Θα επανεξετάζεται κάθε μήνα η παραμονή των Patriot στη Σαουδική Αραβία

Η παραμονή της Ελληνικής Δύναμης Σαουδικής Αραβίας (ΕΛΔΥΣΑ) (σσ: της Πυροβολαρχίας Patriot), θα επανεξετάζεται κάθε μήνα και όχι κάθε χρόνο, ως ίσχυε μέχρι τώρα.

    Η μηνιαία επανεξέταση παραμονής των Patriot στη Σαουδική Αραβία, δεν αποτελεί από μόνη της ένδειξη μεταβολής της ελληνικής στάσης, αλλά περισσότερο έναν τρόπο ώστε οι σχετικές αποφάσεις να παραμένουν συνδεδεμένες με τα πραγματικά δεδομένα και τις εξελίξεις επί του πεδίου.  -  Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι αποκλείεται το ενδεχόμενο προσαρμογών στο μέλλον, εφόσον οι συνθήκες το επιβάλουν.

Τα νέα δεδομένα, οι γεωπολιτικές ανακατατάξεις και οι παρατεταμένες κρίσεις στη Μέση Ανατολή, ανακατεύουν συνεχώς την «τράπουλα» στην περιοχή με αποτέλεσμα να αλλάζει ο αμυντικός σχεδιασμός των κρατών.

Εξ αυτού του λόγου και σύμφωνα με πηγές του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, η παραμονή της Ελληνικής Δύναμης Σαουδικής Αραβίας (ΕΛΔΥΣΑ) (σσ: της Πυροβολαρχίας Patriot), θα επανεξετάζεται κάθε μήνα και όχι κάθε χρόνο, ως ίσχυε μέχρι τώρα.

Από τον Μάρτιο του 2026, η πρόταση Δένδια

Κατά τις ίδιες πηγές, η εν λόγω αλλαγή δεν είναι κάτι νέο ή αλλαγή αμυντικής πολιτικής στην παρούσα κατάσταση αλλά πρόκειται για μια πρόταση που έκανε τον Μάρτιο του 2026 ο Υπουργός Εθνικής Aμυνας Νίκος Δένδιας, σε πλήρη ευθυγράμμιση και με το Υπουργείο Εξωτερικών.

Ενώ, όπως υπογραμμίζεται για την πρόταση της Αθήνας ενημερώθηκε και η Πρεσβεία της Σαουδικής Αραβίας στην Αθήνα.

Το «ισλαμικό ΝΑΤΟ»

Την ίδια στιγμή, πολλοί σπεύδουν να ερμηνεύσουν την κίνηση αυτή της Αθήνας ως αποτέλεσμα της εξέλιξης γύρω από το «ισλαμικό ΝΑΤΟ» που θέλουν να περάσουν Τουρκία, Πακιστάν, Σαουδική Αραβία στην περιοχή.

Όπως είχε αναδείξει και είχε αναλύσει η Ναυτεμπορική ήδη από τον Φεβρουάριο του 2026, η Ελλάδα δεν απειλεί την Τουρκία, ούτε απειλείται από το Πακιστάν και στο πλαίσιο αυτό δεν επηρεάζει η εν λόγω συμμαχία την Ελλάδα, όπως σημείωναν αρμόδιες πηγές.

Οι διεθνείς εξελίξεις, πόσω μάλλον οι εξελίξεις στην ευρύτερη γειτονιά της Ελλάδας (όπως η Μέση Ανατολή) αλλά και ο ανταγωνισμός επηρεάζουν τα γειτονικά κράτη σε βαθμό που η δημιουργία συμμαχιών (και νέων) προς όφελός τους, είναι επιτακτική ανάγκη, έλεγαν χαρακτηριστικά.

Σε κάθε περίπτωση, η Αθήνα παρακολουθεί στενά και συνολικά τις εξελίξεις στην περιοχή, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι προκύπτει στην παρούσα φάση κάποια αλλαγή στον σχεδιασμό ή στις υφιστάμενες συμφωνίες.

Η μηνιαία επανεξέταση, άλλωστε, δεν αποτελεί από μόνη της ένδειξη μεταβολής της ελληνικής στάσης, αλλά περισσότερο έναν τρόπο ώστε οι σχετικές αποφάσεις να παραμένουν συνδεδεμένες με τα πραγματικά δεδομένα και τις εξελίξεις επί του πεδίου.

Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι αποκλείεται το ενδεχόμενο προσαρμογών στο μέλλον, εφόσον οι συνθήκες το επιβάλουν.
Νικολέτα Πετανίδου / Ναυτεμπορική

επιμέελεια: Σπύρος Γκανής

Νίκος Δένδιας: Το ΚΥΣΕΑ ενέκρινε την «Ασπίδα του Αχιλλέα» και δέκα ακόμη εξοπλιστικά προγράμματα

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας χαρακτήρισε πολύ σημαντική τη σημερινή ημέρα καθώς εγκρίθηκε από το ΚΥΣΕΑ ένα μεγάλο κομμάτι της «Ατζέντας 2030»...

   Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Δένδιας, χαρακτήρισε πολύ σημαντική τη σημερινή ημέρα καθώς εγκρίθηκε από το ΚΥΣΕΑ ένα μεγάλο κομμάτι της «Ατζέντας 2030» ενώ εξήγησε ότι «δεν ολοκληρώσαμε» καθώς τον Σεπτέμβριο, όπως ανέφερε, «θα σας παρουσιάσουμε τη δεύτερη φάση της νέας Δομής Δυνάμεων...

Το Κυβερνητικό Συμβούλιο Εξωτερικών και 'Αμυνας (ΚΥΣΕΑ) αποφάσισε την έγκριση μιας σειράς συμβάσεων που εντάσσονται στο μακροπρόθεσμο εξοπλιστικό πρόγραμμα των Ενόπλων Δυνάμεων.

Όπως ανακοίνωσε σήμερα, Πέμπτη 23 Ιουλίου, ο υπουργός Εθνικής 'Αμυνας Νίκος Δένδιας, το ΚΥΣΕΑ ενέκρινε:

1. Αντιαεροπορικό, αντιβαλλιστικό και αντί-drone θόλο. Αφορά σειρά οπλικών συστημάτων που δημιουργούν επάλληλους θόλους, πάνω από ολόκληρη την ελληνική επικράτεια, με ένα ολιστικό σύστημα διοίκησης και ελέγχου, και το οποίο περιλαμβάνει συμμετοχή της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας με ποσό που υπερβαίνει τα 700 εκατομμύρια ευρώ.


2. Συστήματα Μη Κινητικής Αντιμετώπισης Μη Επανδρωμένων Σκαφών. Αφορά συστήματα χωρίς εκπεμπόμενο βλήμα, αλλά με ηλεκτρομαγνητικές δυνατότητες που όπως εξήγησε ο υπουργός, συνδυάζονται και αποτελούν τμήμα του ευρύτερου θόλου.


3. Απόκτηση ενός ακόμη Συστήματος Μη Επανδρωμένων Σκαφών HERON 1, «κατηγορίας ΙΙΙ». Αυτά τα συστήματα, όπως είπε, «θα μας δώσουν ακόμα μεγαλύτερες δυνατότητες ελέγχου και εναέριας επιτήρησης και μετάδοσης δεδομένων» ενώ «σε δεύτερο χρόνο, αυτό το σύστημα θα μπορεί να φέρει όπλα».


4. Συμμετοχή σε αστερισμό μικρών δορυφόρων, δηλαδή η εκπομπή στο διάστημα μικροδορυφόρων με δυνατότητα άμεσης δορυφορικής εικόνας μεγάλης ευκρίνειας, ανεξαρτήτως καιρικών συνθηκών, υπό απόλυτο εθνικό έλεγχο. «Αντιλαμβάνεται κανείς εύκολα την τεράστια σημασία που έχει να έχουμε σε παρόντα χρόνια φωτογραφίες περιοχών που έχουν εθνικό ενδιαφέρον» υπογράμμισε ο κ. Δένδιας.


5. Αγορά δέκα επιπλέον Συστημάτων Μη Επανδρωμένων Τύπου V-BAT. Η χώρα έχει ήδη τέσσερα Συστήματα με V-BAT, κάθετης απογείωσης και προσγείωσης. Η συγκεκριμένη κίνηση δίνει στη χώρα, «τη δυνατότητα δικτυοκεντρικής επιτήρησης του Αιγαίου και της περιοχής του Έβρου» ξεκαθάρισε ο κ. Δένδιας. «Επίσης, τα V-BAT, εξαιρετικά εξελιγμένα συστήματα της «κατηγορίας ΙΙ», θα μπορούν σε δεύτερο χρόνο να φέρουν οπλικά συστήματα» πρόσθεσε.


6. Απόκτηση μέσω του οργανισμού του ΝΑΤΟ διοπτρών νυχτερινής παρατήρησης. «Αυτές θα έχουν τη δυνατότητα μεταφοράς εικόνας στο κέντρο επιχειρήσεων και αποτελούν το βασικό τμήμα της Στολής του Μαχητή» ξεκαθάρισε ο υπουργός.


7. Τρία αεροσκάφη C-390 Millennium με διακρατική συμφωνία με την Πορτογαλία. Όπως ανέλυσε ο κ. Δένδιας «τα αεροσκάφη είναι Embraer» ενώ το πρώτο εκ αυτών η χώρα θα το παραλάβει το 2027. «Είναι αεριωθούμενα αεροσκάφη διπλάσιας ταχύτητας από τα μεταγωγικά που έχει τώρα η Πολεμική Αεροπορία. Το κύριο χαρακτηριστικό το οποίο μας οδηγήσει σε αυτή την απόφαση δεν είναι αυτό, παρότι η ταχύτητά τους είναι σημαντικό πλεονέκτημα. Δηλαδή, ο χρόνος μεταφοράς στην Κύπρο ή ο αριθμός των ταξιδιών στην Κύπρο, για παράδειγμα, μπορεί να διπλασιαστεί. Είναι η δυνατότητα που έχουν αυτά τα αεροσκάφη να έχουν συγχρόνως διπλό ρόλο - δηλαδή χωρίς μετατροπή - ως σκάφη και Μεταφοράς Προσωπικού αλλά και Ιπτάμενου Τάνκερ» ανέλυσε ο υπουργός. Και συμπλήρωσε: «Τα αεροσκάφη αυτά θα μπορούν να εφοδιάζουν στον αέρα τον στόλο των Rafalle και των Mirage, που σημαίνει να παρατείνουν την παραμονή στον αέρα των μαχητικών, κυρίως των Rafalle για όσο χρόνο διαρκεί η βιολογική αντοχή του πιλότου και όχι για όσο χρόνο διαρκούν τα καύσιμα του αεροσκάφους».


8. Δέκα Οχήματα Ειδικών Επιχειρήσεων VICTA. «Είναι», υπογράμμισε ο κ. Δένδιας, «Υποβρύχια Οχήματα Μεταφοράς Προσωπικού, δύο από αυτά θα κατασκευαστούν στο Ηνωμένο Βασίλειο, τα υπόλοιπα 8 θα κατασκευαστούν σε ελληνικά ναυπηγεία. Τα υποβρύχια αυτά μπορούν να μεταφέρουν προσωπικό κάτω από τη θάλασσα, βεβαίως έχουν και δυνατότητα να μεταφέρουν προσωπικό Ειδικών Δυνάμεων στην επιφάνεια». Σε δεύτερο χρόνο, όπως είπε ο κ. Δένδιας, αυτά τα οχήματα θα καταστούν αυτόνομα οχήματα.


9. Τέσσερα Εξελιγμένα Ανθυποβρυχιακά Συστήματα των φρεγατών ΜΕΚΟ. «Αποτελούν αναβάθμιση των δυνατοτήτων των 4 ΜΕΚΟ και είναι κομμάτι του ενιαίου προγράμματος εκσυγχρονισμού των φρεγατών αυτών» διευκρίνισε ο κ. Δένδιας.


10. Πύραυλοι Hellfire με καθοδήγηση λέιζερ για τα ελικόπτερα Apache.


11. Μεταπτυχιακές σπουδές στις Ηνωμένες Πολιτείες. «Προσπαθούμε», είπε ο υπουργός, «να δημιουργήσουμε μια βάση ενός προσωπικού το οποίο θα έχει δυνατότητες μεταφοράς στην Ελλάδα, της τεχνογνωσίας της νέας εποχής. Το Πολεμικό Ναυτικό θέλουμε να είναι στην κορυφή αυτής της προσπάθειας. 'Αρα, δημιουργούμε ένα μεγαλύτερο πρόγραμμα υποτροφιών, ιδίως για το ΜΙΤ, που είναι το πιο προηγμένο Πολυτεχνείο σε αυτό τον πλανήτη, μέσα από το Νaval Lab του οποίου γίνεται ένα πολύ μεγάλο τμήμα, διεξάγεται ένα πολύ μεγάλο τμήμα των ερευνών του αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού».

   
Αναφερόμενος στην «Ασπίδα του Αχιλλέα», ο Νίκος Δένδιας ξεκαθάρισε ότι είναι «ένα συνολικό σύστημα, το οποίο θα προσλαμβάνει εικόνα από το σύνολο των αισθητήρων που υπάρχουν στη χώρα, μέχρι και τη διόπτρα στο κράνος κάθε στελέχους των Ενόπλων Δυνάμεων. Θα τα επεξεργάζεται, θα τα προτεραιοποιεί και από εκεί και πέρα θα προτείνει και τη δέουσα αντιμετώπιση και τη στοχοθεσία έναντι της απειλής που αντιμετωπίζει ή τυχόν θα αντιμετωπίζει η πατρίδα μας».

Αυτή η νέα αντιμετώπιση, όπως ξεκαθάρισε, «μετατρέπει τις Ένοπλες δυνάμεις από την παλιά εικόνα του συνόλου προσωπικού και οπλικών συστημάτων, σε μια σύγχρονη “ μηχανή” στελεχωμένη με άρτιο τρόπο, με τη δυνατότητα λήψης και επεξεργασίας όλων των δεδομένων και απάντησης σε όλες τις τυχόν προκλήσεις».

Ο υπουργός χαρακτήρισε πολύ σημαντική τη σημερινή ημέρα καθώς εγκρίθηκε από το ΚΥΣΕΑ ένα μεγάλο κομμάτι της «Ατζέντας 2030» ενώ εξήγησε ότι «δεν ολοκληρώσαμε» καθώς τον Σεπτέμβριο, όπως ανέφερε, «θα σας παρουσιάσουμε τη δεύτερη φάση της νέας Δομής Δυνάμεων, δηλαδή τις αλλαγές τις οποίες θα φέρουμε έχοντας ενσωματώσει εν τω μεταξύ τα διδάγματα των συγκρούσεων, των πολέμων και της αλλαγής της τεχνολογίας. Και θα σας παρουσιάσουμε επίσης, την εξέλιξη του Μακροπρόθεσμου Εξοπλιστικού δεκαετίας, δηλαδή για το διάστημα 2027-2037».

Απαντώντας σε ερωτήσεις δημοσιογράφων, ο κ. Δένδιας εξήγησε ότι «το συνολικό ποσό των αντιαεροπορικών υπερβαίνει κατά ελάχιστα τα 3 δισεκατομμύρια» ενώ ξεκαθάρισε ότι «θα είναι έτοιμο και επιχειρησιακά σε 35 μήνες από σήμερα».

Σχετικά με το εάν αποκτούν στην «Ασπίδα του Αχιλλέα» οι Ένοπλες Δυνάμεις της Ελλάδας πηγαίο κώδικα του συστήματος «command and control» ο κ. Δένδιας υπογράμμισε: «Βεβαίως. Υπάρχει πάγια εντολή. Οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις δεν αποκτούν και δεν θα αποκτήσουν σύστημα πέραν απολύτως εξειδικευμένων περιπτώσεων, στον οποίον δεν θα έχουμε τον πηγαίο κώδικα. Ιδίως για “ command and control” είναι απολύτως στοιχείο κομβικό για την εθνική ύπαρξη, όχι για την εθνική κυριαρχία».

Για το ποσοστό συμμετοχής της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας, απαντώντας σε ερώτηση, ο κ. Δένδιας τόνισε ότι «σε όλα υπάρχει ελάχιστη ελληνική συμμετοχή 25%» εξηγώντας ότι «δεν υφίσταται πρόγραμμα αυτή τη στιγμή στις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις που δεν θα τηρηθεί το 25% plus».

Και ξεκαθάρισε: «Έχουμε τον σκοπό να δημιουργήσουμε ένα ελληνικό αμυντικό οικοσύστημα. Το ελληνικό αμυντικό οικοσύστημα θα τροφοδοτηθεί από δυο πηγές: Τις υπάρχουσες ελληνικές εταιρίες, σε αυτές περιλαμβάνω και τις start-up εταιρείες και τις υπό γενέσει προσπάθειες, για τις οποίες το ΕΛΚΑΚ κάνει μια πολύ μεγάλη προσπάθεια και επίσης, από τα οικοσυστήματα τα οποία μεταφέρουμε από το εξωτερικό και τα οποία θα εγκατασταθούν και θα παράξουν στην Ελλάδα ή θα συμπαράξουν στην Ελλάδα, με υπάρχουσες ή με νέες ελληνικές εταιρείες».

Ειδικότερα για το C-390, ο κ. Δένδιας είπε ότι «είναι ένα σκάφος το οποίο έχει μια ιδιαιτερότητα σε σχέση με τα αεροσκάφη που ήδη χρησιμοποιεί η Πολεμική μας Αεροπορία, τα μεταγωγικά που χρησιμοποιεί η Πολεμική μας Αεροπορία».

«Είναι σκάφος», ανέφερε. «του οποίου όλη η συντήρηση μπορεί να γίνει στην Ελλάδα. Με τις υπάρχουσες ή τις δυνατότητες που θα αναπτύξουμε σε συνεργασία με τους παραγωγούς και τους Πορτογάλους αντισυμβαλλόμενους μας. Που σημαίνει ότι σύνολο της συντήρησης, ξαναλέω, θα γίνεται εδώ -και των κινητήρων και του αεροσκάφους. Το οποίο σημαίνει ότι δεν θα ζούμε το φαινόμενο να χάνουμε τα αεροσκάφη μας ένα και ενάμιση χρόνο, στέλνοντάς τα στο εξωτερικό για να μπορούν να συντηρηθούν».

«Και επίσης ο κύκλος συντήρησης αυτού του συγκεκριμένου αεροσκάφους είναι πολύ πιο σύντομος από τα άλλα αεροσκάφη που έχουμε. 'Αρα, για αυτό και βλέπετε ότι σε πρώτη φάση παίρνουμε τρία αεροσκάφη. Γιατί θεωρούμε ότι ο χρόνος χρήσης τους είναι αναλογικά πολύ μεγαλύτερος από ό,τι αν παίρναμε τρία αεροσκάφη άλλης κατασκευής» πρόσθεσε.

Απαντώντας σε ερώτηση για το πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών, τόνισε: «Εμείς το θεωρούμε κάτι εξαιρετικά σημαντικό. Θεωρούμε την εκπαίδευση του ανθρώπινου δυναμικού μας απαραίτητο κομμάτι των ευρύτερων προγραμμάτων μας. Θα συνεχίσουμε να χρηματοδοτούμε προγράμματα σπουδών ως εντεταγμένη, πολιτικά εγκεκριμένη πολιτική ασφάλειας της χώρας, η οποία παίρνει οιονεί τη μορφή εξοπλιστικού προγράμματος».

Αναφερόμενος στον αντιαεροπορικό θόλο, απαντώντας σε σχετική ερώτηση, ο κ. Δένδιας εξήγησε ότι «η λογική» πίσω από την επιλογή του ΚΥΣΕΑ αφορά στην «παραγωγή συστημάτων στην Ελλάδα από ισραηλινές εταιρείες, με δημιουργία παραγωγικής βάσης στην Ελλάδα, συνεργασίας με ελληνικές επιχειρήσεις και δημιουργίας δυνατοτήτων εξαγωγής αυτών των προϊόντων και στον ευρωπαϊκό χώρο, αλλά και στον χώρο της Μέσης Ανατολής».

«Προσβλέπουμε στη χρήση αυτού του Εξοπλιστικού Προγράμματος ως καταλύτη για να δημιουργήσουμε παραγωγική βάση με δυνατότητες εξαγωγής. Σε αυτήν την εξαγωγή, η πρόθεσή μας είναι η ελληνική συμμετοχή να υπερβαίνει το ελάχιστο το οποίο τέθηκε ως όρος για τη συμμετοχή σε αυτό το πρόγραμμα» υπογράμμισε ο υπουργός Εθνικής 'Αμυνας.

Στην ενημέρωση που πραγματοποιήθηκε στη Λέσχη Αξιωματικών Ενόπλων Δυνάμεων (ΛΑΕΔ), παρευρέθηκαν ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ στρατηγός Δημήτριος Χούπης, ο αρχηγός ΓΕΣ αντιστράτηγος Γεώργιος Κωστίδης, ο αρχηγός ΓΕΝ αντιναύαρχος Δημήτριος - Ελευθέριος Κατάρας ΠΝ και ο αρχηγός ΓΕΑ αντιπτέραρχος (Ι) Δημοσθένης Γρηγοριάδης.

πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

επιμέλεια: Σπύρος Γκανής

Το στίγμα της εβδομάδας / Μητσοτάκης: Στόχος η... εξάντληση των αντιπάλων

Στο εσωτερικό της Ν.Δ. όμως τείνει να επικρατήσει μία διαφορετική ερμηνεία για τις κινήσεις του Κ. Μητσοτάκη. Σύμφωνα με αυτή, ο ίδιος σκοπίμως διατηρεί την απειλή πρόωρης προσφυγής, προκειμένου να αναγκάσει τον Αντώνη Σαμαρά να εγκαταλείψει τον σχεδιασμό του και να επισπεύσει την ίδρυση του δικού του κόμματος.

Στο εσωτερικό της Ν.Δ. όμως τείνει να επικρατήσει μία διαφορετική ερμηνεία για τις κινήσεις του Κ. Μητσοτάκη. Σύμφωνα με αυτή, ο ίδιος σκοπίμως διατηρεί την απειλή πρόωρης προσφυγής, προκειμένου να αναγκάσει τον Αντώνη Σαμαρά να εγκαταλείψει τον σχεδιασμό του και να επισπεύσει την ίδρυση του δικού του κόμματος.

Σπύρος Γκουτζάνης*

Πώς Κακλαμάνης και Γεωργιάδης χαλάνε τον σχεδιασμό του Μαξίμου. Ο χρόνος των εκλογών και πώς ο πρωθυπουργός θέλει να υποχρεώσει τον Σαμαρά να ανακοινώσει κόμμα

Αμήχανος απέναντι στην παρατεταμένη καθήλωση των δημοσκοπικών ποσοστών της Ν.Δ. που ακυρώνουν τα σενάρια αυτοδυναμίας και κατεβάζουν τον πήχη στην επιδίωξη του 25% και αναποφάσιστος ως προς τον χρόνο των εκλογών στέκεται ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Είναι παράδοξο ότι από μία καθαρά προεκλογικού τύπου εκστρατεία στην Εύβοια -όπου εγκαινίασε ένα Κέντρο Νεφρού που δεν διαθέτει νεφρολόγο- εξήγγειλε εξάντληση της τετραετίας, καλώντας παράλληλα τα στελέχη και τους οπαδούς του να παραμείνουν στις επάλξεις μέχρι την επόμενη άνοιξη. Λίγες ημέρες νωρίτερα ο Νικήτας Κακλαμάνης είπε καθαρά ότι ο πρωθυπουργός κλείνει τις εκκρεμότητες ώστε να έχει λυμένα τα χέρια του στην περίπτωση που αποφασίσει στις διακοπές του, παρά θιν’ αλός, να πάει σε πρόωρες εκλογές τον Σεπτέμβριο.

Εκείνος όμως που έφερε το Μαξίμου στα πρόθυρα εγκεφαλικού ήταν ο Άδωνης Γεωργιάδης, ο οποίος με τις δικές του δηλώσεις απενοχοποίησε την ψήφο στο υπό ίδρυση κόμμα Σαμαρά και παράλληλα έφερε στο προσκήνιο τα σενάρια κυβερνητικής συνεργασίας της επόμενης ημέρας δίχως τον Κ. Μητσοτάκη, έστω και δήθεν για να τα αποκλείσει. Χρειάστηκε πάνω από ένα εικοσιτετράωρο στον κυβερνητικό εκπρόσωπο για να αδειάσει τον αντιπρόεδρο της Ν.Δ. Ο Άδ. Γεωργιάδης, αυτονομημένος σε σημαντικό βαθμό από τον Κ. Μητσοτάκη, χτίζει θέσεις στο εσωτερικό του κόμματος ενόψει της επόμενης ημέρας, διεκδικώντας το χαμηλού επιπέδου δεξιό κοινό. Η συζήτηση όμως έχει αρχίσει, έστω και αν ο Νίκος Δένδιας αποφεύγει ακόμη και τις συνεντεύξεις για να μην έχει τριβές με το Μαξίμου.

Θεσμικές απρέπειες

Στο εσωτερικό της Ν.Δ. όμως τείνει να επικρατήσει μία διαφορετική ερμηνεία για τις κινήσεις του Κ. Μητσοτάκη. Σύμφωνα με αυτή, ο ίδιος σκοπίμως διατηρεί την απειλή πρόωρης προσφυγής, προκειμένου να αναγκάσει τον Αντώνη Σαμαρά να εγκαταλείψει τον σχεδιασμό του και να επισπεύσει την ίδρυση του δικού του κόμματος. Όπως λένε οι βουλευτές μεταξύ τους, «η τακτική αυτή απέδωσε με την Μαρία Καρυστιανού και τον Αλέξη Τσίπρα».

Σε συνάφεια με την παρατεταμένη προεκλογική εκστρατεία ο Κ. Μητσοτάκης οικοδομεί μία στρατηγική και διαμορφώνει ένα αφήγημα εκλογών, που επί του παρόντος δεν διαθέτει. Επιπλέον, εκτιμά ότι θα εξαντλήσει τους πολιτικούς του αντιπάλους. Έδωσε ο ίδιος το πλαίσιο: «Αλλά εμείς δεν σταματάμε. Τρέχουμε συνέχεια. Δεν περιμένουμε, όπως κάποιοι άλλοι, την προεκλογική περίοδο για να βρεθούμε κοντά στους συμπολίτες μας. Οι δεσμεύσεις μας υλοποιούνται, εμείς μιλάμε με τα έργα μας και όχι με εύκολα λόγια».

Μέσα στον σχεδιασμό είναι και τα περίπου 2 δισ. ευρώ προεκλογικών εξαγγελιών στη ΔΕΘ, στοχευμένων στις εκλογικές πελατείες της Ν.Δ. Ο Κ. Μητσοτάκης έβαλε ακόμη ένα διακύβευμα: Ποια κυβέρνηση θα ασκήσει την προεδρία της Ε.Ε. και θα διαπραγματευθεί τα κονδύλια του επόμενου Ταμείου Ανάκαμψης. Το δέλεαρ απευθύνεται προς όσους ευνόησε στην πρώτη επταετία ώστε να συνεχίσουν να τον στηρίζουν.

Από τη δυσαρέσκεια, στην οργή

Φυσικά οι εφιάλτες για τον Κ. Μητσοτάκη καραδοκούν. Η επίθεση που έκανε στην αντιπολίτευση με αφορμή την παραπομπή (μόνο!!!) των τεσσάρων βουλευτών, του πρώην διοικητή του ΟΠΕΚΕΠΕ και συνεργατών κρατικών παραγόντων δεν είναι ακόμη μία απόδειξη του μητσοτακικού θράσους. Αποκαλύπτει την επιθετική γραμμή που θα ακολουθήσει ενόψει των υποθέσεων που έρχονται. Υπάρχει η συνέχεια του ΟΠΕΚΕΠΕ, η έρευνα για τα Σπιτάκια της Ανακύκλωσης και με ερωτηματικό τα κονδύλια του Ταμείου Ανάκαμψης. Υπάρχει πάντα και το σκάνδαλο των υποκλοπών με εξέλιξη και από την πλευρά του Ταλ Ντίλιαν, ο οποίος προσέφυγε στα ισραηλινά δικαστήρια. Σε περίπου δύο μήνες που θα εκδικαστεί η προσφυγή του θα παρουσιάσει έγγραφα που θα αποδεικνύουν ότι ως διαχειριστής της Ιntellexa απλώς πούλησε το κατασκοπευτικό λογισμικό στο ελληνικό κράτος που ακολούθως βαρύνεται με τις υποκλοπές. Θα διακινδυνεύσει ο Κ. Μητσοτάκης μια παρόμοια αποκάλυψη εν μέσω προεκλογικής περιόδου; Στο ίδιο θέμα εκκρεμεί ακόμη μία έρευνα της ελληνικής Δικαιοσύνης μετά την προσφυγή του Αντώνη Σαμαρά.

Το μείζον, βέβαια, είναι η επιδείνωση του βιοτικού επιπέδου της πλειονότητας λόγω της ακρίβειας την οποία δεν μπορεί πλέον, ακόμη και αν θέλει, να αντιμετωπίσει. Εξελίξεις είναι πιθανό να υπάρξουν και στο μέτωπο των ελληνοτουρκικών. Ο Γιώργος Γεραπετρίτης ακόμη δεν έχει διαψεύσει ότι ζήτησε από τον Χακάν Φιντάν να πάει πιο πίσω την ψήφιση της «Γαλάζιας Πατρίδας».

Τα ποιοτικά στοιχεία των εξαμηνιαίων τάσεων της MRB δείχνουν ότι ο Κ. Μητσοτάκης βρίσκεται αντιμέτωπος με τη διογκούμενη κοινωνική δυσαρέσκεια, που μεταστρέφεται ποιοτικά σε οργή και υπό προϋποθέσεις μπορεί να γίνει ανεξέλεγκτη, μετατρέποντας την υποχώρηση σε κατάρρευση.

Σαμαράς και Καραμανλής

Στο πολιτικό πεδίο, η επόμενη μεγαλύτερη απειλή για την κυβέρνηση είναι το υπό ίδρυση κόμμα Σαμαρά, που έχει σταθερά και καθαρά την υποστήριξη του Κώστα Καραμανλή. Οι δύο πρώην πρόεδροι και πρωθυπουργοί έχουν κάνει σημαντική ζημιά στον Κ. Μητσοτάκη. Στη δική τους κυρίως αποδομητική κριτική και ενδοπαραταξιακή αμφισβήτηση αποδίδεται ότι η Ν.Δ., από το 41%, έχει πέσει κοντά στο 23% και όχι στο ΠΑΣΟΚ που είναι κολλημένη η βελόνα του ή στον ΣΥΡΙΖΑ που δεν λέει να βγει από την κρίση του.

Ένα κόμμα Σαμαρά, εφόσον δεν εξουδετερωθεί, ανακόπτει τις επιστροφές δεξιών ψηφοφόρων, αποσπά ποσοστό απευθείας από τη Ν.Δ. κατεβάζοντάς την στο όριο του 20% και παράλληλα μπαίνει στη συζήτηση για τον σχηματισμό κυβέρνησης δίχως τον Κ. Μητσοτάκη - κάτι που θα προκαλέσει και εσωτερικούς κραδασμούς. Εξουδετερώνει το επιχείρημα της σταθερότητας μετατρέποντας τον Κ. Μητσοτάκη σε παράγοντα αστάθειας, ενώ ακυρώνει το επιχείρημα «ποιος θα σηκώσει το τριψήφιο». Από τη στιγμή που ο Αντ. Σαμαράς δεν βιάζεται και δεν παρασύρεται, συνεχίζοντας τον ανταρτοπόλεμο, ο Κ. Μητσοτάκης υφίσταται συνεχή αιμορραγία χωρίς να μπορεί να αντιμετωπίσει τους δύο πρώην πρωθυπουργούς, οι οποίοι έχουν κοινό στόχο να απαλλάξουν την παράταξή τους και τη χώρα από τον Κ. Μητσοτάκη.

(*) Ο Σπύρος Γκουτζάνης είναι έγκριτος Έλληνας δημοσιογράφος με πολυετή παρουσία στα Media.

Κόντρα ΠΑΣΟΚ-ΕΛΑΣ με φόντο τις δηλώσεις Μπίστη για την ηλεκτρική διασύνδεση Κύπρου-Ελλάδας

«Ωραία τα αποκαλυπτήρια του νέου πατριωτισμού», λέει η Χαριλάου Τρικούπη - Αιχμές από Μπίστη και Σιακαντάρη κατά του ΠΑΣΟΚ.
.

Σφοδρή επίθεση εξαπέλυσε το ΠΑΣΟΚ, στην Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη - ΕΛΑΣ, με αφορμή δήλωση του Νίκου Μπίστη για την πόντιση του καλωδίου Κύπρου-Ελλάδας * Η απάντηση του Νίκου Μπίστη * Από την ΕΛΑΣ ζητά εξηγήσεις το ΠΑΣΟΚ

«Φωτιές» άναψε η δήλωση του Νίκου Μπίστη που άσκησε δριμεία κριτική στο ΠΑΣΟΚ και τον πρόεδρό του Νίκο Ανδρουλάκη για τη στάση του αναφορικά με την ηλεκτρική διασύνδεση Κύπρου-Ελλάδας.

Αφορμή της πολιτικής αντιπαράθεσης αποτέλεσε η ανάρτηση του κ. Μπίστη στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο οποίος ανάφερε:

«Η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ επιμένει να ασκεί κριτική στην κυβέρνηση στα θέματα εξωτερικής πολιτικής – ιδιαίτερα στα ελληνοτουρκικά- από τα « δεξιά». Τώρα ζητά ο Νίκος Ανδρουλάκης να λάβει τέλος η εκκρεμότητα της πόντισης του καλωδίου για την ηλεκτρική διασύνδεση Κύπρου Ελλάδας. Πρόκειται για ανέξοδο παλληκαρισμό που αποσκοπεί στο χάιδεμα των παγιωμένων αντιτουρκικών ρεφλέξ . Αν όμως αυτή η στάση του ΠΑΣΟΚ συναντήσει ευήκοα ώτα στο εσωτερικό της ΝΔ ( Δένδιας) η στην περιφέρεια της ( Σαμαράς, Βελόπουλος, Καρυστινού ) τότε αυτό που μέχρι σήμερα ακουγόταν ως ανεπιθύμητη επιθυμία – όπως είναι χρόνια τώρα η επέκταση των χωρικών μας υδάτων στα 12 νμ στο Αιγαίο – μπορεί να γίνει πρόβλημα του παρόντος. Όλοι εξάλλου θυμόμαστε την ευκολία με την οποία ο Κυριακος Μητσοτάκης ξέχασε ακόμα και την πολιτική του πατέρα του στο Μακεδονικό και έγινε ακραιφνής μακεδονομάχος κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών,

Μέσα σε αυτό το κλίμα δεν είναι περίεργο ότι έχει υποχωρήσει στον δημόσιο λόγο η μόνη νηφάλια και εποικοδομητική προσέγγιση που επιβάλλει να ξεκινήσει η αντιμετώπιση του σκληρού πυρήνα των εκκρεμών διαφορών με την γείτονα . Αυτό αναπόφευκτα θα οδηγήσει σε αναζήτηση λύσεων προωθητικών και ταυτοχρόνως συμβιβαστικών. . Λύσεων βασισμένων στην win win λογική που θα συνεκτιμά και θα συμπεριλαμβάνει τα συμφέροντα και της άλλης πλευράς με δεδομένο ότι αμφότερες έχουν ερείσματα στο Διεθνές Δίκαιο και καμμία το απόλυτο δίκαιο με το μέρος της.

Μονομερείς ενέργειες που υποκρύπτουν αποκλεισμό η παράκαμψη του άλλου από διευθετήσεις στο ενεργειακό πεδίο δεν θα προχωρήσουν. Και η εξέλιξη του πολέμου στον Κόλπο θα έπρεπε να έπεισε διάφορους πολεμοχαρείς αναλυτές ότι η ανεπιφύλακτη προσχώρηση της Ελλάδας και της Κύπρου στον αξονα ΗΠΑ Ισραήλ ( Τραμπ Νετανιάχου δηλαδή ) δεν ήταν τόσο καλή ιδέα όσο διαφημίστηκε αρχικά. Αντιθέτως η αρχικά εμφανιζόμενη – στον ελληνικό τύπο και στους αναλυτές και διεθνολόγους της ΝΔ και όχι μόνο- απομονωμένη Τουρκία διαδραμάτισε ουσιαστικό μεσολαβητικό ρόλο , εδραιώνοντας την θέση της ως περιφερειακή δύναμη. Και τώρα θα τρέχουμε να μικρύνουμε την αξία του δώρου που θα κάνει ο Τραμπ στον Ερντογάν. Η να παρακαλέσουμε και για το δικό μας αντίδωρο. Και ο φαύλος κύκλος καλά θα κρατεί».

Απάντηση Νίκου Μπίστη στο ΠΑΣΟΚ: «Οι επίσημες θέσεις της ΕΛΑΣ εκφράζονται από τα όργανα, δεν ανήκω σε αυτά»

Tο γάντι που πέταξε το ΠΑΣΟΚ στην ΕΛΑΣ σήκωσε ο Νίκος Μπίστης αναφορικά με την αιχμηρή ανάρτησή του κατά του Νίκου Ανδρουλάκη σχετικά με το θέμα της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου.

Ο κ. Μπίστης διευκρινίζει πως οι θέσεις του για την εξωτερική πολιτική και τα ελληνοτουρκικά είναι διαχρονικές, ενώ σχετικά με το αν οι απόψεις του ταυτίζονται με αυτές της ΕΛΑΣ, πήρε αποστάσεις, καθώς ανέφερε πως «οι επίσημες θέσεις της ΕΛΑΣ εκφράζονται από τα όργανα και τους τομεάρχες του κόμματος. Δεν ανήκω σε αυτά.».

Αναλυτικά η δήλωση-απάντηση Νίκου Μπίστη:

«Το ΠΑΣΟΚ με επίσημη ανακοίνωση του κόμματος εγκαλεί την ΕΛΑΣ για την κριτική που άσκησα σε ανάρτηση μου στο Facebook στον Νίκο Ανδρουλάκη με αφορμή την δήλωση του για το καλώδιο διασύνδεσης Ελλάδας Κύπρου,

Η απάντηση μου:

1. Οι θέσεις μου για την εξωτερική πολιτική και τις ελληνοτουρκικές σχέσεις είναι σταθερές και αναλλοίωτες χρόνια τώρα. Από την εποχή της Ανανεωτικής Αριστεράς, του εκσυγχρονιστικού ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ. Με βάση αυτές τις θέσεις στήριξα την Συμφωνία των Πρεσπών την οποία το ΠΑΣΟΚ καταπολέμησε και ακόμα να επανορθώσει. Με βάση αυτές κρίνω πολιτικά την θέση του Νίκου Ανδρουλάκη.
2. Οι επίσημες θέσεις της ΕΛΑΣ εκφράζονται από τα όργανα και τους τομεάρχες του κόμματος. Δεν ανήκω σε αυτά.
3. Είναι γνωστό εδώ και καιρό ότι υποστηρίζω τον Αλέξη Τσίπρα και θα στηρίξω την ΕΛΑΣ στην προσπάθεια να αλλάξει ρότα η χώρα. Και ταυτοχρόνως θα υποστηρίζω τις απόψεις μου με τις οποίες πορεύτηκα χρόνια τώρα»

 

Από την ΕΛΑΣ ζητά εξηγήσεις το ΠΑΣΟΚ

Επιμένει στο να δώσει εξηγήσεις η ΕΛΑΣ για την τοποθέτηση του Νίκου Μπίστη το ΠΑΣΟΚ, καθώς απευθύνει ξανά ερωτήματα στο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα, παρά την απάντηση του Νίκου Μπίστη.

«Ο κ. Τσίπρας όπως απαξιώνει τους πρώην πολιτικούς του συνοδοιπόρους ως βαρίδια που θα πρέπει να κάνουν αίτηση στο myelas γιατί κραδαίνει ως “λάφυρα” στη βιτρίνα πρόσωπα που τον εξύβριζαν, έτσι ζητά και δηλώσεις αυτοταπείνωσης από όσους δέχτηκε στο κόμμα του αλλά του χαλάνε την εικόνα.

Ο κ. Μπίστης όταν έχει δημόσιο βήμα, εμφανίζεται ως στέλεχος του ΕΛΑΣ. Όπως συνέβη προ λίγων ημερών στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ, όπου έδωσε μισάωρη συνέντευξη με την ιδιότητα του στελέχους του ΕΛΑΣ.

Συνεπώς, η ερώτηση μας απευθύνεται στο κόμμα ΕΛΑΣ και στον νέο πατριωτισμό του κ. Τσίπρα.

Ποια είναι η επίσημη θέση τους για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας-Κύπρου;

Ποια είναι η win win λύση στο Αιγαίο για την οποία μιλούν τα στελέχη του;

Συμφωνεί με τη θέση του κ. Μπίστη πως κανείς, -ούτε η Ελλάδα- δεν έχει απόλυτο δίκιο στο Αιγαίο;», είναι το νέο σχόλιο του ΠΑΣΟΚ. 

Οι δύο αναρτήσεις του Νίκου Μπίστη:

πηγές: Ναυτεμπορική και Εφ.Συν.

Η επιστροφή της ΕΛ.Α.Σ. του Τσίπρα ανοίγει ξανά το ντιμπέιτ της Ελλάδας στην Τουρκία

Η επιστροφή του πρώην Έλληνα πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα, δεν προσφέρει στην Άγκυρα ένα ευκολότερο αντίπαλο, αλλά θα μπορούσε να αμφισβητήσει το σχεδόν μονοπώλιο του Μητσοτάκη στα θέματα της Τουρκίας, της Κύπρου και του Αιγαίου.

Συνάντηση Τσίπρα-Ερντογάν στο Μέγαρο Μαξίμου 7/12/2017

Η Άγκυρα δεν πρέπει να ερμηνεύσει τον Τσίπρα ως μια πιο φιλική προς την Ελλάδα επιλογή. Το δικό του ιστορικό αντιτίθεται σε αυτή τη συντόμευση. Κατά τη διάρκεια της πρωθυπουργίας του, κράτησε ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και στάθηκε δίπλα του στην Άγκυρα τον Φεβρουάριο του 2019 λέγοντας ότι η Ελλάδα ήταν «αποφασισμένη να εργαστεί για τη βελτίωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων»

________________________

Bosphorus News 30/05/2026 | Η επιστροφή του πρώην Έλληνα πρωθυπουργού δεν προσφέρει στην Άγκυρα ένα ευκολότερο αντίπαλο, αλλά θα μπορούσε να αμφισβητήσει το σχεδόν μονοπώλιο του Μητσοτάκη στα θέματα της Τουρκίας, της Κύπρου και του Αιγαίου.

Η επιστροφή του Αλέξη Τσίπρα στην πρώτη γραμμή της πολιτικής μέσω της ΕΛ.Α.Σ., του Συνασπισμού της Ελληνικής Αριστεράς, είναι καταρχάς μια ελληνική εσωτερική ιστορία. Το νέο κόμμα απευθύνεται σε μια κατακερματισμένη αντιπολίτευση, μια κουρασμένη αριστερά και ένα πολιτικό πεδίο που εξακολουθεί να διαμορφώνεται από τη μακρά σκιά της κρίσης χρέους.  Όπως ανέφερε το Bosphorus News, η επιστροφή του Τσίπρα έχει ήδη ταρακουνήσει τον χάρτη της αντιπολίτευσης στην Ελλάδα και το ζήτημα της Τουρκίας βρίσκεται τώρα στο επόμενο στάδιο αυτής της αναστάτωσης.

Η Άγκυρα δεν πρέπει να ερμηνεύσει τον Τσίπρα ως μια πιο φιλική προς την Ελλάδα επιλογή. Το δικό του ιστορικό αντιτίθεται σε αυτή τη συντόμευση. Κατά τη διάρκεια της πρωθυπουργίας του, κράτησε ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και στάθηκε δίπλα του στην Άγκυρα τον Φεβρουάριο του 2019 λέγοντας ότι η Ελλάδα ήταν «αποφασισμένη να εργαστεί για τη βελτίωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων», αλλά μόνο βάσει του διεθνούς δικαίου και του αμοιβαίου σεβασμού. Ωστόσο, η αμυντική γραμμή της κυβέρνησής του δεν ήταν ποτέ χαλαρή. Για το μεγαλύτερο μέρος της πρωθυπουργίας του, το υπουργείο Άμυνας κατείχε ο Πάνος Καμμένος, ο εθνικιστής ηγέτης των Ανεξάρτητων Ελλήνων, του οποίου η γλώσσα για το Αιγαίο, την Κύπρο και την Τουρκία συχνά έμοιαζε περισσότερο με σκληρή πολιτική κυριαρχίας παρά με αριστερή ύφεση.

Το ίδιο ιστορικό περιλαμβάνει και πιο δύσκολες στιγμές. Το 2018, ο Τσίπρας άσκησε πιέσεις στον Ερντογάν για την κράτηση δύο Ελλήνων στρατιωτών στην Τουρκία, αποκαλώντας την ένα σημαντικό ζήτημα για τις διμερείς σχέσεις. Το 2019, η Ελλάδα και η Κύπρος κάλεσαν την ΕΕ να τιμωρήσει την Τουρκία για τις γεωτρήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο. Ελληνικές κυβερνήσεις διαφορετικών ιδεολογικών αποχρώσεων έχουν υποστηρίξει σε γενικές γραμμές παρόμοιες θέσεις σχετικά με την υφαλοκρηπίδα, την αποκλειστική οικονομική ζώνη, την Κύπρο, τα νησιά του Αιγαίου και την οριοθέτηση των θαλάσσιων υδάτων. Ο Τσίπρας δεν θα άλλαζε αυτά τα θεμέλια απλώς επιστρέφοντας στην πολιτική.

Ορισμένοι πολιτικοί και μιντιακοί κύκλοι στην Τουρκία βλέπουν εδώ και καιρό τον Τσίπρα μέσα από ένα ρομαντικό πρίσμα, θυμούμενοι τον διάλογό του με τον Ερντογάν και την προθυμία του να αναλάβει πολιτικά ρίσκα για τις Πρέσπες, παραβλέποντας παράλληλα τα πιο αυστηρά όρια του ιστορικού του στην Τουρκία. Αυτή η ερμηνεία είναι επιλεκτική. Η διπλωματία του Τσίπρα συνυπήρχε με την εθνικιστική αμυντική γραμμή του Καμμένου, την πολιτική της Ελλάδας για την Κύπρο και την πίεση της Αθήνας για πίεση από την ΕΕ σχετικά με τις γεωτρήσεις της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο. Η επιστροφή του θα πρέπει επομένως να ερμηνεύεται λιγότερο ως η επιστροφή ενός πιο ήπιου Έλληνα ηγέτη και περισσότερο ως η επιστροφή ενός πολιτικού που θα μπορούσε να αναγκάσει την πολιτική της Ελλάδας για την Τουρκία να επιστρέψει σε ανοιχτή πολιτική διαμάχη.

Ο Μητσοτάκης, ο Γεραπετρίτης και ο Δένδιας έβαλαν τη γραμμή

Ο Μητσοτάκης διαχειρίστηκε το θέμα της Τουρκίας μέσω μιας προσεκτικής διπλής προσέγγισης. Διατήρησε ανοιχτό το διπλωματικό κανάλι, προστάτευσε τη γλώσσα μιας θετικής ατζέντας και απέφυγε την πλήρη επιστροφή στο κλίμα κρίσης του 2020. Ταυτόχρονα, η κυβέρνησή του εμβάθυνε τον αμυντικό εκσυγχρονισμό της Ελλάδας, επέκτεινε τη στρατιωτική συνεργασία με την Κύπρο, το Ισραήλ και άλλους εταίρους και αντιμετώπισε το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο ως βασικά θέματα αποτροπής.

Ο Υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης έχει χρησιμοποιήσει την ίδια διπλωματική γλώσσα, διατηρώντας ανοιχτό το κανάλι της Τουρκίας μέσω διαλόγου, μέτρων οικοδόμησης εμπιστοσύνης και ελεγχόμενης συνεργασίας με τον Χακάν Φιντάν. Αυτό είναι το μέρος της ελληνικής πολιτικής με το οποίο μπορεί να μιλήσει η Άγκυρα, ακόμη και όταν οι στρατηγικές διαφωνίες παραμένουν ανεπίλυτες.

Ο Νίκος Δένδιας έχει γίνει το πιο σκληρό δημόσιο πρόσωπο της ίδιας πολιτικής. Ο Γεραπετρίτης κρατά ανοιχτό το κανάλι με την Άγκυρα, αλλά ο Δένδιας δίνει στην Ελλάδα και την Τουρκία το πιο οξύ λεξιλόγιο ασφαλείας: κυριαρχία, αποτροπή, άμυνα νησιών, ναυτικός εκσυγχρονισμός και αντίσταση στο δόγμα της Γαλάζιας Πατρίδας. Οι επισκέψεις του σε ευαίσθητα νησιά του Αιγαίου δεν αποτελούν τελετουργικές υποσημειώσεις. Λειτουργούν ταυτόχρονα ως πολιτικό μήνυμα, στρατιωτική σηματοδότηση και εσωτερική διαβεβαίωση.

Το Bosphorus News εξέτασε πρόσφατα πώς η επίσκεψη του Δένδια στο Αγαθονήσι συνέβαλε στην ευρύτερη διαμάχη για τη Γαλάζια Πατρίδα, την κυριαρχία και το ανατολικό Αιγαίο. Αυτό το επεισόδιο έδειξε πόσο γρήγορα μια επίσκεψη σε νησί μπορεί να γίνει μέρος της ευρύτερης διαμάχης Τουρκίας-Ελλάδας για τον θαλάσσιο χώρο, τη στρατιωτική θέση και τον συμβολικό έλεγχο στο Αιγαίο.

Αυτός είναι ο πολιτικός χώρος στον οποίο εισέρχεται ο Τσίπρας. Η Τουρκία παραμένει ένα από τα πιο σημαντικά θέματα εξωτερικής πολιτικής στην Αθήνα, ωστόσο η πίεση της αντιπολίτευσης στη βασική γραμμή της κυβέρνησης ήταν περιορισμένη. Η κατάρρευση του ΣΥΡΙΖΑ και η προσεκτική τοποθέτηση του ΠΑΣΟΚ έδωσαν στον Μητσοτάκη ευρύ περιθώριο να παρουσιάσει τις αμυντικές προμήθειες, τον συντονισμό για την Κύπρο, την ευθυγράμμιση με το Ισραήλ, το λόμπι της ΕΕ και την επιβολή του νόμου στο Αιγαίο ως μέρη μιας κρατικής στρατηγικής και όχι ως επιλογές ανοιχτές σε σοβαρές εσωτερικές προκλήσεις.

Η απουσία ενός ισχυρού αντιπολιτευτικού φορέα έχει περιορίσει τα ερωτήματα που τίθενται δημόσια. Πόσο πρέπει η Ελλάδα να συνδέσει τη στάση της στην Ανατολική Μεσόγειο με την Κύπρο και το Ισραήλ; Πού τελειώνει η αποτροπή και πού αρχίζει η πολιτική υπερέκταση; Πόσο περιθώριο πρέπει να υπάρχει για διάλογο με την Τουρκία όταν τα θέματα του Αιγαίου, της Κύπρου και της ενέργειας συγχωνεύονται ολοένα και περισσότερο σε έναν χάρτη ασφαλείας; Αυτά τα ερωτήματα δεν έχουν εξαφανιστεί. Δεν έχουν μια πολιτική δύναμη πρόθυμη να τα θέσει στο επίκεντρο.

Ο Τσίπρας και τα όρια της ήπιας ανάγνωσης

Ο Τσίπρας κυβέρνησε με διαφορετικό πολιτικό ένστικτο από την τρέχουσα γραμμή που βασίζεται στην ασφάλεια. Η Συμφωνία των Πρεσπών με τη Βόρεια Μακεδονία έδειξε ότι ήταν πρόθυμος να δεχτεί μια σοβαρή εθνικιστική αντίδραση όταν πίστευε ότι μια περιφερειακή διευθέτηση εξυπηρετούσε τη μακροπρόθεσμη θέση της Ελλάδας. Αυτό το προηγούμενο δεν πρέπει να μετατραπεί σε πρόβλεψη για την Τουρκία, αλλά δείχνει ότι ο Τσίπρας κατανοεί την εξωτερική πολιτική ως μια πολιτική αρένα όπου οι ηγέτες μερικές φορές πληρώνουν ένα εσωτερικό τίμημα για να διευρύνουν το στρατηγικό τους περιθώριο.

Η πρώτη του κυβέρνηση βασιζόταν επίσης σε έναν ασυνήθιστο συνασπισμό με τους Ανεξάρτητους Έλληνες του Καμμένου, πράγμα που σήμαινε ότι τα διπλωματικά ένστικτα του Τσίπρα συνυπήρχαν με ένα εθνικιστικό υπουργείο Άμυνας. Αυτός ο παλαιότερος καταμερισμός εργασίας έχει σημασία σήμερα, επειδή εμποδίζει οποιαδήποτε εύκολη ερμηνεία του Τσίπρα ως μιας καθαρά συμφιλιωτικής προσωπικότητας στο θέμα της Τουρκίας.

Η ΕΛ.Α.Σ. μέχρι στιγμής έχει πλαισιωθεί γύρω από τη διαφθορά, την ανισότητα, την δημοκρατική ανανέωση και την ανασυγκρότηση της αριστεράς. Η γραμμή εξωτερικής πολιτικής της παραμένει υπανάπτυκτη. Ο Τσίπρας δεν χρειάζεται να ανακοινώσει ένα νέο δόγμα για το Αιγαίο για να επιστρέψει στην ιστορία. Απλώς χρειάζεται να κάνει τον Μητσοτάκη να υπερασπιστεί το υπάρχον δόγμα ενώπιον ενός εκλογικού σώματος που μπορεί σύντομα να ακούσει ένα διαφορετικό επιχείρημα σχετικά με τις περιφερειακές προτεραιότητες της Ελλάδας.

Ο Μητσοτάκης αντιμετώπισε την πολιτική για την Τουρκία ως ένα φάκελο κρατικής διαχείρισης, ελεγχόμενο μέσω διπλωματίας, συνόδων κορυφής και προσεκτικής αποφυγής κρίσεων. Ο Γεραπετρίτης διατήρησε λειτουργική την αρχιτεκτονική του διαλόγου. Ο Δένδιας ώθησε το ίδιο φάκελο σε μια πιο ορατή γλώσσα στρατιωτικής ετοιμότητας και θεάτρου κυριαρχίας. Ο Τσίπρας μπορεί να προσπαθήσει να απομακρύνει τη συζήτηση από αυτόν τον καταμερισμό εργασίας, όχι προσφέροντας παραχωρήσεις στην Άγκυρα, αλλά ρωτώντας εάν η ανατολική στρατηγική της Ελλάδας μπορεί να περιοριστεί σε κύκλους προμηθειών, επισκέψεις σε νησιά και ευθυγραμμίσεις Κύπρου-Ισραήλ.

Η συζήτηση που θα ακολουθήσει στην πραγματικότητα η Άγκυρα

Η Άγκυρα θα παρακολουθεί περισσότερο τη μορφή της ελληνικής συζήτησης παρά την προσωπικότητα του ανθρώπου που επιστρέφει σε αυτήν. Μια πιο ανταγωνιστική συζήτηση θα μπορούσε να σκληρύνει ορισμένα θέματα πριν από τις εκλογές του 2027, ειδικά αν ο Μητσοτάκης αισθάνεται πίεση από τη δεξιά του ή από ένα κατεστημένο ασφαλείας που βλέπει τον συμβιβασμό ως αδυναμία. Θα μπορούσε επίσης να αναγκάσει την Αθήνα να εξηγήσει πού ο διάλογος εξακολουθεί να εξυπηρετεί τα ελληνικά συμφέροντα, ποιες στρατιωτικές κινήσεις είναι αμυντικές και ποιες εξωτερικές ευθυγραμμίσεις έχουν κόστος που σπάνια συζητείται όταν το θέμα της Τουρκίας αντιμετωπίζεται ως κλειστή κρατική συναίνεση.

Το πιο σοβαρό ερώτημα είναι εάν η ΕΛΑΣ μπορεί να ασκήσει πίεση σε μια ελληνική συναίνεση που έχει αντιμετωπίσει την Τουρκία κυρίως ως πρόβλημα ασφαλείας προς διαχείριση και όχι ως πολιτική σχέση προς διεκδίκηση.

Αυτό έρχεται σε μια ευαίσθητη στιγμή. Η Τουρκία προχωρά στην κωδικοποίηση τμημάτων του ναυτιλιακού της δόγματος μέσω ενός σχεδίου νόμου για τη θαλάσσια δικαιοδοσία. Το Bosphorus News περιέγραψε λεπτομερώς πώς αυτό το σχέδιο θα μπορούσε να μετατρέψει τη Γαλάζια Πατρίδα από πολιτικό δόγμα σε νομική δοκιμασία για την Ελλάδα και την Κύπρο. Η Ελλάδα έχει επίσης φέρει στις Βρυξέλλες ναυτιλιακές διαφορές σε πιο πρακτικά θέματα, συμπεριλαμβανομένων θεμάτων αλιείας και επιβολής του νόμου στο Αιγαίο.

Αν ο Τσίπρας επιστρέψει στο κοινοβούλιο με πραγματική ισχύ, αυτά τα ζητήματα μπορεί να μην περιορίζονται πλέον σε κυβερνητικές δηλώσεις, μηνύματα του υπουργείου Άμυνας και διπλωματικές σημειώσεις. Θα μπορούσαν να γίνουν υλικό προεκλογικής εκστρατείας, αναγκάζοντας τους Έλληνες ψηφοφόρους να ακούσουν όχι μόνο ότι η Τουρκία αποτελεί πρόκληση, αλλά και τι είδους στρατηγική πρέπει να χτίσει η Ελλάδα γύρω από αυτήν την πρόκληση.

Η Κύπρος κρατάει το αρχείο σκληρό

Το θέμα της Κύπρου δυσκολεύει την εξίσωση. Ο Μητσοτάκης έχει εργαστεί σε ένα ευρύτερο περιβάλλον ασφαλείας στο οποίο η Κύπρος, το Ισραήλ, τα ενεργειακά έργα και η αμυντική συνεργασία έχουν συνδεθεί στενότερα. Η Τουρκία βλέπει αυτή την αρχιτεκτονική ως μια στρατηγική ευθυγράμμιση γύρω από τον νότιο και δυτικό θαλάσσιο χώρο της.

Αυτή η ανησυχία δεν είναι θεωρητική. Το Bosphorus News είχε αναφέρει προηγουμένως την προειδοποίηση του Υπουργού Εξωτερικών Χακάν Φιντάν σχετικά με τον άξονα Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ. Η ερμηνεία της Άγκυρας είναι ότι η Κύπρος δεν είναι πλέον μόνο ένα αρχείο διευθέτησης. Γίνεται μια πλατφόρμα μέσα σε μια ευρύτερη δομή ασφαλείας της Ανατολικής Μεσογείου.

Ο Τσίπρας θα κληρονομούσε αυτόν τον χάρτη, όχι θα τον διέγραφε. Οι δεσμοί της Ελλάδας με την Κύπρο και το Ισραήλ δεν θα εξαφανιστούν επειδή ένα νέο αριστερό κόμμα εισέρχεται στο πεδίο της μάχης. Αλλά η πολιτική γλώσσα γύρω από αυτούς τους δεσμούς θα μπορούσε να αλλάξει. Η ΕΛΑΣ μπορεί να ρωτήσει αν η Ελλάδα κερδίζει αρκετή διπλωματική αξία από τις τρέχουσες ευθυγραμμίσεις της, αν το κανάλι της Τουρκίας διαχειρίζεται με αρκετή φαντασία και αν επιτρέπεται στο Αιγαίο να συρρικνώσει την υπόλοιπη ελληνική περιφερειακή πολιτική.

Η επιστροφή του Τσίπρα δεν είναι ένα δώρο προς την Άγκυρα. Το ιστορικό του το καθιστά σαφές: κράτησε ανοιχτό τον διάλογο με τον Ερντογάν, αλλά υπερασπίστηκε επίσης τις βασικές θέσεις της Ελλάδας για το Αιγαίο, την Κύπρο και τη θαλάσσια δικαιοδοσία, και η κυβέρνησή του συμμετείχε στην Κύπρο πιέζοντας την ΕΕ κατά των γεωτρήσεων της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο. Ούτε η ΕΛΑΣ από μόνη της απειλεί την πολιτική του Μητσοτάκη για την Τουρκία. Το πιο χρήσιμο σημείο για ανάλυση είναι διαφορετικό: η επιστροφή του Τσίπρα αποκαλύπτει πόσο περιορισμένη έχει γίνει η ελληνική συζήτηση για την ανατολική στρατηγική της χώρας.

Εάν η ΕΛΑΣ γίνει σοβαρή δύναμη πριν από το 2027, η πολιτική για την Τουρκία θα πρέπει να περάσει ξανά από συζήτηση. Η συζήτηση δεν θα σταματήσει στο πόσα όπλα αγοράζει η Ελλάδα, ποια νησιά επισκέπτεται ο Δένδιας, πόσο προσεκτικά ο Γεραπετρίτης κρατά ανοιχτό το κανάλι Φιντάν ή πόσο στενά βρίσκεται η Αθήνα με την Κύπρο και το Ισραήλ. Θα πρέπει να απαντήσει σε ένα ευρύτερο ερώτημα: ποιον στρατηγικό σκοπό εξυπηρετούν όλα αυτά για την Ελλάδα όταν ο πιο δύσκολος γείτονάς της παραμένει η Τουρκία.
πηγή: Bosphorus News

επιμέλεια σύνταξης Σπύρος Γκανής

Η Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού στην Ευρωβουλή - Ημέρα μνήμης για τους απανταχού Έλληνες

Το θέμα της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου θα συζητηθεί σήμερα, σήμερα, 19 Μαΐου για πρώτη φορά στην Ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου στο Στρασβούργο..

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν αναγνωρίζει επίσημα τη Γενοκτονία του Πντιακού Ελλνισμού. Ενώ πολλά κράτη μέλη και η Διεθνής Ένωση Ακαδημαϊκών Γενοκτονιών έχουν αναγνωρίσει επίσημα το γεγονός, η Ευρωπαϊκή Ένωση στο σύνολό της δεν έχει θεσπίσει δεσμευτική νομοθεσία σχετικά με αυτό. Ωστόσο Έλληνες και Κύπριοι ευρωβουλευτές συνεχίζουν να πιέζουν για πλήρη διεθνή και ευρωπαϊκή αναγνώριση, αν και η επίσημη στάση της ΕΕ παραμένει επικεντρωμένη στα ευρύτερα ανθρώπινα δικαιώματα και τον ιστορικό χαρακτήρα... 

__________________________________

1919-2026: 107 χρόνια από την Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού.

Ημέρα μνήμης για την Γενοκτονία των Ποντιών είναι η σημερινή στην Ελλάδα (και όχι μόνο) με την 19η Μαΐου 1919 να θεωρείται η αρχή της γενοκτονίας. Η διαδικασία εξόντωσης των ελληνικών πληθυσμών του Πόντου διακρίνεται ιστορικά σε τρεις συνεχόμενες φάσεις: 

Από την έναρξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου ως την κατάληψη της Τραπεζούντας από τον ρωσικό στρατό (1914-1916), η δεύτερη τελειώνει με το τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου (1916-1918) και η τελευταία ολοκληρώνεται με την εφαρμογή της Σύμβασης για την ανταλλαγή των πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας (1918-1923). Σύμφωνα με την πιο ευρέως αποδεκτή καταμέτρηση οι νεκροί ανέρχονται σε 353.000.

Η Ελλάδα ήταν η πρώτη χώρα που αναγνώρισε επίσημα τη Γενοκτονία των Ποντίων το 1994, ενώ αμέσως μετά ακολούθησε η Κύπρος. Στα χρόνια που ακολούθησαν, η Αρμενία, η Σουηδία, η Ολλανδία, η Αυστρία, η Γερμανία και η Τσεχία ψήφισαν επίσης επίσημα ψηφίσματα αναγνώρισης της γενοκτονίας των χριστιανικών πληθυσμών (Ελλήνων, Αρμενίων και Ασσυρίων) από την Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Επιπλέον, η γενοκτονία έχει αναγνωριστεί από τη Συρία, καθώς και από δεκάδες πολιτείες των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, επαρχίες του Καναδά και περιφέρειες της Αυστραλίας (όπως η Νότια Αυστραλία και η Νέα Νότια Ουαλία). Σημαντικό βήμα αποτέλεσε και η επίσημη αναγνώριση από τη Διεθνή Ένωση Μελετητών Γενοκτονιών (IAGS) το 2007.

Το θέμα της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου θα συζητηθεί σήμερα, 19 Μαΐου για πρώτη φορά στην Ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου στο Στρασβούργο.

Πρόεδρος Ελληνικής Δημοκρατίας: «Υπενθύμιση της ανάγκης να υπερασπιζόμαστε την ιστορική αλήθεια»

«Η μνήμη των θυμάτων της Γενοκτονίας των Ποντίων μας καλεί να παραμείνουμε ενωμένοι, αποφασισμένοι και προσηλωμένοι στις αξίες που θεμελιώνουν την ειρηνική συνύπαρξη των λαών» τονίζει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Τασούλας στο μήνυμά του, με αφορμή την 19η Μαϊου, Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου. Όπως σημειώνει: «Σήμερα, τιμάμε τη μνήμη των θυμάτων της Γενοκτονίας των Ποντίων, ενός εγκλήματος κατά της ανθρωπότητας επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, που σημάδεψε ανεξίτηλα τον Ελληνισμό και την ιστορική μας συνείδηση» και προσθέτει ότι «Η ημέρα αυτή αποτελεί υπενθύμιση της ανάγκης να υπερασπιζόμαστε την ιστορική αλήθεια και να εργαζόμαστε αδιάκοπα για τη διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας, ως πράξη δικαιοσύνης και ηθικής αποκατάστασης», γράφει σε μήνυμά του ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας.

Κυριάκος Μητσοτάκης: «Το συστηματικό σχέδιο εξάλειψης των χριστιανικών πληθυσμών και του πολιτισμού τους απέτυχε»

«Σήμερα, η καρδιά του Ελληνισμού χτυπά στον περήφανο ρυθμό της λύρας. Με αφορμή την Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, ανατρέχουμε με συγκίνηση σε ένα από τα πιο τραγικά κεφάλαια της σύγχρονης ιστορίας: τη συστηματική εξόντωση 353.000 συμπατριωτών μας.

112 χρόνια έχουν περάσει από τότε που ξεκίνησαν οι διωγμοί, οι εκτελέσεις, οι «πορείες θανάτου» στα βάθη της Ανατολίας, τα καταναγκαστικά τάγματα εργασίας, η μεταφορά αμάχων σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Από τότε που μνημεία, εκκλησίες και μοναστήρια καταστράφηκαν και χωριά ολόκληρα παραδόθηκαν στις φλόγες.

Παρά τη χρονική απόσταση, ωστόσο, οι αναμνήσεις παραμένουν ολοζώντανες. Θυμόμαστε τις μητέρες που έχασαν τα παιδιά τους. Τους άνδρες που χωρίστηκαν βίαια από τις συζύγους τους. Τους γέροντες που ξεριζώθηκαν από τη γη όπου οι πρόγονοί μας είχαν ζήσει για πάνω από τρεις χιλιετίες.

Το συστηματικό σχέδιο εξάλειψης των χριστιανικών πληθυσμών και του πολιτισμού τους απέτυχε. Και απέτυχε διότι οι επιζώντες που έφθασαν στη νέα πατρίδα, δεν είχαν μαζί τους πολλά, πέρα από τις εικόνες των αγίων τους και ένα άσβεστο φως.

Αυτό που φώτισε τον δρόμο τους εδώ και τους επέτρεψε να μετατρέψουν τον πόνο σε προκοπή. Δεν αναβίωσαν απλώς ήθη και έθιμα. Έχτισαν νέες πόλεις, εμπλούτισαν την κουλτούρα μας και έγιναν η ραχοκοκαλιά του σύγχρονου κράτους. Στην ποντιακή κοινότητα οφείλουμε συνεπώς όχι μόνο χρέος μνήμης αλλά και χρέος ευγνωμοσύνης», γράφει στο μήνυμά του ο πρωθυπουργός.

Παύλος Μαρινάκης: «Έγκλημα που έχει χαραχτεί ανεξίτηλα στη συλλογική μνήμη των απανταχού Ελλήνων»

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης έκανε την εξής ανάρτηση για την Ημέρα μνήμης για τη Γενοκτονία των Ποντίων:

«Η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου αποτελεί ένα από τα πιο τραγικά κεφάλαια της ιστορίας του Ελληνισμού. Ένα έγκλημα που έχει χαραχτεί ανεξίτηλα στη συλλογική μνήμη των απανταχού Ελλήνων, αλλά ιδιαίτερα στις ψυχές των ανθρώπων που κουβαλούν αυτή την καταγωγή και τη μνήμη των προγόνων τους.

Είμαι κι εγώ μέρος της κληρονομιάς της μνήμης, καθώς η γιαγιά μου ήταν από τον Πόντο. Οι αφηγήσεις, οι μνήμες και η δύναμη αυτών των ανθρώπων δεν αποτελούν μόνο οικογενειακή παρακαταθήκη, αλλά μέρος της ιστορικής μας συνείδησης.

Η ανάδειξη της ιστορικής αλήθειας, η ηθική δικαίωση των θυμάτων και η διατήρηση της μνήμης αποτελούν χρέος όλων μας. Όχι μόνο ως φόρο τιμής σε όσους χάθηκαν, αλλά και ως διαρκή υπενθύμιση ότι η ανθρωπότητα δεν πρέπει ποτέ να επιτρέψει την επανάληψη πολιτικών που οδηγούν στον διωγμό, τον ξεριζωμό και την εξόντωση αμάχων πληθυσμών.

Τιμούμε τη μνήμη των θυμάτων με σεβασμό, ευθύνη και ιστορική συνείδηση»,

Νίκος Ανδρουλάκης: «Επίκαιρος και αναγκαίος όσο ποτέ ο αγώνας για τη διεθνή αναγνώριση της τεράστιας σφαγής»

«Η 19η Μαΐου αποτελεί μια μαύρη επέτειο για την ιστορία του Ελληνισμού», δήλωσε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής, Νίκος Ανδρουλάκης, για τη σημερινή Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου.

Ο κ. Ανδρουλάκης πρόσθεσε πως «107 χρόνια μετά παραμένει επίκαιρος και αναγκαίος όσο ποτέ ο αγώνας για τη διεθνή αναγνώριση της τεράστιας σφαγής, που συντελέστηκε την αυγή του 20ού αιώνα».

«Το ΠΑΣΟΚ έχει σταθεί διαχρονικά αλληλέγγυο στο πλευρό των Ελλήνων του Πόντου και στον αγώνα τους για δικαιοσύνη. Με πρωτοβουλία του αείμνηστου Μιχάλη Χαραλαμπίδη καθιερώθηκε από το 1994 η σημερινή ημέρα ως Ημέρα Μνήμης της Ποντιακής Γενοκτονίας», ανέφερε.

Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής σημείωσε ότι πλέον ήρθε ο καιρός να προχωρήσουμε ένα βήμα παραπάνω. «Σε μια εποχή που οι αναθεωρητικές δυνάμεις επιθυμούν να επαναχαράξουν τον χάρτη και η φρίκη του πολέμου και ο εκτοπισμός πληθυσμών έχουν επιστρέψει, η διεθνής αναγνώριση της Ποντιακής Γενοκτονίας δεν αποτελεί μόνο ένα εθνικό στοίχημα, αλλά έναν πανανθρώπινο στόχο, γιατί μόνο η ισχυρή συλλογική μνήμη είναι ικανή να αποτρέψει ανάλογες θηριωδίες κατά της ανθρωπότητας», υπογράμμισε ο Νίκος Ανδρουλάκης.

Νίκος Δένδιας «Τιμάμε τη μνήμη των 353.000 θυμάτων»

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας  για τα 107 χρόνια από τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, με ανάρτηση στο κοινωνικό δίκτυο Χ υπογράμμισε ότι «τιμάμε τη μνήμη των 353.000 θυμάτων» ενώ ανέφερε ότι πρόκειται για «ένα από τα μεγάλα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας τον 20ο αιώνα».

«Τιμάμε παράλληλα», πρόσθεσε, «τη μεγάλη συμβολή των Ποντίων στην οικονομική, πνευματική και κοινωνική ζωή της χώρας, όπως και τη συμμετοχή τους σε όλους τους εθνικούς αγώνες».

«Η διαφύλαξη της ιστορικής μνήμης είναι στοιχείο εθνικής αυτογνωσίας και το ελάχιστο χρέος μας», επισήμανε ο κ. Δένδιας.

107 χρόνια μετά τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, ένα από τα μεγάλα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας τον 20ο αιώνα, τιμάμε τη μνήμη των 353.000 θυμάτων.

Τιμάμε παράλληλα τη μεγάλη συμβολή των Ποντίων στην οικονομική, πνευματική & κοινωνική ζωή της χώρας, όπως και τη… pic.twitter.com/vRQQp8Z8oU

— Nikos Dendias (@NikosDendias) May 19, 2026

Η Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού

Στις 19 Μαΐου 1919, σύμφωνα με το SanSimera ο Μουσταφά Κεμάλ αποβιβάζεται στη Σαμψούντα για να ξεκινήσει τη δεύτερη και πιο άγρια φάση της Ποντιακής Γενοκτονίας, υπό την καθοδήγηση των γερμανών και σοβιετικών συμβούλων του. Μέχρι τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922 οι Ελληνοπόντιοι που έχασαν τη ζωή τους ξεπέρασαν τους 200.000, ενώ κάποιοι ιστορικοί ανεβάζουν τον αριθμό τους στις 350.000.

Όσοι γλίτωσαν από το τουρκικό σπαθί κατέφυγαν ως πρόσφυγες στη Νότια Ρωσία, ενώ γύρω στις 400.000 ήλθαν στην Ελλάδα. Με τις γνώσεις και το έργο τους συνεισέφεραν τα μέγιστα στην ανόρθωση του καθημαγμένου εκείνη την εποχή ελληνικού κράτους και άλλαξαν τις πληθυσμιακές ισορροπίες στη Βόρειο Ελλάδα.

Με αρκετή, ομολογουμένως, καθυστέρηση, η Βουλή των Ελλήνων ψήφισε ομόφωνα στις 24 Φεβρουαρίου 1994 την ανακήρυξη της 19ης Μαΐου ως Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού.

επιμέλειά σύνταξης Σπύρος Γκανής

Νικος Δένδιας: Νέα πραγματικότητα στις Ένοπλες Δυνάμεις με «αιχμή» την καινοτομία και αυξημένη συμμετοχή της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας στα εξοπλιστικά προγράμματα

Μιλώντας για τη συμμετοχής 25% των ελληνικών επιχειρήσεων αμυντικής βιομηχανίας σε κάθε εξοπλιστικό πρόγραμμα, ο κ. Δένδιας ανέφερε ότι δεν πιστεύει «στο μέλλον από τις πολύ μεγάλες πλατφόρμες, αλλά στο μέλλον από τις “ έξυπνες” πλατφόρμες»....

Για τις αλλαγές στις Ένοπλες Δυνάμεις, εξήγησε: «Πρέπει να τα αλλάξουμε όλα για να μπορέσουμε να ανταποκριθούμε στις σύγχρονες προκλήσεις. Εκτός από τις αρχές και τις αξίες μας, όλα τα άλλα πρέπει να αλλάξουν. Είμαστε σε έναν πολύ καλό δρόμο να το κάνουμε και η “ Ατζέντα 2030” αυτό υποδηλώνει».

 

Στη νέα πραγματικότητα που διαμορφώνεται στις Ένοπλες Δυνάμεις με «αιχμή» την καινοτομία αναφέρθηκε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας, σε συζήτηση που είχε με το δημοσιογράφο Πιέρρο Τζανετάκο, σήμερα, στην έναρξη εργασιών του συνεδρίου «DEFEA CONFERΕNCE 2026», που πραγματοποιείται στο εκθεσιακό κέντρο Metropolitan Expo, στο Διεθνές Αεροδρόμιο Αθηνών «Ελευθέριος Βενιζέλος».

Μιλώντας για τη συμμετοχής 25% των ελληνικών επιχειρήσεων αμυντικής βιομηχανίας σε κάθε εξοπλιστικό πρόγραμμα, ο κ. Δένδιας ανέφερε ότι δεν πιστεύει «στο μέλλον από τις πολύ μεγάλες πλατφόρμες, αλλά στο μέλλον από τις “ έξυπνες” πλατφόρμες», ενώ πρόσθεσε ότι μέχρι να φτάσουμε στο επίπεδο της πλήρους δυνατότητας, «πρέπει να δανειστούμε τεχνολογία και ”now how».

«Με το 25% αυτό εφαρμόζουμε. Το εφαρμόζουμε σε όλα τα προγράμματα, με ευελιξία, αλλού περισσότερο, αλλού λίγο λιγότερο, αλλά το 25% είναι μεσοσταθμικό» ανέλυσε.

Στη διαπίστωση του Πιέρρου Τζανετάκου ότι οι εξοπλιστικές δαπάνες των Ενόπλων Δυνάμεων, όπως περιγράφονται στην «Ατζέντα 2030» φτάνουν τα 30 δισ. ευρώ, ο κ. Δένδιας εξήγησε ότι το ποσό που θα απορροφηθεί από την εγχώρια βιομηχανία είναι «πάνω από έξι δισ. ευρώ».

«Είναι η βάση», είπε και πρόσθεσε: «Εμείς υπολογίζουμε ότι πάνω από 10 δισ. ευρώ μπορούν να απορροφηθούν από ελληνικές δυνατότητες. Δηλαδή, πάμε να προσεγγίσουμε το 30% με 33%. Ελπίζω ότι το ελληνικό οικοσύστημα θα μας εκπλήξει ευχάριστα, θα μπορέσει να απορροφήσει περισσότερα».

Ειδικότερα, για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις του αμυντικού αλλά και του τεχνολογικού κλάδου, ο κ. Δένδιας υπογράμμισε ότι «έχει αλλάξει η πραγματικότητα» και «οι λύσεις στα προβλήματα του αύριο δεν θα προέλθουν από τους “ δεινόσαυρους” του χθες, θα προέλθουν από νέες καινοτόμες επιχειρήσεις, οι οποίες θα δουν την πραγματικότητα στα μάτια και θα δημιουργήσουν λύσεις που μέχρι τώρα που συζητάμε δεν τις έχουμε καν συλλάβει».

Και πρόσθεσε: «Στα drones, στα αντι-drones, στα αυτόνομα στη θάλασσα, στα αυτόνομα κάτω από τη θάλασσα, στα αυτόνομα στη στεριά, μπορούμε σε όλο τον εξοπλισμό του σύγχρονου Μαχητή, στα πλοία τα οποία θα αλλάξουν μορφές όπως περνάει ο καιρός, πηγαίνοντας περισσότερο προς το αυτόνομο και λιγότερο προς αυτό που έχουμε στο μυαλό μας, σαν το μεγάλο βαπόρι με το μεγάλο πλήρωμα, με τα κανόνια. Όλα αυτά, σιγά-σιγά δεν θα είναι τα κύρια εργαλεία μάχης, άλλα θα είναι. Και οι πόλεμοι του σήμερα, οι πύραυλοι, οι βαλλιστικοί πύραυλοι, οι πύραυλοι που θα έχουν αντιπυραυλική χρήση, είναι ατέλειωτος ο κατάλογος της νέας πραγματικότητας, που ανοίγεται μπροστά μας».

«Και σε αυτή τη νέα πραγματικότητα, όχι μόνο η Ελλάδα, οι μικρές χώρες, που έχουν ευελιξία, που έχουν επιχειρήσεις που μπορούν γρήγορα να αλλάζουν κατεύθυνση, έχουν το πλεονέκτημα. Το πλεονέκτημα δεν το έχουν οι μεγάλες παλιές επιχειρήσεις, που ακολουθούσαν τη διαδικασία που η ανθρωπότητα εφεύρε στην αρχή του 20ου αιώνα» ξεκαθάρισε.

«Οι ελληνικές μικρομεσαίες επιχειρήσεις έχουν ένα τεράστιο πλεονέκτημα, όπως όλες οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και σε αυτό βοηθάει η κουλτούρα μας, βοηθάει το ανοιχτό μυαλό. Αν θέλετε βοηθάει το δημοκρατικό πολίτευμα, αν θέλετε βοηθάει το πνεύμα της Αναγέννησης, της δυνατότητας του ανθρώπου να αναμετριέται με το μέλλον του ελεύθερα, να μην κάνει ακριβώς αυτό που του είπανε, όπως του το είπανε και να μην μπορεί να κουνηθεί λίγο παραπέρα ή λίγο παραεδώ» ανέφερε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας.

Αναφερόμενος στον Ελληνικό Κέντρο Αμυντικής Καινοτομίας (ΕΛΚΑΚ) επισήμανε: «Ήταν μια νέα πραγματικότητα στην Ελλάδα. Μια πραγματικότητα που επέφερε μια δομική αλλαγή. Το ΕΛΚΑΚ απαντά σε ερωτήματα που οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις θέτουν προς το οικοσύστημα αμυντικής καινοτομίας της Ελλάδας».

«Το ΕΛΚΑΚ επιφέρει μια τεράστια αλλαγή στον τρόπο που σκεφτόμαστε, που λειτουργούμε, που επικοινωνούμε. Εννοώ, επικοινωνούμε, οι Ένοπλες Δυνάμεις από τη μια πλευρά, το οικοσύστημα από την άλλη» εξήγησε.

Για τις αλλαγές στις Ένοπλες Δυνάμεις, εξήγησε: «Πρέπει να τα αλλάξουμε όλα για να μπορέσουμε να ανταποκριθούμε στις σύγχρονες προκλήσεις. Εκτός από τις αρχές και τις αξίες μας, όλα τα άλλα πρέπει να αλλάξουν. Είμαστε σε έναν πολύ καλό δρόμο να το κάνουμε και η “ Ατζέντα 2030” αυτό υποδηλώνει».

Αναφερόμενος στην παρουσία των Ενόπλων Δυνάμεων στην Κύπρο, υπογράμμισε: «Οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις έχουν αποκτήσει χαρακτηριστικά ταχύτητας και ευελιξίας που στην ιστορία τους δεν υπήρχαν. Δεν υπήρχαν γιατί δεν υπήρχαν οι ανάγκες, δεν ήταν ότι ήταν κακές οι Ένοπλες Δυνάμεις. Έδωσα την εντολή στην ελληνική Πολεμική Αεροπορία να καλύψει τον εναέριο χώρο της Κυπριακής Δημοκρατίας απέναντι στις απειλές από το Ιράν, στις 12:00 το μεσημέρι της ημέρας που εδόθη η εντολή. Στις 19:00 η ώρα το απόγευμα, τα ελληνικά αεροπλάνα με όλη την υποστηρικτή ομάδα ήταν ήδη στη βάση “ Ανδρέας Παπανδρέου”. Η ίδια εντολή εδόθη στο ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό στις 12:00 η ώρα το μεσημέρι. 22:30 ώρα το βράδυ, οι ελληνικές φρεγάτες απέπλευσαν για την Ανατολική Μεσόγειο. Το αγγλικό Πολεμικό Ναυτικό για την ίδια απειλή χρειάστηκε κάτι παραπάνω από 20 ημέρες για να μπορέσει να στείλει φρεγάτα, να εκπέμψει ισχύ, για να καλύψει τις βάσεις στο Ακρωτήρι, στην Κυπριακή Δημοκρατία».

Ο κ. Δένδιας εξέφρασε την υπερηφάνεια του για τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις, ενώ αναφέρθηκε και στη δυνατότητά παραγωγής drones στα εργοστάσια των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων. «Μέσα σε δύο χρόνια, αποκτήσαμε τη δυνατότητα να παράγουμε χιλιάδες drones και να έχουμε κινητές μονάδες παραγωγής drones, να έχουμε ελληνικής κατασκευής αντί-drone σύστημα» είπε.

«Έχουμε», συμπλήρωσε, «πάρα πολύ μεγάλο δρόμο μπροστά μας, πάρα πολλά πράγματα να αλλάξουμε ακόμα, πάρα πολλά πράγματα να απορροφήσουμε και να παρατηρήσουμε, αλλά νομίζω είμαστε σε μια καλή κατάσταση και σε έναν καλό δρόμο».

Ο κ. Δένδιας υπογράμμισε ότι η αποστολή Ενόπλων Δυνάμεων στην Κύπρο έγινε με εφαρμογή του άρθρου 42, παρ.7, της Συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης και εξήγησε: «Υπάρχει ευρωπαϊκή αλληλεγγύη».

«Βεβαίως», συνέχισε, «με την Κυπριακή Δημοκρατία μάς συνδέουν δεσμοί αίματος, δεν πρόκειται εδώ να κρύψω τα λόγια μου. Η Κύπρος για εμάς είναι αδελφό κράτος, οι Κύπριοι είναι αδελφοί μας. Αλλά υπάρχει ένα θεσμικό πλαίσιο. Αυτό ήταν το θεσμικό πλαίσιο στο οποίο κινηθήκαμε».

«Εμείς δεν δημιουργούμε ad hoc αντιτουρκικούς συνασπισμούς. Δεν ασκούμε τουρκοκεντρική πολιτική. Κάνουμε αυτά τα οποία χρειάζεται κάθε φορά για να μπορέσουμε μέσα στο πλαίσιο που υπάρχει να υπερασπίσουμε αυτά τα οποία είναι τα σημαντικά συμφέροντα του Ελληνισμού, τα σημαντικά συμφέροντα της Ευρώπης, τα σημαντικά συμφέροντα των λαών μας» ξεκαθάρισε.

«Υπάρχει παράθυρο και υπάρχει πόρτα και υπάρχει δρόμος και υπάρχει λεωφόρος για την επίλυση της ελληνοτουρκικής διαφοράς. Διότι η Ελλάδα δεν διεκδικεί οτιδήποτε από την Τουρκία, οτιδήποτε τουρκικό, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο ή με οποιαδήποτε έλλογη νομική ανάλυση σε αυτό τον πλανήτη» εξήγησε.

«Εναπόκειται στην άλλη πλευρά του Αιγαίου. Εναπόκειται στην τουρκική κυβέρνηση. Πιστεύω ότι ο τουρκικός λαός δεν έχει τίποτα να μοιράσει μαζί μας, αντιθέτως έχει αισθήματα φιλίας απέναντί μας. Εναπόκειται, λοιπόν, στην τουρκική κυβέρνηση να αντιληφθεί ότι το πλαίσιο λειτουργίας στον 21ο αιώνα δεν μπορεί παρά να είναι ένα πλαίσιο που έχει αναφορά στο Διεθνές Δίκαιο και στο Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας» συμπλήρωσε.

Σε ερώτηση αναφορικά με το ενδεχόμενο ελληνικής παρουσίας στα Στενά του Ορμούζ, ο κ. Δένδιας εξήγησε ότι η Ελλάδα έχει τη δυνατότητα, καθώς ήδη επιχειρεί 200 μίλια με 300 μίλια πιο πέρα με βάση το Τζιμπουτί εδώ και χρόνια, «σε ένα περιβάλλον στο οποίο απειλούμαστε, σε ένα περιβάλλον το οποίο έχει εκπομπή πυραύλων, drone» με τις ελληνικές φρεγάτες «να έχουν καταρρίψει εχθρικά drones».

«Άρα», πρόσθεσε, «εμείς είμαστε και εξοικειωμένοι με αυτό το περιβάλλον κινδύνων στην περιοχή».

Για την ελευθερία της ναυσιπλοΐας, ανέλυσε ότι για την Ελλάδα «είναι σημαντικότατο, είναι κομμάτι του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας» ενώ συνέχισε: «Έχουμε και τη θεσμική υποχρέωση να προστατεύσουμε τα πλοία μας και κυρίως, και πάνω από όλα, να προστατεύσουμε τα πληρώματα των πλοίων μας, τις ανθρώπινες ζωές, άρα, υπό συνθήκες σαφώς μετρημένες, σαφώς καθορισμένες μέσα από συγκεκριμένη εντολή, με συγκεκριμένη ανάλυση, μαζί με τους Ευρωπαίους εταίρους και φίλους μας, μαζί με τους Αμερικανούς συμμάχους μας. Και εφόσον έχει σαφώς δημιουργηθεί πλαίσιο επιχείρησης».

«Πρέπει να υπάρξουν πολύ σαφώς καθορισμένες προδιαγραφές και βέβαια, να υπάρξει και η, κατά την εσωτερική έννομη τάξη, διαδικασία. Χρειάζεται απόφαση του ΚΥΣΕΑ, χρειάζεται βούληση της κυβέρνησης, χρειάζεται πιθανότατα και διαβούλευση με το σύνολο του ελληνικού πολιτικού συστήματος, το οποίο, νομίζω, καταλαβαίνει πόσο τεράστια σημασία έχει για την Ελλάδα η εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας» ξεκαθάρισε ο κ. Δένδιας.

Στο περιθώριο του συνεδρίου, ο υπουργός Εθνικής Άμυνας συναντήθηκε με τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκο Χριστοδουλίδη και την αναπληρώτρια γενική γραμματέα του ΝΑΤΟ Radmila Shekerinska.

Στις εργασίες του συνεδρίου παρέστησαν, ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκος Χριστοδουλίδης, ο επίτροπος της ΕΕ για την ‘Αμυνα και το Διάστημα Andrius Kubilius, ο βουλευτής Τάσος Χατζηβασιλείου, ο βουλευτής, επίτιμος αρχηγός ΓΕΕΘΑ και ναύαρχος εα Ευάγγελος Αποστολάκης, ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ, στρατηγός Δημήτριος Χούπης, ο αρχηγός ΓΕΣ, αντιστράτηγος Γεώργιος Κωστίδης, ο αρχηγός ΓΕΝ, αντιναύαρχος Δημήτριος-Ελευθέριος Κατάρας ΠΝ, ο αρχηγός ΓΕΑ, αντιπτέραρχος (Ι) Δημοσθένης Γρηγοριάδης, ο αρχηγός ΓΕΕΦ της Κυπριακής Δημοκρατίας, αντιστράτηγος Εμμανουήλ Θεοδώρου, εκπρόσωποι των αρχηγών των Σωμάτων Ασφαλείας, ο διευθυντής της DEFEA Βασίλης Μπάρκας, ο πρόεδρος του Συνδέσμου Ελλήνων Κατασκευαστών Αμυντικού Υλικού (ΣΕΚΠΥ) Αναστάσιος Ροζολής, εκπρόσωποι της αμυντικής βιομηχανίας κά.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Συντάκτης: Σπύρος Γκανής

ΤΟ ΠΑΡΟΝ / Χατζηδάκης – Πιερρακάκης απέναντι σε Δένδια – Τζιτζικώστα για τη διαδοχή Μητσοτάκη

Στα γαλάζια παρασκήνια, το ζήτημα της διαδοχής είναι εκείνο που κυριαρχεί ολοκληρωτικά στις συζητήσεις, με τις ζυμώσεις να πολλαπλασιάζονται...

Στα γαλάζια παρασκήνια, το ζήτημα της διαδοχής είναι εκείνο που κυριαρχεί ολοκληρωτικά στις συζητήσεις, με τις ζυμώσεις να πολλαπλασιάζονται, καθώς τα κορυφαία στελέχη της Νέας Δημοκρατίας αλλά και όσοι αναδείχτηκαν τα τελευταία χρόνια, στη διάρκεια της επταετίας Μητσοτάκη, αναζητούν ρόλους που θα τους διατηρήσουν στην πρώτη γραμμή.

Τα επιλογικά βήματα του Κυριάκου Μητσοτάκη στην ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας, μία δεκαετία μετά την εκλογή του σε αυτή, έπειτα από την οριακή (52% – 48%) επικράτησή του απέναντι στον Βαγγέλη Μεϊμαράκη, στον δεύτερο γύρο της αναμέτρησης του Ιανουαρίου του 2016, με τη στήριξη του «μπλοκ» του Αντώνη Σαμαρά, και στους Απόστολο Τζιτζικώστα και Άδωνη Γεωργιάδη, έχουν ήδη… πατήσει το κουμπί της επόμενης μέρας για την ηγεσία της ιστορικής παράταξης της Κεντροδεξιάς.

Στα γαλάζια παρασκήνια, σύμφωνα με το paron.gr, το ζήτημα της διαδοχής είναι εκείνο που κυριαρχεί ολοκληρωτικά στις συζητήσεις, με τις ζυμώσεις να πολλαπλασιάζονται, καθώς τα κορυφαία στελέχη της Νέας Δημοκρατίας αλλά και όσοι αναδείχτηκαν τα τελευταία χρόνια, στη διάρκεια της επταετίας Μητσοτάκη, αναζητούν ρόλους που θα τους διατηρήσουν στην πρώτη γραμμή.

Στο εσωκομματικό μωσαϊκό της Κεντροδεξιάς διαμορφώνονται ήδη δύο πόλοι, με ισοδύναμα χαρακτηριστικά, που θα επιδιώξουν να πάρουν τη σκυτάλη από τον Κυριάκο Μητσοτάκη και να παρουσιάσουν μια διαφορετική εκδοχή της ιστορικής παράταξης την οποία ίδρυσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, σε σχέση με την τρέχουσα εκδοχή της, υπό την ηγεσία του σημερινού πρωθυπουργού, που βλέπει την εικόνα της στην κοινωνία να θρυμματίζεται, υπό το βάρος των αποκαλύψεων για σκάνδαλα και φαινόμενα διαφθοράς.

Ο ένας πόλος ενσαρκώνει τη συνέχεια της εποχής του Κυριάκου Μητσοτάκη και εκφράζεται από το δίδυμο του Κωστή Χατζηδάκη και του Κυριάκου Πιερρακάκη. Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης αλλά και της Νέας Δημοκρατίας θεωρείται πολιτικό παιδί του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη και, υπό προϋποθέσεις, θα μπορούσε να διαδεχθεί… μόνος του τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Η φθορά της τελευταίας επταετίας, ωστόσο, άλλαξε τα δεδομένα και πλέον μονάχα ο Κυριάκος Πιερρακάκης, τον οποίο προσέλκυσε και ανέδειξε στη Νέα Δημοκρατία ο Κυριάκος Μητσοτάκης, δείχνει να διαθέτει την απαιτούμενη… υστεροφημία ώστε να ηγηθεί της Κεντροδεξιάς.

Ο δεύτερος πόλος συμβολίζει την πολιτική αλλαγή στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας και της Κεντροδεξιάς και ευρύτερα την αυτοκάθαρση, με αποδέσμευση από γκρίζες πτυχές της επταετίας Μητσοτάκη, που αθροιστικά σήμερα συρρικνώνουν την κοινωνική απήχηση του κυβερνώντος κόμματος. Ο Νίκος Δένδιας. είναι εκείνος που θα βρεθεί σε πρώτο πλάνο, με τον υπουργό Εθνικής Άμυνας να είναι ο δημοφιλέστερος πολιτικός της Νέας Δημοκρατίας, και ο Απόστολος Τζιτζικώστας προβάλλει ως ο μελλοντικός συνεχιστής αυτής της αλλαγής πορείας, ενώνοντας το νήμα με την αρχηγική περπατησιά που άνοιξε το 2016.

Ξεχωριστό ρόλο στο εσωκομματικό πεδίο της Νέας Δημοκρατίας, στη μετά τον Κυριάκο Μητσοτάκη εποχή, θα διαδραματίσουν ο Βασίλης Κικίλιας, η Νίκη Κεραμέως, η Σοφία Ζαχαράκη, ο Μάκης Βορίδης και ο Νίκος Χαρδαλιάς, ενώ ερωτηματικό καλύπτει τις προοπτικές του Άδωνη Γεωργιάδη.

Επιμέλεια: Σπύρος Γκανής

Υποκλοπές / Σφίγγει ο κλοιός για τον Μητσοτάκη

Το παζλ του "Μαξίμου Gate" φτάνει, παρά τα εμπόδια, στη συμπλήρωσή του. Και το τελευταίο κομμάτι μπορεί να σχηματίζει το πρόσωπο του ίδιου του Κυριάκου Μητσοτάκη...

Κάθε μέρα που περνάει -μετά την ιστορική απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών- ο μίτος του σκανδάλου των υποκλοπών ξετυλίγεται πιο γρήγορα απ’ ό,τι μέσα σε 4 ολόκληρα χρόνια. Και φαίνεται ότι την άκρη του νήματος κρατάει ο ίδιος ο πρωθυπουργός.

Το φάντασμα του Νίξον πάνω από τον πρωθυπουργό. Υπουργοί σκέφτονται τη μήνυση. Τι θα κάνει ο Σαμαράς. Η Εξεταστική που έχει υποσχεθεί ο Ανδρουλάκης

Κάθε μέρα που περνάει -μετά την ιστορική απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών- ο μίτος του σκανδάλου των υποκλοπών ξετυλίγεται πιο γρήγορα απ’ ό,τι μέσα σε 4 ολόκληρα χρόνια. Και φαίνεται ότι την άκρη του νήματος κρατάει ο ίδιος ο πρωθυπουργός.

Η πρώτη γραμμή άμυνας της κυβέρνησης περί κάποιων «κακόβουλων ιδιωτών» που έδρασαν μόνοι τους έχει καταρρεύσει παταγωδώς. Και τώρα που οι ιδιώτες άρχισαν να μιλάνε και ξεκαθάρισαν ότι το Predator έχει πωληθεί μόνο σε κυβερνήσεις και χρησιμοποιείται μόνο από αυτές, τα σύννεφα έχουν πυκνώσει επικίνδυνα πάνω από το Μέγαρο Μαξίμου. Το αλεξικέραυνο, που νόμιζε ότι είχε εγκαταστήσει ο πρωθυπουργός, αποδεικνύεται παντελώς ανενεργό.

Με τη νέα, ευθέως απειλητική, δήλωσή στο Mega και στο Inside Story (24.3.26), ο ιδρυτής της εταιρείας Intellexa, Ταλ Ντίλιαν, προειδοποιεί ανοιχτά πως «δεν θα γίνει αποδιοπομπαίος τράγος»· φωτογραφίζει μάλιστα συγκεκριμένα κυβερνητικά στελέχη που είχαν έδρα το Μαξίμου. Ο Ντίλιαν φτάνει στο σημείο να υπενθυμίσει στον Κυριάκο Μητσοτάκη το τέλος του Ρίτσαρντ Νίξον· του μοναδικού παραιτηθέντα Προέδρου των ΗΠΑ, ο οποίος «έχασε την προεδρία του στην υπόθεση Watergate επειδή προσπάθησε να συγκαλύψει μία επιχείρηση υποκλοπών».

Η καθαρογραμμένη πλέον, ογκωδέστατη, δικαστική απόφαση των 1.930 σελίδων βρίθει αναφορών και στοιχείων για το κοινό κέντρο ΕΥΠ-Predator. Το δικαστήριο, διαφωνώντας με τον ισχυρισμό της υπεράσπισης ότι οι ιδιώτες πούλησαν το προϊόν τους σε κρατική Αρχή και μετά δεν είχαν άλλη εμπλοκή, αποδέχθηκε -εμμέσως πλην σαφώς- το κοινό κέντρο με την ΕΥΠ. Και καταδεικνύει με ενάργεια τη διασύνδεση των καταδικασθέντων με κρατικές οντότητες.

Εξετάστηκε φωτογραφική αλλαγή του Ποινικού Κώδικα

«Εκ σχεδιασμού, το λογισμικό μας δεν επιτρέπει σε κανέναν εκτός από την υπηρεσία να γνωρίζει τους στόχους και να είναι ενήμερος για τις επιχειρήσεις που διεξάγονται από τις εθνικές υπηρεσίες. Οι εθνικές υπηρεσίες καθορίζουν τους στόχους και εκτελούν την επιχείρηση χωρίς τη γνώση μας. Δεν γνωρίζουμε ποιος πραγματοποίησε τις παρεμβάσεις». Ο ιδρυτής της Intellexa μετακύλησε ευθέως την ευθύνη για το περιεχόμενο, την κατοχή και τη χρήση των παρακολουθήσεων στους τελικούς χρήστες του λογισμικού: τους κρατικούς φορείς. Το μήνυμα προς την κυβέρνηση, αλλά και τις δικαστικές Αρχές -με φόντο την επικείμενη εκδίκαση σε δεύτερο βαθμό, καθώς και τη νέα προανάκριση για απόπειρα κατασκοπείας- είναι σαφές: «Αν πέσω, θα σας πάρω μαζί μου».

Η κυβέρνηση, αφού αρχικά είχε κάνει σημαία την εισαγγελική διάταξη του Αρείου Πάγου (πόρισμα Ζήση), τώρα οχυρώνεται, κακήν κακώς, πίσω από την απαξίωση του Ντίλιαν, αποφεύγοντας να τοποθετηθεί επί της ουσίας των ισχυρισμών του: «ένοχος ένοχον ου ποιεί» δήλωσε αμήχανα ο Άδωνης Γεωργιάδης, «δεν ξέρω πόση αξία έχει ένας άνθρωπος καταδικασμένος με πάρα πολλά χρόνια στην πλάτη του» ψέλλισε ο Μακάριος Λαζαρίδης. «Η αντιπολίτευση υιοθετεί τους ισχυρισμούς ενός κατηγορούμενου» επέμεινε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος (Mega, 26.3.26).

Η πανικόβλητη κυβέρνηση φέρεται να εξετάζει ακόμα και τη «φωτογραφική» αλλαγή των διατάξεων που αφορούν τη μετατροπή ποινών φυλάκισης σε χρηματικές ποινές ή σε παροχή κοινωφελούς εργασίας - κάτι που θα μπορούσε να επηρεάσει ευνοϊκά την τύχη των Ταλ Ντίλιαν, Σάρα Χάμου, Γιάννη Λαβράνο και Φέλιξ Μπίτζιο και να διασφαλίσει ότι δεν θα εκτίσουν ποινή φυλάκισης μετά το Εφετείο. Το σχετικό δημοσίευμα του dnews.gr διέψευσε, τελικά, την Πέμπτη ο Παύλος Μαρινάκης.

Φάμελλος: «Ποιος κρατάει τα κυβερνητικά στελέχη;»

Μέχρι στιγμής, δεν υπάρχει καμία απάντηση στο μείζον ερώτημα: ποιος «κρατικός φορέας» και με ποιον τρόπο «λειτούργησε» το παράνομο λογισμικό.

Αλλά και γιατί τα κυβερνητικά στελέχη δεν στράφηκαν απέναντι στους τέσσερις «ιδιώτες», υποστηρίζοντας την κατηγορία. Αλλά άφησαν τη δικαστική βάσανο μόνο σε δημοσιογράφους, πολιτικούς της αντιπολίτευσης, στελέχη της ΕΥΠ και στο πρώην στέλεχος της Meta, Άρτεμη Σίφορντ.

Το ζήτημα έθεσε εκ νέου σε υψηλούς τόνους ο Σωκράτης Φάμελλος από το βήμα της Ολομέλειας (26.3.26): «Γιατί οι υπουργοί σας δεν αντέδρασαν όταν ενημερώθηκαν από ανεξάρτητη Αρχή ότι παρακολουθούνται; Πού είναι ο κ. Δένδιας, ο κ. Γεραπετρίτης, ο λαλίστατος κ. Άδωνις Γεωργιάδης, ο κ. Κικίλιας, ο κ. Πλεύρης, η κ. Κεφαλογιάννη και τόσοι ακόμα; Γιατί δεν έχετε κινηθεί νομικά, έστω απέναντι σε αυτούς τους ιδιώτες; Γιατί δεν προσφεύγουν για να μάθουν ποιοι άκουσαν ακόμα και εμπιστευτικά θέματα της χώρας; Ποιος τους κρατάει;».

Η απάντηση για την εξοργιστική αδράνεια των κυβερνητικών στελεχών είναι προφανής και κρύβεται στην ένοχη σιωπή της κυβέρνησης: «Πίσω από τις παρακρατικές πρακτικές κρύβεται το καθεστώς Μητσοτάκη. Οι υπουργοί δεν προσφεύγουν στη Δικαιοσύνη γιατί πίσω από τις υποκλοπές είναι το Μέγαρο Μαξίμου». Πάντως, πληροφορίες αναφέρουν ότι 1-2 υπουργοί εξετάζουν τώρα το ενδεχόμενο να υποβάλουν μήνυση - κάτι που φέρεται να έχει αποφασίσει και ο Αντώνης Σαμαράς. Την εικόνα της εκβιαζόμενης κυβέρνησης επιβεβαιώνουν και τα στοιχεία της επίκαιρης ερώτησης που κατέθεσε εκ νέου και η Όλγα Γεροβασίλη. Η ερώτηση απευθύνεται στον πρωθυπουργό ο οποίος δεν την απάντησε τον Ιανουάριο.

Προ ημερησίας και Εξεταστική

«Θα παρουσιάσω την υπόθεσή μου ενώπιον εθνικών, περιφερειακών και διεθνών θεσμών, συμπεριλαμβανομένης της αίτησης για παρέμβαση του Ειδικού Εισηγητή του ΟΗΕ για την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης» προειδοποιεί ο κ. Ντίλιαν, αμφισβητώντας την ανεξαρτησία των εγχώριων δικαστικών Αρχών.

Αν είναι ένας κοινός συκοφάντης που εκβιάζει την Ελληνική Δημοκρατία, οι παρακολουθούμενοι υπουργοί θα έπρεπε -έστω και τώρα- να καταθέσουν μηνύσεις. Και η κυβέρνηση να τον διαψεύσει κατηγορηματικά, προστατεύοντας το κύρος της χώρας. Αυτά είναι τα ερωτήματα που θα κληθεί να απαντήσει ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης, ο οποίος αναμένεται την επόμενη Παρασκευή 4 Απρίλιου να βρεθεί ακάλυπτος απέναντι στα σφοδρά πυρά της αντιπολίτευσης.

Όσες καθυστερήσεις κι αν έπαιξε, δεν μπορεί να αποφύγει την προ ημερησίας συζήτηση στη Βουλή για το Κράτος Δικαίου, την οποία έχει ζητήσει ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ από τις αρχές Μαρτίου. Υπενθυμίζεται ότι ο Νίκος Ανδρουλάκης έχει προαναγγείλει πως μόλις καθαρογραφεί η απόφαση του δικαστηρίου θα καταθέσει και αίτημα για σύσταση νέας Εξεταστικής Επιτροπής για το σκάνδαλο των υποκλοπών, έπειτα και από τις αποκαλύψεις για τις «στημένες» ερωτήσεις βουλευτών της Ν.Δ. στον Σταμάτη Τρίμπαλη, τον φερόμενο ως αχυράνθρωπο του Γιάννη Λαβράνου στην εταιρεία Krikel.

Φαίνεται ότι το παζλ του Μαξίμου Gate φτάνει, παρά τα εμπόδια, στη συμπλήρωσή του. Και το τελευταίο κομμάτι μπορεί να σχηματίζει το πρόσωπο του ίδιου του Κυριάκου Μητσοτάκη… 

πηγή: Η ΑΥΓΗ / Τάσος Γιαννόπουλος