Το φιάσκο των ιδιωτικών πανεπιστήμιων και τι μας διδάσκει

Όταν κυβερνάς ως πλασιέ συμφερόντων, κάποια στιγμή θα το βρείς μπροστά σου.

    Ειδικότερα, το ΣτΕ, υπό την προεδρία του αντιπροέδρου Διομήδη Κυριλόπουλο, ακύρωσε τις άδειες λειτουργίας των ιδιωτικών πανεπιστημίων που έχουν παραρτήματα στην Ελλάδα, καθώς και τα προγράμματα σπουδών τους στο σύνολο τους, των ιδιωτικών πανεπιστημίων CITY University, Keele University και Anatolia College.

Σπύρος Ραπανάκης*

Το Γ΄ Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας προχώρησε σε μια απόφαση τομή για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Μετά από σχετική προσφυγή του καθηγητή της Νομικής Σχολής του ΕΚΠΑ κ. Π. Λαζαράτου ακύρωσε τόσο τις άδειες λειτουργίας τους, όσο και τα προγράμματα σπουδών τους στο σύνολο τους, λόγω νομικών προβλημάτων των κανονιστικών πράξεων που διέπουν την λειτουργία τους.

Πρόκειται για το CITY College University of York, το Keele University και το Anatolia College.

Μάθημα πρώτο:

Όποιος βιάζεται, σκοντάφτει. Η πρεμούρα της κυβέρνησης να νομοθετήσει με τόση προχειρότητα, έναν αίωλο νόμο που παραβιάζει κατάφωρα το Σύνταγμα φανερώνει πως δεν το έκανε για το καλό της εκπαίδευσης. Προφανώς.

Ούτε για το δικαίωμα των παιδιών να σπουδάσουν. Αλλιώς δεν θα τα πετούσαν κατά εκατοντάδες έξω από τα δημόσια ΑΕΙ με την ΕΒΕ.

Ούτε, βέβαια, για την αριστεία. Ίσως για την αριστεία όπως την ερμηνεύει το σύστημα εξουσίας της ΝΔ όπερ μεθερμηνευόμενον: «Με τον παρά μου, γ@μώ τα ακαδημαϊκά μου».

Μάθημα δεύτερο:

Όταν κυβερνάς ως πλασιέ συμφερόντων, κάποια στιγμή θα το βρείς μπροστά σου.

Γιατί λοιπόν επέλεξε ο Κ. Μητσοτάκης να εκτεθεί με αυτό τον τρόπο και να επιδείξει τέτοια προχειρότητα; Προφανώς γιατί συγκεκριμένα επιχειρηματικά συμφέροντα ήθελαν να ανοίξει όσο πιο άμεσα γίνεται η δουλειά στην Ελλάδα.

Και πιο συγκεκριμένα, οι επιχειρηματίες της ιδιωτικής μεταλυκειακής εκπαίδευσης.

Μάθημα τρίτο:

Η παιδεία δεν είναι και δεν μπορεί να γίνει εμπόρευμα.

Για τους επιχειρηματίες αυτούς, η εκπαίδευση είναι μια ατελείωτη μπίζνα που συνδέεται με άλλους τομείς οικονομικών δραστηριότητων. Όχι για το μέλλον και την προοπτική των αποφοίτων φυσικά αλλά για τα κέρδη των ιδιωτών.

Όπως φαίνεται, οι συγκεκριμένοι που έσπευσαν να πανηγυρίσουν για την «επένδυση»τους και τον «εκσυγχρονισμό του νόμου», δεν ήθελαν- ή δεν μπορούν- να διασφαλίσουν ούτε καν τις ελάχιστες προϋποθέσεις που θέτει ο νόμος για την λειτουργία τους.

Μάθημα τέταρτο:

Στα αρπακτικά της ελεύθερης αγοράς και του αχαλίνωτου κέρδους για τους ίδιους και για τα συστήματα εξουσίας που έχουν δομήσει, δεν μπορεί καμία οικογένεια να εμπιστευτεί το μέλλον των παιδιών της.

Τα παιδιά, λοιπόν, που έχουν ήδη κάνει αιτήσεις για εγγραφή, πολλά εκ των οποίων δεν μπήκαν σε κάποιο δημόσιο πανεπιστήμιο γιατί πέρασαν από τη μέγγενη της ΕΒΕ, μένουν στον “αέρα”.

Μάθημα πέμπτο:

Οι νόμοι άρπα- κόλλα, το βόλεμα διαφόρων συστημάτων- καθηγητικών, επιχειρηματικών κλπ- δεν επιδιορθώνονται. Καταργούνται.

Δεν αρκεί απλά η υπεράσπιση του Άρθρου 16. Απαιτείται η θωράκιση του.

Μάθημα έκτο:

Η παιδεία είναι ένα καθολικό και αναφαίρετο δικαίωμα για όλες, για όλους, για όλα. Κανείς αποκλεισμός δεν χωράει, κανένα πεδίο κερδοφορίας δεν μπορεί να ανοίξει στην τριτοβάθμια.

Παιδεία και μόρφωση για όλα τα παιδιά, διασφαλίζει μονάχα το ισχυρό δημόσιο πανεπιστήμιο.

Τελεία και παύλα.

Μάθημα έβδομο:

Το αποτύπωμα αυτής της κυβέρνησης στην παιδεία είναι από τη μια καταστροφικό από την άλλη αντικείμενο κωμωδίας. Από την πανεπιστημιακή αστυνομία, τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, οι διώξεις στην ακαδημαϊκή κοινότητα, η υποβάθμιση σχολών και σχολείων, οι εξευτελιστικές συνθήκες διαβίωσης και εισοδήματος για τους εκπαιδευτικούς, είναι μόνο μερικά παραδείγματα.

Από την πολιτική μιας κυβέρνησης που ήρθε σαν άριστη, όμως αποδείχθηκε δραματικά ανίκανη και λίγη. Ακόμα και στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων των φίλων της.

rosa.gr

* Ο Σπύρος Ραπανάκης είναι δημοσιογράφος, αρχισυντάκτης και υπεύθυνος πολιτικού ρεπορτάζ στο ROSA. Γεννήθηκε το 1989 και μεγάλωσε στον Πειραιά. Σπούδασε Πολιτική Επιστήμη στο Πανεπιστήμιο Κρήτης. Ξεκίνησε τη δημοσιογραφική του πορεία στην εφημερίδα Αυγή, όπου εργάστηκε από το 2012, κάλυψε ελεύθερο και στην συνέχεια κυβερνητικό ρεπορτάζ, ενώ διετέλεσε Διευθυντής της εφημερίδας έως τον Σεπτέμβριο του 2023. Έχει επίσης καλύψει το πολιτικό ρεπορτάζ στον ραδιοφωνικό σταθμό Στο Κόκκινο και στην ιστοσελίδα ethnos.gr. Ως αρχισυντάκτης του Rosa.gr είναι υπέυθυνος για την Πολιτική επικαιρότητα, ανάλυηση και σχολιασμό καθώς και για τα διεθνή θέματα. Μπορείς να επικοινωνήσεις με τον Σπύρο στο srapanakis@rosa.gr

επιμέλεια: Σπύρος Γκανής 

Προκόπης Παυλόπουλος / «Η ευθεία σύμπραξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην διαδικασία οριοθέτησης της Ευρωπαϊκής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης

 «Είναι θεσμικώς αυτονόητο ότι η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) των Κρατών-Μελών είναι και ΑΟΖ της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης», τονίζει στο πρόλογο του άρθρου του ο πρώην πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, Προκόπης Παυλόπουλος.

    Στο άρθρο που ακολουθεί ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Ακαδημαϊκός και Πανεπιστημιακός, Προκόπης Παυλόπουλος, προτείνει την σύμπραξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην όλη διαδικασία οριοθέτησης της ΑΟΖ κάθε Κράτους-Μέλους κυρίως με τρίτα προς αυτήν Κράτη, δοθέντος ότι δεν έχει, από πλευράς έννομων συνεπειών, την ίδια νομική σημασία και αξία η σύμπραξή της και στην διαδικασία οριοθέτησης της ΑΟΖ μεταξύ Κρατών-Μελών, όπως συνέβη προσφάτως με την συμφωνία μεταξύ Ελλάδας-Ιταλίας.

 

Προκόπης Παυλόπουλος*

Δικαίου της Θάλασσας του ΟΗΕ εις βάρος της Κυριαρχίας και των Κυριαρχικών Δικαιωμάτων της Ελλάδας η Χώρα μας όφειλε να θέσει το ζήτημα πρωτίστως σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, δοθέντος ότι τέτοιες παραβιάσεις αφορούν και οιονεί Κυριαρχικά Δικαιώματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Στις 25/6/2020, και ενόψει των μεγάλων ερωτηματικών που δημιουργούσε η μάλλον πρόχειρα προετοιμασμένη τότε πρωτοβουλία των «Διερευνητικών Επαφών» με την Τουρκία, ο πρώην ΠτΔ και Ακαδημαϊκός κ. Προκόπης Παυλόπουλος είχε δημοσιεύσει ένα άρθρο του με τίτλο: «Η ευθεία σύμπραξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην διαδικασία οριοθέτησης της Ευρωπαϊκής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης». Στο άρθρο αυτό ο κ. Παυλόπουλος τόνιζε ότι σε περίπτωση που η Τουρκία συνεχίσει τις παραβιάσεις του Δικαίου της Θάλασσας του ΟΗΕ εις βάρος της Κυριαρχίας και των Κυριαρχικών Δικαιωμάτων της Ελλάδας η Χώρα μας όφειλε να θέσει το ζήτημα πρωτίστως σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, δοθέντος ότι τέτοιες παραβιάσεις αφορούν και οιονεί Κυριαρχικά Δικαιώματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 

Το άρθρο αυτό δίνει και σήμερα την λύση για την αντιμετώπιση των νέων προκλήσεων της Τουρκίας στο Αιγαίο προτείνοντας να στραφεί η Ελλάδα αμέσως προς τα κορυφαία όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, Ευρωπαϊκή Επιτροπή) ώστε και αυτά να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Με αυτό το σκεπτικό αναδημοσιεύουμε το ως άνω άρθρο του κ. Παυλόπουλου. (Επισημαίνεται ότι το άρθρο συμπεριλαμβάνεται στην 4η έκδοση του βιβλίου του κ. Παυλόπουλου «Μελέτες για τα Εθνικά Θέματα και το Κυπριακό Ζήτημα», σελ. 289 επ.)

Πρόλογος

Είναι θεσμικώς αυτονόητο ότι η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) των Κρατών-Μελών είναι και ΑΟΖ της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και υπ’ αυτό το πρίσμα τίθεται το νομικό -και, κατ’ επέκταση, πολιτικό- ζήτημα της δυνατότητας και της μορφής σύμπραξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην όλη διαδικασία οριοθέτησης της ΑΟΖ κάθε Κράτους-Μέλους κυρίως με τρίτα προς αυτήν Κράτη, δοθέντος ότι δεν έχει, από πλευράς έννομων συνεπειών, την ίδια νομική σημασία και αξία η σύμπραξή της και στην διαδικασία οριοθέτησης της ΑΟΖ μεταξύ Κρατών-Μελών, όπως συνέβη προσφάτως με την συμφωνία μεταξύ Ελλάδας-Ιταλίας.

Α. Για ν’ αναχθούμε, υπό αυστηρώς νομικούς όρους, στην γενική θεωρία του Δημόσιου Δικαίου, οι μεταξύ των Κρατών-Μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης συμφωνίες οριοθέτησης της ΑΟΖ λειτουργούν «ενδοστρεφώς», ήτοι εντός του πεδίου της Ευρωπαϊκής Έννομης Τάξης και του Διεθνούς Δικαίου -εν προκειμένω της «Σύμβασης του Montego Bay», που αποτελεί μέρος του Ευρωπαϊκού Κεκτημένου κατά τα εκτιθέμενα στην συνέχεια- οπότε η αυτοτελής σύμπραξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε αυτές παρίσταται, κανονιστικώς, σχεδόν δευτερεύουσα. Πολλώ μάλλον όταν τα επιμέρους αρμόδια όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν, ούτως ή άλλως, υποχρέωση εποπτείας της lege artis -δηλαδή σύμφωνα με το σύνολο του Ευρωπαϊκού Δικαίου και του Ευρωπαϊκού Κεκτημένου- κατάρτισης και εφαρμογής των ως άνω συμφωνιών οριοθέτησης της ΑΟΖ, με αντισυμβαλλόμενα μέρη Κράτη-Μέλη της. Επιπλέον, και όπως ήδη υπονοήθηκε, η σύμπραξη αυτή της Ευρωπαϊκής Ένωσης νοείται στο σύνολο της διαδικασίας οριοθέτησης της ΑΟΖ με τα τρίτα Κράτη, ήτοι από το προκαταρκτικό στάδιο του προσδιορισμού των εκατέρωθεν ακτών ως το κύριο στάδιο, που καταλήγει στην σύναψη της αντίστοιχης συμφωνίας, ύστερα από την χάραξη, αναλόγως, της μέσης γραμμής ή της μέσης απόστασης μεταξύ των Κρατών, από την εξέταση της ιδιομορφίας της ad hoc περιοχής και από την εντεύθεν αναζήτηση της, επίσης ad hoc, δίκαιης λύσης.

Β. Η ανάλυση του ζητήματος μιας τέτοιας σύμπραξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην οριοθέτηση της Ευρωπαϊκής ΑΟΖ καθίσταται εξαιρετικά επίκαιρη κατά την σημερινή κρίσιμη συγκυρία. Τούτο οφείλεται στο ότι πολλαπλασιάζονται, και δη γεωμετρικώς, κυρίως από την πλευρά της Τουρκίας, τα «κρούσματα» αυθαίρετης ερμηνείας της «Σύμβασης του Montego Bay», δημιουργώντας έναν άκρως ορατό και διαβρωτικό κίνδυνο υπό δύο, μάλιστα επόψεις, οι οποίες επενεργούν συμπληρωματικώς: Πρώτον, υπό την έποψη του αυθαίρετου περιορισμού της ΑΟΖ Κρατών-Μελών -δηλαδή της Ελλάδας και της Κύπρου- και, συνακόλουθα, της ΑΟΖ της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και, δεύτερον, υπό την έποψη -σε περίπτωση ανοχής έστω και μίας αυθαιρεσίας εν προκειμένω- της δημιουργίας αρνητικού προηγουμένου, ικανού να πλήξει την οριοθέτηση της ως άνω ΑΟΖ σε όλο το φάσμα του θαλάσσιου χώρου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

I. Η προσχώρηση στην «Σύμβαση του Montego Bay».

Η υπό τις προμνημονευόμενες προϋποθέσεις σύμπραξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην οριοθέτηση της ΑΟΖ των Κρατών-Μελών με τρίτα Κράτη πρέπει να ερευνάται, βεβαίως, υπό το φως της αυτοτελούς νομικής προσωπικότητάς της. Kαι τούτο διότι η Ευρωπαϊκή Ένωση, κατά την διάταξη του άρθρου 47 της Συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΕΕ), έχει δική της νομική προσωπικότητα, η οποία την καθιστά αυτοτελή νομική οντότητα. Στο σημείο αυτό είναι χρήσιμο να επισημανθεί ότι ούτε στο πλαίσιο της θεωρίας ούτε στο πλαίσιο της νομολογίας, τόσο του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσο και των Δικαστηρίων των Κρατών-Μελών, έχουν αναδειχθεί επαρκώς οι νομικές και πολιτικές επιπτώσεις και, πρωτίστως, τα πλεονεκτήματα, που η αυτοτελής νομική οντότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης παράγει προς όφελός της και προς όφελος των Κρατών-Μελών. Ιδίως δε προς την κατεύθυνση της επιτάχυνσης της Ευρωπαϊκής Ενοποίησης και, επέκεινα, της Ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης.

A. Η νομική προσωπικότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η διάταξη αυτή, λοιπόν, του άρθρου 47 της ΣΕΕ θεσπίζει και διακηρύσσει την ανεξάρτητη και αυτοτελή νομική οντότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πέραν της νομικής οντότητας των Κρατών-Μελών.

1. Η διάταξη του άρθρου 47 της ΣΕΕ αποκτά βαρύνουσα σημασία κυρίως κατά την δράση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο πλαίσιο της Διεθνούς Κοινότητας, πάντοτε όμως υπό το πρίσμα των σχετικών αρμοδιοτήτων που της αναγνωρίζονται στο πεδίο αυτό από τις επιμέρους διατάξεις κατ’ εξοχήν των Συνθηκών, κατ’ ουσίαν δε από το πρωτογενές Ευρωπαϊκό Δίκαιο στο σύνολό του. Βαρύνουσα σημασία, υπό την έννοια ότι η αυτοτελής νομική οντότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης της παρέχει τα μέσα και τα εχέγγυα να διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στο πεδίο της Διεθνούς Κοινότητας και, κατ’ επέκταση, του διεθνούς γίγνεσθαι.

2. Ειδικότερα, στο πεδίο τούτο η αυτοτελής νομική προσωπικότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης της επιτρέπει να διαπραγματεύεται και να συνάπτει Διεθνείς Συμβάσεις, να προσχωρεί σε Διεθνείς Συμβάσεις -εφόσον είναι, κατά την φύση τους, συμβάσεις προσχώρησης- και να καθίσταται μέλος Διεθνών Οργανισμών. Μέσα σε αυτό το θεσμικό πλαίσιο, η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι, ως προς τις συγκεκριμένες αρμοδιότητες που της απονέμει η Έννομη Τάξη της, αυτοτελές μέλος της Διεθνούς Κοινότητας. Αυτός είναι ο λόγος, για τον οποίο τονίσθηκε προηγουμένως ότι η αυτοτελής νομική οντότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης την καθιστά ρυθμιστικό παράγοντα στο πεδίο της Διεθνούς Κοινότητας, κάτι το οποίο δεν είναι σε θέση να διασφαλίσει ένα Κράτος-Μέλος μονομερώς, όποιο και αν είναι το «ειδικό βάρος» του εντός του Ευρωπαϊκού Οικοδομήματος.

Β. Η Ευρωπαϊκή Ένωση ως μέλος της Διεθνούς Κοινότητας.

Το κατά τ’ ανωτέρω θεσμικό πλαίσιο επέτρεψε στην Ευρωπαϊκή Ένωση να προσχωρήσει, αυτοτελώς ως νομικό πρόσωπο και πέραν των Κρατών-Μελών, στην Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, τον Απρίλιο του 1998.

1. Η Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών -γνωστή και ως «Σύμβαση του Montego Bay»- (“UNCLOS”, «United Nations Convention of the Law of the Sea») συνήφθη στις 10 Δεκεμβρίου 1982 κατά την Διάσκεψη του Montego Bay, στην Τζαμάικα, και τέθηκε σε πλήρη ισχύ στις 16 Δεκεμβρίου 1994. Η «Σύμβαση του Montego Bay» κωδικοποίησε και συμπλήρωσε, ουσιωδώς, προϊσχύουσες αποσπασματικές ρυθμίσεις ως προς το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας εν γένει. Σύμφωνα δε με την νομολογία του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης, και λόγω της σταδιακής προσχώρησης σε αυτήν μεγάλου αριθμού Κρατών-Μελών της Διεθνούς Κοινότητας, δεσμεύει, στο ακέραιο, και Κράτη τα οποία δεν έχουν προσχωρήσει σε αυτήν. Η ως άνω δέσμευση επέρχεται είτε κατ’ εθιμικούς κανόνες του Διεθνούς Δικαίου είτε -όπερ και νομικώς ορθότερο- με την μορφή γενικώς παραδεδεγμένων κανόνων του Διεθνούς Δικαίου, πάντοτε υπό τους όρους και τις προϋποθέσεις της νομολογίας του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης.

2. Το νομικό πλαίσιο της «Σύμβασης του Montego Bay» θέτει κανόνες για την χρήση των θαλασσών και των ωκεανών, για την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος και για την διαχείριση του θαλάσσιου πλούτου, θεωρώντας -και ορθώς- ότι τα σχετικά με την θάλασσα ζητήματα είναι αλληλένδετα και αλληλοεξαρτώμενα, άρα πρέπει ν’ αντιμετωπίζονται ρυθμιστικώς με την μέθοδο της ολιστικής συστημικής κατάστρωσης των οικείων κανόνων δικαίου και του μέσω αυτών διαμορφούμενου κανονιστικού πλαισίου. Μια τέτοια ολιστική συστημική κατάστρωση ενισχύει, οπωσδήποτε, το κύρος και την ισχύ του Δικαίου της Θάλασσας εν γένει, όταν μάλιστα είναι γνωστό πως, κατά την φύση του ρυθμιζόμενου αντικειμένου στην συγκεκριμένη περίπτωση, οι επιμέρους κανόνες δικαίου εμφανίζουν μεγάλες κανονιστικές αδυναμίες, και λόγω της, οιονεί «φυσικής», γενικότητάς τους αλλά και λόγω της πανσπερμίας των περιπτώσεων, τις οποίες καλούνται να πλαισιώσουν ρυθμιστικώς.

ΙΙ. Η εφαρμογή της «Σύμβασης του Montego Bay».

Μετά την προμνημονευόμενη προσχώρηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τον Απρίλιο του 1998, στην «Σύμβαση του Montego Bay», το δίκαιο που αυτή καθιερώνει κατέστη, αυτοθρόως, μέρος του Ευρωπαϊκού Κεκτημένου («Acquis Communautaire»). Άρα, το δίκαιο αυτό πρέπει να γίνεται σεβαστό από την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση, απ’ όλα τα Κράτη-Μέλη της αλλά, επιπροσθέτως, και από τα τρίτα Ευρωπαϊκά Κράτη που επιδιώκουν την ένταξή τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Α. Η «Σύμβαση του Montego Bay» ως αναπόσπαστο μέρος του Ευρωπαϊκού Κεκτημένου.

Με άλλες λέξεις και πέραν των άλλων, ουδέν υποψήφιο προς ένταξη Ευρωπαϊκό Κράτος μπορεί να καταστεί μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης αν -φυσικά τηρουμένων και των λοιπών προϋποθέσεων- δεν έχει, προηγουμένως, προσχωρήσει και στην «Σύμβαση του Montego Bay». Τούτο έχει καθοριστική σημασία για την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας, η οποία όχι μόνο δεν έχει προσχωρήσει στην «Σύμβαση του Montego Bay», αλλά τα τελευταία ιδίως χρόνια την αμφισβητεί ευθέως, ερμηνεύοντας τις διατάξεις της κατά το δοκούν και κατά τρόπο που τις παραβιάζει καταφώρως, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα την ερμηνεία των διατάξεών της, οι οποίες αφορούν την οριοθέτηση της ΑΟΖ. Επιπροσθέτως, η Ευρωπαϊκή Ένωση -αλλά τόσον ο ΟΗΕ όσο και η Διεθνής Κοινότητα- δεν επιτρέπεται να παραβλέπουν ότι η Τουρκία, σε όλο το φάσμα εφαρμογής του Δικαίου της Θάλασσας -είτε αυτό αφορά την αιγιαλίτιδα ζώνη, είτε την υφαλοκρηπίδα είτε και την ΑΟΖ- έχει καταστήσει, αμέσως ή εμμέσως, σαφές πως δεν το αναγνωρίζει, μεταξύ άλλων και ως βάση για την προσφυγή στα διεθνή δικαστικά fora. Με κορυφαίο παράδειγμα το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, ως προς την επίλυση των διαφορών της με τα γειτονικά της Κράτη. Υπό τις συνθήκες αυτές η Διεθνής Κοινότητα και η Ευρωπαϊκή Ένωση έχουν χρέος ν’ αντιληφθούν ότι η Τουρκία συμπεριφέρεται ως κοινός υπονομευτής του Διεθνούς Δικαίου, έχοντας ως μόνο γνώμονα συμπεριφοράς την πραγμάτωση των «νεοοθωμανικών» της φαντασιώσεων.

1. Για να επανέλθουμε στο πεδίο της εν προκειμένω γενικής ανάλυσης, οι διατάξεις του άρθρου 49 της ΣΕΕ καθορίζουν τις γενικές αρχές, υπό τις οποίες ένα τρίτο Ευρωπαϊκό Κράτος μπορεί να υποβάλει υποψηφιότητα για να καταστεί μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Κατ’ εφαρμογή των διατάξεων αυτών εκδόθηκε, στην Σύνοδο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του 1993 στην Κοπεγχάγη, η Πράξη που καθορίζει τα κριτήρια προσχώρησης τρίτων Ευρωπαϊκών Κρατών στην Ευρωπαϊκή Ένωση («Κριτήρια της Κοπεγχάγης»), με τις τροποποιήσεις, τις οποίες υπέστη μεταγενεστέρως, κυρίως δε κατά την Σύνοδο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στην Μαδρίτη, το 1995. Αλλά και με τις τροποποιήσεις οι οποίες, όπως είναι αναμενόμενο, θα επέλθουν στο μέλλον, εξαιτίας της ραγδαίας μεταβολής των συνθηκών, που διαμορφώνουν τις εξελίξεις ως προς τις προϋποθέσεις για την περαιτέρω διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δοθέντος μάλιστα ότι οι προϋποθέσεις αυτές θα γίνονται ολοένα και αυστηρότερες αφού, με βάση την σημερινή συγκυρία και το μέλλον που προοιωνίζεται, η διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρέπει να επιχειρείται δίχως να θιγεί, ούτε κατ’ ελάχιστο, η τόσον επιτακτική προοπτική της άμεσης προώθησης της Ευρωπαϊκής Ενοποίησης και, κατά λογική ακολουθία, της Ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης.

2. Οι διατάξεις του άρθρου 6 της ως άνω Πράξης περί των «Κριτηρίων της Κοπεγχάγης» ορίζει ότι, μεταξύ των άλλων προϋποθέσεων προσχώρησης, περιλαμβάνεται και η προηγούμενη προσχώρηση κάθε υποψήφιου Κράτους στις Διεθνείς Συμβάσεις προσχώρησης, που ήδη αποτελούν μέρος του Ευρωπαϊκού Κεκτημένου. Όπως δε αναλύθηκε εκτενώς, μέρος του Ευρωπαϊκού Κεκτημένου είναι και η «Σύμβαση του Montego Bay». Γεγονός το οποίο τεκμηριώνει το προμνημονευόμενο συμπέρασμα, πως κάθε υποψήφιο προς ένταξη Ευρωπαϊκό Κράτος πρέπει, πριν την ολοκλήρωση της διαδικασίας ένταξης, να έχει προσχωρήσει και στην «Σύμβαση του Montego Bay». Και δεν πρέπει, κατ’ ουδένα τρόπο, να υποτιμάται το γεγονός ότι η οριοθέτηση της Ευρωπαϊκής ΑΟΖ, υπό όρους πλήρους εφαρμογής της «Σύμβασης του Montego Bay», συνιστά conditio sine qua non όχι μόνο για την οικονομική «ευρωστία» της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά και για το ίδιο το διεθνές της κύρος. Αφού κάθε ανοχή, εκ μέρους της, σε αυθαίρετους περιορισμούς των κατά το Δίκαιο της Θάλασσας δικαιωμάτων της αποτελεί δείγμα αδυναμίας υπεράσπισης και του Διεθνούς Δικαίου, το οποίο αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του Ευρωπαϊκού Κεκτημένου.

Β. Η διαδικασία οριοθέτησης της Ευρωπαϊκής ΑΟΖ.

Από τα όσα εκτέθηκαν για την εφαρμογή της «Σύμβασης του Montego Bay», εντός της Έννομης Τάξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την μορφή μέρους του Ευρωπαϊκού Κεκτημένου, συνάγονται και τα εξής:

1. Η οριοθέτηση της ΑΟΖ μεταξύ Κράτους-Μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τρίτου προς αυτήν Κράτους, γίνεται πάντοτε σύμφωνα με τις διατάξεις της «Σύμβασης του Montego Bay». Μετά δε την ολοκλήρωση της όλης διαδικασίας οριοθέτησης και την σύναψη της σχετικής συμφωνίας, η κατ’ αυτόν τον τρόπο προκύπτουσα θεσμικώς ΑΟΖ καθίσταται και ΑΟΖ της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Έχοντας όμως προσχωρήσει και αυτοτελώς, ως νομικό πρόσωπο, στην «Σύμβαση του Montego Bay», η Ευρωπαϊκή Ένωση προφανώς νομιμοποιείται, επικαλούμενη ίδιο έννομο συμφέρον, να συμμετέχει, επίσης αυτοτελώς, στην όλη διαδικασία οριοθέτησης της ΑΟΖ -ήτοι σε όλα τα προαναφερθέντα στάδια της διαδικασίας, ως και στην ολοκλήρωση της τελικής συμφωνίας δια της υπογραφής της- μεταξύ Κράτους-Μέλους και τρίτου, μη μέλους, Κράτους.

α) Διευκρινίζεται, ότι τον κύριο ρόλο στην τελική διαμόρφωση της συμφωνίας οριοθέτησης της ΑΟΖ διαδραματίζει πάντοτε το Κράτος-Μέλος, στο πλαίσιο άσκησης των lato sensu κυριαρχικών του δικαιωμάτων, ιδίως κατά τις διατάξεις των άρθρων 4 και 5 της ΣΕΕ. Γεγονός το οποίο συνεπάγεται ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση, ως νομικό πρόσωπο που συμμετέχει στην όλη διαδικασία οριοθέτησης της ΑΟΖ, ουδόλως νομιμοποιείται να διατυπώσει θέσεις αντίθετες προς εκείνες του Κράτους-Μέλους, πολλώ δε μάλλον να το υποκαταστήσει, αμέσως ή εμμέσως. Και είναι εντελώς διαφορετικό το ζήτημα του πλήρους σεβασμού των αρχών της καλόπιστης συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Κρατών-Μελών, κυρίως κατά τις διατάξεις του άρθρου 4 παρ. 3 της ΣΕΕ, οι οποίες βεβαίως και δεν θίγουν τα κατά το πρωτογενές Ευρωπαϊκό Δίκαιο δικαιώματα κάθε Κράτους-Μέλους.

β) Η προαναφερόμενη σύμπραξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην όλη διαδικασία οριοθέτησης της ΑΟΖ των Κρατών-Μελών προϋποθέτει, κατά τις σχετικές διατάξεις του Διεθνούς Δικαίου, συναίνεση του τρίτου Κράτους, η οποία, κατά την τελεολογική και bona fide ερμηνεία και εφαρμογή των διατάξεων τούτων, πρέπει να παρέχεται στην αρχή και καλύπτει όλα τα στάδια της ως άνω διαδικασίας. Να σημειωθεί, ότι θα είναι δύσκολο να μην παρασχεθεί εκ μέρους του τρίτου Κράτους η κατά τ’ ανωτέρω συναίνεσή του, όταν είναι γνωστό το διεθνές κύρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κατ’ εξοχήν δε αν το τρίτο Κράτος είναι υποψήφιο ή σκοπεύει να θέσει υποψηφιότητα προς ένταξη σε αυτήν, ως Ευρωπαϊκό Κράτος. Και τούτο διότι απέναντι σε μια τέτοια αρνητική στάση του τρίτου Ευρωπαϊκού Κράτους, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει κάθε δικαίωμα να καταστήσει σαφές πως η αντίδρασή του αυτή επιφέρει όλες τις συνέπειες, τις οποίες παράγει η κάθε μορφής, άμεση ή έμμεση, αμφισβήτηση του κύρους της και των κατά το Ευρωπαϊκό και το Διεθνές Δίκαιο δικαιωμάτων της.

2. Στην πραγματικότητα, η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλει, και για την υπεράσπιση των δικών της έννομων συμφερόντων ως αυτοτελούς νομικού προσώπου, να επιδιώκει την σύμπραξή της στην διαδικασία οριοθέτησης της ΑΟΖ -που, αυτονοήτως, είναι και Ευρωπαϊκή ΑΟΖ- μεταξύ Κράτους-Μέλους της και τρίτου Κράτους. Πολλώ μάλλον όταν μια τέτοια σύμπραξη προσθέτει στο κύρος και στην δεσμευτικότητα των σχετικών συμφωνιών οριοθέτησης της ΑΟΖ, αφού και κατά την διαδικασία οριοθέτησης αλλά και κατά την μεταγενέστερη εφαρμογή των συμφωνηθέντων η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να προβάλλει το δικό της ενισχυμένο θεσμικό και πολιτικό βάρος, ως προς την εν προκειμένω τήρηση των διατάξεων του Διεθνούς Δικαίου εν γένει, πρωτίστως όμως των διατάξεων της «Σύμβασης του Montego Bay». Αλλά, υπό το φως των διαπιστώσεων αυτών, και κάθε Κράτος-Μέλος έχει αυτονόητο συμφέρον να επιδιώκει την σύμπραξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην διαδικασία οριοθέτησης της ΑΟΖ με τρίτο Κράτος, με την έννοια ότι μια τέτοια σύμπραξη είναι ιδιαιτέρως ενισχυτική για το Κράτος-Μέλος και κατά το στάδιο των διαπραγματεύσεων.

Επίλογος

Την οδό της απαίτησης της ευθείας σύμπραξης -υπό τους όρους που αναλύθηκαν προηγουμένως- της Ευρωπαϊκής Ένωσης οφείλουν ν’ ακολουθήσουν, ιδίως η Ελλάδα και η Κύπρος, κατά την οριοθέτηση της ΑΟΖ, π.χ. με την Αίγυπτο, το Ισραήλ και, κυρίως, με την Τουρκία, όταν μάλιστα η τελευταία, όπως ήδη τονίσθηκε, φιλοδοξεί να έχει ευρωπαϊκή προοπτική ή, τουλάχιστον, να συνάψει μια ειδική σχέση με την Ευρωπαϊκή Ένωση, φυσικά υπό τις προϋποθέσεις του Ευρωπαϊκού Δικαίου, πρωτογενούς και παραγώγου.

Α. Αν μη τι άλλο, υπό την σημερινή εξαιρετικά κρίσιμη συγκυρία η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλει ν’ αναλάβει απέναντι στην Τουρκία και τις δικές της ευθύνες, όταν η τελευταία παραβιάζει -όπως ήδη επισημάνθηκε- καταφώρως το Διεθνές Δίκαιο και, πρωτίστως, την «Σύμβαση του Montego Bay» ως προς την οριοθέτηση της ΑΟΖ Κρατών-Μελών της. Δηλαδή, εν τέλει, ως προς την οριοθέτηση της Ευρωπαϊκής ΑΟΖ. Το παράδειγμα του παντελώς ανυπόστατου νομικώς -και, εκ τούτου, μη παράγοντος έννομα αποτελέσματα- λεγόμενου «τουρκολιβυκού μνημονίου» βεβαιώνει του λόγου το ασφαλές: Και γιατί το «μνημόνιο» αυτό παραβιάζει, προκλητικώς μάλιστα, την «Σύμβαση του Montego Bay» και γιατί μπορεί να δημιουργήσει, αν εφαρμοσθεί ως έχει, ένα εξαιρετικά αρνητικό προηγούμενο για την ΑΟΖ των Κρατών-Μελών και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε όλο το φάσμα των θαλάσσιων περιοχών του Ευρωπαϊκού χώρου, ιδίως δε στις βόρειες θαλάσσιες περιοχές της, με τις επιπρόσθετες συνέπειες του Brexit.

Β. Και, εν κατακλείδι, η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να έχει προ οφθαλμών την εξής πραγματικότητα, σχετικά με την ΑΟΖ στον θαλάσσιο χώρο της Μεσογείου: Μέσω της πίεσης προς την Ελλάδα και την Κύπρο, ως προς την οριοθέτηση της ΑΟΖ που τους αναλογεί κατά την «Σύμβαση του Montego Bay» -άρα ως προς την οριοθέτηση της ΑΟΖ της Ευρωπαϊκής Ένωσης- η Τουρκία επιδιώκει, στο πλαίσιο των «νεοοθωμανικών» της φαντασιώσεων, να καταστεί ρυθμιστικός «παράγοντας» στην ανατολική Μεσόγειο και στην Μέση Ανατολή, «ισότιμος συνομιλητής» με τις ΗΠΑ, την Ρωσία αλλά και με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Με άλλες λέξεις, «παράγοντας» ο οποίος, επιχειρώντας να υποβαθμίσει, από πλευράς Διεθνούς Δικαίου, την Ελλάδα και την Κύπρο, «συνομιλεί» ευθέως με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Γεγονός το οποίο, βεβαίως, κάθε άλλο παρά ενισχύει το κύρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την στρατηγική της επιρροή στην όλη περιοχή, κάτι που πρέπει να λάβουν πολύ σοβαρά υπόψη τους και τα ισχυρά Κράτη-Μέλη τα οποία, ως τώρα, δυστυχώς ανέχονται την τουρκική προκλητικότητα. Αλλά και κάτι που επίσης πρέπει να λάβουν σοβαρά υπόψη τους τρίτα Κράτη, όπως η Αίγυπτος και το Ισραήλ, τα οποία, κατά τις συζητήσεις με την Ελλάδα και την Κύπρο για την οριοθέτηση της ΑΟΖ εμφανίζονται, τουλάχιστον προς το παρόν, κάπως διστακτικά στο ν’ αντιτάξουν, έναντι της Τουρκίας, την πλήρη και χωρίς ίχνος υποχώρησης εφαρμογή της «Σύμβασης του Montego Bay». Ευτυχώς, Ελλάδα και Κύπρος έχουν καταστήσει σαφές, urbi et orbi, ότι δεν πρόκειται ν’ ανεχθούν, έναντι πάντων και κυρίως έναντι της Τουρκίας, οιαδήποτε «έκπτωση» ως προς τα πλήρη δικαιώματα που τους παρέχει η «Σύμβαση του Montego Bay» για την οριοθέτηση της ΑΟΖ, η οποία τους αναλογεί και, εν τέλει, αναλογεί και στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

*Ο Προκόπης Παυλόπουλος είναι πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Ακαδημαϊκός, Πανεπιστημιακός)

αναδημοσίευση από dnews.gr

επιμέλεια: Σπύρος Γκανής

Eurostat / Στις τελευταίες θέσεις της Ευρώπης η Ελλάδα στις δαπάνες για την Παιδεία

Όπως βλέπουμε στο γράφημα της Eurostat, ξεπερνάμε όσον αφορά τον δείκτη κατανομής πόρων στην παιδεία μόνο τη Ρουμανία...

    Όπως αναφέρει στην ανακοίνωση της η Eurostat το 2023, οι δημόσιες δαπάνες για την εκπαίδευση (από την προσχολική έως και την τριτοβάθμια εκπαίδευση) στην ΕΕ αντιστοιχούσαν κατά μέσο όρο στο 4,7% του ΑΕΠ, οπότε το ποσοστό 3,3% του ΑΕΠ της Ελλάδας αναδεικνύει μια σημαντική απόκλιση από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.

Tο ποσοστό 3,3% του ΑΕΠ της Ελλάδας αναδεικνύει μια σημαντική απόκλιση από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο που ήταν στο 4,7% του ΑΕΠ

Σε σημερινή ανακοίνωση της Eurostat για την κατανομή πόρων χρηματοδότησης της δημόσιας εκπαίδευσης από τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για τη χώρα μας αποκαλύπτεται για άλλη μια φορά η ελάχιστη πρόθεση από πλευράς της κυβέρνησης να επενδύσει σε όλες τις βαθμίδες της δημόσιας παιδείας. Στην κατάταξη των χωρών εντός της Ε.Ε, η Ελλάδα κατατάσσεται στην προτελευταία θέση. Και αυτή η σειρά κατάταξης αναδεικνύει τη μοναδική, αδιαμφισβήτητη αλήθεια όσον αφορά την κατανομή πόρων για τη χρηματοδότηση της εκπαίδευσης από την κυβέρνηση του Κ. Μητσοτάκη.

Όπως βλέπουμε στο γράφημα της Eurostat, ξεπερνάμε όσον αφορά τον δείκτη κατανομής πόρων στην παιδεία μόνο τη Ρουμανία.

Όπως αναφέρει στην ανακοίνωση της η Eurostat το 2023, οι δημόσιες δαπάνες για την εκπαίδευση (από την προσχολική έως και την τριτοβάθμια εκπαίδευση) στην ΕΕ αντιστοιχούσαν κατά μέσο όρο στο 4,7% του ΑΕΠ, οπότε το ποσοστό 3,3% του ΑΕΠ της Ελλάδας αναδεικνύει μια σημαντική απόκλιση από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.

Σε σύγκριση με το 2022, το ποσοστό αυτό δεν παρουσίασε μεταβολή όσον αφορά την αναλογία των δαπανών ως προς το ΑΕΠ για τη δημόσια παιδεία. Ωστόσο, σημειώνει μικρή μείωση κατά 0,3 ποσοστιαίες μονάδες  σε σχέση με το 2020 όταν  σημειώθηκε το ιστορικό υψηλό του 5,0% στο οποίο καταγράφηκε το υψηλότερο επίπεδο δημόσιων δαπανών για την εκπαίδευση από την έναρξη της συλλογής των σχετικών στοιχείων το 2012.

Μεταξύ των χωρών της ΕΕ, το υψηλότερο επίπεδο δημόσιων δαπανών για την εκπαίδευση, ως ποσοστό του ΑΕΠ, για το έτος 2023, καταγράφηκε στη Σουηδία (6,8%), ακολουθούμενη από τη Φινλανδία (6,3%) και το Βέλγιο (6,2%). Τα χαμηλότερα επίπεδα καταγράφηκαν στη Ρουμανία (3,0%), την Ελλάδα (3,3%) και τη Μάλτα (3,4%).

Η ΑΥΓΗ

επιμέλεια: Σπύρος Γκανής

Το Ισραήλ βομβάρδισε συριακή αεροπορική βάση, στέλνοντας προειδοποίηση σε Δαμασκό και Άγκυρα (vid)

«Το Ισραήλ δεν θα ανεχθεί απειλές για την ασφάλειά του», ωστόσο «θα καλωσόριζε μια επιστροφή στο status quo».

    Με τις διαπραγματεύσεις για μια συμφωνία ασφαλείας μεταξύ του Ισραήλ και της νέας ηγεσίας της Συρίας να βρίσκονται σε αδιέξοδο, το Ισραήλ στοχοποίησε μια στρατιωτική βάση για να εμποδίσει τη χώρα να ανοικοδομήσει την αεροπορία της με τη βοήθεια της Τουρκίας.

Το Ισραήλ βομβάρδισε αεροπορική βάση στη Συρία την Τρίτη, μετέδωσαν τα συριακά κρατικά μέσα ενημέρωσης, προκαλώντας την καταδίκη της Τουρκίας και την κριτική ενός Αμερικανού απεσταλμένου, ο οποίος το χαρακτήρισε «άσκοπη κλιμάκωση».

Το κρατικό τηλεοπτικό δίκτυο Ekhbariya της Συρίας, μετέδωσε το Reuters, επικαλούμενο στρατιωτική πηγή, μετέδωσε ότι το Ισραήλ πραγματοποίησε οκτώ αεροπορικές επιδρομές στον διάδρομο προσγείωσης και στις εγκαταστάσεις αποθήκευσης στη βάση Αμπού Ντουχούρ κοντά στο Χαλέπι στη βορειοδυτική Συρία. Μια ξεχωριστή στρατιωτική πηγή και ένας πολίτης που ζει κοντά στη βάση δήλωσαν ότι δεν υπήρξαν θύματα.

«Μια περιττή κλιμάκωση που δεν προάγει την περιφερειακή σταθερότητα». Έτσι καταδίκασε ο ειδικός απεσταλμένος των ΗΠΑ για τη Συρία, Τομ Μπαράκ, τον βομβαρδισμό μιας αεροπορικής βάσης στη βορειοδυτική Συρία, τα ξημερώματα της Τρίτης 18 Αυγούστου, αποδίδοντας την επίθεση στο Ισραήλ. Το συριακό υπουργείο Εξωτερικών μόλις κατήγγειλε αυτό που χαρακτήρισε «αδικαιολόγητη πράξη επιθετικότητας» από το Ισραήλ εναντίον του στρατιωτικού αεροδρομίου Αμπού Ντουχούρ στην επαρχία Ιντλίμπ, η οποία προκάλεσε υλικές ζημιές στον διάδρομο προσγείωσης, αλλά δεν προκάλεσε θύματα.

 

Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου επιβεβαίωσε το βράδυ ότι ισραηλινά αεροσκάφη είχαν στοχεύσει αυτό το στρατιωτικό αεροδρόμιο, που βρίσκεται 70 χιλιόμετρα από τα τουρκικά σύνορα. «Το Ισραήλ και η Συρία συμφώνησαν σε ένα status quo σε θέματα ασφαλείας, το οποίο η Συρία ήταν στα πρόθυρα να παραβιάσει επιτρέποντας σε τουρκικά στρατεύματα να αναπτυχθούν σε αεροπορική βάση κοντά στο Χαλέπι. Το Ισραήλ επανειλημμένα προειδοποιούσε τη Συρία ότι μια τέτοια ανάπτυξη θα αποτελούσε απειλή για την ασφάλεια του Ισραήλ. Η Συρία επέλεξε να αγνοήσει αυτές τις προειδοποιήσεις», ανέφερε το γραφείο του πρωθυπουργού στο X, ζητώντας «επιστροφή στο status quo».

επιμέλεια: Σπύρος Γκανής

ΣΥΡΙΖΑ / Ρένα Δούρου: Επιστολή προς τα μέλη της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.

Η Ρένα Δούρου διέγραψε την Νίνα Κασιμάτη από την ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ και ζητά από την Όλγα Γεροβασίλη να παραδώσει την έδρα της...

    Με επιστολή της στην Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, η Ρένα Δούρου γνωστοποιεί τη διαγραφή της Νίνας Κασιμάτη, και καλεί μέχρι τις 24/8 την Όλγα Γεροβασίλη να αποστείλει την επιστολή παραίτησης και να ολοκληρωθεί η θεσμική διαδικασία με παράδοση της έδρας. Στην επιστολή δεν απέκλεισε την πιθανότητα διεύρυνσης της κοινοβουλευτικής ομάδας, σημειώνοντας ότι «το τελευταίο διάστημα βρίσκονται σε εξέλιξη επαφές με ανεξάρτητες βουλεύτριες και βουλευτές στη βάση πολιτικών και προγραμματικών συγκλίσεων.

«Εκτός ΚΟ η Νίνα Κασιμάτη, μέχρι τις 24/8 η Όλγα Γεροβασίλη να αποστείλει την επιστολή παραίτησης και να ολοκληρωθεί η θεσμική διαδικασία με παράδοση της έδρας»

Εκτός ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ έθεσε η πρόεδρος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Ρένα Δούρου τη Νίνα Κασιμάτη, ενώ ταυτόχρονα κάλεσε την Όλγα Γεροβασίλη να παραδώσει την έδρα της στο κόμμα.

Σε επιστολή της προς την Κοινοβουλευτική Ομάδα του κόμματος ενώ δεν απέκλεισε την πιθανότητα διεύρυνσης της κοινοβουλευτικής ομάδας, σημειώνοντας ότι «το τελευταίο διάστημα βρίσκονται σε εξέλιξη επαφές με ανεξάρτητες βουλεύτριες και βουλευτές στη βάση πολιτικών και προγραμματικών συγκλίσεων. Η εκτίμησή μας είναι ότι το αμέσως επόμενο διάστημα αυτή η διαδικασία θα αποδώσει καρπούς ενισχύοντας την Κοινοβουλευτική μας Ομάδα».

Όσον αφορά τη Νίνα Κασιμάτη και την Όλγα Γεροβασίλη η Ρένα Δούρου επισημαίνει:

«Είναι αναγκαίο να αποσαφηνιστεί η σύνθεση και η λειτουργία της Κοινοβουλευτικής μας Ομάδας. Υπάρχουν δύο εκκρεμότητες που θολώνουν τον συμπαγή χαρακτήρα της ΚΟ:

Εκκρεμότητα 1η: Η κ. Νίνα Κασιμάτη εδώ και αρκετούς μήνες έχει επιλέξει να απέχει από τις κομματικές δραστηριότητες καθώς και από τη συλλογική δουλειά της Κοινοβουλευτικής μας Ομάδας. Δεν συμμετείχε στη διαδικασία εκλογής Προέδρου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, δεν ανέλαβε τομέα κοινοβουλευτικής ευθύνης ενώ εδώ και πολλούς μήνες δεν υπογράφει και δεν καταθέτει Κοινοβουλευτικές Ερωτήσεις, δηλαδή δεν μετέχει στον κοινοβουλευτικό έλεγχο της δεξιάς κυβέρνησης. Με βάση αυτά τα δεδομένα, με σεβασμό στους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ που μας στήριξαν και μας στηρίζουν, με σεβασμό στην κοινοβουλευτική διαδικασία και με σεβασμό στο δικαίωμα καθεμίας και καθενός να επιλέγει τη στάση του, αποφάσισα να τεθεί εκτός της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. Πρόκειται για μια πολιτική και θεσμική απόφαση που αποσαφηνίζει μια κατάσταση η οποία επί μακρόν παρέμενε σε εκκρεμότητα, αποδυναμώνοντας τη λειτουργία της ΚΟ μας σε μια κρίσιμη και πυκνή σε πολιτικά γεγονότα περίοδο.

Εκκρεμότητα 2η: Η κα Όλγα Γεροβασίλη, δεν είναι πλέον μέλος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ όπως η ίδια έχει γνωστοποιήσει από τις 17 Ιουλίου με την απόφασή της να αποχωρήσει από το κόμμα. Παράλληλα, είχε δηλώσει ότι η σχετική επιστολή αποχώρησής της από την Κοινοβουλευτική Ομάδα θα υποβληθεί με την επανέναρξη των εργασιών της Βουλής στις 24 Αυγούστου, επικαλούμενη ζητήματα λειτουργίας του προεδρείου της Βουλής της οποίας είναι αντιπρόεδρος. Αναμένουμε μέχρι τις 24 Αυγούστου να αποστείλει την επιστολή παραίτησης και να ολοκληρωθεί η θεσμική διαδικασία με παράδοση της έδρας».

Αναλυτικά η επιστολή της Ρένας Δούρου, Προέδρου της Κ.Ο. προς τα μέλη της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.

«Η τελευταία απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής σηματοδοτεί την επανεκκίνηση του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. Σηματοδοτεί το τέλος μιας δύσκολης, πολιτικά θολής, περιόδου εσωστρέφειας και την έναρξη μιας νέας πορείας πολιτικής και οργανωτικής ανασυγκρότησης.

Οι οργανώσεις μας ανασυγκροτούνται, νέα και παλαιότερα στελέχη επιστρέφουν, αναλαμβάνοντας ευθύνες και εκατοντάδες σύντροφοι και συντρόφισσες δηλώνουν παρόντες και παρούσες σε μια συλλογική προσπάθεια επανασύνδεσης του κόμματος με την κοινωνία. Κοινός μας στόχος είναι ένας ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ ισχυρός, σύγχρονος και αξιόπιστος, με καθαρό πολιτικό στίγμα και ουσιαστικό ρόλο ως η μόνη δύναμη σήμερα της σύγχρονης Ανανεωτικής, Ριζοσπαστικής Αριστεράς στην πατρίδα μας.

Η επανεκκίνηση του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ-Π.Σ αφορά και την κοινοβουλευτική μας παρουσία. Το τελευταίο διάστημα βρίσκονται σε εξέλιξη επαφές με ανεξάρτητες βουλεύτριες και βουλευτές στη βάση πολιτικών και προγραμματικών συγκλίσεων. Η εκτίμησή μας είναι ότι το αμέσως επόμενο διάστημα αυτή η διαδικασία θα αποδώσει καρπούς ενισχύοντας την Κοινοβουλευτική μας Ομάδα.

Θέλουμε, ωστόσο, να είμαστε απολύτως καθαροί ως προς τις αρχές που διέπουν αυτή την προσπάθεια . Για εμάς η πολιτική και κομματική ένταξη δεν αποτελεί προϊόν προσωπικού εκλογικού υπολογισμού στο πλαίσιο κάποιας “πολιτικής καριέρας”. Προϋποθέτει συμφωνία / ένταξη σε καθαρές αρχές, αξίες και προγραμματικές θέσεις, καθώς και σταθερή δέσμευση σε έναν κοινό πολιτικό στόχο. Η νέα πορεία επανεκκίνησης του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ χρειάζεται ανθρώπους που να πιστεύουν σε αυτήν και να είναι αποφασισμένοι να συμβάλουν συλλογικά στην επιτυχία της, δίνοντας δύσκολες μάχες σε ένα πολιτικό περιβάλλον όπου η Δεξιά θα κάνει ό,τι μπορεί, σε επίπεδο πολιτικής και παραπολιτικής, για να διατηρήσει την εξουσία.

Στο πλαίσιο αυτό, απευθύνουμε ένα καθαρό και ειλικρινές κάλεσμα προς τους ανεξάρτητους βουλευτές και τις ανεξάρτητες βουλεύτριες που εξελέγησαν με τον ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ και εξακολουθούν πιστεύουν και να υποστηρίζουν τις αρχές, τις αξίες και τις πολιτικές του αναφορές με το καθαρό προοδευτικό, αριστερό τους πρόσημο. Τις και τους καλούμε να επιστρέψουν στο πολιτικό τους σπίτι και να συμβάλουν στη νέα συλλογική προσπάθεια να φύγει η Δεξιά από την εξουσία, να γυρίσει ο τόπος σελίδα με μια προοδευτική διακυβέρνηση.

Δεν αρνούμαστε αστοχίες, αδεξιότητες και λάθη. Υπήρξαν διαφωνίες, συγκρούσεις και γεγονότα που πλήγωσαν όλες /ους μας. Τα γνωρίζουμε. Απέναντι όμως στις πολιτικές, τη σήψη και τη διαφθορά της Δεξιάς και απέναντι στις μεγάλες κοινωνικές προκλήσεις της εποχής, οφείλουμε να αναζητήσουμε όσα μας ενώνουν. Γιατί αυτά είναι περισσότερα και σημαντικότερα από όσα μας χώρισαν.

Το κάλεσμά μας είναι πολιτικό, καθαρό, ειλικρινές και ανοιχτό. Όσοι και όσες επιλέξουν διαφορετική πολιτική πορεία έχουν ασφαλώς κάθε δικαίωμα να το πράξουν. Θεωρούμε, όμως, ότι στην περίπτωση αυτή υπάρχει και μια σαφής πολιτική και ηθική υποχρέωση: να τηρηθούν οι δεσμεύσεις που ανέλαβαν απέναντι στο κόμμα και κυρίως, απέναντι στους πολίτες κατά την εκλογή τους, όπως αυτές αποτυπώνονται και στον Κώδικα Δεοντολογίας που οι ίδιοι υπέγραψαν και που συνεπάγεται την επιστροφή της κοινοβουλευτικής τους έδρας στο κόμμα.

Παράλληλα, είναι αναγκαίο να αποσαφηνιστεί η σύνθεση και η λειτουργία της Κοινοβουλευτικής μας Ομάδας. Υπάρχουν δύο εκκρεμότητες που θολώνουν τον συμπαγή χαρακτήρα της ΚΟ:

Εκκρεμότητα 1η: Η κ. Νίνα Κασιμάτη εδώ και αρκετούς μήνες έχει επιλέξει να απέχει από τις κομματικές δραστηριότητες καθώς και από τη συλλογική δουλειά της Κοινοβουλευτικής μας Ομάδας. Δεν συμμετείχε στη διαδικασία εκλογής Προέδρου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, δεν ανέλαβε τομέα κοινοβουλευτικής ευθύνης ενώ εδώ και πολλούς μήνες δεν υπογράφει και δεν καταθέτει Κοινοβουλευτικές Ερωτήσεις, δηλαδή δεν μετέχει στον κοινοβουλευτικό έλεγχο της δεξιάς κυβέρνησης. Με βάση αυτά τα δεδομένα, με σεβασμό στους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ που μας στήριξαν και μας στηρίζουν, με σεβασμό στην κοινοβουλευτική διαδικασία και με σεβασμό στο δικαίωμα καθεμίας και καθενός να επιλέγει τη στάση του, αποφάσισα να τεθεί εκτός της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. Πρόκειται για μια πολιτική και θεσμική απόφαση που αποσαφηνίζει μια κατάσταση η οποία επί μακρόν παρέμενε σε εκκρεμότητα, αποδυναμώνοντας τη λειτουργία της ΚΟ μας σε μια κρίσιμη και πυκνή σε πολιτικά γεγονότα περίοδο.

Εκκρεμότητα 2η : Η κα Όλγα Γεροβασίλη, δεν είναι πλέον μέλος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ όπως η ίδια έχει γνωστοποιήσει από τις 17 Ιουλίου με την απόφασή της να αποχωρήσει από το κόμμα. Παράλληλα, είχε δηλώσει ότι η σχετική επιστολή αποχώρησής της από την Κοινοβουλευτική Ομάδα θα υποβληθεί με την επανέναρξη των εργασιών της Βουλής στις 24 Αυγούστου, επικαλούμενη ζητήματα λειτουργίας του προεδρείου της Βουλής της οποίας είναι αντιπρόεδρος. Αναμένουμε μέχρι τις 24 Αυγούστου να αποστείλει την επιστολή παραίτησης και να ολοκληρωθεί η θεσμική διαδικασία με παράδοση της έδρας.

Για εμάς, όμως, το ουσιαστικό ζήτημα δεν είναι οι αποχωρήσεις. Είναι η επόμενη ημέρα του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και της σύγχρονης Ανανεωτικής, Ριζοσπαστικής Αριστεράς στην πατρίδα μας.
Ξεκινάμε αυτή τη νέα περίοδο, ενόψει των κρίσιμων εκλογών, με μια συμπαγή Κοινοβουλευτική Ομάδα δέκα βουλευτών και βουλευτριών, με ενότητα, καθαρές πολιτικές θέσεις με σαφές προοδευτικό, αριστερό πρόσημο, με τεκμηριωμένες προτάσεις για τα προβλήματα της κοινωνίας, της οικονομίας, του περιβάλλοντος. Και με κοινή βούληση να υπηρετήσουμε με συνέπεια την κοινωνική πλειοψηφία που ζητά προοπτική, αλλαγή και ελπίδα.

Οι δυσκολίες, οι κρίσεις, οι δοκιμασίες μας έχουν ενδυναμώσει. Δεν επιδιώκουμε να επιστρέψουμε στο χθες. Επιδιώκουμε να οικοδομήσουμε το αύριο της σύγχρονης, Ανανεωτικής, Ριζοσπαστικής Αριστεράς, στη βάση των δημοκρατικών, αγωνιστικών παραδόσεων του λαού μας, στη βάση της πολύτιμης κυβερνητικής μας εμπειρίας, στη βάση της δουλειάς μας όλα αυτά τα χρόνια στη Βουλή και την Ευρωβουλή.

Καλούμε στον κοινό αγώνα όσες μοιράζονται πραγματικά τις αρχές και τις αξίες μας. Με καθαρούς κανόνες, συλλογικότητα και πολιτική αξιοπιστία. Με παρουσία μέσα στην κοινωνία, στους χώρους εργασίας, στη νέα γενιά και στα μεγάλα προβλήματα της καθημερινότητας. Ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ προχωρά μπροστά. Ενωμένος, ανανεωμένος και αποφασισμένος να ανακτήσει την κοινωνική του δυναμική και να ανταποκριθεί στον ιστορικό ρόλο που του αναλογεί. Η νέα πορεία έχει ήδη ξεκινήσει για την προοδευτική κυβέρνηση, για την κοινωνία».

Ρένα Δούρου
Πρόεδρος της ΚΟ

«Μου αρέσει η ιδέα...»: Ο Τραμπ επαναλαμβάνει το σχέδιο ανακήρυξης του Στενού του Ορμούζ ως αμερικανικού εδάφους

«Αφού ολοκληρώσουμε την ήττα του Ιράν, το οποίο ηττάται άσχημα — πολύ σύντομα θα ανακηρύξω το Στενό του Ορμούζ ως έδαφος των Ηνωμένων Πολιτειών», δήλωσε ο Τραμπ σε συγκέντρωση των Ρεπουμπλικανών στην πολιτεία της Νέας Υόρκης.

    «Νομίζω ότι είναι μια εξαιρετική ιδέα. Δηλαδή, το ελέγχουμε με τον αποκλεισμό. Μου αρέσει η ιδέα να το ανακηρύξουμε ως αμερικανικό έδαφος. Έχουμε τον απόλυτο έλεγχο του στενού του Ορμούζ. Τώρα, μπορούν να είναι ενοχλητικοί, μπορούν να βάλουν μια νάρκη στο νερό και στους ανθρώπους δεν αρέσει όμως να χτυπούν με νάρκες τα πλοία αξίας δισεκατομμυρίων δολαρίων, άρα ο αποκλεισμός ήταν πολύ αποτελεσματικός», δήλωσε ο πρόεδρος των ΗΠΑ.

Το Στενό του Ορμούζ είναι το πιο κρίσιμο ενεργειακό σημείο στον κόσμο, διαχειριζόμενο περίπου το 20% της παγκόσμιας προσφοράς πετρελαίου.

Κρίση του Ορμούζ: Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, τόνισε για άλλη μια φορά την ιδέα του να ανακηρύξει τα στρατηγικά Στενά του Ορμούζ ως αμερικανικό έδαφος, ισχυριζόμενος ότι η Ουάσινγκτον έχει «πλήρη έλεγχο» επί της πλωτής οδού εν μέσω συνεχιζόμενων εντάσεων με το Ιράν.

Μιλώντας σε δημοσιογράφους, ο Τραμπ υπερασπίστηκε τον ναυτικό αποκλεισμό του Ιράν από τις ΗΠΑ και δήλωσε ότι η επιχείρηση ήταν αποτελεσματική. Ισχυρίστηκε επίσης ότι το Στενό του Ορμούζ παραμένει ανοιχτό και ότι οι τιμές του πετρελαίου πέφτουν. Πρόσθεσε ότι το Ιράν αντιμετωπίζει μεγάλα προβλήματα, σημειώνοντας ότι «έχουν πληθωρισμό 300%, η χώρα είναι σε χάος και ο στρατός τους είναι εντελώς ηττημένος».

«Νομίζω ότι είναι μια εξαιρετική ιδέα. Δηλαδή, το ελέγχουμε με τον αποκλεισμό. Μου αρέσει η ιδέα να το ανακηρύξουμε αμερικανικό έδαφος. Έχουμε τον απόλυτο έλεγχο του Πορθμού. Τώρα, μπορούν να είναι ενοχλητικοί. Μπορούν να βάλουν μια νάρκη στο νερό, και στους ανθρώπους δεν αρέσει να χτυπούν νάρκες τα πλοία τους αξίας δισεκατομμυρίων δολαρίων. Αλλά ο αποκλεισμός ήταν πολύ αποτελεσματικός», δήλωσε ο πρόεδρος των ΗΠΑ.

Ο Τραμπ, ωστόσο, αναγνώρισε ότι το Ιράν θα μπορούσε να αποτελέσει απειλή για τη ναυτιλία τοποθετώντας νάρκες στις πλωτές οδούς.

«Το Στενό είναι ανοιχτό και οι τιμές του πετρελαίου μειώνονται και θα συνεχίσουν να μειώνονται εκτός αν αποφασίσουμε να κάνουμε κάτι πολύ πιο δραστικό από αυτό που κάνουμε», είπε.

Νωρίτερα την Παρασκευή, ο Αμερικανός πρόεδρος έθεσε την ιδέα λέγοντας ότι «σύντομα» θα ανακηρύξει το Στενό του Ορμούζ ως αμερικανικό έδαφος μετά από αυτό που χαρακτήρισε ως ήττα του Ιράν.

«Αφού ολοκληρώσουμε την ήττα του Ιράν, το οποίο ηττάται άσχημα — πολύ σύντομα θα ανακηρύξω το Στενό του Ορμούζ ως έδαφος των Ηνωμένων Πολιτειών», δήλωσε ο Τραμπ σε συγκέντρωση των Ρεπουμπλικανών στην πολιτεία της Νέας Υόρκης.

Τα σχόλια αυτά έχουν κλιμακώσει τη ρητορική γύρω από την στρατηγικά σημαντική πλωτή οδό, η οποία βρίσκεται μεταξύ Ιράν και Ομάν και χρησιμεύει ως σημαντική οδός για τις παγκόσμιες μεταφορές πετρελαίου και φυσικού αερίου.

Γιατί έχει σημασία το Στενό του Ορμούζ;

Το Στενό του Ορμούζ είναι το πιο κρίσιμο ενεργειακό σημείο στον κόσμο, καθώς διαχειρίζεται περίπου το 20% της παγκόσμιας προσφοράς πετρελαίου και τεράστιες ποσότητες υγροποιημένου φυσικού αερίου.

Μήνες αυξημένης έντασης και διαταραχών στις μεταφορές έχουν επηρεάσει σοβαρά τις διεθνείς αγορές ενέργειας, εκτινάσσοντας τις παγκόσμιες τιμές του αργού πετρελαίου και προκαλώντας υψηλά ασφάλιστρα κινδύνου πολέμου για τους φορείς εκμετάλλευσης εμπορικών στόλων.

Η μειωμένη κυκλοφορία έχει εγείρει ανησυχίες σχετικά με διαταραχές στον παγκόσμιο ενεργειακό εφοδιασμό και τον πιθανό αντίκτυπο στις τιμές του πετρελαίου.

Ο Τραμπ έχει επανειλημμένα ισχυριστεί ότι οι ΗΠΑ έχουν τον «πλήρη έλεγχο» του Στενού του Ορμούζ και έχει δηλώσει ότι η πλωτή οδός θα παραμείνει ανοιχτή υπό την προστασία των ΗΠΑ.

Ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ, Πιτ Χέγσεθ, δήλωσε επίσης ότι η Ουάσινγκτον θα μπορούσε να διατηρήσει τον ναυτικό αποκλεισμό των ιρανικών λιμένων επ' αόριστον, εναλλάσσοντας πλοία εντός και εκτός της περιοχής.

«Επ’ αόριστον, το Ναυτικό των Ηνωμένων Πολιτειών μπορεί να διατηρήσει έναν τέτοιο αποκλεισμό, επειδή θα εναλλάσσουμε πλοία εντός και εκτός», δήλωσε ο Χέγσεθ κατά τη διάρκεια επίσκεψης στον Παναμά.

Το Ιράν απορρίπτει τους ισχυρισμούς του Τραμπ

Το Ιράν απέρριψε τις δηλώσεις του Τραμπ σχετικά με τον έλεγχο του Πορθμού και τις εκκλήσεις του προς την Τεχεράνη να παραδοθεί.

Ο Εμπραχίμ Ρεζάι, εκπρόσωπος της Επιτροπής Εθνικής Ασφάλειας του Ιρανικού Κοινοβουλίου, δήλωσε ότι το Ιράν δεν θα παραδοθεί και επέκρινε τα σχόλια του Τραμπ.

Σε μια ανάρτηση στο X, ο Ρεζάι, αναφερόμενος στα σχόλια του Τραμπ, δήλωσε ότι το Ιράν δεν θα «παραδοθεί», προσθέτοντας ότι αυτοί που πρέπει να παραδοθούν είναι εκείνοι «που φεύγουν με ντροπή και ταπείνωση μέσα σε ένα φορτηγό τροφίμων», στοχεύοντας τις ΗΠΑ.

«Ο Τραμπ μίλησε για άλλη μια φορά για την παράδοση του Ιράν. Το μεγάλο Ιράν δεν είναι από αυτούς που παραδίδονται. Αυτός που πρέπει να παραδοθεί είναι αυτός που φεύγει ντροπιασμένος και ταπεινωμένος μέσα σε ένα φορτηγό τροφίμων», έγραψε ο Ρεζαΐ στο X.

Ναυτιλιακή Συμφωνία Ιράν-Ομάν

Εν τω μεταξύ, το Ιράν και το Ομάν κατέληξαν σε συμφωνία για τη δημιουργία καθορισμένων οδών ναυτιλίας μέσω του Στενού του Ορμούζ, σύμφωνα με δημοσιεύματα.

Σύμφωνα με το προτεινόμενο πλαίσιο, το Ιράν θα επιβλέπει την εισερχόμενη εμπορική κυκλοφορία, ενώ το Ομάν θα διαχειρίζεται τα εξερχόμενα πλοία. Η συμφωνία αποσκοπεί στη δημιουργία ειδικών ναυτιλιακών οδών για τη διευκόλυνση της ασφαλέστερης εμπορικής κυκλοφορίας, διατηρώντας παράλληλα την κυριαρχία των δύο χωρών.

Ωστόσο, ο Τραμπ προειδοποίησε το Μουσκάτ να μην εμπλακεί σε μια συμφωνία με την Τεχεράνη για τον έλεγχο των Στενών του Ορμούζ, λέγοντας ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα τους «βομβαρδίσουν μέχρι τέλους» εάν το Μουσκάτ παρέμβει στη θέση της Ουάσιγκτον στην στρατηγική πλωτή οδό.

(Με στοιχεία από διεθνή ειδησεγραφικά πρακτορεία)

επιμέλεια Σπύρος Γκανης

Ειρηνευτική προσπάθεια στη Γάζα: Ο Κούσνερ δήλωσε ότι ο αφοπλισμός της Χαμάς θα μπορούσε να ξεκινήσει εντός 30 ημερών (vid)

Ο Τζάρεντ Κούσνερ συναντά τον Μπενιαμίν Νετανιάχου στην Ιερουσαλήμ μετά τις συνομιλίες με τη Χαμάς για το σχέδιο Τραμπ για τη Γάζα.

    Ο απεσταλμένος του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, Τζάρεντ Κούσνερ, δήλωσε χθες Δευτέρα (17/8) ότι η πρόοδος προς τον αφοπλισμό της Χαμάς και η προώθηση ενός ειρηνευτικού σχεδίου για τη Γάζα θα μπορούσε να ξεκινήσει εντός ενός μήνα, μετά τη συνάντησή του με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου. 

Ο απεσταλμένος του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, Τζάρεντ Κούσνερ, δήλωσε ότι η πρόοδος στον αφοπλισμό της Χαμάς και το επόμενο στάδιο ενός ειρηνευτικού σχεδίου για τη Γάζα θα μπορούσαν να ξεκινήσουν εντός 30 ημερών, μετά από συνομιλίες με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου στην Ιερουσαλήμ. Οι συζητήσεις επικεντρώθηκαν στο πώς η Χαμάς θα παραδώσει τα όπλα της, ποιος θα επιβλέπει τη διαδικασία και πότε το Ισραήλ θα μπορούσε να ανακατανεμηθεί ή να ξεκινήσει την ανοικοδόμηση στη Γάζα.

Ο Τζάρεντ Κούσνερ δήλωσε ότι η διαδικασία θα μπορούσε να προχωρήσει γρήγορα εάν τεθούν σε ισχύ οι διευθετήσεις που συμφωνήθηκαν κατά τη διάρκεια των συνομιλιών.

«Θα μπορούσαμε να δούμε πρόοδο... σε μόλις 30 ημέρες, ελπίζουμε να αρχίσουμε να αποσύρουμε κάποια από τα όπλα και, ελπίζουμε, ξέρετε, να σφραγίσουμε και μερικές από τις σήραγγες», δήλωσε ο Κούσνερ στο Fox News ενώ βρισκόταν στο Τελ Αβίβ.

Ο Κούσνερ και ο Νετανιάχου συμφώνησαν ότι ένας Αμερικανός στρατηγός θα επιβλέπει και θα επαληθεύει τον αφοπλισμό της Χαμάς, σύμφωνα με Ισραηλινό αξιωματούχο. Ο Νετανιάχου επέμεινε επίσης ότι το Ισραήλ δεν θα αποσυρθεί από τη Γάζα μέχρι να ολοκληρωθεί η διαδικασία.

Η συμφωνία αντιπροσωπεύει μια νέα προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αντιμετωπίσει τις ισραηλινές ανησυχίες, αφότου ο Νετανιάχου απέρριψε δημόσια το τελευταίο στάδιο ενός αμερικανικού σχεδίου που αποσκοπούσε στον τερματισμό του πολέμου στη Γάζα.

Αμερικανός στρατηγός θα επιβλέπει την παράδοση όπλων

Ο Τζάρεντ Κούσνερ, γαμπρός του Τραμπ και μακροχρόνιος οικογενειακός φίλος του Νετανιάχου, συναντήθηκε με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό μια ημέρα μετά τις σπάνιες άμεσες συνομιλίες που είχε με τη Χαμάς στην Αίγυπτο. Η Χαμάς έχει δεσμευτεί δημόσια για το σχέδιο.

Ο Ισραηλινός αξιωματούχος δήλωσε ότι οι δύο πλευρές «συμφώνησαν ότι δεν θα πραγματοποιηθεί αναδιάταξη ή ανοικοδόμηση στη Λωρίδα της Γάζας πριν αφοπλιστεί η Χαμάς σε όλη τη Γάζα».

«Συμφωνήθηκε επίσης ότι το πρώτο βήμα προς την αποστρατιωτικοποίηση της Λωρίδας θα ήταν να απαιτηθεί από τη Χαμάς να παραδώσει τα όπλα της για παροπλισμό υπό την επίβλεψη ενός Αμερικανού στρατηγού», δήλωσε ο αξιωματούχος.

Ένας οδικός χάρτης που συμφωνήθηκε από τη Χαμάς στις 30 Ιουλίου πρότεινε η Διεθνής Δύναμη Σταθεροποίησης να επιβλέπει τον παροπλισμό των όπλων. Η δύναμη, η οποία στοχεύει να αναπτυχθεί στη Γάζα εάν βελτιωθούν οι συνθήκες, ηγείται του Αμερικανού Υποστράτηγου Τζάσπερ Τζέφερς.

Η Χαμάς είχε επίσης δεσμευτεί να μεταβιβάσει τα όπλα της σε ένα νέο παλαιστινιακό κυβερνητικό όργανο. Ο Νετανιάχου έχει εκφράσει σκεπτικισμό σχετικά με αυτή τη συμφωνία, ενώ ο Τραμπ την έχει χαρακτηρίσει ως μια σημαντική πρόοδο.

Το Συμβούλιο Ειρήνης του Τραμπ υποστηρίζει το δικαίωμα του Ισραήλ να δράσει

Ένας αξιωματούχος του «Συμβουλίου Ειρήνης» του Τραμπ, το οποίο είναι υπεύθυνο για την εφαρμογή της συμφωνίας, δήλωσε ότι όλα τα όπλα που συλλέγονται από τη Χαμάς θα αποσυρθούν οριστικά από τη χρήση.

επιμέλεια: Σπύρος Γκανής

Τουρκικά θαλάσσια πάρκα / Σφοδρές πολιτικές αντιδράσεις με βολές προς την κυβέρνηση - Αντιδράσεις αντιπολίτευσης (vid)

Τα κόμματα της αντιπολίτευσης και ο Αντώνης Σαμαράς, καταδίκασαν τη νέα πρόκληση της Άγκυρας, ρίχοντας παράλληλα βολές προς την κυβέρνηση Μητσοτάκη.

    Το Κέντρο Ναυτικού Δικαίου της Τουρκίας εξέδωσε, σύμφωνα με ανταποκρίσεις από την Κωνσταντινούπολη, τον τουρκικό χάρτη για τα θαλάσσια πάρκα. Στον χάρτη φαίνεται πως το θαλάσσιο πάρκο στο Αιγαίο εκτείνεται έξω από τα χωρικά ύδατα της Τουρκίας δυτικά της Ίμβρου και Τενέδου, μεταξύ Σαμοθράκης και Λήμνου και το Θαλάσσιο Πάρκο που αποκλείει το Καστελόριζο, καθώς ξεκινάει βορειοανατολικά της Ρόδου και φτάνει μέχρι και στα ανοιχτά του Κόλπου της Αττάλειας.

Τα κόμματα της αντιπολίτευσης καταδίκασαν τη νέα πρόκληση της Άγκυρας, ρίχοντας παράλληλα βολές προς την κυβέρνηση Μητσοτάκη

Πολιτικές αντιδράσεις, σύμφωνα με την ΑΥΓΗ, έχει προκαλέσει η απόφαση της Τουρκίας να ανακηρύξει με τις Προεδρικές Αποφάσεις της 15ης Αυγούστου δύο «εθνικά θαλάσσια πάρκα» στο βορειοανατολικό Αιγαίο και την ανατολική Μεσόγειο, τα όρια των οποίων εκτείνονται και πέραν των τουρκικών χωρικών υδάτων, με τα κόμματα της αντιπολίτευσης να καταδικάζουν τη νέα προκλητική κίνηση της Άγκυρας, ρίχοντας παράλληλα βολές προς την κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Σημειώνεται ότι το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών σε ανακοίνωσή του έκανε λόγο για παράνομη εγκαθίδρυση «στο μέτρο που τα εν λόγω πάρκα καταλαμβάνουν διεθνή ύδατα», δηλώνοντας, μεταξύ άλλων ότι «η μονομερής θέσπιση από την Τουρκία «εθνικών» θαλάσσιων πάρκων και σε περιοχές εκτός δικαιοδοσίας της δεν μπορεί να δημιουργήσει τετελεσμένα, ούτε να επηρεάσει καθ’ οιονδήποτε τρόπο δικαιώματα που απορρέουν από το Διεθνές Δίκαιο».

Αναλυτικά η ανακοίνωση του ΥΠΕΞ

«Με Προεδρικές Αποφάσεις της 15ης Αυγούστου που δημοσιεύθηκαν σήμερα στην τουρκική Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, η Τουρκία ανακήρυξε δύο «εθνικά θαλάσσια πάρκα» στο ΒΑ Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, τα οποία εκτείνονται και πέραν των τουρκικών χωρικών υδάτων.

Στο μέτρο που τα εν λόγω πάρκα καταλαμβάνουν διεθνή ύδατα, η εγκαθίδρυσή τους είναι παράνομη, καθώς κανένα Κράτος δεν έχει δικαίωμα, σύμφωνα με το Δίκαιο της Θάλασσας, να προβαίνει μονομερώς στην εγκαθίδρυση θαλάσσιων προστατευόμενων περιοχών σε περιοχές εκτός εθνικής δικαιοδοσίας. Περαιτέρω, τα εν λόγω θαλάσσια πάρκα είναι παράνομα και στο βαθμό που εκτείνονται εντός ελληνικής υφαλοκρηπίδας. Πρόκειται, συνεπώς, για ενέργεια, η οποία δεν παράγει κανένα απολύτως έννομο αποτέλεσμα τόσο ως προς τα διεθνή ύδατα, όσο και ως προς τα δικαιώματά μας στην ελληνική υφαλοκρηπίδα. Η μονομερής θέσπιση από την Τουρκία «εθνικών» θαλάσσιων πάρκων και σε περιοχές εκτός δικαιοδοσίας της δεν μπορεί να δημιουργήσει τετελεσμένα, ούτε να επηρεάσει καθ’ οιονδήποτε τρόπο δικαιώματα που απορρέουν από το Διεθνές Δίκαιο.

Σχετικά υπενθυμίζεται ότι η χώρα μας έλαβε την πρωτοβουλία θέσπισης Εθνικών Θαλάσσιων Πάρκων στο Ιόνιο και στο Αιγαίο Πέλαγος, σε πλήρη συμμόρφωση με το Δίκαιο της Θάλασσας και αποκλειστικά εντός ελληνικών χωρικών υδάτων. Ενέργειες που επιχειρούν να δημιουργήσουν τετελεσμένα ή να επηρεάσουν μονομερώς το καθεστώς των θαλάσσιων ζωνών στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο παραβιάζουν το Διεθνές Δίκαιο, δεν συμβάλλουν στην εμπέδωση κλίματος καλής γειτονίας και υπονομεύουν σοβαρά τις προσπάθειες διατήρησης σχέσεων αμοιβαίας κατανόησης μεταξύ των δύο χωρών. Η Ελλάδα θα συνεχίσει να ενεργεί με συνέπεια και αποφασιστικότητα για την προστασία των κυριαρχικών δικαιωμάτων της, τη διαφύλαξη των ελευθεριών της ανοικτής θάλασσας όπως αυτές προβλέπονται στο Δίκαιο της Θάλασσας, καθώς και για την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο».

Αντιδράσεις από την αντιπολίτευση

ΠΑΣΟΚ: «Ήρεμα νερά» θα έπρεπε να σημαίνουν αμοιβαία ειλικρίνεια και σεβασμό του διεθνούς δικαίου

Με κοινή τους δήλωση ο Δημήτρης Μάντζος, υπεύθυνος Κ.Τ.Ε. Εξωτερικών και ο Μανώλης Χριστοδουλάκης, υπεύθυνος Κ.Τ.Ε. Περιβάλλοντος της Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής, τοποθετήθηκαν στην ανακήρυξη των «θαλάσσιων πάρκων» από την Τουρκία αναφέροντας ότι «αποτελεί παράνομη ενέργεια και απόπειρα δημιουργίας νέων δεδομένων, τελεί δε σε πλήρη αντίθεση τόσο στο διεθνές δίκαιο της θάλασσας, καθώς αγνοεί πλήρως τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας και την επήρεια των νησιών του Αιγαίου, όσο και προς το ευρωπαϊκό πλαίσιο προστασίας της βιοποικιλότητας και του θαλάσσιου φυσικού περιβάλλοντος»,

Επισήμαναν παράλληλα πως το γεγονός αυτό, σε συνέχεια της από Ιουνίου 2025 ανακοίνωσης «χωροταξικού σχεδιασμού» από την Τουρκία, έρχεται και ως συνέπεια της κυβερνητικής δυστοκίας και πολυετούς καθυστέρησης υποβολής του χωροταξικού σχεδιασμού της Ελλάδας σύμφωνα με την Οδηγία 2014/89/ΕΕ.

«Η τελευταία αυτή ενέργεια, που έπρεπε να έχει ολοκληρωθεί ήδη από το 2021, στη βάση του ν. 4001/2011, άρχισε να υλοποιείται από την Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας μόλις το 2025, αφού προηγήθηκε η καταδίκη της χώρας από το Δικαστήριο της ΕΕ, ενώ παραμένουν ως σήμερα σε εκκρεμότητα τα προβλεπόμενα τέσσερα ειδικά χωροταξικά πλαίσια», τόνισαν οι κ.κ. Μάντζος και Χριστοδουλάκης.

Πρόσθεσαν πως το ΠΑΣΟΚ - Κίνημα Αλλαγής έχει επανειλημμένα επισημάνει ότι η καθυστέρηση αυτή αποβαίνει εις βάρος των εθνικών δικαιωμάτων και της υπεράσπισης αυτών έναντι των παράνομων τουρκικών ενεργειών και ότι «η πρόσφατη εξέλιξη, σε συνδυασμό με τη σχεδιαζόμενη από την Τουρκία νομοθετική κατοχύρωση του δόγματος της "Γαλάζιας Πατρίδας" αλλά και την πολύ πρόσφατη συμφωνία αμυντικής συνεργασίας της γειτονικής χώρας με Σαουδική Αραβία και Πακιστάν, διαμορφώνουν ένα δυσμενές σκηνικό κλιμάκωσης που απαιτεί προσεκτική ανάλυση και αποφασιστική δράση από την πλευρά της Ελλάδας».

Κάλεσαν τέλος την ελληνική κυβέρνηση με ρεαλισμό και χωρίς αυταπάτες, να προχωρήσει αφ' ενός στην άσκηση όλων των δικαιωμάτων της που απορρέουν από το διεθνές δίκαιο της θάλασσας και το δίκαιο της Ε.Ε., μεταξύ άλλων για την προστασία των θαλασσών, αφ' ετέρου δε στην ανάδειξη της επίμονης τουρκικής προκλητικότητας στην Ε.Ε. και τη διεθνή κοινότητα. «Ήρεμα νερά» θα έπρεπε να σημαίνουν αμοιβαία ειλικρίνεια και σεβασμό του διεθνούς δικαίου. Οποιαδήποτε άλλη συνθήκη συνιστά πρόσχημα και προκάλυμμα για τον τουρκικό αναθεωρητισμό» σημείωσαν καταλήγοντας.

ΣΥΡΙΖΑ / Ρένα Δούρου: Με ανακοινώσεις–ευχολόγια η κυβέρνηση δεν προστατεύει τα κυριαρχικά μας δικαιώματα

«Τελειωμό δεν έχουν οι τουρκικές προκλήσεις στο πλαίσιο της συστηματικής προώθησης του παράνομου, αναθεωρητικού δόγματος της “Γαλάζιας Πατρίδας” που αμφισβητεί τα κυριαρχικά δικαιώματα της πατρίδας μας. Τελευταίος κρίκος στην αλυσίδα της τουρκικής επιθετικότητας σε βάρος της Ελλάδας, την ώρα που συνεχίζονται από τουρκικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη οι παραβιάσεις του εναέριου χώρου της Ελλάδας και οι παραβάσεις του FIR Αθηνών, η Τουρκία με αποφάσεις Ερντογάν προχώρησε στην ανακήρυξη δύο νέων θαλάσσιων πάρκων σε Νοτιοανατολικό και Βόρειο Αιγαίο, με το πρώτο να αποκλείει ολόκληρη τη θαλάσσια περιοχή γύρω από το Καστελόριζο και το δεύτερο να εκτείνεται μεταξύ Σαμοθράκης και Λήμνου» υπογράμμισε η πρόεδρος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Ρένα Δούρου σε δήλωσή της σχετικά με τη νέα τουρκική πρόκληση.

ΚΚΕ: Διαψεύδεται το κυβερνητικό αφήγημα των «ήρεμων νερών»

«Η νέα σοβαρή εξέλιξη της δημοσίευσης των τουρκικών προεδρικών διαταγμάτων που αφορούν τη δημιουργία δύο Θαλάσσιων Πάρκων στο Βόρειο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο πέρα από τα χωρικά ύδατα της γειτονικής χώρας, διαψεύδει το κυβερνητικό αφήγημα των “ήρεμων νερών” καθώς συνιστά αμφισβήτηση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, αποτελεί βήμα διαμόρφωσης τετελεσμένων και όξυνσης των ελληνοτουρκικών σχέσεων αποκαλύπτοντας ταυτόχρονα τα αδιέξοδα της πολιτικής εμπλοκής στους επικίνδυνους σχεδιασμούς των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ» επισήμανε σε ανακοίνωσή του το γραφείο Τύπου του ΚΚΕ.

Και πρόσθεσε τα εξής: «Ο σκόπιμος ισχυρισμός της κυβέρνησης ότι τέτοιες κινήσεις δε δημιουργούν τετελεσμένα, το λιγότερο που εκφράζουν είναι υποτίμηση της νέας αυτής εξέλιξης και των συνεπειών της, πολύ περισσότερο που η Τουρκία προετοιμάζει το νομοσχέδιο για τη “Γαλάζια Πατρίδα”. Την ίδια ώρα, βέβαια καταρρέουν και τα όσα έλεγε η ελληνική κυβέρνηση η οποία πριν μερικούς μήνες ισχυριζόταν, επίσης, ότι ο “Θαλάσσιος χωροταξικός σχεδιασμός” της αποτελεί δήθεν “ασπίδα” στις απαράδεκτες αξιώσεις της Τουρκίας στο Αιγαίο. Κανένα εφησυχασμό δεν πρέπει να δείξει ο λαός μας γιατί την ίδια ώρα οι “διευθετήσεις” που δρομολογούνται ανάμεσα σε Ελλάδα και Τουρκία με βάση τον “οδικό χάρτη” για την ενίσχυση της ΝΑ Πτέρυγας του ΝΑΤΟ, στρώνουν το έδαφος για τη συνεκμετάλλευση στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο με μόνους κερδισμένους τους ενεργειακούς και άλλους ομίλους».

ΕΛ.Α.Σ.: Παράνομη η κήρυξη τουρκικών θαλάσσιων πάρκων εντός ελληνικής υφαλοκρηπίδας - Να αλλάξει πλεύση η κυβέρνηση

Η δημοσίευση από την Τουρκία των δύο Προεδρικών Διαταγμάτων για την δημιουργία θαλάσσιων πάρκων στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο, εντός τμημάτων της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, αποτελεί απαράδεκτη και προκλητική ενέργεια η οποία παραβιάζει το Δίκαιο της Θάλασσας», υπογράμμισε σε ανακοίνωσή του ο τομέας Εξωτερικής πολιτικής της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης (ΕΛ.Α.Σ.).

«Η ελληνική κυβέρνηση οφείλει να αντιδράσει άμεσα καταγγέλλοντας τον τούρκικο αναθεωρητισμό, και να υπογραμμίσει στην Τουρκία τις σοβαρές επιπτώσεις που έχουν τέτοιες παραβατικές ενέργειες τόσο σε επίπεδο διμερών σχέσεων όσο και στις ευρωτουρκικές σχέσεις, αξιοποιώντας και τη δυνατότητα επιβολής ευρωπαϊκών κυρώσεων», σημείωσε, τονίζοντας πως «η πρόσφατη αύξηση των εντάσεων από την Τουρκία, αποτελεί την πλέον έμπρακτη απόδειξη της αποτυχίας της εξωτερικής πολιτικής Μητσοτάκη, ο οποίος αντί να δεσμεύσει την τουρκική κυβέρνηση σε διάλογο στη βάση του διεθνούς δικαίου, της έδωσε την ευκαιρία να επικαλείται τα "ήρεμα νερά" όποτε την συμφέρει και να επιστρέφει στις προκλήσεις αφού εξασφαλίσει αυτά που επιδιώκει (αμερικανικοί & ευρωπαϊκοί εξοπλισμοί, αναβάθμιση στο ΝΑΤΟ, Συμφωνία της Μέκκας κτλ.)».

«Χρειαζόμαστε άμεση αλλαγή πλεύσης στα ελληνοτουρκικά. Με αξιοποίηση των συμμαχιών μας, των ευρωτουρκικών σχέσεων και της δυνατότητας επιβολής ευρωπαϊκών κυρώσεων, προκειμένου η Τουρκία να τερματίσει την παραβατική της συμπεριφορά και να δεσμευθεί σε διάλογο στη βάση του διεθνούς δικαίου, με επανεκκίνηση των διερευνητικών επαφών - τις οποίες λανθασμένα διέκοψε η κυβέρνηση», καταλήγει η ανακοίνωση.

Αντώνης Σαμαράς: Τι ακριβώς κάνουμε; Ποια είναι η στρατηγική μας;

«Από καιρό προειδοποιώ: το διεθνές ξέπλυμα της Τουρκίας, με «["Φιλίες" και κατευνασμούς, φέρνει νέα τετελεσμένα σε βάρος της πατρίδας μας. Ζήτησα αντίδραση της κυβέρνησης ΠΡΙΝ να είναι αργά.

Η νέα τουρκική απόφαση για θαλάσσια πάρκα μέσα στην ελληνική υφαλοκρηπίδα, είναι μια ακόμη διεθνής πειρατεία. Κι όλα δείχνουν πώς θα ακολουθήσει η νομοθέτηση της "Γαλάζιας Πατρίδας".

Αυτά δυστυχώς είναι τα -κατά φαντασία- "ήρεμα νερά"…

Τι ακριβώς κάνουμε; Ποια είναι η στρατηγική μας;

Δεν βλέπουμε πως η Τουρκία προσπαθεί να μας αποκόψει από τα κυριαρχικά μας δικαιώματα στο Αιγαίο;» σημείωσε σε δήλωσή του ο Αντώνης Σαμαράς.

επιμέλεια: Σπύρος Γκανής