«Ελπίδα για τη Δημοκρατία» / «Όχι στην αδράνεια απέναντι στην τουρκική αναθεωρητική πολιτική – Η Ελλάδα να ασκήσει τα κυριαρχικά της δικαιώματα»

«Άμεση υλοποίηση ολοκληρωμένου σχεδίου για την άσκηση του δικαιώματος επέκτασης της ελληνικής αιγιαλίτιδας ζώνης έως τα 12 ναυτικά μίλια, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, με την απαιτούμενη διπλωματική και επιχειρησιακή προετοιμασία.», ζητάει το κίνημα Ελπίδα για τη Δημοκρατία....

    Η κυβέρνηση οφείλει να παρουσιάσει στη Βουλή συγκεκριμένο, πολυετές εθνικό σχέδιο για την προστασία και άσκηση των ελληνικών θαλάσσιων δικαιωμάτων, με σαφές χρονοδιάγραμμα και νομικές, διπλωματικές, οικονομικές και αμυντικές ενέργειες, ζητάει στην ανακοίνωσή της η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία»

Η ανακοίνωση του κινήματος «Ελπίδα για τη Δημοκρατία»

«Όχι στην αδράνεια απέναντι στην τουρκική αναθεωρητική πολιτική – Η Ελλάδα να ασκήσει τα κυριαρχικά της δικαιώματα

Η νέα τουρκική απόφαση για τη δημιουργία «θαλάσσιων πάρκων» σε περιοχές του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου, μεταξύ άλλων στην περιοχή Λήμνου–Σαμοθράκης και γύρω από το Καστελλόριζο, δεν αποτελεί απλώς περιβαλλοντική πρωτοβουλία.

Εντάσσεται στη σταθερή αναθεωρητική πολιτική της Άγκυρας και στην προσπάθεια εμπέδωσης της αντίληψης της λεγόμενης «Γαλάζιας Πατρίδας», η οποία αμφισβητεί ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα και αρμοδιότητες.

Το Κίνημα «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» καταγγέλλει την επί μακρόν αδράνεια και ανοχή και τις εκ των υστέρων υποκριτικές αντιδράσεις της ελληνικής κυβέρνησης.

Η ελληνική κυβέρνηση δεν μπορεί διαρκώς να παρακολουθεί αδρανής τις τουρκικές κινήσεις και απλώς να τις καταγγέλλει εκ των υστέρων.

Απαιτείται άμεσα ανάπτυξη πρωτοβουλίας, στρατηγική και άσκηση των δικαιωμάτων μας.

Η «Ελπίδα για την Δημοκρατία» για τη προτείνει:

• Άμεση υλοποίηση ολοκληρωμένου σχεδίου για την άσκηση του δικαιώματος επέκτασης της ελληνικής αιγιαλίτιδας ζώνης έως τα 12 ναυτικά μίλια, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, με την απαιτούμενη διπλωματική και επιχειρησιακή προετοιμασία.

• Ολοκλήρωση και ενεργής αξιοποίηση του ελληνικού Θαλάσσιου Χωροταξικού Σχεδιασμού, ώστε να μην αφήνονται κενά, τα οποία επιχειρεί να εκμεταλλευθεί η Τουρκία.

• Άμεση ενημέρωση και κινητοποίηση των θεσμικών οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του ΟΗΕ και των συμμάχων της Ελλάδας, με πλήρη τεκμηρίωση των ελληνικών θέσεων και αξίωση σαφούς τοποθέτησης απέναντι σε μονομερείς ενέργειες που επιχειρούν να δημιουργήσουν τετελεσμένα.

• Ελληνική πρωτοβουλία για τη δημιουργία και προστασία θαλάσσιων πάρκων στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, με επιστημονική τεκμηρίωση και πλήρη σεβασμό στο Διεθνές Δίκαιο.

• Μόνιμη εθνική στρατηγική αντιμετώπισης της τουρκικής αναθεωρητικής πολιτικής, αντί της σημερινής ανύπαρκτης άκρως νωχελικής πολιτικής των αποσπασματικών και καθυστερημένων αντιδράσεων.

Δεν πρέπει να φοβόμαστε να ασκήσουμε τα δικαιώματά μας

Καμία μονομερής τουρκική διοικητική πράξη, χάρτης ή χωρική αποτύπωση που πλήττει τα δικαιώματα της Ελλάδος δεν δύναται να γίνει ανεκτή.

Η Ελλάδα διαθέτει δικαιώματα που απορρέουν από το Διεθνές Δίκαιο και οφείλει να τα ασκεί με σχέδιο, αποφασιστικότητα και διπλωματική προετοιμασία.

Η ειρήνη δεν διασφαλίζεται με αδράνεια. Διασφαλίζεται όταν η χώρα έχει στρατηγική, ισχυρές συμμαχίες και την αποφασιστικότητα να ασκεί τα δικαιώματά της.

Η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» καλεί την κυβέρνηση να περάσει από την πολιτική της διεκπεραιωτικής διαχείρισης των τουρκικών προκλήσεων στην πολιτική της ενεργητικής υπεράσπισης των εθνικών συμφερόντων.

Η κυβέρνηση οφείλει να παρουσιάσει στη Βουλή συγκεκριμένο, πολυετές εθνικό σχέδιο για την προστασία και άσκηση των ελληνικών θαλάσσιων δικαιωμάτων, με σαφές χρονοδιάγραμμα και νομικές, διπλωματικές, οικονομικές και αμυντικές ενέργειες.

Η Ελλάδα δεν απειλεί κανέναν. Δεν αποδέχεται όμως και κανένα σε βάρος της τετελεσμένο.»

Όχι στην αδράνεια απέναντι στην τουρκική αναθεωρητική πολιτική – Η Ελλάδα να ασκήσει τα κυριαρχικά της δικαιώματαhttps://t.co/DX7IyR1mk8 pic.twitter.com/RVFcMGTYdL

— Ελπίδα για τη Δημοκρατία (@elpidademocracy) August 22, 2026

πηγή:  elpidagiatidimokratia.com

Δημοσκοπήσεις / Νέα πολιτική ισορροπία με άνοδο Τσίπρα και Καρυστιανού – Πρωτιά ΝΔ αλλά ρευστό σκηνικό

Το πολιτικό σκηνικό εμφανίζεται σε φάση μετάβασης, με τους συσχετισμούς να παραμένουν ανοιχτοί και την αδιευκρίνιστη ψήφο να εξακολουθεί να παίζει καθοριστικό ρόλο.

Ο νέος φορέας του Αλέξη Τσίπρα, η «ΕΛΑΣ (Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη)», εμφανίζεται ως δεύτερη δύναμη, ενώ η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» της Μαρίας Καρυστιανού καταγράφεται ως νέος, αυτόνομος πόλος με σημαντική απήχηση σε διαφορετικά ακροατήρια.

_________________________________________

Τη μεγαλύτερη αναδιάταξη του πολιτικού σκηνικού μετά τις εθνικές εκλογές του 2023 καταγράφουν οι τελευταίες δημοσκοπήσεις, οι οποίες δείχνουν μεν διατήρηση της πρωτιάς της Νέας Δημοκρατίας, αλλά ταυτόχρονα την ανάδυση δύο νέων πολιτικών σχηματισμών που αλλάζουν τους συσχετισμούς στην αντιπολίτευση, καταγράφει ρεπορτάζ της pelop.gr

Συγκεκριμένα, ο νέος φορέας του Αλέξη Τσίπρα, η «ΕΛΑΣ (Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη)», εμφανίζεται ως δεύτερη δύναμη, ενώ η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» της Μαρίας Καρυστιανού καταγράφεται ως νέος, αυτόνομος πόλος με σημαντική απήχηση σε διαφορετικά ακροατήρια.

Σταθερά πρώτη η ΝΔ – ισχυρές πιέσεις στην αντιπολίτευση

Σε όλες τις μετρήσεις, η Νέα Δημοκρατία διατηρεί προβάδισμα, με ποσοστά που κυμαίνονται μεταξύ 28,5% και 30,5% στην εκτίμηση ψήφου. Ωστόσο, η εικόνα στο εσωτερικό της αντιπολίτευσης είναι έντονα ρευστή, με σημαντικές μετακινήσεις ψηφοφόρων.

Η ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα εμφανίζεται να συγκεντρώνει από 15,1% έως 15,5%, σταθεροποιούμενη στη δεύτερη θέση, ενώ η Ελπίδα για τη Δημοκρατία της Μαρίας Καρυστιανού καταγράφει ποσοστά από 10,4% έως 12,6%, με ισχυρή δυναμική ανόδου.

Αντίθετα, το ΠΑΣΟΚ υποχωρεί στην τρίτη ή τέταρτη θέση, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ καταγράφει ιστορικά χαμηλές επιδόσεις, κινούμενος σε ορισμένες μετρήσεις ακόμη και κάτω από το 2%.

Metron Analysis: ΕΛΑΣ δεύτερη, ΣΥΡΙΖΑ στο όριο

Στη Metron Analysis, στην πρόθεση ψήφου, η ΝΔ καταγράφεται στο 22,7%, η ΕΛΑΣ στο 12,1%, το ΠΑΣΟΚ στο 9% και η Ελπίδα για τη Δημοκρατία στο 8,3%.

Ακολουθούν η Πλεύση Ελευθερίας με 5,4%, η Ελληνική Λύση με 4,8%, το ΚΚΕ με 4,7%, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ περιορίζεται στο 1,8%. Η αδιευκρίνιστη ψήφος φτάνει στο 13,1%.

Στην εκτίμηση ψήφου, η ΝΔ ανεβαίνει στο 28,5%, η ΕΛΑΣ στο 15,2%, το ΠΑΣΟΚ στο 11,2% και η Ελπίδα στο 10,4%.

GPO: Πίεση στο ΠΑΣΟΚ – χαμηλά ο ΣΥΡΙΖΑ

Η GPO καταγράφει τη ΝΔ στο 25%, την ΕΛΑΣ στο 13,2%, το ΠΑΣΟΚ στο 10,8% και την Ελπίδα στο 9,2%, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ υποχωρεί στο 1,1%.

Στην εκτίμηση ψήφου, η ΝΔ φτάνει στο 28,6%, η ΕΛΑΣ στο 15,1%, το ΠΑΣΟΚ στο 12,4% και η Ελπίδα στο 10,5%.

Opinion Poll: Ισχυρή επίδοση για Καρυστιανού

Η Opinion Poll δίνει στη ΝΔ 30,5%, στην ΕΛΑΣ 15,5% και στην Ελπίδα για τη Δημοκρατία 12,6%, η οποία καταγράφει την υψηλότερη επίδοσή της στις μετρήσεις.

Το ΠΑΣΟΚ κινείται στο 10,5%, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ περιορίζεται στο 1,7%.

Pulse: Μάχη για την τρίτη θέση

Στην Pulse, η ΝΔ καταγράφεται στο 25,5%, η ΕΛΑΣ στο 13,5%, το ΠΑΣΟΚ στο 10% και η Ελπίδα στο 9,5%.

Στην εκτίμηση ψήφου, η ΝΔ φτάνει στο 29,5%, η ΕΛΑΣ στο 15,5%, το ΠΑΣΟΚ στο 11,5% και η Ελπίδα στο 11%.

Μετακινήσεις ψηφοφόρων και νέα πολιτική γεωγραφία

Οι αναλύσεις δείχνουν ότι η ΕΛΑΣ αντλεί κυρίως ψηφοφόρους από τον ΣΥΡΙΖΑ και τη Νέα Αριστερά, ενώ η Ελπίδα για τη Δημοκρατία εμφανίζει πιο πολυσυλλεκτικό προφίλ, με εισροές από τη ΝΔ, την Ελληνική Λύση, τη Νίκη και την Πλεύση Ελευθερίας.

Η εικόνα που διαμορφώνεται είναι ενός πολυκεντρικού πολιτικού συστήματος, χωρίς ενιαίο αντίπαλο πόλο απέναντι στη ΝΔ.

Ένα ρευστό πολιτικό τοπίο

Παρά τις διαφοροποιήσεις μεταξύ των εταιρειών, το βασικό συμπέρασμα των δημοσκοπήσεων είναι κοινό: η Νέα Δημοκρατία διατηρεί την πρωτοκαθεδρία, ενώ η αντιπολίτευση αναδιαμορφώνεται ριζικά με την άνοδο νέων σχηματισμών και την έντονη υποχώρηση των παραδοσιακών κομμάτων.

Το πολιτικό σκηνικό εμφανίζεται σε φάση μετάβασης, με τους συσχετισμούς να παραμένουν ανοιχτοί και την αδιευκρίνιστη ψήφο να εξακολουθεί να παίζει καθοριστικό ρόλο.

επιμέλεια: Σπύρος Γκανής

Μαρία Καρυστιανού κατά Τσίπρα: «Προκλητική ειρωνεία, γενικολογία και καμία ουσία στις ανακοινώσεις του»

Η Μαρία Καρυστιανού υπογράμμισε ότι η κυβέρνησή Τσίπρα «ήταν αυτή που άνοιξε τον δρόμο για τα funds, τα οποία εξαγόρασαν με όρους αδιαφάνειας τα δάνεια των Ελλήνων για να ακολουθήσει η απώλεια της περιουσίας τους».

Η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» επέκρινε τις αναφορές Τσίπρα στα άλλα κόμματα παρατηρώντας ότι «εξομοίωσε τα κόμματα με είδη αναλώσιμα, αφού φτάσαμε να ακούσουμε ότι παράγονται περισσότερα από όσα μπορούν οι πολίτες να καταναλώσουν», παρότι τα πολιτικά κόμματα είναι «πυλώνας που υπηρετεί τη Δημοκρατία».

_______________________________________

Την ίδρυση της «ΕΛ.Α.Σ.» από τον Αλέξη Τσίπρα, αλλά και τις σπόντες εναντίον της Μαρίας Καρυστιανού που ακούστηκαν κατά την παρουσίαση σχολίασε η Ελπίδα για τη Δημοκρατία. «Προκλητική ειρωνεία, γενικολογία και καμία ουσία στις ανακοινώσεις του κύριου Τσίπρα» επισήμανε χαρακτηριστικά.

Η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» επέκρινε τις αναφορές Τσίπρα στα άλλα κόμματα παρατηρώντας ότι «εξομοίωσε τα κόμματα με είδη αναλώσιμα, αφού φτάσαμε να ακούσουμε ότι παράγονται περισσότερα από όσα μπορούν οι πολίτες να καταναλώσουν», παρότι τα πολιτικά κόμματα είναι «πυλώνας που υπηρετεί τη Δημοκρατία», γράφει το Documento.

Το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού αναφέρθηκε στις. δεσμεύσεις του πρώην πρωθυπουργού παρατηρώντας ότι «προκαλεί», δεδομένων των πεπραγμένων του και στην κυβέρνηση και στην αντιπολίτευση.

«Προκαλεί»

«Η δήθεν δέσμευσή του για ζωή με αξιοπρέπεια, για ασπίδα στην ακρίβεια και δύναμη στην εργασία προκαλεί, όταν προέρχεται από το στόμα του πολιτικού που μας έφερε το 3ο μνημόνιο και υποθήκευσε το μέλλον μας, κάνοντας το Όχι του ελληνικού λαού Ναι» τόνισε.

Όσον αφορά τις αναφορές Τσίπρα για το ζήτημα των ασυλιών, η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» επανέλαβε ότι «προκαλεί», καθώς «όχι μόνο δεν έκανε τίποτα για την κατάργηση του άρθρου 86 του Συντάγματος, αλλά ούτε στήριξε ως βουλευτής τους αγώνες της Προέδρου μας, Μαρίας Καρυστιανού, για παύση της ασυλίας των πολιτικών, συμβάλλοντας στην ατιμωρησία του υπουργού της ΝΔ Kώστα Καραμανλή, αλλά και του δικού του Χρήστου Σπίρτζη, ποινικά υπόλογων και των δύο για τη Σύμβαση 717, η οποία αν είχε εκτελεσθεί, το έγκλημα των Τεμπών θα είχε αποφευχθεί».

Η κυβέρνηση Τσίπρα άνοιξε τον δρόμο για τα funds

Παράλληλα, σε σχέση με την οικονομία και τις εξαγγελίες Τσίπρα για τις τράπεζες, η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» σημείωσε ότι ο πρώην πρωθυπουργός «προκαλεί», αφού η κυβέρνησή του «ήταν αυτή που άνοιξε τον δρόμο για τα funds, τα οποία εξαγόρασαν με όρους αδιαφάνειας τα δάνεια των Ελλήνων για να ακολουθήσει η απώλεια της περιουσίας τους».

Καταλήγοντας, το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού υπογράμμισε ότι «ο κύριος Τσίπρας νομίζει ότι τρώμε κουτόχορτο ή ότι έχουμε μνήμη χρυσόψαρου».

επιμέλεια σύνταξης Σπύρος Γκανής

Το Πολιτικό Συμβούλιο της «Ελπίδας» υπέρ Καρυστιανού – Καταγγέλλει «συντονισμένη προσπάθεια υφαρπαγής της ηγεσίας»

Στην ανακοίνωση κάνουν λόγο για «δόλια και για συντονισμένη προσπάθεια υπονόμευσης και υφαρπαγής της ηγεσίας» καθώς και για «επιχείρηση απαξίωσης» του κόμματος.

    «Προς όλους όσοι επιχείρησαν ή επιχειρούν να απαξιώσουν την “Ελπίδα για τη Δημοκρατία”, ένα σαφές μήνυμα: Το Κίνημα είναι η παλλαϊκή απαίτηση για κάθαρση και δικαιοσύνη και δεν μπορεί να αποτελέσει δεκανίκι καμίας άλλης πολιτικής δύναμης», αναφέρει μεταξύ άλλων στην ανακοίνωσή του το Πολιτικό Συμβούλιο της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία»

Μετά τις επιθέσεις που δέχτηκε η Μαρία Καρυστιανού από τον Θανάση Αυγερινό, αλλά και τον Ηλία Μιχαλά για τον τρόπο λειτουργίας της «Ελπίδας», το Πολιτικό Συμβούλιο με ανακοίνωσή του, στήριξε την πρόεδρό του.

Στην ανακοίνωση κάνουν λόγο για «δόλια και για συντονισμένη προσπάθεια υπονόμευσης και υφαρπαγής της ηγεσίας» καθώς και για «επιχείρηση απαξίωσης» του κόμματος.

Η ανακοίνωση του Πολιτικού Συμβουλίου του κινήματος «Ελπίδα για τη Δημοκρατία»

«Η απόπειρα εσωτερικής άλωσης του Κινήματος “Ελπίδα για τη Δημοκρατία” και η δόλια και συντονισμένη προσπάθεια υπονόμευσής του και υφαρπαγής της ηγεσίας του απέτυχαν.

Η εκμετάλλευση της συμμετοχής σε ένα αγνό κίνημα, με σκοπό τον σφετερισμό του, τη διάσπασή του και την απόπειρα χρήσης του ως σκαλοπάτι για τη δημιουργία ενός βολικού για το σύστημα πολιτικού μορφώματος, καταργεί κάθε έννοια πολιτικής ηθικής και αναδεικνύει το μένος των άδηλων συμφερόντων που υποκίνησαν μεθοδικά όλες τις σε βάρος του Κινήματος υπόγειες διαδικασίες.

Προς όλους όσοι επιχείρησαν ή επιχειρούν να απαξιώσουν την “Ελπίδα για τη Δημοκρατία”, ένα σαφές μήνυμα: Το Κίνημα είναι η παλλαϊκή απαίτηση για κάθαρση και δικαιοσύνη και δεν μπορεί να αποτελέσει δεκανίκι καμίας άλλης πολιτικής δύναμης.

Είναι ανεξάρτητο, είναι ακηδεμόνευτο, δεν κλονίζεται, παραμένει όρθιο και συνεχίζει.

Καλούμε όλους τους πολίτες που πιστεύουν στη Δημοκρατία, στη Δικαιοσύνη και στη μόνη άφθαρτη πολιτική δύναμη που διεκδικεί ανυποχώρητα τα δίκαιά τους, να προστατέψουν το Κίνημα και να μην επιτρέψουν αλλότρια συμφέροντα να μας διχάσουν. Προχωράμε ενωμένοι μπροστά».

ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ 

Κίνημα «ΕΛΠΙΔΑ για τη Δημοκρατία»: Δεχόμαστε «λυσσαλέο» πόλεμο – Οργισμένη ανακοίνωση για την ακύρωση εκδήλωσης για το «Κράτος Δικαίου»

Θανάσης Αυγερινός: Η κυβέρνηση φοβάται την Ελπίδα για τη Δημοκρατία.

«Tα μέλη του Δ.Σ. του ΔΣΑ τράβηξαν έτσι το χαλί κάτω από τα πόδια των συναδέλφων τους και διέψευσαν την εμπιστοσύνη των ανθρώπων που ήρθαν από μακριά για να παρακολουθήσουν τις ομιλίες, ανακαλώντας την άδεια για παραχώρηση της αίθουσας του Συλλόγου για την εκδήλωση με τίτλο «ΕΛΠΙΔΑ για τη Δικαιοσύνη».

_______________________________________________

«Κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή, λίγες ώρες πριν από την αποψινή (χθεσινή) εκδήλωση για τη Δικαιοσύνη με ομιλητές και συντονιστή τέσσερις έγκριτους δικηγόρους και χαιρετισμό της Προέδρου του Κινήματος “ΕΛΠΙΔΑ για τη Δημοκρατία”, Μαρίας Καρυστιανού, η Διοίκηση του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών μετά από νυχτερινή συνεδρίαση του Δ.Σ. δια περιφοράς, απαγόρευσε ουσιαστικά έναν ανοιχτό διάλογο για το Κράτος Δικαίου».

Τα παραπάνω καταγγέλλει σε ανακοίνωση του το κόμμα Ελπίδα για τη Δημοκρατία, σε συνέχεια ανάρτησης του εκπροσώπου Τύπου του κόμματος, Θανάση Αυγερινού, σύμφωνα με το Documento

Στην ανακοίνωση περιγράφονται τα εξής:

«Tα μέλη του Δ.Σ. του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών τράβηξαν έτσι το χαλί κάτω από τα πόδια των συναδέλφων τους και διέψευσαν την εμπιστοσύνη των ανθρώπων που ήρθαν από μακριά για να παρακολουθήσουν τις ομιλίες, ανακαλώντας την άδεια για παραχώρηση της αίθουσας του Συλλόγου για την εκδήλωση με τίτλο «ΕΛΠΙΔΑ για τη Δικαιοσύνη».

Συγκεκριμένα, όπως ενημερωθήκαμε άτυπα και αναμένοντας βέβαια την έγγραφη εξήγηση του ΔΣΑ, μετά από παρεμβάσεις συμβούλων προσκείμενων στο ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ, αλλά και τη σύμφωνη γνώμη εκ της Αριστεράς, το Δ.Σ. του ΔΣΑ πήρε πίσω την άδεια παραχώρησης της αίθουσάς του σε δικηγόρους, μέλη, στελέχη και φίλους της «ΕΛΠΙΔΑΣ για τη Δημοκρατία», που θα μιλούσαν και θα συζητούσαν για τις αρχές του κράτους δικαίου και την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης, δηλαδή για θέματα αμιγώς νομικά, τα οποία ο ΔΣΑ έχει και δική του αυτοτελή υποχρέωση να υπερασπίζεται με βάση το άρθρο 90 του Κώδικα περί Δικηγόρων.

Κατ’ αυτόν τον τρόπο, αντί της υπεράσπισης επήλθε η αποτροπή και η φίμωση του διαλόγου. Και ακόμη χειρότερα, καταγράφηκε μία σαφής αντιδημοκρατική διακριτική μεταχείριση με παλαιοκομματικά κριτήρια. Διότι παρά την απαγόρευση που επέβαλε σήμερα, ο ΔΣΑ στο παρελθόν έχει επανειλημμένα παραχωρήσει την αίθουσά του, και ορθώς, για εκδηλώσεις νομικού χαρακτήρα, που διοργάνωσαν ή στις οποίες συμμετείχαν κόμματα, ακόμη και με ομιλίες πολιτικών στελεχών τους».

Στη συνέχεια παρατίθεται η παρακάτω εικόνα:

επιμέλεια Σπύρος Γκανής

Μαρία Καρυστιανού / «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» το όνομα του κόμματος της - Η ιδρυτική διακήρυξη του κόμματος «Ελπίδα»

Η Μαρία Καρυστιανού κάνει τα αποκαλυπτήρια του κόμματος της στο θέατρο «Ολύμπιον» της Θεσσαλονίκης. κάνει τα αποκαλυπτήρια του κόμματος της στο θέατρο «Ολύμπιον» της Θεσσαλονίκης...

«Ελπίδα για τη Δημοκρατία, Μαρία Καρυστιανού, Ανεξάρτητο Κίνημα Πολιτών» είναι το όνομα του κινήματος της Μαρίας Καρυστιανού, τα αποκαλυπτήρια του οποίου γίνονται αυτή την ώρα στο κινηματοθέατρο Ολύμπιον, στη Θεσσαλονίκη.

_________________________________________

Στην εκδήλωση, που πραγματοποιείται στο Ολύμπιον στις 18:30, παρουσιάζεται το όνομα του πολιτικού φορέα, ο οποίος θα λέγεται “Ελπίδα για τη Δημοκρατία, Μαρία Καρυστιανού, Ανεξάρτητο Κίνημα Πολιτών“ και έπειτα αναμένεται να παρουσιαστούν οι βασικοί άξονες του πολιτικού σχηματισμού, καθώς και η οργανωτική του δομή.

«Ελπίδα για τη Δημοκρατία, Μαρία Καρυστιανού, Ανεξάρτητο Κίνημα Πολιτών» είναι το όνομα του κινήματος της Μαρίας Καρυστιανού, τα αποκαλυπτήρια του οποίου γίνονται αυτή την ώρα στο κινηματοθέατρο Ολύμπιον, στη Θεσσαλονίκη.

Ανατροπή στο πολιτικό σκηνικό φιλοδοξούν να φέρουν Μαρία Καρυστιανού και Αλέξης Τσίπρας με τις ανακοινώσεις των νέων κομμάτων να είναι πλέον γεγονός.

Η Μαρία Καρυστιανού κάνει τα αποκαλυπτήρια του κόμματος της στο θέατρο «Ολύμπιον» της Θεσσαλονίκης.

Στην πλατεία Αριστοτέλους έχουν στηθεί γιγαντοοθόνες προκειμένου να μπορούν όλοι να δουν και να ακούσουν το όνομα του νέου κόμματος, τα σύμβολά του και την ιδρυτική διακήρυξη.

Όπως ανακοινώθηκε, το όνομα του νέου κόμματος θα είναι «Ελπίδα για τη Δημοκρατία».

Η κ. Καρυστιανού είπε μπαίνοντας στο «Ολύμπιον»: «Όλοι μαζί παιδιά, όλοι μαζί. Αυτό είναι δικό μας όλων, της κοινωνίας. Από το πρωί όλη την τελευταία εβδομάδα παίρνω μηνύματα θετικά, ευχές… Αυτή είναι η Ελλάδα. Αυτό που βλέπετε. Ξεχάστε ΟΠΕΚΕΠΕ και Κοβέσι και λοιπά. Αυτή είναι η Ελλάδα μας».

Σημεία της Ιδρυτικής Διακήρυξης

Τα βασικά σημεία της Ιδρυτικής Διακήρυξης, μεταξύ των οποίων είναι τα εξής:

• Να βιώσουν οι πολίτες άμεσα την αλλαγή, να νιώσουν ασφαλείς.
• Στήριξη της κοινωνίας, της οικογένειας, των νέων.
• Ανασυγκρότηση του εκπαιδευτικού συστήματος.
• Πρόνοια για την τρίτη ηλικία, τις ευάλωτες ομάδες, τα άτομα με αναπηρία, τους συνταξιούχους με αποκατάσταση των αποδοχών τους.
• Ανασυγκρότηση του ΕΣΥ.
• Οι πολιτικοί είναι υπηρέτες του λαού.
• Η εδραίωση ενός αληθούς κράτους δικαίου, η διάκριση των εξουσιών.
• Έλεγχος όλων των δημοσίων συμβάσεων.
• Διαφάνεια στον τρόπο λειτουργίας των Τραπεζών.
• Προστασία πρώτης κατοικίας.
• Ενίσχυση μικρομεσαίων επιχειρήσεων.
• Προστασία εργασιακών δικαιωμάτων.
• Χάραξη εθνικής στρατηγικής ανάπτυξης.
• Ανεξαρτησία των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης.
• Προάσπιση της εθνικής κυριαρχίας και εδαφικής ακεραιότητας.

Στη συνέχεια αναλυτικά η ιδρυτική διακήρυξη του κόμματος «Ελπίδα»

επιμέλεια σύνταξης Σπύρος Γκανής

Δημοσκόπηση της ALCO για τον FLASH * Ο Τσίπρας 2ος, μάχη Καρυστιανού - ΠΑΣΟΚ για την 3η θέση * Από πού αντλούν ψήφους τα νέα κόμματα

Η ALCO βάζει στο «μικροσκόπιο» της πρόθεσης ψήφου τόσο τον νέο κομματικό σχηματισμό του πρώην πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα, όσο και την πολιτική κίνηση της Μαρίας Καρυστιανού, αποκαλύπτοντας από ποιες δεξαμενές ψηφοφόρων αντλούν δυνάμεις.

Σκηνικό αναδιάταξης του πολιτικού σκηνικού δείχνει η δημοσκόπηση της ALCO που διενεργήθηκε μετά την επίσημη παρουσίαση της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης του Αλέξη Τσίπρα και της Ελπίδας για τη Δημοκρατία της Μαρίας Καρυστιανού.

____________________________________ 

Ένα νέο πολιτικό τοπίο αποτυπώνει δημοσκόπηση της ALCO για το FLASH.gr, η οποία καταγράφει για πρώτη φορά την πρόθεση ψήφου για τα νεοϊδρυθέντα κόμματα του Αλέξη Τσίπρα και της Μαρίας Καρυστιανού.

Σκηνικό αναδιάταξης του πολιτικού σκηνικού δείχνει η δημοσκόπηση της ALCO που διενεργήθηκε μετά την επίσημη παρουσίαση της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης του Αλέξη Τσίπρα και της Ελπίδας για τη Δημοκρατία της Μαρίας Καρυστιανού.

Σύμφωνα με τα ευρήματα, η Νέα Δημοκρατία διατηρεί την πρωτιά με 23,5%, ενώ δεύτερη δύναμη εμφανίζεται η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη, "ΕΛΑΣ", του Αλέξη Τσίπρα με 12,8%.

Ακολουθεί το ΠΑΣΟΚ με 10% και η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» της Μαρίας Καρυστιανού με 9,5%, με το ποσοστό των αναποφάσιστων να παραμένει υψηλό, στο 17%.

Τη δυσαρέσκεια των πολιτών για το παραγόμενο κυβερνητικό έργο καταγράφει η σημερινή δημοσκόπηση, με το νεοϊδρυθέν κόμμα να βρίσκεται στη δεύτερη θέση – πρώτη μέτρηση μετά την ανακοίνωση του κόμματος – ενώ ενδιαφέρον παρουσιάζουν και τα στοιχεία για το ποιος μπορεί να αποτελέσει τον πιο δύσκολο αντίπαλο για τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Σύμφωνα με την έρευνα της Alco, στην πρόθεση επί των εγκύρων η ΝΔ είναι στο 23,5%, δεύτερη η ΕΛΑΣ του Αλ. Τσίπρα με 12,8%, ακολουθεί το ΠΑΣΟΚ με 10%, η Ελπίδα για τη Δημοκρατία της Μ. Καρυστιανού με 9,5%, το ΚΚΕ 6,4%, η Ελληνική Λύση 6,3%, η Πλεύση Ελευθερίας 3,2%, η Φωνή Λογικής 2,7%, το ΜέΡΑ25 2,6%, η Νίκη 1,7%, ο ΣΥΡΙΖΑ 1,5%, οι Δημοκράτες-ΠΚ 0,9%, Άλλο Κόμμα 1,5%, ενώ το ποσοστό των αναποφάσιστων είναι στο 17,3%.

Τι ψήφισαν οι αναποφάσιστοι το 2023

Ποιος μπορεί να κερδίσει τον Μητσοτάκη

Στην ερώτηση ποιος πολιτικός πιστεύουν ότι θα είναι ο πιο δύσκολος αντίπαλος για τον Κυριάκο Μητσοτάκη στην πορεία προς τις εκλογές, το 25% απάντησε ο Αλέξης Τσίπρας, τον Νίκο Ανδρουλάκη επιλέγει το 15%, τη Μαρία Καρυστιανού το 7%, τον Κυριάκο Βελόπουλο το 2%, τον Δημήτρη Κουτσούμπα το 2%, τη Ζωή Κωνσταντοπούλου το 2%, Άλλος 4%, ενώ ο «Κανένας» είναι στο 29%.

Δημοφιλέστερη πολιτική αρχηγός η Μαρία Καρυστιανού

Από πού αντλεί ψήφους η ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα

Από πού αντλεί ψηφοφόρους η "Ελπίδα για τη ΔΗΜΟΚΤΑΤΙΑ"

Δυσαρέσκεια για την κυβέρνηση

Αναφορικά με την αξιολόγηση της κυβέρνησης, το 52% δηλώνει ότι δεν είναι «καθόλου», ικανοποιημένο με την κυβέρνηση, το 24% «λίγο», το 20% «αρκετά», το 2% «πολύ».

FLASH / ALCO

επιμέλεια σύνταξης: Σπύρος Γκανής

Εφ.Συν. / Τάσεις MRB: Μονοψήφια η διαφορά της ΝΔ με την ΕΛΑΣ – Σε πτώση το ΠΑΣΟΚ - Εννιακομματική Βουλή

Επτά στους δέκα θέλουν κυβερνητική αλλαγή, ποιους θεσμούς εμπιστεύονται οι Έλληνες

Προβάδισμα της Νέας Δημοκρατίας καταγράφουν οι τάσεις που δημοσίευσε η εταιρεία δημοσκοπήσεων MRB, με την «ψαλίδα» με την Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη του Αλέξη Τσίπρα να διαμορφώνεται στο 9,4%, ενώ το ΠΑΣΟΚ παγιώνεται στην τρίτη θέση.* Ειδικότερα, η Νέα Δημοκρατία συγκεντρώνει 23,8% στην πρόθεση ψήφου, με την ΕΛ.Α.Σ. να ακολουθεί με 14,4%.

Σταθερό προβάδισμα της Νέας Δημοκρατίας και παγίωση της ΕΛΑΣ στη δεύτερη θέση καταγράφει η νέα πανελλαδική έρευνα της MRB, η οποία αποτυπώνει τις σημερινές πολιτικές ισορροπίες, αλλά και τις ανησυχίες των πολιτών για την οικονομία και την καθημερινότητα.

Μοιρασμένοι οι πολίτες ως προς το πιθανότερο αποτέλεσμα των επόμενων εκλογών - Τι απαντούν για το ενδεχόμενο δημιουργίας νέου κόμματος από τον Αντ. Σαμαρά.

Στη δεύτερη θέση με μονοψήφια διαφορά από τη Νέα Δημοκρατία, εμφανίζεται η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη  του Αλέξη Τσίπρα σε νέα πανελλαδική έρευνα της MRB σε ό,τι αφορά την πρόθεση ψήφου.

Η δημοσκόπηση εξετάζει, μεταξύ άλλων, την πρόθεση και την εκτίμηση ψήφου, την καταλληλότητα για την πρωθυπουργία, τις προοπτικές αυτοδυναμίας, το ενδεχόμενο δημιουργίας νέου κόμματος από τον Αντώνη Σαμαρά, καθώς και το ζήτημα της ακρίβειας.

Πρόθεση ψήφου

Σε ό,τι αφορά την πρόθεση ψήφου, η Νέα Δημοκρατία συγκεντρώνει 23,8% διατηρώντας το προβάδισμα, ενώ ακολουθεί η ΕΛΑΣ με ποσοστό 14,4% στη δεύτερη θέση. Η διαφορά μεταξύ τους διαμορφώνεται στις 9,4 ποσοστιαίες μονάδες.

Ακολουθούν το ΠΑΣΟΚ με 9,1%, η Ελπίδα για τη Δημοκρατία με 7,2%, η Ελληνική Λύση με 7,1%, το ΚΚΕ με 6%, η Πλεύση Ελευθερίας με 4,1%, η Φωνή Λογικής με 2,7%, το ΜέΡΑ25 με 2,5%, οι Δημοκράτες με 1,7%, ο ΣΥΡΙΖΑ με 1,2%, η Νέα Αριστερά με 0,9%, ενώ 1,3% δηλώνει ότι θα επιλέξει άλλο κόμμα.

Η αδιευκρίνιστη ψήφος φτάνει το 12,7%, ενώ το 5,3% απάντησε ότι θα επιλέξει λευκό, άκυρο ή αποχή.

Σε σύγκριση με την προηγούμενη μέτρηση της MRB, η Νέα Δημοκρατία ενισχύεται κατά περίπου μία μονάδα, το ΠΑΣΟΚ υποχωρεί σχεδόν δύο μονάδες, ενώ η Πλεύση Ελευθερίας σημείωσε σημαντική πτώση.

Επισημαίνεται ότι στην προηγούμενη δημοσκόπηση δεν είχαν συμπεριληφθεί η ΕΛΑΣ και η Ελπίδα για τη Δημοκρατία της Μαρίας Καρυστιανού.

Εκτίμηση ψήφου

Σε ό,τι αφορά την εκτίμηση ψήφου, η Νέα Δημοκρατία φθάνει στο 29%, ενώ η ΕΛΑΣ καταγράφει 17,6%.

Ακολουθούν:

• ΠΑΣΟΚ: 11,1%
• Ελπίδα για τη Δημοκρατία: 8,8%
• Ελληνική Λύση: 8,7%
• ΚΚΕ: 7,3%
• Πλεύση Ελευθερίας: 5%
• Φωνή Λογικής: 3,3%
• ΜέΡΑ25: 3%
• Δημοκράτες: 2,1%
• ΣΥΡΙΖΑ: 1,5%
• Νέα Αριστερά: 1,1%

Καταλληλότερος για πρωθυπουργός

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης εξακολουθεί να ψηφίζεται ως ο καταλληλότερο Πρωθυπουργός με δέκα ποσοστιαίες μονάδες διαφορά από τον Αλέξη Τσίπρα.

Ακολουθούν:

• Νίκος Ανδρουλάκης: 8,6%
• Μαρία Καρυστιανού: 7,3%
• Κυριάκος Βελόπουλος: 6,8%
• Δημήτρης Κουτσούμπας: 4,3%
• Ζωή Κωνσταντοπούλου: 4%

Γiα το σενάριο κόμματος Σαμαρά

Σε ό,τι αφορά το ενδεχόμενο δημιουργίας νέου κόμματος με επικεφαλής τον Αντώνη Σαμαρά, μόλις το 3,3% απαντά ότι θα το ψήφιζε «σίγουρα», ενώ 11,9% δηλώνει «μάλλον ναι».

Το 21% απαντά «μάλλον όχι» και το 57,8% «σίγουρα όχι».

Το 69,5% θέλει κυβερνητική αλλαγή

Στο ερώτημα εάν η χώρα χρειάζεται τρίτη θητεία Μητσοτάκη ή κυβερνητική αλλαγή, μόλις το 25,8% απαντά ότι επιθυμεί, σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό, νέα θητεία της σημερινής κυβέρνησης.

Αντίθετα, το 69,5% τάσσεται υπέρ της κυβερνητικής αλλαγής.

Συγκεκριμένα:

• 59,3% δηλώνει ότι ανταποκρίνεται στις υποχρεώσεις του με μεγάλη δυσκολία.
• 16,1% απαντά ότι αδυνατεί πλήρως ή σχεδόν πλήρως να καλύψει τις ανάγκες του.
• 23,9% δηλώνει ότι δεν αντιμετωπίζει πρόβλημα.

Αυτοδυναμία ή συνεργασίες

Οι πολίτες εμφανίζονται σχεδόν μοιρασμένοι ως προς το πιθανότερο αποτέλεσμα των επόμενων εκλογών.

Ειδικότερα, το 45,1% θεωρεί ότι από τις επόμενες βουλευτικές εκλογές θα προκύψει μία αυτοδύναμη κυβέρνηση ενώ το 43,7% εκτιμά ότι θα υπάρξει κυβέρνηση συνεργασίας.

Ποιους θεσμούς εμπιστεύονται οι πολίτες

Στην κορυφή της λίστας εμπιστοσύνης των πολιτών παραμένει η οικογένεια, ενώ ακολουθούν οι Ένοπλες Δυνάμεις, τα πανεπιστήμια και τα σχολεία, τα μεγάλα κοινωφελή ιδρύματα και ο Έλληνας πολίτης.

Στην έρευνα καταγράφεται επίσης άνοδος της Ελληνικής Αστυνομίας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ η Εκκλησία εμφανίζει υποχώρηση στην κατάταξη.
πηγή: Εφ.Συν.

επιμέλεια: Σπύρος Γκανής

Αλέξης Τσίπρας: «Χρειαζόμαστε ένα νέο όραμα και ένα νέο κίνημα. Μια ηθική, κοινωνική και πολιτική πρωτοβουλία που θα διατρέχει όλα τα προοδευτικά κόμματα» (vid)

     Την ανάγκη ενός νέου πατριωτισμού «απέναντι στην ολιγαρχία και την κλεπτοκρατία», υπογράμμισε ο πρώην πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, μιλώντας στη 2η διεθνή διάσκεψη για τη Δημοκρατία και την Κοινωνική Δικαιοσύνη, που διοργάνωσε το Ινστιτούτο Αλέξη Τσίπρα και ολοκληρώθηκε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.

Όπως υπογράμμισε ο Αλέξης Τσίπρας χρειάζεται «ένα νέο εθνικό σχέδιο ανάταξης και ανασυγκρότησης με ορίζοντα πενταετίας. Με στόχο την ανάπτυξη, την ανθεκτικότητα, την ασφάλεια αλλά και τη δικαιοσύνη, τους θεσμούς, τη δημοκρατία. Με στόχο την εμπιστοσύνη και την αλληλεγγύη».

«Χρειαζόμαστε ένα νέο όραμα και ένα νέο κίνημα. Μια ηθική, κοινωνική και πολιτική πρωτοβουλία που θα διατρέχει όλα τα προοδευτικά κόμματα» τόνισε ο Αλ. Τσίπρας.

«Χρειάζεται είναι ένα νέο όραμα που θα εμπνεύσει και θα κινητοποιήσει», επισήμανε ο Αλέξης Τσίπρας κατά την παρέμβασή του στη 2η Διεθνή Διάσκεψη για τη Δημοκρατία και την Κοινωνική Δικαιοσύνη που διοργάνωσε το Ινστιτούτο του πρώην πρωθυπουργού με τη συμμετοχή διακεκριμένων προσωπικοτήτων

Όπως υπογράμμισε ο Αλέξης Τσίπρας χρειάζεται «ένα νέο εθνικό σχέδιο ανάταξης και ανασυγκρότησης με ορίζοντα πενταετίας. Με στόχο την ανάπτυξη, την ανθεκτικότητα, την ασφάλεια αλλά και τη δικαιοσύνη, τους θεσμούς, τη δημοκρατία. Με στόχο την εμπιστοσύνη και την αλληλεγγύη».

Ο πρώην πρωθυπουργός επισήμανε ότι χρειαζόμαστε ένα νέο όραμα και ένα νέο κίνημα. «Μια ηθική, κοινωνική και πολιτική πρωτοβουλία» που -όπως- είπε «θα διατρέχει όλα τα προοδευτικά κόμματα, θα αγγίζει όσους έχουν γυρίσει τη πλάτη στο πολιτικό σύστημα, θα απαντά στην ακροδεξιά δημαγωγία και θα δίνει κίνητρο στους πολίτες να σηκωθούν από τον καναπέ».

«Ένα νέο κοινωνικό και πολιτικό κύμα, που θα συνενώσει αποτελεσματικά τα πολύχρωμα κινήματα αντίστασης και με πυξίδα τις ανάγκες της πατρίδας θα δώσει κίνητρο, έμπνευση, εναλλακτική στους κουρασμένους πολίτες» ανέφερε ο Αλέξης Τσίπρας κάνοντας λόγο για ένα νέο πατριωτισμό με χαρακτηριστικά «που θα δίνουν απάντηση στις προκλήσεις και τους κινδύνους της εποχής μας».

Όπως τόνισε χρειάζεται «ένας νέος πατριωτισμός απέναντι στην ολιγαρχία και τη κλεπτοκρατία. Από τη μια η πατρίδα μας από την άλλη τα πλούτη τους. Αυτή είναι η σύγχρονη διαχωριστική γραμμή. Απέναντι σε πολιτικές και πρακτικές που οξύνουν τις ανισότητες και το άδικο».Αναλυτικά η ομιλία Αλέξη Τσίπρα.

Αναλυτικά η ομιλία Αλέξη Τσίπρα στη 2η Διεθνή Διάσκεψη για τη Δημοκρατία και την Κοινωνική Δικαιοσύνη

«Θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά όλους τους διακεκριμένους ομιλητές που ακούσαμε σήμερα, για τη συμμετοχή τους και τις σημαντικές παρεμβάσεις τους στη 2η Διεθνή μας Διάσκεψη.

Να ευχαριστήσω επίσης όλους τους πολίτες που παρακολούθησαν, συμμετείχαν και αγκάλιασαν αυτήν τη πρωτοβουλία.

Άκουσα με μεγάλη συγκίνηση τον Yuval και τον Basel.

Και δεν υπάρχουν λόγια να προσθέσει κανείς, όταν μιλούν οι άνθρωποι που βιώνουν αυτό το δράμα.

Το μήνυμά τους για την ειρήνη και τη συμφιλίωση είναι πιο δυνατό από κάθε άλλη ομιλία ή πρωτοβουλία για την ειρήνη.

Γιατί ο Yuval, ο Βasel, η Rachel και ο Hamdan έχουν το θάρρος να σπάνε τα δεσμά και τα τείχη που τους χωρίζουν.

Και να στέκονται μαζί, να δημιουργούν και να υποστηρίζουν με κίνδυνο την ίδια τους τη ζωή, την ειρήνη και τη δικαιοσύνη.

Να αγωνίζονται για να νικήσει η ελπίδα και όχι το μίσος.

Είμαι λοιπόν πολύ περήφανος που είναι σήμερα μαζί μας και που το βραβείο Ειρήνης των Πρεσπών βρίσκεται στα χέρια τους.

Φίλες και φίλοι, πριν ένα ακριβώς χρόνο, αρχίσαμε αυτήν την προσπάθεια με σκοπό να επανέλθει στο προσκήνιο η πολιτική.

Να ανοίξει ο δημόσιος διάλογος για τις προοδευτικές πολιτικές που χρειαζόμαστε για να αντιμετωπίσουμε τις σύγχρονες προκλήσεις και κρίσεις.

Και κυρίως, να σταθούμε απέναντι στις δυνάμεις της ακροδεξιάς και του εθνικισμού που βλέπαμε να θεριεύουν στην Ευρώπη.

Σήμερα, ένα χρόνο μετά, βρισκόμαστε σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι όχι μόνο για την Ευρώπη αλλά σε παγκόσμιο επίπεδο.

Γιατί οι δυνάμεις αυτές και οι ιδέες τους, είναι δυστυχώς ακόμα πιο ισχυρές.

Δεν διαχέονται μόνο στην κοινωνία,

Αναλαμβάνουν και τη διακυβέρνηση και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού.

Η επανεκλογή του Προέδρου Τραμπ δεν επηρεάζει απλά τις παγκόσμιες εξελίξεις.

Ανατρέπει το ίδιο το πλαίσιο στο οποίο οικοδομήθηκαν οι διεθνείς σχέσεις μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και ιδίως μετά τον Ψυχρό Πόλεμο.

Αξιοποιεί τις αδυναμίες της φιλελέυθερης διεθνούς τάξης πραγμάτων.

Τις τραγικές συνέπειες των δυτικών επεμβάσεων στη Μέση Ανατολή και στο Αφγανιστάν ή την αποτυχία της πολιτικής του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία.

Για να επιβάλει το “δίκαιο του ισχυρού” αντί του διεθνούς δικαίου, ως σημείο αναφοράς των διεθνών σχέσεων.

Παράλληλα, όπως ακούσαμε και σήμερα από τους αμερικανούς ομιλητές μας, νομιμοποιεί θέσεις και πολιτικές που δεν μπορούσαμε ποτέ να φανταστούμε ότι θα επανέρχονταν στις δυτικές φιλελεύθερες δημοκρατίες.

Θέσεις και πολιτικές που υπονομεύουν την ίδια την φιλελεύθερη δημοκρατία.

Η νέα ακροδεξιά διεθνής που ισχυροποιείται στις δυτικές φιλελεύθερες δημοκρατίες, εκμεταλλεύεται τον φόβο και την ανασφάλεια που έχουν δημιουργήσει 15 χρόνια πολλαπλών κρίσεων:

Η παγκόσμια οικονομική κρίση, οι ανεξέλεγκτοι πόλεμοι, η χειρότερη μεταναστευτική κρίση από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, η πανδημία και βέβαια η κλιματική κρίση που εντείνεται.

Εκμεταλλεύεται το γεγονός ότι μεταβαίνουμε από έναν μονοπολικό σε έναν πολυπολικό κόσμο όπου δεν υπάρχουν πια οι παλιές σταθερές.

Κυρίως, όμως, εκμεταλλεύεται, τρια φαινόμενα για τα οποία ακούσαμε και σήμερα.

Πρώτον, την πολύ μεγάλη αύξηση των οικονομικών και περιφερειακών ανισοτήτων.

Ανισότητες οι οποίες άρχισαν να μεγαλώνουν την περίοδο Ρέιγκαν και Θάτσερ, αλλά εντάθηκαν με την οικοδόμηση της νεοφιλελεύθερης παγκόσμιοποίησης την δεκαετία του 90 από πολλές σοσιαλδημοκρατικές κυβερνήσεις.

Και – όπως τόνισαν ο Bernie Sanders και οι άλλοι ομιλητές μας- εντάθηκαν ακόμα περισσότερο τα τελευταία χρόνια που οι εργαζόμενοι κλήθηκαν να πληρώσουν το μεγάλο βάρος της παγκόσμιας και ευρωπαικής οικονομικής κρίσης.

Και μετά, KAI της κλιματικής κρίσης.

Και μετά, KAI της ενεργειακής κρίσης που έγινε κρίση ακρίβειας.

Ενώ οι δισεκατομμυριούχοι πλούτιζαν.

Δεύτερον, οι δυνάμεις της ακροδεξιάς αξιοποιούν την πολιτική και νομική διάσταση της ανισότητας.

Το γεγονός ότι οι δισεκατομμυριούχοι που πλούτισαν και πλουτίζουν σε περιόδους κρίσεων - όπως και οι άνθρωποί τους– βρίσκονται πάντα υπεράνω του νόμου.

Όπως ακούσαμε και σήμερα, η διάσωση της Wall Street κατά την παγκόσμια οικονομική κρίση, όχι μόνο δεν οδήγησε κάποιους στην φυλακή αλλά τους επανέφερε σε θέσεις ευθύνης.

Και κάποιοι από αυτους τους δισεκατομμυριούχους που οδήγησαν τον κόσμο σε κρίση πριν 15 χρόνια είναι σήμερα δίπλα στον Πρόεδρο Τραμπ.

Τρίτον, οι δυνάμεις της ακροδεξιάς εκμεταλλεύονται την ηθική, ψυχολογική και κοινωνική διάσταση των ανισοτήτων για τις οποίες μας μίλησε ο Michael Sandel.

Ο αγώνας για ισότητα δεν είναι μόνο ένα οικονομικό αίτημα.

Είναι ένας αγώνας για σεβασμό και αξιοπρέπεια.

Και δυστυχώς μαζί με τις ανισότητες, οι ελίτ της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης δημιούργησαν τη «ρητορική της ανόδου», όπως την αποκαλεί ο Sandel.

Tο αφήγημα, δηλαδή, ότι οι δομές της οικονομίας, της υγείας, της κοινωνικής πρόνοιας και κυρίως της παιδείας, είναι αρκετά αποτελεσματικές σε μια φιλελεύθερη δημοκρατία, ώστε να εξασφαλίζουν την αξιοκρατία.

Kαι άρα, αν δεν έχεις τον μισθό που χρειάζεσαι ή δεν καταφέρνεις να έχεις κοινωνική ανέλιξη, φταις εσύ –ως πολίτης– επειδή δεν δούλεψες αρκετά για να είσαι άξιος.

Και αφού έχεις εσύ την ευθύνη που δεν είσαι άξιος ή άριστος –για να το θέσω με όρους που ξέρουμε εμείς εδώ στην Ελλάδα καλύτερα– τότε το κράτος δεν έχει την ευθύνη να σε στηρίξει.

Εκτός, αν είναι κατά παραχώρηση.

Εκτός εάν σου δώσει κάποιο εφάπαξ επίδομα ή κάτω από το τραπέζι μια βοήθεια στο πλαίσιο μιας πελατειακής σχέσης.

Ποια είναι λοιπόν η συνολική απάντηση που προτείνει η ακροδεξιά, πολλές φορές σε συμμαχία με συντηρητικά ή νεοφιλελεύθερα κόμματα;

Πρώτον, ένα μοντέλο αυταρχικού καπιταλισμού απέναντι στον δημοκρατικό καπιταλισμό.

Ένα μοντέλο που δανείζεται πολιτικές και πρακτικές από τα αυταρχικά καθεστώτα στον κόσμο, τα οποία ενισχύονται.

Ακούσαμε από τον Πρόεδρο του Εργατικού Κόμματος Βραζιλίας πώς λειτουργεί η ακροδεξιά στη Λατινική Αμερική.

Βλέπουμε στις ΗΠΑ, τη βία με την οποία λειτουργούν αυτές οι αυταρχικές δομές όταν ο εχθρός γίνεται ο ξένος και ο μετανάστης.

Και ακούσαμε από τον εκπρόσωπο των φοιτητών του Harvard τον τρόπο με τον οποίο η Αμερικανική Κυβέρνηση καταστέλλει τα δικαιώματα των φοιτητών και την ελευθερία έκφρασης, χωρίς να σέβεται οποιαδήποτε έννοια πανεπιστημιακού ασύλου.

Δεύτερον ένα μοντέλο ακραία νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού.

Διαρκείς μειώσεις φόρων στους ολιγάρχες και μεταφορά του βάρους χωρίς περιστροφές στα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα με περικοπές στο κοινωνικό κράτος και υψηλή έμμεση φορολογία.

Παράλληλα, σε αυτό το μοντέλο του αυταρχικού νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού, τα οικονομικά συμφέροντα του λαού ταυτίζονται με τα οικονομικά συμφέροντα του ηγέτη.

Το κράτος γίνεται μια Ανώνυμη Εταιρία στην υπηρεσία του ηγέτη και των ολιγαρχών που τον στηρίζουν, για υπογραφή συμβάσεων Δημόσιων έργων και προμηθειών και παρόμοιων deals.

Και η λέξη «σύγκρουση συμφερόντων» χάνει το νόημά της για τους αξιωματούχους της κυβέρνησης.

Όπως γράφει ο Jefrey Kopstein στο βιβλίο του ‘η επίθεση στο κράτος’ : «το γράμμα του νόμου έχει αξία μόνο για όσους δεν έχουν διασυνδέσεις με την κυβερνητική οικογένεια».

Πως το λένε στις ταινίες;

Οποιαδήποτε ομοιότης με πρόσωπα και καταστάσεις είναι εντελώς συμπτωματική.

Αυτή είναι λοιπόν η απάντηση και το σχέδιο της Ακραίας Δεξιάς.

Η απάντηση και το σχέδιο της Αριστεράς όμως ποιο είναι ;

Πιστεύω είναι ευθύνη όλων των προοδευτικών και αριστερών δυνάμεων να αντισταθούν -μαζί- και να αντιμετωπίσουν τον φόβο με ελπίδα.

Να αντιμετωπίσουν την ανασφάλεια προωθώντας μια πολιτική αξιοπρέπειας για την καθημερινή ζωή των πολιτών.

Πρώτα από όλα, αυτό αφορά και στο πώς βλέπουμε εμείς οι Ευρωπαίοι την ΕΕ.

Πρέπει να συμφωνήσουμε ότι το μόνο μέλλον για μια ισχυρή, ενωμένη και στρατηγικά αυτόνομη Ευρώπη είναι να αποτελεί μια δύναμη ειρήνης και σταθερότητας.

Η ικανότητά μας για αποτροπή πρέπει να είναι ισχυρή.

Αλλά όχι στη βάση μιας πολεμικής οικονομίας που εντείνει την ψυχροπολεμική αντιπαράθεση και βοηθάει τις εταιρείες αμυντικής βιομηχανίας να πλουτίζουν.

Και κυρίως όχι εις βάρος της κοινωνικής συνοχής.

Για αυτό πρέπει, με αφορμή τις αλλαγές στην δημοσιονομική αρχιτεκτονική της Γερμανίας, να υπάρξει μια αναθεωρημένη οικονομική αρχιτεκτονική που να στηρίζει ενεργά τη βιώσιμη ανάπτυξη, τις στρατηγικές επενδύσεις, την καινοτομία και τα ευρωπαϊκά δημόσια αγαθά.

Και ιδίως να αντιμετωπίζει τις ανισότητες με ενισχυμένες πολιτικές συνοχής.

Εξασφαλίζοντας, όπως τονίζει και ο Enrico Letta, την ελευθερία κάθε ευρωπαίου πολίτη να μένει και να εργάζεται όπου ζει, με αξιοπρέπεια για τον ίδιο και την οικογένειά του.

Και, κυρίως, πρέπει να μιλήσουμε για έναν νέο ηθικό, κοινωνικό και οικονομικό πατριωτισμό, για να προτάξουμε το όραμα του μέλλοντος.

Για να εξηγήσουμε ότι εμείς θα παλέψουμε όντως για κάθε θέση εργασίας στη χώρα μας και για τις δυνάμεις της εργασίας, της καινοτομίας και της δημιουργικότητας.

Σε αντίθεση με την ακροδεξιά και τους δεξιούς συμμάχους της.

Ή την κεντροδεξιά με τους ακροδεξιούς συμμάχους της, που προσποιούνται ότι αγωνίζονται για τους εργαζόμενους αλλά κατά βάση είναι εκεί για να στηρίξουν τους δισεκατομμυριούχους.

Πρέπει λοιπόν να βάλουμε ως κεντρικό μας στόχο την ενίσχυση των θεσμικών αντίβαρων της δημοκρατίας, αποτρέποντας τον κίνδυνο να γίνουν τα κράτη, Ανώνυμες Εταιρίες αυτών που κυβερνούν και των ολιγαρχών που τους στηρίζουν.

Και να αντικαταστήσουμε το πελατειακό κράτος με ένα κράτος αναπτυξιακό, με στρατηγικούς στόχους.

Με ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο εργαζομένων, δημόσιας διοίκησης και οικονομικών φορέων που να βασίζεται στην προοδευτική και δίκαιη φορολόγηση.

Όπως λέει ο Michael Sandel στο εξαιρετικό βιβλίο του με τον Thomas Picketty,

«Είναι λάθος να χαρίσουμε τον πατριωτισμό στα κόμματα της δεξιάς.

Τα σοσιαλδημοκρατικά και προοδευτικά κόμματα πρέπει να ξεκαθαρίσουν τι σημαίνει για αυτά ο πατριωτισμός και το ανήκειν.

Πχ όταν εταιρίες αναζητούν φορολογικούς παραδείσους αντί να πληρώνουν τους φόρους στη χώρα που βγάζουν κέρδη, αυτό δεν είναι έλλειψη οικονομικού πατριωτισμού;

Δεν έχουν οι εταιρείες το πατριωτικό καθήκον να πληρωνουν φόρους και να συνεισφέρουν στο κοινό καλό στη χώρα που έκανε δυνατή την επιτυχία τους;”

Σε αυτό το πλαίσιο της αναζήτησης μιας σύγχρονης και αποτελεσματικής προοδευτικής απάντησης, εντάσσονται και οι εξαιρετικά ενδιαφέρουσες προτάσεις που ακούσαμε από νέους ανθρώπους της διοίκησης, της έρευνας, της αγοράς και της κοινωνίας πολιτών, για την σημασία που έχει η προώθηση του ψηφιακού μετασχηματισμού με όρους που προστατεύουν τη δημοκρατία, τις οικονομίες μας, τα δικαιώματά μας και την φύση.

Τόσο από την κρατική αυθαιρεσία όσο και από τις πολυεθνικές και τους τεχνο-ολιγάρχες.

Τέλος, πρέπει πιστεύω –ως προοδευτικές δυνάμεις– να επανοικειοποιηθούμε όχι μόνο τον πατριωτισμό αλλά και τον όρο «ανθρώπινη ασφάλεια» από την ακροδεξιά και τη δεξιά, σε μια περίοδο που τον εκμεταλλεύεται για να εντείνει τον φόβο και την ανασφάλεια και να εξασφαλίσει ψήφους.

Να τονίσουμε τη σημασία που έχει τόσο η προστασία της εδαφικής, όσο και της φυσικής, αλλά και της οικονομικής ασφάλειας για τους πολίτες μας.

Να προωθήσουμε μια ολοκληρωμένη ευρωπαική μεταναστευτική πολιτική που να βασίζεται στον σεβασμό του διεθνούς δικαίου.

Που να υποστηρίζει νόμιμες οδούς μετανάστευσης.

Και την συμπερίληψη των χιλιάδων εργαζομένων που χρειάζεται η Ευρώπη τα επόμενα χρόνια, στο πλαίσιο μιας υγιούς αγοράς εργασίας με καλά αμειβόμενες δουλειές για όλους τους νόμιμα εργαζόμενους σε κάθε χώρα.

Που να αντιμετωπίζει τους διακινητές προστατεύοντας το απαραβίαστο των συνόρων σύμφωνα με όσα προβλέπει το διεθνές δίκαιο και οι διεθνείς συνθήκες.

Ώστε να μην δούμε στην Ευρώπη εικόνες όπως αυτές που βλέπουμε σήμερα στις ΗΠΑ και να μην ξαναζήσουμε νέες τραγωδίες όπως στην Lampeduza και στην Πήλο.

Την ίδια στιγμή, οι προοδευτικές δυνάμεις πρέπει να παλέψουν για μια νέα διεθνή τάξη συλλογικής ασφάλειας και βιώσιμης ανάπτυξης, σε έναν πολυπολικό κόσμο.

Που να αντιμετωπίζει τις σύγχρονες προκλήσεις και κρίσεις χωρίς να επαναλαμβάνει τα φοβερά λάθη που έκανε η Δύση στο παρελθόν.

Και αυτή η νέα τάξη πρέπει να έχει στο κέντρο της τον σεβασμό του διεθνούς δικαίου.

Δεν μπορούμε να μιλάμε για ευρωπαϊκές αξίες αν αυτές βασίζονται σε δύο μέτρα και δύο σταθμά.

Πρέπει να σταθούμε πιο σθεναρά ενάντια στις ισραηλινές επιχειρήσεις που σκοτώνουν δεκάδες χιλιάδες αμάχους στη Γάζα και να ζητήσουμε την επιβολή ευρωπαϊκών κυρώσεων στο Ισραήλ όσο δεν τις τερματίζει.

Εϊναι απαραίτητο να υπάρξει άμεσα τερματισμός των επιχειρήσεων με επιστροφή των ομήρων και επανεκίννηση συνομιλιών στη βάση των συνόρων του 1967, για λύση δύο κρατών που να συμβιώνουν ειρηνικά.

Πρέπει, παράλληλα, να συνεχίσουμε στην αντίθεσή μας στην εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, χωρίς όμως να παρασυρόμαστε από το πολεμικό κλίμα που διατρέχει την Ευρώπη.

Προτάσσοντας το αίτημα για άμεσο τερματισμό του αιματηρού πολέμου με σεβασμό της εδαφικής ακεραιότητας της Ουκρανίας και ένα ευρωπαϊκό αλλά όχι ΝΑΤΟικό μέλλον για αυτή τη χώρα.

Πρέπει να αντισταθούμε στις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τη σύλληψη του δημάρχου Ιμάμογλου στην Τουρκία.

Και πρέπει να κάνουμε ό,τι μπορούμε για μια δίκαιη και βιώσιμη λύση στο Κυπριακό.

Στη βάση των αποφάσεων του ΟΗΕ, χωρίς εγγυήσεις και κατοχικά στρατεύματα.

Όπως και πρέπει να υποστηρίζουμε ενεργά τη διεύρυνση της ΕΕ προς τα Δυτικά Βαλκάνια.

Αν η Ευρώπη δεν είναι μια αξιόπιστη δύναμη στην ίδια τη γειτονιά της, δεν μπορεί να είναι αξιόπιστη δύναμη πουθενά.

Και με τη Συμφωνία των Πρεσπών, που έκλεισε αυτές τις μέρες 7 χρόνια, οι προοδευτικές δυνάμεις απέδειξαν για άλλη μια φορά, ότι είμαστε εμείς αυτοί που παλεύουμε για μια Ευρώπη με αυτοπεποίθηση, μια Ευρώπη αξιόπιστη δύναμη ειρήνης.

Όχι αυτοί που εκμεταλλεύονται τον εθνικισμό για να ψηφοθηρήσουν και την ίδια ώρα παριστάνουν τους φιλοευρωπαίους.

Φίλες και φίλοι,

Πιστεύω ακράδαντα ότι αυτή είναι μια νέα προοδευτική ατζέντα που μπορεί να δώσει έμπνευση, όραμα και αποτελεσματικότητα απέναντι στην επέλαση της ακροδεξιάς και της αντιπολιτικής.

Η ακροδεξιά οργανώνεται και συντονίζεται μπροστά στα μάτια μας, απορροφώντας, χειραγωγώντας ή συμμαχώντας με τα κυρίαρχα κόμματα του νεοφιλελευθερισμού και του συντηρητισμού.

Πρέπει να την αντιμετωπίσουμε και εμείς οργανωμένα και συντονισμένα, με ένα διεθνές κίνημα για τη δημοκρατία και την κοινωνική δικαιοσύνη.

Στην Ευρώπη, στις ΗΠΑ και σε παγκόσμιο επίπεδο.

Το έχουμε άλλωστε ξανακάνει, στο Σιάτλ, στο Πόρτο Αλέγκρε και στη Γένοβα.

Το ξανακάναμε κατά του Πολέμου στο Ιράκ.

Το κάναμε με το κίνημα Occupy Wall Street και το κίνημα των indignados στις πλατείες της Μαδρίτης και της Αθήνας.

Μπορούμε να το ξανακάνουμε, ιδιαίτερα τώρα που έχουμε και την εμπειρία της διακυβέρνησης.

Στη Λατινική Αμερική, στην Ελλάδα, στην Κύπρο, στην Ισπανία και στην Πορτογαλία…

Και γνωρίζουμε καλύτερα ποιες συμμαχίες πρέπει να οικοδομηθούν, ποιες συγκρούσεις πρέπει να γίνουν, πώς και με ποιους να τις δώσουμε και πώς θα νικήσουμε.

Φίλες και φίλοι,

Ο Bernie Sanders σε κάθε του παρέμβαση, νομίζω μας δίνει ένα σημαντικό μήνυμα σε αυτήν την κατεύθυνση.

Μιλώντας αγγλικά αλλά ταυτόχρονα και ελληνικά.

Γιατί σε όλες σχεδόν τις ομιλίες του κυριαρχούν 4 ελληνικές λέξεις.

Τρεις λέξεις για να περιγράψει το σημερινό καθεστώς στη πατρίδα του.

Ολιγαρχία, κλεπτοκρατία, ξενοφοβία.

Και άλλη μία λέξη για να περιγράψει το αίτημα όλων των κινημάτων αυτή τη στιγμή:

Δημοκρατία.

Η Δημοκρατία η ανεκτίμητη ελληνική συμβολή στην πρόοδο της ανθρωπότητας.

Και η απάντηση σε ότι σήμερα εμφανίζεται ως φυσική εξέλιξη : Έναν κόσμο πολέμων, κλιματικής κρίσης, ολιγαρχικής εξουσίας και διαχωρισμού μεταξύ προνομιούχων και μη.

Γιατί χωρίς δημοκρατία δεν υπάρχει δικαιοσύνη.

Δεν υπάρχουν ανθρώπινες αξίες, δικαιώματα, κανόνες, ευημερία και ελπίδα για τους πολλούς.

Δεν πρόκειται για ένα παιχνίδι λέξεων.

Πρόκειται για τις ζωές των ανθρώπων και το αύριο, του πλανήτη, της Ευρώπης, της πατρίδας μας.

Γιατί όλα αυτά που περιγράφει ο Μπέρνι και οι άλλοι ομιλητές δεν αφορούν μόνο την Αμερική του Τραμπ.

Αφορούν την Ευρώπη, αφορούν και την Ελλάδα.

Γιατί και στη πατρίδα μας δοκιμάζονται σήμερα και η δημοκρατία και η δικαιοσύνη.

Γιατί με τις ορατές πολιτικές της και τις «αόρατες» πρακτικές της, η κυβέρνηση χτίζει μια κοινωνία που εύλογα και με βάση επίσημα στοιχεία και μετρήσεις, μπορεί κανείς να χαρακτηρίσει ως κοινωνία των χασμάτων.

Μια κοινωνία του ενός πέμπτου, όπως είχα την ευκαιρία πριν λίγες μέρες να πω.

Στην οποία το προνομιούχο ένα πέμπτο έχει τη δυνατότητα να ζει πολύ πλούσια, πλούσια, ή τουλάχιστον με αυτάρκεια και αξιοπρέπεια.

Τόσο που να μπορεί να αποταμιεύει.

Και στην άλλη πλευρά του χάσματος η μεγάλη πλειοψηφία, τα τέσσερα πέμπτα, που τα βγάζει πέρα ίσα-ίσα και με μεγάλη δυσκολία.

Και ένα μεγάλο μέρος της κινείται στο ημίφως της φτώχειας και της επιβίωσης με όρους στερήσεων, συχνά ακραίων.

Μια κοινωνία που πέρασε οκτώ χρόνια κρίσης και μεγάλων θυσιών.

Αλλά έχει μεγάλη διαφορά το πρόσημο της πολιτικής κάθε φορά.

Γιατί στη δική μας κυβέρνηση έλαχε ο κλήρος να βγάλουμε την Ελλάδα από τη κρίση, και πράγματι αναγκαστήκαμε να υιοθετήσουμε πολιτικές δημοσιονομικής πειθαρχίας. Εντούτοις όμως μειώσαμε το ποσοστό των νοικοκυριών που βρίσκονταν κάτω από το κατώφλι της φτώχειας.

Το παραλάβαμε στο 21,4% το 2015 και το παραδώσαμε στο 17,9% το 2019.

Και πετύχαμε μεγάλη βελτίωση στο δείκτη οικονομικής ανισότητας.

Αντιθέτως η κυβέρνηση Μητσοτάκη που τα βρήκε όλα στρωμένα, έξω από τα μνημόνια και σε συνθήκες οικονομικής χαλάρωσης, αύξησε το ποσοστό της φτώχειας από το 17,9% στο 19,6% το 2024.

Και την ίδια στιγμή άνοιξε το δρόμο για τρομακτικά υπερκέρδη στις μεγάλες επιχειρήσεις.

Οι δέκα μεγαλύτερες εισηγμένες στο Χρηματιστήριο είχαν πέρυσι ρεκόρ δεκαπενταετίας στα κέρδη, με 11,5 δις συνολικά.

Αυτή είναι η Ελλάδα σήμερα.

Η Ελλάδα που, όπως έλεγε ο ποιητής, ‘όπου και να ταξιδέψω με πληγώνει.’

Η Ελλάδα των μεγάλων ανισοτήτων που έμεινε μεν στην Ευρώπη, αλλά αποκλίνει διαρκώς από την Ευρώπη.

Με όρους αγοραστικής δύναμης, 30% κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, να συναγωνίζεται μονάχα τη Βουλγαρία.

Με ένα κοινωνικό κράτος που συρρικνώνεται.

Με νοσοκομεία και σχολεία που απαξιώνονται.

Την ίδια στιγμή που διαφημίζεται και προωθείται με κάθε τρόπο η κερδοσκοπία στους ευαίσθητους αυτούς τομείς της κοινωνικής προστασίας.

Αν, δε, συνυπολογίσει κανείς και τα πλήγματα στην ανεξαρτησία της δικαιοσύνης, στη λειτουργία των ανεξάρτητων αρχών, στον πλουραλισμό των μέσων ενημέρωσης,

αν συνυπολογίσει τη διαφθορά, το τρομακτικό μέγεθος των απευθείας αναθέσεων που είναι πλέον οι τρείς στις τέσσερις δημόσιες συμβάσεις και το γεγονός ότι το 87% των κονδυλίων του Ταμείου Ανάκαμψης έχει πάει σε μόλις 2% των εταιρειών της χώρας,

τότε θα συνειδητοποιήσει ότι ο όρος Βαλκανιοποίηση που χρησιμοποίησα τις προάλλες, είναι μάλλον επιεικής.

Άλλωστε η σχέση μας με την Ευρώπη εξελίσσεται όλο και περισσότερο σε σχέση με τις εισαγγελικές αρχές της.

Μια με το σκάνδαλο του Predator, την άλλη με αυτό του ΟΠΕΚΕΠΕ για τις αγροτικές ενισχύσεις και φυσικά με όσα εκτυλίχθηκαν με την απόπειρα συγκάλυψης στις δύο τραγωδίες των Τεμπών και της Πύλου.

Όλα αυτά, κατά την εκτίμησή μου, δεν είναι αποτέλεσμα κάποιου πολιτικού λάθους.

Είναι αποτέλεσμα μιας πολιτικής που συνδέει σχεδιασμένα και επίμονα την ανάπτυξη με τον πλουτισμό των λίγων σε βάρος της ζωής των πολλών.

Που μειώνει για παράδειγμα δραστικά τη φορολόγηση της μεγάλης ακίνητης περιουσίας και των μερισμάτων και κρατάει στις κορυφαίες θέσεις της Ευρώπης τη φορολόγηση της μισθωτής εργασίας.

Και διατηρεί ως σαθρό θεμέλιο όλων αυτών, το ίδιο παραγωγικό μοντέλο, παρασιτικό και κοντόφθαλμο εν πολλοίς, που οδήγησε την Ελλάδα στην καταστροφική κρίση του 2010.

Και που πολύ φοβάμαι, στο βαθμό που οι όροι αυτής της κρίσης παραμένουν αναλλοίωτοι, τότε προετοιμάζουν και την επόμενη.

Για αυτό και κανένας προοδευτικός, δημοκρατικός άνθρωπος, ιδιαίτερα όταν του έχει αποδοθεί από τους πολίτες η ευθύνη της δημόσιας παρουσίας, δεν μπορεί σε συνθήκες όπως οι σημερινές να σωπαίνει.

Από όποια θέση κι αν βρίσκεται.

Με τη διεθνή ρευστότητα να πολλαπλασιάζει ακόμα και υπαρξιακούς κινδύνους.

Με την κοινωνία σε απογοήτευση και παράλυση.

Με την οικονομία να οδηγείται σε τοίχο.

Με την αντιπολίτευση να μην μπορεί να προβάλει μια αξιόπιστη και ρεαλιστική εναλλακτική λύση στις πολιτικές που βαθαίνουν τα κάθε λογής χάσματα.

Δεν υπάρχει δυστυχώς κανένα μαγικό κλειδί για να ανοίξουμε την πόρτα μιας άλλης Ελλάδας.

Πρέπει το κλειδί να το βρούμε ή να το δημιουργήσουμε όλοι μαζί.

Χρειάζεται ένα νέο εθνικό σχέδιο ανάταξης και ανασυγκρότησης με ορίζοντα πενταετίας.

Με στόχο την ανάπτυξη, την ανθεκτικότητα, την ασφάλεια αλλά και τη δικαιοσύνη, τους θεσμούς, τη δημοκρατία.

Με στόχο την εμπιστοσύνη και την αλληλεγγύη.

Αλλά πρωτίστως αυτό που χρειάζεται είναι ένα νέο όραμα που θα εμπνεύσει και θα κινητοποιήσει.

Τους εργαζόμενους, τους νέους, τους ελεύθερους επαγγελματίες και τους παραγωγούς.

Τον κόσμο της εργασίας, της δημιουργίας, της υγιούς επιχειρηματικότητας.

Μια νέα ανάγνωση της πραγματικότητας και του δρόμου για να την αλλάξουμε.

Ένα νέο κοινωνικό και πολιτικό κύμα, που θα συνενώσει αποτελεσματικά τα πολύχρωμα κινήματα αντίστασης και με πυξίδα τις ανάγκες της πατρίδας θα δώσει κίνητρο, έμπνευση, εναλλακτική στους κουρασμένους πολίτες.

Ένας νέος πατριωτισμός, τολμώ να πω.

Με χαρακτηριστικά που θα δίνουν απάντηση στις προκλήσεις και τους κινδύνους της εποχής μας.

Ένας νέος πατριωτισμός απέναντι στην ολιγαρχία και τη κλεπτοκρατία.

Από τη μια η πατρίδα μας από την άλλη τα πλούτη τους.

Αυτή είναι η σύγχρονη διαχωριστική γραμμή.

Απέναντι σε πολιτικές και πρακτικές που οξύνουν τις ανισότητες και το άδικο.

Ένας νέος πατριωτισμός στην Ελλάδα, που θα συναντηθεί όμως με αντίστοιχα κινήματα στην Ευρώπη, τις ΗΠΑ και τον κόσμο.

Γιατί θα συγκροτείται στη βάση της δημοκρατίας, της δικαιοσύνης, της αλληλεγγύης και του ουμανισμού.

Ένας νέος πατριωτισμός σε κάθε χώρα ξεχωριστά και ένας νέος διεθνισμός, για το συντονισμό της δράσης μας σε μια παγκοσμιοποιημένη κοινωνία και οικονομία.

Χρειαζόμαστε λοιπόν ένα τέτοιο νέο όραμα και ένα τέτοιο νέο κίνημα.

Μια ηθική, κοινωνική και πολιτική πρωτοβουλία που θα διατρέχει όλα τα προοδευτικά κόμματα, θα αγγίζει όσους έχουν γυρίσει τη πλάτη στο πολιτικό σύστημα, θα απαντά στην ακροδεξιά δημαγωγία και θα δίνει κίνητρο στους πολίτες να σηκωθούν από τον καναπέ.

Δίνοντας νόημα και υπόσταση στη δημοκρατία και τη δικαιοσύνη.

Και αυτός είναι ένας στόχος για τον όποιο αξίζει να δώσουμε τις δυνάμεις μας».