτό, το όχημα μπορεί μεταξύ άλλων να προσβάλει ελαφρά και μέτρια θωρακισμένους στόχους. Προστίθενται ακόμη δυνατότητες αντιαεροπορικής άμυνας και αντιμετώπισης μη επανδρωμένων αεροσκαφών, καθώς και το ενσωματωμένο αντιαρματικό σύστημα κατευθυνόμενων βλημάτων MELLS για την καταστροφή βαριά θωρακισμένων στόχων.

Αυτή ακριβώς η σύνθεση είναι κρίσιμη για τις μεσαίες δυνάμεις: δεν πρέπει μόνο να είναι γρήγορες, αλλά και ικανές να αντέξουν σε μια έντονη σύγκρουση.

Τα οχήματα φτάνουν, οι δυνατότητες αργούν

Η παραγγελία από μόνη της, βέβαια, δεν καθιστά τα νέα τεθωρακισμένα άμεσα επιχειρησιακά.

Μαζί με τα οχήματα πρέπει να εκπαιδευτούν στρατιώτες, να διατεθούν ανταλλακτικά και πυρομαχικά, να αναπτυχθούν δομές υποστήριξης και να συγκροτηθούν πλήρως οι νέοι σχηματισμοί. Τα πρώτα Schakal αναμένεται να παραδοθούν από τα τέλη του 2027. Μέχρι να είναι διαθέσιμος ολόκληρος ο στόλος και οι αντίστοιχες δομές, θα χρειαστεί αντίστοιχα περισσότερος χρόνος.

Η επέκταση του στόλου Schakal είναι επομένως κυρίως ένα μακροπρόθεσμο εγχείρημα.

Δείχνει όμως και προς ποια κατεύθυνση εξελίσσεται ο γερμανικός στρατός ξηράς: προς μια δύναμη που θέλει να συγκροτήσει εκ νέου μεγαλύτερους σχηματισμούς για μια πιθανή συμβατική σύρραξη στην Ευρώπη.

Το Schakal προορίζεται να προσφέρει μια ικανότητα που φαίνεται να αποκτά ολοένα μεγαλύτερη σημασία για τη Μπούντεσβερ: γρήγορη μεταφορά, συνδυασμό προστασίας και ισχύος πυρός και μεγαλύτερη κινητικότητα σε σχέση με ένα βαρύ ερπυστριοφόρο όχημα.

euronews 

Το ΝΑΤΟ προσπαθεί να εξασφαλίσει πυραύλους Patriot για το Κίεβο

 Η «προσοχή» στρέφεται σε χώρες με αποθέματα, όπως η Πολωνία, η Ισπανία και η Ελλάδα

    Έτσι, όπως σημειώνεται σε χθεσινό δημοσίευμα του «POLITICO», αλλά και άλλα παλιότερα δημοσιεύματα, ασκείται πίεση από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ σε χώρες που διαθέτουν αποθέματα αναχαιτιστικών πυραύλων Patriot, όπως η Πολωνία, η Ισπανία και η Ελλάδα.

Σε έναν πόλεμο φθοράς έχει εξελιχθεί η ιμπεριαλιστική σύγκρουση ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ και Ρωσίας στην Ουκρανία, με τα δυο στρατόπεδα να προσπαθούν να εξασφαλίσουν ποσότητες πυραύλων και drones. Το Κίεβο ζητά επανειλημμένα, τους τελευταίους μήνες, πυραύλους Patriot από τους ΝΑΤΟικούς «συμμάχους» για την αεράμυνά του, ενώ η Μόσχα φέρεται να έχει κλείσει συμφωνία για πυραύλους και χιλιάδες στρατεύματα από τη Βόρεια Κορέα.

Οι ουκρανικές δυνάμεις δεν είναι σε θέση το τελευταίο διάστημα να αναχαιτίσουν σχεδόν κανένα βαλλιστικό πύραυλο της Ρωσίας λόγω έλλειψης Patriot, κάτι που δυσχεραίνει τη θέση του Κιέβου σε ενδεχόμενες μελλοντικές διαπραγματεύσεις. Ταυτόχρονα, έχει αυξήσει τις επιθέσεις και τα πλήγματα με drones βαθιά σε ρωσικό έδαφος κυρίως σε ενεργειακές υποδομές, αλλά όχι μόνο, όπως για παράδειγμα στον κολοσσό λιανικού εμπορίου «Wildberries». Τα θύματα μεταξύ αμάχων έχουν αυξηθεί σημαντικά και για τις δυο πλευρές.

«Τους τελευταίους μήνες, η Ρωσία εκτοξεύει περισσότερους πυραύλους την εβδομάδα εναντίον μας από ό,τι λαμβάνουμε από τους εταίρους μας σε μήνες», δήλωσε την περασμένη εβδομάδα ο πρώην υπουργός Αμυνας της Ουκρανίας, Μ. Φεντόροφ. Τον Ιούλη, η ουκρανική αεράμυνα αναχαίτισε μόνο 29 από τους 195 ρωσικούς βαλλιστικούς πυραύλους, ενώ άλλοι 40 δεν κατάφεραν να φτάσουν στους στόχους τους, δήλωσε το υπουργείο Αμυνας της Ουκρανίας.

Τραμπ: «Κι εμείς χρειαζόμαστε πυραύλους»...

Η Ουκρανία στράφηκε στο ΝΑΤΟ ζητώντας να εξασφαλιστούν εκατοντάδες πύραυλοι Patriot, που είναι οι πιο αποτελεσματικοί στην αναχαίτιση ρωσικών πυραύλων, με το θέμα να κυριαρχεί και στις δεκάδες συναντήσεις του Ουκρανού Προέδρου, Β. Ζελένσκι, στο περιθώριο της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Αγκυρα τον Ιούλη.

Ο πόλεμος των ΗΠΑ με το Ιράν έχει περιορίσει πολύ τους Patriot που αγοράζουν οι Ευρωπαίοι για να τους στείλουν στην Ουκρανία, ενώ τώρα και οι Ευρωπαίοι του ΝΑΤΟ λένε ότι τους έχουν απομείνει λίγοι που μπορούν να δωρίσουν με ασφάλεια. Με τη ζήτηση για αναχαιτιστικούς πυραύλους Patriot να αυξάνεται ραγδαία στη Μέση Ανατολή, η έλλειψη αφορά κυρίως τους πυραύλους Patriot PAC-3 και PAC-2, οι οποίοι συγκαταλέγονται στις λίγες αποτελεσματικές άμυνες της Ουκρανίας ενάντια στα ταχέως κινούμενα ρωσικά βαλλιστικά όπλα.

Ο Αμερικανός Πρόεδρος, Ντ. Τραμπ, ερωτηθείς την περασμένη βδομάδα σχετικά με τις εκκλήσεις του Ζελένσκι για περισσότερους πυραύλους Patriot, απάντησε «κι εμείς θέλουμε πυραύλους», ενώ κατηγόρησε τον προκάτοχό του, Τζο Μπάιντεν, για τα χαμηλά αποθέματα στα αμερικανικά οπλοστάσια.

Η Γερμανία, ένας από τους κορυφαίους προμηθευτές στρατιωτικής βοήθειας στην Ουκρανία, έχει ήδη μεταφέρει συστήματα και πυραύλους Patriot στην Ουκρανία και φέρεται να βρίσκεται στα «όριά της». Η Ουκρανία έχει υπογράψει συμφωνία για την κατασκευή αναχαιτιστικών πυραύλων PAC-2 στη Γερμανία, αλλά είναι απίθανο να φτάσουν πριν από το επόμενο έτος. Αλλες ευρωπαϊκές χώρες «ζυγίζουν» επίσης το ενδεχόμενο να κρατήσουν τα αναχαιτιστικά τους συστήματα ή να τα παραδώσουν στην Ουκρανία.

Με το Βερολίνο και άλλες κυβερνήσεις της Βόρειας Ευρώπης και της Βαλτικής να σηκώνουν σχεδόν όλο το βάρος της στρατιωτικής στήριξης στην Ουκρανία, αυξάνονται οι γκρίνιες προς άλλα ευρωπαϊκά μέλη του ΝΑΤΟ να συνεισφέρουν στρατιωτικά και οικονομικά.

Πολωνία, Ισπανία και Ελλάδα καλούνται να δώσουν Patriot

Έτσι, όπως σημειώνεται σε χθεσινό δημοσίευμα του «POLITICO», αλλά και άλλα παλιότερα δημοσιεύματα, ασκείται πίεση από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ σε χώρες που διαθέτουν αποθέματα αναχαιτιστικών πυραύλων Patriot, όπως η Πολωνία, η Ισπανία και η Ελλάδα.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η Βαρσοβία επιβεβαίωσε τον Ιούλη, μετά από αιτήματα του γ.γ. του ΝΑΤΟ, Μ. Ρούτε, και ανώτερων διοικητών των ΗΠΑ, ότι θα στείλει αρκετά αναχαιτιστικά PAC-3. Ωστόσο, το πολωνικό μέσο «Defence24» ανέφερε ότι μεταφέρθηκαν μόνο πέντε πύραυλοι.

Οι χώρες που βρίσκονται πιο κοντά στη Ρωσία είναι πλέον λιγότερο πιθανό σε αυτήν τη συγκυρία να δώσουν Patriot, καθώς οι ένοπλες δυνάμεις τους θεωρούσαν ήδη την αεράμυνά τους ανεπαρκή.

Αυτό μετατοπίζει την προσοχή προς τις χώρες της Νότιας Ευρώπης, οι οποίες έχουν συνεισφέρει λιγότερο στην Ουκρανία σε σχέση με τη Γερμανία και τη Βόρεια Ευρώπη.

Η Ισπανία επιβεβαίωσε το 2024 ότι έστελνε πυραύλους στην Ουκρανία, αλλά η κυβέρνηση δεν έχει αποκαλύψει τον τύπο ή την ποσότητά τους. Το υπουργείο Αμυνας της Ισπανίας δεν απάντησε σε ερώτηση του «POLITICO» για το αν είχε πρόσφατα προσεγγιστεί για περισσότερα αναχαιτιστικά ή αν εξετάζει το ενδεχόμενο μιας άλλης μεταφοράς.

Η Ελλάδα δεν έχει ανακοινώσει καμία μεταφορά Patriot στην Ουκρανία, ενώ σύμφωνα με αναφορές σε ΜΜΕ η Ουκρανία έχει ζητήσει έως και 200 παλαιότερα αναχαιτιστικά PAC-2 από την Αθήνα. Ουκρανοί αξιωματούχοι εκτιμούν ότι ορισμένοι από τους πυραύλους, μετά από 23 χρόνια σε υπηρεσία με την ελληνική Πολεμική Αεροπορία, ενδέχεται να πλησιάζουν στο τέλος της επιχειρησιακής τους ζωής. Το ελληνικό υπουργείο Αμυνας δεν απάντησε στο αίτημα του «POLITICO» για σχολιασμό.

Παλιότερα υπήρξαν συζητήσεις σχετικά με την πιθανή μεταφορά ορισμένων από τις έξι συστοιχίες Patriot της Ελλάδας στην Ουκρανία, που όμως δεν κατέληξαν σε συμφωνία. Τα ουκρανικά αιτήματα επικεντρώνονται πλέον σε αποθέματα πυραύλων και όχι σε πλήρη συστήματα.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα, μια πρόταση αφορά στην πώληση των πυραύλων από την Ελλάδα στη Νορβηγία, η οποία στη συνέχεια θα τους παραδώσει στο Κίεβο.

Η Ελλάδα έχει επίσης σημειώσει ότι στο παρελθόν είχε προμηθεύσει πυραύλους Sea Sparrow και Crotale για την υποστήριξη της Ουκρανίας, αφότου τα «συστήματα αυτά πλησίασαν στο τέλος της επιχειρησιακής τους χρησιμότητας για τις ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις».

«Φυσικά, οι Ουκρανοί διπλωμάτες συνεργάζονται με την Ισπανία, την Ελλάδα και όλους στον κόσμο που έχουν PACs», δήλωσε στο «POLITICO» ανώτερος αξιωματούχος που γνωρίζει τις συνομιλίες. «Ολα εξαρτώνται από τις ΗΠΑ και η έλλειψη πολιτικής βούλησης για βοήθεια επηρεάζει όλους τους άλλους». «Η αμερικανική κυβέρνηση θα μπορούσε να είχε βοηθήσει, αλλά δεν το κάνει... Και ως αποτέλεσμα, είναι δύσκολο με όλους τους άλλους», πρόσθεσαν.

Σε ένα τέτοιο φόντο, ο Ζελένσκι είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον πρίγκιπα διάδοχο της Σαουδικής Αραβίας σχετικά με τη συμφωνία συνεργασίας για τα drones.

Ο Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν αναφέρθηκε «στις συμφωνίες της Σαουδικής Αραβίας με την Τουρκία και το Πακιστάν, και τις σχετικές προοπτικές».

Βορειοκορεατικούς πυραύλους στη Ζαπορίζια καταγγέλλει το Κίεβο

Τουλάχιστον εννιά άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στην Ουκρανία, σε ρωσικά πλήγματα κατά τη διάρκεια της νύχτας της Δευτέρας προς Τρίτη σε Κίεβο, Ζαπορίζια και την περιφέρεια Ντνιπροπετρόφσκ.

Το ρωσικό υπουργείο Αμυνας ανακοίνωσε ότι οι δυνάμεις του «εξαπέλυσαν πλήγμα με όπλα υψηλής ακρίβειας εδάφους, πλήττοντας στρατιωτικές - βιομηχανικές εγκαταστάσεις και κέντρα μεταφορών και εφοδιαστικής στο Κίεβο και τη Ζαπορίζια».

Ο ρωσικός στρατός χρησιμοποίησε βορειοκορεατικούς βαλλιστικούς πυραύλους, ρωσικούς πυραύλους Zircon και κατευθυνόμενες αεροπορικές βόμβες, σύμφωνα με όσα δήλωσε ο Ζελένσκι.

Ο ίδιος προειδοποίησε ότι η Μόσχα ετοιμάζεται να κλιμακώσει τον πόλεμο, καλώντας τους ΝΑΤΟικούς να εντείνουν την πίεση με κυρώσεις στη Μόσχα και να παράσχουν στο Κίεβο περαιτέρω υποστήριξη αεράμυνας.

Ταυτόχρονα, η Ουκρανία συνεχίζει να εξαπολύει επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη μεγάλης εμβέλειας βαθιά σε ρωσικό έδαφος στοχεύοντας επιχειρήσεις όπως ο κολοσσός λιανικής πώλησης, τύπου «Amazon», «Wildberries».

Ο ουκρανικός στρατός δήλωσε χθες ότι επιτέθηκε στο διυλιστήριο πετρελαίου «Orsknefteorgsintez» στη ρωσική πόλη Ορσκ, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη στην περιοχή του Ορενμπουργκ και σημαντικό βιομηχανικό κόμβο. Το ρωσικό υπουργείο Αμυνας ανακοίνωσε ότι αναχαίτισε ή κατέστρεψε 396 ουκρανικά drones πάνω από 15 περιφέρειες στη διάρκεια της νύχτας.

Τη Δευτέρα ουκρανική επιδρομή με drones σε μια βιομηχανική πόλη βαθιά μέσα στη Ρωσία σκότωσε τουλάχιστον 13 ανθρώπους, σύμφωνα με τον τοπικό δήμαρχο. Το Κίεβο ανέφερε ότι έπληξε το διυλιστήριο «Taneco» στην πόλη Νιζνεκάμσκ, περίπου 1.200 χιλιόμετρα από τα ουκρανικά σύνορα. Ο επικεφαλής της περιφέρειας Ταταρστάν δήλωσε ότι ένα ουκρανικό drone χτύπησε έναν ξενώνα, σκοτώνοντας εννέα ανθρώπους.

αναδημοσίευση από τον ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ

Συνέντευξη Τύπου του Πρωθυπουργού μετά τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα - 8/7/2026 - (vid)

«Ήρεμα νερά αλλά με καθαρές κουβέντες», ήταν το μήνυμα του Κυριάκου Μητσοτάκη για τα ελληνοτουρκικά από την Άγκυρα κατά τη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ.

«Νομίζω ότι είναι μία ιστορική ανορθογραφία, η οποία δεν συντάσσεται ούτε με τη Διακήρυξη των Αθηνών, ούτε με το καλό κλίμα το οποίο θέλουμε να χτίσουμε ως δύο γειτονικές χώρες που, παρά τις διαφορές μας, θα πρέπει να μάθουμε να ζούμε ειρηνικά και να χτίζουμε σχέσεις καλής γειτονίας. Νομίζω ότι όλοι οι συνάδελφοί μου στην Ευρώπη αντιλαμβάνονται ότι δεν -θα έλεγα- ταιριάζει και με το κλίμα της Συμμαχίας να υπάρχει αυτή η απειλή πολέμου, η οποία, όπως σας είπα, έρχεται από το βαθύ παρελθόν, από το 1995. Νομίζω ότι έχει έρθει η ώρα πια να την αφήσουμε πίσω μας», απάντησε ο πρωθυπουργός σε ερώτηση για το «casus belli»

Η απόφαση του Έλληνα πρωθυπουργού να θέσει ξανά ζήτημα άρσης του casus belli επί του τουρκικού εδάφους, επανέφερε στο προσκήνιο αυτή την «ιστορική ανορθογραφία» όπως αποκάλεσε την απειλή πολέμου της Τουρκίας έναντι της Ελλάδας ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης.

Η ενόχληση της Άγκυρας και τα επιθετικά δημοσιεύματα στον τουρκικό τύπο για τον Κυριάκο Μητσοτάκη, αποδεικνύουν την ορθότητα αυτής της κίνησης και εκθέτουν όσους στο εσωτερικό της χώρας έσπευσαν αν μιλήσουν για αναβάθμιση των σχέσεων Τουρκίας – ΗΠΑ και να επικρίνουν την κυβέρνηση.

«Προκειμένου να διαφυλαχθεί η ενότητα του ΝΑΤΟ, αλλά και ο ευρωατλαντικός χαρακτήρας του, ήταν απολύτως απαραίτητο οι ευρωπαϊκές χώρες να αναλάβουν ένα μεγαλύτερο βάρος ως προς την κατανομή των ευθυνών εντός της συμμαχίας. Αυτό σημαίνει με απλά λόγια να δαπανούν περισσότερους πόρους, έτσι ώστε να επέλθει μια στοιχειώδης ισορροπία μεταξύ των δαπανών των ΗΠΑ και των υπόλοιπων μερών του ΝΑΤΟ. Ο Πρόεδρος Τραμπ, θέλω να θυμίσω, από την πρώτη θητεία του, εδώ και 8 χρόνια, είχε θέσει με τον δικό του, θα έλεγα, ιδιαίτερο τρόπο, αυτήν την αναγκαιότητα. Είχε απολύτως δίκιο. Και πιστεύω ότι τα τελευταία χρόνια, και ως αποτέλεσμα της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, αλλά και ως αποτέλεσμα μιας συζήτηση περί στρατηγικής αυτονομίας, η οποία ωριμάζει πια εντός των κύκλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι ευρωπαϊκές δυνάμεις έχουν αντιληφθεί ότι πρέπει να αναλάβουν ένα μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης για την δική τους άμυνα.

Η ενίσχυση, λοιπόν, αυτού που αποκαλούμε ευρωπαϊκό πυλώνα του ΝΑΤΟ, αποτελεί μια αναντίρρητη προτεραιότητα, θα έλεγα συνθήκη επιβίωσης της ίδιας συμμαχίας. Η Ελλάδα είναι μια από τις 5 χώρες του ΝΑΤΟ που ήδη, για το 2026 έχει πετύχει και έχει ξεπεράσει τον στόχο του 3,5% ως προς τις κύριες αμυντικές δαπάνες, ως ποσοστό του ΑΕΠ. Άρα, εμείς βρισκόμαστε ήδη εκεί που άλλες ευρωπαϊκές χώρες ελπίζουν να βρεθούν το 2035. Προφανώς, η Ελλάδα έχει ιδιαίτερες γεωπολιτικές συνθήκες τις οποίες πρέπει να αντιμετωπίσει, και γι' αυτό και πάντα, και την εποχή της κρίσης, ξεπερνούσε τον τότε στόχο του 2% των αμυντικών δαπανών ως ποσοστό του ΑΕΠ. Όμως, αυτό που είναι πολύ σημαντικό είναι ότι και πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες, αυτή τη στιγμή, έχουν αντιληφθεί ότι αυτή πια αποτελεί μια αδιαπραγμάτευτη προτεραιότητα.

Η δε στήριξη συνολικά του ευρωπαϊκού αμυντικού πυλώνα του ΝΑΤΟ έρχεται και συνδέεται και με τη συζήτηση που γίνεται εντός Ευρωπαϊκής Ένωσης -γιατί οι πιο πολλές χώρες είμαστε μέλη και της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ- και την ωρίμανση μιας συζήτησης για το πώς θα μπορέσουμε να κάνουμε και επιχειρησιακά πιο ενεργή την ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής, αναφέρομαι στο άρθρο 42 παράγραφος 7 της ευρωπαϊκής συνθήκης» τόνισε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφου μετά τη συνεδρίαση των ηγετών του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα.

«Άρα, κρατήστε ότι η Ελλάδα είναι πρωταγωνίστρια σε αυτή τη μεγάλη προσπάθεια του ΝΑΤΟ, κάτι το οποίο αναγνωρίζεται και από τον γενικό γραμματέα του ΝΑΤΟ και από τις ΗΠΑ, οι οποίες είναι αυτές οι οποίες ξεκίνησαν όλη αυτή την προσπάθεια, η οποία τώρα αποδίδει σαφέστατους καρπούς» υπογράμμισε.

«Δεν θεωρώ ότι υπάρχει καμία πιθανότητα οι ΗΠΑ να αποχωρήσουν από το ΝΑΤΟ. Πρέπει να σας πω μάλιστα ότι και ο Πρόεδρος Τραμπ στην καταληκτική του τοποθέτηση στη σημερινή σύνοδο, υπήρξε πολύ θετικός για το κλίμα το οποίο διαμορφώθηκε και για το γεγονός ότι οι Ευρωπαίοι ανταποκρίθηκαν στο δικαιολογημένο κάλεσμά του να δαπανούν περισσότερα, τελικά για τη δική μας ασφάλεια. Θεωρώ ότι το ΝΑΤΟ μπαίνει σε μια καινούρια εποχή και αυτό είναι σίγουρα πολύ θετικό για όλα τα μέρη της συμμαχίας» είπε.

Σε ερώτηση για την επιστροφή της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F-35 o πρωθυπουργός είπε: «Μπορώ να μιλήσω για την Ελλάδα. Αυτό που μπορώ να σας πω είναι ότι οι Έλληνες πιλότοι θα αρχίσουν μέσα στο 2027 να εκπαιδεύονται στα ελληνικά F-35 τα οποία ήδη κατασκευάζονται και η αγορά τους έχει πρακτικά δρομολογηθεί. Δεν είναι δική μου δουλειά να σχολιάζω τις επιλογές άλλων χωρών - ούτε προφανώς η Ελλάδα είναι αυτή η οποία θα υποδείξει στις ΗΠΑ σε ποιους θα πουλήσει ή δεν θα πουλήσει αμυντικά συστήματα. Κάνω απλά μια πραγματολογική παρατήρηση, ότι αυτή τη στιγμή υπάρχουν σημαντικά νομικά εμπόδια στην αμερικανική νομοθεσία προκειμένου η Τουρκία να προμηθευτεί τα F-35, γιατί θυμίζω ότι ο λόγος για τον οποίο η Τουρκία έχει απομακρυνθεί από το πρόγραμμα των F-35 συνδεόταν με την αγορά του συστήματος S-400, ένα σύστημα το οποίο το ΝΑΤΟ και οι Ηνωμένες Πολιτείες θεωρούν ότι είναι ευθέως ανταγωνιστικό προς το ίδιο το πρόγραμμα των F-35. Οπότε κρατήστε το γεγονός ότι η Ελλάδα έχει παραγγείλει τα δικά της F-35. Η Ελλάδα από το 2019 έχει ενισχύσει σημαντικά την αεροπορία της».

Σε ερώτηση για την κατάσταση στη Μέση Ανατολή και ενδεχόμενο ελληνικής συνδρομής ο πρωθυπουργός ανέφερε: «Και στο παρελθόν είχαμε προσωρινές εχθροπραξίες. Πιστεύω ότι θα επανέλθουμε σε ένα καθεστώς συζητήσεων και συνέχισης των συζητήσεων μεταξύ Ιράν και ΗΠΑ και ενός νέου σεβασμού αυτής της εύθραυστης εκεχειρίας, η οποία έχει ήδη συμφωνηθεί. Θέλω να είμαι αισιόδοξος, δεν εκτιμώ ότι θα επανέλθουμε σε ένα καθεστώς πολεμικών επιχειρήσεων όπως αυτό το οποίο είδαμε τους τελευταίους μήνες. Από εκεί και πέρα, η Ελλάδα είναι μια παγκόσμια ναυτική υπερδύναμη και ως τέτοια θα υπερασπίζεται πάντα του δικαιώματος της ελεύθερης ναυσιπλοΐας πάνω στο οποίο στηρίζεται το διεθνές εμπόριο και το όλο πλαίσιο του δικαίου της θάλασσας, όπως αυτό έχει αναπτυχθεί και ερμηνευθεί τις τελευταίες δεκαετίες.

Το να μείνουν τα στενά του Ορμούζ ελεύθερα και χωρίς την επιβολή οποιοδήποτε είδους διοδίου ή άλλης επιβάρυνσης αποτελεί κεντρική προτεραιότητα όχι μόνο της χώρας μας, αλλά και όλων των ευρωπαϊκών χωρών, αλλά και των ΗΠΑ.

Και η Ελλάδα ήταν παρούσα στην Μέση Ανατολή, είναι παρούσα στην επιχείρηση Ασπίδες, την ευρωπαϊκή επιχείρηση η οποία έχει ως σκοπό την προστασία της ελεύθερης ναυσιπλοΐας στην Ερυθρά Θάλασσα και εφόσον μας ζητηθεί και εφόσον θα συμφωνείτο σε επίπεδο οργανισμού των ΟΗΕ, θα ήμασταν παρόντες και σε μια αντίστοιχη επιχείρηση στα στενά του Ορμούζ. Δεν είναι κάτι το οποίο αυτή τη στιγμή συζητείται, αλλά η Ελλάδα έχει και την επιχειρησιακή δυνατότητα αλλά και το συμφέρον να υπερασπίζεται πάντα την ελευθερία της ναυσιπλοΐας και αυτό θα εξακολουθούμε να κάνουμε».

Σε ερώτηση για το όφελος των Ελλήνων από τις αμυντικές δαπάνες ο πρωθυπουργός σημείωσε. «Καταρχάς, η Ελλάδα έχει ήδη ένα συμφωνημένο εξοπλιστικό πρόγραμμα 28 δισεκατομμυρίων ευρώ, εγκεκριμένο από το ΚΥΣΕΑ. Ένα πρόγραμμα το οποίο θέλω να πιστεύω ότι απολαμβάνει και μιας ευρύτερης διακομματικής στήριξης. Είναι το τίμημα για την ελευθερία μας. Έχω πει πολλές φορές ότι αναγκαζόμαστε να καταβάλουμε ένα αυξημένο κόστος σε σχέση με άλλες χώρες, όχι μόνο γιατί θέλουμε να είμαστε συνεπείς στις δεσμεύσεις μας με το ΝΑΤΟ αλλά γιατί η Ελλάδα πρέπει πάντα να διατηρεί μια ισχυρή αποτρεπτική δυνατότητα και αυτό θα εξακολουθούμε να κάνουμε. Πιστεύω ότι οι Έλληνες αναγνωρίζουν αυτή τη ”θυσία” στην οποία πρέπει να υποβληθούμε, διότι τα χρήματα αυτά προφανώς και λείπουν από άλλες κρατικές δαπάνες. Αισθάνονται όμως και την ίδια υπερηφάνεια όταν βλέπουν τις φρεγάτες Belh@rra να καταφθάνουν στο Αιγαίο, όταν βλέπουν τα αεροσκάφη μας να πετούν στους ελληνικούς ουρανούς και όταν βλέπουν επίσης μία ελληνική αμυντική βιομηχανία η οποία αναπτύσσεται με πολύ γοργά βήματα, είτε μιλάμε για ναυπηγοεπισκευαστικές μονάδες είτε μιλάμε για πάρα πολλές ελληνικές startups, οι οποίες ήδη αρχίζουν και πουλάνε προϊόντα και υπηρεσίες στις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις».

«Αυτό είναι το τίμημα της ελευθερίας, της ανεξαρτησίας και της προάσπισης της κυριαρχίας και των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων. Πιστεύω ότι όσο είμαι πρωθυπουργός -πιστεύω ότι εδώ διερμηνεύω και τα αισθήματα όλων των Ελλήνων- αυτό θα εξακολουθούμε να κάνουμε» υπογράμμισε Κυρ.Μητσοτάκης.

Σε ερώτηση για το casus belli ο πρωθυπουργός αφού σημείωσε ότι δεν είναι η πρώτη φορά που έχει αναφερθεί στο casus belli υπογράμμισε: «Νομίζω ότι είναι μία ιστορική ανορθογραφία, η οποία δεν συντάσσεται ούτε με τη Διακήρυξη των Αθηνών, ούτε με το καλό κλίμα το οποίο θέλουμε να χτίσουμε ως δύο γειτονικές χώρες που, παρά τις διαφορές μας, θα πρέπει να μάθουμε να ζούμε ειρηνικά και να χτίζουμε σχέσεις καλής γειτονίας. Νομίζω ότι όλοι οι συνάδελφοί μου στην Ευρώπη αντιλαμβάνονται ότι δεν -θα έλεγα- ταιριάζει και με το κλίμα της Συμμαχίας να υπάρχει αυτή η απειλή πολέμου, η οποία, όπως σας είπα, έρχεται από το βαθύ παρελθόν, από το 1995. Νομίζω ότι έχει έρθει η ώρα πια να την αφήσουμε πίσω μας».

Τέλος σε ερώτηση για τις σχέσεις Ελλάδας-Τουρκίας ο κ.Μητσοτάκης ανέφερε: «Καταρχάς, όπως γνωρίζετε, πάντα ήμουν υπέρ μιας εποικοδομητικής, λειτουργικής και παραγωγικής σχέσης μεταξύ των δύο χωρών μας, αυτό ήταν και το πνεύμα της Διακήρυξης των Αθηνών. Πιστεύω ότι σε πολλούς τομείς η σχέση μας έχει προοδεύσει».

Αναφέρθηκε στη διαχείριση του μεταναστευτικού, έναν τομέα στον οποίο, όπως είπε, συνεργαζόμαστε με την Τουρκία αποτελεσματικά. «Το διασυνοριακό εμπόριο έχει βελτιωθεί. Πολλοί συμπατριώτες σας έρχονται στα ελληνικά νησιά του Ανατολικού Αιγαίου μέσω ενός προγράμματος ταχείας χορήγησης βίζας. Και πιστεύω πάντα στην αξία των σχέσεων μεταξύ των λαών. Πέρα από αυτό, ήμουν επίσης πολύ σαφής κατά την επίσκεψή μου στην Άγκυρα πριν από μερικούς μήνες, ότι έχουμε μία βασική διαφορά με την Τουρκία, και αυτή είναι η οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο. Και το πλαίσιο για την επίλυση αυτού του μακροχρόνιου προβλήματος είναι η τήρηση του Διεθνούς Δικαίου και ειδικά η εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου και της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας. Πάντα εκτιμώ την τουρκική φιλοξενία και, θα το ξαναπώ, η Τουρκία διοργάνωσε μια εξαιρετική Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ. Θα συνεχίσω να συνεργάζομαι με τον Πρόεδρο Ερντογάν στην κατεύθυνση μιας εποικοδομητικής σχέσης» είπε.

«Ακόμη και αν -θέλω να είμαι απολύτως σαφής σε αυτό- δεν επιλύσουμε αυτό το μακροχρόνιο πρόβλημα, το οποίο, όπως έχουμε πει, χρονολογείται από τη δεκαετία του '70, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να ζούμε ειρηνικά και να ασχολούμαστε με άλλα θέματα της ατζέντας. Και γι' αυτό πιστεύω ότι τα προβλήματα που προέρχονται από το παρελθόν, οι αποφάσεις που έλαβε η τουρκική Εθνοσυνέλευση τη δεκαετία του '90, απλά δεν έχουν θέση στον σημερινό κόσμο» προσέθεσε.

Ακολουθεί η αναλυτική συνέντευξη Τύπου του Κυρ. Μητσοτάκη μετά τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ, στην Άγκυρα.

πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

επιμέλεια: Σπύρος Γκανής

Η Ελλάδα στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ στην Τουρκία: Κανόνες, Αποτροπή και η «λεπτή ισορροπία» της νοτιοανατολικής πτέρυγας

Η Αθήνα πρέπει να απαιτήσει ρήτρες διεθνούς δικαίου, ανθεκτικότητα υποδομών και μηχανισμούς αποσυμπίεσης, αξιοποιώντας τα ίδια τα κείμενα των Συμμάχων..

Tα μετρήσιμα «ναι» που οφείλει να διεκδικήσει η Αθήνα είναι απολύτως συμβατά με όσα η Συμμαχία έχει ήδη θεσπίσει: ρητές αναφορές σε σεβασμό κυριαρχίας, επιχειρησιακή ενίσχυση της νοτιοανατολικής πτέρυγας και συγκεκριμένα σχήματα προστασίας θαλάσσιων υποδομών. Με άλλα λόγια, η Ελλάδα δεν ζητά εξατομικευμένες ρυθμίσεις, ζητά συνέπεια...

Σε μια Σύνοδο του ΝΑΤΟ που φιλοξενείται στην Τουρκία, η Ελλάδα δεν έχει την πολυτέλεια της αμφισημίας. Η ατζέντα είναι γνωστή: αποτροπή, υποστήριξη της Ουκρανίας, ανθεκτικότητα κρίσιμων υποδομών. Για την Αθήνα, όμως, υπάρχει ένα πρόσθετο, υπαρξιακό διακύβευμα: να «δέσει» τη συλλογική αποτροπή με ρήτρες που προασπίζουν το διεθνές δίκαιο στην Ανατολική Μεσόγειο. Όχι ως διμερές παράπονο, αλλά ως εφαρμογή των ίδιων αποφάσεων που η Συμμαχία έχει ήδη λάβει. [1][2]

Πρώτον, το ΝΑΤΟ έχει επανειλημμένα επαναβεβαιώσει την αρχή της συλλογικής άμυνας και της ενισχυμένης αποτροπής. Από τη Μαδρίτη (2022), όπου εγκρίθηκε το Νέο Στρατηγικό Δόγμα με ρητή έμφαση στη ρωσική απειλή και την προστασία κρίσιμων θαλάσσιων οδών, έως το Βίλνιους (2023), όπου υιοθετήθηκαν τα Περιφερειακά Σχέδια και νέοι στόχοι ετοιμότητας, η Συμμαχία έχει τοποθετήσει τη νοτιοανατολική πτέρυγα στον χάρτη με σαφήνεια. Το ελληνικό ζητούμενο δεν είναι να «πείσει» για κάτι καινούριο· είναι να ζητήσει εφαρμογή αυτών των δεσμεύσεων στο πολυνησιακό περιβάλλον του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου, όπου ένα λάθος μπορεί να γίνει κρίση μέσα σε ώρες. [1][3]

Δεύτερον, η προστασία κρίσιμων υποδομών δεν είναι περιφερειακή εμμονή της Αθήνας. Μετά τα περιστατικά δολιοφθοράς σε ευρωπαϊκές υποθαλάσσιες υποδομές, οι Ανακοινώσεις Κορυφής (από τη Μαδρίτη μέχρι το Βίλνιους) μιλούν ρητά για ανθεκτικότητα καλωδίων, ενεργειακών διαδρόμων και λιμένων. Η Ανατολική Μεσόγειος είναι πλέον κόμβος LNG και μελλοντικών ηλεκτρικών διασυνδέσεων· άρα, ο ρεαλιστικός ορισμός της αποτροπής περιλαμβάνει αισθητήρες, επιτήρηση, αντι-drone και ανθυποβρυχιακές ικανότητες γύρω από νησιά και θαλάσσιες εγκαταστάσεις. Εδώ, η Ελλάδα δεν ζητά εξαίρεση, αλλά προτεραιοποίηση εκεί όπου οι κίνδυνοι είναι πυκνοί. [4][3]

Τρίτον, η συνοχή της Συμμαχίας δεν χτίζεται με «ίσες αποστάσεις» όταν παραβιάζονται κανόνες. Το ΝΑΤΟ δεν επιλύει νομικές διαφορές θαλάσσιου δικαίου· όμως τα τελικά κείμενα μιλούν διαρκώς για σεβασμό κυριαρχίας και εδαφικής ακεραιότητας των Συμμάχων. Η Αθήνα οφείλει να ζητήσει καθαρή γλώσσα κατά πρακτικών που θέτουν σε κίνδυνο την ασφάλεια πτήσεων και ναυσιπλοΐας: υπερπτήσεις πάνω από κατοικημένα νησιά, επιθετικές αναχαιτίσεις, μονομερείς δεσμεύσεις περιοχών. Δεν είναι ελληνική ιδιοτροπία· είναι τήρηση των νατοϊκών προτύπων ασφάλειας που όλοι υπογράψαμε. [1][2]

Τέταρτον, η σχέση ΝΑΤΟ–ΕΕ έχει αποκτήσει ουσία. Η Μαδρίτη εισήγαγε νέα βαρύτητα στη συνεργασία με την Ένωση, ενώ το Βίλνιους ανέδειξε τη στρατιωτική κινητικότητα και την αμυντική βιομηχανική βάση. Για την Ελλάδα, αυτό μεταφράζεται σε τριπλό στόχο: ευρωπαϊκά χρηματοδοτικά εργαλεία για ανθεκτικότητα σε νησιά, ένταξη ελληνικών εταιρειών σε αλυσίδες αξίας της Συμμαχίας και κοινά πρότυπα κυβερνοάμυνας για ενεργειακά/λιμενικά δίκτυα. Η Συμμαχία χρειάζεται ικανότητες· η Ελλάδα προσφέρει γεωγραφία, υποδομές και βιομηχανικό δυναμικό, αρκεί να υπάρξει δίκαιη πρόσβαση. [2][3]

Πέμπτον, οι μηχανισμοί αποσυμπίεσης δεν είναι «τεχνικό θέμα» αλλά στρατηγικό ανάχωμα. Από τις γραμμές «κόκκινου τηλεφώνου» έως κοινούς κανόνες πτήσεων και ναυσιπλοΐας, η θεσμοθέτηση προβλέψιμων διαδικασιών στο θέατρο Αιγαίου–Ανατολικής Μεσογείου είναι η διαφορά ανάμεσα σε μια σύντομη ένταση και μια ανεξέλεγκτη κρίση. Η Ελλάδα πρέπει να επιδιώξει μόνιμες ρυθμίσεις deconfliction που δεν θα εξαρτώνται από την εκάστοτε «καλή στιγμή» των διμερών σχέσεων. [5]

Εδώ προκύπτουν και οι τρεις ελληνικές «κόκκινες γραμμές» για μια Σύνοδο στην Τουρκία:

1. Καμία αποδοχή διατύπωσης που, στο όνομα της ενότητας, θολώνει βασικές αρχές ασφάλειας πτήσεων/ναυσιπλοΐας.
2. Καμία σύνδεση νατοϊκών αποφάσεων με διμερή ανταλλάγματα σε προμήθειες οπλικών συστημάτων που αλλοιώνουν την ισορροπία δυνάμεων.
3. Καμία υποβάθμιση της ανθεκτικότητας κρίσιμων υποδομών της Ανατολικής Μεσογείου σε «ευχές», χωρίς συγκεκριμένα επιχειρησιακά και χρηματοδοτικά εργαλεία.

Αντιστοίχως, τα μετρήσιμα «ναι» που οφείλει να διεκδικήσει η Αθήνα είναι απολύτως συμβατά με όσα η Συμμαχία έχει ήδη θεσπίσει: ρητές αναφορές σε σεβασμό κυριαρχίας (όπως καταγράφονται στα στρατηγικά κείμενα), επιχειρησιακή ενίσχυση της νοτιοανατολικής πτέρυγας (στο πνεύμα των Περιφερειακών Σχεδίων του Βίλνιους) και συγκεκριμένα σχήματα προστασίας θαλάσσιων υποδομών (όπως προωθήθηκαν μετά τη Μαδρίτη). Με άλλα λόγια, η Ελλάδα δεν ζητά εξατομικευμένες ρυθμίσεις· ζητά συνέπεια. [3][1]

Η ένσταση ότι «το ΝΑΤΟ δεν ασχολείται με νομικές διαφορές» απαντάται εύκολα: κανείς δεν ζητά διαιτησία. Αυτό που ζητά η Αθήνα είναι η πολιτική και επιχειρησιακή εφαρμογή κανόνων που σώζουν ζωές και προλαμβάνουν κρίσεις. 

Η Συμμαχία που στηρίζει την Ουκρανία στο όνομα της κυριαρχίας δεν μπορεί να αδιαφορεί όταν κανόνες ασφάλειας παραβιάζονται μεταξύ Συμμάχων. [2]

Στο τέλος της ημέρας, η Σύνοδος στην Τουρκία είναι μια δοκιμασία ωριμότητας. Για την Άγκυρα, ως οικοδεσπότη που μπορεί να επενδύσει στη θεσμικότητα αντί στις αιχμηρές χειρονομίες. Για την Αθήνα, που πρέπει να επιμείνει νηφάλια αλλά ανυποχώρητα σε τρεις λέξεις: κανόνες, αποτροπή, ανθεκτικότητα. Και για το ίδιο το ΝΑΤΟ, που καλείται να αποδείξει ότι η ενότητα δεν είναι ευφημισμός για την ασάφεια.

Υποσημειώσεις – Πηγές: 
[1] NATO Strategic Concept (Madrid 2022).  
[2] Madrid Summit Declaration (2022).  
[3] Vilnius Summit Communiqué (2023).
[4] NATO topic page: Critical Undersea Infrastructure.

5] NATO background on deconfliction mechanisms.

by antikry with use.ai

Ο Τραμπ στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ με αιχμές κατά των συμμάχων για τη στάση τους απέναντι στο Ιράν

Με έντονη δυσαρέσκεια απέναντι στους συμμάχους των ΗΠΑ προσέρχεται ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα...

Ο Τραμπ αμφισβητεί εδώ και χρόνια κατά πόσο οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι ανταποκρίνονται στις υποχρεώσεις τους έναντι των ΗΠΑ. Η άρνηση ορισμένων χωρών να διαθέσουν στρατιωτικές βάσεις για τα αμερικανικά πλήγματα στο Ιράν ή να συνδράμουν στις επιχειρήσεις για την ασφάλεια των Στενών του Ορμούζ φαίνεται ότι επιδείνωσε περαιτέρω τις σχέσεις.

Με έντονη δυσαρέσκεια απέναντι στους συμμάχους των ΗΠΑ προσέρχεται ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα, μετά την άρνηση αρκετών ευρωπαϊκών χωρών να στηρίξουν τις αμερικανικές στρατιωτικές επιχειρήσεις κατά του Ιράν. Σύμφωνα με το Axios, η στάση αυτή έχει ενισχύσει τον διαχρονικό σκεπτικισμό του Αμερικανού προέδρου απέναντι στη Συμμαχία και αναμένεται να επηρεάσει τις συνομιλίες του με τους ηγέτες των κρατών-μελών.

Ο Τραμπ αμφισβητεί εδώ και χρόνια κατά πόσο οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι ανταποκρίνονται στις υποχρεώσεις τους έναντι των ΗΠΑ. Η άρνηση ορισμένων χωρών να διαθέσουν στρατιωτικές βάσεις για τα αμερικανικά πλήγματα στο Ιράν ή να συνδράμουν στις επιχειρήσεις για την ασφάλεια των Στενών του Ορμούζ φαίνεται ότι επιδείνωσε περαιτέρω τις σχέσεις.

Τις τελευταίες εβδομάδες ο Αμερικανός πρόεδρος έχει ασκήσει δημόσια κριτική σε σειρά Ευρωπαίων ηγετών. Μεταξύ άλλων, σχολίασε ειρωνικά την Ιταλίδα πρωθυπουργό Τζόρτζια Μελόνι και επέκρινε τον Βρετανό πρωθυπουργό Κιρ Στάρμερ για τη στάση του στο ζήτημα του Ιράν. Ούτε οι προσπάθειες του γενικού γραμματέα του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, να αναδείξει την αύξηση των αμυντικών δαπανών των συμμάχων φαίνεται να μετρίασαν τη δυσφορία του.

«Δεν χρειαζόμαστε τα χρήματά τους. Το μόνο που θέλω είναι πίστη», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Τραμπ, ο οποίος είχε εξετάσει ακόμη και το ενδεχόμενο να μην παραστεί στη Σύνοδο.

Οι εξελίξεις αυτές έχουν προκαλέσει ανησυχία στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες για το ενδεχόμενο περιορισμού της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στην Ευρώπη. Το Πεντάγωνο έχει ήδη μειώσει από τέσσερις σε τρεις τις ταξιαρχίες μάχης του αμερικανικού στρατού στην ευρωπαϊκή ήπειρο, ακυρώνοντας την ανάπτυξη περίπου 4.000 στρατιωτών στην Πολωνία, ενώ έχει περιορίσει και τα διαθέσιμα αεροσκάφη και πολεμικά πλοία που μπορούν να διατεθούν στο ΝΑΤΟ σε περίπτωση κρίσης.

Παράλληλα, ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ, Πιτ Χέγκσεθ, έχει ανακοινώσει εξάμηνη αναθεώρηση της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στην Ευρώπη, επικρίνοντας τους συμμάχους για την άρνησή τους να επιτρέψουν τη χρήση των βάσεών τους στις επιχειρήσεις κατά του Ιράν. Αμερικανοί αξιωματούχοι επισημαίνουν ότι εξετάζονται προσαρμογές στη διάταξη των αμερικανικών δυνάμεων, χωρίς ωστόσο να βρίσκεται επί τάπητος συνολική αποχώρηση από το ΝΑΤΟ.

Στη Σύνοδο ο Τραμπ αναμένεται να ζητήσει εκ νέου από τα κράτη-μέλη να αυξήσουν τις αμυντικές δαπάνες τους στο 5% του ΑΕΠ, υποστηρίζοντας ότι η Ευρώπη και ο Καναδάς πρέπει να αναλάβουν μεγαλύτερο μέρος της ευθύνης για τη συμβατική άμυνα της ηπείρου.

Στο περιθώριο των εργασιών θα συναντηθεί με τον πρόεδρο της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ενώ θα πραγματοποιήσει επίσης διμερείς επαφές με τον πρόεδρο της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι και τον μεταβατικό πρόεδρο της Συρίας Άχμεντ αλ Σαράα.

Η συνάντηση με τον Ζελένσκι θεωρείται από τις πλέον σημαντικές της Συνόδου. Η ουκρανική κυβέρνηση επιδιώκει να εξασφαλίσει επιπλέον συστήματα αντιαεροπορικής άμυνας Patriot, καθώς και νέα αμερικανική διπλωματική πρωτοβουλία για τον τερματισμό του πολέμου. Ωστόσο, σύμφωνα με Ευρωπαίους αξιωματούχους, η Ουάσιγκτον εκτιμά ότι η Ουκρανία έχει αποκτήσει μεγαλύτερο πλεονέκτημα στο πεδίο των επιχειρήσεων, γεγονός που περιορίζει την πίεση για άμεση ανάληψη νέας διαμεσολαβητικής προσπάθειας.

Ο Τραμπ είχε επίσης το Σαββατοκύριακο τηλεφωνικές συνομιλίες τόσο με τον Ζελένσκι όσο και με τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν. Δήλωσε ότι θεωρεί πως και οι δύο πλευρές επιθυμούν τον τερματισμό του πολέμου και ότι η Ουάσιγκτον συνεχίζει τις επαφές μαζί τους.

Αμερικανός αξιωματούχος ανέφερε ότι η κυβέρνηση των ΗΠΑ εκτιμά πως η Ρωσία αντιμετωπίζει αυξανόμενες οικονομικές δυσκολίες και σημαντικές ανθρώπινες απώλειες, γεγονός που ενδέχεται να αυξάνει την πίεση προς το Κρεμλίνο για αναζήτηση λύσης. Ωστόσο, πρόσθεσε ότι ο Βλαντίμιρ Πούτιν ενδέχεται να αξιολογεί διαφορετικά τα δεδομένα και να μην θεωρεί ότι έχει φθάσει η στιγμή για τον τερματισμό της σύγκρουσης.

Η απρόβλεπτη Σύνοδος του ΝΑΤΟ στην Τουρκία

Σπάνια η Ατλαντική Συμμαχία, παραμονές Συνόδου Κορυφής, έχει δώσει την εικόνα μιας τόσο ασυντόνιστης και απρόβλεπτης Συνόδου, χωρίς αρχή μέση και τέλος.

Ο Αμερικανός πρόεδρος Τραμπ μεταβαίνει στην Αγκυρα για να δει τον φίλο του Ερντογάν και να αντιμετωπίσει απρόθυμα τους Ευρωπαίους συμμάχους του. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι μέχρι και την παραμονή της συνάντησης ουδείς γνωρίζει μετά βεβαιότητας αν, πότε, πόσο και με ποιους συμμάχους του θα συναντηθεί ο Τραμπ, του Ελληνα πρωθυπουργού συμπεριλαμβανομένου...

 

Κύρα Αδάμ*

Ο Αμερικανός πρόεδρος Τραμπ μεταβαίνει στην Αγκυρα για να δει τον φίλο του Ερντογάν και να αντιμετωπίσει απρόθυμα τους Ευρωπαίους συμμάχους του. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι μέχρι και την παραμονή της συνάντησης ουδείς γνωρίζει μετά βεβαιότητας αν, πότε, πόσο και με ποιους συμμάχους του θα συναντηθεί ο Τραμπ, του Ελληνα πρωθυπουργού συμπεριλαμβανομένου, καθώς δεν υπάρχει η παραμικρή ένδειξη ότι το προεδρικό αεροσκάφος θα πατήσει ελληνικό έδαφος ή θα υπάρξει συνάντηση στην Αγκυρα.

Ο Τραμπ παραμένει εξοργισμένος με την πλειονότητα των Ευρωπαίων συμμάχων του, που δεν τον συνέδραμαν ουσιαστικά στον πόλεμο με το Ιράν, ούτε και τώρα δείχνουν διάθεση να εμπλακούν στην αβλαβή κυκλοφορία στα Στενά του Ορμούζ. Σύμφωνα με τις πάντα θυμωμένες δηλώσεις Τραμπ, αυτός είναι ένας πολύ σοβαρός λόγος για την Ουάσινγκτον να αποσύρει δυνάμεις της από το ευρωπαϊκό έδαφος ή να προχωρήσει σε αναδιάταξη των αμερικανικών δυνάμεων μέσα στη Συμμαχία.

Επιπροσθέτως η Ουάσινγκτον παραμένει θυμωμένη με την περιορισμένη προθυμία των Ευρωπαίων συμμάχων να προχωρήσουν ταχέως σε αύξηση της ετήσιας συνεισφοράς τους στο ΝΑΤΟ, που, κατά τον Τραμπ, στέκεται όρθιο χάρη στην αμερικανική χρηματοδότηση.

Από την πλευρά τους οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι θέλουν να ανακτήσουν την εμπιστοσύνη του «Μεγάλου αδελφού» τους και να πετύχουν τη μεγάλη συμφιλίωση με την Ουάσινγκτον, διότι οι Ευρωπαίοι δεν αισθάνονται -και για πολύ καιρό ακόμα- έτοιμοι να αναλάβουν την άμυνα και ασφάλειά τους.

Για τον κατευνασμό του Τραμπ οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι διαβεβαιώνουν ότι θα εξακολουθήσουν να αγοράζουν από τις ΗΠΑ οπλικά συστήματα που κατευθύνονται κυρίως στην Ουκρανία. Η Ουκρανία για τους Ευρωπαίους συμμάχους αποτελεί το πεδίο προσπάθειας προσέγγισης με τον Αμερικανό πρόεδρο, διότι δείχνουν να πιστεύουν και θέλουν να πείσουν και τον Αμερικανό πρόεδρο ότι η Ρωσία του Πούτιν αποτελεί ευθεία απειλή για το ίδιο το ΝΑΤΟ.

Για τον λόγο αυτό οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι προβάλλουν τις θέσεις τους ως… Ευρωπαίοι εταίροι μέσα στην Ατλαντική Συμμαχία. Στο πρόσφατο Συμβούλιο Κορυφής επαναλήφθηκε η θέση ότι η Ε.Ε. στηρίζει την Ουκρανία, κάλεσε τη Ρωσία να δεχτεί πλήρη και άμεση κατάπαυση του πυρός, και να εμπλακεί σε ουσιαστικές διαπραγματεύσεις, ενώ τονίστηκε ότι καμία ειρηνευτική διαδικασία δεν μπορεί να προχωρήσει χωρίς την Ουκρανία. Αυτή είναι η θεσμική, προσεκτικά διατυπωμένη θέση των «27».

Αναδείχτηκε όμως και ένα βαθύτερο πρόβλημα: ποιος έχει τελικά το δικαίωμα να μιλά εξ ονόματος της Ευρώπης, όταν τίθεται το ζήτημα της ειρήνης. Πίσω από τις επίσημες φράσεις φάνηκε μια σοβαρή εσωτερική ρήξη. Η προσπάθεια του προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Αντόνιο Κόστα να διατηρηθεί ένας δίαυλος επικοινωνίας με τη Μόσχα προκάλεσε έντονες αντιδράσεις. Ορισμένοι ηγέτες προειδοποίησαν μάλιστα ότι τέτοιες κινήσεις δεν πρέπει να γίνονται χωρίς συντονισμό και ότι η πίεση προς τη Ρωσία πρέπει να παραμείνει το κύριο εργαλείο της Ευρώπης.

Με ιδιαίτερη έμφαση ο Εμανουέλ Μακρόν και ο Φρίντριχ Μερτς εμφανίστηκαν αντίθετοι στην ιδέα να αναλάβει ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου ρόλο συνομιλητή με τη Ρωσία. Η κριτική τους, όμως, δεν αφορούσε μόνο την ουσία της επαφής με τη Μόσχα, αλλά και το ποιος νομιμοποιείται να εκπροσωπήσει την Ευρώπη σε ένα τόσο κρίσιμο ζήτημα, ωσάν η Ε.Ε. δεν είναι ένωση ισότιμων κρατών μελών, απλώς ένα διευθυντήριο λίγων μεγάλων πρωτευουσών. Αν η ειρήνη στην Ουκρανία, η ασφάλεια της ηπείρου και οι σχέσεις με τη Ρωσία μεταφερθούν εκτός της κανονικής κοινοτικής διαδικασίας, τότε οι υπόλοιπες χώρες κινδυνεύουν να μετατραπούν σε θεατές αποφάσεων που τις αφορούν άμεσα. Κατ’ αυτόν τον τρόπο η Ευρώπη κινδυνεύει να παρουσιαστεί ως μια ασταθής ένωση χωρών, την οποία ο Τραμπ βεβαίως δεν θα λάβει σοβαρά υπόψη του στα σχέδιά του, όποια και αν είναι αυτά.

πηγή: dimokratia.gr

* Η Κύρα Αδάμ είναι κορυφαία ελληνίδα δημοσιογράφος-αναλυτής σε γεωπολιτική και θέματα εξωτεριικής πολιτικής. Υπήρξε διευθύντρια της εφημερίδας "ΕΛΕΥΘΕΡΙΤΥΠΙΑ". Σήμερα αρθρογραφεί σε εφημερίδες, ειδησεογραφικά portals, ιστοσελίδες και blogs.

Ζαχάροβα: Το Κίεβο εντείνει τις προσπάθειές του να ωθήσει το ΝΑΤΟ σε ένοπλη σύγκρουση με τη Ρωσία.

Η Ζαχάροβα επέστησε την προσοχή σε πληροφορίες που δημοσιεύθηκαν σε επίσημες πηγές του ΝΑΤΟ σχετικά με την έναρξη ενός ακόμη διαγωνισμού για την ανάπτυξη προηγμένων οπλικών συστημάτων βασισμένων στην στρατιωτική εμπειρία του καθεστώτος του Κιέβου εναντίον της Ρωσίας.

Σχόλιο της εκπροσώπου του ρωσικού Υπουργείου Εξωτερικών, Μαρίας Ζαχάροβα, που δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα του υπουργείου σχετικά με τα αντιρωσικά σχέδια του ΝΑΤΟ για την ανάπτυξη προηγμένων οπλικών συστημάτων προς όφελος του καθεστώτος του Κιέβου

Το καθεστώς του Κιέβου εντείνει τις προσπάθειές του να εμπλέξει το ΝΑΤΟ σε άμεση ένοπλη σύγκρουση με τη Ρωσία, προκειμένου να διασώσει την απελπισμένη του θέση στο πεδίο της μάχης. Αυτό δήλωσε η εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών, Μαρία Ζαχάροβα, σε σχόλιο που δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα του υπουργείου σχετικά με τα σχέδια της συμμαχίας για την ανάπτυξη προηγμένων οπλικών συστημάτων προς όφελος του Κιέβου.

Τόνισε ότι το βορειοατλαντικό μπλοκ χάνει σταδιακά την εναπομένουσα ορθολογικότητα του και κινείται σε μια ζώνη υψηλού κινδύνου, επιδιώκοντας να αποσπάσει το μέγιστο από την Ουκρανία, χρησιμοποιώντας την ως «πεδίο δοκιμών» για υπάρχουσες και πιθανές στρατιωτικές τεχνολογίες και συστήματα μάχης.

Ταυτόχρονα, οι πιθανές καταστροφικές συνέπειες τέτοιων «δοκιμών σύγκρουσης» για την ίδια την Ουκρανία αγνοούνται ανοιχτά από τους στρατηγικούς σχεδιαστές του ΝΑΤΟ, και ο κίνδυνος περαιτέρω κλιμάκωσης της ουκρανικής κρίσης σαφώς υποτιμάται.

Η Ζαχάροβα επέστησε την προσοχή σε πληροφορίες που δημοσιεύθηκαν σε επίσημες πηγές του ΝΑΤΟ σχετικά με την έναρξη ενός ακόμη διαγωνισμού για την ανάπτυξη προηγμένων οπλικών συστημάτων βασισμένων στην στρατιωτική εμπειρία του καθεστώτος του Κιέβου εναντίον της Ρωσίας. Το έργο προωθείται από τη Διοίκηση Μετασχηματισμού του ΝΑΤΟ με τη συμμετοχή του Κοινού Κέντρου Ανάλυσης, Εκπαίδευσης και Εκπαίδευσης (JATEC) με την Ουκρανία.

Οι δημοσιευμένες διευκρινίσεις σχετικά με τις προσφορές δείχνουν σαφώς ότι αυτές οι εξελίξεις στον τομέα των όπλων έχουν σχεδιαστεί πρωτίστως προς το συμφέρον των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων, με σαφή εστίαση στην άμεση χρήση τους σε μια ένοπλη αντιπαράθεση με τη Ρωσία και την εφαρμογή πολεμικών αποστολών που το Κίεβο, με την ενεργό υποστήριξη των χωρών του ΝΑΤΟ, επιχειρεί ανεπιτυχώς να επιτύχει κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης.

«Αυτό αφορά, ειδικότερα, τη δημιουργία όπλων ικανών να καταστρέψουν μαζικά και να θέσουν σε μόνιμη λειτουργία ρωσικά αεροδρόμια και αεροπορικές βάσεις, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που βρίσκονται βαθιά εντός της επικράτειας της χώρας μας», διευκρίνισε ο εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών.

 Οι απαιτήσεις για τους κατασκευαστές περιλαμβάνουν την «πλήρη αυτονομία» των πλατφορμών όπλων και τη σταθερότητα μάχης τους σε συνθήκες όπου τα σήματα πλοήγησης είναι μπλοκαρισμένα, καθώς και την ενσωμάτωση στοιχείων τεχνητής νοημοσύνης, συμπεριλαμβανομένης της στόχευσης. Ωστόσο, επιτρέπεται η απουσία «συνεχούς ανθρώπινου ελέγχου» επί των όπλων και το εύρος χρήσης τους είναι ουσιαστικά απεριόριστο.

Έτσι, η ενσωμάτωση των μονάδων διοίκησης του ΝΑΤΟ και των σχετικών δομών του καθεστώτος του Κιέβου κερδίζει δυναμική όσον αφορά τον κοινό εντοπισμό, την ανάπτυξη και την εφαρμογή λύσεων μάχης για χρήση κατά της Ρωσίας, ενώ ταυτόχρονα συγχωνεύει τα στρατιωτικοβιομηχανικά συγκροτήματα της Ουκρανίας και των χωρών της συμμαχίας που παρέχουν στο Κίεβο μια στρατηγική βάση στα μετόπισθεν.

«Τελικά, πρέπει να συμπεράνουμε ότι, με τις απερίσκεπτα επιθετικές ενέργειές της, η συμμαχία Ουκρανίας-ΝΑΤΟ δίνει στον ρωσικό στρατό πρόσθετους λόγους να επιδείξει αυξημένη προσοχή σε οποιεσδήποτε επιχειρήσεις εμπλέκονται στην ανάπτυξη και παραγωγή όπλων που χρησιμοποιούνται εναντίον της χώρας μας», κατέληξε ο εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών.

Ο Ρώσος Υφυπουργός Εξωτερικών Αλεξάντερ Γκρούσκο είχε δηλώσει προηγουμένως ότι το ΝΑΤΟ και η Ευρωπαϊκή Ένωση προετοιμάζονται για μια στρατιωτική σύγκρουση με τη Ρωσία γύρω στο 2030. Σημείωσε ότι, από στρατιωτικής άποψης, η διαφορά μεταξύ του ΝΑΤΟ και της ΕΕ είναι ήδη μικρή όσον αφορά τις επιθετικές τους βλέψεις προς τη Μόσχα και ο πρωταρχικός τους στόχος είναι να επιτύχουν τη στρατηγική ήττα της Ρωσίας.

Ο Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Ρωσίας στον ΟΑΣΕ, Ντμίτρι Πολιάνσκι, πιστεύει ότι η Ευρώπη θα μπορούσε να βρεθεί σε σύγκρουση με τη Μόσχα ακόμη και πριν από το 2030. Σύμφωνα με τον ίδιο, «το όριο για πιθανές προκλήσεις που θα μπορούσαν να οδηγήσουν την Ευρώπη σε πόλεμο πολύ νωρίτερα συνεχίζει να μειώνεται, ανεξάρτητα από το αν το θέλει κάποιος ή όχι».

Στο άρθρο του με τίτλο «Ουκρανία, Ευρώπη και Παγκόσμια Ασφάλεια», ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ σημείωσε ότι η Ευρώπη προσπαθεί να κερδίσει χρόνο με κάθε μέσο που είναι απαραίτητο για να επιτύχει «ετοιμότητα μάχης» για μια σύγκρουση με τη Ρωσία έως το 2030. Προειδοποίησε ότι μια άμεση σύγκρουση μεταξύ ΝΑΤΟ και Ρωσίας θα μπορούσε να οδηγήσει σε καταστροφικές συνέπειες, συμπεριλαμβανομένης μιας πυρηνικής ανταλλαγής.

πηγή: ANNA News

O Βλαντίμιρ Πούτιν προειδοποιεί ότι η χώρα του θα καταστρέψει όποιον επιχειρήσει να επιτεθεί στο Καλίνινγκραντ

Ο Πούτιν απαντούσε σε ερώτηση σχετικά με τις δηλώσεις που έκανε νωρίτερα αυτόν τον μήνα ο υπουργός Εξωτερικών της Λιθουανίας Κεστούτις Μπούντρις...

Από την Αστάνα του Καζακστάν όπου πραγματοποιεί επίσκεψη, ο Πούτιν δήλωσε νωρίτερα ότι «κανείς δεν μπορεί να πει» από πού προήλθε το μη επανδρωμένο αεροσκάφος που συνετρίβη χθες σε μια πολυκατοικία, στο Γαλάτσι της Ρουμανίας, «μέχρι να εξεταστεί από εμπειρογνώμονες», αφήνοντας να εννοηθεί ότι θα μπορούσε να είναι ουκρανικό.

____________________________________

Η Ρωσία έχει στη διάθεσή της όλα τα αναγκαία μέσα για να καταστρέψει όποιον επιχειρήσει να επιτεθεί στον ρωσικό θύλακα του Καλίνινγκραντ, προειδοποίησε σήμερα ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν.

Ο Πούτιν απαντούσε σε ερώτηση σχετικά με τις δηλώσεις που έκανε νωρίτερα αυτόν τον μήνα ο υπουργός Εξωτερικών της Λιθουανίας Κεστούτις Μπούντρις, ο οποίος είπε ότι το ΝΑΤΟ πρέπει να δείξει στη Μόσχα ότι είναι ικανό να διεισδύσει στο Καλίνινγκραντ, σημειώνει το άρθρο το ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Σε άλλη ερώτηση, σχετικά με τις αναφορές των ρωσικών υπηρεσιών πληροφοριών ότι η Ουκρανία έχει στείλει χειριστές δρόνων στη Λετονία, ο Ρώσος πρόεδρος επανέλαβε ότι όποια περιοχή συνιστά απειλή για τη Ρωσία θεωρείται νόμιμος στόχος.

Ταυτόχρονα ωστόσο ο Πούτιν διαβεβαίωσε ότι η Ρωσία είναι έτοιμη να συνεχίσει τις συνομιλίες για την ειρηνική διευθέτηση του πολέμου στην Ουκρανία. Διευκρίνισε ότι προηγούμενες δηλώσεις του, στις 9 Μαΐου, ότι ο πόλεμος πλησιάζει στο τέλος του, βασίζονταν στην ανάλυση των ρωσικών κερδών επί του πεδίου της μάχης.

Πάντως ο Ρώσος πρόεδρος αρνήθηκε να παρουσιάσει κάποιο συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα για το τέλος του πολέμου. Πρόσθεσε ότι οι ισχυρισμοί δυτικών χωρών ότι η Μόσχα ετοιμάζεται για πόλεμο με την Ευρώπη είναι «ψέματα» γιατί η Ρωσία «ουδέποτε απείλησε και δεν απειλεί τις ευρωπαϊκές χώρες». Τόνισε επίσης ότι τα δυτικά μέσα ενημέρωσης θα έπρεπε «να ντρέπονται» για τον τρόπο με τον οποίο κάλυψαν την ουκρανική επίθεση με μη επανδρωμένο αεροσκάφος σε κοιτώνα μαθητών στην περιοχή του Λουχάνσκ, όπου σκοτώθηκαν 21 άνθρωποι, όπως λέει η Ρωσία.

Το drone που συνετρίβη στο Γαλάτσι της Ρουμανίας ήταν ρωσικό, λέει το ΝΑΤΟ

Από την Αστάνα του Καζακστάν όπου πραγματοποιεί επίσκεψη, ο Πούτιν δήλωσε νωρίτερα ότι «κανείς δεν μπορεί να πει» από πού προήλθε το μη επανδρωμένο αεροσκάφος που συνετρίβη σήμερα σε μια πολυκατοικία, στο Γαλάτσι της Ρουμανίας, «μέχρι να εξεταστεί από εμπειρογνώμονες», αφήνοντας να εννοηθεί ότι θα μπορούσε να είναι ουκρανικό.

Σχολίασε μάλιστα ότι και άλλοι ουκρανικοί δρόνοι έχουν πέσει σε άλλες χώρες πρόσφατα.

Ωστόσο, ο Μάρτιν Ο’Ντόνελ, εκπρόσωπος του Ανώτατου Αρχηγείου Συμμαχικών Δυνάμεων του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη (SHAPE) διαβεβαίωσε ότι το μη επανδρωμένο αεροσκάφος που έπεσε στο κτίριο κατά τη διάρκεια μιας επίθεσης στη γειτονική Ουκρανία ήταν ρωσικής προέλευσης.

Ο πρεσβευτής των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ, Μάθιου Γουίτακερ καταδίκασε την «επικίνδυνη εισβολή» με ανάρτησή του στην πλατφόρμα Χ και δεσμεύτηκε ότι οι ΗΠΑ «θα υπερασπιστούν κάθε σπιθαμή του εδάφους του ΝΑΤΟ».

Ο Λευκός Οίκος δεν έχει ακόμη απαντήσει στο αίτημα για κάποιο σχόλιο.

«Η επικίνδυνη συμπεριφορά της Ρωσία συνιστά κίνδυνο για όλους μας» σχολίασε από την πλευρά του ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ Μαρκ Ρούτε, αφού μίλησε τηλεφωνικά με τον πρόεδρο της Ρουμανίας Νικούσορ Νταν. Ο τελευταίος ανακοίνωσε ότι το ρωσικό προξενείο στην πόλη Κωνστάτζα θα κλείσει και ο πρόξενος θα απελαθεί από τη χώρα.

επιμέλεια σύνταξης Σπύρος Γκανής

Η Τουρκία προτείνει αγωγό καυσίμων ύψους 1,2 δισ. δολαρίων προς τη Βουλγαρία και Ρουμανία για τις ανάγκες του ΝΑΤΟ.

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο σχεδιαζόμενος αγωγός θα περιορίζεται σε στρατιωτική χρήση και όχι σε πολιτική.

Ενόψει της συνόδου του ΝΑΤΟ του Ιουλίου, η Τουρκία έχει προτείνει την κατασκευή αγωγού στρατιωτικού καυσίμου αξίας 1,2 δισ. δολαρίων προς τη Ρουμανία μέσω Βουλγαρίας, για την τροφοδοσία του ανατολικού πλευρού της συμμαχίας. Αυτή η διαδρομή εκτιμάται ότι είναι πέντε φορές φθηνότερη και σημαντικά ασφαλέστερη από τις εναλλακτικές εξαρτώμενες από τη ναυτιλία.

_______________________________

Η Τουρκία πρότεινε την κατασκευή ενός αγωγού καυσίμων αξίας 1,2 δισεκατομμυρίων δολαρίων για στρατιωτική χρήση, με σκοπό τον εφοδιασμό των συμμάχων του ΝΑΤΟ στην ανατολική Ευρώπη, σύμφωνα με δημοσίευμα του Bloomberg την Παρασκευή.

Ο προτεινόμενος αγωγός φέρεται να θα εκτείνεται από την Τουρκία στη Ρουμανία μέσω Βουλγαρίας. Η Άγκυρα σχεδιάζει να παρουσιάσει την πρόταση πριν από τη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ που θα φιλοξενήσει τον Ιούλιο.

Η έκθεση ανέφερε ότι η τουρκική διαδρομή θα μπορούσε να κοστίσει το ένα πέμπτο των εναλλακτικών προτάσεων, συμπεριλαμβανομένων των διαδρομών μέσω Ελλάδας ή των δυτικών γειτόνων της Ρουμανίας. Αυτές οι εναλλακτικές λύσεις θα βασίζονταν στις θαλάσσιες μεταφορές, καθιστώντας τις πιο ευάλωτες σε διαταραχές.

Η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία και οι συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή, συμπεριλαμβανομένων των πρόσφατων διαταραχών στον ενεργειακό εφοδιασμό από το κλείσιμο του Πορθμού του Ορμούζ, οδήγησαν το ΝΑΤΟ να επανεξετάσει την υποδομή εφοδιασμού καυσίμων του. Τα κράτη μέλη αναζητούν μια αξιόπιστη και οικονομικά αποδοτική αλυσίδα εφοδιασμού για τα ανατολικά μέλη της συμμαχίας.

Η Τουρκία επιδιώκει συμμαχική υποστήριξη για την πρόταση, η οποία μπορεί να αποφασιστεί πριν ή κατά τη διάρκεια της συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ τον Ιούλιο στην Άγκυρα, αναφέρει το δημοσίευμα.

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο σχεδιαζόμενος αγωγός θα\ περιορίζεται σε στρατιωτική χρήση του ΝΑΤΟ και όχι σε πολιτική..

Turkey has proposed building a $1.2 billion (€1 billion) fuel pipeline for military use to help meet the energy needs of allies on NATO’s eastern European flank, sources say https://t.co/yD7dJ6zGTH

— Bloomberg (@business) May 15, 2026

επιμέλεια σύνταξης Σπύρος Γκανής 

Ο Τραμπ θέλει να τιμωρήσει την Ισπανία και τους συμμάχους του ΝΑΤΟ για τον πόλεμο στο Ιράν

Ο πρωθυπουργός της Ισπανίας Πέδρο Σάντσες απέρριψε την έκθεση, δηλώνοντας ότι οι κυβερνήσεις «δεν αξιοποιούν τα ηλεκτρονικά μηνύματα».

Η Ουάσινγκτον εξετάζει το ενδεχόμενο τιμωρητικών μέτρων εναντίον των εταίρων του ΝΑΤΟ που θεωρεί απρόθυμους να υποστηρίξουν επιχειρήσεις στον πόλεμο του Ιράν, σύμφωνα με εσωτερικό email πολιτικής του Πενταγώνου.

Ένα email του Πενταγώνου αποκάλυψε ότι οι ΗΠΑ έχουν σκιαγραφήσει επιλογές για να τιμωρήσουν τους συμμάχους του ΝΑΤΟ επειδή δεν υποστηρίζουν τον πόλεμο κατά του Ιράν, συμπεριλαμβανομένης της αναστολής της Ισπανίας, εν μέσω αυξανόμενης ευρωπαϊκής περιφρόνησης της πολιτικής των ΗΠΑ και παράλληλης πίεσης από τις χώρες της ΕΕ για εμβάθυνση των δεσμών με την Κίνα.

Η Ουάσινγκτον εξετάζει το ενδεχόμενο τιμωρητικών μέτρων εναντίον των εταίρων του ΝΑΤΟ που θεωρεί απρόθυμους να υποστηρίξουν επιχειρήσεις στον πόλεμο του Ιράν, σύμφωνα με εσωτερικό email πολιτικής του Πενταγώνου.

Το υπόμνημα, που κυκλοφορεί σε ανώτερα κλιμάκια του Πενταγώνου, ορίζει τα δικαιώματα πρόσβασης, βάσεων και υπερπτήσεων ως «απλώς την απόλυτη βάση για το ΝΑΤΟ», σύμφωνα με Αμερικανό αξιωματούχο που μίλησε στο Reuters για το αποκλειστικό του έγγραφο. Προτείνει την αναστολή «δύσκολων» χωρών από βασικούς ρόλους της συμμαχίας, με την Ισπανία να αναφέρεται συγκεκριμένα λόγω της άρνησής της να επιτρέψει τη χρήση βάσεων ή εναέριου χώρου για επιθέσεις στο Ιράν.

Η Ισπανία φιλοξενεί δύο μεγάλες αμερικανικές εγκαταστάσεις - τον Ναυτικό Σταθμό Ρότα και την Αεροπορική Βάση Μορόν - καθιστώντας τη στάση της επιχειρησιακά σημαντική, ακόμη και αν η αναστολή θα ήταν σε μεγάλο βαθμό συμβολική από στρατιωτικής άποψης.

Μία επιλογή περιλαμβάνει την αναστολή της Ισπανίας από τις δομές του ΝΑΤΟ, ενώ μια άλλη προτείνει την επανεκτίμηση της διπλωματικής υποστήριξης των ΗΠΑ για τον βρετανικό έλεγχο των Νήσων Φώκλαντ, μια διαμάχη που χρονολογείται από τον πόλεμο του 1982, στον οποίο σκοτώθηκαν 650 Αργεντινοί και 255 Βρετανοί στρατιώτες.

Τα μέτρα στοχεύουν στη μείωση αυτού που οι αξιωματούχοι περιγράφουν ως ευρωπαϊκή «αίσθηση δικαιώματος», σηματοδοτώντας την απογοήτευση προς τους συμμάχους που αρνήθηκαν να υποστηρίξουν τις ναυτικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ για το άνοιγμα του Στενού του Ορμούζ μετά την έναρξη του πολέμου στις 28 Φεβρουαρίου.

Ο γραμματέας Τύπου του Πενταγώνου Κίνγκσλεϊ Γουίλσον δήλωσε ότι οι σύμμαχοι «δεν ήταν εκεί για εμάς», προσθέτοντας ότι το υπουργείο θα διασφάλιζε επιλογές ώστε οι εταίροι να «κάνουν το καθήκον τους».

Ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ επανέλαβε αυτήν την άποψη, ρωτώντας «Δεν θα το κάνατε αν ήσασταν στη θέση μου;» όταν συζητούσε την πιθανή αποχώρηση των ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ.

Επέκρινε επίσης άμεσα την Ισπανία, λέγοντας: «Τα οικονομικά τους στοιχεία... είναι απολύτως φρικτά», κατηγορώντας την ότι συνεισφέρει ελάχιστα στην άμυνα του ΝΑΤΟ.

Ο πρωθυπουργός της Ισπανίας Πέδρο Σάντσες απέρριψε την έκθεση, δηλώνοντας ότι οι κυβερνήσεις «δεν αξιοποιούν τα ηλεκτρονικά μηνύματα».

Παράλληλα, η Ισπανία συνέχισε την αντιπολεμική της στάση. Έχει πιέσει για την αναστολή της συμφωνίας ΕΕ-Ισραήλ, επικαλούμενη φερόμενες παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου, αν και το Euronews ανέφερε ότι η προσπάθεια δεν έχει συναίνεση, με τη Γερμανία και την Ιταλία να αντιτίθενται.

Εν τω μεταξύ, ο πρόεδρος Σάντσες, μιλώντας στην Κίνα, δήλωσε ότι η Ευρώπη θα πρέπει να «ενισχύσει τους δεσμούς της με την Κίνα», αντανακλώντας την ευρύτερη στρατηγική απόκλιση εντός της συμμαχίας.

Η διαμάχη έρχεται καθώς το ΝΑΤΟ, που πλέον είναι 76 ετών, αντιμετωπίζει ερωτήματα σχετικά με τη συνοχή του. Ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ, Πιτ Χέγκεθ, παραπονέθηκε ότι το ΝΑΤΟ δεν θα ήταν και τόσο καλή συμμαχία αν τα μέλη διστάσουν να δράσουν, σημειώνοντας ότι οι πύραυλοι του Ιράν μπορούν να φτάσουν στην Ευρώπη ακόμη και αν δεν είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες.

Ο πόλεμος στο Ιράν, που βρίσκεται πλέον στην όγδοη εβδομάδα του, έχει αποκαλύψει διχασμούς σχετικά με την κατανομή του κινδύνου, την στρατιωτική πρόσβαση και το εύρος των υποχρεώσεων της συμμαχίας, με τις επιλογές πολιτικής να βρίσκονται υπό εξέταση, αλλά να μην έχουν ανακοινωθεί επίσημες αποφάσεις.

editor: Σπύρος Γκανής, με πληροφορίες από τον διεθνή τύπο

Ο Τραμπ εξετάζει το ενδεχόμενο τιμωρίας των χωρών του ΝΑΤΟ που δεν βοήθησαν την πολεμική προσπάθεια του Ιράν, σύμφωνα με την WSJ

Ο Τραμπ θα "τιμωρήσει" τις χώρες του ΝΑΤΟ που δεν βοήθησαν στην εκστρατεία των ΗΠΑ στο Ιράν....

Η κυβέρνηση του Τραμπ εξετάζει σχέδιο αναδιάταξης των αμερικανικών στρατευμάτων εντός του ΝΑΤΟ, με στόχο να "τιμωρηθούν" χώρες που θεωρεί ότι δεν υποστήριξαν επαρκώς τις ΗΠΑ και το Ισραήλ στον πόλεμο με το Ιράν, σύμφωνα με αξιωματούχους της αμερικανικής διοίκησης, που επικαλείται η WSJ,,,.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα του αμερικανικού τύπου, ο Ντόναλντ Τραμπ εξετάζει σχέδιο για να "τιμωρήσει" τους συμμάχους του ΝΑΤΟ που αρνήθηκαν να βοηθήσουν τις ΗΠΑ στον πόλεμο με το Ιράν.

Με το προτεινόμενο σχέδιο, η κυβέρνηση Τραμπ θα απέσυρει τα αμερικανικά στρατεύματα από τις χώρες του ΝΑΤΟ που δεν βοήθησαν στην Επιχείρηση "Epic Fury", ανέφερε την Τετάρτη η WSJ, επικαλούμενη αξιωματούχους της κυβέρνησης Τραμπ.

Το σχέδιο είναι ένα από τα πολλά που εξετάζει ο Λευκός Οίκος για την τιμωρία των μελών του Οργανισμού Βορειοατλαντικού Συμφώνου (ΝΑΤΟ), σύμφωνα με το πρακτορείο.

Ο Τραμπ απείλησε πρόσφατα να επανεκτιμήσει την ένταξη των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ λόγω της έλλειψης βοήθειας της συμμαχίας στον πόλεμο του Ιράν και στο άνοιγμα του Στενού του Ορμούζ .

«ΤΟ ΝΑΤΟ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΕΚΕΙ ΟΤΑΝ ΤΟ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙ ΑΝ ΤΟΥΣ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΞΑΝΑ», έγραψε ο Τραμπ στο Truth Social την Τετάρτη το βράδυ .

Στο δημοσίευμα της WSJ, αναφέρεται ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ σκέφτεται να αποσύρει αμερικανικά στρατεύματα από κράτη-μέλη της ΝΑΤΟ που κρίθηκαν «μη συνεργάσιμα» και να τα μεταφέρει σε χώρες όπως η Ελλάδα, η Πολωνία, η Ρουμανία και η Λιθουανία.