Δίκη Χρυσής Αυγής: «Καρφώνει» τον πατέρα του ο Θάνος Πλεύρης

Ο βουλευτής της Ν.Δ., Θάνος Πλεύρης, σε ανάρτησή του στο twitter τονίζει: «Η υποβολή αιτήματος εξαίρεσης σε δικαστές, που εφάρμοσαν τον νόμο και απεδωσαν δικαιοσυνη, μετα την έκδοση της απόφασης γίνεται προσχηματικά και εκθέτει όποιον την υποβάλει.....»

Ανάρτηση στο Twitter έκανε ο Θάνος Πλεύρης, μετά την ανάληψη της υπεράσπισης του Γιάννη Λαγού από τον πατέρα του, Κωνσταντίνο Πλεύρη.

Ο δικηγόρος του ευρωβουλευτή, Κωνσταντίνος Πλεύρης, ζήτησε την εξαίρεση των μελών του δικαστηρίου (τακτικών και αναπληρωματικών μελών του) πλην της εισαγγελέως της έδρας, καθώς όπως είπε «υπάρχουν υπόνοιες επηρεασμού του δικαστηρίου από όλα τα κόμματα και τα ΜΜΕ ακόμη και από την πρόεδρο της Δημοκρατίας και την Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων».

Ο Θάνος Πλεύρης από την πλευρά του, στην ανάρτησή του τονίζει: «Η υποβολή αιτήματος εξαίρεσης σε δικαστές, που εφάρμοσαν τον νόμο και απεδωσαν δικαιοσυνη, μετα την έκδοση της απόφασης γίνεται προσχηματικά και εκθέτει όποιον την υποβάλει. Η δημοκρατία διασφάλισε δίκαιη δίκη και οι αρνητές της κρίθηκαν ένοχοι για τα εγκλήματα που διέπραξαν».

Η υποβολή αιτήματος εξαίρεσης σε δικαστές,που εφάρμοσαν τον νόμο και απεδωσαν δικαιοσυνη,μετα την έκδοση της απόφασης γίνεται προσχηματικά και εκθέτει όποιον την υποβάλει.Η δημοκρατία διασφάλισε δίκαιη δίκη και οι αρνητές της κρίθηκαν ένοχοι για τα εγκλήματα που διέπραξαν.

— Θάνος Πλεύρης (@thanosplevris) October 12, 2020

Η Μαρία Καρυστιανού ανακοίνωσε το κόμμα της: «Είμαστε ένα Ανεξάρτητο Κίνημα Πολιτών - Ξεκινάμε»

Μαρία Καρυστιανού: «Ξεκινάμε πρώτη του μήνα για την πρωτιά στη δράση για ΑΛΗΘΕΙΑ και ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ!» Από το «Εγώ» στο «Εμείς»».

Το κόμμα της ανακοίνωσε η Μαρία Καρυστιανού χθες, 1η Απριλίου, μέσω ανάρτησής της στα social media με το σύνθημα «Ξεκινάμε για την ελπίδα». Ωστόσο, όπως λέει το όνομα του κινήματος θα ανακοινωθεί τις προσεχείς ημέρες.

Με μια ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης η Μαρία Καρυστιανού ανακοίνωσε, σήμερα, κι επισήμως την δημιουργία του κόμματός της.

Η πρώην πρόεδρος του Συλλόγου Θυμάτων των Τεμπών, Μαρία Καρυστιανού, έκανε μία ανάρτηση το βράδυ της Τετάρτης, 01.04.2026, στην οποία ανακοινώνει το κόμμα που ίδρυσε, βάζοντας έτσι τέλος σε όλα τα ερωτήματα σχετικά με το όνομα και στον αν τελικά θα προχωρούσε σε αυτό.

Σε μια ημέρα κατά την οποία ξεκίνησε εκ νέου και μέσα σε συνθήκες έντασης η δίκη για το έγκλημα των Τεμπών, η πρώην πρόεδρος του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων μιλά για «Δράση για Αλήθεια και Δικαιοσύνη».

Το μήνυμά της αναφέρει «Ξεκινάμε πρώτη του μήνα για την πρωτιά στη δράση για ΑΛΗΘΕΙΑ και ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ! Από το «Εγώ» στο «Εμείς».

Υπάρχουν στιγμές στην ιστορία ενός τόπου που η σιωπή γίνεται πιο βαριά από την ίδια την αδικία. Σε μια τέτοια στιγμή, επιλέξαμε να μιλήσουμε. Όχι γιατί είναι εύκολο, αλλά γιατί είναι το μόνο που μπορεί να μας κρατήσει όρθιους και να διατηρήσει την ΕΛΠΙΔΑ ζωντανή. 

Το κίνημα αυτό δεν γεννήθηκε σε στείρους τόπους. Γεννήθηκε μέσα στις καρδιές των ανθρώπων που αρνήθηκαν να συμβιβαστούν με το σάπιο. Ξεκινάμε σήμερα ως μια αδιαπέραστη ΕΛΠΙΔΑ , ΑΛΗΘΕΙΑΣ, ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ & ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ.

Σας αναμένουμε με αγάπη στην πρώτη γραμμή! Γιατί το δίκαιο, όταν διεκδικείται με πίστη και ενότητα , δεν χάνει ποτέ! ΞΕΚΙΝΑΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ !»

Ανήμερα των γενεθλίων της κόρης της Μάρθης η ανακοίνωση.

Μάλιστα, επέλεξε να το ανακοινώσει σήμερα, πρωταπριλιά, ανήμερα των γενεθλίων της κόρης της, Μάρθης, που σκοτώθηκε στο σιδηροδρομικό δυστύχημα των Τεμπών.

Ξεκινάμε πρώτη του μήνα για την πρωτιά στη δράση για ΑΛΗΘΕΙΑ και ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ!
Από το «Εγώ» στο «Εμείς»

Υπάρχουν στιγμές στην ιστορία ενός τόπου που η σιωπή γίνεται πιο βαριά από την ίδια την αδικία. Σε μια τέτοια στιγμή, επιλέξαμε να μιλήσουμε. Όχι γιατί είναι εύκολο, αλλά…

— Maria Karystianou (@mkaristianou) April 1, 2026

Βαριές κατηγορίες μεταξύ Βουλής-Δικαστών

ΤΙΣ ΣΚΛΗΡΟΤΕΡΕΣ εκφράσεις που έχουν διατυπωθεί από το πάλαι ποτέ «βρώμικο 89» ανταλλάσουν με δημόσιες ανακοινώσεις του βουλευτές και δικαστές με φόντο την υπόθεση της Siemens αλλά και γενικότερα τα φαινόμενα ατιμωρησίας πολιτικών προσώπων.

Ποιοί φοβούνται τους οικονομικούς εισαγγελείς;

γράφει ο Σπύρος ΓΚΑΝΗΣ

Η ΑΠΡΟΚΑΛΥΠΤΗ παρέμβαση του Μιλτιάδη Παπαϊωάνου στο έργο της δικαιοσύνης ζητώντας με επίσημο έγγραφο του την «καρατόμηση» των οικονομικών εισαγγελέων Γ. Πεπόνη και Σ. Μουζακίτη γιατί στην εκτέλεση των καθηκόντων τους κατά την διερεύνηση καταγγελιών για την ΕΛ.ΣΤΑΤ.

Σε συγκεντρώσεις στις πλατείες την ώρα των εξαγγελιών Μητσοτάκη στη ΔΕΘ καλεί η Μαρία Καρυστιανού

    Κάλεσμα στους πολίτες να βγουν στους δρόμους αυτό το Σάββατο 6 Σεπτεμβρίου, την ώρα ουσιαστικά των εξαγγελιών του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στην ΔΕΘ, απηυθυνε το βράδυ της Πέμπτης η πρόεδρος του Συλλόγου Τεμπών Μαρία Καρυστιανού.

Αιφνιδιαστική ανάρτηση της προέδρου του Συλλόγου Συγγεών Θυμάτων των Τεμπών στα social media

Κάλεσμα στους πολίτες να βγουν στους δρόμους αυτό το Σάββατο 6 Σεπτεμβρίου, την ώρα ουσιαστικά των εξαγγελιών του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στην ΔΕΘ, απηυθυνε το βράδυ της Πέμπτης η πρόεδρος του Συλλόγου Τεμπών Μαρία Καρυστιανού.

Με μια αιφνιδιαστική ανάρτησή της στο facebook, υποστηρίζει πως η δικογραφία έκλεισε «ανήθικα και ατιμωτικά για τη μνήμη των θυμάτων», λίγες ώρες «πριν λάβουν το πόρισμα του Χημείου του Κράτους». Μάλιστα, επισημαίνει ότι «δεν υπάρχει πια καμία προσδοκία ότι οι Θεσμοί και η πλειοψηφία των Μέσων Ενημέρωσης θα υπερασπιστούν το Δίκαιο».

Η Μαρία Καρυστιανού προσθέτει: «Τα Τέμπη είναι έγκλημα κατά της ζωής, κατά της Δημοκρατίας, κατά της χώρας». Στο τέλος της ανάρτησης καλεί να «κινηθούμε για τη μνήμη των νεκρών μας…», χωρίς χρώματα, κόμματα ή συμφέροντα, αλλά μόνο για το «ανώτατο καλό», αναφέροντας: «6 Σεπτεμβρίου βγαίνουμε στο φως! Κοιτάζουμε τους ανθρώπους στα μάτια, μέσα απο τον αβάσταχτο πόνο για κάθε απώλεια που ζήσαμε, για κάθε αδικία που κάθε μέρα μας κοστίζει την ψυχική και την σωματική μας υγεία!  Αυτό είναι η ζωή μας! Η τόλμη μας να διεκδικήσουμε τα ανθρώπινα δικαιώματα μας! Βγαίνουμε στους δρόμους!».

Υπενθυμίζεται ότι σε αντίστοιχα καλέσματα του Συλλόγου Τεμπών εκαντοντάδες χιλιάδες πολίτες βρήκαν στους δρόμους, νωρίτερα στην χρονιά φέτος. Το κάλεσμα συμπίπτει με τα εγκαίνια της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης, κατά τα οποία παραδοσιακά ο εκάστοτε πρωθυπουργός παρουσιάζει την κυβερνητική πολιτική και τα μέτρα που πρόκειται να ληφθούν το προσεχές διάστημα.

 

H ανάρτηση της Μαρίας Καρυστιανού

«Ζωή χωρίς ΟΞΥΓΟΝΟ !

Έκλεισε η δικογραφία των Τεμπών!

Ανήθικα και ατιμωτικά για τη μνήμη των θυμάτων, για εμάς, για εσάς, για την ελληνική κοινωνία, για την Αλήθεια, για τη Δικαιοσύνη…

ΕΤΣΙ ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ η ανάκριση για το έγκλημα που συγκλόνισε την Ελλάδα και μας κατέκαψε τα παιδιά…Αίφνης, χωρίς επιστημονικές απαντήσεις για την παρουσία του ξυλολίου, για τα αίτια πρόκλησης της πυρόσφαιρας, για όλα όσα η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΥΠΟΧΡΕΟΥΤΑΙ ΝΑ ΕΡΕΥΝΗΣΕΙ.

Χωρίς να μας απαντήσει 2,5 χρόνια μετά «τι έκαψε ζωντανά τα παιδιά μας;» και ΧΩΡΙΣ έρευνα για το παράνομο φορτίο!

Έκλεισε λίγες ώρες πριν λάβουν το πόρισμα του Χημείου του Κράτους !Χωρίς να συμπεριλαμβάνουν το πόρισμα που μιλά για ξυλόλιο και υδρογονάνθρακες σε ακόμη 12 σημεία!!!

Δεν άντεξαν την αλήθεια που τους ξέφυγε.

Δεν υπάρχει πια καμία προσδοκία ότι οι Θεσμοί και η πλειοψηφία των Μέσων Ενημέρωσης θα υπερασπιστούν το Δίκαιο. Μετά τις τελευταίες αποκαλύψεις έπραξαν το αναμενόμενο! Παρανόμως κινήθηκαν με τον πιο αθέμιτο και ανεπίτρεπτο τρόπο για την κοινωνία, για τους συγγενείς των θυμάτων, για τη μνήμη των νεκρών μας!

Μπορούμε μόνο να ελπίζουμε όλοι μας στους συμπολίτες μας. Σε κάθε γονιό, σε κάθε σκεπτόμενο πολίτη αυτής της χώρας. Σε κάθε ευσυνείδητο δημοσιογράφο και δικαστικό λειτουργό, που οδηγείται από τη ψυχή και το ήθος του.

Τα Τέμπη είναι έγκλημα κατά της ζωής, κατά της Δημοκρατίας, κατά της χώρας

.6 Σεπτεμβρίου βγαίνουμε στο φως!

Κοιτάζουμε τους ανθρώπους στα μάτια, μέσα απο τον αβάσταχτο πόνο για κάθε απώλεια που ζήσαμε, για κάθε αδικία που κάθε μέρα μας κοστίζει την ψυχική και την σωματική μας υγεία!

Αυτό είναι η ζωή μας!

Η τόλμη μας να διεκδικήσουμε τα ανθρώπινα δικαιώματα μας!

Βγαίνουμε στους δρόμους!

Ανοίγουμε ένα νέο δρόμο για την πραγματική ζωή, και όχι για την θλιβερή και ψεύτικη «πραγματικότητα» που μας επιβάλλουν με την παρακμή, τη σήψη και το ψέμα.Βγαίνουμε με οδηγό την καθαρότητα και την αγάπη.

Η αγάπη για τα παιδιά μας, νεκρά και ζωντανά κινεί βουνά!

Η πίστη μας ότι θα τα καταφέρουμε να φτιάξουμε ειρήνη, κινεί βουνά!

6 Σεπτεμβρίου κατεβαίνουμε στις πλατείες !

Σε όλη την Ελλάδα!Όπου χτυπά ελληνική καρδιά.

Όλοι μαζί για το δικαιωμα στην αληθινή ζωή!Τη δίκαιη! Που επαναφέρει την τάξη!Που μοιράζει απλόχερα αγάπη και ασφάλεια!Και για το δικαίωμα στο φως, στο οξυγόνο...

Το δικαίωμα στα όνειρα και την ελπίδα.

Η ζωή ειναι ελπίδα, είναι όνειρο, ειναι η επόμενη μέρα. Η επόμενη μέρα θα μας βρει στο δρόμο ως ένα !

Στο σημείο που βρίσκεται η χώρα μας αυτή τη στιγμή… ας κινηθούμε για τη μνήμη των νεκρών μας… για τη μνήμη όλων όσοι βίωσαν το άδικο και όλων όσοι αποκλείστηκαν από τη ζωή για ένα δικό μας καλύτερο αύριο …

Χωρίς χρώματα

Χωρίς κόμματα

Χωρίς συμφέροντα

Μόνο για το καλό

Το Ανώτατο Καλό» 

euronews

ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ-ΔΟΛ | ΤΣΙΠΡΑΣ: ''Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΘΑ ΕΝΕΡΓΗΣΕΙ ΑΠΕΡΙΣΠΑΣΤΗ...''

Σε πόλεμο χωρίς προηγούμενο εξελίσσεται η αντιπαράθεση του ΔΟΛ με την κυβέρνηση, με τον πρωθυπουργό να απαντά στον Σταύρο Ψυχάρη, τον ισχυρό άντρα του ΔΟΛ, τον οποίο ο Αλ. Τσίπρας κατηγορεί εμμέσως πλήν σαφώς για εκβιασμό....

"Η δικαιοσύνη θα ενεργήσει απερίσπαστη και τα τηλεοπτικά ΜΜΕ θα αδειοδοτηθούν νόμιμα", τονίζεται σε ανακοίνωση-απάντηση από το Γραφείο Τύπου του Πρωθυπουργού, σχετικά με το κεντρικό δημοσίευμα της εφημερίδας ΤΟ ΒΗΜΑ της Κυριακής.

Το δημοσίευμα χαρακτηρίζεται στην ανακοίνωση ως "άκρως αποκαλυπτικό" και αναφέρεται, ειδικότερα, ότι "φανερώνει ότι ο εκδότης Στ. Ψυχάρης ζητούσε επίμονα από τον Πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ πολύ πριν τις εκλογές του Γενάρη του 2015,τη διαγραφή των δανείων του καθώς και πολιτική διαμεσολάβηση για την απόκτηση της συνολικής ιδιοκτησίας του MEGA".

"Όπως άπαντες αντιλαμβάνονται κανένα από τα δυο αιτήματα δεν έγινε δεκτό", επισημαίνει το Γραφείο Τύπου του Πρωθυπουργού, υπογραμμίζοντας ότι "ο Πρωθυπουργός δεσμεύτηκε στον Ελληνικό λαό να μη χαριστεί σε κανέναν και δεν χαρίζεται σε κανέναν".

"Η δικαιοσύνη ενεργεί απερίσπαστη και τα Τηλεοπτικά Μέσα θα αδειοδοτηθούν για πρώτη φορά με ανοιχτό και αδιάβλητο διεθνή διαγωνισμό", σημειώνεται στην ανακοίνωση.

Η ανακοίνωση του γραφείου Τύπου του πρωθυπουργού (εφημερίδα ΑΥΓΗ)

"Η δικαιοσύνη θα ενεργήσει απερίσπαστη και τα τηλεοπτικά ΜΜΕ θα αδειοδοτηθούν νόμιμα"

Το Κεντρικό δημοσίευμα της εφημερίδας ΤΟ ΒΗΜΑ είναι άκρως αποκαλυπτικό.

Φανερώνει ότι ο εκδότης Στ. Ψυχάρης ζητούσε επίμονα από τον Πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ πολύ πριν τις εκλογές του Γενάρη του 2015, τη διαγραφή των δανείων του καθώς και πολιτική διαμεσολάβηση για την απόκτηση της συνολικής ιδιοκτησίας του MEGA.

Όπως άπαντες αντιλαμβάνονται κανένα από τα δυο αιτήματα δεν έγινε δεκτό.

Ο Πρωθυπουργός δεσμεύτηκε στον Ελληνικό λαό να μη χαριστεί σε κανέναν και δεν χαρίζεται σε κανέναν.

Η δικαιοσύνη ενεργεί απερίσπαστη και τα Τηλεοπτικά Μέσα θα αδειοδοτηθούν για πρώτη φορά με ανοιχτό και αδιάβλητο διεθνή διαγωνισμό.

Το πρόγραμμα της ΛΑ.Ε για τη μετάβαση από το ευρώ στο εθνικό νόμισμα

Φυλλάδιο της ΛΑΪΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ για τη μετάβαση από το ΕΥΡΩ στο ΕΘΝΙΚΟ νόμισμα. Τα βήματα, τα μέτρα, το πρόγραμμα...

Το φυλλάδιο της Λαϊκής Ενότητας (ΛΑ.Ε) για το πέρασμα από το ευρώ στο εθνικό νόμισμα στη βάση ενός ριζοσπαστικού προγράμματος της παράταξης παρουσίασε χθες στην κατάμεστη αίθουσα της ΕΣΗΕΑ σε συνέντευξη Τύπου ο Παν. Λαφαζάνης Γραμματέας του Π.Σ της ΛΑ.Ε και τα μέλη της ΠΓ της ΛΑ.Ε Παν. Μαντάς, Παν. Σωτήρης, Μαρ. Τσίχλη και Γιάννης Τόλιος.

Ολόκληρο το κείμενο του φυλλαδίου της ΛΑ.Ε έχει ως εξής:

ΕΘΝΙΚΟ ΝΟΜΙΣΜΑ

ΑΦΕΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΥΡΙΑΡΧΗ ΚΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑ ,ΧΩΡΙΣ ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΚΑΙ ΛΙΤΟΤΗΤΑ, ΜΕ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

Τα ευρωπαϊκά και διεθνή κέντρα του κατεστημένου και κυρίως το εγχώριο πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο ασκούν πλύση εγκεφάλου και τρομοκρατούν τον ελληνικό λαό, παρουσιάζοντας ως καταστροφή την εγκατάλειψη του ευρώ και τη μετάβαση της Ελλάδας σε εθνικό νόμισμα.

Με το φυλλάδιο αυτό η Λαϊκή Ενότητα (ΛΑ.Ε) επιχειρεί με σύντομο και όσο το δυνατό πιο εύληπτο τρόπο να αναδείξει και να θέσει σε συζήτηση τα βήματα και τα μέτρα της μετάβασης της Ελλάδας στο εθνικό νόμισμα, στη βάση ενός ριζοσπαστικού προγράμματος. Να αναδείξει, επίσης, ότι αυτή η μετάβαση από το ευρώ στο νέο εθνικό νόμισμα με ένα ριζοσπαστικό πρόγραμμα αποτελεί μια ρεαλιστική και βιώσιμη επιλογή και ότι είναι η μόνη που μπορεί να βγάλει τη χώρα από την κρίση, τα μνημόνια και τη λιτότητα και να τη θέσει σε τροχιά ανάπτυξης και παραγωγικού μετασχηματισμού με κοινωνική δικαιοσύνη.

Για να προχωρήσει η χώρα μας στην καθιέρωση εθνικού νομίσματος είναι αναγκαία τα εξής βήματα, τα οποία χρειάζεται να υλοποιηθούν άμεσα.

ΤΑ ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΜΕΤΑΒΑΣΗΣ ΣΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΝΟΜΙΣΜΑ

ΠΡΩΤΟΝ: Η Τράπεζα της Ελλάδας περιέρχεται σε δημόσια ιδιοκτησία, τελεί υπό εθνικό και κοινωνικό έλεγχο, αποκτά πλήρως και κατ’ αποκλειστικότητα το προνόμιο να εκδίδει εθνικό νόμισμα και η πολιτική της κινείται στο πλαίσιο που χαράσσει η κυβέρνηση και η πολιτική της.

ΔΕΥΤΕΡΟΝ: H χώρα αποκαθιστά την νομισματική της κυριαρχία, η οποία εκ των πραγμάτων αποτελεί το θεμέλιο και ένα μεγάλο βήμα για την κατάκτηση της εθνικής της κυριαρχίας. Η κυβέρνηση ασκεί κυρίαρχα και κάτω από κοινωνικό έλεγχο τη νέα εθνική νομισματική πολιτική της χώρας σε όλες τις εκφάνσεις της, λαμβάνοντας υπόψη της την γνώμη της Τράπεζας της Ελλάδας.

ΤΡΙΤΟΝ: Θεσμική ρύθμιση αυξημένης ισχύος κατοχυρώνει ότι η νομισματική πολιτική της χώρας ασκείται με κύρια κριτήρια την ανάπτυξη, την ενίσχυση της κοινωνικής δικαιοσύνης και την διεύρυνση των θέσεων εργασίας στην κατεύθυνση της πλήρους απασχόλησης.

ΤΕΤΑΡΤΟΝ: Η κυβέρνηση μετά από γνώμη της Τράπεζας της Ελλάδας καθορίζει την ισοτιμία μετατροπής του ευρώ στο νέο εθνικό νόμισμα.

Αυτή καθ’ αυτή η ισοτιμία, σε όποιο μέτρο και αν καθοριστεί δεν επηρεάζει την λειτουργία της οικονομίας. Για πρακτικούς και μόνο λόγους και αποκλειστικά για τις ανάγκες του παρόντος, ορίζουμε ως ισοτιμία μετατροπής το ένα ευρώ προς μια μονάδα νέου εθνικού νομίσματος.

ΠΕΜΠΤΟΝ: Με νομοθετική διάταξη το ευρώ αποσύρεται και το νέο εθνικό νόμισμα τίθεται σε υποχρεωτική κυκλοφορία. Με βάση το νέο αυτό εθνικό νόμισμα πραγματοποιούνται όλες οι εγχώριες οικονομικές λειτουργίες και συναλλαγές.

H OIKONOMIA ΣΤΟΝ ΡΥΘΜΟ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΝΟΜΙΣΜΑΤΟΣ

Στο πλαίσιο αυτών των ρυθμίσεων και στην βάση της επίσημης ισοτιμίας του νέου εθνικού νομίσματος προς το ευρώ:

• Τα ευρώ που κατέχουν οι πολίτες και τα νομικά πρόσωπα μετατρέπονται μέσω των τραπεζών σε εθνικό νόμισμα.

• Όλες οι καταθέσεις στις τράπεζες μετατρέπονται στο νέο εθνικό νόμισμα, ενώ τα ευρώ που κατέχουν οι τράπεζες (σε κέρματα και χαρτονομίσματα) αποθεματοποιούνται στην Κεντρική Τράπεζα για την ενίσχυση των συναλλαγματικών διαθεσίμων της χώρας. Το κράτος με ειδική νομοθετική ρύθμιση αυξημένης ισχύος εγγυάται πλήρως και απολύτως όλες τις καταθέσεις στις τράπεζες και μεριμνά για την ασφάλεια και την καλύτερη δυνατή απόδοση τους.

• Όλοι οι μισθοί και οι συντάξεις, από την ώρα θέσπισης του εθνικού νομίσματος, καταβάλλονται στο νέο εθνικό νόμισμα με βάση τη θεσμοθετούμενη ισοτιμία (π.χ μισθωτός που λάμβανε 800 ευρώ μισθό καθαρά, τώρα θα λαμβάνει 800 μονάδες νέου εθνικού νομίσματος, συνταξιούχος που λάμβανε 800 ευρώ σύνταξη, τώρα θα λαμβάνει σύνταξη 800 νέες μονάδες εθνικού νομίσματος).

• Όλες οι δανειακές υποχρεώσεις κάθε μορφής και ειδικότερα προς τις τράπεζες καθώς και οι υποχρεώσεις προς το δημόσιο, στενό και ευρύτερο, ιδιωτών και νομικών προσώπων, μετατρέπονται στο νέο εθνικό νόμισμα, στη βάση των ίδιων συμβάσεων χωρίς επιβαρύνσεις. Πολίτης, για παράδειγμα, που οφείλει στην τράπεζα 1.000 ευρώ, θα οφείλει 1.000 μονάδες νέου εθνικού νομίσματος, με την ίδια δανειακή σύμβαση. Πολιτική μας είναι να εφαρμόσουμε, όπως εξηγούμε παρακάτω, ευρεία διαγραφή (σεισάχθεια) και γενναία ρύθμιση των ιδιωτικών χρεών.

• Οι τιμές στην αγορά μετατρέπονται σε εθνικό νόμισμα, αναγράφονται εις διπλούν για ένα ικανό χρονικό διάστημα, ενώ γίνεται αυστηρότατος έλεγχος με βαρύτατες κυρώσεις απέναντι σε φαινόμενα παράνομων συναλλαγών και αισχροκέρδειας.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η οικονομία, με το νέο εθνικό νόμισμα, εισέρχεται ομαλά σε μια νέα λειτουργία που θα επιτρέψει να εφαρμοσθεί μια νέα ριζοσπαστική πολιτική ανασυγκρότησης και μετασχηματισμού της οικονομίας.

ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΓΚΑΙΟ ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΝΟΜΙΣΜΑ;

Η εισαγωγή του εθνικού νομίσματος είναι επίκαιρη και εξαιρετικά αναγκαία, διότι:

H Ελλάδα, μέσα στην ευρωζωνική φυλακή και στο πλαίσιο της ”ενιαίας αγοράς” της ΕΕ, όχι μόνο δεν μπορεί να σταθεί οικονομικά και κοινωνικά όρθια αλλά και χάνει ακατάπαυστα έδαφος από ισχυρότερες και πιο ”ανταγωνιστικές” οικονομίες και πρώτα απ’ όλα την Γερμανία.

Η νεοφιλελεύθερη μονεταριστική δομή και η φιλοσοφία της ευρωζώνης δεν ευνοεί τις συγκλίσεις ανάμεσα στις άνισες οικονομίες, με διαφορετικά επίπεδα παραγωγικότητας και αποδοτικότητας που συμμετέχουν στον ευρωζωνικό χώρο. Αντίθετα, ενισχύει τις ανισότητες και τις αποκλίσεις, ενώ εκ των πραγμάτων καθιστά σφοδρότερους τους μεταξύ τους ανταγωνισμούς.

Το εθνικό νόμισμα μέσα σε αυτές τις συνθήκες που κυριαρχούν στην ευρωζώνη γίνεται απόλυτα αναγκαίο και αναντικατάστατο εργαλείο για τη χώρα μας. Γίνεται απαραίτητο και αναντικατάστατο, επίσης, και για ένα πολύ σημαντικό πρόσθετο λόγο. Διότι οι εργαζόμενες λαϊκές τάξεις στην Ελλάδα πνίγονται από ένα παράνομο, απεχθές, επονείδιστο και κυρίως μη βιώσιμο χρέος, στο όνομα του οποίου λαμβάνονται από το κράτος πιστώσεις από ΕΕ και ΔΝΤ, οι οποίες διατίθενται αποκλειστικά για την εξυπηρέτηση του και συνοδεύονται από αποτυχημένα μνημονιακά προγράμματα λιτότητας και καταλήστευσης που πλήττουν βάναυσα το λαό και καταστρέφουν τον τόπο.

Η εισαγωγή εθνικού νομίσματος θα βοηθήσει την την ελληνική οικονομία να απεμπλακεί από τον άνισο και εξουθενωτικό ανταγωνισμό που υφίσταται εντός της ευρωζώνης, χωρίς να έχει καμιά δυνατότητα να τον αντιμετωπίσει εντός της, παρά μόνο περικόπτοντας τις κοινωνικές δαπάνες και εξανεμίζοντας τους μισθούς της εργατικής τάξης, συνολικά των εργαζομένων και συνταξιούχων.

Το κυριότερο, όμως και πιο επίκαιρο: η εισαγωγή του εθνικού νομίσματος είναι αναντικατάστατη προϋπόθεση για να μπορέσει η χώρα να σταθεί στα πόδια της χωρίς τις πιστώσεις (δόσεις) της ΕΕ και του ΔΝΤ και χωρίς την ρευστότητα της ΕΚΤ προς τις εγχώριες τράπεζες, πράγματα που συνιστούν θανάσιμα εργαλεία επιβολής και εκβιασμών των πιστωτών, όπως είδαμε παλιότερα στην Κύπρο και τον Ιούλιο του 2015 στη χώρα μας, με το κλείσιμο της στρόφιγγας από την ΕΚΤ προς το τραπεζικό σύστημα.

Επομένως, το εθνικό νόμισμα, δίνοντας την ρεαλιστική δυνατότητα στη χώρα να απεμπλακεί από τις πιστώσεις ΕΕ, ΕΚΤ και ΔΝΤ, μας επιτρέπει κάτι που συνιστά ζήτημα επιβίωσης για τη χώρα είναι αδύνατο να επιτευχθεί μέσα στην ευρωζώνη: να προχωρήσουμε αποφασιστικά στην απαλλαγή μας από τα μνημόνια και στη διαγραφή του χρέους με όπλο την αμετάκλητη διακοπή αποπληρωμής του, χωρίς οι τράπεζες και η οικονομία να διατρέχουν τον κίνδυνο κατάρρευσης λόγω των εκβιαστικών μεθοδεύσεων των πιστωτών.

Αντίθετα, με αυτές τις επιλογές της ακύρωσης και εγκατάλειψης των μνημονίων, της διαγραφής του χρέους και του εθνικού νομίσματος, οικονομία και τράπεζες μπορούν να στηριχτούν και να ανακάμψουν σε όφελος του τόπου και του λαού.

Το εθνικό νόμισμα, απαραίτητος όρος για τη διαγραφή του χρέους, θα επιτρέψει, ταυτόχρονα, στο δημόσιο να προχωρήσει στην ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών τόσο για να μπορέσουν να ανταπεξέλθουν στο νέο ρόλο τους χωρίς την ρευστότητα της ΕΚΤ όσο και κυρίως για να μπορέσουν να προχωρήσουν σε μια αποφασιστική πολιτική που θα αντιμετωπίζει ριζοσπαστικά σε όφελος των δανειοληπτών το άγος των δυσβάσταχτων ιδιωτικών χρεών, τα οποία στραγγαλίζουν την οικονομία μας.

Οι τράπεζες, επίσης, με την μετατροπή των χρημάτων της ανακεφαλαιοποίησης σε μετοχές, μέσω αύξησης του μετοχικού τους κεφαλαίου, θα φύγουν από τα ληστρικά χέρια του ιδιωτικού κεφαλαίου και των fund, θα περάσουν στη δημόσια ιδιοκτησία και εθνικοποιημένες θα τεθούν υπό κοινωνικό έλεγχο, με στόχο να εφαρμόσουν μια εντελώς διαφορετική χρηματοπιστωτική πολιτική με αποκλειστικά αναπτυξιακά, παραγωγικά, επενδυτικά και κοινωνικά κριτήρια.

Στη βάση αυτή και στο πλαίσιο της νέας εθνικής νομισματικής πολιτικής, οι τράπεζες θα μπορέσουν να προχωρήσουν, βάση κριτηρίων και ελέγχων, την ευρεία “σεισάχθεια” (διαγραφή) χρεών για τα πιο αδύνατα νοικοκυριά και τις μικρές επιχειρήσεις. Αλλά και τη γενναία ρύθμιση των δανείων των υπόλοιπων επιχειρήσεων μετά από σε βάθος διαχειριστικό έλεγχο προσώπων και εταιρειών. Ταυτόχρονα η διαγραφή ή απομείωση του χρέους των μεγάλων επιχειρήσεων, εφ όσον απαιτηθεί για να κρατηθούν και να διατηρηθούν οι θέσεις εργασίας, θα προχωρήσει με τη ανάλογη συμμετοχή των εθνικοποιημένων τραπεζών στο μετοχικό κεφάλαιο τους έναντι του διαγραφόμενου χρέους.

Χωρίς εθνικό νόμισμα, η οποιαδήποτε απόπειρα απομείωσης του χρέους και απεμπλοκής της χώρας από τα μνημόνια, τη λιτότητα και την υποτέλεια είναι μάταιη υπόθεση και η επαγγελία της εξαπάτηση και δημαγωγία.

ΤΙ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΠΕΤΥΧΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΝΟΜΙΣΜΑ;

Για την ΛΑ.Ε το εθνικό νόμισμα δεν είναι αυτοσκοπός ούτε φετίχ. Δεν συνιστά απλώς μια διαφορετική, εθνική τώρα, νομισματική μονάδα για να συνεχίσουμε με άλλη μορφή τις ίδιες νεοφιλελεύθερες πολιτικές, να υπηρετήσουμε τα ίδια ολιγαρχικά κεφαλαιακά συμφέροντα, τις ίδιες αμαρτωλές διαπλεκόμενες σχέσεις, τις ίδιες πελατειακές λογικές, τα ίδια παρασιτικά κυκλώματα και τις ίδιες πρακτικές της μίζας και της διαφθοράς.

Το εθνικό νόμισμα, αντίθετα, αποτελεί για μας ένα εργαλείο, μια αφετηρία, μια πρόκληση και μια ευκαιρία για να καταστήσουμε, σε συνδυασμό με την εφαρμογή του συνολικού αλληλοεξαρτώμενου μεταβατικού μας προγράμματος, όλες αυτές τις καταστάσεις παρελθόν. Για να κάνουμε παρελθόν την μνημονιακή υποδούλωση, την ευρωζωνική επιτροπεία και ένα μη βιώσιμο χρέος. Για να καταργήσουμε την λιτότητα, να καταπολεμήσουμε τη φτώχεια και την ανεργία, να διασφαλίσουμε ως δημόσιες και καθολικές τις κοινωνικές ανάγκες σε υγεία – παιδεία – πολιτισμό Για να σταματήσουμε το ξεπούλημα της χώρας, να εθνικοποιήσουμε τις στρατηγικές επιχειρήσεις και να προχωρήσουμε στον παραγωγικό μετασχηματισμό της ελληνικής οικονομίας, πράγματα απαγορευτικά μέσα στην ευρωζώνη και στο πλαίσιο της νεοφιλελεύθερης ΕΕ.

ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, ΤΗΝ ΠΑΡΑΓΩΓΗ, ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΠΡΩΤΟΝ: Με το εθνικό νόμισμα μπορούμε να ενισχύσουμε την εθνική παραγωγική βάση και την αποδοτικότητα (ανταγωνιστικότητα) της ελληνικής οικονομίας, απαντώντας στην ανάγκη να προσφέρουμε ένα μεγάλο κύμα ρευστότητας στην οικονομία και την κοινωνία με εξαιρετικά ευνοϊκούς όρους.

Με το εθνικό νόμισμα θα μπορέσουμε, μέσω της Τράπεζας της Ελλάδος, να αξιοποιήσουμε τη δυνατότητα, για να παράσχουμε ισχυρή ρευστότητα στην οικονομία και την κοινωνία με ευνοϊκούς όρους και πολύ χαμηλά επιτόκια, δυνατότητα η οποία δεν υφίσταται εντός ευρώ.

Αυτήν την δυνατότητα ισχυρής ρευστότητας, θέλουμε να την κατευθύνουμε τόσο στην οικονομία για παραγωγικές επενδύσεις όσο και στην κοινωνία για την καταπολέμηση της φτώχειας, την στήριξη κοινωνικών αναγκών και κρίσιμων κοινωνικών τομέων.

Ειδικότερα το εθνικό εκδοτικό προνόμιο και ο εθνικός έλεγχος της νομισματικής πολιτικής θα αξιοποιηθούν για να χρηματοδοτήσουν μέσω της Τράπεζας της Ελλάδος και μέσω των εθνικοποιημένων τραπεζών ένα μεγάλο επενδυτικό πρόγραμμα στη χώρα τόσο στο σκέλος των δημοσίων επενδύσεων όσο και στην χρηματοδοτική στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων..

Αναφερόμαστε σε ένα νέο ευρύτατο σε μέγεθος και ποικιλία, ποιοτικά προσανατολισμένο και κάτω από ουσιαστικό δημοκρατικό και κοινωνικό έλεγχο χρηματοδοτικό πρόγραμμα με πολύ χαμηλά επιτόκια, τα οποία θα καθορίζονται στο πλαίσιο ενός κυβερνητικού αναπτυξιακού σχεδιασμού. Ένα χρηματοδοτικό πρόγραμμα που εκτός των άλλων θα αποβλέπει σε ένα διπλάσιο, τουλάχιστον, παραγωγικά επανασχεδιασμένο πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων. Σε ένα ευρύτατο πρόγραμμα στήριξης της αγροτιάς και αναβάθμισης της πρωτογενούς παραγωγής, και σε ένα μεγάλο χρηματοδοτικό πρόγραμμα για επενδύσεις των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, που θα στοχεύουν την παραγωγική και τεχνολογική αναβάθμιση της χώρας, την αύξηση των θέσεων εργασίας, την στήριξη και διεύρυνση των εργατικών κατακτήσεων. Στο πλαίσιο αυτό ιδιαίτερη προσπάθεια θα επιδειχθεί για την ανασυγκρότηση επιχειρήσεων υπό δημόσιο έλεγχο και τη στήριξη συνεταιριστικών και συνεργατικών επιχειρήσεων και βεβαίως επιχειρήσεων που οι καινοτόμες, τεχνολογικά σύγχρονες, οργανωτικές επιδόσεις τους υποβοηθούν τον δημοκρατικό αναπτυξιακό σχεδιασμό και τον παραγωγικό μετασχηματισμό της οικονομίας.

Το εκδοτικό προνόμιο και ο εθνικός έλεγχος της νομισματικής πολιτικής θα αξιοποιηθούν, ταυτόχρονα, στο έπακρο για να στηρίξουν και να ενισχύσουν την κοινωνική Ελλάδα και τον κοινωνικό προϋπολογισμό. Το εθνικό νόμισμα και η νέα επεκτατική νομισματική πολιτική θα αξιοποιηθούν για να ανακεφαλαιοποιήσουν τα ασφαλιστικά ταμεία, θα στηρίξουν και θα ενισχύσουν μισθούς και συντάξεις, πρώτα απ’ όλα τον κατώτατο μισθό, την κατώτατη σύνταξη, θα χρησιμοποιηθούν για την κοινωνική στήριξη των αδυνάτων και των ΑΜΕΑ για την καταπολέμηση της φτώχειας και την ενίσχυση των κοινωνικών δαπανών.

Ο κρατικός προϋπολογισμός μιας Ελλάδας με εθνικό νόμισμα, απαλλαγμένος από τα δεσμά της δημοσιονομικής λιτότητας, από τον στραγγαλισμό των υπέρογκων πρωτογενών πλεονασμάτων και τις περιοριστικές προδιαγραφές του Συμφώνου Σταθερότητας και έχοντας τη δυνατότητα νομισματικής αναχρηματοδότησης των ελλειμμάτων του με ιδιαίτερα ευνοϊκούς και προνομιακούς όρους, μπορεί, στη βάση μιας μεγάλης διοικητικής μεταρρύθμισης του κράτους και συνολικά της δικής μας πρότασης, να αναδειχθεί ως ο μεγάλος κεντρικός μοχλός για το παραγωγικό μετασχηματισμό, την αποδοτική αναδιαμόρφωση της οικονομίας και την κοινωνική δικαιοσύνη.

ΕΘΝΙΚΟ ΝΟΜΙΣΜΑ: ΓΙΑ ΕΝΑ ΝΕΟ ΒΙΩΣΙΜΟ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΠΡΟΤΥΠΟ

ΔΕΥΤΕΡΟΝ: Στη βάση του εθνικού νομίσματος θα εφαρμόσουμε μια ευέλικτη συναλλαγματική πολιτική, που θα λαμβάνει υπόψη της τα εγχώρια οικονομικά δεδομένα, ειδικότερα τις εξελίξεις στο ισοζύγιο πληρωμών αλλά και τις ευρωπαϊκές και διεθνείς συγκυρίες.

Αυτή η εθνική συναλλαγματική πολιτική δεν πρέπει σε καμιά περίπτωση να διακατέχεται από κανένα δογματισμό ή προκατασκευασμένα σχήματα, θα πρέπει να διαμορφώνεται και να εξελίσσεται μέσα από διευρυμένο και ουσιαστικό κοινωνικό διάλογο και να έχει ως αποκλειστικό γνώμονα της ανάπτυξη στη χώρα, την διεύρυνση των θέσεων εργασίας με στόχο την πλήρη απασχόληση και την προώθηση ενός νέου δίκαιου και βιώσιμου οικονομικού προτύπου.

Τα κατεστημένα κέντρα κινδυνολογούν με μια ενδεχόμενη επιλογή υποτίμησης του εθνικού νομίσματος και μιλούν για καταστροφικές επιπτώσεις, προεξοφλώντας, μάλιστα, ότι αυτή η υποτίμηση θα προσλάβει ανεξέλεγκτες διαστάσεις με συνέπεια η χώρα να παρουσιάσει, τάχα, ελλείψεις σε πρώτες ύλες, αναγκαία είδη διατροφής, φάρμακα κλπ, ελλείψεις που, έτσι κι αλλιώς, τις θεωρούν δεδομένες με εθνικό νόμισμα.

Αυτή η κινδυνολογία δεν έχει καμιά απολύτως βάση και είναι παντελώς αστήρικτη.

Εάν κριθεί αναγκαίο, για το συμφέρον της οικονομίας και του ελληνικού λαού είναι ενδεχόμενο να επιλεγεί σε κάποια χρονική στιγμή μια περιορισμένη και σχεδιασμένη υποτίμηση του νομίσματος.

Αυτή η υποτίμηση θα αποβλέπει στην αξιοποίηση από τη χώρα ενός εργαλείου που δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί μέσα στο ευρώ, με στόχο να τονωθεί η εγχώρια παραγωγή και η οικονομία, ιδιαίτερα σε στοχευμένους κλάδους και με έλεγχο για την επίτευξη μετρήσιμων στόχων, προκειμένου να εφαρμοσθεί ένας ευρύτερος σχεδιασμός οικονομικής ανάπτυξης.

Μια ενδεχόμενη υποτίμηση, σε μια οικονομία όπως η δική μας, η οποία, κάτω από την μπότα των μνημονίων, βρίσκεται επί πολλά χρόνια σε ύφεση και στασιμότητα, έχει μεγάλη ανεργία και αργό και ανεκμετάλλευτο αλλά εν δυνάμει αποδοτικό, παραγωγικό δυναμικό, εφ’ όσον σε κάποια στιγμή κριθεί σκόπιμη, θα έχει θετικό ισοζύγιο οικονομικοκοινωνικών επιπτώσεων.

Μια περιορισμένη και λογική υποτίμηση, εφ’ όσον χρειαστεί και κριθεί σκόπιμη, θα αποτελεί μια θετική και όχι αμυντική, επιλογή, που θα έχει ως στόχο να ενισχύσει και να δώσει ώθηση στο υπό εφαρμογή αναπτυξιακό σχέδιο της χώρας.

Μια τέτοια υποτίμηση θα βοηθήσει ουσιωδώς να γίνουν σχετικά πιο φτηνά τα εγχώρια και πιο ακριβά τα εισαγόμενα προϊόντα και επομένως θα βοηθήσει στην τόνωση της εθνικής παραγωγής, στην υποκατάσταση εισαγωγών από εγχώρια παραγωγή, στην ενίσχυση των εξαγωγών, την ενδυνάμωση του τουριστικού ρεύματος, και στη σημαντική και συνολική αύξηση της απασχόλησης, υποστηρίζοντας, έτσι, την σχεδιασμένη προσπάθεια που πρέπει να καταβληθεί ώστε η χώρα να μπει σε μια νέα αναπτυξιακή τροχιά και στη διαμόρφωση ενός νέου αναπτυξιακού προτύπου.

Μια περιορισμένη και λογική υποτίμηση, στο πλαίσιο μιας οικονομίας που βρίσκεται επί χρόνια σε ύφεση, θα έχει μικρές και φθίνουσες συνέπειες στον πληθωρισμό, οι οποίες σε κάθε περίπτωση θα διασφαλισθεί να μην έχουν καμιά αρνητική συνέπεια στους μισθούς και τις συντάξεις. Οι μισθοί και οι συντάξεις, άλλωστε, θα ενισχυθούν έτσι και αλλιώς στη βάση των νέων πολιτικών κατά της λιτότητας, οι οποίες θα εφαρμοσθούν με την υποβοήθηση του εθνικού νομίσματος.

Από μια υποτίμηση με αυτά τα χαρακτηριστικά δεν πρόκειται να σημειωθεί, όπως λέγεται, κάποια υποτιθέμενη αθρόα και επιζήμια εισαγωγή κερδοσκοπικών κεφαλαίων στη χώρα, πολύ περισσότερο που παράλληλα με την εισαγωγή εθνικού νομίσματος θα εφαρμοσθεί ουσιαστικός έλεγχος στην κίνηση κεφαλαίων από την χώρα στο εξωτερικό και αντιστρόφως, προς αποτροπή επιζήμιων μεθοδεύσεων σε βάρος του νομίσματος και της εθνικής οικονομίας.

Ο έλεγχος αυτός δεν θα έχει καμιά σχέση με τους σημερινούς περιορισμούς στις τραπεζικές συναλλαγές (Capital Control) και την άντληση χρημάτων από τις τράπεζες. Αντίθετα, με την εισαγωγή του εθνικού νομίσματος οι συναλλαγές με τις τράπεζες, το άνοιγμα λογαριασμών και οι αναλήψεις θα είναι απόλυτα ελεύθερες και δεν θα τελούν υπό κανένα περιορισμό.

Δεν έχει την παραμικρή βάση η ευρώπληκτη προπαγάνδα η οποία διατείνεται ότι με την εισαγωγή του εθνικού νομίσματος θα ακολουθήσει ανεξέλεγκτη υποτίμηση του και ακόμα χειρότερα θα παρουσιαστούν, έτσι κι αλλιώς, ελλείψεις και μάλιστα τεράστιες, πρώτων υλών, φαρμάκων, πετρελαίου, τροφίμων κλπ. Πολύ περισσότερο δεν έχει καμιά επαφή με την πραγματικότητα ο ισχυρισμός, που συχνά ακούγεται, πως η Ελλάδα δεν μπορεί να μεταβεί σε εθνικό νόμισμα γιατί δεν παράγει τίποτα.

Κατ’ αρχάς η διαδεδομένη πεποίθηση πως η Ελλάδα, παρά την μεγάλη παραγωγική υποβάθμιση που υπέστη ιδιαίτερα τα χρόνια του ευρώ, έχει καταντήσει παραγωγική έρημος, δεν είναι σωστή. Η Ελλάδα διαθέτει ακόμα, παρά τα βαριά πλήγματα που έχει υποστεί από τις ασκούμενες νεοφιλελεύθερες πολιτικές και την ευρωζωνική πίεση, μια αξιοσημείωτη παραγωγική βάση και σημαντικές υποδομές. Το εθνικό νόμισμα στη βάση ενός ριζοσπαστικού προγράμματος όχι μόνο επιβάλλεται αλλά και καθίσταται απόλυτα αναγκαίο ακριβώς για να ανακόψει την παραγωγική συρρίκνωση, να ενθαρρύνει την παραγωγική ανάκαμψη του τόπου σε όφελος της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας και στο πλαίσιο ενός νέου οικονομικού και κοινωνικού προτύπου.

Πέραν των πολλών άλλων, θα πρέπει να τονίσουμε ακόμα, ότι, μετά από πολλά χρόνια, το ισοζύγιο εξωτερικών συναλλαγών της χώρας, κυρίως λόγω μνημονιακών πιέσεων, είναι ισοσκελισμένο ή και πλεονασματικό. Αυτό σημαίνει ότι η Ελλάδα του εθνικού νομίσματος θα μπορεί, με τις συναλλαγματικές εισπράξεις που θα αποκομίζει από τις εξαγωγές της, το τουριστικό συνάλλαγμα και σειρά άλλων συναλλαγματικών εσόδων, να αποπληρώνει όλες τις εισαγωγές που πραγματοποιεί στα σημερινά επίπεδα. Και αυτή η θετική αποτίμηση θα καταστεί πιο ευνοϊκή αφού το εθνικό νόμισμα με την εισαγωγή του και την πολιτική που θα ακολουθήσουμε θα προσδώσει ώθηση στην παραγωγή και στις εξαγωγές της χώρας, ενώ θα μειώσει και θα υποκαταστήσει τις εξαγωγές με εγχώρια παραγόμενα αγαθά και προσφερόμενες υπηρεσίες. Τέλος ο συνδυασμός ισορροπημένου ισοζυγίου εξωτερικών πληρωμών και η εφαρμογή ουσιαστικών ελέγχων στις εισροές και εκροές κεφαλαίων, ιδίως για βραχυπρόθεσμες κερδοσκοπικές επενδύσεις περιορίζει σημαντικά τους κινδύνους κερδοσκοπικών επιθέσεων που θα μπορούσαν να θέσουν σε ανεπιθύμητη τροχιά το εθνικό μας νόμισμα, ενώ ευκαιριακές διακυμάνσεις στην ζήτηση και προσφορά εθνικού νομίσματος είναι διαχειρίσιμες με τα υπάρχοντα συναλλαγματικά αποθέματα. Αυτονόητο είναι ότι τα αποθέματα χρυσού της χώρας μας πρέπει να έλθουν και να φυλάσσονται στην πατρίδα μας.

ΓΙΑ ΜΙΑ ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ ΚΥΡΙΑΡΧΗ, ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ, ΒΑΘΙΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ,

ΑΣΦΑΛΗ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΗ

Με το παρόν φυλλάδιο επιχειρήσαμε να σκιαγραφήσουμε πολύ συνοπτικά την πορεία μετάβασης στο εθνικό νόμισμα με βάση το ριζοσπαστικό μας πρόγραμμα. Με το φυλλάδιο αυτό δεν κλείνουμε αλλά επιχειρούμε να δώσουμε μια νέα ώθηση στην επεξεργασία και την συζήτηση για το πέρασμα από το ευρώ στο εθνικό νόμισμα, συζήτηση που στην ουσία δεν επετράπη να γίνει ποτέ από τα μέσα ενημέρωσης. Η επεξεργασία που καταθέτουμε δεν κλείνει αλλά ανοίγουμε ένα κεφάλαιο κοινωνικού διαλόγου για τη συνέχιση της.

Ο δρόμος του εθνικού νομίσματος στη βάση ενός ριζοσπαστικού προγράμματος, όπως αυτό που προτείνει η ΛΑ.Ε., ανταποκρίνεται στα συμφέροντα και τις προοπτικές της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας, πρώτα απ’ όλα της εργατικής τάξης και συνολικά του κόσμου της εργασίας. Εξυπηρετεί τις ανάγκες των ανέργων για την εξεύρεση δουλειάς με πλήρη δικαιώματα. Τα συμφέρονται της νεολαίας για ένα καλύτερο μέλλον στην πατρίδα μας. Τα συμφέροντα της μικρομεσαίας αγροτιάς και των μικρομεσαίων στρωμάτων της κοινωνίας μας, όποια δραστηριότητα κι ασκούν. Ο δρόμος του εθνικού νομίσματος στη βάση ενός ριζοσπαστικού προγράμματος, όπως αυτό που προτείνει η ΛΑ.Ε, θα πλήξει μόνο μια κεφαλαιακή ολιγαρχία συνδεδεμένη με τα ευρωπαϊκά και διεθνή ιμπεριαλιστικά οικονομικά και πολιτικά κέντρα.

Αντίθετα, η μετάβαση σε εθνικό νόμισμα και ένα μεταβατικό προοδευτικό πρόγραμμα μετασχηματισμών με σοσιαλιστικό ορίζοντα, σαν και αυτό που προτείνουμε, είναι μια πορεία βιώσιμη, που διασφαλίζει την έξοδο από την κρίση, μειώνει δραστικά τις ανισότητες και την ανεργία και διαμορφώνει ένα νέο παραγωγικό και αποδοτικό οικονομικό πρότυπο.

Η μετάβαση στο εθνικό νόμισμα για την εφαρμογή ενός ριζοσπαστικού προγράμματος είναι μια πορεία συμμετοχής και μεγάλων ενωτικών εργατικών και λαϊκών αγώνων. Είναι μια πορεία μεγάλων οικονομικών και δημοκρατικών μετασχηματισμών. Είναι μια πορεία σύγκρουσης και ρήξης με τους νεοφιλελεύθερους κανόνες της ΕΕ, σύγκρουση και ρήξη που ανοίγει τις διαδικασίες, με την θέληση και τους αγώνες του λαού, για την αποδέσμευση και την έξοδο της χώρας και από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Είναι, τέλος, μια πορεία εφαρμογής μιας νέας πολυδιάστατης στρατηγικής εξωτερικών και διεθνών οικονομικών προσανατολισμών, η οποία θα θωρακίζει και θα ενισχύει τους νέους δρόμους της χώρας.

Το έπαθλο της νικηφόρας αυτής πορείας θα είναι μια νέα Ελλάδα κυρίαρχη, ασφαλής, ανεξάρτητη, βαθύτατα δημοκρατική, κοινωνικά δίκαιη και ευημερούσα.

Μια Ελλάδα που για πρώτη φορά ο λαός της θα είναι κυρίαρχος στην χώρα μας και με συμμέτοχο τα νιάτα της πατρίδας μας, θα κτίζει ένα μέλλον αντάξιο των προσδοκιών τους.

Το φυλλαδίο της ΛΑ.Ε. σε μορφή PDF
πηγή: iskra.gr

«ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ»

Η χρηματοδότηση της προσφυγικής κρίσης και η παράλληλη υλοποίηση της επίμαχης μεταρρύθμισης του ασφαλιστικού θέτει την Αθήνα ενώπιον προκλήσεων που απλά δεν λύνονται.... 

Είτε θα πρέπει να γίνουν περικοπές σε άλλους τομείς, είτε θα πρέπει να βοηθήσουν διεθνείς οργανώσεις. Η Ελλάδα δεν μπορεί πλέον να αντιμετωπίσει την προσφυγική κρίση με δικά της μέσα».

Η εφημερίδα Süddeutsche Zeitung δημοσιεύει σήμερα άρθρο του οικονομικού συμβούλου και πρώην μέλους της Ομάδας Δράσης της Κομισιόν για την Ελλάδα, Γενς Μπάστιαν. Το άρθρο που φέρει τον τίτλο «Δικαιοσύνη για την Ελλάδα» αναφέρεται στα μεγάλα βάρη που καλείται να σηκώσει η χώρα εν μέσω προσφυγικής και οικονομικής κρίσης.

«Τι συμβαίνει όταν στόχος της ευρωπαϊκή πολιτικής γίνεται να δημιουργηθούν κέντρα προσφύγων, στα οποία θα φιλοξενούνται 300.000 άνθρωποι; Στην πράξη αυτό σημαίνει ότι η Ελλάδα δεν είναι πια χώρα διέλευσης αλλά χώρα συγκράτησης προσφύγων, προκειμένου αυτοί να μη συνεχίσουν το ταξίδι τους προς τον Βορρά. Η δημιουργία των λεγόμενων Hotspot στα νησιά του Αιγαίου καθώς και δύο κέντρων υποδοχής προσφύγων σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη είναι οι ακρογωνιαίοι λίθοι αυτού του σχεδίου.

Η χρηματοδότηση της προσφυγικής κρίσης και η παράλληλη υλοποίηση της επίμαχης μεταρρύθμισης του ασφαλιστικού θέτει την Αθήνα ενώπιον προκλήσεων που απλά δεν λύνονται. Είτε θα πρέπει να γίνουν περικοπές σε άλλους τομείς, είτε θα πρέπει να βοηθήσουν διεθνείς οργανώσεις. Η Ελλάδα δεν μπορεί (πλέον) να αντιμετωπίσει την προσφυγική κρίση με δικά της μέσα».

«Η Γερμανία δεν πρέπει να πέσει πιο χαμηλά»

Το μεγάλο θέμα που απασχολεί τη γερμανική κοινή γνώμη είναι οι ρατσιστικές επιθέσεις που σημειώθηκαν τις τελευταίες ημέρες σε πόλεις της Σαξονίας. Η τοπική εφημερίδα Sächsische Zeitung σχολιάζει τα γεγονότα ως εξής: «Οι σοκαριστικές εικόνες από το Κλάουσνιτς, οι αποκρουστικοί παρατηρητές που ζητωκραύγαζαν βλέποντας να καίγεται ένα μελλοντικό κέντρο προσφύγων στο Μπάουτσεν ανήκουν σε μια σειρά απαίσιων γεγονότων που έχουν τοποθετήσει τους τελευταίους μήνες τη Σαξονία στην πρώτη θέση όσον αφορά ξενοφοβικές, ακραίες συμπεριφορές. Η πολιτική ηγεσία, η σαφήνεια, η ξεκάθαρη στάση που θα έπρεπε να επιδεικνύονται, απουσιάζουν. Σ' αυτές τις μέρες του μίσους χρειαζόταν κάτι παραπάνω από μερικά αμήχανα λόγια ενός αρχηγού κρατιδίου δύο μέρες μετά».

«Φαίνεται να είναι απλά ζήτημα χρόνου μέχρι να έχουμε πάλι νεκρούς, όπως τότε στις επιθέσεις στο Μελν ή στο Ζόλινγκεν» υποστηρίζει η Neue Osnabrücker Zeitung αναφερόμενη στις επιθέσεις. «Η ανθρώπινη αξιοπρέπεια είναι απαραβίαστη. Αυτό ισχύει και για όλους τους πρόσφυγες, όσο μεγάλες κι αν είναι οι προκλήσεις αυτό το διάστημα. Όποιος δεν το σέβεται θα πρέπει να φυλακίζεται ή να τιμωρείται στις εκλογές. Αυτό ισχύει ιδιαιτέρα για εκείνους που αποδέχονται μέχρι και τον πυροβολισμό προσφύγων. Το γεγονός ότι το κόμμα Εναλλακτική για τη Γερμανία (σ.σ. μέλη του οποίου πρότειναν τον πυροβολισμό προσφύγων) σημειώνει υψηλά ποσοστά στις δημοσκοπήσεις κρούει τον κώδωνα του κινδύνου. Η Γερμανία δεν πρέπει να πέσει πιο χαμηλά».

Το πρόβλημα της ιδιαίτερης μεταχείρισης της Μ. Βρετανίας

O Ντ. Κάμερον δηλώνει ικανοποιυημένος από τις Βρυξέλλες

Από την άλλη πλευρά η εφημερίδα Kölner Stadt-Anzeiger σχολιάζει σήμερα τις παραχωρήσεις στις οποίες προχώρησε η ΕΕ προς το Ηνωμένο Βασίλειο, προκειμένου να αποφευχθεί ένα Brexit. «Η ΕΕ είναι εγκλωβισμένη σε μια κρίση εμπιστοσύνης μεταξύ των μελών της. Και στην τάση μεμονωμένων κρατών να κοιτούν βραχυπρόθεσμα το προσωπικό τους συμφέρον. Το καλύτερο παράδειγμα είναι ο Ντέιβιντ Κάμερον που πόνταρε τα πάντα σε ένα χαρτί, αφήνοντας τους Βρετανούς να αποφασίσουν για την παραμονή της χώρας στην ΕΕ. Η στρατηγική του πρωθυπουργού συμπυκνώνεται στο εξής: εάν μια σημαντική χώρα όπως η Μ. Βρετανία εμφανίζεται αδιάλλακτη στις Βρυξέλλες, τότε θα της γίνουν κάποιες παραχωρήσεις. Το πρόβλημα δεν είναι η κάθε ρύθμιση που διεκδικούν οι Βρετανοί. Το πρόβλημα είναι το γενικότερο μήνυμα που εκπέμπεται, ότι η αδιάλλακτη στάση ανταμείβεται. Και αν ένας μπορεί να έχει ιδιαίτερη μεταχείριση τότε θέλουν και οι άλλοι».

Αλεξάνδρα Κοσμά / DW

Η πύρρειος νίκη Τσίπρα και η αποχή

Αλλά και η εκκαθάριση της Βουλής από τις Αντιμνημονιακές φωνές.

ΑΝΤΙΚΡΙΖΟΝΤΑΣ κάποιος το εκλογικό αποτέλεσμα «εξπρές» της 20ης Σεπτέμβρη θα μπορούσε να το χαρακτηρίσει και ως «θρίαμβο» του μνημονίου!

Όλη η νέα απάτη στο προσκήνιο - Για τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων στο Αρχιπέλαγος του Αιγαίου και στην ΝΑ Μεσόγειο...

του Γ.Θ. Χατζηθεοδωρου *

ΠΡΙΝ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ  ιδρύθηκε στην Αδριανουπολη της ανατολικης Θρακης από Ελληνες και Τουρκους επιχειρηματιες η ΕΛΛΗΝΟ-ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ !!! Θα χρηματοδοτει μηπως την από κοινου εκμεταλλευση ψαριων;

Παύλος Πολάκης στην Κ.Ε. : «Ο Στέφανος είναι καλό παιδί, αλλά για πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ δεν κάνει»

     Θέλω να ξέρετε σύντροφοι ότι η σημερινή στάση μου δεν κρύβει κάποια συμμαχία. Πήρα την απόφαση να προκαλέσω θέμα ηγεσίας γιατί τόσο εγώ, όσο και ένας κόσμος που νομίζω ότι εκφράζω, ξεμείναμε από υπομονή. Η ανατροπή της υπάρχουσας τάξης πραγμάτων αποτελεί κατά τη γνώμη μου από καιρό, αδήριτη ανάγκη.

Μετά από πέντε χρόνια διακυβέρνησης Μητσοτάκη, έχει δημιουργηθεί στη χώρα μας μια ζοφερή πραγματικότητα και μια καθημερινότητα μέσα στην οποία ασφυκτιά κάθε Έλληνας δημοκρατικός πολίτης. Η κατάλυση του κράτους δικαίου στην Ελλάδα, έφτασε να αποτελεί θέμα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ενώ συνεχώς πληθαίνουν τα σχετικά άρθρα στο διεθνή τύπο, τα οποία μας κάνουν διεθνώς ρεζίλι. Να θυμίσω για παράδειγμα ότι, για τα λεφτά του Ταμείου Ανάκαμψης, που το επιτελικό κράτος μοιράζει σε φίλους και γνωστούς, είναι σε εξέλιξη έρευνα από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία για σκανδαλώδεις αναθέσεις ύψους 2,5 δις ευρώ. Στην τελευταία δε έρευνα του ευρωβαρόμετρου, η οποία δημοσιεύτηκε και στην Ετήσια Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για το Κράτος Δικαίου, το 98% των Ελλήνων πιστεύει ότι η διαφθορά είναι διάχυτη στη χώρα μας. Μια καθαρή Ευρωπαϊκή πρωτιά για το καθεστώς Μητσοτάκη.

Στην Ελλάδα 2.0, αποδεδειγμένα παρακολουθούνται υπουργοί, μεταξύ των οποίων και ο υπουργός εξωτερικών, παρακολουθείται ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ, πολιτικοί αντίπαλοι, δημοσιογράφοι, δικαστικοί και “δεν τρέχει τίποτα”. Απλά έκανε ένα λάθος ο ανιψιός, παίζοντας με την ΕΥΠ. Σε κάθε άλλη δυτική δημοκρατία, η κυβέρνηση θα είχε καταρρεύσει. Στην Ελλάδα, το καθεστώς Μητσοτάκη καμία ευθύνη δεν έχει. Η Ελληνική Δικαιοσύνη αποφάνθηκε, φταίει απλά η εταιρεία. Άλλωστε στην Ελλάδα του Μητσοτάκη πάντα φταίει κάποιος άλλος: για το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών έφταιγε ο σταθμάρχης, για την πρόσφατη πυρκαγιά που μπήκε μέσα στον αστικό ιστό της Αθήνας, έφταιγαν οι ασυνείδητοι πολίτες που δεν καθάρισαν τα οικόπεδα τους, για την πλημμύρα στη Θεσσαλία έφταιγε η κλιματική αλλαγή και τα ακραία καιρικά φαινόμενα, ενώ για το ναυάγιο στην Πύλο δεν έφταιγε παραδόξως κανείς.

Σε αυτό το πολιτικό σκηνικό, που μας θυμίζει ολοένα και περισσότερο περασμένες δεκαετίες, ήρθε να προστεθεί και το τρομακτικό πληθωριστικό κύμα, το οποίο σε συνδυασμό με το κλείσιμο του ματιού της κυβέρνησης στα καρτέλ για αισχροκέρδεια δίχως έλεγχο και δίχως τέλος, έχει οδηγήσει τους πολίτες σε απελπισία. Φυσικά και πάλι, κάποιος άλλος φταίει, ο πόλεμος στην Ουκρανία, οι Χούθι, οι καταναλωτές που αγοράζουν όλο το καρπούζι και όχι μια φέτα ή που ξεχνάνε να κλείσουν τα φώτα και το θερμοσίφωνα, για να θυμηθούμε μερικές από τις προκλητικές δηλώσεις υπουργών της κυβέρνησης. Τα καρτέλ κάνουν πάρτι, στην ενέργεια έχουμε δεύτερο κύμα ανόδου των τιμών (φαίνεται τα μεγαλοστελέχη της ΔΕΗ δεν έμειναν ικανοποιημένα από τα μπόνους που έλαβαν), στη βενζίνη έχουμε σταθερά μια από τις ακριβότερες τιμές πώλησης στην ευρωζώνη, ενώ στα σούπερ μάρκετ οι αυξήσεις των τιμών προκαλούν απελπισία. Ο μισθωτός υποφέρει και τις τελευταίες μέρες κάθε μήνα, ζει περιμένοντας… Σίγουρα πάντως δεν λέει γρίπη είναι θα περάσει…

Ο μισθωτός δουλεύει για να κερδοσκοπούν σε βάρος του, χωρίς έλεγχο και δίχως όριο, λίγες οικογένειες.

Το πρόσφατο αποτέλεσμα των ευρωεκλογών, μας δείχνει με τον πιο σαφή τρόπο ότι οι πολίτες αναζητούν πλέον εναλλακτική λύση. Δυστυχώς, όμως, την ίδια στιγμή που το καθεστώς Μητσοτάκη βρίσκεται σε διαδικασία κατάρρευσης, ο ΣΥΡΙΖΑ αδυνατεί να καρπωθεί τη δυσαρέσκεια του κόσμου. Στις πρόσφατες ευρωεκλογές είχαμε ένα οριακά αρνητικό αποτέλεσμα, ενώ για πρώτη φορά από το 2014, το ΠΑΣΟΚ μας προσπέρασε σε αρκετές εκλογικές περιφέρειες, ενώ σε κάποιες λίγες, ήμασταν και τέταρτο κόμμα. Στις πρόσφατες δημοσκοπήσεις μάλιστα, φαίνεται ότι ο ΣΥΡΙΖΑ σταθεροποιείται στη τρίτη θέση με κίνδυνο να βρεθεί άμεσα ακόμα πιο κάτω (ποτέ δεν τις πίστεψα απόλυτα, για αυτό δεν αναφέρω λεπτομέρειες).

Θα το πω όσο πιο ξεκάθαρα γίνεται: αν σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ δεν εμφάνιζε αυτή την εικόνα παρακμής, ο Μητσοτάκης θα μετρούσε αντίστροφα.

Αντ’ αυτού, στη χώρα έχει δημιουργηθεί μια ιδιαίτερα οριακή κατάσταση. Η οικονομική ανασφάλεια, το αίσθημα της αδικίας, οι συνεχείς αποχαιρετισμοί παιδιών, ανιψιών και εγγονιών που φεύγουν για το εξωτερικό, αποτελούν το καλύτερο λίπασμα για την ακροδεξιά. Κινδυνεύουμε να βρεθούμε σε λίγο καιρό, με μια ακραία δεξιά κυβέρνηση, ντυμένη με ένα νεοφιλελεύθερο “φερετζέ”, στην οποία θα κάνει αντιπολίτευση ένα κόμμα της λαϊκίζουσας ακροδεξιάς, με πρόεδρο τον οποίο, τα πολύ ναζιστικά τον βρίσκουν αντίθετο. Σας μιλώ για έναν υπαρκτό κίνδυνο για την πατρίδα, σε μια στιγμή που τα γεωπολιτικά παιχνίδια στη “γειτονιά” μας αναζητούν τη δημιουργία “ευνοϊκών σχηματισμών”.

Σε μια τόσο κρίσιμη για τη χώρα πολιτική συγκυρία, άλλη υπομονή δεν χωράει. Η κλεψύδρα αδειάζει επικίνδυνα τόσο για το ΣΥΡΙΖΑ, όσο και για τη χώρα.

Σε αυτές τις συνθήκες, θεωρώ υποχρέωση μου να βγω μπροστά προκειμένου να ηγηθώ μιας ριζοσπαστικής επανίδρυσης του ΣΥΡΙΖΑ, ως ενός κόμματος του λαού.

Σύντροφοι, γνωρίζω πολύ καλά πως η διαδικασία αυτή για κανέναν δεν είναι ευχάριστη, ειδικά μετά τα όσα έχουμε περάσει από τις εκλογές του 2023 μέχρι σήμερα. Ούτε για εμένα είναι. Είμαι σίγουρος επίσης, ότι όλοι σας θα αναρωτιέστε: Παύλο εσύ πριν ένα χρόνο στήριξες τον Στέφανο, τι άλλαξε; Σε νοιάζει και εσένα μόνο η καρέκλα; Έχω λοιπόν υποχρέωση να απαντήσω, γιατί ποτέ μου δεν κρύφτηκα για τίποτα.

Νομίζω πως όλοι καταλαβαίνουν αρχικά την πασιφανή αναντιστοιχία. Αν με ενδιέφερε απλά και μόνο να γίνω πρόεδρος, θα είχα θέσει υποψηφιότητα πέρσι. Αντιθέτως, εγώ έκανα την επιλογή να στηρίξω τον Στέφανο γιατί είδα στο πρόσωπο του την ελπίδα. Είδα ότι μπορεί να προσεγγίσει αποτελεσματικά ένα μέρος του κόσμου. Και η επιλογή μου αυτή να στηρίξω το Στέφανο, σε αντίθεση με πολλούς άλλους, έγινε χωρίς καμία κουβέντα για ανταλλάγματα σε θέσεις. Τόσο τον Αλέξη, όσο και τον Στέφανο, τους στήριξα χωρίς καμία προϋπόθεση, χωρίς κανένα αντάλλαγμα, χωρίς καμία συμφωνία για θέσεις και προκαλώ τον οποιονδήποτε να με διαψεύσει εδώ και τώρα. Σήμερα, μέσα σε αυτή την αίθουσα.

Δεν θα κρυφτώ, δυστυχώς, έπεσα έξω. Ο Στέφανος, και καλό παιδί είναι, και φιλότιμο παιδί είναι, και καλές προθέσεις μπορεί να έχει, αλλά για πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ δεν κάνει. Η συνεχόμενη και σε ένα βαθμό εμμονική υπερπροβολή της προσωπικής του ζωής, των προσωπικών του επιλογών, του πλούτου του, του γούστου του, της “επιτυχημένης” προσωπικής του πορείας, μέσω των κοινωνικών δικτύων και της τηλεόρασης, σκέπασε από την πρώτη μέρα κάθε προγραμματική θέση του κόμματος. Οι θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ δεν ακούγονται στην κοινωνία γιατί τις σκεπάζει ο θόρυβος Κασσελάκη. Ένας θόρυβος που ο ίδιος επιδιώκει και ο οποίος από ένα σημείο και μετά φαίνεται να αποτελεί τον βασικό του στόχο. Ο κόσμος μπορεί να βλέπει τον Κασσελάκη, αλλά δεν τον ακούει!

Ο Στέφανος παρέλαβε ένα κόμμα αριστερό, συλλογικό και όχι ένα κόμμα λευκών επιταγών και εξωθεσμικής κυριαρχίας συνεργατών και υποστηρικτών, οι οποίοι δρουν σε βάρος των θεσπισμένων οργάνων. Το αποτέλεσμα, σχεδόν ένα χρόνο μετά, είναι ένα κόμμα χωρίς αναπληρωμένη Πολιτική Γραμματεία, ενώ είχε αναπληρωθεί η Κεντρική Επιτροπή, ένα κόμμα χωρίς αντικατάσταση του Αναπληρωτή Γραμματέα και αρμόδιου για το Οργανωτικό, ένα κόμμα υπό διάλυση.

Στο 4ο συνέδριο, το οποίο δυναμιτίστηκε λίγες ημέρες πριν την έναρξη του από την επιστολή του Αλέξη, στήριξα εκ νέου τον Στέφανο, ο οποίος συμφώνησε πως κάποια πράγματα πρέπει να αλλάξουν. Όλοι μαζί, συμφωνήσαμε όπως θα πρέπει επιτέλους να δημιουργηθεί γύρω από τον πρόεδρο ένα πολιτικό κέντρο και πως τα όργανα του κόμματος θα πρέπει επιτέλους να μπουν σε τακτική λειτουργία. Δυστυχώς, τίποτα δεν άλλαξε τελικά. Συνεχίστηκε η ενός ανδρός αρχή, κανένα πολιτικό κέντρο δεν σχηματίστηκε γύρω από τον πρόεδρο και οι ίδιοι άνθρωποι γύρω του, συνέχισαν να λειτουργούν με τρόπο που θυμίζει Βυζάντιο.

Έτσι, φθάσαμε στις ευρωεκλογές χωρίς ανάθεση αρμοδιοτήτων σε όλα τα μέλη της Κεντρικής Επιτροπής και τους βουλευτές μέχρι και λίγο πριν το τελευταίο δεκαπενθήμερο. Επικοινωνιακά, φάνηκε ότι χτίζουμε ένα προφίλ προέδρου για τον οποίο και μόνο, άξιζε να μας ψηφίσει ο κόσμος. Σε αυτή τη λανθασμένη στρατηγική, ήρθαν να προστεθούν διάφορα λάθη της τελευταίας στιγμής ως αποτέλεσμα της προσπάθειας υπερπροβολής του προέδρου, τα οποία μας στοίχισαν κάποιες επιπλέον ποσοστιαίες μονάδες στο τελικό αποτέλεσμα.

Σε αυτή την εικόνα του κόμματος, έρχονται να προστεθούν οι διάφοροι καλοθελητές, οι οποίοι μέσω της συνεχούς υποβάθμισης του ΣΥΡΙΖΑ και με τις ευλογίες της διαπλοκής, σχεδιάζουν σενάρια δημιουργίας ενός νέου κεντροαριστερού σχηματισμού προβαλλόμενου ως τη μόνη εναλλακτική λύση για την ανατροπή Μητσοτάκη. Πως γίνεται μέρος του σχηματισμού αυτού που θα φέρει την ανατροπή, να αποτελεί ότι πιο παλιό και καταδικασμένο ως πρακτική, είναι ένα ερώτημα προς απάντηση. Και μιλώ για πρακτικές, δεν μιλώ για πρόσωπα αξιόλογα που πραγματικά υπάρχουν.

Θα βρεθούν διάφοροι να πουν πως ότι κάνω, είναι απλά από αντίδραση για τη διαγραφή μου από την ΚΟ μετά το στημένο ξέσπασμα της κ. Λινού. Χωρίς αμφιβολία η διαγραφή μου με ενόχλησε και πολύ μάλιστα. Μετά από μια ετεροχρονισμένη και κακοστημένη παράσταση της κ. Λινού, ο πρόεδρος, αδιαφορώντας για τις αμέτρητες μάχες που έχω δώσει για την παράταξη, μάχες που έχω πληρώσει με μεγάλο προσωπικό κόστος, με έθεσε εκτός κοινοβουλευτικής ομάδας σε χρόνο ρεκόρ, χωρίς καν να με ειδοποιήσει πριν. Την ίδια στιγμή, χρειάστηκε ένα μήνα για να αποπέμψει την κ. Λινού μετά τις αποκαλύψεις μου για τις πρακτικές της. Το περιβάλλον του προέδρου θέλησε να ελέγξει νομικά τα όσα αποκάλυψα και όχι να αποφασίσει πολιτικά, βάζοντας μπροστά την ηθική πλευρά της υπόθεσης. Η περίπτωση της κ. Λινού στέκει και νομικά, αλλά ακόμα και αν δεν έστεκε, από πότε στο ΣΥΡΙΖΑ πιστεύουμε πως “ότι είναι νόμιμο είναι και ηθικό”; Πρόκειται για μια καθαρά προσχεδιασμένη κίνηση από τον πρόεδρο και το περιβάλλον του. Φαίνεται ότι κάποιοι από καιρό έψαχναν την αφορμή για να “ξεμπερδέψουν” μαζί μου. Δεν είχαν υπολογίσει όμως σωστά το κύμα οργής που θα ξεσήκωνε η διαγραφή μου. Αντί με εντολή προέδρου, η κοινοβουλευτική ομάδα να βρεθεί σύσσωμη στο πλάι μου, αναδεικνύοντας την αποκάλυψη που έκανα, για την διασπάθιση άνω του ενός εκατομμυρίου ευρώ στο Κέντρο Υγείας Φιλιατρών, φτάσαμε να απολογούμαστε και εγώ δεν έχω καταλάβει ακόμα γιατί.

Είχαν πάντως προηγηθεί και άλλα επεισόδια. Να σας θυμίσω ότι, η πρωτοφανής στην πολιτική ιστορία επιβολή κομματικής πειθαρχίας σε κόμμα της αντιπολίτευσης για νομοσχέδιο της κυβέρνησης και η μη ψήφιση από μέρους μου του νομοσχεδίου για την ισότητα στον πολιτικό γάμο και την τεκνοθεσία, είχε ως αποτέλεσμα την απομάκρυνση μου από τη θέση του Συντονιστή των Τομέων, από το προεδρείο της κοινοβουλευτικής ομάδας και από το Εκτελεστικό Γραφείο. Δεν έπιασα τότε, όπως άλλοι, στασίδι στα Πετσοταισμένα ΜΜΕ, για να βγάλω τον πόνο μου. Δέχτηκα τον Τομέα Διαφάνειας που μου ανατέθηκε και συνέχισα με τους συνεργάτες μου τη δουλειά που κάναμε από καιρό.

Η διαφωνία μου στο επίμαχο νομοσχέδιο δεν ήταν ούτε η πρώτη ούτε η τελευταία μου με τον πρόεδρο. Είχα διαφωνήσει πιο πριν για διάφορες θέσεις του κόμματος (όπως η αγορά των F35) αλλά και για τις αρχηγικές πρακτικές του και την συνολική εικόνα που βγάζουμε προς τα έξω. Καμία από αυτές τις διαφωνίες δεν βγήκε προς τα έξω, όχι τουλάχιστον με τρόπο που να δημιουργεί πρόβλημα στο κόμμα.

Μα θα μου πει κάποιος, καλά ρε Παύλο, για όλο αυτό που ζούμε ως κόμμα φταίει μόνο ο Κασελλάκης που στην τελική είναι μόλις ένα χρόνο πρόεδρος; Όποιος με παρακολουθεί, δεν μπορεί να έχει ξεχάσει το κείμενο που είχα καταθέσει στην κρίσιμη ΚΕ πριν την απόφαση για τη διεξαγωγή προεδρικών εκλογών και με το οποίο ασκούσα έντονη κριτική στην καταστροφική κατά την άποψη μου για το κόμμα περίοδο, 2019-2023.

Σας παραπέμπω στο κείμενο αυτό. Συνοπτικά μόνο, θα πω ότι η εκλογική κατάρρευση το 2023 ήρθε γιατί μετά το 2019, ως αξιωματική αντιπολίτευση, κάθε μέρα που περνούσε, κάναμε και ένα μικρό συμβιβασμό, δεχόμενοι να παίξουμε το παιχνίδι με κανόνες προκαθορισμένους από τον πολιτικό μας αντίπαλο. Με κανόνες ήττας δηλαδή. Η τακτική αυτή, μας οδήγησε σε όλο και πιο απολιτίκ επιλογές: αποφεύγαμε την ιδεολογική αντιπαράθεση και δεν εκφέραμε καθαρό πολιτικό λόγο, με στόχο να κερδίσουμε τον περίφημο χώρο του κέντρου. Αποφασίσαμε για έναν ανεξήγητο σε εμένα λόγο, να στρογγυλέψουμε και να λειάνουμε το λόγο μας, δείχνοντας όσο το δυνατόν πιο συστημικοί. Λανθασμένα πιστέψαμε ότι αν δεν κάνουμε κάποιο σοβαρό λάθος ο Μητσοτάκης θα πέσει μόνος του σαν ώριμο φρούτο.

Στην περίοδο της πανδημίας, μετά το πρώτο κύμα, ουσιαστικά νομιμοποιήσαμε στα μάτια του κόσμου τις καταστροφικές επιλογές της κυβέρνησης, οι οποίες τελικά οδήγησαν στο να είμαστε η πρώτη χώρα σε νεκρούς στη Δ. Ευρώπη, ανά εκατομμύριο κατοίκους. Αντί όλοι μαζί συντεταγμένα, να απαιτούμε καθημερινά τη δημιουργία πραγματικών ΜΕΘ, την πρόσληψη προσωπικού, την εισαγωγή και μαζική χρήση των φαρμάκων κατά του κορωνοιού, συνταχθήκαμε πίσω από το επικοινωνιακό αφήγημα της κυβέρνησης ότι “το εμβόλιο είναι το μοναδικό όπλο”, δεχθήκαμε αδιαμαρτύρητα τα αλλεπάλληλα σκληρά lock down (ενώ η υπόλοιπη Ευρώπη επέστρεφε στην κανονικότητα) και δεν σταθήκαμε δίπλα στους πολίτες όταν βίωναν τον αυταρχισμό και τα πειθαναγκαστικά μέτρα της ΝΔ. Φθάσαμε μάλιστα μέχρι το σημείο να πούμε ότι, “κι εμείς τον Τσιόδρα θα βάζαμε” και καλούσαμε τον Μητσοτάκη να διορίσει κοινής αποδοχής Υπουργό Υγείας. Ποιος ήταν ο στόχος μας; Η αδιαμαρτύρητη εφαρμογή της καταστροφικής κυβερνητικής πολιτικής; Ποτέ δεν κατάλαβα.

Κυρίως, όμως, δώσαμε την εντύπωση στην κοινωνία ότι είχαμε εγκαταλείψει τη μάχη κατά της διαπλοκής και της διαφθοράς. O ΣΥΡΙΖΑ, εδέησε να ασχοληθεί με το πλιάτσικο των απευθείας αναθέσεων, μόνο μετά το ξεμπρόστιασμα του Πάτση από τον Τομέα Διαφάνειας. Έπρεπε ο λογαριασμός να φτάσει τα 15δις ευρώ για να αντιληφθεί ο ΣΥΡΙΖΑ ότι η σωρεία υποθέσεων που ο Τομέας Διαφάνειας αναδείκνυε επί καθημερινής σχεδόν βάσης τα τελευταία 3 χρόνια, δεν αποτελούσαν μεμονωμένες περιπτώσεις, ούτε σκανδαλολογία, αλλά οργανωμένο και συστηματικό σχέδιο της κυβέρνησης για διασπάθιση του δημοσίου χρήματος με πρόσχημα την πανδημία.

Προεκλογικά, η αλλοπρόσαλλη και χωρίς πολιτικό πρόσημο σύνθεση των ψηφοδελτίων, τα λάθη της τελευταίας στιγμής και κυρίως η στρατηγική να ζητάμε το σχηματισμό προοδευτικής κυβέρνησης από το ΠΑΣΟΚ (αρχικά και από το ΜΕΡΑ25 και το ΚΚΕ), χωρίς να έχει προηγηθεί οποιαδήποτε προγραμματική σύγκλιση, μας κόστισαν πολύ στο τελικό αποτέλεσμα. Συνολικά, δώσαμε την εντύπωση στους πολίτες που μας στήριζαν τα προηγούμενα χρόνια, πως έχουμε υιοθετήσει και εμείς την άποψη ότι πλέον δεν υπάρχουν σαφείς ιδεολογικές και πολιτικές γραμμές και κατευθύνσεις, καθώς και ότι το επίδικο συνίσταται στο ποιος είναι ή φαίνεται καλύτερος διαχειριστής. Αυτή ήταν η μεγάλη παγίδα που μας έστησε ο Κυριάκος Μητσοτάκης και το σύστημα και δυστυχώς πέσαμε μέσα!

Τέλος, σημαντικό μερίδιο στην ήττα έπαιξε και η παντελής απουσία αντιπολίτευσης σε καίρια εθνικά θέματα. Κάναμε μείζον ζήτημα τον φράκτη και δεν “σηκώσαμε” επικοινωνιακά την ακύρωση του East Med, ενός αγωγού που θα καθιστούσε ενεργειακό κόμβο την Ελλάδα και θα μας έδινε γεωστρατηγικό βάθος και ισχύ. Επιτρέψαμε στον Μητσοτάκη να εργαλειοποιήσει τα θέματα εξωτερικής πολιτικής και ασφάλειας, χωρίς ποτέ να του ασκήσουμε σοβαρή κριτική που δεν παρεμπόδισε τη σύναψη του Τουρκολιβυκού Μνημονίου και την διεθνή κατοχύρωση του Turkaegen, και χωρίς ποτέ να εξηγήσουμε επαρκώς στον Ελληνικό Λαό ότι θα βρούμε μπροστά μας την οριοθέτηση της ΑΟΖ με την Αίγυπτο και την Ιταλία, με αναγνώριση μειωμένης επήρειας στα νησιά μας.

Για να επανέλθω στο σήμερα, αναγνωρίζω ότι ο Κασελλάκης ανέλαβε το ΣΥΡΙΖΑ μετά από μια μεγάλη εκλογική ήττα, σε μια πραγματικά δύσκολη στιγμή και με πολλούς εχθρούς και υπονομευτές απέναντι του. Η κατάσταση, όμως, ήταν γνωστή και δεδομένη. Όπως όλοι, έτσι και αυτός κρίνεται σε υπαρκτές συνθήκες και όχι με βάση υποθετικά σενάρια.

Θέλω να ξέρετε σύντροφοι ότι η σημερινή στάση μου δεν κρύβει κάποια συμμαχία. Πήρα την απόφαση να προκαλέσω θέμα ηγεσίας γιατί τόσο εγώ, όσο και ένας κόσμος που νομίζω ότι εκφράζω, ξεμείναμε από υπομονή. Η ανατροπή της υπάρχουσας τάξης πραγμάτων αποτελεί κατά τη γνώμη μου από καιρό, αδήριτη ανάγκη.

Σε μια τόσο κρίσιμη για τη χώρα πολιτική συγκυρία άλλη αναμονή δεν χωράει. Ο ΣΥΡΙΖΑ ή θα προχωρήσει σε μια ριζική επανίδρυση ως ένα κόμμα του λαού ή θα αφανιστεί.

Γνωρίζω καλά ότι η σημερινή μου ομιλία, θα δώσει το σύνθημα σε όλα τα Πετσοταισμένα ΜΜΕ, σε όλο το σύστημα της διαπλοκής να επιτεθεί.

Συντεταγμένα τα ΜΜΕ, με δεκανίκι και κάποιους πρώην ή και τωρινούς συντρόφους, θα προσπαθήσουν να πείσουν τον κόσμο για τον κίνδυνο επικράτησης του Πολακισμού στο ΣΥΡΙΖΑ και στην πολιτική ζωή της χώρας.

Καλώς να το κάνουν! Διαφήμιση θα μου κάνουν!

Στη συνείδηση του κόσμου, Πολακισμός σημαίνει αδιαπραγμάτευτη και χωρίς τέλος μάχη με τη διαφθορά και τη διαπλοκή. Πολακισμός σημαίνει ξεκάθαρες κουβέντες και διαρκής πάλη για την προκοπή του τόπου και όχι μάσα για τους λίγους κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες.

Στην ερώτηση τι πρέπει Παύλο να αλλάξει στο κόμμα, εγώ δεν πρόκειται να σας πουλήσω “αδιαμεσολάβητη σχέση”. Όχι επειδή την έχω χτίσει όλα τα χρόνια του πολιτικού μου βίου, αλλά γιατί θεωρώ πως σε κάθε σοβαρό κόμμα θα πρέπει να υπάρχουν όργανα που να λειτουργούν με συγκεκριμένους κανόνες.

Το θέμα είναι να δούμε πως μπορούμε να ενισχύσουμε τη συμμετοχή των μελών στα όργανα με τρόπο ποιοτικό και όχι μόνο ποσοτικό και πως αυτά θα λειτουργούν πιο δημοκρατικά, όντας ταυτόχρονα πιο αποτελεσματικά. Οι αλλοπρόσαλλες ιδέες που ανήκουν σε άλλες πολιτικές κουλτούρες δεν βοηθούν. Να σας δώσω ένα συγκεκριμένο παράδειγμα: τον Απρίλη του 2024, πάνω από 60.000 μέλη μας πήραν μέρος σε μια “καινοτόμο διαδικασία” για να χρησιμοποιήσω τα λόγια του προέδρου, ψηφίζοντας στις προκριματικές εκλογές για τους υποψήφιους του ευρωψηφοδελτίου. Το αποτέλεσμα που δώσαμε στη δημοσιότητα, ήταν ένας αλφαβητικός κατάλογος ανά εκλογική περιφέρεια. Και σας ρωτάω ευθέως, με την απόφαση μας αυτή “προσθέσαμε δημοκρατία” στο κόμμα;

Τώρα, διαβάζουμε και για άλλες εντελώς αλλοπρόσαλλες προτάσεις σχετικά με τις αλλαγές στο καταστατικό, μεταξύ των οποίων και η αστεία αλλαγή ονόματος. Πάμε σε ένα μοντέλο το οποίο βρίσκεται μακριά από τις δομές που παραδοσιακά έχουμε αναπτύξει. Σε ένα κόμμα του προέδρου, με επιλογές όλο και πιο απολιτίκ. Οι οργανώσεις μελών, να γίνουν λέει λέσχες μελών. Μιλάμε σοβαρά; Αντί να προσθέσουμε δημιουργικά και με αριστερό πρόσημο στα όσα έχουμε συλλογικά καταφέρει, κάνουμε την επιλογή να ενισχύσουμε και άλλο την τεχνοκρατική αντίληψη και να μειώσουμε περισσότερο το πολιτικό περιεχόμενο; Δεν μας έφταναν τα Thinks Tanks που από την ανακοίνωση τους μέχρι σήμερα δεν έχουν προσφέρει απολύτως τίποτα στο κόμμα;

Τους τελευταίους μήνες, το κόμμα βιώνει μια οργανωτική κατάρρευση. Θα πρέπει να ξαναδούμε από την αρχή τη λειτουργία των οργάνων, τον τρόπο με τον οποίο καθορίζονται οι προγραμματικές μας θέσεις και πως αυτές θα αποτελούν στο μέλλον μια σταθερή βάση για τις τοποθετήσεις των στελεχών μας, τόσο μέσα στο κοινοβούλιο, όσο και κατά τις δημόσιες εμφανίσεις τους.

Το 2019 πήραμε την απόφαση να προχωρήσουμε στο άνοιγμα του κόμματος στην κοινωνία θέλοντας να αντιστοιχίσουμε τον ΣΥΡΙΖΑ, που οργανωτικά είχε μείνει στο 3%, με την πραγματική του διείσδυση. Η γραμμή ήταν άνοιγμα του κόμματος στην κοινωνία, αύξηση των μελών, δημιουργία νέων οργανώσεων και ενίσχυση της παρουσίας του κόμματος σε όλες τις κοινωνικές δράσεις.

Στις εσωτερικές εκλογές του 2022, τις πρώτες εκλογές προέδρου από τη βάση, είχαμε την εγγραφή 110.000 νέων μελών, ενώ στις κάλπες ήρθαν 150.000 μέλη μας. Στις τελευταίες εκλογές, όταν και εκλέξαμε πρόεδρο του κόμματος τον Στέφανο, ψήφισαν 135.000 μέλη μας.

Και, όμως, στο λίγο χρονικό διάστημα που κατείχα τη θέση του Συντονιστή, μπορώ να σας πω ότι ψάχναμε με το τουφέκι ανθρώπους να μας βοηθήσουν. Και να είστε σίγουροι ότι δεν έφταιγε μόνο το κλίμα διάσπασης και οι αποχωρήσεις που είχαμε. Φαίνεται κατά τη γνώμη μου ότι η φάση αυτή έχει εξαντλήσει τη δυναμική της και από εδώ και πέρα χρειάζονται και άλλες κινήσεις. Να θυμίσω απλά ότι στις αντίστοιχες εκλογές του ΠΑΣΟΚ το 2021 προσήλθαν πάνω από 250.000 ψηφοφόροι, ενώ σε αυτές τη ΝΔ το 2015 πάνω από 400.000.

Σε γενικές γραμμές συνεπώς, η προσπάθεια διεύρυνσής του κόμματος δεν ήταν ιδιαίτερα επιτυχής καθώς ο αριθμός των μελών παρέμεινε εξαιρετικά μικρός, τόσο σε σχέση με τα εκλογικά μας ποσοστά, όσο και σε σχέση με την δυναμική που απαιτείται να αναπτύξουμε αν θέλουμε πραγματικά να φέρουμε δύσκολες αλλαγές στον τόπο, θίγοντας τα συμφέροντα που νέμονται τον πλούτο της χώρας.

Η προσπάθεια που ξεκίνησε το 2019 δεν στηρίχθηκε το ίδιο από την κομματική ελίτ, για να μην πω ότι πολεμήθηκε από κάποιο μέρος της και αυτό είχε ως αποτέλεσμα να αποτύχουμε στη δημιουργία μιας νέας δυναμικής τόσο συνολικά, όσο και σε τοπικό επίπεδο, ενώ δεν καταφέραμε να χτίσουμε την αντίληψη ενός κόμματος η λειτουργία του οποίου, θα πατά στη βάση.

Βασικές Προγραμματικές Θέσεις

Δεν είμαι από αυτούς που πιστεύουν ότι η έλλειψη προγραμματικών θέσεων έπαιξε τον πιο σημαντικό ρόλο στην εκλογική υποχώρηση του ΣΥΡΙΖΑ. Αντιθέτως, πιστεύω ότι στους περισσότερους τομείς, κάναμε καλή δουλειά .

Θεωρώ ότι, με βάση το υπάρχον πρόγραμμα θα πρέπει να κάνουμε μικρές αλλαγές που θα διατρέχουν κάθετα την πρόταση μας, προκειμένου να διατυπώσουμε ένα νέο το οποίο θα πρέπει στο σύνολό του:

• να είναι λαϊκά κατανοητό, όντας αναγκαίο για την κοινωνική πλειοψηφία
• να κάνει σαφές σε ποιες κοινωνικές ομάδες απευθύνεται, με τρόπο που να πείθει γιατί είναι προς το συμφέρον τους να συνταχθούν μαζί μας
• να περιέχει μια σαφώς διαφορετική “ποσόστωση των συστατικών από τα οποία αποτελείται”, δίνοντας έμφαση στις βασικές ανάγκες και τα δικαιώματα της εργαζόμενης κοινωνικής πλειοψηφίας, χωρίς να εξαντλεί το ριζοσπαστισμό του στο δικαιωματισμό.

Στην προμετωπίδα ενός τέτοιου προγράμματος θα πρέπει να βρίσκονται έξι βασικοί άξονες:

1. Σταδιακή Κατάργηση μέρους των Μνημονιακών Νόμων και μέρους των νόμων Μητσοτάκη

14 χρόνια και κάτι έχουν περάσει από την ημέρα που ο Γ. Παπανδρέου μας ανακοίνωσε από το Καστελόριζο την παράδοση της Ελλάδας στο ΔΝΤ και τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης. Σε αυτά τα 14 χρόνια, το Δημόσιο έχασε τον έλεγχο στις τράπεζες, στα αεροδρόμια, στα λιμάνια, στα τρένα, στα ΕΛΠΕ, στην ενέργεια ενώ σε μισθούς και συντάξεις είχαμε σημαντική μείωση και κατάργηση του 13ου και του 14ου μισθού.

14 χρόνια μετά την επίσημη χρεοκοπία της χώρας, κάθε συζήτηση για επαναφορά του 13ου και του 14ου μισθού ανήκει στο χώρο της επιστημονικής φαντασίας. Την ίδια στιγμή, οι τραπεζίτες ανακοινώνουν την επαναφορά μπόνους, των οποίων το ύψος προκαλεί τον Έλληνα πολίτη.

Το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας δεν έγινε εν κρυπτώ σύντροφοι. Το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και της απώλειας ελέγχου του δημοσίου σε κρίσιμους εθνικούς τομείς, ντύθηκε με το μανδύα των από καιρό επιβεβλημένων αλλαγών τις οποίες καθυστερούσε η αναχρονιστική αριστερά, μέσω της ιδεολογικής της ηγεμονίας κατά τον τσεκουρομάχο Βορίδη και με τον Χατζηδάκη να σβήνει τούρτα σε ρόλο σούπερμαν.

Έχουμε σχεδόν ξεπεράσει το κρίσιμο σημείο. Αν σήμερα δεν ορθώσουμε τοίχος απέναντι στη νεοφιλελεύθερη λαίλαπα που υποθηκεύει το μέλλον των παιδιών μας, αύριο θα είναι αργά.

Σύντροφοί, οι μνημονιακοί νόμοι δεν γράφτηκαν σε πλάκες.

Οι μνημονιακοί νόμοι δεν αποτελούν τις “δέκα εντολές”.

Οι μνημονικοί νόμοι αποτελούν τη “συνταγή” με την οποία το ΔΝΤ και η λεγόμενη ΤΡΟΙΚΑ, σε συμφωνία με τα ντόπια συμφέροντα, υλοποιούν την πιο ακραία αναδιανομή πλούτου που έχει δει η χώρα.

Το καθεστώς Μητσοτάκη, πιστό σε μια ακραία νεοφιλελεύθερη αντίληψη, όχι μόνο δεν κινήθηκε σε μια γραμμή κατάργησης μέρους των μνημονιακών νόμων, αλλά κάνοντας το χατίρι μέρους της ντόπιας κρατικοδίαιτης ελίτ, ήρθε να προσθέσει σε αυτούς.

Δηλώνω με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο και δεσμεύομαι σήμερα από αυτό εδώ το βήμα, ότι θα παλέψω με όλες μου τις δυνάμεις ώστε ο ΣΥΡΙΖΑ να μετατραπεί σε ένα κόμμα που θα διεκδικήσει πρωταγωνιστικό ρόλο στο σχηματισμό μιας πλειοψηφικής κοινωνικής συμμαχίας, η οποία θα διεκδικήσει:

• Τη σταδιακή επαναφορά μισθών και συντάξεων στην προ μνημονίων εποχή.
• Την επαναφορά υπό δημόσιο έλεγχο τουλάχιστον μιας τράπεζας, η οποία θα αποτελέσει εργαλείο ανάπτυξης, χρηματοδοτώντας τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, τις οποίες σήμερα πνίγει ο αθέμιτος ανταγωνισμός και η καθοδηγούμενη από το επιτελικό κράτος ροή των Ευρωπαϊκών Πόρων (βλ. Ταμείο Ανάπτυξης).
• Μια ενιαία ρύθμιση του ιδιωτικού χρέους, με διαγραφή των παράλογων προσαυξήσεων και με αποπληρωμή της υπόλοιπης οφειλής με βάση την πραγματική δυνατότητα του οφειλέτη.
• Την επιστροφή της ΔΕΗ υπό Δημόσιο έλεγχο και την ενεργή παρέμβαση του κράτους για τον έλεγχο του ενεργειακού κόστους.
• Τη σταδιακή επαναφορά στο Δημόσιο μέρους των όσων ξεπουλήθηκαν υπό την απειλή της χρεοκοπίας (αεροδρόμια, λιμάνια κλπ).
• Την κατάργηση Υπερ-Ταμείου και ΤΑΙΠΕΔ και τη δημιουργία Εθνικής Αρχής Διαχείρισης και Προστασίας της Δημόσιας Περιουσίας.
• Την κατάργηση του Πτωχευτικού Κώδικα της ΝΔ.
• Την κατάργηση του νόμου για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, της πανεπιστημιακής αστυνομίας κλπ
• Την κατάργηση του νομοθετικού πλαισίου προστασίας των οικονομικών funds που διαχειρίζονται τα κόκκινα δάνεια.

2. ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ/ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ

Δεν πρέπει να υπάρχει Έλληνας πολίτης, μη ευνοούμενος, που να πιστεύει ότι η λειτουργία της Δικαιοσύνης στη χώρα μας, δεν είναι το λιγότερο προβληματική. Δυστυχώς, οι διορθωτικές κινήσεις πλέον δεν αρκούν. Χρειαζόμαστε μια “μικρή επανάσταση” στο χώρο. Οι αλλαγές στη Δικαιοσύνη σήμερα, δεν αφορούν απλά στην απόδοση ευθηνών για το πως φτάσαμε στη χρεοκοπία της χώρας ή για τις πρακτικές του καθεστώτος Μητσοτάκη, αλλά αποτελούν βασική προϋπόθεση για την ανάπτυξη και την ευημερία του τόπου! Στις εκλογές του 2023, με την προσπάθεια συγκάλυψης τόσο για τα Τέμπη, όσο και για τις υποκλοπές να έχει κιόλας ξεκινήσει, κατεβήκαμε με κεντρικό σύνθημα “Δικαιοσύνη Παντού”. Διστάσαμε ωστόσο να προτείνουμε ριζοσπαστικές λύσεις, για μια αλλαγή που πια αποτελεί λαϊκή απαίτηση.

Καταθέτω λοιπόν για μια ακόμη φορά, 5 βασικές θεσμικές παρεμβάσεις:

• Πρόγραμμα εθελουσίας εξόδου για δικαστές άνω των 60 ετών.
• Δημιουργία 2ης Σχολής Δικαστών.
• Άμεση πρόσληψη δικαστών και δικαστικών υπαλλήλων.
• Ψηφιοποίηση όλων των διαδικασιών.
• Ενοποίηση της προανάκρισης με την κύρια ανάκριση για υποθέσεις δημοσίου συμφέροντος και δυνατότητα χορήγησης μόνο μίας αναβολής, ενός μηνός, σε κάθε βαθμό εκδίκασης για αυτές τις υποθέσεις.

3. ΚΡΑΤΟΣ/ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ

Ο πρώτος νόμος που έφερε στην Βουλή η κυβέρνηση Μητσοτάκη μετά τις εκλογές του 2019, ήταν αυτός που αφορούσε στο “επιτελικό κράτος”. Τον μηχανισμό δηλαδή που τα επόμενα χρόνια θα ήταν υπεύθυνος για τον έλεγχο της ροής του χρήματος.

Με το νόμο του επιτελικού κράτους, η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών, η Ελληνική Ραδιοφωνία και Τηλεόραση καθώς και το Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, περνούν υπό τον έλεγχο της Προεδρίας της Κυβέρνησης, δηλαδή υπό τον έλεγχο του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Αυτό το κράτος, το επιτελικό κράτος Μητσοτάκη, θα πρέπει να γκρεμιστεί από τα θεμέλια. Εμείς, θέλουμε ένα κράτος εγγυητή της κοινωνικής συνοχής και της οικονομικής ευημερίας των εργαζόμενων τάξεων, το οποίο παράλληλα θα στηρίζει με κοινωνικά δίκαιο τρόπο, την παραγωγικότητα και τη βιωσιμότητα των επιχειρήσεων.

Αυτός ο συγκεντρωτικός και αυταρχικός μηχανισμός, πρέπει να διαλυθεί στα εξ ων συνετέθη, μέσω ενός θεσμικού ανασχεδιασμού για τον εκσυγχρονισμό του ρόλου του Κράτους. Απαιτείται μια ολική αναδιάρθρωση των αρμοδιοτήτων μεταξύ Κεντρικής Διοίκησης, Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Αυτοδιοίκησης, στην λογική της αποκέντρωσης των αρμοδιοτήτων και της ενίσχυσης της Αυτοδιοίκησης, η οποία θα δίνει στην τοπική κοινωνία το δικαίωμα να λαμβάνει αποφάσεις που θα αφορούν στο μέλλον και την ευημερία της.

Το κεντρικό Κράτος οφείλει να κρατήσει 4 μόνο αρμοδιότητες:

• τη θέσπιση των κανόνων.
• την εκπόνηση του κεντρικού σχεδίου.
• τη διανομή των κονδυλίων.
• τον τελικό κατασταλτικό έλεγχο.

Όλα τα υπόλοιπα, θα πρέπει να “κατέβουν” στην τοπική αυτοδιοίκηση Α και Β βαθμού, της οποίας το έργο θα πρέπει να ενισχυθεί με το κατάλληλο νομοθετικό πλαίσιο, στην κατεύθυνση μιας πιο ουσιαστικής συμμετοχής των πολιτών στη λήψη αποφάσεων (πραγματική διαβούλευση, τοπικά δημοψηφίσματα κλπ).

4. ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ

Ισχυρό κοινωνικό κράτος, ικανό να ανταποκριθεί άμεσα στις νέες κοινωνικές ανάγκες όπως αυτές διαμορφώνονται κάθε φορά (π,χ, στεγαστικό). Κράτος δίπλα στον πολίτη, ως μέρος ενός νέου κοινωνικού συμβολαίου και όχι κράτος φιλανθρωπίας.

Στην Υγεία, κατάργηση των απαράδεκτων νόμων της ΝΔ που οδηγούν το ΕΣΥ σε διάλυση, σύγκλιση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο για τις δαπάνες υγείας με στόχο ένα σύγχρονο, ισχυρό, δημόσιο και δωρεάν, σύστημα υγείας. Μεροληπτική αναδιανομή της “πίττας” στο χώρο της υγείας υπέρ της εργασίας και εις βάρος του κόστους υλικών και φαρμάκων. Γενναία μισθολογική αναβάθμιση των γιατρών καθώς και των υπολοίπων εργαζομένων του ΕΣΥ.

Στην Παιδεία, άμεση αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης και μισθολογική αναβάθμιση όλων των εκπαιδευτικών. Άμεσο τέλος στην ομηρία των αναπληρωτών εκπαιδευτικών. Δεν είναι αποδεκτό σε μια Δημόσια σχολική μονάδα να υπηρετούν εκπαιδευτικοί διαφορετικών ταχυτήτων. Στα ΑΕΙ, άμεση αποκατάσταση του αυτοδιοίκητου και εκπόνηση Εθνικού Σχεδίου Φοιτητικής Στέγης. Κατάργηση των αντιεκπαιδευτικών νόμων Κεραμέως, κατάργηση του αντισυνταγματικού νόμου Πιερρακάκη για τα Ιδιωτικά Πανεπιστήμια, με ταυτόχρονη αυστηροποίηση του ελέγχου των ιδιωτικών εκπαιδευτικών μονάδων κάθε βαθμίδας.

5. ΝΕΟ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟ ΜΟΝΤΕΛΟ

Καμία προσπάθεια δεν θα τελεσφορήσει και κανένα σχέδιο δεν θα πετύχει, αν δεν διασφαλίσουμε όσα ειπώθηκαν και προηγουμένως: δημόσιος έλεγχος σε συγκεκριμένους στρατηγικούς τομείς (ΔΕΗ, νερό, ΕΛΠΕ, Τραπεζικός χώρος κλπ).

Επίσης, θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι, κανένα νέο παραγωγικό μοντέλο δεν μπορεί να οικοδομηθεί στην Ελλάδα του 2024, χωρίς προηγούμενη γενναία ρύθμιση του ιδιωτικού χρέους όπως ανέφερα και προηγουμένως.

Απέναντι στο διεθνώς αποτυχημένο νεοφιλελεύθερο αφήγημα των «tricle down economics» που έχει υιοθετήσει και εφαρμόζει η ΝΔ και το οποίο βασίζεται στην αρχή ότι η ανάπτυξη θα έρθει από πάνω προς τα κάτω, δηλαδή με φοροελαφρύνσεις και ευνοϊκές ρυθμίσεις στην οικονομική ελίτ η οποία κάτι θα δώσει και στους “διψασμένους”, εμείς πρέπει να αντιτάξουμε την πολιτική της αναδιανομής και της αναβάθμισης της θέσης της μισθωτής εργασίας ως βάση και ως αφετηρία ανάπτυξης. Σύμφωνα με τη ΝΔ, η ανάπτυξη θα έρθει με εκτεταμένες ιδιωτικοποιήσεις σε κάθε παραγωγικό τομέα, μέσω του real estate και με ενίσχυση των μεγάλων τουριστικών μονάδων της χώρας. Το δικό μας σχέδιο, πρέπει να βασίζεται στη ακριβοδίκαιη πληρωμή της εργασίας!

Πρώτα από όλα, όμως, θα πρέπει να απαντήσουμε στο ερώτημα τι θέλουμε και τι μπορούμε να είμαστε ως χώρα το 2030 ή το 2040! Ενεργειακός κόμβος της Ν.Α Ευρώπης (βλέπε Κατάρ); Χώρα με υψηλής προστιθέμενης αξίας αγροδιατροφικό και τουριστικό τομέα (βλ. Τοσκάνη Ιταλίας); Χώρα με έμφαση στην καινοτομία και την τεχνολογία (βλ. Εσθονία); Χώρα με εγχώρια αμυντική και φαρμακευτική βιομηχανία αιχμής (βλ. Ισραήλ); Κατά τη γνώμη μου, μπορούμε να είμαστε πολλά από αυτά μαζί.

Το μόνο σίγουρο είναι, ότι για ευνόητους λόγους, θα πρέπει με κάθε τρόπο να στηρίξουμε την αγροτοκτηνοτροφική παραγωγή, η οποία πλήττεται σήμερα όσο ποτέ. Η αύξηση του ενεργειακού κόστους, η αύξηση του κόστους των ζωοτροφών, η κλιματική αλλαγή και τα ακραία καιρικά φαινόμενα, σε συνδυασμό με την ελλιπή κρατική στήριξη του Κράτους, έχουν οδηγήσει το χώρο, στο όριο της εξαφάνισης. Αν δεν σχεδιάσουμε πολιτικές στήριξης του κλάδου σήμερα, η πρωτογενής παταγωγή της χώρας παραγωγική κινδυνεύει.

Τέλος, απαραίτητη είναι και η νομοθέτηση ενός νέου, δίκαιου, φορολογικού συστήματος και σε αυτή την κατεύθυνση βρίσκεται η τελευταία πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για το νέο φορολογικό. Ταυτόχρονα, θα πρέπει να ενισχύσουμε και τους μηχανισμούς ελέγχου σε σημαντικούς κλάδους της αγοράς που σήμερα κάνουν πάρτι με dj την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Είναι δε αυτονόητο, ότι θα εισπράξουμε μέχρι τελευταίου ευρώ τις απλήρωτες δόσεις των καναλιών, καθώς και τους φόρους επί των υπερκερδών των εταιρειών ενέργειας, καθώς και διύλισης και εμπορίας καυσίμων!

6. EΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Ο πατριωτισμός αποτελεί ταυτοτικό ζήτημα της αριστεράς και του δημοκρατικού κόσμου και δεν το χαρίζουμε σε κανένα. Αποτελεί μέρος της ιστορίας μας και της πολιτικής παρακαταθήκης των αγώνων του ΕΑΜ – ΕΛΑΣ. Σταθερά, απέναντι σε κάθε εθνικισμό, μισαλλοδοξία και πατριδοκαπηλεία, οφείλουμε να ξεκαθαρίσουμε ότι τα δικαιώματα της Ελλάδας σε στεριά, θάλασσα και αέρα, τα οποία κατοχυρώνονται από το ίδιο το Διεθνές Δίκαιο, δεν μπορούν να είναι αντικείμενο οποιασδήποτε διαπραγμάτευσης, είτε διμερούς είτε πολυμερούς. Καμιά αλλαγή της Συνθήκης της Λωζάννης και των Πρωτοκόλλων της δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Μία μόνο διαφορά έχουμε με την Τουρκία: το ζήτημα της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ.

Οφείλουμε να υποστηρίξουμε το ενιαίο αμυντικό δόγμα με την Κύπρο. Οφείλουμε να αντιταχθούμε στη «βοσνιοποίηση» της Κύπρου, μέσω ενός αναθεωρημένου σχεδίου Ανάν, όπου το κυπριακό ζήτημα θα πάψει να είναι ένα ζήτημα εισβολής και κατοχής μίας ανεξάρτητης χώρας από την Τουρκία.

Τέλος, η Ελλάδα θα πρέπει μέσω μιας πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής να αποτελέσει παράγοντα ειρήνης για την περιοχή και όχι να στέλνει όπλα στην Ουκρανία, παίζοντας το ρόλο του “καλύτερου μαθητή” του ΝΑΤΟ. Και φυσικά, η Ελλάδα, σταθερά και αδιαπραγμάτευτα, θα έπρεπε να είναι με το δίκιο των λαών, παίρνοντας σαφή θέση για τη δίχως προηγούμενο γενοκτονία στη Παλαιστίνη.

Κλείνοντας,

Νομίζω, πως σας μίλησα όπως πάντα, ειλικρινά και με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο, χωρίς να αφήσω τίποτα αναπάντητο.

Για όλους τους λόγους που εξήγησα προηγουμένως, καλώ τον πρόεδρο μας, να προσφύγει στη βάση του κόμματος, προκειμένου να δοθεί λύση και να σταματήσει αυτός ο επίπονος κατήφορος.

Το επιχείρημα της εκλογής του μόλις πριν ένα χρόνο, με βάση τα σημερινά δεδομένα, δεν στέκει πολιτικά. Στη συγκεκριμένη χρονική συγκυρία, οι τακτισμοί δεν αποτελούν λύση. Τα εσωτερικά μας προβλήματα κάθε μέρα που περνά, γιγαντώνονται. Η εικόνα του κόμματος είναι το λιγότερο προβληματική και ως αποτέλεσμα έχει, τη συνεχή δημοκοπική μας κατάρρευση. Αν το πρόβλημα δεν λυθεί άμεσα, με τρόπο οριστικό και μέσα από τις διαδικασίες που προβλέπει το καταστατικό μας, σε λίγους μήνες που θα έχει γιγαντωθεί, δεν μπορώ να προβλέψω πως μπορεί να λυθεί. Αν συνεχίσουμε στην ίδια τροχιά, σε λίγους μήνες μπορεί να μην υπάρχει καν, επίδικο.

Καλώ λοιπόν, για μια ακόμη φορά από αυτό εδώ το βήμα, τον πρόεδρο μας, την κρίσιμη αυτή στιγμή, να σταθεί στο ύψος του, να δεχτεί την πρόκληση, να απευθυνθεί στη βάση και να μην οδηγήσει τη διαδικασία στα άκρα.

Σύντροφοι, το τονίζω για μια ακόμη φορά, η υποψηφιότητα μου δεν κρύβει κανένα πίσω της. Είμαι εγώ και εσείς.

Στόχος μας δεν μπορεί παρά να είναι, μια ριζική επανίδρυση του ΣΥΡΙΖΑ ως κόμματος του λαού. Ως κόμματος που εκφράζει την κοινωνία που δρα, σκέφτεται, οραματίζεται και μάχεται.

Για αυτό καλώ όσους και όσες συμμερίζονται τις γενικές αρχές που διατύπωσα, να αυτοοργανωθούν. Να φτιάξουν δίκτυα, ομάδες, συλλογικότητες, παρέες. Σε κάθε χωριό, γειτονιά, πόλη, εργασιακό χώρο, επάγγελμα. Να καταγράψουν διαθεσιμότητες, να μιλήσουν με τους ανθρώπους της «διπλανής πόρτας», να εξηγήσουν, να δώσουν ελπίδα.

Η σημερινή μου στάση δεν έρχεται για να προστεθεί σε απόψεις ή αποφάσεις άλλων.

Με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο τονίζω ότι, όποια απόφαση και αν πάρουμε σήμερα, ένα παραμένει σίγουρο: Ήμουν, είμαι και θα είμαι, μέρος του ΣΥΡΙΖΑ.

Καλώ λοιπόν, από αυτό εδώ το βήμα, στο σύνολο τους τα μέλη της ΚΕ, να κρατήσουν την ίδια στάση. Κάθε ένας και κάθε μια από εμάς έχει υποχρέωση να παλέψει για ότι πιστεύει πιο σωστό και πιο δίκαιο, αλλά ας δεσμευτούμε σήμερα, σε αυτή την αίθουσα, ότι αύριο θα είμαστε όπως και πριν, πάνω από όλα σύντροφοι.

Αυτό είναι το σημαντικότερο!

Όποια απόφαση και αν πάρουμε να θυμάστε πάντα πως:

“Αυτά τα δέντρα δε βολεύονται με λιγότερο ουρανό

Αυτές οι πέτρες δεν βολεύονται κάτου από τα ξένα βήματα

Αυτά τα πρόσωπα δε βολεύονται παρά μόνο στον ήλιο

Αυτές οι καρδιές δε βολεύονται παρά μόνο στο δίκιο”