Νέο εκλογικό «ράπισμα» απειλεί την Κυριακή το CDU και τον Φρίντριχ Μερτς

Κρίσιμες εκλογές την Κυριακή στο κρατίδιο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία. Η Εναλλακτική για τη Γερμανία -AfD, θέλει την πρωτιά, οι Χριστιανοδημοκράτες απειλούνται με ιστορική πανωλεθρία.

    Το γερμανικό κρατίδιο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία ψηφίζει αυτή την Κυριακή, 20 Σεπτεμβρίου 2026, για νέο Κοινοβούλιο του κρατιδίου, η εικόνα, μόλις πέντε ημέρες πριν από την κάλπη, είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα: AfD και SPD δίνουν μάχη για την πρώτη θέση, χωρίς όμως καμία από τις δύο να πλησιάζει αυτοδυναμία

Λίγες μέρες απομένουν για τις τοπικές εκλογές στο κρατίδιο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία και η «Εναλλακτική για τη Γερμανία» (AfD) εξακολουθεί να προηγείται καθαρά στις δημοσκοπήσεις. Ωστόσο, τις τελευταίες εβδομάδες οι Σοσιαλδημοκράτες (SPD) έχουν καλύψει μέρος από το χαμένο έδαφος, με την πρωθυπουργό Μανουέλα Σβέζιγκ να επιδίδεται σε μία προεκλογική καμπάνια πόλωσης, αποβλέποντας στην αποδυνάμωση πιθανών μετεκλογικών εταίρων. Αυτό προκαλεί την αντίδραση τόσο των Χριστιανοδημοκρατών (CDU), όσο και του Kόμματος της Αριστεράς (Die Linke), που βλέπουν τον προεκλογικό αγώνα να εξελίσσεται σε προσωπική μονομαχία ανάμεσα στην Σβέζιγκ και τον υποψήφιο της AfD, Λέιφ Έρικ Χολμ.

Στην τελευταία του καταμέτρηση, σύμφωνα με την Deutsche Welle, το «Πολιτικό Βαρόμετρο» του ZDF έβλεπε την AfD στο 37%, μόλις τρεις μονάδες μπροστά από το SPD. Οι Χριστιανοδημοκράτες του καγκελάριου Φρίντριχ Μερτς συγκεντρώνουν μόλις 7% και αν αυτό το ποσοστό επιβεβαιωθεί στην κάλπη, θα πρόκειται για τη χειρότερη επίδοση του κόμματος στη μεταπολεμική ιστορία της Γερμανίας. Θα ήταν ένα ακόμη ισχυρό «ράπισμα» μετά από την πανωλεθρία στο κρατίδιο Σαξονία-Άνχαλτ.

Μικραίνει το προβάδισμα της AfD;

Στη δημοσκόπηση του ZDF το προβάδισμα της AfD φαίνεται να συρρικνώνεται σε σχέση με σφυγμομετρήσεις άλλων ινστιτούτων τους τελευταίους μήνες. Πάντως, άλλη δημοσκόπηση της Infratest-dimap για λογαριασμό του τηλεοπτικού δικτύου ZDF εμφάνιζε μία διαφορά πέντε ποσοστιαίων μονάδων.

Η πρωθυπουργός Μανουέλα Σβέζιγκ προβάλλει τον εαυτό της ως το αντίπαλον δέος στους εθνολαϊκιστές, επιδιώκοντας να κινητοποιήσει όσο το δυνατόν περισσότερους ψηφοφόρους στην κατεύθυνση αυτή. Πράγματι, στο δημοσκοπικό ερώτημα «ποιον θέλετε ως πρωθυπουργό στο κρατίδιο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία;» η Σβέζιγκ συγκεντρώνει ποσοστά έως 61%, πολύ πάνω από τον υποψήφιο της AfD Λέιφ Έρικ Χολμ, ο οποίος περιορίζεται στο 28%.

Αντιδρούν τα «μικρά κόμματα»

Ενώ όμως ενισχύεται δημοσκοπικά το SPD στο Μεκλεμβούργο (σε αντίθεση με την πανεθνική τάση του κόμματος), η τακτική αυτή προκαλεί απώλειες και εκνευρισμό στα μικρότερα κόμματα, ακόμη και στο «Κόμμα της Αριστεράς» (Die Linke), που σήμερα συνεργάζεται με την Σβέζινγκ στην τοπική κυβέρνηση του κρατιδίου. Πρόσφατα ο επικεφαλής της Linke στο συγκεκριμένο κρατίδιο, Χένις Χερμπστ, έκανε λόγο για «υποτιθέμενη προεκλογική μονομαχία» τη στιγμή που χρειάζονται ευρύτερες πλειοψηφίες για μία πολιτική που προωθεί την κοινωνική δικαιοσύνη. «Και αυτές οι πλειοψηφίες υλοποιούνται μόνο με την Αριστερά», τονίζει ο ίδιος.

Το Κόμμα των Πρασίνων, που είχε συγκεντρώσει 6,3% στις τοπικές εκλογές του 2021, κινείται δημοσκοπικά γύρω στο εκλογικό όριο του 5% και η Μανουέλα Σβέζιγκ δεν μπορεί παρά να ελπίζει ότι οι «Πράσινοι» θα καταφέρουν τελικά να μπουν και πάλι στην τοπική Βουλή του Σβερίν, ώστε πιο εύκολα να επανεκλεγεί και εκείνη πρωθυπουργός. Όσο για το Κόμμα των Φιλελευθέρων (FDP), βυθίζεται πλέον στην αφάνεια, καθώς συγκεντρώνει το πολύ 3% έναντι 5,8% το 2021.

«Ιστορικά χαμηλά για την CDU»;

Ο μεγάλος χαμένος είναι αναμφισβήτητα η CDU, η οποία φαίνεται να συνθλίβεται μεταξύ των δύο ισχυρότερων πολιτικών δυνάμεων. Ο υποψήφιός της για την πρωθυπουργία, Ντάνιελ Πέτερς, προειδοποιεί ότι «η πόλωση έχει ως αποτέλεσμα την περαιτέρω ισχυροποίηση της AfD». Η πόλωση θα είναι και ένας από τους λόγους για «ένα από τα χειρότερα εκλογικά αποτελέσματα στην ιστορία» των Χριστιανοδημοκρατών προειδοποιεί ο Έκχαρντ Ρέμπεργκ, επί σειρά ετών επικεφαλής του κόμματος στο κρατίδιο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία.

Η CDU φαίνεται να υποχωρεί διαρκώς στις προτιμήσεις των ψηφοφόρων. Στις αρχές του καλοκαιριού κυμαινόταν γύρω στο 10%, ωστόσο στις δημοσκοπήσεις της περασμένης Πέμπτης – τόσο για το ZDF – όσο και για το ARD, περιορίζεται στο 7%. Την ίδια στιγμή μάλιστα η δημοσκόπηση του ARD φέρνει την AfD στο 38% έναντι 35% στις αρχές Σεπτεμβρίου. Στο ίδιο ποσοστό εμφανίζονται οι Χριστιανοδημοκράτες σε δημοσκόπηση του Ινστιτούτου Insa για την εφημερίδα Nordkurier, που είχε πραγματοποιηθεί στο διάστημα 1 έως 8 Σεπτεμβρίου.

 Τι λένε οι τελευταίες δημοσκοπήσεις

Η πιο πρόσφατη έρευνα της Infratest dimap (ARD, 10/9) δίνει:

Κόμμα	Πρόθεση ψήφου
AfD	38%
SPD	33%
Linke	9%
CDU	7%
Πράσινοι	5%
BSW	4%
Άλλοι	4%

Η έρευνα βασίστηκε σε 1.556 ερωτηθέντες και έγινε 7–9 Σεπτεμβρίου.

Ενδιαφέρον είναι ότι η SPD κλείνει την ψαλίδα: στις αρχές Σεπτεμβρίου ήταν στο 32%, ενώ η AfD ανέβηκε από 35% σε 38%. Άρα το +5 της AfD είναι μεν σαφές, αλλά όχι «κλειδωμένο».

Οι τελευταίες εκτιμήσεις

Με βάση όλες τις τελευταίες ενδείξεις, θα έβαζα τις πιθανότητες περίπου ως εξής:

• AfD να βγει πρώτη: 60–65%
• SPD να βγει πρώτη: 35–40%
• Αυτοδυναμία οποιουδήποτε κόμματος: πρακτικά μηδενική
• SPD να παραμείνει στην κυβέρνηση: πιθανότερο από το να κυβερνήσει η AfD

Το τελευταίο σημείο είναι πολύ σημαντικό. Ακόμη κι αν η AfD πάρει την πρώτη θέση, δεν σημαίνει ότι θα σχηματίσει κυβέρνηση. Οι αριθμοί των μικρότερων κομμάτων θα είναι καθοριστικοί. Η CDU αναμένεται χαμηλά, ενώ ιδιαίτερα κρίσιμο είναι αν Πράσινοι και BSW θα περάσουν το όριο του 5%.

 Πιθανότερα σενάρια

1. AfD πρώτη – SPD δεύτερη → SPD κυβέρνηση
Αυτό είνα σήμερα το πιο πιθανό συνολικό σενάριο. Η AfD μπορεί να κερδίσει την πρώτη θέση, αλλά τα υπόλοιπα κόμματα είναι πιθανότερο να συγκροτήσουν κυβέρνηση χωρίς αυτήν. Αναλύσεις πριν από την κάλπη θεωρούν ιδιαίτερα πιθανό έναν συνασπισμό SPD–Linke–Πράσινων, εφόσον οι Πράσινοι μπουν στη Βουλή.

2. SPD πρώτη → κυβέρνηση SPD με Linke/Πράσινους
Αυτό είναι το σενάριο που επιδιώκει η πρωθυπουργός Manuela Schwesig. Η διαφορά με την AfD έχει μειωθεί αρκετά ώστε μια τελική ανατροπή δεν θα αποτελούσε έκπληξη. Το ZDF χαρακτηρίζει την αναμέτρηση ουσιαστικά «ντέρμπι» AfD–SPD.

3. AfD πρώτη και αδυναμία σχηματισμού κυβέρνησης
Είναι επίσης σοβαρό ενδεχόμενο. Η AfD μπορεί να πετύχει ιστορικά υψηλό αποτέλεσμα, αλλά να βρεθεί απομονωμένη πολιτικά. Αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε δύσκολες διαπραγματεύσεις ή ακόμη και σε κυβέρνηση μειοψηφίας.

Οι έμπειροι δημοσκόποι βλέπουν:

1. AfD 36–38%
2. SPD 32–34%
3. Linke 8–10%
4. CDU 6–8%
5. Grüne 4–6%
6. BSW 3–5%

Δηλαδή, AfD οριακά πρώτη, αλλά SPD πιθανότερη να ηγηθεί της επόμενης κυβέρνησης.

Και υπάρχει ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον στοιχείο: η AfD είχε πάρει 35% στις ομοσπονδιακές εκλογές του 2025 στο κρατίδιο, οπότε ένα αποτέλεσμα κοντά στο 38% την Κυριακή θα επιβεβαίωνε ότι η Ανατολική Γερμανία αποτελεί πλέον ένα από τα ισχυρότερα εκλογικά της προπύργια.

επιμέλεια: Σπύρος Γκανής

Ελεύθερος ο Ηλίας Κασιδιάρης, τη Δευτέρα 21/9 θα προαναγγείλει την ίδρυση νέου «εθνικού κόμματος» και το πρόγραμμά του (vid)

Αποφυλακίστηκε από τις φυλακές Δομοκού ο Ηλίας Κασιδιάρης, ανακοινώνοντας την ίδρυση νέου «εθνικού κόμματος» και την κάθοδό του στις εκλογές.

    Την πόρτα των φυλακών Δομοκού πέρασε το μεσημέρι της Τρίτης ο Ηλίας Κασιδιάρης, μετά την ολοκλήρωση της ποινής που του είχε επιβληθεί για την υπόθεση της εγκληματικής οργάνωσης Χρυσή Αυγή. Έξω από το σωφρονιστικό κατάστημα τον υποδέχθηκαν δεκάδες οπαδοί του, όπου έκανε τις πρώτες του δηλώσεις, ανακοινώνοντας επίσημα την ίδρυση ενός νέου εθνικού κόμματος.

Ο   Ηλίας Κασιδιάρης είχε καταδικαστεί σε κάθειρξη 13 ετών ως ηγετικό στέλεχος της εγκληματικής οργάνωσης, η οποία επί χρόνια συνδεόταν με επιθέσεις εναντίον μεταναστών και πολιτικών αντιπάλων, καθώς και με τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα το 2013.

Μετά την έξοδό του ανακοίνωσε ότι σκοπεύει να επιστρέψει στην πολιτική και μίλησε για ίδρυση νέου κόμματος.

Ελεύθερος από τις φυλακές αφέθηκε την Τρίτη ο πρώην εκπρόσωπος Τύπου της Χρυσής Αυγής, Ηλίας Κασιδιάρης ανακοινώνοντας και την επιστροφή του στην πολιτική: «Σας είχα δώσει τον λόγο μου ότι μόλις περάσω αυτή την πύλη θα επιστρέψω στην πρώτη γραμμή των εθνικών αγώνων. Βλέπω ότι δεν είμαι μόνος μου αλλά είναι μαζί μου ένα μεγάλο εθνικό κόμμα όπως αυτά που κυριαρχούν στην Ευρώπη. Σκοπός μου είναι να απαλλαγεί η χώρα από την πιο διεφθαρμένη κυβέρνηση της μεταπολίτευσης. Βλέπω όλες αυτές τις μέρες του πολιτικούς πως κλαίγονται και συνωμοτούν και λένε ότι δεν θα μου επιτρέψουν να επιστρέψω στη Βουλή. Όμως, στη δημοκρατία ένας είναι ο κριτής, ο κυρίαρχος ελληνικός λαός».

Η αναφορά στον Μασκ

Συνέχισε δε λέγοντας: «Όπως πολύ σωστά είπε ο Έλον Μασκ, η φυλάκισή μου ήταν ένα γεγονός κατάπτυστο. Θα προσθέσω πως ήταν μία βρώμικη και ύπουλη συνωμοσία των πολιτικών μου αντιπάλων, η οποία όμως απέτυχε. Αυτή τη στιγμή είμαι πιο ισχυρός, εξέρχομαι αναβαθμισμένος και πιο σοφός από αυτή τη δοκιμασία».

Η δικηγόρος του

Λίγο νωρίτερα, η δικηγόρος του, Βάσω Πανταζή, είχε δηλώσει ότι θεωρεί «σίγουρη» τη συμμετοχή του στις επόμενες εθνικές εκλογές και ότι η πλευρά του επεξεργάζεται νομική και πολιτική φόρμουλα που, κατά την άποψή της, δεν θα εμπίπτει στις απαγορεύσεις της εκλογικής νομοθεσίας του 2023.

Ερωτηματικό παραμένει αν μπορεί να κατέβει στις εκλογές

Η αποφυλάκισή του Ηλία Κασιδιάρη έγινε σε μια περίοδο κατά την οποία η ακροδεξιά ενισχύεται σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες. Στη Γερμανία, μάλιστα, το ακροδεξιό κόμμα Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) έχει καταγράψει σημαντικές εκλογικές επιτυχίες, μεταξύ των οποίων και νίκη σε περιφερειακή εκλογική αναμέτρηση, για πρώτη φορά από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Νομικοί κύκλοι, πάντως, επισημαίνουν ότι η αποφυλάκισή του δεν σημαίνει αυτομάτως ότι μπορεί να διεκδικήσει δημόσιο αξίωμα. Σύμφωνα με τις σχετικές εκτιμήσεις, παραμένει αποκλεισμένος από την εκλογική διαδικασία έως το 2033, οπότε τυπικά ολοκληρώνεται η περίοδος της συγκεκριμένης στέρησης πολιτικών δικαιωμάτων. Την τελική κρίση για το δικαίωμα συμμετοχής του σε εκλογές θα κληθεί να λάβει ο Άρειος Πάγος όταν προκηρυχθούν οι εκλογές, οι οποίες, βάσει του ισχύοντος πολιτικού προγραμματισμού, αναμένονται το 2027.

Με βάση το ισχύον πλαίσιο και τις σημερινές νομικές αναλύσεις:

• Δεν μπορεί απλώς να ιδρύσει κόμμα και να κατέβει ως αρχηγός του στις βουλευτικές εκλογές. Ο εκλογικός νόμος προβλέπει ότι κόμματα των οποίων η πραγματική ηγεσία συνδέεται με πρόσωπο που έχει καταδικαστεί για συγκεκριμένα βαριά αδικήματα μπορούν να αποκλειστούν από τη συμμετοχή.
• Ο Άρειος Πάγος είναι το αρμόδιο όργανο που, πριν από τις εκλογές, ελέγχει τα κόμματα και τους συνδυασμούς και αποφασίζει ποιοι μπορούν να συμμετάσχουν.
• Το γεγονός ότι ο Κασιδιάρης εξέτισε την ποινή του και αποφυλακίστηκε δεν εξαφανίζει αυτομάτως τις συνέπειες που προβλέπει η εκλογική νομοθεσία.

Υπάρχει όμως ένα «παράθυρο»

Εδώ βρίσκεται το ενδιαφέρον σημείο. Συνταγματολόγοι έχουν επισημάνει ότι υπάρχει περίπτωση να μπορούσε να διεκδικήσει εκλογή ως ανεξάρτητος υποψήφιος σε μία συγκεκριμένη εκλογική περιφέρεια, αντί να συμμετέχει σε κομματικό συνδυασμό. Ο καθηγητής Ακρίτας Καϊδατζής το διατυπώνει μάλιστα ως τη βασική εξαίρεση: «μόνο ως ανεξάρτητος».

Άρα, πολύ απλοποιημένα:

Σενάριο	Μπορεί;
Να ιδρύσει πολιτικό φορέα	Ναι, κατ' αρχήν
Να είναι αρχηγός κόμματος που συμμετέχει στις βουλευτικές εκλογές	Ισχυρό νομικό εμπόδιο
Να είναι υποψήφιος σε κομματικό ψηφοδέλτιο	Κατά τις σημερινές νομικές εκτιμήσεις, όχι
Να κατέβει ως ανεξάρτητος	Υπάρχει νομική δυνατότητα που έχει υποστηριχθεί
Να εκλεγεί βουλευτής ως ανεξάρτητος	Θεωρητικά ναι, εφόσον γίνει δεκτή η υποψηφιότητά του και συγκεντρώσει τις απαιτούμενες ψήφους

Το τελικό κλειδί θα είναι η απόφαση του αρμόδιου τμήματος του Αρείου Πάγου όταν προκηρυχθούν οι εκλογές. 

επιμέλεια Σπύρος Γκανής

Το AfD θα αποσύρει τη Γερμανία από την ευρωζώνη και τη συμφωνία Σένγκεν αν αναλάβει την εξουσία, λέει η Άλις Βάιντελ

Η Γερμανία ήταν σε πολύ καλύτερη θέση πριν από την εισαγωγή του ευρώ, δήλωσε η συμπρόεδρος του κόμματος «Εναλλακτική για τη Γερμανία» Άλις Βάιντελ.

    Αναφερόμενη στα ζητήματα μετανάστευσης, η ηγέτιδα του AfD, Άλις Βάιντελ, σημείωσε ότι τα προβλήματα ξεκινούν από τα σύνορα. «Θα τα κλείσουμε, θα αποσυρθούμε από τη Συμφωνία Σένγκεν, ώστε οι άνθρωποι από τη Θέουτα να μην μπορούν πλέον να φτάνουν εδώ», είπε, προσθέτοντας ότι σε περίπτωση που το κόμμα της αναλάβει την εξουσία, «όλοι οι Σύροι θα επιστραφούν στην πατρίδα τους» και «οι Αφγανοί δεν θα μεταφέρονται πλέον στη Γερμανία με αεροπλάνα».

Η συμπρόεδρος του κόμματος Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD), Άλις Βάιντελ, επανέλαβε τα σχέδια του κόμματός της να αποσύρει τη Γερμανία από την ευρωζώνη και από τη Συμφωνία Σένγκεν, εάν αναλάβει την εξουσία.

Προτεινόμενες αλλαγές πολιτικής

Έξοδος από το ευρώ: Αντικατάσταση του ενιαίου νομίσματος και επιστροφή σε μια σταθερή εθνική ή παράλληλη νομισματική δομή.
Λήξη της Συμφωνίας Σένγκεν: Αποχώρηση από τη Συμφωνία Σένγκεν για την επιβολή μόνιμων, αυστηρών ελέγχων σε όλα τα γερμανικά σύνορα.
Σκληρά μέτρα για τη μετανάστευση: Κλείσιμο των συνόρων για τον τερματισμό της παράνομης μετανάστευσης και διενέργεια σαρωτικών απελάσεων, με στόχο ειδικά τους Σύρους υπηκόους για επιστροφή στην πατρίδα τους.

Οι δηλώσεις της Άλις Βάιντελ βασίζονται στην ευρύτερη πλατφόρμα του ακροδεξιού κόμματος AfD σχετικά με την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, η οποία στο παρελθόν είχε συμπεριλάβει εκκλήσεις για δημοψήφισμα τύπου «Dexit» σχετικά με την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση, εάν οι Βρυξέλλες δεν παραχωρήσουν σημαντική κυριαρχία πίσω στα κράτη μέλη. Τα κυρίαρχα γερμανικά πολιτικά κόμματα διατηρούν ένα αυστηρό πολιτικό «τείχος προστασίας» αρνούμενα τη συνεργασία με το AfD, αν και το κόμμα συνεχίζει να έχει ισχυρή παρουσία στις δημοσκοπήσεις σε διάφορες περιφερειακές και εθνικές προοπτικές.

«Η Γερμανία ήταν πολύ καλύτερη πριν από την εισαγωγή του ευρώ. Βλέπουμε εκτεταμένη φτώχεια σε μεγάλα τμήματα του εργαζόμενου πληθυσμού», δήλωσε σε συνέντευξή της στο τηλεοπτικό κανάλι ZDF.

Τώρα, σύμφωνα με την Βάιντελ, «η Γερμανία δεν έχει πλέον ισχυρό νόμισμα, ενώ ένα αδύναμο ευρώ προκαλεί ζημίες στους απλούς πολίτες».

Αναφερόμενη στα ζητήματα μετανάστευσης, η ηγέτιδα του AfD σημείωσε ότι τα προβλήματα ξεκινούν από τα σύνορα. «Θα τα κλείσουμε, θα αποσυρθούμε από τη Συμφωνία Σένγκεν, ώστε οι άνθρωποι από τη Θέουτα να μην μπορούν πλέον να φτάνουν εδώ», είπε, προσθέτοντας ότι σε περίπτωση που το κόμμα της αναλάβει την εξουσία, «όλοι οι Σύροι θα επιστραφούν στην πατρίδα τους» και «οι Αφγανοί δεν θα μεταφέρονται πλέον [στη Γερμανία] με αεροπλάνα».

Η Εναλλακτική για τη Γερμανία -AfD, βρίσκεται αυτή τη στιγμή στην κορυφή της κατάταξης των πολιτικών κομμάτων στη Γερμανία.

επιμέλεια: Σπύρος Γκανής

Ασφάλεια στα σύνορα: Πώς η ατζέντα της ασφάλειας κατέληξε να κυριαρχεί στην πολιτική μετανάστευσης της ΕΕ

«Το αποτέλεσμα της αντιμετώπισης της μετανάστευσης ως προβλήματος ασφάλειας με ολοένα και πιο κατασταλτικά μέτρα είναι η ενίσχυση του κοινωνικού αποκλεισμού και της περιθωριοποίησης, ενώ παράλληλα ποινικοποιείται η αλληλεγγύη προς τους μετανάστες»

   Μια δεξιά προσέγγιση στη μετανάστευση που θέτει σε προτεραιότητα την ασφάλεια έχει γίνει κυρίαρχη. Η μαζική εισροή μεταναστών στη Θέουτα έδειξε ότι το πιο προοδευτικό μοντέλο της Ισπανίας έχει γίνει εξαίρεση στην Ευρώπη, με ακόμη και αριστερά κόμματα να υιοθετούν διατύπωση υπέρμαχων της ασφάλειας.

Η εισροή μεταναστών από τη Θέουτα αποκάλυψε πώς η πολιτική δεξιά κυριαρχεί πλέον στην μεταναστευτική πολιτική της ΕΕ, με ακόμη και αριστερούς ηγέτες να υιοθετούν μια προσέγγιση που δίνει προτεραιότητα στην ασφάλεια, καθώς οι προοδευτικές πολιτικές απομονώνονται ολοένα και περισσότερο.

Μια δεξιά προσέγγιση στη μετανάστευση που θέτει σε προτεραιότητα την ασφάλεια έχει γίνει κυρίαρχη. Η μαζική εισροή μεταναστών στη Θέουτα, σύμφωνα με το euronews, έδειξε ότι το πιο προοδευτικό μοντέλο της Ισπανίας έχει γίνει εξαίρεση στην Ευρώπη, με ακόμη και αριστερά κόμματα να υιοθετούν διατύπωση υπέρμαχων της ασφάλειας.

Στα τέλη Ιουλίου, δεκάδες χιλιάδες παράτυποι μετανάστες πέρασαν από το Μαρόκο στον ισπανικό θύλακα της Θέουτα, που βρίσκεται στη βόρεια Αφρική, ένα περιστατικό που άφησε πίσω του περίπου 100 νεκρούς και επανέφερε την μεταναστευτική πολιτική στο επίκεντρο της ευρωπαϊκής πολιτικής.

Το επεισόδιο όχι μόνο άνοιξε μια βαθιά διπλωματική ρήξη μεταξύ Ρώμης και Μαδρίτης σχετικά με τον τρόπο διαχείρισης της μετανάστευσης, αλλά αποκάλυψε και την αυξανόμενη απομόνωση της Ισπανίας, καθώς οι δεξιές πολιτικές δυνάμεις κυριαρχούν στη συζήτηση.

Μια μετατόπιση προς τα δεξιά

Το γεγονός ότι οι δεξιές δυνάμεις κερδίζουν έδαφος σε όλη την Ευρώπη δεν είναι μυστικό. Στις τελευταίες εκλογές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, τα κεντροδεξιά κόμματα κέρδισαν σχεδόν 60 περισσότερους ευρωβουλευτές, με το μεγαλύτερο μέρος της αύξησης να οφείλεται σε ακροδεξιά, συντηρητικά και εθνικολαϊκιστικά κόμματα.

Η μετατόπιση του κέντρου βάρους αντικατοπτρίστηκε στην κατανομή εξουσιών εντός των θεσμικών οργάνων της ΕΕ, με το κεντροδεξιό Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα (ΕΛΚ) να αντιπροσωπεύει για πρώτη φορά 14 από τα 27 μέλη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Αλλά η άνοδος της δεξιάς δεν έχει σταματήσει εκεί. Το ακροδεξιό κόμμα Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) βρίσκεται αυτή τη στιγμή στις δημοσκοπήσεις ως το κορυφαίο κόμμα της χώρας, ο ακροδεξιός Εθνικός Συναγερμός είναι το φαβορί για τη νίκη στις γαλλικές προεδρικές εκλογές του επόμενου έτους, και ακόμη και η συντηρητική Ιταλίδα Τζόρτζια Μελόνι αντιμετωπίζει ανταγωνισμό από ένα νέο κόμμα με επικεφαλής τον πρώην στρατηγό του στρατού Ρομπέρτο ​​Βαννάτσι.

Ούτε η Ευρώπη αποτελεί μεμονωμένη περίπτωση: οι δεξιοί πολιτικοί βρίσκουν υποστήριξη από την κυβέρνηση των ΗΠΑ, κυρίως στη Νότια Αμερική, όπου ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ στήριξε ανοιχτά τον δεξιό υποψήφιο Αμπελάρντο ντε λα Εσπριέλα ενόψει της εκλογής του ως προέδρου της Κολομβίας.

Η μετανάστευση ιστορικά ήταν ένα ζήτημα που κυριαρχούνταν από τη δεξιά πτέρυγα, επομένως δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι η εισροή στη Θέουτα έδωσε «όπλα» σε όσους πιέζουν για μια πιο περιοριστική μεταναστευτική πολιτική.

«Τα τελευταία χρόνια, έχει υπάρξει μια προοδευτική στροφή προς μια πιο υποστηρικτική της ασφάλειας γλώσσα, τόσο από τους παραδοσιακά συντηρητικούς πολιτικούς όσο και από τους αριστερούς», δήλωσε στο Euronews η Chiara Catelli, υπεύθυνη υπεράσπισης στην Πλατφόρμα για τη Διεθνή Συνεργασία για τους Παράτυπους Μετανάστες.

«Το αποτέλεσμα της αντιμετώπισης της μετανάστευσης ως προβλήματος ασφάλειας με ολοένα και πιο κατασταλτικά μέτρα είναι η ενίσχυση του κοινωνικού αποκλεισμού και της περιθωριοποίησης, ενώ παράλληλα ποινικοποιείται η αλληλεγγύη προς τους μετανάστες», δήλωσε ο Κατέλι.

Η απομόνωση της Ισπανίας

Η πιο εντυπωσιακή συνέπεια του περιστατικού ήταν η διπλωματική έξαρση μεταξύ Ιταλίας και Ισπανίας, η οποία πυροδοτήθηκε από την επαναφορά των συνοριακών ελέγχων από την κυβέρνηση της Τζόρτζια Μελόνι για τις αεροπορικές και θαλάσσιες αφίξεις μετά τις παράτυπες εισροές στη Θέουτα.

«Ήμουν σε επαφή σήμερα με τον υπουργό Εσωτερικών της Ισπανίας και της Ιταλίας. Και οι δύο επιβεβαίωσαν ότι οι έλεγχοι στα εσωτερικά σύνορα είναι προσωρινοί», έγραψε ο Επίτροπος Εσωτερικών Υποθέσεων Μάγκνους Μπρούνερ στο X, σε μια λεπτή προσπάθεια διαμεσολάβησης μεταξύ των δύο κρατών μελών.

Αλλά η Ρώμη δεν ήταν η μόνη που επέκρινε τη Μαδρίτη: η Γερμανία, η Δανία, η Σουηδία και η Φινλανδία ζήτησαν επίσης την ταχεία αποκατάσταση του ελέγχου των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ και πρότειναν την επαναφορά των ελέγχων εντός της ζώνης Σένγκε

Θέουτα - 31 Ιουλίου 2026

Η Ιταλία και η Δανία ηγήθηκαν μιας ανοιχτής επιστολής, υπογεγραμμένης από 22 κυβερνήσεις της ΕΕ και απευθυνόμενης στους ηγέτες των θεσμικών οργάνων της ΕΕ, ζητώντας «να αντιμετωπιστούν όλες οι πολιτικές που μπορούν να χρησιμεύσουν ως παράγοντες έλξης, όπως η νομιμοποίηση πολύ μεγάλου αριθμού παράτυπων μεταναστών».

Μόνο η Ιρλανδία — η οποία ασκεί επί του παρόντος την εναλλασσόμενη προεδρία του Συμβουλίου της ΕΕ — η Πορτογαλία, ο ιστορικός σύμμαχος της Ισπανίας, η Γαλλία, η οποία έχει επίσης επικρίνει την δεξιά μεταναστευτική πολιτική, και το Λουξεμβούργο δεν υπέγραψαν την επιστολή.

Ακόμη και πριν από την εισροή στη Θέουτα, ο Ισπανός πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσες είχε αντιμετωπίσει κριτική από τους ομολόγους του στην ΕΕ στο τελευταίο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, ιδίως για το σχέδιό του να νομιμοποιήσει περίπου μισό εκατομμύριο μετανάστες που εισήλθαν παράνομα στη χώρα.

Ένα εναλλακτικό μοντέλο

Σύμφωνα με αριστερές προσωπικότητες, η κυβέρνηση Σάντσες έχει δεχθεί πυρά από συντηρητικούς πολιτικούς σε όλη την Ευρώπη ακριβώς επειδή προσφέρει τη μόνη αξιόπιστη εναλλακτική λύση σε έναν λόγο που παρουσιάζει τη μετανάστευση ως απειλή.

«Σε ευρωπαϊκή κλίμακα, η δεξιά και η εθνικιστική, αντιδραστική στάση απέναντι στη μετανάστευση είναι η επικρατούσα», δήλωσε στο Euronews ο ευρωβουλευτής Χουάν Φερνάντο Λόπεζ Αγκιλάρ (Ισπανία/Σοσιαλιστές και Δημοκρατικοί), πρώην υπουργός Δικαιοσύνης.

Για τον Λόπεζ Αγκιλάρ, η προσέγγιση της Ισπανίας στο μεταναστευτικό δεν αποτελεί μόνο μια μειονοτική θέση στην Ευρώπη — είναι ολοένα και πιο απομονωμένη και η Θέουτα χρησιμοποιήθηκε για να την επιτεθεί.

Η ευρωβουλευτής Cecilia Strada (Ιταλία/S&D) επανέλαβε αυτό, υποστηρίζοντας ότι η ισπανική κυβέρνηση δέχεται τακτικά επιθέσεις από δεξιά κόμματα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, επειδή ο Sánchez παραμένει το τελευταίο προπύργιο της προοδευτικής μεταναστευτικής πολιτικής σε επίπεδο ΕΕ.

Αυτό που είναι εντυπωσιακό, ωστόσο, είναι ότι ακόμη και μερικοί από τους λίγους εναπομείναντες κεντροαριστερούς ηγέτες της Ευρώπης έχουν ευθυγραμμιστεί με τη δεξιά προσέγγιση στο μεταναστευτικό, με πιο αξιοσημείωτη την πρωθυπουργό της Δανίας Μέτε Φρέντερικσεν, η οποία συνεργάστηκε στενά με τον Μελόνι για το θέμα.

Ο ίδιος ο Σάντσες υιοθέτησε τη γλώσσα που δίνει προτεραιότητα στην ασφάλεια για να αποκαταστήσει την τάξη στα σύνορα, υποδηλώνοντας ότι το πολιτικό κέντρο βάρους της ΕΕ μετατοπίζεται προς τα δεξιά, καθώς ακόμη και αριστερές κυβερνήσεις υιοθετούν παρόμοιο λεξιλόγιο.

«Η ισπανική κυβέρνηση θα χρησιμοποιήσει όλους τους μοχλούς του κράτους, όλους τους πόρους του κράτους, για να εγγυηθεί την ασφάλεια των πολιτών της Θέουτα», είπε , χαρακτηρίζοντας τη μαζική εισροή «παραβίαση της εδαφικής ακεραιότητας της Ισπανίας».

Μεταναστευτική πολιτική της ΕΕ

Η δεξιά στροφή στην πολιτική μετανάστευσης της ΕΕ εδραιώθηκε με νέα νομοθεσία που εγκρίθηκε από τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και τους νομοθέτες τον Ιούνιο, η οποία περιλαμβάνει αυστηρότερα μέτρα επιτήρησης, περιορισμούς στην ελευθερία μετακίνησης και τη δυνατότητα δημιουργίας «κέντρων επιστροφής» σε τρίτες χώρες.

Τα κέντρα επιστροφής είναι μια αμφιλεγόμενη πρωτοβουλία με επικεφαλής την Ιταλία στην Αλβανία, για τη δημιουργία εγκαταστάσεων για την επεξεργασία αιτημάτων ασύλου και εντολών επαναπατρισμού εκτός των συνόρων της ΕΕ. Η Ολλανδία και η Δανία είναι επίσης ένθερμοι υποστηρικτές της προσέγγισης.

Σε άρθρο γνώμης που δημοσιεύθηκε στη γερμανική εφημερίδα Frankfurter Allgemeine Zeitung τη Δευτέρα, ο ηγέτης του ΕΛΚ, Μάνφρεντ Βέμπερ, ζήτησε την ταχεία δημιουργία κέντρων επιστροφής στην Αφρική, επισημαίνοντας τη συνεργασία του Μαρόκου κατά τη διάρκεια της κρίσης στη Θέουτα, καθώς η χώρα συμφώνησε αμέσως να δεχθεί πίσω τους περισσότερους από όσους είχαν διασχίσει παράνομα τα σύνορα.

Εκτός από τον Σάντσες, τα κέντρα επιστροφής αντιμετωπίζουν επίσης την αντίθεση του Γάλλου προέδρου Εμανουέλ Μακρόν, ο οποίος τα έχει απορρίψει ως αναποτελεσματικά και αντίθετα με τις αξίες της ΕΕ.

Ωστόσο, στην τελευταία σύνοδο κορυφής της ΕΕ, 19 ηγέτες υπέγραψαν κοινή διακήρυξη που ζητούσε την «πλήρη αξιοποίηση» των νέων κανόνων μετανάστευσης της Ευρώπης, μια έμμεση αναφορά στη δημιουργία κόμβων επιστροφής. Ανώτεροι αξιωματούχοι της Επιτροπής υιοθέτησαν μια παρόμοια προσέγγιση ασφαλείας στο ζήτημα.

Σε ειδική συνεδρίαση επιτροπής στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ο Επίτροπος Μπρούνερ τόνισε ότι «δεν μπορούμε να δεχτούμε μια τέτοια παραβίαση της ακεραιότητας των εξωτερικών μας συνόρων και μια παραβίαση επίσης της ασφάλειας της Ένωσης».

«Από αυτό το περιστατικό, είναι σαφές ότι πρέπει να κάνουμε περισσότερα για να ενισχύσουμε περαιτέρω τα σύνορά μας σε κρίσιμα σημεία, τόσο με αυστηρή παρακολούθηση όσο και με τη χρήση φυσικών φραγμών όπου χρειάζεται», έγραψε η Πρόεδρος της Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν σε επιστολή της προς τον Πρωθυπουργό Σάντσεθ.

επιμέλεια: Σπύρος Γκανής

Ο Γερμανός υπουργός Άμυνας, Μπόρις Πιστόριους, προειδοποιεί για τους δεσμούς του ακροδεξιού AfD με τη Μόσχα

«Πρέπει να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να αποτρέψουμε την επιτυχία της στρατηγικής του Πούτιν», πρόσθεσε ο Γερμανός υπουργός Άμυνας Μπόρις Πιστόριους..

Ο Γερμανός υπουργός Άμυνας Μπόρις Πιστόριους θέλει να εμποδίσει το ακροδεξιό κόμμα Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) να έχει πρόσβαση σε απόρρητες πληροφορίες σε περίπτωση που εισέλθει στην κυβέρνηση. Ο Πιστόριους επικαλέστηκε τους στενούς δεσμούς του κόμματος με τη Ρωσία ως λόγο. Δήλωσε στην κυριακάτικη έκδοση της εφημερίδας Bild μεγάλης κυκλοφορίας ότι η εγγύτητα του κόμματος με τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν είναι αναμφισβήτητη.

Ο Γερμανός υπουργός Άμυνας Μπόρις Πιστόριους θέλει να εμποδίσει το ακροδεξιό κόμμα Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) να έχει πρόσβαση σε απόρρητες πληροφορίες σε περίπτωση που εισέλθει στην κυβέρνηση.

Ο Πιστόριους επικαλέστηκε ως αιτία τους στενούς δεσμούς του κόμματος με τη Ρωσία.

Δήλωσε στην κυριακάτικη έκδοση της εφημερίδας Bild μεγάλης κυκλοφορίας ότι η εγγύτητα του κόμματος με τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν ήταν αναμφισβήτητη.

Οι ευαίσθητες πληροφορίες δεν πρέπει να πέσουν σε λάθος χέρια, δήλωσε ο Πιστόριους.

«Εξετάζουμε εντατικά το ζήτημα του σε ποιον μπορούμε να παραχωρήσουμε πρόσβαση σε διαβαθμισμένες πληροφορίες. Το κάνουμε ήδη αυτό. Είμαστε υποχρεωμένοι να το κάνουμε επειδή αφορά την ασφάλεια της χώρας μας».

Το AfD, το μεγαλύτερο κόμμα της αντιπολίτευσης της Γερμανίας, βρίσκεται υπό έρευνα από τις εγχώριες υπηρεσίες πληροφοριών ορισμένων ομοσπονδιακών κρατιδίων για τις ακραίες αντιμεταναστευτικές του απόψεις.

Όλα τα κυρίαρχα κόμματα στη Γερμανία αρνούνται να συνεργαστούν με το AfD σε μια πολιτική γνωστή ως «τείχος προστασίας». Ο καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς έχει επανειλημμένα απορρίψει τη συνεργασία με το κόμμα.

Το AfD ελπίζει να κερδίσει την απόλυτη πλειοψηφία στις περιφερειακές εκλογές του Σεπτεμβρίου στα κρατίδια της Σαξονίας-Άνχαλτ και του Μεκλεμβούργου-Δυτικής Πομερανίας, ένα αποτέλεσμα που θα μπορούσε να του επιτρέψει να κυβερνήσει ένα γερμανικό ομοσπονδιακό κρατίδιο για πρώτη φορά.
dpa

ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΔΕΞΙΑ / Ο Τζόρνταν Μπαρντέλλα υπόσχεται «Νέα Ευρωπαϊκή Αρχιτεκτονική» αν κερδίσει την εξουσία στη Γαλλία

Ο Τζόρνταν Μπαρντέλλα λέει ότι η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν πρέπει να φύγει και εξετάζει στενά τη συνεργασία με δεξιούς ηγέτες στη Γερμανία και την Ιταλία.

«Η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν είναι συνυπεύθυνη για την παρακμή στην οποία βρίσκονται τα ευρωπαϊκά έθνη σήμερα», δήλωσε o Τζόρνταν Μπαρντέλλα, πρόεδρος του δεξιού εθνικιστικού κόμματος, Εθνικός Συναγερμός, σε συνέντευξη Τύπου στις Βρυξέλλες την Πέμπτη.

_________________________

Η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν θα πρέπει να παραιτηθεί από τη θέση του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, δήλωσε ο Τζόρνταν Μπαρντέλλα, εγείροντας την πιθανότητα μιας βαθιάς αναδιάρθρωσης της ΕΕ εάν αυτός ή η Μαρίν Λεπέν κερδίσουν τις γαλλικές προεδρικές εκλογές τον επόμενο Απρίλιο.

«Η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν είναι συνυπεύθυνη για την παρακμή στην οποία βρίσκονται τα ευρωπαϊκά έθνη σήμερα», δήλωσε o Μπαρντέλλα, πρόεδρος του δεξιού εθνικιστικού κόμματος Εθνικός Συναγερμός, σε συνέντευξη Τύπου στις Βρυξέλλες την Πέμπτη, σύμφωνα με το EURACTIV.

«Έχουμε αγωνιστεί, αγωνιζόμαστε και θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε ενάντια στην πολιτική της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Και θεωρούμε ότι πρέπει να φύγει», δήλωσε ο Τζόρνταν Μπαρντέλλα, μιλώντας παράλληλα με τον Τομ Βαν Γκρίκεν, τον ηγέτη του ακροδεξιού φλαμανδικού εθνικιστικού κόμματος Vlaams Belang.

Επαναλαμβάνοντας ότι το πρώτο του ταξίδι στο εξωτερικό θα είναι στις Βρυξέλλες, ο Τζόρνταν Μπαρντέλλα δήλωσε ότι είναι έτοιμος να συνεργαστεί με δεξιούς ηγέτες στη Γερμανία και την Ιταλία ως «εκλεκτούς συμμάχους» σε βασικές προτεραιότητες, από την περικοπή της γραφειοκρατίας της ΕΕ έως την επαναβιομηχάνιση της Ευρώπης και την καταπολέμηση της μετανάστευσης.

Χρησιμοποίησε επίσης μια φράση που γίνεται ένα από τα μάντρα της προεκλογικής του εκστρατείας: «Θέλουμε να αλλάξουμε τα πάντα χωρίς να καταστρέψουμε τίποτα».

Αυτό εγείρει την προοπτική ο Μπαρντέλλα να συνεργαστεί με έναν πρόεδρο της Επιτροπής του οποίου τα φτερά είναι κομμένα.

Επειδή αποτελεί σημαντικό παράγοντα συνεισφοράς στον προϋπολογισμό της ΕΕ, η Γαλλία θα πρέπει να απολαμβάνει επιπλέον επιρροή στη λήψη αποφάσεων της ΕΕ, υποστήριξε.

Μην λες μετανάστευση

Ο Τζόρνταν Μπαρντέλλα αποστασιοποιήθηκε από τον αμφιλεγόμενο ακροδεξιό όρο «επαναπατρισμός» – που χρησιμοποιεί ο Φλαμανδός σύμμαχός του – ο οποίος αναφέρεται σε μια πολιτική μαζικών αναγκαστικών απελάσεων μεταναστών από το ευρωπαϊκό έδαφος.

«Δεν χρησιμοποιούμε αυτόν τον όρο επειδή δεν γνωρίζουμε πραγματικά τι σημαίνει», δήλωσε στους δημοσιογράφους.

Ο Τζόρνταν Μπαρντέλλα θα απέρριπτε το νέο σύμφωνο μετανάστευσης της ΕΕ, όπως έκαναν η Ουγγαρία και η Πολωνία, και θα διεξήγαγε δημοψήφισμα για να επιβεβαιώσει ότι η γαλλική νομοθεσία είναι ανώτερη από τη νομοθεσία της ΕΕ για τη μετανάστευση. Η κυβέρνησή του θα ανακαλούσε το αυτόματο δικαίωμα οποιουδήποτε γεννηθεί σε γαλλικό έδαφος να αποκτήσει υπηκοότητα.

Ο Τζόρνταν Μπαρντέλλα είναι επίσης ευρωβουλευτής επικεφαλής της ομάδας Πατριώτες για την Ευρώπη - Patriots.eu, και ηγήθηκε του Εθνικού Συναγερμού - National Rally στη διακοπή των δεσμών με το ακροδεξιό κόμμα Εναλλακτική για τη Γερμανία - AfD ενόψει των ευρωεκλογών του 2024, επιδιώκοντας να μαλακώσει την εικόνα του κόμματός του και να κερδίσει ψηφοφόρους στην κεντροδεξιά. 

ΠΜ προς το παρόν

Δεν είναι ακόμη σαφές εάν ο Τζόρνταν Μπαρντέλλα ή η Μαρίν Λεπέν θα είναι η υποψήφια του γαλλικού κόμματος, μετά την καταδίκη της για κατάχρηση κονδυλίων της ΕΕ. Πολλά εξαρτώνται από την απόφαση του δικαστηρίου που αναμένεται στις 7 Ιουλίου, η οποία θα καθορίσει εάν η Λεπέν είναι επιλέξιμη να αναλάβει πολιτικό αξίωμα.

Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις τοποθετούν τόσο τον Τζόρνταν Μπαρντέλλα όσο και την Μαρίν Λεπέν μπροστά από άλλους υποψηφίους όσον αφορά τον πιθανό νικητή του πρώτου γύρου τον επόμενο Απρίλιο.

Ο Μπαρντέλα δήλωσε στους δημοσιογράφους φεύγοντας από την αίθουσα μετά τη συνέντευξη Τύπου ότι ήταν «υποψήφιος για πρωθυπουργός - προς το παρόν».

επιμέλεια: Σπύρος Γκανής

Η ακροδεξιά της Ευρώπης αποσυντονισμένη και διχασμένη για τον πόλεμο του Τραμπ κατά του Ιράν

Ο πόλεμος που ξεκίνησαν οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ με το Ιράν έχει αφήσει την ευρωπαϊκή ακροδεξιά διχασμένη.

    Οι ενθουσιώδεις φιλο-MAGA, φιλο-ισραηλινές και αντι-ισλαμικές πολιτικές δυνάμεις δεν μπορούν να υποστηρίξουν ανοιχτά έναν πόλεμο που θα μπορούσε να έχει αρνητικές συνέπειες για τους Ευρωπαίους πολίτες, όπως η αύξηση των τιμών της ενέργειας.

Η αμερικανοϊσραηλινή επίθεση έχει αφήσει τα ευρωπαϊκά ακροδεξιά κόμματα διχασμένα μεταξύ της συνήθους υποστήριξής τους στον Ντόναλντ Τραμπ και των φόβων των ψηφοφόρων τους στο εσωτερικό

Ο πόλεμος που ξεκίνησαν οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ με το Ιράν έχει αφήσει την ευρωπαϊκή ακροδεξιά διχασμένη.

Η σύγκρουση, η οποία ξεκίνησε με αεροπορικές επιδρομές των ΗΠΑ και του Ισραήλ που έθεσαν εκτός μάχης την ανώτατη ηγεσία του Ιράν, έχει φέρει τους εθνικιστές σε όλη την Ευρώπη σε δύσκολη θέση, με διαφορετικές αφηγήσεις που πρέπει να συμφιλιωθούν.

Οι ενθουσιώδεις φιλο-MAGA, φιλο-ισραηλινές και αντι-ισλαμικές πολιτικές δυνάμεις δεν μπορούν να υποστηρίξουν ανοιχτά έναν πόλεμο που θα μπορούσε να έχει αρνητικές συνέπειες για τους Ευρωπαίους πολίτες, όπως η αύξηση των τιμών της ενέργειας. Πέρα από την προφανή καταδίκη του ιρανικού καθεστώτος, ορισμένα από αυτά τα κόμματα πασχίζουν να εξισορροπήσουν την υποστήριξη που γενικά παρέχουν στον Ντόναλντ Τραμπ με την πίεση να καταδικάσουν τις συνέπειες του πολέμου.

Τις πρώτες ημέρες του πολέμου, η πιο ηχηρή σιωπή προήλθε από το κυβερνών κόμμα της Ουγγαρίας, το Fidesz. Ο πρωθυπουργός Βίκτορ Όρμπαν, ο οποίος επαίνεσε τον Τραμπ ως "ειρηνοποιό" για τον ρόλο του στον πόλεμο στη Γάζα, ούτε καταδίκασε ούτε υποστήριξε τις επιθέσεις στο Ιράν.

Ο Όρμπαν, ο οποίος διεξάγει εκστρατεία επανεκλογής με ένα "αφήγημα υπέρ της ειρήνης" και κατηγορεί την ΕΕ ότι τροφοδοτεί τον πόλεμο στην Ουκρανία υποστηρίζοντας το Κίεβο με χρήματα και όπλα, έλυσε έκτοτε τη δυσαναλογία λέγοντας σε συνέντευξή του στο ATV της Ουγγαρίας ότι ο βομβαρδισμός του Ιράν δεν είναι ένας νέος πόλεμος, αλλά μάλλον η "τελική εξάλειψη και το κλείσιμο μιας προηγούμενης, άλυτης εστίας".

Το ίδιο πρόβλημα έχει επηρεάσει και την ιταλική Λέγκα, ο ηγέτης της οποίας Ματέο Σαλβίνι έχει επανειλημμένα ζητήσει να δοθεί στον Τραμπ το Νόμπελ Ειρήνης και έχει διαφημίσει τον αντιεπεμβατισμό ως την καλύτερη στρατηγική σε συγκρούσεις σε όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένης της Ουκρανίας.

"Πάντα προτιμούμε τον διπλωματικό δρόμο", δήλωσε στο Euronews ο επικεφαλής της αντιπροσωπείας της Λέγκας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Πάολο Μπόρτσια, αναγνωρίζοντας ότι το θέμα είναι πολύ λεπτό, εν μέσω μιας έντονης εσωτερικής συζήτησης για τη χρήση αμερικανικών βάσεων σε ιταλικό έδαφος για την επίθεση στο Ιράν.

«Ανανεωμένη αποσταθεροποίηση»

Ορισμένα κόμματα φαίνεται να είναι πιο ικανά από άλλα να αναγνωρίσουν τους κινδύνους του πολέμου, αποφεύγοντας ωστόσο την άμεση κριτική στον Τραμπ.

"Η ανανεωμένη αποσταθεροποίηση της Μέσης Ανατολής δεν είναι προς το συμφέρον της Γερμανίας και πρέπει να τερματιστεί", δήλωσαν οι επικεφαλής της Εναλλακτικής για τη Γερμανία (AfD) Άλις Βάιντελ και Τίνο Χρουπάλα.

"Μια περαιτέρω κατάρρευση του Ιράν θα ήταν καταστροφική, εξαπολύοντας μαζικά μεταναστευτικά κύματα, σοβαρούς κλυδωνισμούς στις τιμές της ενέργειας και έναν καταιγισμό άλλων παράπλευρων ζημιών που θα επιβάρυναν αναπόφευκτα τον δικό μας πληθυσμό", δήλωσε στο Euronews ο ευρωβουλευτής του AfD Τόμας Φρόχλιχ, προτείνοντας επείγοντα μέτρα όπως η επαναφορά του άνθρακα και της πυρηνικής ενέργειας και η εναντίωση σε κάθε πιθανή ανάπτυξη γερμανικών στρατευμάτων στην περιοχή.

Οι συνέπειες για την ενέργεια και τη μετανάστευση βρίσκονται στην κορυφή της λίστας και για το ακροδεξιό κόμμα Φλαμανδικό Ενδιαφέρον, το οποίο έθεσε το θέμα σε συζήτηση στο βελγικό κοινοβούλιο, υπενθυμίζοντας τις επιπτώσεις των επεμβάσεων των δυτικών χωρών στη Λιβύη και τη Συρία.

Το κυβερνών κόμμα ANO της Τσεχίας έχει παρόμοιες αμφιβολίες. Σύμφωνα με εσωτερικές πηγές, από τη μία πλευρά, δεν θέλουν να επικρίνουν τον Τραμπ, από την άλλη, δεν επιθυμούν να ακολουθήσουν τυφλά τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, και κυρίως όχι σε μια σύγκρουση που θα μπορούσε να οδηγήσει σε αύξηση του ενεργειακού κόστους, ένα μείζον ζήτημα στη χώρα.

Η πιο επικριτική φωνή προέρχεται από τη Γαλλική Εθνική Συσπείρωση (RN), οι ηγέτες του οποίου Μαρίν Λεπέν και Ζορντάν Μπαρντελά είχαν ήδη αμφισβητήσει τις αμερικανικές επιδρομές στη Βενεζουέλα που οδήγησαν στη σύλληψη του Νικολάς Μαδούρο.

Παρά τη σθεναρή στάση απέναντι στο καθεστώς της Τεχεράνης, το RN συμφωνεί με τον πρόεδρο της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν ότι η αμερικανική επέμβαση πραγματοποιήθηκε "εκτός του πλαισίου του διεθνούς δικαίου".

"Θα πρέπει να εναπόκειται στον ιρανικό λαό να αλλάξει την κυβέρνηση, να αναλάβει την εξουσία και να εξασφαλίσει μια μετάβαση. Μια αλλαγή που επιβάλλεται από το εξωτερικό - ιδίως μόνο μέσω αεροπορικών βομβαρδισμών - δεν έχει ιστορικό παράδειγμα επιτυχίας", δήλωσε στο Euronews ο ευρωβουλευτής του RN Πιέρ-Ρομέν Τιονέ.

Ωστόσο, αρκετές άλλες κορυφαίες εθνικιστικές δυνάμεις, όπως το Vox της Ισπανίας, το Κόμμα της Ελευθερίας της Ολλανδίας και η Μεταρρύθμιση (Reform) του Ηνωμένου Βασιλείου του Νάιτζελ Φάρατζ, είναι πιο ανοιχτά ευθυγραμμισμένες με τον Τραμπ, με κάθε κόμμα να προσαρμόζει το πολιτικό του μήνυμα στο εγχώριο ακροατήριο.

Ένα τέλμα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Όλα αυτά καθιστούν πολύ δύσκολο για τις ακροδεξιές ομάδες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να βρουν μια κοινή θέση για τον πόλεμο.

Τόσο οι Πατριώτες για την Ευρώπη (PfE) όσο και η Ευρώπη των Κυρίαρχων Εθνών (ESN) ισχυρίζονται ότι αφήνουν αυτονομία στο θέμα σε κάθε εθνική αντιπροσωπεία, όπως κάνουν συνήθως. Αλλά πολλές πηγές δήλωσαν στο Euronews ότι πέρα από την επίσημη γραμμή, είναι σαφές ότι το θέμα έχει συζητηθεί και ότι είναι ευαίσθητο εντός των ομάδων.

Η επίθεση στο Ιράν θα μπορούσε να σηματοδοτήσει άλλο ένα σημείο καμπής στη σχέση μεταξύ του κινήματος MAGA του Τραμπ και ορισμένων από τους πιο ένθερμους Ευρωπαίους υποστηρικτές του.

Η αμερικανική επιδρομή στη Βενεζουέλα τον Ιανουάριο και οι απειλές του Τραμπ να αναλάβει τον έλεγχο της Γροιλανδίας πέρυσι είχαν ήδη βάλει τον πρόεδρο σε κακό μάτι για πολλούς Ευρωπαίους που εκτιμούν την κυριαρχία, και η συμπεριφορά του τροφοδοτεί μια αυξανόμενη δυσφορία μεταξύ των ακροδεξιών πολιτικών. Κάποτε ενθαρρυμένοι από την επάνοδο ενός εθνικιστή, αντιεξουσιαστικού συντηρητικού στην Ουάσινγκτον, αρχίζουν τώρα να θέτουν τον Τραμπ σε απόσταση αναπνοής.

"Φαίνεται ότι ο Τραμπ γίνεται τοξικός και για τους ψηφοφόρους τους", δήλωσε στο Euronews ένας εξέχων ευρωβουλευτής από άλλη πολιτική ομάδα. "Στο παρασκήνιο, προσπαθούν να βρουν έναν τρόπο να αποστασιοποιηθούν από αυτόν πριν να είναι πολύ αργά".

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο θέλουν όσο το δυνατόν λιγότερη προσοχή από τα μέσα ενημέρωσης στη στάση τους απέναντι στον πόλεμο. Οι ακροδεξιές και δεξιές ομάδες απέρριψαν την πρόταση να συζητηθούν οι απειλές του Τραμπ κατά της Ισπανίας στην ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου την επόμενη εβδομάδα, μια συζήτηση που θα μπορούσε να είναι πολύ περίπλοκη γι' αυτές. Μια άλλη πιο γενική συζήτηση για τις συνέπειες του πολέμου έχει προγραμματιστεί για την επόμενη Τετάρτη στο Στρασβούργο.

"Το να επιλέξει κανείς την πλευρά του Τραμπ είναι πολύ περίπλοκο αυτές τις μέρες", δήλωσε ο ευρωβουλευτής. "Ακόμη και για τους Τραμπίστες".

euronews

Ο Γερμανός Καγκελάριος, Φρίντριχ Μερτςκ, κηρύσσει πόλεμο στην άκρα δεξιά, το AfD

Το AfD θεωρείται ένα ευρωσκεπτικιστικό, αντιμεταναστευτικό κόμμα με ισχυρές φιλορωσικές θέσεις, είπε ο Γερμανός Καγκελάριος, Φρίντριχ Μερτςκ....

    Με την «Εναλλακτική για τη Γερμανία» (AfD) μας χωρίζουν σε θεμελιώδη ζητήματα και πολιτικές πεποιθήσεις», πρόσθεσε, κατηγορώντας το κόμμα ότι αμφισβητεί τις «θεμελιώδεις αποφάσεις» που οδήγησαν στη δημιουργία της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας το 1949 μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς, ο οποίος ηγείται επίσης της συντηρητικής Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης (CDU), κήρυξε σήμερα τον πόλεμο στην ακροδεξιά στη Γερμανία, χαρακτηρίζοντάς την «κύριο πολιτικό αντίπαλο» ενόψει των εκλογών σε πέντε κρατίδια τον επόμενο χρόνο, ανέφερε το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων.

«Αυτό το κόμμα θέλει ανοιχτά να καταστρέψει το CDU, θέλει η Γερμανία να γίνει μια άλλη χώρα», δήλωσε ο Μερτς κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στο Βερολίνο μετά από διήμερη συγκέντρωση του κόμματος. «Η διχόνοια μεταξύ μας δεν περιορίζεται σε μερικές λεπτομέρειες. Από την «Εναλλακτική για τη Γερμανία» (AfD) μας χωρίζουν σε θεμελιώδη ζητήματα και πολιτικές πεποιθήσεις», πρόσθεσε, κατηγορώντας το κόμμα ότι αμφισβητεί τις «θεμελιώδεις αποφάσεις» που οδήγησαν στη δημιουργία της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας το 1949 μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Το AfD θεωρείται ένα ευρωσκεπτικιστικό, αντιμεταναστευτικό κόμμα με ισχυρές φιλορωσικές θέσεις.

Σε ορισμένες δημοσκοπήσεις, το AfD προηγείται του κυβερνώντος CDU και το ακροδεξιό κόμμα αναδείχθηκε η δεύτερη πολιτική δύναμη στις βουλευτικές εκλογές του Φεβρουαρίου του τρέχοντος έτους. Το CDU θέλει να αποτρέψει την ιδιαίτερα ισχυρή αύξηση της υποστήριξής του στην Ανατολική, αλλά και στη Δυτική Γερμανία.

Ο πρόεδρος του CDU απέρριψε κατηγορηματικά τις εκκλήσεις του βαυαρικού συμμάχου του, της Χριστιανοκοινωνικής Ένωσης (CSU), η οποία έχει δηλώσει υπέρ της συνεργασίας με την ακροδεξιά. Το CDU πιστεύει ότι η στρατηγική του «cordon sanitaire» που αποφασίστηκε σε συνέδριο του κόμματος το 2018 δεν έχει εμποδίσει την πρόοδο του AfD.

«Θα διακριθούμε πολύ καθαρά και κατηγορηματικά. Ένα χέρι που μας απλώνεται από το AfD είναι στην πραγματικότητα ένα χέρι που θέλει να μας καταστρέψει», τόνισε ο Μερτς σχετικά με τις προτάσεις του AfD για συνεργασία.

Του χρόνου, έχουν προγραμματιστεί πέντε εκλογές σε κρατίδια στη Γερμανία, δύο εκ των οποίων στα ανατολικά γερμανικά κρατίδια της Σαξονίας-Άνχαλτ και του Μεκλεμβούργου-Δυτικής Πομερανίας, όπου το AfD είναι η κορυφαία πολιτική δύναμη στις τρέχουσες δημοσκοπήσεις. Στα δυτικά μέρη της χώρας, το κόμμα κερδίζει σταθερά έδαφος και ελπίζει να κατακτήσει τη δεύτερη ή τρίτη θέση στη Βάδη-Βυρτεμβέργη, τη Ρηνανία-Παλατινάτο και το Βερολίνο, αμέσως μετά το CDU, αλλά στο ίδιο επίπεδο με τους Σοσιαλδημοκράτες και τους Πράσινους, σημειώνει το AFP.

Ενσωμάτωση της ακροδεξιάς

Η τελευταία στροφή προς τα δεξιά ήρθε με τις βουλευτικές εκλογές στην Τσεχική Δημοκρατία στα τέλη της περασμένης εβδομάδας. Τις εκλογές κέρδισε το ANO, ένα κόμμα που ίδρυσε ο δισεκατομμυριούχος Αντρέι Μπάμπις, το οποίο έλαβε το 34,5% των ψήφων....

    Ένα κορυφαίο think tank του Βερολίνου προειδοποιεί για την αυξανόμενη «ενσωμάτωση» της ακροδεξιάς στο «πολιτικό σύστημα της ΕΕ». Ακροδεξιά κόμματα συμμετέχουν σε εννέα από τις 27 κυβερνήσεις της ΕΕ. Το AfD της Γερμανίας θα μπορούσε να φτάσει το 30%.

ΒΕΡΟΛΙΝΟ/ΠΡΑΓΑ/ΠΑΡΙΣΙ – Με τη σαφή νίκη ενός ακόμη κόμματος από την πανευρωπαϊκή ομάδα Πατριώτες για την Ευρώπη (PfE) στις βουλευτικές εκλογές στην Τσεχική Δημοκρατία, η ακροδεξιά ενίσχυσε περαιτέρω την επιρροή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Στις εκλογές της περασμένης εβδομάδας, το κόμμα ANO του δισεκατομμυριούχου Αντρέι Μπάμπις έγινε η ισχυρότερη δύναμη με 34,5% των ψήφων. Για να γίνει πρωθυπουργός, ο Μπάμπις μπορεί να βασιστεί στην υποστήριξη δύο άλλων ακροδεξιών κομμάτων: ενός άλλου κόμματος μέλους του PfE και ενός κόμματος που ευθυγραμμίζεται με τη Συμμαχία Κυρίαρχων Εθνών (ESN), στην οποία ανήκει και το AfD. Η κορυφαία δύναμη εντός του PfE είναι το Εθνικό Συναθροιστικό Κόμμα (RN) της Μαρίν Λεπέν στη Γαλλία. Το RN, από την περασμένη εβδομάδα, έχει αναθέσει δύο από τους τελευταίους έξι αντιπροέδρους της Γαλλικής Εθνοσυνέλευσης – χάρη σε συμφωνίες με το «κεντρώο μπλοκ» στο οποίο βασίζεται ο Πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν. Εν τω μεταξύ, το κεντροδεξιό ΕΛΚ (Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα), το ακροδεξιό ESN και οι εξίσου ακροδεξιοί Ευρωπαίοι Συντηρητικοί και Μεταρρυθμιστές (ECR) κερδίζουν δύναμη και επιρροή στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, όπου αντιπροσωπεύουν περισσότερο από το ένα τέταρτο των εδρών. Το Γερμανικό Ινστιτούτο Διεθνών και Ασφαλειακών Υποθέσεων (SWP) με έδρα το Βερολίνο αναλύει αυτή την τάση ως μια αυξανόμενη «ενσωμάτωση» της ριζοσπαστικής δεξιάς στο «πολιτικό σύστημα της ΕΕ». Από την πλευρά του, το AfD επιτυγχάνει νέο ρεκόρ δημοτικότητας στις δημοσκοπήσεις στη Γερμανία.

Συμμετοχή σε κυβερνήσεις

Όπως σημειώνει το SWP, κόμματα από το ακροδεξιό φάσμα έχουν εγκατασταθεί επί του παρόντος ως αρχηγοί κυβερνήσεων σε τέσσερα κράτη της ΕΕ - Ουγγαρία, Ιταλία, Βέλγιο και Τσεχική Δημοκρατία.[1] Σε τέσσερις άλλες χώρες, η ακροδεξιά αποτελεί μέρος ενός κυβερνητικού συνασπισμού, δηλαδή στη Φινλανδία, τη Σλοβακία, την Κροατία και τη Βουλγαρία. Στη Σουηδία, η κυβέρνηση γίνεται ανεκτή από τους Σουηδούς Δημοκράτες, οι οποίοι ανήκουν στο ECR. Στην Ολλανδία, το Κόμμα για την Ελευθερία (Partij voor de Vrijheid) PVV του Γκέερτ Βίλντερς αποχώρησε πρόσφατα από την κυβέρνηση. Αυτό σημαίνει ότι «το ένα τρίτο όλων των κυβερνήσεων των κρατών μελών είτε ηγούνται είτε υποστηρίζονται από ακροδεξιά κόμματα», επισημαίνει η έκθεση του SWP.[2] Μια περαιτέρω στροφή προς τα δεξιά αναμένεται και φοβάται μέχρι το τέλος του 2027. Αυτό συμβαίνει επειδή «προεδρικές εκλογές πρόκειται να διεξαχθούν στη Γαλλία, όπου το Εθνικό Συναγερμό (Ransemblement National) - RN, προηγείται σαφώς». Επιπλέον, στην Ισπανία, το Vox στοχεύει να συμμετάσχει στην κυβέρνηση το 2027. Στην Πολωνία, μια ακόμη νίκη για το ακροδεξιό Νόμος και Δικαιοσύνη, PiS (Prawo i Sprawiedliwość) του Κατσίνσκι δεν είναι απίθανη στις βουλευτικές εκλογές του 2027. Το PiS κατέχει ήδη την προεδρία, αν και ο ηγέτης του Κάρολ Ναβρότσκι έχει περιορισμένες εξουσίες.

Ένας μεγάλος συνασπισμός της δεξιάς

Μια περαιτέρω στροφή προς τα δεξιά λαμβάνει χώρα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Τρεις ακροδεξιές ομάδες - ECR, PfE και ESN - κατέχουν ήδη περίπου το 26% όλων των εδρών. Η ανάλυση του SWP σημειώνει ότι η ομάδα κομμάτων ECR παρέχει δύο αντιπροέδρους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και τους προέδρους τριών επιτροπών, συμπεριλαμβανομένων εκείνων για τις σημαντικές επιτροπές προϋπολογισμού και γεωργίας της ΕΕ.[3] Όσο για την ομάδα PfE, εξακολουθεί να είναι «θεσμικά περιθωριοποιημένη από την πλειοψηφία του Κοινοβουλίου», σημειώνουν οι αναλυτές του SWP: «Δεν εκπροσωπούνται στο Προεδρείο, ούτε κατέχουν προεδρίες επιτροπών». Ωστόσο, τον Ιούλιο της δόθηκε η θέση του εισηγητή για τις διαπραγματεύσεις για τον κλιματικό στόχο του 2040. Επιπλέον, το ΕΛΚ συνεργάζεται πλέον όχι μόνο με την ομάδα ECR, αλλά και με το PfE, ακόμη και με τις ομάδες ESN, για να σχηματίσει μια ακροδεξιά πλειοψηφία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Αυτό συνέβη για πρώτη φορά τον Σεπτέμβριο του 2024, όταν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δήλωσε με θράσος σε ψήφισμά του ότι ο ηττημένος των προεδρικών εκλογών της Βενεζουέλας στις 28 Ιουλίου 2024 ήταν ο νικητής. Για αυτό, η ομάδα του ΕΛΚ ήταν πρόθυμη να βασιστεί στις ψήφους των ακροδεξιών μελών των ομάδων ECR, EFA και ESN.[4] Η ρύθμιση της «πλειοψηφίας της Βενεζουέλας» έχει έκτοτε εφαρμοστεί αρκετές φορές, για παράδειγμα για να αποδυναμώσει τον κανονισμό της ΕΕ για την αποψίλωση των δασών προς το συμφέρον των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων.

Κοινά σημεία

Μέχρι σήμερα, μόνο δύο εκπρόσωποι ακροδεξιών κομμάτων ανήκουν στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή - ο Olivér Várhelyi, ο οποίος είναι κοντά στον πρωθυπουργό της Ουγγαρίας Βίκτορ Όρμπαν (Fidesz) και κατέχει τη θέση του Επιτρόπου για την Υγεία και την Ευημερία των Ζώων, και ο Ραφαέλε Φίτο, ο οποίος είναι μέλος της Fratelli d'Italia (FdI) με επικεφαλής την πρωθυπουργό της Ιταλίας Τζόρτζια Μελόνι. Ο Φίτο έχει διοριστεί Αντιπρόεδρος της Επιτροπής με αρμοδιότητα τη Συνοχή και τις Μεταρρυθμίσεις. Ο λόγος για αυτή την έλλειψη εκπροσώπησης στην κορυφή είναι ότι οι δύο άλλες χώρες με ακροδεξιούς αρχηγούς κυβερνήσεων - δηλαδή το Βέλγιο και η Τσεχική Δημοκρατία - έχουν μέχρι στιγμής αποφύγει να στείλουν εκπροσώπους των κομμάτων τους στις Βρυξέλλες. Αλλά αυτό δεν χρειάζεται να παραμείνει έτσι. «Συνολικά», γράφει το SWP, «η ενσωμάτωση τμημάτων της ακροδεξιάς στο πολιτικό σύστημα της ΕΕ έχει ήδη προχωρήσει πολύ και συνεχίζει να αυξάνεται».[5] Τα κόμματα που συνδέονται με το ECR ειδικότερα «αντιμετωπίζονται πλέον ως κανονικοί πολιτικοί παράγοντες σε πολλούς τομείς». Αυτή η ομαλοποίηση οφείλεται στο γεγονός ότι τα κόμματα του ΕΛΚ βρίσκουν ολοένα και περισσότερο «κοινό έδαφος με το ECR, ιδίως «σε ζητήματα βιομηχανικής και κλιματικής πολιτικής». Όπως σημειώνει το SWP, «Εναλλακτικές πλειοψηφίες χωρίς κεντροαριστερά κόμματα είναι δυνατές στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μόνο εάν το ECR συμφωνήσει με το PfE. Ωστόσο, η χαλάρωση του cordon sanitaire κατά της ακροδεξιάς καθίσταται, ωστόσο, δύσκολο να τηρηθεί ενόψει «της θολής διαχωριστικής γραμμής μεταξύ του ECR και των πιο ριζοσπαστικών ή ακραίων δυνάμεων».

Ετοιμασίες

Η σταθερή ενσωμάτωση της ακροδεξιάς σε εθνικό επίπεδο παρατηρείται στη Γαλλία και αλλού. Πέρυσι, μετά τις πρόωρες βουλευτικές εκλογές, τα μέλη του κοινοβουλίου του RN αποκλείστηκαν από τις αντιπροεδρικές θέσεις στην Εθνοσυνέλευση. Αυτό αντιστράφηκε την περασμένη εβδομάδα βάσει συμφωνιών μεταξύ του «κεντρώου μπλοκ», στο οποίο βασίζεται ο Πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν, και του RN. Με τους Σεμπαστιάν Σενού και Ελέν Λαπόρτ, το RN κατέχει και πάλι δύο από τις έξι αντιπροεδρικές θέσεις στο κοινοβούλιο.[6] Λίγο αργότερα, το RN αποφάσισε να μην κατεβάσει τους δικούς του υποψηφίους στην εκλογή των προέδρων των οκτώ μόνιμων επιτροπών του κοινοβουλίου και να ψηφίσει υποψηφίους από το «κεντρώο μπλοκ». Αυτή η ρύθμιση επέτρεψε στο μπλοκ να κρατήσει εκτός την αριστερά και να καταλάβει όλες τις έδρες εκτός από αυτήν της επιτροπής οικονομικών, η οποία προορίζεται για την αντιπολίτευση.[7] Μένει να δούμε αν θα ακολουθήσουν περαιτέρω συμφωνίες μεταξύ του συντηρητικού κέντρου και του ακροδεξιού RN. Εν τω μεταξύ, ένα πρόσφατα δημοσιευμένο βιβλίο που επικαλείται πηγές κοντά στον Μακρόν ισχυρίζεται ότι όταν διέλυσε το κοινοβούλιο πέρυσι, στην πραγματικότητα ήλπιζε σε μια νίκη του RN. Ο Μακρόν είχε σκοπό να διορίσει πρωθυπουργό από τη Ρεπουμπλικανική Δημοκρατία και να νομιμοποιήσει αυτή την κίνηση ισχυριζόμενος ότι ήθελε να αποκαλύψει την ηγεσία της Ρεπουμπλικανικής Δημοκρατίας.[8]

Προχωρώντας μπροστά

Η τελευταία στροφή προς τα δεξιά ήρθε με τις βουλευτικές εκλογές στην Τσεχική Δημοκρατία στα τέλη της περασμένης εβδομάδας. Τις εκλογές κέρδισε το ANO, ένα κόμμα που ίδρυσε ο δισεκατομμυριούχος Αντρέϊ Μπάμπις, το οποίο έλαβε το 34,5% των ψήφων, σύμφωνα με τα προκαταρκτικά αποτελέσματα. Σε επίπεδο ΕΕ, το ANO ευθυγραμμίζεται με την ακροδεξιά ομάδα κομμάτων του PfE. Οι παρατηρητές υποθέτουν επί του παρόντος ότι ο Μπάμπις θα είναι σε θέση να διεκδικήσει τη θέση του πρωθυπουργού, καθιστώντας τον τον δεύτερο αρχηγό κυβέρνησης από κόμμα του PfE, μαζί με τον Όρμπαν. Οι παρατηρητές εκτιμούν επίσης ότι ο Μπάμπις θα έχει στην εξουσία μια κυβέρνηση ANO που θα την ανεχθούν δύο άλλα ακροδεξιά κόμματα: το ένα είναι το κόμμα Motoristé sobě (Αυτοκινητιστές για τον Εαυτό τους), το οποίο, όπως και το ANO, ανήκει στο PfE, και το άλλο είναι το κόμμα Svoboda a přímá demokratie (Ελευθερία και Άμεση Δημοκρατία), το οποίο είναι οργανωμένο εντός του ESN, δηλαδή της πανευρωπαϊκής κομματικής ομάδας στην οποία ανήκει το AfD. Είχε αναφερθεί κατά την προεκλογική περίοδο ότι ο Τσέχος πρόεδρος Πέτρ Πάβελ είχε ζητήσει γνωμοδότηση εμπειρογνώμονα σχετικά με το εάν ο διορισμός ενός πρωθυπουργού θα μπορούσε, συνταγματικά, να απορριφθεί εάν εκκρεμούσε ποινική δίωξη εναντίον του.[9] Αυτό είναι δηλαδή ένα πρόβλημα που έχει ο Μπάμπις. Φυσικά, τέτοιες μηχανορραφίες μπορούν να γυρίσουν μπούμερανγκ. Στη Ρουμανία έχουν φέρει πρωτοφανή λαϊκή υποστήριξη στην ακροδεξιά (ανέφερε το german-foreign-policy.com [10]).

Ρεκόρ βαθμολογιών στις δημοσκοπήσεις

Εν τω μεταξύ, στη Γερμανία, το AfD σημειώνει ρεκόρ δημοτικότητας στις δημοσκοπήσεις. Σε έρευνα του Forsa που δημοσιεύθηκε την Τρίτη της περασμένης εβδομάδας, το ακροδεξιό κόμμα έφτασε το 27% για πρώτη φορά, τοποθετώντας το τρεις ποσοστιαίες μονάδες μπροστά από τα συντηρητικά κόμματα της Ένωσης (CDU/CSU).[11] Μια δημοσκόπηση του INSA «Sunday trends» (28 Σεπτεμβρίου) έδωσε το AfD στο 26%, και πάλι μπροστά από τα κόμματα της Ένωσης (με 24%). Η αυξανόμενη δημοτικότητα του AfD συνδυάζεται με μια πτώση στην υποστήριξη του κυβερνώντος συνασπισμού CDU/CSU και SPD, ο οποίος πέτυχε το χειρότερο δημοσκοπικό του αποτέλεσμα από τις ομοσπονδιακές εκλογές, καταγράφοντας συνολικά περίπου 38%.[12] Ένας ειδικός, ο κοινωνιολόγος Matthias Quent, πιστεύει ότι εάν το AfD «κινητοποιήσει ολόκληρη τη βάση των υποστηρικτών του», θα μπορούσε να «φτάσει πάνω από 30% σε εθνικό επίπεδο» σε εκλογές.[13]

 ______________________________________________

[1] Το κόμμα του Ούγγρου πρωθυπουργού Βίκτορ Όρμπαν (Fidesz) είναι μέλος της ομάδας PfE στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Τα κόμματα της Ιταλίδας πρωθυπουργού Τζόρτζια Μελόνι (Fratelli d'Italia, FdI), του Βέλγου πρωθυπουργού Μπαρτ Ντε Βέβερ (Nieuw-Vlaamse Alliantie, N-VA) και του Τσέχου πρωθυπουργού Πέτρ Φιάλα (Občanská demokratická strana, ODS) ανήκουν στην ομάδα ECR.

[2], [3] Max Becker, Johanna Flach, Nicolai von Ondarza: Die schleichende Integration von Rechtsaußenparteien in Europa. SWP-Aktuell 2025/A 42. Βερολίνο, 19.09.2025.

[4] Βλ.: Die Brandmauer bricht .

[5] Max Becker, Johanna Flach, Nicolai von Ondarza: Die schleichende Integration von Rechtsaußenparteien in Europa. SWP-Aktuell 2025/A 42. Βερολίνο, 19.09.2025.

[6] Robin Richardot: A l'Assemblée nationale, l'élection des vice-presidents acte le retour du RN au bureau et les dissensions du NFP. lemonde.fr 02.10.2025.

[7] Robin Richardot: Aidé par le RN, le “socle commun” reprend la main sur les postes-clés de l'Assemblée nationale. lemonde.fr 03.10.2025.

[8] Guillaume Duval: Emmanuel Macron : plutôt le RN que le front républicain; nouvelobs.com 30.09.2025.

[9] Alexander Haneke: Warnungen aus der Prager Burg. Frankfurter Allgemeine Zeitung 02.10.2025.

[10] Βλέπε: Rumäniens «Bekenntnis zu Europa».

[11] Η AfD άφησε να φανεί η μοναχή της Ένωσης. handelsblatt.com 30.09.2025.

[12] Schwarz-Rote Regierung so unbeliebt wie nie. bild.de 04.10.2025.

[13] Dietmar Neuerer: “Die Reformen werden keinen Unterschied für die Ergebnisse machen”. 
handelsblatt.com 05.10.2025.

πηγή: german-foreign-policy.com