1321 ΠΟΛΙΤΙΚΗ 1154 ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ 733 ΕΛΛΑΔΑ 661 Ε.Ε. 656 ΚΟΣΜΟΣ 499 ΑΠΟΨΕΙΣ 460 ΚΟΙΝΩΝΙΑ 119 Τουρκία 113 ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ 94 VIDEO 93 ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ 76 ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ 53 ΡΩΣΙΑ 44 Blog συντάκη 44 ΧΡΕΟΣ 41 ΜΜΕ 36 ΣΥΡΙΖΑ 36 Χρήστος Γιανναράς 27 Τράπεζες 26 Τρομοκρατία 24 ΜΝΗΜΟΝΙΑ 23 ΚΥΠΡΟΣ 21 Σένγκεν 20 Π. ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ 18 ΣΥΡΙΑ 18 Τηλεοπτικές άδειες 17 ΑΡΙΣΤΕΡΑ 16 ΕΥΖΩΙΑ 16 ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟ 15 MEDIA 11 ΥΠ.ΟΙΚ 10 ΤΡΟΙΚΑ 7 Φορολογία 6 ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ 6 Τρύφων Αλεξιάδης 6 ΥΠ.ΕΞ. 5 ΥΓΕΙΑ 5 Φρανσουά Ολάντ 4 Τράπεζα της Ελλάδας 3 Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης 3 ΧΑΛΚΙΔΑ 2 Στέλιος Παπαθεμελής 2 ΤΟ ΒΗΜΑ 2 Τάσος Παπαδόπουλος 2 Τσεχία 2 Υπουργικό 2 Φ. Κουβέλης 2 Φιντέλ Κάστρο 2 Φοροαποφυγή 2 Φοροδιαφυγή 1 Ύφεση 1 Συνθήκη Δουβλίνου 1 ΤΧΣ 1 Τουρκική εισβολή 1 Τσάμηδες 1 Τόρστεν Μπένερ 1 ΥΠ.ΓΕ. 1 ΥΠ.ΕΣ. 1 ΥΠΑΙΘ 1 Φ. Μαστρογιάννη 1 Φάνης Ζουρόπουλος 1 Φασισμός 1 Φεστιβάλ Ελληνικού Ντοκιμαντέρ-Docfest 1 Φετουλάχ Γκιουλέν 1 Φράγκος Φραγκούλης

Η Μπριζίτ Μπαρντό αυτοβιογραφείται για την αιωνιότητα

Είναι 83 χρονών και την απασχολεί έντονα η μετά θάνατον εικόνα της. Το πάλαι ποτέ σύμβολο του σεξ δηλώνει ότι η ζωή της απέκτησε νόημα μόνο με τα ζώα. Αυτά και πολλά άλλα στο βιβλίο «Τα δάκρυα του αγώνα». 


Η αυτοβιογραφία της κυκλοφόρησε τον περασμένο Ιανουάριο και δεν είναι η πρώτη. «Τα δάκρυα του αγώνα» θα είναι όμως η τελευταία, δοθείσης της ηλικίας της, όπως γράφει το πρώην ίνδαλμα του γαλλικού κινηματογράφου και νυν ακτιβίστρια για την προστασία των ζώων. Σε ηλικία 83 χρόνων, που είναι σήμερα, η Μπριζίτ Μπαρντό, επιχειρεί μια στροφή στην πολυκύμαντη ζωή της, παραδέχεται παρανοήσεις και αναρωτιέται ποια εικόνα θα αφήσει στις επερχόμενες γενιές.

Ερωτισμός και σεξουαλική επανάσταση


Σε 250 σελίδες η «Μπεμπέ», όπως αποκαλείται, φωτίζει πτυχές της παιδικής της ηλικίας, το πέρασμα στα κινηματογραφικά πλατό διάσημες ταινίες όπως «Και ο Θεός έπλασε τη γυναίκα», τους αναρίθμητους έρωτες και την απόφασή της σε ηλικία μόλις 38 χρόνων να αποτραβηχτεί από τα φώτα της δημοσιότητας. Μέχρι τότε είχε καθιερωθεί ως παγκόσμιο σύμβολο του σεξ. Όλα επάνω της απέπνεαν ερωτισμό, τα πλατινέ μαλλιά της, τα σαρκώδη χείλη της. Όμως την ίδια ώρα η ζωή της δεν είχε νόημα και ήταν επιφανειακή, όπως εκμυστηρεύεται στην αυτοβιογραφία της, και η ίδια ήταν δυστυχισμένη. Με τον ερωτισμό και την ελευθεριότητα να εμφανίζεται γυμνή άνοιξε το δρόμο για τη σεξουαλική επανάσταση της δεκαετίας του '50 και '60. Πολλοί την έβριζαν με τον χειρότερο τρόπο. Για να αποφύγει τη δημόσια κατακραυγή αναγκάστηκε να καταφύγει στο σπίτι της στο Saint Tropez, όπου ζει μέχρι σήμερα παρέα με τα ζώα, που διέσωσε από τσίρκα και ιδρύματα για τετράποδα. Γιατί στη συμβίωση με τα ζώα βρήκε το νόημα ζωής, είναι αυτά που έδωσαν στη ζωή της περιεχόμενο και στόχο.

Κάθε τόσο διαβάζει ότι ασχολείται αποκλειστικά και μόνο με τα ζώα, αλλά δεν έχει καμιά διάθεση να αντιταχθεί σε αυτούς τους ισχυρισμούς. Γιατί εκτός από το Ίδρυμα Μπριζίτ Μπαρντό που ίδρυσε το 1986 με έδρα το Παρίσι και 40 εργαζόμενους, ασχολείται και με ανθρώπους, μοναχικούς ή αρρώστους. Στο σπίτι της η πόρτα ήταν πάντα ανοιχτή. Το ίδιο και τώρα, μόνο που τώρα είναι πιο επιλεκτική.

Aπό την κινηματογραφική πρωτοπορία στην αφοσίωση στα ζώα

 
Στην αυτοβιογραφία της ασχολείται και με την εικόνα της και παραδέχεται ότι έχει μεταβληθεί ριζικά. Από αστέρι της μεγάλης οθόνης και πρότυπο γυναικείας ομορφιάς η κοινή γνώμη την προσλαμβάνει ως μια φίλερι γυναίκα που μισεί τους ανθρώπους. «Πριν» γράφει στο βιβλίο της, «ο κόσμος έπεφτε στα πόδια μου, επειδή ήμουν όμορφη και διάσημη, σήμερα μόνο ενοχλώ». Συχνά οι ακραίες θέσεις της και ο ασυμβίβαστος χαρακτήρας της, την έβλαψαν. Κουβέντες της, είτε για τους μετανάστες, είτε για τελετές σφαγιασμού αμνών, κατακρίθηκαν. Το 2012 κάλεσε τους Γάλλους να ψηφίσουν την αρχηγό του ακροδεξιού Λαϊκού Μετώπου και όπως σημειώνει η ίδια, οι πολιτικές επιλογές της χαρακτηρίστηκαν πάντα από αστάθεια. «Ψήφιζα εκείνους που υποστήριζαν τους αγώνες μου, ανάμεσά τους τον συντηρητικό Βαλερί Ζισκάρ ντ΄ Εστέν, τον σοσιαλιστή Λιονέλ Ζοσπέν και τον αριστερό Ζαν Λικ Μελανσόν.»

Το βιβλίο γράφτηκε με τη συνεργασία της δημοσιογράφου Αν Σεσίλ Ιπρέλ. Το στιλ είναι αντικειμενικό, σε πολλά σημεία φλερτάρει με την φιλοσοφία καφενείου. Αμφιλεγόμενη είναι η εισαγωγή του βιβλίου από τη δημοσιογράφο, που παρουσιάζει τη Μπριζίτ Μπαρντό πότε ως λιοντάρι, πότε ως ελαφίνα. Οι απόψεις για την Μπαρντό διίστανται, αλλά στο βιβλίο γίνεται σαφές η δύναμη αυτοπροσδιορισμού της που την οδήγησε σε μια επιτυχημένη καριέρα και αργότερα στον αγώνα για την προστασία των ζώων. Από την πρωτοπορία του κινηματογράφου στην απόλυτη αφοσίωση στα ζώα.
Ζαμπίνε Γκλάουμπιτς/  Ειρήνη Αναστασοπούλου - DW

Μπριζίτ Μπαρντό,

Ετικέτα:

Δημοσίευση σχολίου

[disqus]

Author Name

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.