Η Νέα Αριστερά διοργανώνει πολιτική εκδήλωση με θέμα: “ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΜΕΤΑΒΑΣΗ – ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ – ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΤΗΣ ΔΕΞΙΑΣ ΚΑΙ Η ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΔΙΕΞΟΔΟΣ”

ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ / Πολιτική εκδήλωση με θέμα: “ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΜΕΤΑΒΑΣΗ – ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ – ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΤΗΣ ΔΕΞΙΑΣ ΚΑΙ Η ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΔΙΕΞΟΔΟΣ” 

Στην Πλατεία Αυδή, 16 Ιουνίου 2026, στις 19:30

Ομιλητές: 

• Π. Πέρκα (Κριτική της ενεργειακής πολιτικής της ΝΔ) 


• Ι. Σινιγάλιας (Γεωστρατηγικοί ανταγωνισμοί στην Ανατολική Μεσόγειο)\


• Γ. Παρασκευόπουλος (Πως πετυχαίνεις την ενεργειακή μετάβαση)


• Γ. Σταμπουλής (Μπορεί να γίνει η ενέργεια φθηνότερη;)
  
  Χαιρετίζουν: 


• Γαβριήλ Σακελλαρίδης, γραμματέας της ΚΕ της Νέας Αριστεράς


• Κωνσταντίνος Παπακωνσταντίνου, συμπρόεδρος Πράσινοι-Οικολογία

"Τρικυμία" στον ΣΥΡΙΖΑ: Μάχη επιβίωσης και "κλειστές πόρτες" στην ΕΛ.Α.Σ. του Τσίπρα - Στα έδρανα των "ανεξάρτητων" οι αποχωρούντες!

Η διάλυση των δύο κοινοβουλευτικών ομάδων της Αριστεράς - ΝΕΑΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ και ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ - θα αφήσουν έλέυθερο το πεδίο στην κυβέρνηση Μητσοτάκη για το υπόλοιπο της κοινοβουλευτικής περιόδου...

Πολλοί βουλευτές και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ στρέφουν ανοιχτά το βλέμμα τους προς τις κινήσεις του Αλέξη Τσίπρα, δημιουργώντας τάσεις φυγής ή εσωκομματικής διαφοροποίησης.

____________________________

Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και η ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ όπως και αναμένονταν είναι οι δεξαμενές της νέας «συμπαταξης», οδηγώντας σε διάλυση τους δύο εναπομείναντες σχηματισμούς της Αριστεράς στο Κοινοβούλιο. Δεξαμενές από τις οποίες θα "αντληθούν" οι αρεστοί προς την ΕΛ.Α.Σ., αλλά ταυτόχρονα θα διαλυθούν δύο κοινοβουλευτικές ομάδες της Αριστεράς, αφήνοντας έλέυθερο το πεδίο στην κυβέρνηση Μητσοτάκη για το υπόλοιπο της κοινοβουλευτικής περιόδου.

Αν στη ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ το τοπίο φαίνεται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, να ξεκαθαρίζει την  ερχόμενη Τρίτη, στον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ το μεγάλο «ξεκαθάρισμα λογαριασμών» μετατίθεται τέσσερις ημέρες αργότερα, το Σάββατο, στη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής, με το κόμμα να δίνει πλέον ξεκάθαρη μάχη επιβίωσης.

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Σωκράτης Φάμελλος, αναζητά δίαυλο επικοινωνίας και τρόπο συνεννόησης με τον Αλέξη Τσίπρα, καθώς γνωρίζει ότι η πλειονότητα των στελεχών του επιθυμεί τη συμπόρευση με το νέο σχήμα. Ωστόσο, η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ βρίσκεται αντιμέτωπη με μια πολύ σκληρή πραγματικότητα, καθώς οι πόρτες της οδού Αμαλίας, όπου στεγάζεται το κόμμα Τσίπρα, παραμένουν κλειστές!

Όπως ξεκαθάρισε και ο αναπληρωτής εκπρόσωπος του κόμματος «ΕΛ.Α.Σ», το μήνυμα προς τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ είναι σαφές: «Ελάτε ένας ένας, χωρίς να περιμένετε αξιώματα». Στο πλαίσιο αυτό, όσοι βλέπουν ότι δύσκολα θα γίνονταν αποδεκτοί ως ομάδα, πιέζουν για μια συντεταγμένη συμπόρευση που προς το παρόν δεν υφίσταται, ενώ άλλοι προκρίνουν τη μεμονωμένη προσχώρηση.

ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ: Το εσωτερικό μέτωπο και ο κίνδυνος «εξαΰλωσης»

Ο Σωκράτης Φάμελλος καλείται να πάρει κρίσιμες αποφάσεις, γνωρίζοντας ότι στη συνεδρίαση του Σαββάτου θα βρει απέναντί του μια ισχυρή ομάδα βουλευτών και στελεχών, όπως η Ρένα Δούρου, ο Νίκος Παππάς και ο Παύλος Πολάκης.

Τα στελέχη αυτά απορρίπτουν το σενάριο της προσχώρησης στον Αλέξη Τσίπρα και προκρίνουν την αυτόνομη κάθοδο του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ στις εκλογές, ή εναλλακτικά, τη συνεργασία με άλλες παραδοσιακές δυνάμεις και προσωπικότητες της Αριστεράς, αναφέροντας ενδεικτικά ονόματα όπως ο Νίκος Κοτζιάς και η Λούκα Κατσέλη. Η συγκεκριμένη τάση εκτιμά ότι ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ μπορεί να διατηρήσει δυνάμεις άνω του 3% και να εξασφαλίσει την είσοδό του στη Βουλή.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Χρήστου Τσιγουρή για το OPEN, η εβδομάδα που ξεκινά θεωρείται η πιο κρίσιμη των τελευταίων ετών, καθώς ο κίνδυνος της εξαΰλωσης για τον ΣΥΡΙΖΑ είναι πλέον υπαρκτός.

Οι ανεξάρτητοι της Αριστεράς στη Βουλής

Το κοινοβουλευτικό σκηνικό μεταβάλλεται συνεχώς, καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ έχει ήδη υποστεί διαδοχικές απώλειες βουλευτών από προηγούμενες εσωκομματικές κρίσεις. Η εμφάνιση της ΕΛ.Α.Σ. του Τσίπρα αναμένεται να λειτουργήσει ως πόλος έλξης για επιπλέον βουλευτές που επιθυμούν να ενταχθούν σε ένα ευρύτερο, ενωτικό σχήμα της Κεντροαριστεράς, αυξάνοντας τον συνολικό αριθμό στον "σάκο" των ανεξάρτητων της Βουλής από τον οποίον ο ηγέτης της ΕΛ.Α.Σ. θα επιλέξει τους αρεστούς!

επιμέ,εια αύνταξης Σπύρος Γκανής

Στην Βουλή το ρεπορτάζ του BBC για τα pushbacks στον Έβρο από την Νέα Αριστερά

Ερώτηση σχετικά με το ρεπορτάζ του BBC που αναφέρονταν σε επαναπροωθήσεις στο Έβρο με την χρήση παρακρατικών ομάδων, έχει καταθέσει η Νέα Αριστερά..

«Είναι σε γνώση του Υπουργείου οι καταγγελίες του BBC περί χρήσης παρακρατικών ομάδων «μισθοφόρων» για επαναπροωθήσεις στον Έβρο; Έχει διεξαχθεί οποιαδήποτε εσωτερική έρευνα για τα συγκεκριμένα περιστατικά και ποια είναι τα πορίσματά της; Υπάρχουν ενδείξεις ή καταγγελίες για συμμετοχή κρατικών οργάνων στις πρακτικές αυτές;...», αναφέρεται μεταξύ άλλων στην ερώτηση της Νέας Αριστεράς.

Υπενθυμίζετα όττ το BBC σε ρεπορτάζ στις 14/04/2026, αποκάλυψε οργανωμένο σύστημα παράνομων επαναπροωθήσεων (pushbacks) στον Έβρο, στο οποίο η ελληνική αστυνομία στρατολογεί μετανάστες ως ανεπίσημους «μισθοφόρους»

Ερώτηση σχετικά με το ρεπορτάζ του BBC που αναφέρονταν σε pushbacks στο Έβρο με την χρήση παρακρατικών ομάδων αποτελούμενων από μετανάστες κατέθεσε στην Βουλή η ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ. Η ερώτηση υπογράφεται από 9 βουλευτές του κόμματος.

Πρόκειται για τους Θεοπίστη Πέρκα, Σία Αναγνωστοπούλου, Θοδωρή Δρίτσα, Ζειμπέκ Χουσείν, Νάσο Ηλιόπουλο, Δημήτρη Τζανακόπουλο, Μερόπη Τζούφη, Ευκλείδη Τσακαλώτο και Θεανώ Φωτίου.

Σύμφωνα με ανακοίνωσή του κόμματος η ερώτηση απευθύνεται στους υπουργούς Μετανάστευσης & Ασύλου και Προστασίας του Πολίτη. Επισημαίνουν πως «σύμφωνα με πρόσφατη εκτενή έρευνα του BBC, αποκαλύπτεται ένα ιδιαίτερα ανησυχητικό σύστημα παράνομων επαναπροωθήσεων στα σύνορα του Έβρου, στο οποίο φέρονται να εμπλέκονται όχι μόνο κρατικά όργανα, αλλά και παρακρατικές ομάδες «μισθοφόρων», αποτελούμενες από μετανάστες που στρατολογούνται για να επαναπροωθούν βίαια άλλους μετανάστες και πρόσφυγες προς την Τουρκία.Το δημοσίευμα στηρίζεται σε μαρτυρίες, εσωτερικά έγγραφα και καταθέσεις, σύμφωνα με τα οποία οι ομάδες αυτές δρουν υπό την καθοδήγηση ή την ανοχή κρατικών αρχών. Περιγράφονται πρακτικές ωμής βίας, όπως ξυλοδαρμοί μέχρι λιποθυμίας, ληστείες, εξευτελιστικοί σωματικοί έλεγχοι, ακόμη και καταγγελίες για σεξουαλικές επιθέσεις σε βάρος ευάλωτων προσώπων».

Τονίζουν επίσης ότι «εφόσον οι καταγγελίες αυτές ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, πρόκειται για κατάφωρη παραβίαση: Της αρχής της μη επαναπροώθησης (non-refoulement), όπως κατοχυρώνεται στη Σύμβαση της Γενεύης, των άρθρων 2 και 3 της Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (δικαίωμα στη ζωή και απαγόρευση βασανιστηρίων), καθώς και της σχετικής νομολογίας του Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου που απαγορεύει ρητά τις συλλογικές επαναπροωθήσεις και την έκθεση ανθρώπων σε απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση.

Τα ερωτήματα που θέτουν οι 9 βουλευτές της Νέας Αριστεράς είναι τα εξής:

«Είναι σε γνώση του Υπουργείου οι καταγγελίες του BBC περί χρήσης παρακρατικών ομάδων «μισθοφόρων» για επαναπροωθήσεις στον Έβρο;

Έχει διεξαχθεί οποιαδήποτε εσωτερική έρευνα για τα συγκεκριμένα περιστατικά και ποια είναι τα πορίσματά της;

Υπάρχουν ενδείξεις ή καταγγελίες για συμμετοχή κρατικών οργάνων στις πρακτικές αυτές;

Ποια μέτρα έχουν ληφθεί για τη διασφάλιση της τήρησης της αρχής της μη επαναπροώθησης και των θεμελιωδών δικαιωμάτων στα σύνορα;

Πώς διασφαλίζεται ότι δεν εκχωρούνται αρμοδιότητες επιβολής του νόμου σε παρακρατικές ομάδες;

Έχουν ενημερωθεί οι αρμόδιοι ευρωπαϊκοί θεσμοί και ποια είναι η συνεργασία με τη Frontex ως προς τη διερεύνηση των καταγγελιών;» 

VouliWatch                                                                                                                                     Επιμέλεια: Σπύρος Γκανής

Λούκα Κατσέλη: «Σε κίνδυνο η χώρα και η δημοκρατία – Ευθύνη όλων η μεγάλη υπέρβαση – Λάθος η αυτόνομη πορεία του ΠΑΣΟΚ» (ηχητικό)

Συνέντευξη της Λούκα Κατσέλη στον ρ/σ "ΑΘΗΝΑ 9,84" και στον Γιώργο Μελιγγώνη για την ανάγκη συνεργασιών, συμπράξεων και προγραμματικών συγκλίσεων, προεκλογικά.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, η ΝΕΑ  ΑΡΙΣΤΕΡΑ,  και το εκκολαπτόμενο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα, ξεπερνώντας προσωπικές αντιθέσεις και σε προγραμματική βάση, θα έπρεπε να απευθύνουν κάλεσμα στις κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις για να συγκροτήσουν ψηφοδέλτιο νίκης, με τη βοήθεια ανεξάρτητων προσωπικοτήτων.  Ένα ψηφοδέλτιο νίκης που χρειάζεται για να δώσει προοπτική αν όντως θέλουμε να αλλάξουμε τις πολιτικές».

Προτροπή στον Αλέξη Τσίπρα να ξεκαθαρίσει τη θέση του απηύθυνε η πρώην υπουργός και ομότιμη καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Αθηνών, Λούκα Κατσέλη, ασκώντας παράλληλα κριτική στην απόφαση του ΠΑΣΟΚ για αυτόνομη πορεία στις εκλογές.

Με αφορμή τη νέα δικογραφία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας που εμπλέκει έντεκα κυβερνητικούς βουλευτές στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, τη δυσώδη υπόθεση των υποκλοπών, αλλά και όσα συντελέστηκαν στο έγκλημα των Τεμπών κυρίως με την απόπειρα συγκάλυψης, η κα Κατσέλη αναφέρθηκε μέσω του Αθήνα 9,84 και της συνέντευξής της στον Γιώργο Μελιγγώνη, στην ανάγκη συνεργασιών, συμπράξεων και προγραμματικών συγκλίσεων, προεκλογικά.

*Για τις συνεργασίες

«Ζούμε μια πολιτική, οικονομική, κοινωνική και πολιτισμική δυστοπία. Αυτό δεν είναι μόνο ελληνικό, αλλά και διεθνές φαινόμενο. Με πολλούς να υποφέρουν, να βρίσκονται σε καθεστώς ανασφάλειας, με το πολιτικό σύστημα -συνολικά- να έχει καταστεί αναξιόπιστο, η Δημοκρατία έχει υποκατασταθεί από μια αυταρχική ψηφιακή Δημοκρατία, η οποία εξυπηρετεί τα συμφέροντα των λίγων.

Το ζητούμενο είναι πώς θα εξασφαλίσουμε αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης και ποια Ελλάδα θέλουμε να διαμορφώσουμε αξιακά στην επόμενη δεκαετία ώστε να αισθανθούμε πιο ασφαλείς για να προγραμματίσουμε το μέλλον.

Αν αυτά απασχολούν τους πολλούς, ανεξαρτήτως κομματικής τοποθέτησης, είναι ξεκάθαρη η ευθύνη όλων όσοι μετέχουν στα κοινά να διαμορφώσουμε ένα πολιτικό πλαίσιο με ιδεολογικό πρόσημο, για να διεκδικήσουμε καλύτερη ζωή.

Η προοδευτική παράταξη στο σύνολό της πρέπει να επικεντρωθεί στα θέματα διαφάνειας και παραγωγικού μετασχηματισμού σε μια στρατηγική, η οποία να εγγυάται ασφάλεια, αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης και δημοκρατικούς θεσμούς στον Ελληνισμό.

Το θέμα είναι πώς οργανώνεσαι με δεδομένο τον κατακερματισμό του πολιτικού σκηνικού. Τι δηλαδή μπορεί να γίνει προκειμένου να υπάρξει ψηφοδέλτιο κύρους, που θα μπορεί να προσελκύσει την ψήφο των πολιτών οι οποίοι ασπάζονται προοδευτικές ιδέες».

*Τα βήματα στον οδικό χάρτη – Το προγραμματικό, πρώτο προαπαιτούμενο

«Αρχικά, χρειάζεται προγραμματική σύγκλιση με συγκεκριμένες παρεμβάσεις που να μπορούν να υπογράψουν οι προοδευτικές δυνάμεις. Σε μια διημερίδα για την παραγωγική Ελλάδα, που διοργανώθηκε τον Οκτώβριο, είχα την ευκαιρία να διαπιστώσω ότι ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ και ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ έχουν συγκλίνουσες θέσεις σε πολλά θέματα. Θέσεις που επείγει να επικοινωνηθούν με μια εμβληματική κίνηση προγραμματικής σύγκλισης. Διότι,  ακόμη και αν κατέβει αυτόνομα κάθε κόμμα, θα χρειαστούν συγκλίσεις εκ των υστέρων για το σχηματισμό κυβέρνησης, αφού δεν θα επιτευχθεί αυτοδυναμία …. Αναγκαστικά, λοιπόν αυτή συνεργασία που θα γίνει μετεκλογικά γιατί να μη γίνει προεκλογικά ώστε να επιτευχθεί και ώσμωση μεταξύ των μελών των κομμάτων, αλλά και ανάμεσα στις κοινωνικές δυνάμεις».

Το οργανωτικό και πολιτικό κομμάτι

«Μπορούν άραγε τα υφιστάμενα κόμματα να συναινέσουν σε μια συνεργασία εν όψει εκλογών έστω και σε μεταβατικό στάδιο;»

Σύμπραξη κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων στη βάση για ένα κοινό ψηφοδέλτιο νίκης

«Λάθος η αυτόνομη κάθοδος  του ΠΑΣΟΚ αυτή τη στιγμή. Κατανοώ τις πιέσεις μέσα σε κάθε κόμμα για διεύρυνση της επιρροής του, αλλά απαιτείται  υπέρβαση γιατί κινδυνεύουν η χώρα και η δημοκρατία.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, η μισή ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ με το επονομαζόμενο Προεδρικό της κομμάτι και το εκκολαπτόμενο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα, ξεπερνώντας προσωπικές αντιθέσεις και σε προγραμματική βάση, θα έπρεπε να απευθύνουν κάλεσμα στις κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις για να συγκροτήσουν ψηφοδέλτιο νίκης,  με τη βοήθεια ανεξάρτητων προσωπικοτήτων. Ένα ψηφοδέλτιο νίκης που χρειάζεται για να δώσει προοπτική αν όντως θέλουμε να αλλάξουμε τις πολιτικές».

*Με βλέπω ως καταλύτη στην πορεία βελτίωσης των συνθηκών διαβίωσης, αποφυγής κρίσεων και σύμπραξης δυνάμεων

«Από το 2012 πήρα τη στρατηγική απόφαση να μην ενταχθώ σε κομματικό μηχανισμό προβλέποντας την επερχόμενη πολυδιάσπαση. Δυστυχώς, σήμερα στη χώρα μας λείπει η κουλτούρα συνεργασίας και βλέπω τον εαυτό μου ως καταλύτη σε μια πορεία βελτίωσης των συνθηκών διαβίωσης, αποφυγής κρίσεων και σύμπραξης δυνάμεων που να μπορεί να κάνουν τη διαφορά και να δώσουν ελπίδα στον κόσμο. Άρα, με βλέπω να υποστηρίζω οποιασδήποτε κίνηση με αυτό το στόχο. Είτε πρόκειται για προγραμματική σύγκλιση, πολιτική συνεργασία ή κινητοποίηση κοινωνικών δυνάμεων».

*Να ξεκαθαρίσει τη θέση του ο Αλέξης Τσίπρας.

«Πρέπει κι εκείνος να ξεκαθαρίσει τη θέση και τα βήματά του γιατί όλοι όσοι έχουμε κάνει εκλογικές διαδικασίες, ξέρουμε πως  στην πολιτική έχει σημασία ο χρόνος. Δεν μπορεί να περιμένει ο χώρος. Χρειάζεται ενημέρωση και μόνο εν τη ενώσει υπάρχει ισχύς».

*Για την πορεία της οικονομίας εν μέσω του πολέμου στη Μέση Ανατολή

«Περνάμε μια βαθύτατη οικονομική κρίση, η οποία προϋπήρχε και θα οξυνθεί(…). Παρά τις κυβερνητικές ανακοινώσεις ότι είμαστε μια εύρωστη οικονομία, υπάρχει πρόβλημα καθώς δεν φροντίσαμε διαχρονικά να οργανωθεί ο παραγωγικός ανασχηματισμός της χώρας. Αν δεν υποκατασταθούν οι εισαγωγές και δεν βελτιωθεί παράλληλα η παραγωγικότητα, σύντομα ή αργότερα, θα έρθουν  κρίσεις. Αν ήταν αυτό το ζητούμενο στην χρηματοπιστωτική κρίση του 2010, όπως και σήμερα, καταλαβαίνουμε πως οι αυξάνονται ραγδαία οι κίνδυνοι νέων κρίσεων».

πηγή: athina984.gr

επιμέλεια Σπύρος Γκανής

Νέα Αριστερά: Μεθοδεύεται η παραγραφή του σκανδάλου Predator

ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ: «Αν το σκάνδαλο των υποκλοπών κλείσει με παραγραφή, δεν θα πρόκειται για αδυναμία του συστήματος. Θα πρόκειται για συνειδητή συγκάλυψη ενορχηστρωμένο από την κυβέρνηση Μητσοτάκη»

 

Μετά την καταδίκη των τεσσάρων βασικών κατηγορουμένων, το δικαστήριο ζήτησε την επέκταση των κατηγοριών σε ακόμη εννέα πρόσωπα, καθώς και τη διερεύνηση κακουργηματικών πράξεων. Πρόκειται για πρόσωπα-κλειδιά, άμεσα συνδεδεμένα με το δίκτυο των εταιρειών που διακινούσαν το Predator.

 

Ενώ η κυβέρνηση επιλέγει να ασχολείται με την επικαιρότητα της επιφάνειας και να αποπροσανατολίζει τη δημόσια συζήτηση, το σκάνδαλο των υποκλοπών οδηγείται βήμα-βήμα στην παραγραφή.Και όμως, αντί να κινηθούν άμεσα οι προβλεπόμενες διαδικασίες ώστε να αποτραπεί η παραγραφή, παρατηρείται μια αδικαιολόγητη αδράνεια.

Οι πράξεις αυτές είναι πλημμελήματα και παραγράφονται μέσα σε πέντε χρόνια. Αυτό σημαίνει ότι ήδη από τις αρχές του 2026 ξεκίνησε η μαζική παραγραφή τους, καθώς τα περισσότερα περιστατικά εντοπίζονται στο πρώτο εξάμηνο του 2021. Κάθε μέρα που περνά, νέες αξιόποινες πράξεις σβήνουν οριστικά.

Αντί για άμεση άσκηση διώξεων και επίδοση κλήσεων, η δικογραφία μεταφέρεται από υπηρεσία σε υπηρεσία, με αποτέλεσμα να χάνεται πολύτιμος χρόνος.

Την ίδια στιγμή, ακόμη και η διερεύνηση για κατασκοπία κινδυνεύει να υποβαθμιστεί σε πλημμέλημα, οδηγώντας και αυτή στην παραγραφή, εφόσον δεν υπάρξει ουσιαστική αναβάθμιση των κατηγοριών και συνεργασία των εμπλεκομένων.

H Νέα Αριστερά λέει ξεκάθαρα: Αν το σκάνδαλο των υποκλοπών κλείσει με παραγραφή, δεν θα πρόκειται για αδυναμία του συστήματος. Θα πρόκειται για συνειδητή συγκάλυψη ενορχηστρωμένο από την κυβέρνηση Μητσοτάκη

πηγή: neaaristera.gr

ΟΠΕΚΕΠΕ: ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ζητούν προανακριτική για Μάκη Βορίδη και Λευτέρη Αυγενάκη

Τι αναφέρουν στο πόρισμα που κατέθεσαν τα δύο κόμματα, ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και Νέα Αριστρα στην Εξεταστική Επιτροπή.

    Πολιτική ευθύνη» καταλογίζουν στο κοινό πόρισμα τους ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ και ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ για την Εξεταστική Επιτροπή διερεύνησης ζητημάτων σχετικά με τον ΟΠΕΚΕΠΕ.τα δύο κόμματα ένουν στην άποψή του για σύσταση Προανακριτικής Επιτροπής κατά των Βορίδη και Αυγενάκη...

Την παραπομπή των Μάκη Βορίδη και Λευτέρη Αυγενάκη σε προανακριτική Επιτροπή για την διερεύνηση αδικημάτων κακουργηματικού χαρακτήρα προτείνει το πόρισμα που κατάθεσαν από κοινού στην Εξεταστική Επιτροπή για τον ΟΠΕΚΕΠΕ ο ΣΥΡΙΖΑ και η Νέα Αριστερά.

Τα δύο κόμματα παραθέτουν σειρά αδικημάτων που εκτιμούν ότι προέκυψαν για τους δύο πρώην υπουργούς Αγροτικής Ανάπτυξης από τις εργασίες της Εξεταστικής Επιτροπής τους τελευταίους 5 μήνες. Τα αδικήματα που προτείνουν να εξεταστούν αν τελέστηκαν είναι τα ίδια και για τους δύο υπουργόυς:

Συνέργεια σε κατάχρηση κατά των οικονομικών συμφερόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και,

Ηθική αυτουργία στην τέλεση κατάχρησης κατά των οικονομικών συμφερόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα οποία υπάγονται στο εθνικό δίκαιο τυποποιούνται και τιμωρούνται ως:

• Συνέργεια σε κακουργηματική απιστία κατά των οικονομικών συμφερόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τελεσθείσα από κοινού και κατ’ επανάληψη, με ζημία άνω των 120.000 ευρώ (άρθρο. 390 παρ.1 και 2 σε συνδ. με άρθρο. 47 ΠΚ)


• Hθική αυτουργία σε κακουργηματική απιστία κατά των οικονομικών συμφερόντων της Ε.Ε., τελεσθείσα από κοινού και κατ’ επανάληψη, με ζημία άνω των 120.000 ευρώ. (άρθρο. 390 παρ.1 και 2 σε συνδ. με άρθρο. 46 παρ. 1 ΠΚ), καθώς και για οποιοδήποτε άλλο έγκλημα προκύψει, κατά την διενεργηθησόμενη Προκαταρκτική Εξέταση.

Όπως επισημαίνεται για τους δύο υπουργούς «ο Μάκης Βορίδης, κατά τη θητεία του, δεν διασφάλισε ουσιαστική εποπτεία, δεν επέβαλε αποτελεσματικούς ελέγχους και – σύμφωνα με τα στοιχεία – δεν ανέκοψε ένα σύστημα που δημιουργούσε τεχνητές προϋποθέσεις λήψης ενισχύσεων». Επίσης «ο Λευτέρης Αυγενάκης, αντί να προχωρήσει σε εξυγίανση, φέρεται να διατήρησε ένα πλαίσιο διοικητικής αστάθειας, με πιέσεις για αποδεσμεύσεις μπλοκαρισμένων ΑΦΜ και πληρωμές, ενώ εκκρεμούσαν έλεγχοι».

s.g.

Θεανώ Φωτίου: «Αμεση ανάγκη μια Τράπεζα Κοινωνικής Στέγης,» συνέντευξη στην «Εφ.Συν»

ΘΕΑΝΩ ΦΩΤΙΟΥ βουλευτής Β3 Νότιου Τομέα Αθήνας, ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

    H Ελλάδα σήμερα βιώνει τη μεγαλύτερη στεγαστική κρίση από όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Βρίσκονται σε κρίση σχεδόν 1 στα 3 νοικοκυριά διότι ξοδεύουν πάνω από το 40% του εισοδήματός τους για στέγαση (ενοίκιο ή δόση στεγαστικού δανείου, λογαριασμούς, θέρμανση κ.λπ.), δηλώνει η Θεανώ Φωτίου στη συνέντευξή της στην «Εφ.Συν»

«Ηκοινωνική αντιπαροχή που εξαγγέλλει σε κάθε ΔΕΘ ο κ. Μητσοτάκης έχει καταντήσει το ανέκδοτο της στεγαστικής κρίσης», λέει στην «Εφ.Συν.» η βουλευτής της Νέας Αριστεράς, Θεανώ Φωτίου, που πέρα από το έντονο αποτύπωμα που έχει αφήσει στην κοινωνική πολιτική ως πρώην αναπληρώτρια υπουργός Κοινωνικής Αλληλεγγύης, ως καθηγήτρια, αρχιτέκτων και ερευνήτρια αστικού σχεδιασμού γνωρίζει και από επιστημονική σκοπιά τις προκλήσεις της στεγαστικής πολιτικής. Απορρίπτει το κυβερνητικό νομοσχέδιο για την «κοινωνική αντιπαροχή» που έρχεται προς ψήφιση την ερχόμενη εβδομάδα, χαρακτηρίζει ταξική την κυβερνητική στεγαστική πολιτική και προβάλλει ως κεντρική πρόταση της Νέας Αριστεράς τη δημιουργία Τράπεζας Κοινωνικής Στέγης.

Ακολουθεί η συνέντευξη στην «Εφ.Συν»

• Τι πιστεύετε ότι ώθησε την κυβέρνηση Μητσοτάκη να στραφεί, έστω και κατ’ επίφαση, στην «κοινωνική αντιπαροχή», όπως τη βαφτίζει το νομοσχέδio;

► Επικοινωνιακοί και μόνο είναι οι λόγοι που ωθούν τη Ν.Δ. να νομοθετήσει τη δήθεν κοινωνική αντιπαροχή. Διότι:

Πρώτον, η Ελλάδα σήμερα βιώνει τη μεγαλύτερη στεγαστική κρίση από όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Βρίσκονται σε κρίση σχεδόν 1 στα 3 νοικοκυριά διότι ξοδεύουν πάνω από το 40% του εισοδήματός τους για στέγαση (ενοίκιο ή δόση στεγαστικού δανείου, λογαριασμούς, θέρμανση κ.λπ.). Επρεπε να δείξει ο κ. Μητσοτάκης στη ΔΕΘ ότι κάτι κάνει για αυτό το οξύτατο κοινωνικό πρόβλημα.

Και δεύτερον, ο κ. Μητσοτάκης ψήφισε την κοινωνική αντιπαροχή το 2022 και από τότε σε κάθε ΔΕΘ ανακοινώνει ότι στους επόμενους 3 μήνες αρχίζει. Κατάντησε το ανέκδοτο της στεγαστικής κρίσης. Φέτος θα πει πάλι ότι αρχίζει διότι ξαναψηφίστηκε στη Βουλή. Χρησιμοποιεί τον πιασάρικο τίτλο «κοινωνική αντιπαροχή» για να πει ότι κάνει κοινωνικές κατοικίες. Ομως ούτε πρόκειται για αντιπαροχή, αφού δεν τη διαχειρίζεται το Δημόσιο αλλά ο εργολάβος που εισπράττει τα ενοίκια, ούτε είναι «κοινωνική» κατοικία, διότι το «κοινωνικό» ενοίκιο δεν καθορίζεται με βάση τα εισοδήματα των μελλούμενων ενοικιαστών αλλά από την τιμή της αγοράς. Ακόμη πιο άθλιο είναι ότι το νομοσχέδιο αποκλείει ευάλωτους, φτωχούς και φοιτητές, προβλέποντας ρητά ότι θα χάνουν το επίδομα στέγασης εάν συμμετέχουν στην «κοινωνική αντιπαροχή».

• Στην εξαετία Μητσοτάκη καταγράφεται αύξηση των τιμών αγοράς και ενοικίων, αλλά και αυτό που περιγράφεται ως στεγαστική κρίση. Είναι «αποτυχία» της πολιτικής Μητσοτάκη, όπως λέει το ΠΑΣΟΚ, ή συνειδητή στρατηγική;

► Είναι συνειδητή ταξική επιλογή της κυβέρνησης, μέρος της ευρύτερης πολιτικής αναδιανομής πλούτου προς τους οικονομικά ισχυρούς. Στο στεγαστικό, η αντίστροφη αναδιανομή γίνεται με δύο τρόπους:

(α) Δεν υπάρχει προστασία των ευάλωτων νοικοκυριών, με χαρακτηριστικότερα παραδείγματα τον νέο πτωχευτικό κώδικα της Ν.Δ. που κατάργησε την προστασία της πρώτης κατοικίας από πλειστηριασμούς, παρόλο που υπάρχουν 350 χιλιάδες ακίνητα σε δάνεια που έχουν ήδη κοκκινίσει, και τα διακρατούν τράπεζες και funds, με αποτέλεσμα η ιδιοκατοίκηση να μειώνεται συνεχώς, αλλά και τη μείωση κατά 1/3 των δικαιούχων του επιδόματος στέγασης τα τελευταία τρία χρόνια κι ενώ η στεγαστική κρίση παροξύνεται.

(β) Η κυβέρνηση Μητσοτάκη ενισχύει τη ζήτηση αντί την προσφορά κατοικιών για ενοικίαση. Για παράδειγμα, διαθέτει 1,75 δισ. εκατ. ευρώ δημόσιων πόρων για τα προγράμματα στεγαστικών δανείων «Σπίτι μου» -ετοιμάζοντας ουσιαστικά νέα γενιά κόκκινων δανείων- και μόλις 50 εκατ. για προγράμματα «ανακαινίζω-ενοικιάζω». Ετσι, όμως, οι τιμές κατοικιών εκτοξεύονται περισσότερο. Σύμφωνα με τους δείκτες της Τράπεζας της Ελλάδας, οι τιμές διαμερισμάτων στην Αθήνα το πρώτο τρίμηνο του 2025 είχαν αυξηθεί κατά 80% σε σχέση με το 2019 και στη Θεσσαλονίκη κατά 77,7%, και συνεχίζουν να αυξάνονται, όπως και σε ολόκληρη τη χώρα.

• Καταγγέλλετε ότι η κυβέρνηση δίνει στους εργολάβους προς εκμετάλλευση δημόσια ακίνητα. Πώς αλλιώς θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν τα ακίνητα αυτά;

►  Αυτό που χρειάζεται να κατανοήσουμε είναι ότι η οξύτητα της στεγαστικής κρίσης στην Ελλάδα απαιτεί μέτρα άμεσης απόδοσης, μέτρα δηλαδή που θα διασφαλίζουν σε λίγο χρόνο οικονομικά προσιτή στέγη. Και αυτό δεν γίνεται με το να χτίζουμε νέες κατοικίες, μέτρο χρονοβόρο και πανάκριβο. Χρειάζεται να τονωθεί άμεσα η προσφορά κατοικιών που θα ενοικιάζονται μακροχρόνια. Σε αυτό ακριβώς θα μπορούσαν να συμβάλουν τα ήδη υπαρκτά κτίρια του Δημοσίου, της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, όπως κι εκείνα της Εκκλησίας ή άλλων κοινωφελών οργανισμών. Επίσης, κατοικίες που θα προέρχονταν από την απαγόρευση του airbnb σε μεγάλες εταιρείες, όπως και από ανενεργά αποθέματα τραπεζών και servicers.

Αυτές όλες οι κατοικίες θα δημιουργούσαν μια Τράπεζα Κοινωνικής Στέγης που θα τη διαχειριζόταν το κράτος, κατευθύνοντας δημόσιους πόρους στις αναδιαμορφώσεις και ανακαινίσεις τους. Στη συνέχεια θα ενοικιάζονταν έναντι χαμηλού ενοικίου έως και μηδενικού, ανάλογα με τα εισοδήματα και τις ανάγκες των πολιτών. Αυτή η Τράπεζα Κοινωνικής Στέγης θα μπορούσε να εμπλουτιστεί επίσης άμεσα και με ενεργές κατοικίες ιδιωτών που θα τις παρέχουν στην Τράπεζα για κάποια έτη έναντι ενός ευνοϊκού πακέτου κινήτρων, όπως σταθερό (μειωμένο) ενοίκιο για 6-10 έτη, φοροαπαλλαγές, ενεργειακή αναβάθμιση και ανακαίνιση κατά την επιστροφή του ακινήτου.

• Τι άλλο προτείνει η Νέα Αριστερά για να αντιμετωπιστεί η στεγαστική κρίση;

► Εκτός από την Τράπεζα Κοινωνικής Στέγης προτείνουμε τα εξής:

Προστασία των πολιτών από τις αντιξοότητες των αγορών με μέτρα όπως:

1. Απαγόρευση πλειστηριασμών, νέος πτωχευτικός κώδικας με προστασία της πρώτης κατοικίας για την πλειοψηφία των πολιτών και θέσπιση αντικειμενικών κριτηρίων για υποχρεωτική αποδοχή διαπραγμάτευσης από τράπεζες και funds.
   
   
2. Ανώτατο επιτρεπόμενο ενοίκιο και όριο ετήσιας αύξησης, με βάση την αντικειμενική αξία και τον Δείκτη Τιμών Καταναλωτή.-


3. Διπλασιασμό του στεγαστικού επιδόματος που θεσπίσαμε το 2018 και έκτοτε παραμένει σταθερό, με διεύρυνση εισοδηματικών κριτηρίων και επέκτασή του σε κοινωνικές ομάδες που δαπανούν πάνω από το 30% του εισοδήματός τους για στέγαση.

Παραπέρα ενίσχυση της προσφοράς μακροχρόνιας μίσθωσης -πλην της Τράπεζας Στέγης- με κατάργηση της Golden Visa για οικιστικά ακίνητα και με απαγόρευση σε επιχειρήσεις να εκμεταλλεύονται κατοικίες με βραχυχρόνια μίσθωση τύπου airbnb. Διατήρηση αυτού του δικαιώματος μόνο για φυσικά πρόσωπα, για μία κατοικία ανά ΑΦΜ υπόχρεου και συζύγου.

Θεσμική αναβάθμιση της δημόσιας στεγαστικής πολιτικής, με οργάνωσή της σε επίπεδο υπουργείου ή τουλάχιστον υφυπουργείου, αντί για τη Γενική Διεύθυνση που προβλέπει το νομοσχέδιο για την αντιμετώπιση και του δημογραφικού και του στεγαστικού.

Η κυβέρνηση της Ν.Δ. δεν μπορεί να υλοποιήσει προτάσεις όπως οι παραπάνω διότι είναι προφανές ότι υπερασπίζεται άλλα συμφέροντα.

Ολομέτωπη επίθεση της αντιπολίτευσης κατά Μητσοτάκη - Την παραίτηση του Πρωθυπουργού ζητάει ο ΣΥΡΙΖΑ

«Είναι ώρα για πολιτική αλλαγή», το σημείο επαφής των κομμάτων - Παραίτηση του Πρωθυπουργού ζήτησε ο ΣΥΡΙΖΑ

    Σφοδρά πυρά από τα κόμματα της αντιπολίτευσης προκάλεσαν οι εξαγγελίες του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη από το βήμα της 89ης ΔΕΘ 

Με πυρά από σύσσωμη την αντιπολίτευση συνοδεύτηκε η παρουσία του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στην 89η Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, με τα κόμματα να κατηγορούν την κυβέρνηση για «παραπλανητικές εξαγγελίες», «επικοινωνιακές φιέστες» και «πολιτική που βαθαίνει τις κοινωνικές ανισότητες».

ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής: «Ο Πρωθυπουργός και η κυβέρνησή του έχουν χάσει κάθε ίχνος αξιοπιστίας. Είναι ώρα για ένα συμβόλαιο αλήθειας με τους πολίτες. Είναι ώρα για πολιτική αλλαγή»

Ο εκπρόσωπος Τύπου, Κώστας Τσουκαλάς, κατηγόρησε τον Κυρ. Μητσοτάκη ότι εμφανίστηκε για «αυτο-αποθέωση» ως μεταρρυθμιστής και εγγυητής της σταθερότητας, τη στιγμή που—όπως υποστηρίζει—οι πολίτες δεν του αναγνωρίζουν τίποτα από τα δύο

Ο Πρωθυπουργός εμφανίστηκε απόψε στο βήμα της ΔΕΘ για να “αυτο-αποθεωθεί” ως μεταρρυθμιστής και εγγυητής της σταθερότητας ξεχνώντας οτι στον έβδομο χρόνο της διακυβέρνησής του, οι πολίτες δεν του αναγνωρίζουν τίποτα απο τα δύο.

Μας ανακοίνωσε οτι “ήρθε η ώρα της μεσαίας τάξης, της οικογένειας και των νέων”, που επι έξι χρόνια αφαίμαξε φορολογικά και άφησε απροστάτευτους απέναντι στην ακρίβεια και τη στεγαστική κρίση.

Υπό το βάρος της κοινωνικής δυσαρέσκειας απο τη διεύρυνση των ανισοτήτων, θυμήθηκε τις πολιτικές για μείωση των συντελεστών άμεσης φορολογίας, για τη νησιωτικοτητα και την ορεινότητα αλλά και την κατάργηση της προσωπικής διαφοράς στις συντάξεις αντιγράφοντας τις προτάσεις που κατέθεσε ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ πέρυσι στη ΔΕΘ και τις οποίες λοιδορούσε ως “δημοσιονομικό λαϊκισμό”.

Τα μέτρα του Πρωθυπουργού δεν είναι μέρισμα οικονομικής ανάπτυξης όπως δηλώνει, είναι επιστροφή ενός μικρού μέρους της υπερφορολόγησης που βίωσαν οι Έλληνες λόγω μη τιμαριθμοποίησης της φορολογικής κλίμακας και λόγω εργαλειοποίησης του πληθωρισμού για υπεραποδοσείς στον ΦΠΑ.

Ειδικά η μη τιμαριθμοποίηση της φορολογικής κλίμακας αποτελεί την κύρια αιτία της πραγματικής φορολογικής επιβάρυνσης εκατομμυρίων μισθωτών. Οι μειωμένοι συντελεστές μόνο εν μέρει αντισταθμίζουν τον φόρο πληθωρισμού που πληρώνουν, ιδιαίτερα οι εργαζόμενοι χωρίς παιδιά.

Όσο για την ακρίβεια, ο κ. Μητσοτάκης δεν είπε τίποτα για τα καρτέλ. Επανέλαβε απλώς τα γνωστά ευχολόγια, αρκούμενος στην “καλή προαίρεση” της αγοράς να μειώσει τις τιμές.

Σήμερα μάλιστα κοστολόγησε μόνο τη φορολογική παρέμβαση -πολύ παραπάνω από όσο έλεγαν πως είναι οι δημοσιονομικές αντοχές της χώρας – , ενώ ξέχασε να κοστολογήσει τα υπόλοιπα μέτρα, που ανακοίνωσε. Ελπίζουμε να μην τον άκουσε ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος, γιατί αν είναι συνεπής με τα λεγόμενα του, φοβόμαστε ότι θα τον χαρακτηρίσει «πολιτικό απατεώνα».

Τη στιγμή που η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία εχει κατασκηνώσει στη χώρα μας στέλνοντας σωρηδόν δικογραφίες με εμπλεκόμενους υπουργούς της Νέας Δημοκρατίας, ο κ. Μητσοτάκης ανέσυρε την κασέτα των “χρόνιων παθογενειών”.

Το πρόβλημα δεν είναι ότι δεν ξερίζωσε τις παθογένειες του ΟΠΕΚΕΠΕ, είναι ότι επί των ημερών του οι παθογένειες έγιναν πάρτι διασπάθισης κοινοτικών πόρων με τη δική του πολιτική κάλυψη.

Σήμερα προσπάθησε να εμφανιστεί ως αυτός που θα πατάξει τη διαφθορά , ενώ είναι ο βασικός υπεύθυνος της εκτίναξης των φαινομένων παρανομίας και σήψης.

Ως εδώ με τα βαρίδια της “γαλάζιας” διαφθοράς στην προοπτική της χώρας.

Τέλος, τον καλωσορίζουμε στην ατζέντα του ΠΑΣΟΚ για την καθιέρωση του Εθνικού Απολυτηρίου και αναμένουμε έναν εθνικό διάλογο που θα καταλήξει σε μια ουσιαστική και τόσο αναγκαία μεταρρύθμιση, όπως συμφωνήθηκε επι της αρχής στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής κατόπιν πρωτοβουλίας του ΠΑΣΟΚ. Η άρνησή του να αναγνωρίσει ακόμη και το στοιχειώδες, ποιος δηλαδή εκκίνησε αυτή τη διαδικασία επιτυγχάνοντας διακομματική συμφωνία, δείχνει την απύθμενη αλαζονεία και το θράσος ενός μετρ της διαστρέβλωσης και της εξαπάτησης.

Ο Πρωθυπουργός και η κυβέρνησή του έχουν χάσει κάθε ίχνος αξιοπιστίας. Δεν τους πιστεύει πλέον κανείς. Είναι ώρα για ένα συμβόλαιο αλήθειας με τους πολίτες. Είναι ώρα για πολιτική αλλαγή.

ΣΥΡΙΖΑ: «Είναι φανερά πλέον ένας απερχόμενος και απονομιμοποιημένος πρωθυπουργός»

Στην ανακοίνωσή του ο ΣΥΡΙΖΑ αναφέρει:

"Πιεσμένος από την αντίδραση της κοινωνίας που δεν τα βγάζει πέρα από την ακρίβεια, τους φόρους και τα χαμηλά εισοδήματα, ο κ. Μητσοτάκης ανακοίνωσε σήμερα περιορισμένες φοροαπαλλαγές.

Δεν ανακοίνωσε κανένα μέτρο για τα καρτέλ και την αισχροκέρδεια.

Αντίθετα, περιορίστηκε σε συστάσεις για το ρεύμα, την ώρα που τα καρτέλ θησαυρίζουν.

Δεν προχώρησε σε μέτρα για ΕΦΚ και ΦΠΑ όπως ζητάει και η ΕΕ, ενώ ακόμα και το μέτρο για τον ΦΠΑ των νησιών είναι περιορισμένο.

Χαρακτήρισε την αύξηση των μισθών και των συντάξεων, "απλοϊκή ιδέα".

Είναι απλοϊκή για τον πρωθυπουργό η αδυναμία των νοικοκυριών να ανταπεξέλθουν ακόμη και στις βασικές ανάγκες, ενώ οι ημέτεροι θησαυρίζουν;

Είναι προκλητικό να μιλά για μια χώρα "στον πυρήνα της Ευρώπης" όταν αγνοεί την Ευρωπαία Εισαγγελέα.

Είναι προκλητικό να επικαλείται ατζέντα νομιμότητας, όταν οι "Φραπέδες" και οι "Χασάπηδες" κάνουν πάρτι.

Είναι προκλητικό να δηλώνει ότι δεν θα επιτρέψει την απομόνωση της χώρας, την ώρα που μας έχει εκθέσει επανειλημμένα διεθνώς και είμαστε εκτός όλων των σοβαρών συμφωνιών, με σοβαρό διπλωματικό έλλειμμα.

Είναι προκλητικό ότι δεν είπε κουβέντα για το έγκλημα των Τεμπών και για τη Δικαιοσύνη και ότι ισχυρίστηκε πως για το γαλάζιο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ υπάρχει διαχρονική ευθύνη.

Αφού επιδόθηκε σε μια ακραία φοροεπιδρομή, δημιουργώντας υπερπλεόνασμα 6.5 δισεκατομμυρίων, κυρίως από έμμεσους φόρους, προχώρα σε φοροαπαλλαγές που αποδεικνύουν την άδικη πολιτική του.

Και τολμά να ζητά συναίνεση, ενώ βαρύνεται με το σκάνδαλο των υποκλοπών, με το μπάζωμα του εγκλήματος των Τεμπών και με την απροκάλυπτη παραβίαση του Συντάγματος.

Είναι φανερά πλέον ένας απερχόμενος και απονομιμοποιημένος πρωθυπουργός.

Και για αυτό απαιτείται άμεσα η παραίτηση του και πολιτική αλλαγή.

Για μια Προοδευτική Ελλάδα.

Για ένα άλλο παραγωγικό μοντέλο.

Για μια νέα προοδευτική πρόταση διακυβέρνησης, την οποία θα παρουσιάσει την Τέταρτη ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Σωκράτης Φάμελλος"

ΚΚΕ: «Το περιβόητο "καλάθι της ΔΕΘ" είναι γεμάτο με παροχές για τους επιχειρηματικούς ομίλους και προμηνύει επιδείνωση της ζωής του λαού»

"Το περιβόητο καλάθι της ΔΕΘ" αποδείχθηκε ότι είναι γεμάτο με μέτρα-παροχές και "μεταρρυθμίσεις" για τους επιχειρηματικούς ομίλους, ιδιαίτερα εκείνους που ετοιμάζονται να "ξεκοκαλίσουν" τα κονδύλια της πολεμικής οικονομίας και των εξοπλισμών. Για τον λαό όλα αυτά προμηνύουν επιδείνωση της θέσης του, ενώ και όσα παρουσιάζονται ως "παροχές" αποτελούν είτε μια ελάχιστη επιστροφή από την τεράστια φοροληστεία από την οποία προκύπτουν τα θηριώδη πλεονάσματα είτε "αδειανό πουκάμισο", όπως η μείωση της άμεσης φορολογίας στους νέους, η συντριπτική πλειοψηφία των οποίων δουλεύουν με τον κατώτατο μισθό, με ημιαπασχόληση ή με "μαύρη", ανασφάλιστη εργασία και φυσικά πληρώνουν τους υπέρογκους έμμεσους φόρους" αναφέρει το ΚΚΕ σε ανακοίνωσή του και προσθέτει:

"Πίσω από τη μαγική εικόνα που προσπάθησε, κατά την προσφιλή του συνήθεια, να παρουσιάσει ο κ. Μητσοτάκης, βρίσκονται όλα αυτά για τα οποία διαδήλωναν την ίδια ώρα δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενοι στο κέντρο της Θεσσαλονίκης με τα εργατικά σωματεία και τους φορείς τους: η δουλειά μέχρι και για 13 ώρες την ημέρα, οι μισθοί που τελειώνουν στις 15 του μήνα, ο εδώ και χρόνια κατηργημένος 13ος και 14ος μισθός για τους δημοσίους υπαλλήλους και οι αντίστοιχες συντάξεις, η άθλια κατάσταση στο ΕΣΥ, οι ελλείψεις στην εκπαίδευση κλπ.

Τις όποιες "φοροελαφρύνσεις" εξήγγειλε ο πρωθυπουργός, τις έχει προεισπράξει η κυβέρνηση δυο και τρεις φορές με τους άδικους άμεσους και έμμεσους φόρους, με τα τεκμήρια των αυτοαπασχολουμένων και βέβαια δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να μετριάσουν τη συνεχή αύξηση των τιμών σε κρίσιμα αγαθά, όπως τα τρόφιμα, το ρεύμα, τα ενοίκια. 'Αλλωστε, η συντριπτική πλειονότητα των φορολογικών εσόδων, περίπου 95%, προέρχεται από τα λαϊκά στρώματα, ενώ η αύξησή τους είναι κατά βάση τα "πανωτόκια" της ακρίβειας που "καλπάζει".

Όσα βιώνει ο λαός από τη μία και τα κέρδη-ρεκόρ των εισηγμένων στο χρηματιστήριο, των τραπεζών, των ενεργειακών ομίλων, των σούπερ μάρκετ, των βιομηχάνων της πολεμικής οικονομίας από την άλλη, αποτελούν τις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος, δηλαδή της ανάπτυξης που ευαγγελίζονται κυβέρνηση και κόμματα του συστήματος, της άδικης καπιταλιστικής ανάπτυξης, που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε νέα κρίση, την οποία θα επιχειρήσουν να φορτώσουν και πάλι στον λαό, όπως συμβαίνει και σε άλλες χώρες της ΕΕ.

Κενό γράμμα θα αποδειχθούν και πάλι οι εξαγγελίες για το δημογραφικό, που αποτελούν απλά μια ανακύκλωση πολιτικών, οι οποίες έχουν οδηγήσει στο σημείο να κλείνουν φέτος πάνω από 750 σχολεία λόγω έλλειψης μαθητών, αφού δεν απαντούν στο αμείλικτο ερώτημα: πώς θα κάνουν οικογένεια τα νέα ζευγάρια με τα ενοίκια στα ύψη, με ανύπαρκτες και εμπορευματοποιημένες κοινωνικές υπηρεσίες και δουλεύοντας 13 ώρες τη μέρα για να τα βγάλουν πέρα; Αντίστοιχα, οι εξαγγελίες που παρουσιάζονται σαν απάντηση στο στεγαστικό, είναι στην ουσία επιδότηση των μεγαλοκατασκευαστών, τη στιγμή που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν εκτάσεις του Δημοσίου για κατασκευή εργατικής-λαϊκής κατοικίας, με επανασύσταση του ΟΕΚ, που κατήργησαν οι κυβερνήσεις της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ".

"Το μόνο στο οποίο ήταν ειλικρινής ο κ. Μητσοτάκης είναι η προσήλωσή του στις αντιλαϊκές οδηγίες της ΕΕ, στη δημοσιονομική πειθαρχία της, στην αποπληρωμή του κρατικού χρέους νωρίτερα ακόμα και από τις δεσμεύσεις, στο σύμφωνο σταθερότητας, στην στροφή στην πολεμική οικονομία και τους εξοπλισμούς, σε όλα αυτά που υλοποιεί με ζήλο και τα οποία αποδέχονται όλα τα κόμματα της ευρωενωσιακής κανονικότητας. Εκεί μπορεί να βρει και τις συναινέσεις που αναζητά για την περιβόητη "πολιτική σταθερότητα", που σημαίνει μόνο αστάθεια για τα δικαιώματα και τη ζωή του λαού" σημειώνει, ακόμα, το ΚΚΕ και καταλήγει στην ανακοίνωσή του:

"Το ΚΚΕ θα συνεχίσει να βρίσκεται σταθερά και αταλάντευτα απέναντι σε αυτή την πολιτική που φέρνει νέα μεγάλα αδιέξοδα και απειλές για τον λαό και που δεν παίρνει από "rebranding" κάθε λογής νέων και παλιότερων δήθεν Μεσσιών, αλλά μόνο από ανατροπή και ριζική εκ βάθρων αλλαγή, μέσα από ένα μεγάλο, πανελλαδικά συντονισμένο, ταξικά προσανατολισμένο κίνημα σε αντικαπιταλιστική - αντιμονοπωλιακή κατεύθυνση, το οποίο θα βάλει στο προσκήνιο τις πραγματικές σύγχρονες ανάγκες των πολλών, κόντρα στα κέρδη των λίγων εκμεταλλευτών".

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΥΣΗ: «Σε πανικό ο πρωθυπουργός»

"Οι δηλώσεις του πρωθυπουργού αποδεικνύουν ότι είναι σε πανικό. Οι ανακοινώσεις του είναι γενικόλογες γεγονός που αποδεικνύει ότι δεν έχει σχέδιο. Τα όσα είπε για την δήθεν μείωση της φορολογίας είναι γενικόλογα και χωρίς ουσία διότι για μας κανόνας είναι η πάταξη της αισχροκέρδειας του λαθρεμπορίου και η αύξηση των εισοδημάτων των Ελλήνων με ταυτόχρονη μείωση των τιμών", δήλωσε ο Κυριάκος Βελόπουλος για την αποψινή ομιλία και τις ανακοινώσεις του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ.

Όπως επισήμανε: "Από την άλλη πρέπει να σημειώσω ότι είναι ο ίδιος που απέφυγε να πει έστω και μία φορά τη λέξη "Μακεδονία" διότι την πρόδωσε αυτός και όλη η Νέα Δημοκρατία, ενώ μιλούσε στην πρωτεύουσα της Μακεδονίας. Για τα οικονομικά που πάνε καλά αξίζει να προτρέψουμε τον πρωθυπουργό να δει το έλλειμμα των τρεχουσών συναλλαγών και το εμπορικό έλλειμμα της χώρας που σημαίνουν αυτομάτως νέα χρεοκοπία. Μέσα στο λόγο του -εμφανές προϊόν σύγχυσης- δεν έχει εξαγγελθεί τίποτα για τις επιχειρήσεις και τους εργαζόμενους τους, εκτός από μειώσεις φορολογικών συντελεστών. Ούτε κουβέντα για την πάταξη της φοροδιαφυγής".

Παράλληλα, ο πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης υποστήριξε: "Ένα σοβαρό οικονομικό πρόγραμμα περιλαμβάνει μειώσεις των εισφορών εργοδοτών και εργαζόμενων που στη χώρα μας είναι από τις υψηλότερες στην ΕΕ ενώ ο Κ. Μητσοτάκης δεν είπε κάτι σχετικό για μειώσεις των φόρων των επιχειρήσεων ώστε να γίνουν ανταγωνιστικές. Μακροοικονομικά δεν μας μίλησε για αυτό που η Ελληνική Λύση εδώ και χρόνια επιμένει: Την αλλαγή του παρακμασμένου οικονομικού και παραγωγικού μοντέλου της Ελλάδος, ούτε έδειξε ενδιαφέρον για τον πρωτογενή τομέα. Για το διεθνές περιβάλλον να του υπενθυμίσουμε ότι όλες οι χώρες της Μεσογείου πλέον είναι απέναντι μας και αυτό είναι "κατόρθωμα" προσωπικό δικό του. Ενώ ταυτόχρονα "πέτυχε" το ακατόρθωτο: Να κάνει ταυτόχρονα εχθρούς τον Τραμπ και τον Πούτιν, καθώς ήταν ο υβριστής του Τραμπ και ταυτόχρονα ο μοναδικός που κήρυξε ευθέως και δημοσίως των πόλεμο εναντίον του Πούτιν αναβαθμίζοντας έτσι την Τουρκία με συνέπεια να απομονώσει την Ελλάδα από τις δυο πανίσχυρες υπερδυνάμεις".

Σε υστερόγραφο ο κ. Βελόπουλος σημειώνει: "Τα περί συναίνεσης και συνεργασιών, ο Κ. Μητσοτάκης να τα συζητήσει με άλλους. Η Ελληνική Λύση δεν πρόκειται δώσει καμία συναίνεση καθώς εμείς δεν έχουμε καμία σχέση με διεφθαρμένους και βουτηγμένους στα σκάνδαλα. Σκοπός μας είναι να κυβερνήσουμε υπέρ των φτωχών Ελλήνων πολιτών και όχι των πλουτοκρατών που ο ίδιος υπηρετεί.

Εμείς με προδότες της Μακεδονίας, "μπολιαστές" της λαθρομετανάστευσης και βαρώνους Μινχάουζεν δεν έχουμε καμία

ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ: «Η πολιτική του Μητσοτάκη σημαίνει κουπόνια επιβίωσης για τους πολλούς και φοροασυλία για τους λίγους»

«Ο κ. Μητσοτάκης παρουσίασε στη ΔΕΘ το «πακέτο» των 1,7 δισ. ευρώ, που υποτίθεται ότι θα ανακουφίσει τα νοικοκυριά. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για αναδιανομή φτώχειας: Η μείωση του συντελεστή από το 22% στο 16% για μια τετραμελή οικογένεια με εισόδημα 15.000 ευρώ ανά γονιό αποδίδει “τεράστιο όφελος”… 1,5 ευρώ την ημέρα. Ένα ποσό που δεν φτάνει ούτε για τις βασικές ανάγκες. Για τη συντριπτική πλειοψηφία, ο μισθός τελειώνει στις 17 του μήνα· με τα μέτρα της ΝΔ ίσως αντέξει μέχρι τις 18. Αυτή είναι η “ανακούφιση” που υπόσχεται ο κ. Μητσοτάκης» αναφέρει η Νέα Αριστερά σε ανακοίνωσή της και προσθέτει:.

«Για την παιδεία και την υγεία, η ΝΔ δεν προτείνει τίποτα παρά μόνο περικοπές και ιδιωτικοποιήσεις. Την ίδια ώρα, εκατοντάδες χιλιάδες συνταξιούχοι μένουν για άλλη μια χρονιά χωρίς καμία αύξηση και οι χαμηλόμισθοι συνεχίζουν να ζουν σε καθεστώς φτωχοποίησης, βλέποντας την ακρίβεια να καταπίνει το εισόδημά τους.

Με όσα ανακοίνωσε, ο πρωθυπουργός αφήνει στο απυρόβλητο τον πλούτο, τα επιχειρηματικά κέρδη, και τα υψηλά εισοδήματα φορτώνοντας ξανά τα βάρη στις ίδιες κοινωνικές ομάδες. Το κόστος αυτών των “παρεμβάσεων” είναι λιγότερο από το μισό του υπερπλεονάσματος, το οποίο οι πολίτες έχουν ήδη πληρώσει φέτος, ενώ ο κ. Μητσοτάκης απέφυγε και πάλι την τιμαριθμοποίηση των φορολογικών κλιμακίων συνεχίζοντας την αφαίμαξη των νοικοκυριών».

Επιπλέον, η Νέα Αριστερά σημείωσε ότι «διατηρούνται όλες οι μειώσεις φόρων και οι φοροαπαλλαγές σε επιχειρηματικά κέρδη, μερίσματα και μεγάλες περιουσίες. Οι εργαζόμενοι εξαναγκάζονται σε 13ωρα, οι λογαριασμοί ενέργειας και τα ενοίκια εκτοξεύονται, ενώ η ΝΔ παρουσιάζει αυτά τα μέτρα ως “ανάσα” για τα νοικοκυριά.

Η Νέα Αριστερά προτείνει ξεκάθαρη ανατροπή αυτής της πολιτικής: μείωση της έμμεσης φορολογίας στο μέσο όρο της Ε.Ε., αύξηση της φορολόγησης των κερδών, μερισμάτων και πλουσίων, κατάργηση των προκλητικών φοροαπαλλαγών, θεσμοθέτηση φόρου μεγάλου πλούτου και ενίσχυση των ελεγκτικών μηχανισμών με προσλήψεις, εξειδίκευση και νέες τεχνολογίες».

«Η πολιτική του Μητσοτάκη σημαίνει κουπόνια επιβίωσης για τους πολλούς και φοροασυλία για τους λίγους. Δεν είναι σχέδιο για την κοινωνία, είναι το μανιφέστο της αδικίας: φτωχοποίηση για τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους, προνόμια για το κεφάλαιο.

Ο πρωθυπουργός του ΟΠΕΚΕΠΕ, του εγκλήματος των Τεμπών και της ακρίβειας, είχε το θράσος να πανηγυρίσει το οικονομικό του πρόγραμμα χλευάζοντας την κοινωνία» καταλήγει η ανακοίνωση της Νέας Αριστεράς.

ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ: «Η δημόσια τηλεόραση δεν μπορεί να λειτουργεί ως γραφείο τύπου του Μεγάρου Μαξίμου και της Νέας Δημοκρατίας»

    Ανακοίνωση του Γραφείου τύπου της Νέας Αριστεράς: «Η δημόσια τηλεόραση δεν μπορεί να λειτουργεί ως γραφείο τύπου του Μεγάρου Μαξίμου και της Νέας Δημοκρατίας»

«Η ΕΡΤ κατάφερε να “εξαφανίσει” την είδηση ότι εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι διαδήλωσαν σε όλη τη χώρα ζητώντας δικαιοσύνη για το έγκλημα των Τεμπών....... «Αυτό δεν είναι δημόσια τηλεόραση. Είναι κανάλι προστασίας της κυβέρνησης και προσωπικά του κυρίου Μητσοτακη», αναφέρεται στην ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου της Νέας Αριστεράς

Η Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου της Νέας Αριστεράς, αναλυτικά:

«Η ΕΡΤ κατάφερε να “εξαφανίσει” την είδηση ότι εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι διαδήλωσαν σε όλη τη χώρα ζητώντας δικαιοσύνη για το έγκλημα των Τεμπών.

Στο μεσημεριανό δελτίο ειδήσεων πέρασαν 37 λεπτά για να υπάρξει η πρώτη αναφορά με πλάνα αρχείου! Στα υπόλοιπα δελτία υπήρξε μια σύντομη και διεκπεραιωτική αναφορά.

Αυτό δεν είναι δημόσια τηλεόραση. Είναι κανάλι προστασίας της κυβέρνησης και προσωπικά του κυρίου Μητσοτακη.

Χαιρετίζουμε την γενναία στάση των εργαζομένων που διαχώρισαν την θέση τους από αυτές τις πρακτικές, τιμώντας τη δεοντολογία και το λειτούργημα της δημοσιογραφίας.

Η διοίκηση της ΕΡΤ οφείλει εξηγήσεις.»

πηγή: neaaristera.gr

ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ / Ανακοίνωση Δικτύου Αγροτικής Πολιτικής – Από την καταστροφή στην κερδοσκοπία: Το κυβερνητικό σχέδιο για τη Θεσσαλία

    Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, αντί να σταθεί στο πλευρό των πληγέντων και να στηρίξει τους αγρότες της Θεσσαλίας, μετατρέπει την καταστροφή σε ευκαιρία για μπίζνες φίλων και ημετέρων...

Λίγες μόλις μέρες μετά την κακοκαιρία Daniel, που έπληξε ανεπανόρθωτα την παντελώς αθωράκιστη Θεσσαλία και που 16 μήνες μετά οι πληγές παραμένουν ορθάνοιχτες, η κυβέρνηση της ΝΔ εμφάνισε στο προσκήνιο μια ολλανδική εταιρεία (HVA INTERNATIONAL) ως ειδική στην αποκατάσταση μετά από τέτοια έντονα καιρικά φαινόμενα αλλά και στη διαχείριση των υδάτων.

Με ύποπτη ταχύτητα, η κυβέρνηση όχι μόνο ανέθεσε στην ίδια εταιρεία τη μελέτη για τη διαχείριση των υδάτων στη Θεσσαλία (με χορηγία της Ένωσης Τραπεζών), αλλά έσπευσε να της παραδώσει και το αντίστοιχο έργο στην Κρήτη (με χορηγία της ΓΕΚ-ΤΕΡΝΑ). Στη συνέχεια, υπέγραψε σύμβαση επτά εκατομμυρίων ευρώ με την ίδια εταιρεία για την επικαιροποίηση και αναβάθμιση παλαιότερων μελετών για φράγματα στη Θεσσαλία, χωρίς καμία διαφάνεια και χωρίς διαγωνισμό (με χορηγία πάλι της Ενωσης Τραπεζών).

Η κυβέρνηση, παρά τις πιεστικές ερωτήσεις στη Βουλή, αποφεύγει να δώσει εξηγήσεις για το πώς και γιατί επιλέχθηκε η συγκεκριμένη εταιρεία.

Αποδεικνύεται όμως ότι η HVA International δεν είναι απλώς μια μελετητική εταιρεία, αλλά επιχειρεί να εκμεταλλευτεί προς όφελός της την καταστροφή της Θεσσαλίας.

Ο Διευθύνων Σύμβουλος της HVA (σύμβουλος σε προηγούμενη κυβέρνηση της ΝΔ) μόλις ανακοίνωσε ότι η εταιρεία έχει συστήσει επενδυτικόfund (HVA Capital Management) για την κατασκευή εργοστασίων επεξεργασίας αγροτικών προϊόντων στην Θεσσαλία, στοχεύοντας σε καλλιέργειες όπως τομάτες, φρούτα, αμύγδαλα και σουσάμι.

Με άλλα λόγια, αφού πρώτα η HVA αναλαμβάνει τη μελέτη διαχείρισης των υδάτων στις πληγείσες περιοχές, αμέσως μετά αποκτά δεσπόζουσα θέση στην εκμετάλλευση της τοπικής αγροτικής παραγωγής, μετατρέποντας τους Θεσσαλούς αγρότες σε εργάτες γης. Ο ίδιος ο Διευθύνων Σύμβουλος της εταιρείας είχε περιγράψει το σχέδιο της HVA σε προηγούμενη συνέντευξή του, αναφέροντας πως αναλαμβάνει «παραχωρήσεις γης (concessions) για 50 ή 100 χρόνια, δημιουργώντας πλήρεις υποδομές – από αρδευτικά κανάλια μέχρι εργοστάσια επεξεργασίας και λιμάνια για τη μεταφορά των προϊόντων».

Η κυβέρνηση της ΝΔ, αντί να σταθεί στο πλευρό των πληγέντων και να στηρίξει τους αγρότες της Θεσσαλίας, μετατρέπει την καταστροφή σε ευκαιρία για μπίζνες φίλων και ημετέρων. Η στρατηγική της είναι πλέον ξεκάθαρη: εκχώρηση δημόσιων πόρων, παράδοση του πρωτογενούς τομέα σε μεγάλα συμφέροντα, εγκατάλειψη των αγροτών στο έλεος της κερδοσκοπίας.

Η κοινωνία δεν μπορεί να μείνει σιωπηλή μπροστά σε αυτή την οργανωμένη λεηλασία. Οι πολίτες της Θεσσαλίαςαξίζουν μια κυβέρνηση που θα υπερασπίζεται τα συμφέροντά τους – και όχι ένα καθεστώς που εργαλειοποιεί τις φυσικές καταστροφές για να εξυπηρετήσει οικονομικά συμφέροντα.

Η Νέα Αριστερά δεσμεύεται να συνεχίσει να φέρνει το ζήτημα στο προσκήνιο και να αποτρέψει τη μετατροπή της Θεσσαλίας σε οικονομικό προτεκτοράτο των λίγων και ισχυρών.

H Νέα Αριστερά για το "Μετρό Θεσσαλονίκης" - Ανακοίνωση Γραφείου Τύπου

    ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ / «Εκφράζουμε την ελπίδα μας το Μετρό να λειτουργήσει κανονικά για την ασφάλεια και την εξυπηρέτηση των πολιτών, κάτι που όπως δεν έχει προβληματίσει σοβαρά την κυβέρνηση. Από εδώ και πέρα ας ευχηθούμε επίσης η αναγκαία επέκταση του μετρό να μην κινηθεί με τους ίδιους ρυθμούς»

Ανακοίνωση του Γραφείου Tύπου της Νέας Αριστεράς για το Μετρό Θεσσαλονίκης

«Με καθυστέρηση 4 ετών με ευθύνες της κυβέρνησης Μητσοτάκη το Μετρό Θεσσαλονίκης ξεκινά τη λειτουργία του και, δυστυχώς, αυτό γίνεται σε συνθήκες επισφάλειας για τους επιβάτες. Τα δοκιμαστικά δρομολόγια που απαιτούνται από τις διεθνείς πρακτικές φαίνεται πως δεν έγιναν ποτέ, ενώ σε αυτά που έγιναν σημειώθηκαν ατυχήματα. Επιπλέον το προσωπικό που θα στελεχώσει το Μετρό δεν έχει επαρκώς εκπαιδευτεί. Αλλωστε είναι ακόμα νωπή η είδηση της απευθείας ανάθεσης για το λογότυπο, κάτι που δεν προϊδεάζει για τη διαφάνεια των οικονομικών της εταιρείας. Ακόμα παραμένει άγνωστο αν η κοινοπραξία THEMA έχει παραλάβει ολόκληρη η ηλεκτρομηχανολογική εγκατάσταση από την κατασκευάστρια εταιρία (Η/Μ).

Η κυβέρνηση, δε, όλο αυτό το διάστημα δεν έλαβε υπ’ όψιν μελέτες και έργα αξίας 5 εκατομμυρίων ευρώ, δίνοντας και 100 εκ. ευρώ αποζημιώσεις στον εργολάβο του έργου. Για να μη θυμηθούμε την αφαίρεση των βυζαντινών αρχαιοτήτων που είχε προκαλέσει τη δριμύτατη αντίδραση των αρχαιολόγων.

Εν ολίγοις το Μετρό Θεσσαλονίκης ξεκινά με μεγάλα προβλήματα, παρά τον χρόνο καθυστέρησης της λειτουργίας του.

Εκφράζουμε την ελπίδα μας το Μετρό να λειτουργήσει κανονικά για την ασφάλεια και την εξυπηρέτηση των πολιτών, κάτι που όπως δεν έχει προβληματίσει σοβαρά την κυβέρνηση. Από εδώ και πέρα ας ευχηθούμε επίσης η αναγκαία επέκταση του μετρό να μην κινηθεί με τους ίδιους ρυθμούς.

Το Γραφείου Tύπου της Νέας Αριστεράς»

ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ / Η ανάγκη να προχωρήσει η Αριστερά είναι ζητούμενο και όχι αυτοεπιβεβαίωση

Μια συζήτηση με την Αθηνά Αθανασίου και τον Γαβριήλ Σακελλαρίδη εν όψει του 1ου Συνεδρίου της Νέας Αριστεράς

 

• Πώς κατά την άποψή σας συγκροτείται ταξικά η κοινωνία σήμερα και πώς αντιστοιχίζεται ο πολιτικός λόγος της Νέας Αριστεράς; Με άλλα λόγια ποιους θέλει να εκφράσει;

- Αθηνά Αθανασίου: Να κοιτάξουμε κατάματα την κοινωνία. Μιλώντας για ταξικότητα, η δεξιά και η ακροδεξιά σφετερίζεται τη λαϊκή ταξικότητα. Αυτό είναι καίριο ζήτημα που σχετίζεται άμεσα με τη νεοφιλελεύθερη κατάσταση, την υφαρπαγή των δημόσιων αγαθών, των κοινών. Χρειάζεται να δούμε πώς ανακτάμε τις κοινωνικές μας συμμαχίες και πώς χτίζουμε τους δεσμούς μας με την κοινωνία, πώς ανακτάμε την εμπιστοσύνη συγκεκριμένων κοινωνικών στρωμάτων.

Η Αριστερά, η Νέα Αριστερά έχει καθήκον να δώσει ορίζοντα και προοπτική στους εργαζόμενους, τους άνεργους, τους ανθρώπους που ζουν στην επισφάλεια και είναι «πληγωμένοι» από τις πολλαπλές κρίσεις του καπιταλισμού, όλους τους ανθρώπους, τις ομάδες, τα στρώματα που αισθάνονται μόνοι και άστεγοι πολιτικά και κοινωνικά. Είναι ανάγκη, λοιπόν, να αλλάξουν οι δυσμενείς συσχετισμοί με αγώνα υπέρ της κοινωνίας και της δημοκρατίας. Οφείλουμε να συμβάλουμε ώστε αυτό το ταξικό πεδίο να κλείσει στην ακροδεξιά και τη δεξιά δημαγωγία, καθώς λαϊκά στρώματα αναζητούν και βρίσκουν απάγκιο στους εθνικισμούς, στην ακροδεξιά. Πρόκειται για ένα πολύ σημαντικό ζήτημα που αφορά τη μάχη για την ιδεολογική ηγεμονία που νομίζω θα είναι κυρίαρχο στο συνέδριό μας.

Η Αθηνά Αθανασίου είναι καθηγήτρια στο Τμήμα Κοινωνικής Ανθρωπολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών και κοσμητόρισσα της Σχολής Κοινωνικών Επιστημών.

• Πού το έχασε τελικά η Αριστερά διεθνώς, στην Ευρώπη αλλά και στην Ελλάδα ιδιαίτερα; Στις Θέσεις για το συνέδριο γράφεται ότι η υποχώρησή της οφείλεται στην επικράτηση της ιδεολογικής ηγεμονίας του νεοφιλελευθερισμού. Τι έφταιξε και δεν αντέδρασε; Μήπως η έλλειψη αξιοπιστίας, τα ξεπερασμένα αναλυτικά εργαλεία, η αδράνεια…

- Γαβριήλ Σακελλαρίδης: Θα έλεγα πως είναι η ερώτηση του ενός εκατομμυρίου. Ξεκινάμε με την παραδοχή πως η Αριστερά βρίσκεται σε κρίση. Σε αυτή τη συνθήκη η Νέα Αριστερά κάνει το πρώτο της συνέδριο και συγκροτείται σε κόμμα. Είμαστε προϊόν αυτής της κρίσης και οφείλουμε να εξετάσουμε τα αίτιά της, όχι με όρους θεωρητικούς ή αυτομαστιγώματος, αλλά με όρους υπέρβασής της, στο μέρος που μας αφορά. Μια λέξη κλειδί είναι η κρίση αξιοπιστίας. Στην ιδιαίτερη περίπτωση της Ελλάδας αυτό συνδέεται με την ιδιαίτερη ηρωική - ιστορική πορεία της Αριστεράς, του ΣΥΡΙΖΑ συγκεκριμένα, τις δυο τελευταίες δεκαετίες. Όπως λέμε και στις Θέσεις μας, υπάρχει η λογική της αντοχής του μνημονίου. Το μνημόνιο εκτός από οικονομικό και κοινωνικό πρότζεκτ ήταν και ιδεολογικό. Κατάφερε να περάσει στη συνείδηση πολλών ότι, προκειμένου να υπάρχει σταθερότητα, πρέπει να αποφευχθεί ο «πληθωρισμός» δικαιωμάτων και «ανώριμων» αιτημάτων καθώς και ατομικών συμπεριφορών που οδηγούν σε καταστροφικά κοινωνικά αποτελέσματα. Φτάσαμε έτσι σε μια εποχή χαμηλών προσδοκιών από το πολιτικό σύστημα. Αντικειμενικά, στη μεγάλη εικόνα, με την ήττα και τον επώδυνο συμβιβασμό του 2015 –παρά τα αρκετά επιμέρους θετικά της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ που έδωσαν ανάσα στην καθημερινότητα των ανθρώπων– σχηματίστηκε στους πολίτες η αντίληψη πως όλοι είναι ίδιοι. Εκεί βρίσκεται η αφετηρία της πτωτικής πορείας και του εκφυλισμού του ΣΥΡΙΖΑ και της σημερινής κρίσης. Ακριβώς επειδή υπάρχουν αυτά τα ζητήματα και επειδή θέλουμε ως Νέα Αριστερά να χτίσουμε ένα νέο κόμμα με νέα πολιτική ταυτότητα που απευθύνεται σε όλους εκείνους που περιέγραψε η Αθηνά, χρειάζεται ο πολιτικός μας λόγος και τα πρόσωπα που θα τον εκφέρουν να μπορούν να δημιουργηθούν συνδέσεις με αυτόν τον κόσμο και να τον εμπνεύσουμε. Αυτό αφορά και το πώς ως κόμμα έχουμε νέες δομές, ανοικτές που όμως ανταποκρίνονται σε ένα κόμμα της Αριστεράς.

- Αθηνά Αθανασίου: Με τους όρους που το έθεσε ο Γαβριήλ, το συνέδριο της Νέας Αριστεράς μπορεί να γίνει ένα πολιτικό γεγονός που θα αφορά το ίδιο το κόμμα αλλά και την Αριστερά ευρύτερα, καθώς έχουμε να διασχίσουμε τα αφιλόξενα νερά της παρούσας συγκυρίας και να εμπνεύσουμε ένα χειραφετησιακό πολιτικό φαντασιακό για το σήμερα. Εάν δεν αγνοήσουμε την πρόκληση της αυτοκριτικής και του αναστοχασμού, θα έχουμε την ευκαιρία να ανακτήσουμε την εμπιστοσύνη των πολιτών. Ωστόσο, δεν πρέπει να αρνηθούμε την ιστορία μας. Να αναγνωρίσουμε τα προβλήματα και τις αστοχίες μας. Αυτό αφορά ευρύτερα την Αριστερά. Το ερώτημα του πώς πάμε πέρα από τις άτεγκτες βεβαιότητες εκατέρωθεν αφηγημάτων ενοχοποίησης είναι εξαιρετικά επίκαιρο για όλους και όλες. Το πώς ανακτάμε την εμπιστοσύνη χρειάζεται να μας απασχολήσει με πολιτικό βάθος και όχι με εργαλειακότητα. Την ίδια στιγμή χρειάζεται να αγωνιζόμαστε με όρους ιδεολογικής ηγεμονίας. Η Αριστερά χρειάζεται να εμπνεύσει την κοινωνία με μια διαφορετική έννοια συλλογικής ουτοπίας.

• Επισημαίνεται ότι μετά την επεισοδιακή εκλογή του Κασσελάκη πέρυσι, πολλοί πίεσαν από τα κάτω για την αποχώρηση βουλευτών και στελεχών από τον ΣΥΡΙΖΑ. Όμως, υπάρχει ένα παράδοξο. Δεν ακολούθησαν όλοι. Πώς το εξηγείτε;

- Γαβριήλ Σακελλαρίδης: Θα μου επιτρέψετε για λίγο να συνεχίσω από εκεί που το άφησε η Αθηνά. Στο κείμενο των Θέσεων επανέρχεται συχνά η λέξη ηγεμονία που ανέφερε η Αθηνά, με γκραμσιανούς όρους, όχι από λεξικολογικό κλισέ αλλά ακριβώς επειδή αντιλαμβάνεται ότι ζούμε σε μια εποχή επέλασης της νεοφιλελεύθερης ηγεμονίας. Οι καλύτεροι γκραμσιανοί είναι οι δεξιοί σήμερα, όπως ο Μητσοτάκης και ο Βορίδης. Ως προς τους δρόμους που θα μπορούσε να πάρει η Νέα Αριστερά σε σχέση με τον ΣΥΡΙΖΑ, θα μπορούσε κανείς να σκεφτεί εναλλακτικούς τρόπους για να φτάσει σε ένα διαφορετικό αποτέλεσμα στις ευρωεκλογές. Όμως ο δρόμος της μάχης για την ηγεμονία των αριστερών αξιών και πολιτικών, είναι εκείνος που έχει ανάγκη ένα κόμμα που γειώνεται κοινωνικά, δίνει τις μάχες στο μικροεπίπεδο και εκφέρει την άποψή του με αυτοπεποίθηση.

Ως προς το ερώτημά σας, Πράγματι, με απασχόλησε και από την εμπειρία μου στις ευρωεκλογές έχω να πω ότι ως υποψήφιοι εισπράτταμε πολλά μπράβο από τους ψηφοφόρους. Την ίδια στιγμή όμως μας έλεγαν «θα ψηφίσουμε Κασσελάκη για να στείλουμε μήνυμα στο Μητσοτάκη», στη λογική της πολιτικής χρησιμότητας, δηλαδή να πάει η ψήφος στο δεύτερο κόμμα που μπορεί να απειλήσει την κυβέρνηση. Στο πλαίσιο της διεκδίκησης της ηγεμονίας, σημασία έχει να τεθούν τα σωστά ερωτήματα για το ποιος είναι ο σκοπός μας. Είναι πρωταρχικό μας ερώτημα να πέσει ο Μητσοτάκης; Εάν ναι, τότε θα υποχωρήσει η μάχη μας για την ηγεμονία. Είναι λάθος το να πέσει ο Μητσοτάκης; Καθόλου. Είναι αυθεντικό. Δεν πρέπει να το υποτιμάμε. Αλλά είναι ανάγκη αυτό να συνδεθεί διαλεκτικά με τη διεκδίκηση της ηγεμονίας και προφανώς απαιτείται να καταβάλουμε πολύ κόπο. Γιατί εάν πέσει απλά ο Μητσοτάκης, στη θέση του θα έρθει ένας άλλος που ίσως δεν θα κάνει υποκλοπές αλλά θα εφαρμόσει πολιτική Μητσοτάκη. Μάχη λοιπόν για τις αξίες της Αριστεράς και την ηγεμονία τους είναι το ζητούμενο, για να ηττηθεί πραγματικά ο Μητσοτάκης.

Ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης είναι οικονομολόγος, μέλος του προσωρινού Πολιτικού Συμβουλίου της Νέας Αριστεράς.

• Από τη μέχρι στιγμής συζήτηση αναδεικνύεται το ζήτημα των συνεργασιών, ειδικά σε σχέση με το ΜέΡΑ25. Είναι εφικτή; Μετά την τομή του 2015 και τη συνεχιζόμενη καταγγελτική ρητορική του, υπάρχει περιθώριο συμπόρευσης;

- Γαβριήλ Σακελλαρίδης: Εάν θέλαμε να συνεχίσουμε τη συζήτηση με το ΜέΡΑ25 για το 2015, θα είχαμε πάρα πολλά να πούμε και για το πρώτο εξάμηνο. Θα μπορούσαμε να ρωτήσουμε ποιο από τα κομμάτια του μνημονίου ανήκε στο θετικό 70% και ποιο στο 30% αρνητικό. Τι έλεγε τότε το υπουργείο Οικονομικών για τις ιδιωτικοποιήσεις, του ΟΣΕ συγκεκριμένα κ.ο.κ. Δεν θέλουμε μια τέτοια κουβέντα που αφορά σε μια άλλη στιγμή, με άλλους όρους, με άλλους συσχετισμούς δύναμης, από άλλες θέσεις ευθύνης του καθενός μας. Ο υποκειμενισμός είναι προφανώς αναπόφευκτος αλλά το να κάτσουμε συντροφικά να συζητήσουμε και να διαφωνήσουμε, όπως το κάναμε στελέχη με διαφορετικές πορείες της Νέας Αριστεράς για τις θέσεις του κόμματος, είναι τομή. Η ανάγκη να προχωρήσει παρακάτω η Αριστερά και να ξεπεράσει την κρίση της είναι το ζητούμενο και όχι η αυτοεπιβεβαίωσή μας.

Πάντως, τώρα είμαστε στο 2024 και θέλουμε να απαντήσουμε στα αιτήματα αυτής της συγκυρίας. Ωστόσο, το 2015 υπήρχε ένα πραγματικό δίλημμα το οποίο απαντιέται με έναν βολονταρισμό από πολύ κόσμο της Αριστεράς, προφανώς και του ΜέΡΑ25. Όταν όμως είσαι μέλος μια κυβέρνησης γιατί εκεί σε έβαλε ο λαός, τις απαντήσεις δεν τις δίνεις με βολονταρισμό αλλά με βάση το υλικό αποτέλεσμα που θα έχουν οι επιλογές σου για τον κόσμο τον οποίο κλήθηκες να εκπροσωπήσεις. Στις Θέσεις της Νέας Αριστεράς απαντιέται το δίλημμα, νομίζω πειστικά. Δεν το αποφεύγουμε. Όποιος έχει άλλη άποψη μπορεί να την καταθέσει. Κι άλλο βιβλίο μπορεί να γράψει κανείς γι’ αυτά, αρκεί να κινείται σε μια κατεύθυνση που να συνεισφέρει στις ανάγκες του παρόντος και του μέλλοντος.

Επιστρέφοντας στο ερώτημα, εμείς από τη δική μας την πλευρά, πιστεύουμε στις συνεργασίες για τις μάχες του σήμερα, και σε κοινωνικό και σε πολιτικό επίπεδο και στη δημιουργία ενός χώρου διαλόγου της ριζοσπαστικής αριστεράς, της αριστερής σοσιαλδημοκρατίας και της πολιτικής οικολογίας.

- Αθηνά Αθανασίου: Θέλω να υπογραμμίσω πως η συντροφικότητα είναι μια σοβαρή προϋπόθεση για να ανακάμψουμε από τη μελαγχολία της ήττας και να ανακάμψουμε με συλλογική αυτογνωσία και αυτοκριτική. Αυτό σημαίνει και επίγνωση των ρωγμών που διαπερνούν το «εμείς» της Αριστεράς. Αλλά υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στην αυτοκριτική και τη μνησικακία. Χρειάζεται υπέρβαση των βεβαιοτήτων στα οποία μας βάζουν τα εκατέρωθεν αφηγήματα καθαρότητας και ενοχοποίησης.

Το μέτωπο ενάντια στη Δεξιά δεν εξαντλείται στο αίτημα να ρίξουμε τον Μητσοτάκη, παρά το γεγονός ότι αυτό είναι αναγκαίο. Δεν μπορεί να μας αρκεί να εξαντλείται ο ορίζοντας των κοινωνικών προσδοκιών σε αυτό το αίτημα. Αλλά αυτό εγκυμονεί και λογικές κυβερνητισμού και συνεργασιών χωρίς κοινωνική υπόσταση, βλέπε σενάρια κεντροαριστεράς. Αντίθετα, η έμφαση πρέπει να δοθεί στην ανασύνθεση της Αριστεράς χωρίς αυτοαναφορικότητα και σεχταρισμό. Με λόγο αξιόπιστο, οραματικό, προγραμματικό ως εναλλακτική στην ηγεμονία της Δεξιάς, γεγονός που απαιτεί πολύ βαθύτερη δουλειά και χαίρομαι που αποτυπώνεται στις Θέσεις του συνεδρίου.

 

• Στα κεντροαριστερά σενάρια που υπάρχουν, κάποια από αυτά επικαλούνται και το παράδειγμα του Λαϊκού Μετώπου στη Γαλλία, μέχρι πού πάει η Νέα Αριστερά;

- Αθηνά Αθανασίου: Θεωρώ ότι ένα τέτοιο σενάριο δεν έχει γείωση στο κοινωνικό παρόν. Αντίθετα πιστεύω στις προωθητικές διεργασίες ανασύνθεσης στην ευρύτερη αριστερά και στον χώρο των ανένταχτων αριστερών, που πιστεύω ότι είναι ένα ιδιαίτερα ζωντανό, ζωηρό και ενεργό κομμάτι της Αριστεράς, το οποίο συχνά διαφεύγει των κομματικών μας διεργασιών. Ως προς το Λαϊκό Μέτωπο, μπορούμε πολλά να πούμε, αλλά κατά τη γνώμη μου το βασικό είναι ότι είχε την κοινωνική γείωση ώστε να μην κάνει υπαναχωρήσεις ως προς το μεταναστευτικό ζήτημα, που συνιστά ένα πολύ σημαντικό θέμα το οποίο πρέπει να μας απασχολήσει. Το πώς δηλαδή και κόμματα που αναφέρονται στην Αριστερά αναπαράγουν την κανονικοποίηση του ακροδεξιού λόγου.

- Γαβριήλ Σακελλαρίδης: Συμφωνώ με την Αθηνά. Η πολιτική δεν είναι αριθμητική. Ορισμένες φορές μπορεί να προσθέσεις με αρνητικούς αριθμούς και να καταλήξεις σε αφαίρεση. Δεν είμαστε σεχταριστές ούτε και μικρομέγαλοι. Θέλουμε να λειτουργούμε ως ένα ανοιχτό κόμμα που αλλάζει τις δομές και τον τρόπο επικοινωνίας του, ανανεώνει τα πρόσωπα. Είμαστε υπέρ της συγκρότησης μετώπων και ενθαρρύνουμε τέτοιες συγκλίσεις επί συγκεκριμένων ζητημάτων. Αυτό κάνουμε και μέσα στη Βουλή, με προτάσεις που έχουμε καταθέσει, με τα έξι σημεία που εκφώνησε ο Αλέξης Χαρίτσης στη ΔΕΘ. Στόχος μας είναι να δημιουργήσουμε τις συνθήκες ώστε να ωθήσουμε όλο το πολιτικό σύστημα προς τα αριστερά με προγραμματική και κοινωνική πίεση.

 

• Το ΠΑΣΟΚ αποτελεί δυνητικό συνομιλητή με την προϋπόθεση ότι θα κινηθεί ως αριστερή σοσιαλδημοκρατία;

- Γαβριήλ Σακελλαρίδης: Εμείς εκπονούμε μια στρατηγική που εκ των πραγμάτων υπόκειται και σε εξωτερικές παραμέτρους που δεν έχουν να κάνουν με τη δική μας βούληση. Το ΠΑΣΟΚ θα μπορούσαμε να πούμε ότι σχηματίζεται σε ένα χώρο με κομβικό ρόλο στο στρατηγικό σχεδιασμό του Νίκου Ανδρουλάκη και της Άννας Διαμαντοπούλου, που δεν προδιαθέτει θετικά για ένα ΠΑΣΟΚ ανοιχτό σε διάλογο ως αριστερή σοσιαλδημοκρατία. Δεν είναι όλα στο δικό μας χέρι. Αυτό που είναι στο χέρι και τις προτεραιότητές μας είναι να πιέσουμε με τις πρωτοβουλίες μας προς τα αριστερά όλο τον προοδευτικό –λεγόμενο– χώρο.

 

• Το επικείμενο συνέδριο θα ασχοληθεί με τη διατύπωση ενός προγραμματικού πλαισίου ως κυβερνητική πρόταση για τη χώρα;

- Γαβριήλ Σακελλαρίδης: Υπάρχουν οι επεξεργασίες από τα τμήματα και τα δίκτυα της Νέας Αριστεράς. Έχουμε προγραμματικές θέσεις. Δεν θα μπουν προς ψήφιση στο συνέδριο, καθώς μέσα στο πρώτο τρίμηνο του 2025 θα πραγματοποιηθεί το προγραμματικό συνέδριο και εκεί θα γίνουν οι τελικές διατυπώσεις. Προηγουμένως θα γίνει διαβούλευση σε βάθος με την κοινωνία, ώστε να μην αποτελούν άθροισμα αιτημάτων, αλλά συνεκτικό σχέδιο με στόχο τον μετασχηματισμό της κοινωνίας και της οικονομίας. Στο πλαίσιο αυτό θα γίνουν επιλογές, θα μπουν προτεραιότητες. Δεν μπορείς ως αριστερό κόμμα να απευθύνεσαι οριζόντια σε όλους. Παίρνοντας υπόψη την κοινωνική διαστρωμάτωση, κάποιους θα δυσαρεστήσεις.

- Αθηνά Αθανασίου: Είναι σημαντικό η Νέα Αριστερά να παράγει πολιτικές με συγκεκριμένο πρόσημο και κοινωνική γείωση, με γνώμονα το πώς αναχαιτίζεται η ραγδαία συντηρητικοποίηση σε όλες τις μορφές της. Πρωταρχικά στο πεδίο της ανακατανομής του πλούτου και της νομής ισχύος. Είναι καίριο το πώς εκπληρώνουμε, με καθημερινή γείωση στην κοινωνία, τη δυνατότητα για άσκηση πολιτικής με διαφορετικό τρόπο, προς όφελος των ασθενέστερων κοινωνικών ομάδων, με διαρθρωτικές τομές και αξιακές δεσμεύσεις που έχουν δυναμική περισσότερο μετασχηματιστική και λιγότερο διαχειριστική. Δεν θέλω να υποτιμήσω τη διαχειριστική διάσταση της πολιτικής, αλλά πιστεύω ότι αυτή τη στιγμή χρειαζόμαστε να πετύχουμε την αλλαγή των κοινωνικών και πολιτικών συσχετισμών. Χρειάζεται μέσα από μια διαδικασία συλλογικού αναστοχασμού στην πράξη να αναπροσδιορίσουμε και το εφικτό των πολιτικών μας. Γι’ αυτό πιστεύω ότι η διαθεματικότητα των διεκδικήσεων είναι πολύ σημαντική. Ο νεοφιλελευθερισμός δεν είναι απλώς ένα οικονομικό πρόγραμμα, είναι μια ευρύτερη πολιτική συνθήκη. Τα σύγχρονα παγκόσμια κινήματα μας εμπνέουν και μας τροφοδοτούν για το πώς μπορούμε να κινηθούμε. Αυτά, μαζί με τη διαρκή υπεράσπιση της δημόσιας υγείας και παιδείας, των κοινών αγαθών είναι επίκαιρα και επείγοντα ζητούμενα για τη σύγχρονη αριστερά. Σε αυτούς τους πόρους επαγρύπνησης, αναστοχασμού και πολιτικής επεξεργασίας, που συνήθως διαφεύγουν των κυρίαρχων πολιτικών μας, βρίσκεται, κατά τη γνώμη μου, η ελπίδα. Χρειάζεται να τους δούμε πιο σοβαρά, αν θέλουμε μια Αριστερά εργαστήριο παραγωγής ιδεών πολιτικών και συναισθημάτων που μπορούν να μετατοπίσουν τα όρια και τους όρους του δυνατού.

 

• Πώς μπορεί ο πολιτικός λόγος της Αριστεράς να απευθυνθεί στη μεγάλη δεξαμενή πολιτών που απέχουν από τις εκλογές;

- Αθηνά Αθανασίου: Πιστεύω ότι, με όρους κοινωνικής ανάλυσης, οι απέχοντες από τις εκλογές αποτελούν ένα εξαιρετικά ετερογενές πεδίο. Ωστόσο, νομίζω ότι η αποχή συνδέεται με αυτό που ήδη αναφέραμε, ένα γενικό αίσθημα κοινωνικού μηδενισμού. Μιλάμε για ιδεολογική ηγεμονία της Δεξιάς. Υπάρχει. Αλλά παράλληλα υπάρχουν ρεύματα, που δεν είναι οργανωμένα, ρητά, κοινωνικής δυσφορίας. Λείπουν οι δυναμικές που θα μετέτρεπαν αυτήν τη κοινωνική δυσφορία σε οργανωμένη πολιτική εναλλακτική. Εκεί υπάρχει ο χώρος παρέμβασης της Νέας Αριστεράς, και ευρύτερα της Αριστεράς.

Το κλείσιμο του ιστορικού κύκλου του ΣΥΡΙΖΑ συνδέεται με αυτή τη δεξαμενή της αποχής. Αποτελεί μια αυξητική παράμετρο της απογοήτευσης για την πολιτική και την Αριστερά. Υπάρχει επίσης ως παράμετρος και αυτό που λέγαμε προηγούμενα, το πώς η λαϊκή ταξικότητα βρίσκει πολιτική στέγη. Δεν μιλάω για την πολιτική αριστερή μελαγχολία. Αυτή υπάρχει και στη Νέα Αριστερά, αλλά παίρνει ένα χαρακτήρα συλλογικής πολιτικής επεξεργασίας των τραυμάτων, ακριβώς για να αναχαιτιστεί ο πολιτικός μηδενισμός. Ο πολιτικός μηδενισμός τροφοδοτεί και την ακροδεξιά και τη νεοφιλελεύθερη ιδεολογική ηγεμονία.

- Γαβριήλ Σακελλαρίδης: Μας απασχολεί ιδιαίτερα όλος αυτός ο κόσμος που παραμένει πολιτικά ανέστιος. Ειδικά με τη συνεχιζόμενη κρίση του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό όμως που μας απασχολεί επίσης πολύ είναι η Νέα Αριστερά να οικοδομήσει μια νέα πολιτική ταυτότητα που να απαντά στις ανάγκες της Αριστεράς και της κοινωνίας το 2024. Ποια είναι τα μεγάλα αιτούμενα του κόσμου που θέλει να εκφράσει η Νέα Αριστερά; Τα οποία είναι διαφορετικά από εκείνα του 2015, του 2019 ή του 2022. Χρειάζεται να τονώσουμε τα αντανακλαστικά μας για να φτάσουμε τον στόχο αυτής της έκφρασης. Σε αυτήν την πορεία χρειαζόμαστε αξιοπιστία, σοβαρότητα, μαχητικότητα, καθαρές κουβέντες, στιλ-ύφος-ρητορική. Αυτά τα τελευταία αποτελούν στοιχεία της πολιτικής που δημιουργούν πολιτική κουλτούρα και συνάψεις με τα πολιτικά ακροατήρια. Και ταυτόχρονα χρειαζόμαστε θάρρος και στο οργανωτικό σχήμα. Έχοντας τη ρίζα της ανανεωτικής αριστερά, η λέξη ανανέωση χρειάζεται να είναι διαρκές πρόταγμα. Διαρκώς να αναστοχαζόμαστε σε πολιτικό, οργανωτικό, κοινωνικό και κινηματικό επίπεδο.

 

• Το Καταστατικό της Νέας Αριστεράς, όπως προτείνεται στο συνέδριο, ανταποκρίνεται στο πολιτικό πλαίσιο που θέτουμε και στην κουβέντα μας; Πιο συγκεκριμένα, η διαδικασία εκλογής επικεφαλής είναι μια έμπρακτη αυτοκριτική σε όσα έγιναν στον ΣΥΡΙΖΑ πέρυσι;

- Γαβριήλ Σακελλαρίδης: Προφανώς υπάρχει αυτοκριτική. Υπάρχει και στο κείμενο των Θέσεων, όπου σε μια γενναία παράγραφο κάνουμε αυτοκριτική, όχι στον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά σε εμάς ως άτομα, ως τάσεις που ανεχθήκαμε πολιτικές συμπεριφορές και διολισθήσεις. Δεν είναι δήλωση μετάνοιας, είναι ανάγκη παραδοχής για να μπορέσουμε να προχωρήσουμε παρακάτω. Η συζήτηση για το Καταστατικό είναι σημαντική, αρκεί να μη διολισθήσουμε σε ένα φορμαλισμό. Τα Καταστατικά έχουν δυνατότητα αχρήστευσης ή απογείωσης ανάλογα με την πολιτική κουλτούρα που το κόμμα καλλιεργεί στα μέλη του. Και αυτό συμβαίνει μέσα από την καθημερινή πολιτική δουλειά, την εσωτερική πολιτική ζωή ενός κόμματος. Είναι σημαντικό, για παράδειγμα, μια οργανωτική καινοτομία που τυχόν έρθει στο μέλλον και απαντάει σε μια κρίσιμη ανάγκη, να μην σταματήσει στο ότι δεν προβλέπεται στο Καταστατικό. Η πολιτική κουλτούρα της ζωής του κόμματος να υπερβαίνει τέτοια εμπόδια.

- Αθηνά Αθανασίου: Πρόκειται για ένα πολιτικό ερώτημα, όχι απλώς οργανωτικό. Κατά τη γνώμη μου, το ερώτημα είναι αν η οργανωτική δομή μπορεί να δώσει τη δυνατότητα για να λειτουργεί ένα κόμμα ως ανοιχτό, διαρκές εργαστήριο συλλογικής παραγωγής ιδεών και πολιτικών με συντροφικότητα χωρίς ναρκισσισμούς και κουλτούρα ανάθεσης. Το κομματικό φαινόμενο εν γένει είναι σε κρίση. Αλλά ειδικά για την Αριστερά, το ερώτημα είναι πώς μπορεί να έχεις ένα κόμμα που λαμβάνει υπόψη στην κομματική του δομή και εμπνέει όλες τις αξίες και τις ευαισθησίες που φτιάχνουν τους αρμούς της κοινωνικής χειραφέτησης εναντία σε όλες τις μορφές αδικίας. Όχι μόνο τι λέμε αλλά και πώς το κάνουμε.

 

• Φαίνεται η woke ατζέντα να υποχωρεί διεθνώς και μια ατομική προσέγγιση των δικαιωμάτων να παίρνει έμφαση κάτι που διευκολύνει την ηγεμονία της νεοφιλελεύθερης ιδεολογίας. Ποια είναι η δική σας θέαση;  

- Αθηνά Αθανασίου: Χρειάζεται να ξαναπιάσουμε το νήμα της μαρξιστικής κριτικής θεωρίας που έχει συμπεριλάβει διαφορετικές επιστημολογίες της αριστερής πολιτισμικής κριτικής ενάντια στην παραμορφωτική κατηγορία ότι δήθεν αυτές διχάζουν και αποπροσανατολίζουν την Αριστερά από τη μία και μοναδική τάχα αρένα της πολιτικής, που είναι η οικονομία και η τάξη. Η ίδια η τάξη είναι μια διαθεματική κατηγορία. Η περιβόητη αντι-woke ρητορική, που έχουμε δει να την ενστερνίζονται, με ολέθρια αποτελέσματα, και μερίδες της Αριστεράς, διαστρεβλώνει πλήρως το ερώτημα του κοινωνικού, στιγματίζει ως δευτερεύουσες ή ελιτίστικες διεκδικήσεις σημαντικότατες, όπως αντιρατσιστικές ή φεμινιστικές. Είναι ένας ακροδεξιός λόγος που παριστάνει την κριτική στο σύστημα, ενώ το επικυρώνει. Εν ολίγοις, αυτή η συζήτηση έχει δημιουργήσει ένα φάντασμα κατασκευασμένο από την αμερικανική ακροδεξιά για να ξορκίσει αγωνιστικές κατακτήσεις της ισότητας και της αλληλεγγύης. Υπάρχουν τρόποι ο σύγχρονος αριστερός λόγος να εγγράφει με ποιες κοινωνικές τάξεις συμμαχεί και την ίδια στιγμή να συντονίζεται και με άλλες κοινωνικές διεκδικήσεις.

- Γαβριήλ Σακελλαρίδης: Στο κείμενο των Θέσεων παίρνουμε θέση επ’ αυτού, ακριβώς επειδή θεωρούμε ότι χρειάζεται να το κάνουμε, διότι η αντι-woke ατζέντα είναι υπαρκτή. Εκφράστηκε και στη Die Linke αλλά το έχουμε δει και στον εγχώριο πολιτικό λόγο. Παίρνουμε θέση λέγοντας ότι η κοινωνική δικαιοσύνη σήμερα είναι και αναδιανομή και αναγνώριση. Είναι ατομικισμός αυτό; Δεν είναι. Το αν ως γυναίκα και υπόκεισαι έμφυλη βία με διάφορες μορφές της, έχει να κάνει με κοινωνική συνείδηση, όχι με ατομική επιλογή. Είναι κοινωνική η μάχη αυτή και μας αφορά.

 

• Ποιο μοντέλο ανάπτυξης προτείνει η Νέα Αριστερά και πώς αυτό μπορεί να υπάρξει στη μέγγενη των υπαρχουσών δεσμεύσεων;

- Γαβριήλ Σακελλαρίδης: Υπάρχει μια συζήτηση για αλλαγή παραδείγματος στον τρόπο που λειτουργεί η παγκόσμια οικονομία. Η ανάγνωση της Νέας Αριστεράς λέει ότι όντως υπάρχει μια αλλαγή παραδείγματος, που, εκκινώντας από την ανάγκη να εξυπηρετήσει άλλες στοχεύσεις, ανοίγει τον δρόμο στο κράτος να πάρει τη θέση του οδηγού αναλαμβάνοντας όμως τον ρόλο του παγοθραυστικού για το ιδιωτικό κεφάλαιο. Αυτή η μετατόπιση δημιουργεί και δυνατότητες. Η Νέα Αριστερά μιλά για ένα κράτος αναπτυξιακό και όχι απλό απομειωτή του ρίσκου. Λέγοντας αναπτυξιακό δεν εννοούμε ένα κράτος που αποβλέπει μόνο στην οικονομική μεγέθυνση. Μιλάμε για αναδιανομή, κοινωνική σύγκλιση, κάλυψη των αναγκών των πολλών. Αυτό απαιτεί και θεσμικές αλλαγές.

Όσον αφορά το παραγωγικό μοντέλο της Ελλάδας, παρότι την περίοδο 2019-2024 υπήρξαν προνομιακές συνθήκες χρηματοδότησης, δεν έχει αλλάξει. Αντιθέτως έχει ενισχυθεί ο ετεροβαρής χαρακτήρας του, που εδράζεται στην ιδιωτική κατανάλωση, τις κατασκευές και τον τουρισμό. Αυτό είναι ζήτημα πολιτικής επιλογής προφανώς, αλλά είναι και ζήτημα ανάπτυξης των κοινωνικών υποκειμένων που θα διεκδικήσουν ένα διαφορετικό παραγωγικό μοντέλο.: Με τους όρους που το έθεσε ο Γαβριήλ, το συνέδριο της Νέας Αριστεράς μπορεί να γίνει ένα πολιτικό γεγονός που θα αφορά το ίδιο το κόμμα αλλά και την Αριστερά ευρύτερα, καθώς έχουμε να διασχίσουμε τα αφιλόξενα νερά της παρούσας συγκυρίας και να εμπνεύσουμε ένα χειραφετησιακό πολιτικό φαντασιακό για το σήμερα. Εάν δεν αγνοήσουμε την πρόκληση της αυτοκριτικής και του αναστοχασμού, θα έχουμε την ευκαιρία να ανακτήσουμε την εμπιστοσύνη των πολιτών. Ωστόσο, δεν πρέπει να αρνηθούμε την ιστορία μας. Να αναγνωρίσουμε τα προβλήματα και τις αστοχίες μας. Αυτό αφορά ευρύτερα την Αριστερά. Το ερώτημα του πώς πάμε πέρα από τις άτεγκτες βεβαιότητες εκατέρωθεν αφηγημάτων ενοχοποίησης είναι εξαιρετικά επίκαιρο για όλους και όλες. Το πώς ανακτάμε την εμπιστοσύνη χρειάζεται να μας απασχολήσει με πολιτικό βάθος και όχι με εργαλειακότητα. Την ίδια στιγμή χρειάζεται να αγωνιζόμαστε με όρους ιδεολογικής ηγεμονίας. Η Αριστερά χρειάζεται να εμπνεύσει την κοινωνία με μια διαφορετική έννοια συλλογικής ουτοπίας.

• Επισημαίνεται ότι μετά την επεισοδιακή εκλογή του Κασσελάκη πέρυσι, πολλοί πίεσαν από τα κάτω για την αποχώρηση βουλευτών και στελεχών από τον ΣΥΡΙΖΑ. Όμως, υπάρχει ένα παράδοξο. Δεν ακολούθησαν όλοι. Πώς το εξηγείτε;

- Γαβριήλ Σακελλαρίδης: Θα μου επιτρέψετε για λίγο να συνεχίσω από εκεί που το άφησε η Αθηνά. Στο κείμενο των Θέσεων επανέρχεται συχνά η λέξη ηγεμονία που ανέφερε η Αθηνά, με γκραμσιανούς όρους, όχι από λεξικολογικό κλισέ αλλά ακριβώς επειδή αντιλαμβάνεται ότι ζούμε σε μια εποχή επέλασης της νεοφιλελεύθερης ηγεμονίας. Οι καλύτεροι γκραμσιανοί είναι οι δεξιοί σήμερα, όπως ο Μητσοτάκης και ο Βορίδης. Ως προς τους δρόμους που θα μπορούσε να πάρει η Νέα Αριστερά σε σχέση με τον ΣΥΡΙΖΑ, θα μπορούσε κανείς να σκεφτεί εναλλακτικούς τρόπους για να φτάσει σε ένα διαφορετικό αποτέλεσμα στις ευρωεκλογές. Όμως ο δρόμος της μάχης για την ηγεμονία των αριστερών αξιών και πολιτικών, είναι εκείνος που έχει ανάγκη ένα κόμμα που γειώνεται κοινωνικά, δίνει τις μάχες στο μικροεπίπεδο και εκφέρει την άποψή του με αυτοπεποίθηση.

Ως προς το ερώτημά σας, Πράγματι, με απασχόλησε και από την εμπειρία μου στις ευρωεκλογές έχω να πω ότι ως υποψήφιοι εισπράτταμε πολλά μπράβο από τους ψηφοφόρους. Την ίδια στιγμή όμως μας έλεγαν «θα ψηφίσουμε Κασσελάκη για να στείλουμε μήνυμα στο Μητσοτάκη», στη λογική της πολιτικής χρησιμότητας, δηλαδή να πάει η ψήφος στο δεύτερο κόμμα που μπορεί να απειλήσει την κυβέρνηση. Στο πλαίσιο της διεκδίκησης της ηγεμονίας, σημασία έχει να τεθούν τα σωστά ερωτήματα για το ποιος είναι ο σκοπός μας. Είναι πρωταρχικό μας ερώτημα να πέσει ο Μητσοτάκης; Εάν ναι, τότε θα υποχωρήσει η μάχη μας για την ηγεμονία. Είναι λάθος το να πέσει ο Μητσοτάκης; Καθόλου. Είναι αυθεντικό. Δεν πρέπει να το υποτιμάμε. Αλλά είναι ανάγκη αυτό να συνδεθεί διαλεκτικά με τη διεκδίκηση της ηγεμονίας και προφανώς απαιτείται να καταβάλουμε πολύ κόπο. Γιατί εάν πέσει απλά ο Μητσοτάκης, στη θέση του θα έρθει ένας άλλος που ίσως δεν θα κάνει υποκλοπές αλλά θα εφαρμόσει πολιτική Μητσοτάκη. Μάχη λοιπόν για τις αξίες της Αριστεράς και την ηγεμονία τους είναι το ζητούμενο, για να ηττηθεί πραγματικά ο Μητσοτάκης.

• Από τη μέχρι στιγμής συζήτηση αναδεικνύεται το ζήτημα των συνεργασιών, ειδικά σε σχέση με το ΜέΡΑ25. Είναι εφικτή; Μετά την τομή του 2015 και τη συνεχιζόμενη καταγγελτική ρητορική του, υπάρχει περιθώριο συμπόρευσης;

- Γαβριήλ Σακελλαρίδης: Εάν θέλαμε να συνεχίσουμε τη συζήτηση με το ΜέΡΑ25 για το 2015, θα είχαμε πάρα πολλά να πούμε και για το πρώτο εξάμηνο. Θα μπορούσαμε να ρωτήσουμε ποιο από τα κομμάτια του μνημονίου ανήκε στο θετικό 70% και ποιο στο 30% αρνητικό. Τι έλεγε τότε το υπουργείο Οικονομικών για τις ιδιωτικοποιήσεις, του ΟΣΕ συγκεκριμένα κ.ο.κ. Δεν θέλουμε μια τέτοια κουβέντα που αφορά σε μια άλλη στιγμή, με άλλους όρους, με άλλους συσχετισμούς δύναμης, από άλλες θέσεις ευθύνης του καθενός μας. Ο υποκειμενισμός είναι προφανώς αναπόφευκτος αλλά το να κάτσουμε συντροφικά να συζητήσουμε και να διαφωνήσουμε, όπως το κάναμε στελέχη με διαφορετικές πορείες της Νέας Αριστεράς για τις θέσεις του κόμματος, είναι τομή. Η ανάγκη να προχωρήσει παρακάτω η Αριστερά και να ξεπεράσει την κρίση της είναι το ζητούμενο και όχι η αυτοεπιβεβαίωσή μας.

Πάντως, τώρα είμαστε στο 2024 και θέλουμε να απαντήσουμε στα αιτήματα αυτής της συγκυρίας. Ωστόσο, το 2015 υπήρχε ένα πραγματικό δίλημμα το οποίο απαντιέται με έναν βολονταρισμό από πολύ κόσμο της Αριστεράς, προφανώς και του ΜέΡΑ25. Όταν όμως είσαι μέλος μια κυβέρνησης γιατί εκεί σε έβαλε ο λαός, τις απαντήσεις δεν τις δίνεις με βολονταρισμό αλλά με βάση το υλικό αποτέλεσμα που θα έχουν οι επιλογές σου για τον κόσμο τον οποίο κλήθηκες να εκπροσωπήσεις. Στις Θέσεις της Νέας Αριστεράς απαντιέται το δίλημμα, νομίζω πειστικά. Δεν το αποφεύγουμε. Όποιος έχει άλλη άποψη μπορεί να την καταθέσει. Κι άλλο βιβλίο μπορεί να γράψει κανείς γι’ αυτά, αρκεί να κινείται σε μια κατεύθυνση που να συνεισφέρει στις ανάγκες του παρόντος και του μέλλοντος.

Επιστρέφοντας στο ερώτημα, εμείς από τη δική μας την πλευρά, πιστεύουμε στις συνεργασίες για τις μάχες του σήμερα, και σε κοινωνικό και σε πολιτικό επίπεδο και στη δημιουργία ενός χώρου διαλόγου της ριζοσπαστικής αριστεράς, της αριστερής σοσιαλδημοκρατίας και της πολιτικής οικολογίας.

- Αθηνά Αθανασίου: Θέλω να υπογραμμίσω πως η συντροφικότητα είναι μια σοβαρή προϋπόθεση για να ανακάμψουμε από τη μελαγχολία της ήττας και να ανακάμψουμε με συλλογική αυτογνωσία και αυτοκριτική. Αυτό σημαίνει και επίγνωση των ρωγμών που διαπερνούν το «εμείς» της Αριστεράς. Αλλά υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στην αυτοκριτική και τη μνησικακία. Χρειάζεται υπέρβαση των βεβαιοτήτων στα οποία μας βάζουν τα εκατέρωθεν αφηγήματα καθαρότητας και ενοχοποίησης.

Το μέτωπο ενάντια στη Δεξιά δεν εξαντλείται στο αίτημα να ρίξουμε τον Μητσοτάκη, παρά το γεγονός ότι αυτό είναι αναγκαίο. Δεν μπορεί να μας αρκεί να εξαντλείται ο ορίζοντας των κοινωνικών προσδοκιών σε αυτό το αίτημα. Αλλά αυτό εγκυμονεί και λογικές κυβερνητισμού και συνεργασιών χωρίς κοινωνική υπόσταση, βλέπε σενάρια κεντροαριστεράς. Αντίθετα, η έμφαση πρέπει να δοθεί στην ανασύνθεση της Αριστεράς χωρίς αυτοαναφορικότητα και σεχταρισμό. Με λόγο αξιόπιστο, οραματικό, προγραμματικό ως εναλλακτική στην ηγεμονία της Δεξιάς, γεγονός που απαιτεί πολύ βαθύτερη δουλειά και χαίρομαι που αποτυπώνεται στις Θέσεις του συνεδρίου.

 

• Στα κεντροαριστερά σενάρια που υπάρχουν, κάποια από αυτά επικαλούνται και το παράδειγμα του Λαϊκού Μετώπου στη Γαλλία, μέχρι πού πάει η Νέα Αριστερά;

- Αθηνά Αθανασίου: Θεωρώ ότι ένα τέτοιο σενάριο δεν έχει γείωση στο κοινωνικό παρόν. Αντίθετα πιστεύω στις προωθητικές διεργασίες ανασύνθεσης στην ευρύτερη αριστερά και στον χώρο των ανένταχτων αριστερών, που πιστεύω ότι είναι ένα ιδιαίτερα ζωντανό, ζωηρό και ενεργό κομμάτι της Αριστεράς, το οποίο συχνά διαφεύγει των κομματικών μας διεργασιών. Ως προς το Λαϊκό Μέτωπο, μπορούμε πολλά να πούμε, αλλά κατά τη γνώμη μου το βασικό είναι ότι είχε την κοινωνική γείωση ώστε να μην κάνει υπαναχωρήσεις ως προς το μεταναστευτικό ζήτημα, που συνιστά ένα πολύ σημαντικό θέμα το οποίο πρέπει να μας απασχολήσει. Το πώς δηλαδή και κόμματα που αναφέρονται στην Αριστερά αναπαράγουν την κανονικοποίηση του ακροδεξιού λόγου.

- Γαβριήλ Σακελλαρίδης: Συμφωνώ με την Αθηνά. Η πολιτική δεν είναι αριθμητική. Ορισμένες φορές μπορεί να προσθέσεις με αρνητικούς αριθμούς και να καταλήξεις σε αφαίρεση. Δεν είμαστε σεχταριστές ούτε και μικρομέγαλοι. Θέλουμε να λειτουργούμε ως ένα ανοιχτό κόμμα που αλλάζει τις δομές και τον τρόπο επικοινωνίας του, ανανεώνει τα πρόσωπα. Είμαστε υπέρ της συγκρότησης μετώπων και ενθαρρύνουμε τέτοιες συγκλίσεις επί συγκεκριμένων ζητημάτων. Αυτό κάνουμε και μέσα στη Βουλή, με προτάσεις που έχουμε καταθέσει, με τα έξι σημεία που εκφώνησε ο Αλέξης Χαρίτσης στη ΔΕΘ. Στόχος μας είναι να δημιουργήσουμε τις συνθήκες ώστε να ωθήσουμε όλο το πολιτικό σύστημα προς τα αριστερά με προγραμματική και κοινωνική πίεση.

 

• Το ΠΑΣΟΚ αποτελεί δυνητικό συνομιλητή με την προϋπόθεση ότι θα κινηθεί ως αριστερή σοσιαλδημοκρατία;

- Γαβριήλ Σακελλαρίδης: Εμείς εκπονούμε μια στρατηγική που εκ των πραγμάτων υπόκειται και σε εξωτερικές παραμέτρους που δεν έχουν να κάνουν με τη δική μας βούληση. Το ΠΑΣΟΚ θα μπορούσαμε να πούμε ότι σχηματίζεται σε ένα χώρο με κομβικό ρόλο στο στρατηγικό σχεδιασμό του Νίκου Ανδρουλάκη και της Άννας Διαμαντοπούλου, που δεν προδιαθέτει θετικά για ένα ΠΑΣΟΚ ανοιχτό σε διάλογο ως αριστερή σοσιαλδημοκρατία. Δεν είναι όλα στο δικό μας χέρι. Αυτό που είναι στο χέρι και τις προτεραιότητές μας είναι να πιέσουμε με τις πρωτοβουλίες μας προς τα αριστερά όλο τον προοδευτικό –λεγόμενο– χώρο.

 

• Το επικείμενο συνέδριο θα ασχοληθεί με τη διατύπωση ενός προγραμματικού πλαισίου ως κυβερνητική πρόταση για τη χώρα;

- Γαβριήλ Σακελλαρίδης: Υπάρχουν οι επεξεργασίες από τα τμήματα και τα δίκτυα της Νέας Αριστεράς. Έχουμε προγραμματικές θέσεις. Δεν θα μπουν προς ψήφιση στο συνέδριο, καθώς μέσα στο πρώτο τρίμηνο του 2025 θα πραγματοποιηθεί το προγραμματικό συνέδριο και εκεί θα γίνουν οι τελικές διατυπώσεις. Προηγουμένως θα γίνει διαβούλευση σε βάθος με την κοινωνία, ώστε να μην αποτελούν άθροισμα αιτημάτων, αλλά συνεκτικό σχέδιο με στόχο τον μετασχηματισμό της κοινωνίας και της οικονομίας. Στο πλαίσιο αυτό θα γίνουν επιλογές, θα μπουν προτεραιότητες. Δεν μπορείς ως αριστερό κόμμα να απευθύνεσαι οριζόντια σε όλους. Παίρνοντας υπόψη την κοινωνική διαστρωμάτωση, κάποιους θα δυσαρεστήσεις.

- Αθηνά Αθανασίου: Είναι σημαντικό η Νέα Αριστερά να παράγει πολιτικές με συγκεκριμένο πρόσημο και κοινωνική γείωση, με γνώμονα το πώς αναχαιτίζεται η ραγδαία συντηρητικοποίηση σε όλες τις μορφές της. Πρωταρχικά στο πεδίο της ανακατανομής του πλούτου και της νομής ισχύος. Είναι καίριο το πώς εκπληρώνουμε, με καθημερινή γείωση στην κοινωνία, τη δυνατότητα για άσκηση πολιτικής με διαφορετικό τρόπο, προς όφελος των ασθενέστερων κοινωνικών ομάδων, με διαρθρωτικές τομές και αξιακές δεσμεύσεις που έχουν δυναμική περισσότερο μετασχηματιστική και λιγότερο διαχειριστική. Δεν θέλω να υποτιμήσω τη διαχειριστική διάσταση της πολιτικής, αλλά πιστεύω ότι αυτή τη στιγμή χρειαζόμαστε να πετύχουμε την αλλαγή των κοινωνικών και πολιτικών συσχετισμών. Χρειάζεται μέσα από μια διαδικασία συλλογικού αναστοχασμού στην πράξη να αναπροσδιορίσουμε και το εφικτό των πολιτικών μας. Γι’ αυτό πιστεύω ότι η διαθεματικότητα των διεκδικήσεων είναι πολύ σημαντική. Ο νεοφιλελευθερισμός δεν είναι απλώς ένα οικονομικό πρόγραμμα, είναι μια ευρύτερη πολιτική συνθήκη. Τα σύγχρονα παγκόσμια κινήματα μας εμπνέουν και μας τροφοδοτούν για το πώς μπορούμε να κινηθούμε. Αυτά, μαζί με τη διαρκή υπεράσπιση της δημόσιας υγείας και παιδείας, των κοινών αγαθών είναι επίκαιρα και επείγοντα ζητούμενα για τη σύγχρονη αριστερά. Σε αυτούς τους πόρους επαγρύπνησης, αναστοχασμού και πολιτικής επεξεργασίας, που συνήθως διαφεύγουν των κυρίαρχων πολιτικών μας, βρίσκεται, κατά τη γνώμη μου, η ελπίδα. Χρειάζεται να τους δούμε πιο σοβαρά, αν θέλουμε μια Αριστερά εργαστήριο παραγωγής ιδεών πολιτικών και συναισθημάτων που μπορούν να μετατοπίσουν τα όρια και τους όρους του δυνατού.

 

• Πώς μπορεί ο πολιτικός λόγος της Αριστεράς να απευθυνθεί στη μεγάλη δεξαμενή πολιτών που απέχουν από τις εκλογές;

- Αθηνά Αθανασίου: Πιστεύω ότι, με όρους κοινωνικής ανάλυσης, οι απέχοντες από τις εκλογές αποτελούν ένα εξαιρετικά ετερογενές πεδίο. Ωστόσο, νομίζω ότι η αποχή συνδέεται με αυτό που ήδη αναφέραμε, ένα γενικό αίσθημα κοινωνικού μηδενισμού. Μιλάμε για ιδεολογική ηγεμονία της Δεξιάς. Υπάρχει. Αλλά παράλληλα υπάρχουν ρεύματα, που δεν είναι οργανωμένα, ρητά, κοινωνικής δυσφορίας. Λείπουν οι δυναμικές που θα μετέτρεπαν αυτήν τη κοινωνική δυσφορία σε οργανωμένη πολιτική εναλλακτική. Εκεί υπάρχει ο χώρος παρέμβασης της Νέας Αριστεράς, και ευρύτερα της Αριστεράς.

Το κλείσιμο του ιστορικού κύκλου του ΣΥΡΙΖΑ συνδέεται με αυτή τη δεξαμενή της αποχής. Αποτελεί μια αυξητική παράμετρο της απογοήτευσης για την πολιτική και την Αριστερά. Υπάρχει επίσης ως παράμετρος και αυτό που λέγαμε προηγούμενα, το πώς η λαϊκή ταξικότητα βρίσκει πολιτική στέγη. Δεν μιλάω για την πολιτική αριστερή μελαγχολία. Αυτή υπάρχει και στη Νέα Αριστερά, αλλά παίρνει ένα χαρακτήρα συλλογικής πολιτικής επεξεργασίας των τραυμάτων, ακριβώς για να αναχαιτιστεί ο πολιτικός μηδενισμός. Ο πολιτικός μηδενισμός τροφοδοτεί και την ακροδεξιά και τη νεοφιλελεύθερη ιδεολογική ηγεμονία.

- Γαβριήλ Σακελλαρίδης: Μας απασχολεί ιδιαίτερα όλος αυτός ο κόσμος που παραμένει πολιτικά ανέστιος. Ειδικά με τη συνεχιζόμενη κρίση του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό όμως που μας απασχολεί επίσης πολύ είναι η Νέα Αριστερά να οικοδομήσει μια νέα πολιτική ταυτότητα που να απαντά στις ανάγκες της Αριστεράς και της κοινωνίας το 2024. Ποια είναι τα μεγάλα αιτούμενα του κόσμου που θέλει να εκφράσει η Νέα Αριστερά; Τα οποία είναι διαφορετικά από εκείνα του 2015, του 2019 ή του 2022. Χρειάζεται να τονώσουμε τα αντανακλαστικά μας για να φτάσουμε τον στόχο αυτής της έκφρασης. Σε αυτήν την πορεία χρειαζόμαστε αξιοπιστία, σοβαρότητα, μαχητικότητα, καθαρές κουβέντες, στιλ-ύφος-ρητορική. Αυτά τα τελευταία αποτελούν στοιχεία της πολιτικής που δημιουργούν πολιτική κουλτούρα και συνάψεις με τα πολιτικά ακροατήρια. Και ταυτόχρονα χρειαζόμαστε θάρρος και στο οργανωτικό σχήμα. Έχοντας τη ρίζα της ανανεωτικής αριστερά, η λέξη ανανέωση χρειάζεται να είναι διαρκές πρόταγμα. Διαρκώς να αναστοχαζόμαστε σε πολιτικό, οργανωτικό, κοινωνικό και κινηματικό επίπεδο.

 

• Το Καταστατικό της Νέας Αριστεράς, όπως προτείνεται στο συνέδριο, ανταποκρίνεται στο πολιτικό πλαίσιο που θέτουμε και στην κουβέντα μας; Πιο συγκεκριμένα, η διαδικασία εκλογής επικεφαλής είναι μια έμπρακτη αυτοκριτική σε όσα έγιναν στον ΣΥΡΙΖΑ πέρυσι;

- Γαβριήλ Σακελλαρίδης: Προφανώς υπάρχει αυτοκριτική. Υπάρχει και στο κείμενο των Θέσεων, όπου σε μια γενναία παράγραφο κάνουμε αυτοκριτική, όχι στον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά σε εμάς ως άτομα, ως τάσεις που ανεχθήκαμε πολιτικές συμπεριφορές και διολισθήσεις. Δεν είναι δήλωση μετάνοιας, είναι ανάγκη παραδοχής για να μπορέσουμε να προχωρήσουμε παρακάτω. Η συζήτηση για το Καταστατικό είναι σημαντική, αρκεί να μη διολισθήσουμε σε ένα φορμαλισμό. Τα Καταστατικά έχουν δυνατότητα αχρήστευσης ή απογείωσης ανάλογα με την πολιτική κουλτούρα που το κόμμα καλλιεργεί στα μέλη του. Και αυτό συμβαίνει μέσα από την καθημερινή πολιτική δουλειά, την εσωτερική πολιτική ζωή ενός κόμματος. Είναι σημαντικό, για παράδειγμα, μια οργανωτική καινοτομία που τυχόν έρθει στο μέλλον και απαντάει σε μια κρίσιμη ανάγκη, να μην σταματήσει στο ότι δεν προβλέπεται στο Καταστατικό. Η πολιτική κουλτούρα της ζωής του κόμματος να υπερβαίνει τέτοια εμπόδια.

- Αθηνά Αθανασίου: Πρόκειται για ένα πολιτικό ερώτημα, όχι απλώς οργανωτικό. Κατά τη γνώμη μου, το ερώτημα είναι αν η οργανωτική δομή μπορεί να δώσει τη δυνατότητα για να λειτουργεί ένα κόμμα ως ανοιχτό, διαρκές εργαστήριο συλλογικής παραγωγής ιδεών και πολιτικών με συντροφικότητα χωρίς ναρκισσισμούς και κουλτούρα ανάθεσης. Το κομματικό φαινόμενο εν γένει είναι σε κρίση. Αλλά ειδικά για την Αριστερά, το ερώτημα είναι πώς μπορεί να έχεις ένα κόμμα που λαμβάνει υπόψη στην κομματική του δομή και εμπνέει όλες τις αξίες και τις ευαισθησίες που φτιάχνουν τους αρμούς της κοινωνικής χειραφέτησης εναντία σε όλες τις μορφές αδικίας. Όχι μόνο τι λέμε αλλά και πώς το κάνουμε.

 

• Φαίνεται η woke ατζέντα να υποχωρεί διεθνώς και μια ατομική προσέγγιση των δικαιωμάτων να παίρνει έμφαση κάτι που διευκολύνει την ηγεμονία της νεοφιλελεύθερης ιδεολογίας. Ποια είναι η δική σας θέαση;  

-  Αθηνά Αθανασίου: Χρειάζεται να ξαναπιάσουμε το νήμα της μαρξιστικής κριτικής θεωρίας που έχει συμπεριλάβει διαφορετικές επιστημολογίες της αριστερής πολιτισμικής κριτικής ενάντια στην παραμορφωτική κατηγορία ότι δήθεν αυτές διχάζουν και αποπροσανατολίζουν την Αριστερά από τη μία και μοναδική τάχα αρένα της πολιτικής, που είναι η οικονομία και η τάξη. Η ίδια η τάξη είναι μια διαθεματική κατηγορία. Η περιβόητη αντι-woke ρητορική, που έχουμε δει να την ενστερνίζονται, με ολέθρια αποτελέσματα, και μερίδες της Αριστεράς, διαστρεβλώνει πλήρως το ερώτημα του κοινωνικού, στιγματίζει ως δευτερεύουσες ή ελιτίστικες διεκδικήσεις σημαντικότατες, όπως αντιρατσιστικές ή φεμινιστικές. Είναι ένας ακροδεξιός λόγος που παριστάνει την κριτική στο σύστημα, ενώ το επικυρώνει. Εν ολίγοις, αυτή η συζήτηση έχει δημιουργήσει ένα φάντασμα κατασκευασμένο από την αμερικανική ακροδεξιά για να ξορκίσει αγωνιστικές κατακτήσεις της ισότητας και της αλληλεγγύης. Υπάρχουν τρόποι ο σύγχρονος αριστερός λόγος να εγγράφει με ποιες κοινωνικές τάξεις συμμαχεί και την ίδια στιγμή να συντονίζεται και με άλλες κοινωνικές διεκδικήσεις.

- Γαβριήλ Σακελλαρίδης: Στο κείμενο των Θέσεων παίρνουμε θέση επ’ αυτού, ακριβώς επειδή θεωρούμε ότι χρειάζεται να το κάνουμε, διότι η αντι-woke ατζέντα είναι υπαρκτή. Εκφράστηκε και στη Die Linke αλλά το έχουμε δει και στον εγχώριο πολιτικό λόγο. Παίρνουμε θέση λέγοντας ότι η κοινωνική δικαιοσύνη σήμερα είναι και αναδιανομή και αναγνώριση. Είναι ατομικισμός αυτό; Δεν είναι. Το αν ως γυναίκα και υπόκεισαι έμφυλη βία με διάφορες μορφές της, έχει να κάνει με κοινωνική συνείδηση, όχι με ατομική επιλογή. Είναι κοινωνική η μάχη αυτή και μας αφορά.

 

• Ποιο μοντέλο ανάπτυξης προτείνει η Νέα Αριστερά και πώς αυτό μπορεί να υπάρξει στη μέγγενη των υπαρχουσών δεσμεύσεων;

- Γαβριήλ Σακελλαρίδης: Υπάρχει μια συζήτηση για αλλαγή παραδείγματος στον τρόπο που λειτουργεί η παγκόσμια οικονομία. Η ανάγνωση της Νέας Αριστεράς λέει ότι όντως υπάρχει μια αλλαγή παραδείγματος, που, εκκινώντας από την ανάγκη να εξυπηρετήσει άλλες στοχεύσεις, ανοίγει τον δρόμο στο κράτος να πάρει τη θέση του οδηγού αναλαμβάνοντας όμως τον ρόλο του παγοθραυστικού για το ιδιωτικό κεφάλαιο. Αυτή η μετατόπιση δημιουργεί και δυνατότητες. Η Νέα Αριστερά μιλά για ένα κράτος αναπτυξιακό και όχι απλό απομειωτή του ρίσκου. Λέγοντας αναπτυξιακό δεν εννοούμε ένα κράτος που αποβλέπει μόνο στην οικονομική μεγέθυνση. Μιλάμε για αναδιανομή, κοινωνική σύγκλιση, κάλυψη των αναγκών των πολλών. Αυτό απαιτεί και θεσμικές αλλαγές.

Όσον αφορά το παραγωγικό μοντέλο της Ελλάδας, παρότι την περίοδο 2019-2024 υπήρξαν προνομιακές συνθήκες χρηματοδότησης, δεν έχει αλλάξει. Αντιθέτως έχει ενισχυθεί ο ετεροβαρής χαρακτήρας του, που εδράζεται στην ιδιωτική κατανάλωση, τις κατασκευές και τον τουρισμό. Αυτό είναι ζήτημα πολιτικής επιλογής προφανώς, αλλά είναι και ζήτημα ανάπτυξης των κοινωνικών υποκειμένων που θα διεκδικήσουν ένα διαφορετικό παραγωγικό μοντέλο.

Νίκος Γιαννόπουλος, Μαρίνος Μουζακίτης / epohi.gr