Αντ. Σαμαράς από το 5ο Συνέδριο «Ν»: «Tο ζητούμενο είναι η αύξηση του ΑΕΠ, η μείωση του δημοσίου χρέους και η αποτελεσματικότερη διαχείριση των υφιστάμενων οικονομικών ροών»

Ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς από το 5ο Οικονομικό Συνέδριο της «Ναυτεμπορικής» ζήτησε αναδιάρθρωση οφειλών σε Εφορία και τράπεζες, νέο ταμείο χρηματοδότησης επιχειρήσεων και αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας...

    Εφόλης της ύλης κριτική στην οικονομική πολιτική της κυβέρνησης, από τη φορολογία και τη στεγαστική κρίση μέχρι τη γεωργική παραγωγή και το ιδιωτικό χρέος, άσκησε ο πρώην πρωθυπουργός, Αντώνης Σαμαράς, μιλώντας στο 5ο Οικονομικό Συνέδριο της Ναυτεμπορικής με τίτλο «Ελληνική Οικονομία: Η Νέα Αρχιτεκτονική»


Αυστηρή κριτική στην κυβερνητική οικονομική πολτιική άσκησε ο Αντώνης Σαμαράς, καταθέτοντας προτάσεις για την οικονομία, στο 5ο Συνέδριο της Ναυτεμπορικής, τονίζοντας ότι δεν αρκεί η διαχείριση του εισοδήματος, αλλά απαιτείται η απελευθέρωση του ανενεργού πλούτου.

Απέδωσε αιχμές κατά του τραπεζικού συστήματος για τον αποκλεισμό των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και εισηγήθηκε τη δημιουργία ενός νέου χρηματοδοτικού εργαλείου για την ενίσχυσή τους. 

  • Αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας. Υπογράμμισε ότι μεγάλο μέρος της κρατικής περιουσίας μένει αναξιοποίητο και ζήτησε στοχευμένες κινήσεις για την παραγωγική της ενεργοποίηση.
  • Φθηνή ενέργεια και αγροτική παραγωγή. Ζήτησε παρεμβάσεις για τη μείωση του ενεργειακού κόστους και μέτρα ανασυγκρότησης του πρωτογενούς τομέα, προειδοποιώντας ότι η ελληνική περιφέρεια ερημώνει.
  • Αντιμετώπιση της στεγαστικής κρίσης. Ένταξε το στεγαστικό πρόβλημα στις άμεσες προτεραιότητες, συνδέοντάς το με την αξιοποίηση των κλειστών και δεσμευμένων ακινήτων.

Για το μεγάλο οικονομικό στοίχημα μίλησε ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς κατά τον χαιρετισμό του στο Οικονομικό Συνέδριο της Ναυτεμπορικής, που πραγματοποιείται στο Conrad Athens – The Ilisian, με κεντρικό τίτλο «Ελληνική Οικονομία – Η νέα αρχιτεκτονική».

Όπως ανέφερε «το ζητούμενο είναι η αύξηση του ΑΕΠ, η μείωση του δημοσίου χρέους και η αποτελεσματικότερη διαχείριση των υφιστάμενων οικονομικών ροών».

Όπως σημείωσε, μεταξύ άλλων, η Ελλάδα αντιμετωπίζει ένα παράδοξο πρόβλημα, καθώς διαθέτει φυσικό πλούτο που παραμένει αναξιοποίητος, επιχειρήσεις που αδυνατούν να αναπτυχθούν, αλλά και ανθρώπους που επιθυμούν να εργαστούν, ωστόσο παραμένουν εγκλωβισμένοι.

Τόνισε, δε, ότι αισθάνεται πως αποτελεί προσωπικό του πολιτικό στοίχημα η μετατροπή των αδρανών αποθεμάτων σε κεφάλαιο, με πρώτο και κυριότερο το ανθρώπινο δυναμικό.

Παράλληλα, υποστήριξε ότι η Ελλάδα αντιμετωπίζει ένα μεγάλο, σχεδόν παράδοξο πρόβλημα, καθώς διαθέτει σημαντικό πλούτο, παραγωγικούς πόρους, περιουσιακά στοιχεία και ανθρώπινο δυναμικό, τα οποία παραμένουν σε μεγάλο βαθμό αναξιοποίητα. Όπως ανέφερε, υπάρχουν αποθέματα πλούτου που δεν παράγουν εισόδημα, περιουσίες που δεν αξιοποιούνται, επιχειρήσεις που αδυνατούν να αναπτυχθούν και άνθρωποι που θέλουν να εργαστούν και να δημιουργήσουν, αλλά παραμένουν εγκλωβισμένοι. Το ζητούμενο, όπως τόνισε, είναι η μετάβαση από τη διαχείριση των οικονομικών ροών στην απελευθέρωση των παραγωγικών αποθεμάτων της χώρας.

Όπως είπε, αυτό αποτελεί το στοίχημα της νέας αρχιτεκτονικής που υποδηλώνει και ο τίτλος του συνεδρίου, αλλά και προσωπικό του πολιτικό στοίχημα, υπογραμμίζοντας ότι δεν αρκεί η διαχείριση του εισοδήματος που παράγεται, αλλά απαιτείται η απελευθέρωση του ανενεργού πλούτου και η μετατροπή των αδρανών αποθεμάτων σε παραγωγικό κεφάλαιο.

«Μεγάλο μέρος του πληθυσμού παραμένει εγκλωβισμένο»

Πρώτο απόθεμα, σύμφωνα με τον ίδιο, είναι το ανθρώπινο δυναμικό της χώρας. Ειδικότερα, ανέφερε ότι, παρά το γεγονός ότι η Ελλάδα έχει περίπου 10 εκατομμύρια κατοίκους, μεγάλο μέρος του πληθυσμού παραμένει εγκλωβισμένο σε ληξιπρόθεσμες οφειλές, κατασχέσεις, δεσμεύσεις λογαριασμών και αδυναμία πρόσβασης στη χρηματοδότηση.

Επικαλέστηκε στοιχεία σύμφωνα με τα οποία, στο τέλος του 2025, περίπου 1,66 εκατομμύρια ΑΦΜ βρίσκονταν υπό μέτρα αναγκαστικής είσπραξης, ενώ οι συνολικές ληξιπρόθεσμες οφειλές προς την ΑΑΔΕ ξεπερνούν τα 114 δισ. ευρώ και προς τον ΕΦΚΑ ανέρχονται σε περίπου 52 δισ. ευρώ.

Διερωτήθηκε πόσοι από αυτούς τους ανθρώπους θα μπορούσαν να ξαναγίνουν ενεργοί πολίτες, πόσες μικρές επιχειρήσεις θα μπορούσαν να επαναλειτουργήσουν και πόσοι πολίτες θα είχαν τη δυνατότητα να ξεκινήσουν μια νέα επαγγελματική δραστηριότητα, εάν δεν είχαν απέναντί τους ένα χρέος που έχει καταστεί πρακτικά ανεξόφλητο.

«Ριζική αλλαγή αντιμετώπισης των οφειλών»

Για τον λόγο αυτό, τάχθηκε υπέρ της ριζικής αλλαγής αντιμετώπισης των οφειλών, με αφαίρεση υπερβολικών προσαυξήσεων, γενναία αναδιάρθρωση και ουσιαστικό κούρεμα, ώστε οι οφειλέτες να μπορούν να εξυπηρετούν μια πραγματικά βιώσιμη υποχρέωση.

Όπως υποστήριξε, από τα 114 δισ. ευρώ των οφειλών θα μπορούσαν να ανακτηθούν 35 δισ. ευρώ σε βάθος δεκαετίας, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 3,5 δισ. ευρώ ετησίως σε πρόσθετα δημόσια έσοδα.

Εκτίμησε ότι με αυτόν τον τρόπο το κράτος δεν θα χρειάζεται να καταβάλλει χρήματα, αλλά θα εισπράττει περισσότερα, μέσω της διεύρυνσης του ΑΕΠ και της οικονομικής δραστηριότητας, καθώς εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες και επιχειρήσεις θα επανεντάσσονται στην οικονομική ζωή. Διευκρίνισε ότι δεν πρόκειται για επιβράβευση των ασυνεπών, αλλά για αποκατάσταση της οικονομικής τους δυνατότητας να γίνουν συνεπείς, υποστηρίζοντας ότι, εφόσον το μέτρο εφαρμοστεί σωστά, δεν θα δημιουργήσει ηθικό κίνδυνο (moral hazard).

Ως δεύτερο απόθεμα ανέδειξε τα κόκκινα δάνεια και την ιδιωτική περιουσία, επισημαίνοντας ότι ακίνητα, επιχειρήσεις και περιουσιακά στοιχεία παραμένουν δεσμευμένα, καθώς οι οφειλές που τα βαρύνουν δεν μπορούν να εξυπηρετηθούν με τους σημερινούς όρους.

Πρότεινε συνολική αναδιάρθρωση, βαθύ κούρεμα μη βιώσιμων οφειλών, διαγραφή συσσωρευμένων επιβαρύνσεων και μακροχρόνια αποπληρωμή με λογικό επιτόκιο, ώστε οι πολίτες να αποκτήσουν ξανά τη δυνατότητα να διατηρήσουν και να αξιοποιήσουν την περιουσία τους, οι επιχειρήσεις να επενδύσουν και να προσλάβουν προσωπικό και τα ακίνητα να αξιοποιηθούν, απελευθερώνοντας ρευστότητα που σήμερα παραμένει εγκλωβισμένη.

«Μεγάλο μέρος της ιδιωτικής οικονομίας εξακολουθεί να λειτουργεί υπό το βάρος των χρεών του παρελθόντος»

Ο πρώην πρωθυπουργός, υπογράμμισε ότι δεν μπορεί να γίνεται λόγος για ανάπτυξη όταν ένα τόσο μεγάλο μέρος της ιδιωτικής οικονομίας εξακολουθεί να λειτουργεί υπό το βάρος των χρεών του παρελθόντος, ενώ σημείωσε ότι οι φορολογούμενοι που αδυνατούν σήμερα να ανταποκριθούν στις οφειλές τους ήταν εκείνοι που επιβαρύνθηκαν και με την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, οι οποίες σήμερα δεν τους χρηματοδοτούν.

Ως τρίτο απόθεμα, αναφέρθηκε στη χρηματοδοτική δυνατότητα των τραπεζών, σημειώνοντας ότι εξακολουθούν να διαθέτουν σημαντικό ύψος αναβαλλόμενων φορολογικών απαιτήσεων. Διευκρίνισε ότι δεν αμφισβητεί τη σταθερότητα του τραπεζικού συστήματος, αλλά έθεσε το ερώτημα πώς η ειδική σχέση μεταξύ τραπεζών και Δημοσίου θα μπορούσε να υπηρετήσει αποτελεσματικότερα την πραγματική οικονομία.

Πρότεινε, πριν από τη διανομή μερισμάτων από τις τράπεζες, να αφαιρείται ο αναβαλλόμενος φόρος και το αντίστοιχο ποσό να διοχετεύεται, μέσω ειδικού θεσμικού μηχανισμού, σε ένα ταμείο παραγωγικής χρηματοδότησης.

Όπως ανέφερε, το ταμείο αυτό θα μπορούσε να στηρίζει μικρομεσαίες επιχειρήσεις, αγροτικές εκμεταλλεύσεις, επενδύσεις εκσυγχρονισμού και αναδιάρθρωσης, όχι για να συντηρεί επιχειρήσεις χωρίς προοπτική, αλλά για να χρηματοδοτεί εκείνες που έχουν τη δυνατότητα να παράγουν, να εξάγουν και να δημιουργούν θέσεις εργασίας.

Παράλληλα, επισήμανε ότι η τραπεζική χρηματοδότηση της ιδιωτικής οικονομίας στην Ελλάδα παραμένει πολύ χαμηλότερη από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης, ενώ μικρό μέρος των δανείων κατευθύνεται στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις.

Τέταρτο απόθεμα χαρακτήρισε την κατοικία, επισημαίνοντας ότι στην Ελλάδα συνυπάρχουν στεγαστική κρίση και μεγάλος αριθμός κατοικιών που παραμένουν κλειστές ή αναξιοποίητες. Εκτίμησε ότι εκατοντάδες χιλιάδες ακίνητα θα μπορούσαν, με κατάλληλα κίνητρα και θεσμικές παρεμβάσεις, να επιστρέψουν στην αγορά. Αντί να αναζητούνται λύσεις αποκλειστικά μέσω νέας οικοδόμησης, υψηλότερων συντελεστών δόμησης, μεγαλύτερης πυκνότητας και περισσότερου τσιμέντου, πρότεινε να αξιοποιηθεί πρώτα το υφιστάμενο κτιριακό απόθεμα.

Ειδικότερα, τάχθηκε υπέρ φορολογικών κινήτρων για τη διάθεση κλειστών κατοικιών, την απλούστευση των διαδικασιών και την αντιμετώπιση των εκκρεμοτήτων που εμποδίζουν την αξιοποίησή τους. Όπως υποστήριξε, η αξιοποίηση των ήδη υφιστάμενων κατοικιών είναι ταχύτερη, οικονομικότερη και κοινωνικά δικαιότερη λύση από την περαιτέρω οικοδόμηση, καθώς θα μπορούσε να αυξήσει την προσφορά στέγης, να εξασφαλίσει προσιτά ενοίκια για εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες και να δημιουργήσει εισόδημα για ιδιοκτήτες ακινήτων που σήμερα δεν αποδίδουν. Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στα νέα ζευγάρια, σημειώνοντας ότι πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να βρίσκουν κατοικία για να ξεκινήσουν οικογένεια, καθώς, όπως είπε, εάν δεν αντιμετωπιστεί το στεγαστικό πρόβλημα, ο δημογραφικός μαρασμός θα συνεχιστεί.

Πέμπτο απόθεμα ανέδειξε τη γη και την πρωτογενή παραγωγή, υπογραμμίζοντας ότι η ελληνική ύπαιθρος διαθέτει γη, ευνοϊκό κλίμα, προϊόντα υψηλής ποιότητας και σημαντική παραγωγική παράδοση, ωστόσο η πρωτογενής παραγωγή συρρικνώνεται, οι εκμεταλλεύσεις παραμένουν κατακερματισμένες και ο αγροτικός πληθυσμός γερνάει.

«Η περιφέρεια πεθαίνει»

Μάλιστα, αναφέρθηκε στην αλλαγή της εικόνας των χωριών σε σχέση με το 1977, όταν εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής, σημειώνοντας ότι ο πληθυσμός γερνάει και εγκαταλείπει τις αγροτικές δραστηριότητες.

«Η περιφέρεια πεθαίνει», ανέφερε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι δεν αρκούν οι επιδοτήσεις για να κρατηθεί ο αγρότης στη γη, αλλά απαιτείται να καταστεί η αγροτική παραγωγή και οικονομία βιώσιμη.

Παράλληλα, αναφέρθηκε στις προκλήσεις που αντιμετωπίζει ο αγροτικός τομέας, κάνοντας αναφορά και στις συμφωνίες με τη Mercosur, τις οποίες χαρακτήρισε λανθασμένες. Πρότεινε την κοινή διαχείριση και αξιοποίηση κατακερματισμένων εκτάσεων χωρίς να θίγεται η ιδιοκτησία, την ενίσχυση συνεργατικών σχημάτων και συλλογικών εκμεταλλεύσεων, την ανάπτυξη καθετοποιημένων παραγωγικών μονάδων και την εξασφάλιση φθηνότερης ενέργειας, με στόχο την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και της παραγωγικής δυναμικής της ελληνικής υπαίθρου.

Η πρωτογενής παραγωγή και η διατροφική ασφάλεια

Ο Αντώνης Σαμαράς υπογράμμισε ότι η στήριξη της αγροτικής οικονομίας δεν πρέπει να περιορίζεται σε απλές επιδοτήσεις εισοδήματος, αλλά να αφορά επενδύσεις στην παραγωγή και τη διατροφική ασφάλεια, έννοιες που, όπως σημείωσε, βρίσκονται πλέον στο επίκεντρο της οικονομικής πολιτικής των ευρωπαϊκών εταίρων. Αντιθέτως, στην Ελλάδα, όπως ανέφερε, έχουν γίνει άγονες συζητήσεις, ενώ υποστήριξε ότι η γεωργία πρέπει να αντιμετωπιστεί ως στρατηγικός παραγωγικός τομέας και όχι ως ένα διαρκές πρόβλημα που χρειάζεται επιδοτήσεις.

Ενεργειακή πολιτική και ανταγωνιστικότητα

Ως έκτο παραγωγικό απόθεμα ανέδειξε την ενεργειακή δυνατότητα της χώρας, επισημαίνοντας ότι η ενέργεια αποτελεί βασικό παράγοντα ανταγωνιστικότητας, την ώρα που η Ελλάδα εξακολουθεί να πληρώνει ακριβά ένα ενεργειακό σύστημα που δεν αξιοποιεί επαρκώς τις εγχώριες δυνατότητες. Άσκησε κριτική για τις επενδύσεις στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας χωρίς αντίστοιχη ανάπτυξη συστημάτων αποθήκευσης, όπως οι μπαταρίες, με αποτέλεσμα να χάνεται μέρος της παραγόμενης ενέργειας.

Παράλληλα, έκανε λόγο για σύγχρονες μονάδες παραγωγής ενέργειας που παραμένουν ανενεργές ή υπολειτουργούν, ενώ άλλες ευρωπαϊκές χώρες τις αξιοποιούν, υποστηρίζοντας ότι δεν μπορεί να υπάρξει σοβαρή ενεργειακή πολιτική χωρίς συνδυασμό πηγών, συμπεριλαμβανομένου του λιγνίτη, τον οποίο, όπως είπε, η Ελλάδα έχει εγκαταλείψει, την ώρα που η Γερμανία επέστρεψε στον άνθρακα.

Εξέφρασε ακόμη προβληματισμό για την ανάπτυξη data centers, τα οποία θα απαιτούν τεράστιες ποσότητες ενέργειας και νερού, διερωτώμενος πώς θα εξασφαλιστούν οι αναγκαίοι πόροι. Τόνισε ότι απαιτούνται ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, αποθήκευση, υδροηλεκτρικά έργα και ολοκλήρωση εκκρεμών υποδομών, όπως η Μεσοχώρα και οι Συκιές.

Επιπλέον, τάχθηκε υπέρ της σύγχρονης διαχείρισης απορριμμάτων με ενεργειακή αξιοποίηση, της ανακύκλωσης αγροτικών αποβλήτων, της βιοενέργειας και της παραγωγής λιπασμάτων. Επικαλέστηκε στοιχεία σύμφωνα με τα οποία στην Ευρώπη αξιοποιείται ενεργειακά κατά μέσο όρο το 25% των υπολειμματικών απορριμμάτων, ενώ σε ορισμένες χώρες το ποσοστό ξεπερνά το 50%, αντιπαραβάλλοντας την εικόνα αυτή με την Ελλάδα, όπου, όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, η ενεργειακή αξιοποίηση είναι μηδενική.

Υπογράμμισε ότι η ενεργειακή πολιτική δεν αφορά μόνο το περιβάλλον, αλλά συνδέεται άμεσα με την παραγωγή, τη βιομηχανία, την εθνική ανταγωνιστικότητα και την κοινωνική ευθύνη, καθώς η μείωση του ενεργειακού κόστους μπορεί να ανακουφίσει νοικοκυριά και επιχειρήσεις, ενισχύοντας την ευημερία, την κοινωνική δικαιοσύνη και την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας.

Δημόσια περιουσία και επενδυτικό κεφάλαιο

Ως έβδομο απόθεμα ανέδειξε τη δημόσια περιουσία, σημειώνοντας ότι το ελληνικό Δημόσιο διαθέτει ακίνητα, εκτάσεις και περιουσιακά στοιχεία που παραμένουν αναξιοποίητα. Υποστήριξε ότι δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται απλώς ως ένας κατάλογος ακινήτων προς περιστασιακή πώληση, αλλά να αποτελέσουν τη βάση ενός οργανωμένου επενδυτικού αποθέματος, το οποίο θα μπορούσε σταδιακά να μετατραπεί σε κεφαλαιακή βάση ενός ελληνικού sovereign fund.

Όπως εξήγησε, στόχος θα ήταν η μετατροπή της αδρανούς δημόσιας περιουσίας σε κεφάλαιο, το οποίο θα παράγει εισόδημα και υπεραξίες που θα ανακυκλώνονται και θα επιστρέφουν στην οικονομία, μέσω συμπράξεων όπου απαιτείται, με διαφάνεια και μακροχρόνιο σχεδιασμό. Πρόσθεσε ότι η δημόσια περιουσία πρέπει να παράγει εισόδημα και κεφάλαιο για τη χώρα, με τις υπεραξίες να επιστρέφουν ως επενδύσεις στην οικονομία και την κοινωνία.

Εκτίμησε ότι μια τέτοια προσέγγιση θα μπορούσε να δημιουργήσει πρόσθετα έσοδα για το κράτος, να επιταχύνει την αποπληρωμή του χρέους και να εξασφαλίσει πόρους για υποδομές, την άμυνα και τη στήριξη της οικογένειας, συμβάλλοντας παράλληλα στην αντιμετώπιση του δημογραφικού μαρασμού.

Η νέα αρχιτεκτονική της οικονομίας

Ο κ. Σαμαράς υποστήριξε ότι οι προτάσεις που παρουσίασε δεν είναι αποσπασματικές, αλλά συνδέονται μεταξύ τους και αλληλοτροφοδοτούνται. Όπως ανέφερε, η αποδέσμευση της ιδιωτικής περιουσίας απελευθερώνει ρευστότητα και δημιουργεί ευκαιρίες, η χρηματοδότηση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων αυξάνει την παραγωγή και το ΑΕΠ, η αξιοποίηση της γης τροφοδοτεί τη μεταποίηση, ενισχύει τις εξαγωγές και αναζωογονεί την περιφέρεια, ενώ η φθηνότερη ενέργεια στηρίζει τη βιομηχανία, τη γεωργία, την κτηνοτροφία και την αλιεία.

Παράλληλα, σημείωσε ότι η κατοικία ενισχύει την κοινωνική συνοχή και την κινητικότητα των εργαζομένων, ενώ η αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας ανατροφοδοτεί την ανάπτυξη. Όπως είπε, αυτή είναι η νέα αρχιτεκτονική της ελληνικής οικονομίας, η οποία δεν περιορίζεται σε περισσότερη διαχείριση, αλλά προϋποθέτει απελευθέρωση παραγωγικών δυνάμεων, μεταρρυθμίσεις που ενισχύουν την οικονομική δυναμική και όχι μόνο δημοσιονομική διαχείριση, κάνοντας αναφορά και στα wealth effects και supply side effects.

Κριτική στα καρτέλ και στην οικονομική πολιτική

Στη συνέχεια, ξεκαθάρισε ότι η πραγματική ελεύθερη οικονομία δεν σημαίνει ότι η αγορά αφήνεται στα χέρια των ισχυρότερων, ούτε ότι επιτρέπεται η δημιουργία ή η ενίσχυση καρτέλ. Αντιθέτως, υποστήριξε ότι η φιλελεύθερη πολιτική πρέπει να εξασφαλίζει πραγματικό ανταγωνισμό, να καταπολεμά τις στρεβλώσεις, να περιορίζει τη γραφειοκρατία και το κόστος της και να μειώνει το ενεργειακό και χρηματοδοτικό βάρος για παραγωγούς και νοικοκυριά.

Τόνισε ότι η πολιτική δεν πρέπει απλώς να ψηφιοποιεί τη γραφειοκρατία, αλλά να περιορίζει το κόστος της, ενώ πρέπει να δημιουργεί χώρο και ευκαιρίες για όσους θέλουν να επενδύσουν, να εργαστούν και να δημιουργήσουν, αντί να τους αντιμετωπίζει ως υπό διωγμό.

Επισήμανε ακόμη ότι η φιλελεύθερη οικονομική πολιτική έχει κοινωνικό χαρακτήρα, καθώς δίνει ευκαιρίες σε όλους και δεν μοιράζει προνόμια σε λίγους ούτε δημιουργεί κλειστά οικονομικά ολιγοπώλια. Όπως είπε, στόχος είναι η διάχυση του πλούτου και όχι η συγκέντρωσή του στα χέρια λίγων και η φτωχοποίηση των πολλών, ενώ η μεσαία τάξη πρέπει να μπορεί να ευημερεί και όχι να συνθλίβεται. Έκανε, μάλιστα, αναφορά στις ελληνικές μικρομεσαίες επιχειρήσεις, οι οποίες, όπως υποστήριξε, αποτελούν το 95% της επιχειρηματικής δραστηριότητας και βιώνουν συχνά αυτή την πίεση.

«Η Ελλάδα είναι δυνητικά πλούσια χώρα»

Κλείνοντας, ο Αντώνης Σαμαράς υποστήριξε ότι η Ελλάδα είναι δυνητικά πλούσια χώρα, καθώς δεν της λείπουν οι δυνατότητες, οι πόροι και τα ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα, αλλά αδυνατεί να αξιοποιήσει όσα διαθέτει. Τόνισε ότι απαιτείται αλλαγή σκέψης και προτεραιοτήτων, ώστε η νέα αρχιτεκτονική της οικονομίας να μην επικεντρώνεται μόνο στο εισόδημα που παράγεται και διανέμεται, αλλά και στον πλούτο που παραμένει αδρανής και μπορεί να ενεργοποιηθεί.

Καταλήγοντας ανέφερε πως η Ελλάδα πρέπει επειγόντως να απελευθερώσει τον πλούτο που ήδη διαθέτει, προκειμένου να καταστεί πιο παραγωγική, ανταγωνιστική και δίκαιη οικονομία, αλλά και να προσφέρει στους πολίτες ελπίδα και όραμα. Υπογράμμισε την ανάγκη οι Έλληνες να μπορούν να δημιουργούν, να επενδύουν και να παραμένουν στον τόπο τους, αλλά και όσοι έφυγαν να επιστρέψουν, να πιστέψουν ξανά στον εαυτό τους και να ευημερούν στην Ελλάδα.
επιμέλεια: Σπύρος Γκανής

Συνάντηση Σι Τζινπίνγκ, Ντόναλντ Τραμπ και Βλαντιμίρ Πούτιν στη Σενζέν της Κίνας - Προοπτικές για την παγκόσμια Ειρήνη και Οικονομία (vid)

Εάν οι τρεις ηγέτες καταφέρουν να συμφωνήσουν σε τρεις αρχές —σεβασμό της εδαφικής κυριαρχίας, αποφυγή πυρηνικής σύγκρουσης και ελεύθερο διεθνές εμπόριο— θα μπορούσαμε να δούμε την απαρχή μιας πολύ σημαντικής ιστορικής αλλαγής.

    Οι πρόεδροι της Κίνας, της Ρωσίας και των ΗΠΑ χαιρετήθηκαν εν μέσω της συνόδου κορυφής APEC στη Σεντζέν. Αυτό έρχεται μια ημέρα πριν από τις τριμερείς συνομιλίες μεταξύ του Σι Τζινπίνγκ, του Βλαντιμίρ Πούτιν και του Ντόναλντ Τραμπ. 


Η πιθανότητα μιας ουσιαστικής γεωπολιτικής αλλαγής από μια συνάντηση των Σι Τζινπίνγκ, Ντόναλντ Τραμπ και Βλαντιμίρ Πούτιν στη Σενζέν της Κίνας είναι εξαιρετικά σημαντική. Εάν οι τρεις ηγέτες καταφέρουν να συνεννοηθούν, δεν θα πρόκειται απλώς για μια διπλωματική συνάντηση, αλλά ενδεχομένως για μια προσπάθεια επανακαθορισμού των διεθνών ισορροπιών.

Ωστόσο, χρειάζεται να διαχωρίσουμε τρία πράγματα:

  1. Τι μπορεί πραγματικά να συμφωνηθεί μεταξύ των τριών δυνάμεων.
  2. Ποιες γεωπολιτικές εξελίξεις μπορεί να ακολουθήσουν.
  3. Κατά πόσο μια τέτοια προσέγγιση μπορεί να βελτιώσει την παγκόσμια οικονομία και να περιορίσει τον κίνδυνο πολέμου.

Θα εξέταζα το θέμα με ιδιαίτερη προσοχή, διότι μια συμφωνία μεταξύ των τριών δεν σημαίνει αυτομάτως και παγκόσμια ειρήνη.

1. Γιατί είναι τόσο σημαντική η συνάντηση της Σενζέν;

Σύμφωνα με τις σημερινές ανακοινώσεις, η τριμερής συνάντηση έχει προγραμματιστεί για την Πέμπτη 19 Νοεμβρίου 2026. Η Κίνα έχει επιβεβαιώσει επίσημα τη διοργάνωσή της.

Η σημασία της είναι πρωτοφανής, επειδή συγκεντρώνονται οι ηγέτες τριών πυρηνικών δυνάμεων, με τεράστια οικονομική, στρατιωτική και τεχνολογική ισχύ.

Οι τρεις τους έχουν διαφορετικούς στόχους:

  • Σι Τζινπίνγκ: Θέλει να αναδείξει την Κίνα ως κεντρική δύναμη ενός νέου πολυπολικού διεθνούς συστήματος, χωρίς να υποχρεώνεται να ακολουθεί τις αμερικανικές επιλογές.
  • Ντόναλντ Τραμπ: Επιδιώκει μεγάλες διπλωματικές επιτυχίες, αποκλιμάκωση συγκρούσεων και εμπορικές συμφωνίες με την Κίνα και τη Ρωσία.
  • Βλαντιμίρ Πούτιν: Θέλει να περιορίσει τη διεθνή απομόνωση της Ρωσίας, να εξασφαλίσει μεγαλύτερη διαπραγματευτική ισχύ και να αναγνωριστεί η χώρα του ως ισότιμος συνομιλητής των δύο υπερδυνάμεων.

Η συνάντηση έχει ήδη προκαλέσει συγκρίσεις με τη Διάσκεψη της Γιάλτας του 1945. Αυτή η σύγκριση δεν είναι τυχαία: αφορά τον φόβο ότι οι μεγάλες δυνάμεις μπορεί να επιχειρήσουν να καθορίσουν τις νέες διεθνείς ισορροπίες χωρίς τη συμμετοχή των μικρότερων κρατών.

2. Ποιες γεωπολιτικές εξελίξεις μπορεί να προκύψουν;

Υπάρχουν τέσσερα μεγάλα πεδία στα οποία μπορεί να υπάρξει εξέλιξη.

Α. Ο πόλεμος στην Ουκρανία

Είναι ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα, αλλά υπάρχει μια ιδιαιτερότητα: η Ουκρανία δεν συμμετέχει στη συνάντηση.

Πιθανές εξελίξεις:

  • Πίεση προς τη Μόσχα και το Κίεβο για κατάπαυση του πυρός.
  • Συζήτηση για εγγυήσεις ασφαλείας και μελλοντική ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφάλειας.
  • Ενδεχόμενη σταδιακή χαλάρωση ορισμένων κυρώσεων, εφόσον υπάρξει ουσιαστική συμφωνία.
  • Νέα διαπραγματευτική διαδικασία με αμερικανική και κινεζική διαμεσολάβηση.

Δεν θα θεωρούσα, όμως, δεδομένη μια συμφωνία ειρήνης. Οι στόχοι της Μόσχας και του Κιέβου παραμένουν δύσκολο να συμβιβαστούν.

Β. Η Μέση Ανατολή και το Ιράν

Εδώ μπορεί να υπάρξει μία από τις πιο ενδιαφέρουσες εξελίξεις.

Οι ΗΠΑ έχουν λόγο να επιδιώξουν αποκλιμάκωση της σύγκρουσης με το Ιράν. Η Ρωσία διατηρεί σημαντικές σχέσεις με την Τεχεράνη, ενώ η Κίνα έχει ισχυρά ενεργειακά και εμπορικά συμφέροντα στην περιοχή.

Εάν οι τρεις ηγέτες συμφωνήσουν σε ένα πλαίσιο αποκλιμάκωσης, θα μπορούσε να δημιουργηθεί μια νέα διπλωματική πρωτοβουλία.

Αυτό θα είχε ιδιαίτερη σημασία για:

  • Την ασφάλεια των ενεργειακών εγκαταστάσεων.
  • Τη ναυσιπλοΐα στον Περσικό Κόλπο και στα Στενά του Ορμούζ.
  • Τις τιμές πετρελαίου και φυσικού αερίου.
  • Τη σταθερότητα ολόκληρης της Μέσης Ανατολής.

Γ. Τα πυρηνικά όπλα και η παγκόσμια ασφάλεια

Αυτό ίσως είναι το σημαντικότερο θέμα για την ανθρωπότητα.

Η προηγούμενη αμερικανορωσική συνθήκη περιορισμού στρατηγικών πυρηνικών όπλων έληξε τον Φεβρουάριο του 2026.

Επομένως, υπάρχει πραγματικό κενό στον έλεγχο των πυρηνικών εξοπλισμών.

Μια συμφωνία για:

  • Επαναφορά διαύλων επικοινωνίας.
  • Αποφυγή πυρηνικών απειλών.
  • Νέες διαπραγματεύσεις για τον περιορισμό των πυρηνικών οπλοστασίων.
  • Διαφάνεια και μηχανισμούς αποτροπής ατυχημάτων.

θα μπορούσε να αποτελέσει ιστορικό βήμα.

Υπάρχει, όμως, δυσκολία: η Κίνα δεν επιθυμεί να αντιμετωπιστεί ως ισότιμη πυρηνική δύναμη με τις ΗΠΑ και τη Ρωσία σε μια συνθήκη περιορισμών, δεδομένου ότι το οπλοστάσιό της είναι σημαντικά μικρότερο.

Δ. Η Ταϊβάν και η Ασία

Η Κίνα θέλει να αποτρέψει την περαιτέρω στρατιωτική ενίσχυση της Ταϊβάν από τις ΗΠΑ.

Ο Trump, από την άλλη πλευρά, πρέπει να διατηρήσει την αξιοπιστία των αμερικανικών δεσμεύσεων προς τους συμμάχους της Ασίας.

Μια συνεννόηση για τη μείωση των στρατιωτικών εντάσεων θα ήταν πολύ σημαντική. Δεν περιμένω, όμως, εύκολη συμφωνία για το καθεστώς της Ταϊβάν.

3. Τι μπορεί να σημαίνει για την παγκόσμια οικονομία;

Υπάρχοθν τρεις πιθανές θετικές επιπτώσεις.

1. Εμπορική αποκλιμάκωση ΗΠΑ – Κίνας

Εάν Trump και Xi συμφωνήσουν σε περιορισμό των εμπορικών αντιπαραθέσεων, μπορεί να δούμε:

  • Μείωση ή πάγωμα ορισμένων δασμών.
  • Καλύτερη πρόσβαση σε αγορές.
  • Λιγότερους περιορισμούς στην τεχνολογία και στα μικροκυκλώματα.
  • Μεγαλύτερη σταθερότητα στις διεθνείς εφοδιαστικές αλυσίδες.

2. Ενέργεια και πρώτες ύλες

Μια εξομάλυνση των σχέσεων ΗΠΑ – Ρωσίας θα μπορούσε να αλλάξει σημαντικά την παγκόσμια ενεργειακή αγορά.

Η Ρωσία διαθέτει τεράστια αποθέματα φυσικού αερίου, πετρελαίου και άλλων πρώτων υλών. Η Κίνα αποτελεί τεράστιο καταναλωτή ενέργειας.

Εάν υπάρξει πολιτική διευθέτηση του πολέμου στην Ουκρανία και σταδιακή άρση κυρώσεων, θα μπορούσαν να δημιουργηθούν νέες εμπορικές δυνατότητες.

3. Επενδύσεις και χρηματιστήρια

Η αποκλιμάκωση των διεθνών εντάσεων συνήθως ευνοεί:

  • Τις διεθνείς επενδύσεις.
  • Τις μεταφορές και τη ναυτιλία.
  • Τη βιομηχανία.
  • Τον τουρισμό.
  • Τη σταθερότητα των χρηματοπιστωτικών αγορών.

Αντίθετα, μια αποτυχία της συνάντησης ή η επιδείνωση των σχέσεων μπορεί να προκαλέσει νέες αναταράξεις.

4. Ποια είναι τα τρία πιθανά σενάρια;

Αυτή είναι η δική μου εκτίμηση για τις μελλοντικές εξελίξεις, όχι πρόβλεψη με βεβαιότητα.

Σενάριο 1: Ελεγχόμενη αποκλιμάκωση

Θετικό

25%

  • Έναρξη ουσιαστικών διαπραγματεύσεων για Ουκρανία και Μέση Ανατολή.
  • Περιορισμός της εμπορικής αντιπαράθεσης.
  • Νέα πρωτοβουλία για πυρηνική ασφάλεια.
  • Βελτίωση του διεθνούς επενδυτικού κλίματος.

Σενάριο 2: Συμφωνία περιορισμένης συνεργασίας

Πιθανότερο

55%

  • Συμβολικές διπλωματικές συμφωνίες.
  • Συνεννόηση για ορισμένα οικονομικά ζητήματα.
  • Διατήρηση των βασικών γεωπολιτικών ανταγωνισμών.
  • Καμία θεαματική λύση στους πολέμους.

Σενάριο 3: Νέος ανταγωνισμός ισχύος

Αρνητικό

20%

  • Αποτυχία συνεννόησης.
  • Νέες εμπορικές και οικονομικές αντιπαραθέσεις.
  • Ενίσχυση στρατιωτικών ανταγωνισμών.
  • Μεγαλύτερη αβεβαιότητα στις αγορές.

4.     5.   Ποια θα είναι η θέση της Ευρώπης και της Ελλάδας;

Εδώ υπάρχει ένα πολύ ενδιαφέρον ζήτημα.

Εάν οι τρεις ηγέτες καταλήξουν σε μια νέα συνεννόηση, η Ευρώπη κινδυνεύει να βρεθεί μπροστά σε αποφάσεις που θα έχουν ληφθεί χωρίς την ουσιαστική συμμετοχή της.

Για την Ελλάδα, οι πιθανές συνέπειες είναι σημαντικές:

Τομέας

Πιθανή επίδραση

Ενέργεια

Πιθανή αποκλιμάκωση τιμών

Ναυτιλία

Μείωση γεωπολιτικών κινδύνων και ασφαλέστερες μεταφορές

Τουρισμός

Θετικό κλίμα από τη διεθνή σταθερότητα

Εμπόριο

Νέες ευκαιρίες με ασιατικές αγορές

Ελληνοτουρκικά

Έμμεσες επιπτώσεις από τις νέες ισορροπίες ΗΠΑ – Κίνας – Ρωσίας

Ιδιαίτερα για την Ανατολική Μεσόγειο, θα έχει σημασία εάν οι ΗΠΑ επιδιώξουν να αναδιαμορφώσουν τις σχέσεις τους με την Τουρκία και τη Μέση Ανατολή στο πλαίσιο μιας ευρύτερης γεωπολιτικής συμφωνίας.

6. Το σημαντικότερο: Μήπως βρισκόμαστε μπροστά σε μια νέα παγκόσμια τάξη;

Αυτό είναι το βαθύτερο ερώτημα.

Ο κόσμος ενδέχεται να περάσει από τη μεταψυχροπολεμική περίοδο, όπου οι ΗΠΑ είχαν την κυρίαρχη θέση, σε ένα σύστημα τριών μεγάλων κέντρων ισχύος:

Η δεύτερη εκδοχή θα μπορούσε να αποδειχθεί επικίνδυνη για μικρότερες χώρες, όπως η Ουκρανία, η Ταϊβάν και ορισμένα κράτη της Ευρώπης και της Ασίας.

Η ειρήνη δεν πρέπει να σημαίνει απλώς συμφωνία μεταξύ ισχυρών κρατών εις βάρος της ανεξαρτησίας των υπόλοιπων.

Τελικές εκτιμήσεις

Διεθνώς υπάρχει μια συγκρατημένη αισιοδοξία για τη δυνατότητα μιας πρώτης προσέγγισης των τριών ηγετών, αλλά όχι ακόμη για μια συνολική ειρηνευτική συμφωνία.

Επιβάλεται να δούμε ιδιαίτερα πέντε επόμενα σημεία μετά τη συνάντηση:

  1. Εάν ανακοινωθεί συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα διαπραγματεύσεων για την Ουκρανία.
  2. Εάν υπάρξει κοινή πρωτοβουλία για το Ιράν και τη Μέση Ανατολή.
  3. Εάν συμφωνήσουν να ξεκινήσουν νέες συνομιλίες για τα πυρηνικά όπλα.
  4. Εάν υπάρξει πραγματική εμπορική συμφωνία ΗΠΑ – Κίνας.
  5. Εάν ανακοινωθεί κάποιος μηχανισμός διαρκούς επικοινωνίας μεταξύ των τριών κυβερνήσεων.

Οι πληροφορίες πριν από τη συνάντηση δείχνουν ότι δεν υπάρχει ακόμη βεβαιότητα για μεγάλες συμφωνίες. Οι αναλυτές του AP, μάλιστα, εκτιμούν ότι η συνάντηση μπορεί να είναι περισσότερο συμβολική παρά ουσιαστική.

Εάν οι τρεις ηγέτες καταφέρουν να συμφωνήσουν σε τρεις αρχές —σεβασμό της εδαφικής κυριαρχίας, αποφυγή πυρηνικής σύγκρουσης και ελεύθερο διεθνές εμπόριο— θα μπορούσαμε να δούμε την απαρχή μιας πολύ σημαντικής ιστορικής αλλαγής.

Δεν θα είναι απαραίτητα η αρχή μιας νέας εποχής παγκόσμιας ειρήνης, αλλά θα μπορούσε να είναι η αρχή μιας εποχής λιγότερο επικίνδυνης αντιπαράθεσης.

Και αυτό, στις σημερινές συνθήκες, θα ήταν ήδη μια τεράστια επιτυχία.

Πληροφορίες από: AP News, China Foreign Affair, Reuters, Artificial intelligence
editor: Σπύρος Γκανής




Πέντε χώρες της ΕΕ ανακοίνωσαν κέντρο απέλασης μεταναστών στη Ρουάντα - Δηλώσεις Θάνου Πλεύρη

Η Γερμανία, η Δανία, η Αυστρία, η Ελλάδα και η Ολλανδία αναμένεται να ανοίξουν ένα «κέντρο επιστροφής», Return Hub, έτοιμο να δεχτεί μεταφορές το 2027, ανακοίνωσαν σε ανακοινώσεις οι κυβερνήσεις της Ολλανδίας και της Δανίας.

    Η Γερμανία, η Δανία, η Αυστρία, η Ελλάδα και η Ολλανδία αναμένεται να ανοίξουν ένα «κέντρο επιστροφής» έτοιμο να δεχτεί μεταφορές το 2027, ανακοίνωσαν σε ανακοινώσεις οι κυβερνήσεις της Ολλανδίας και της Δανίας.


Πέντε χώρες της ΕΕ θα ανοίξουν κέντρο απέλασης μεταναστών στη Ρουάντα τον επόμενο χρόνο, στο πλαίσιο μιας ευρύτερης προσπάθειας για την ενίσχυση των απελάσεων.

Η Γερμανία, η Δανία, η Αυστρία, η Ελλάδα και η Ολλανδία αναμένεται να ανοίξουν ένα «κέντρο επιστροφής», Return Hub, έτοιμο να δεχτεί μεταφορές το 2027, ανακοίνωσαν σε ανακοινώσεις οι κυβερνήσεις της Ολλανδίας και της Δανίας.

Οι χώρες, σύμφωνα με το BBC, δήλωσαν ότι το πρόγραμμα θα εφαρμόζεται σε μετανάστες που διαμένουν παράνομα στις χώρες τους και υπόκεινται σε απέλαση, με την ολλανδική κυβέρνηση να προσθέτει ότι θα παρέχει μια εναλλακτική λύση εάν οι απελαθέντες δεν μπορούν να επιστραφούν στη χώρα καταγωγής τους.

Οι απελαθέντες θα μπορούν είτε να ενταχθούν στην κοινωνία της Ρουάντα είτε να επιστρέψουν στην πατρίδα τους, ανέφεραν τα έθνη.


Το πρόγραμμα θα ισχύει για άτομα που έχουν εξαντλήσει τις νόμιμες οδούς παραμονής στις πέντε χώρες - σε αντίθεση με μια ακυρωθείσα βρετανική συμφωνία που προέβλεπε την αποστολή ανθρώπων στη Ρουάντα για την επεξεργασία των αιτήσεών τους. Οι νομικές προκλήσεις οδήγησαν στην αποτυχία της συμφωνίας με το Ηνωμένο Βασίλειο και τελικά απορρίφθηκε από την επερχόμενη κυβέρνηση των Εργατικών το 2024 .

Η Ντάουνινγκ Στριτ δεν απέκλεισε την ένταξη του Ηνωμένου Βασιλείου στο σχέδιο, λέγοντας ότι θα το παρακολουθήσει «με ενδιαφέρον».

Ο Ισπανός πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσες δήλωσε ότι το σχέδιο για το άνοιγμα ενός κέντρου στη Ρουάντα δεν έχει «μέλλον ή ανθρωπιά», σύμφωνα με το πρακτορείο ειδήσεων AFP.

«Δεν βλέπω κανένα μέλλον ή ανθρωπιά σε αυτό. Δεν είναι η λύση», δήλωσε ο Σάντσες στον ισπανικό ραδιοτηλεοπτικό φορέα Telecinco, σύμφωνα με το AFP.

Οι πέντε χώρες λένε ότι το σχέδιο αποστολής μεταναστών στο εξωτερικό είναι σύμφωνο με το δίκαιο της ΕΕ και το διεθνές δίκαιο, αλλά οι οργανισμοί ανθρωπίνων δικαιωμάτων λένε ότι θα μπορούσε να παραβιάσει τα δικαιώματα των μεταναστών.

Η συμφωνία έρχεται μετά από μια πρόσφατη μεταρρύθμιση της ΕΕ που επέτρεψε τη δημιουργία κόμβων εκτός του μπλοκ.

Σε κοινή συνέντευξη Τύπου στη Βιέννη τη Δευτέρα, ο Αυστριακός καγκελάριος Κρίστιαν Στόκερ δήλωσε ότι οι πέντε χώρες θέλουν να ανακουφίσουν τα ευρωπαϊκά συστήματα ασύλου και να σταματήσουν τους διακινητές που οργανώνουν θανατηφόρα ταξίδια στη Μεσόγειο.

Σε γραπτή δήλωση, η ολλανδική κυβέρνηση ανέφερε ότι οι πέντε χώρες θα «επιστρέψουν μόνο άγαμους άνδρες» στο πλαίσιο της πρώτης φάσης της συμφωνίας, προσθέτοντας ότι η Ολλανδία θα επικεντρωθεί σε άτομα από χώρες προέλευσης στην ίδια περιοχή με τη Ρουάντα.

Μόλις φτάσουν στη Ρουάντα, οι άνθρωποι θα μπορούν να ενταχθούν στην κοινωνία, πράγμα που σημαίνει ότι θα έχουν δικαίωμα διαμονής, καθώς και πρόσβαση στην εκπαίδευση, την υγειονομική περίθαλψη, την αγορά εργασίας και το νομικό σύστημα.

Ο υπουργός Εσωτερικών της Ρουάντα, Βίνσεντ Μπιρούτα, δήλωσε ότι η χώρα έχει δεσμευτεί να συνεργαστεί με τους Ευρωπαίους εταίρους για να παρέχει μια «ασφαλή, νόμιμη και αξιοπρεπή λύση για τους μετανάστες».

Πρόσθεσε ότι θα εργαστούν επίσης για τη «διόρθωση της παγκόσμιας ανισορροπίας στις οικονομικές ευκαιρίες», την οποία χαρακτήρισε «βασικό παράγοντα της παράτυπης μετανάστευσης».

Πριν από την ανακοίνωση, διπλωματικές πηγές δήλωσαν στο πρακτορείο ειδήσεων AFP ότι ο κόμβος αναμένεται να λειτουργήσει αρχικά πιλοτικά, φιλοξενώντας περίπου 100 άτομα, με κάθε ένα από τα πέντε έθνη να στέλνει πιθανώς περίπου 20 μετανάστες.

Ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης (ΔΟΜ) των Ηνωμένων Εθνών θα μπορούσε να διαδραματίσει βοηθητικό ρόλο.

«Ο ΔΟΜ έχει μακρά ιστορία στην παροχή βοήθειας σε μετανάστες σε καταστάσεις διέλευσης, ακόμη και σε πολύπλοκα πλαίσια», δήλωσε εκπρόσωπος του ΔΟΜ, προσθέτοντας ότι ο οργανισμός βρίσκεται σε συζητήσεις με ορισμένες χώρες της ΕΕ «σχετικά με σχέδια για τη δημιουργία κέντρων επιστροφής ή παρόμοιων μηχανισμών».

Καθώς πλησιάζουν οι εκλογές σε πολλά κράτη μέλη της ΕΕ, οι κυβερνήσεις δέχονται πιέσεις να δείξουν ότι μπορούν να ελέγξουν τη μετανάστευση.

Οι ανησυχίες σχετικά με την ασφάλεια, οι προβληματικές οικονομίες και η απογοήτευση από τα κυβερνώντα κόμματα έχουν διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση των στάσεων απέναντι στους ανθρώπους που εγκαταλείπουν τις χώρες καταγωγής τους .

Η Clementine de Montjoye, ανώτερη ερευνήτρια του Human Rights Watch για την Αφρική, δήλωσε ότι η επιλογή της Ρουάντα θα αποτελούσε αιτία ανησυχίας, καθώς έχει «καθιερωμένο ιστορικό καταστολής της διαφωνίας, αυθαίρετης κράτησης, κακομεταχείρισης κατά την κράτηση» και υποστήριξης σε ένοπλους αντάρτες στη γειτονική Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό.

«Η πληρωμή του Κιγκάλι για τη φιλοξενία ενός προγράμματος απελάσεων όχι μόνο θα προκαλούσε πόνο και βλάβη σε όσους απελαύνονταν, αλλά θα χρηματοδοτούσε και θα παρείχε πολιτική επιρροή σε μια κυβέρνηση που ευθύνεται για σοβαρές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο εσωτερικό και στο εξωτερικό».

Ο ανεξάρτητος Οργανισμός Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ υποστήριξε ότι κάθε τρίτη χώρα που φιλοξενεί κέντρο επιστροφής θα πρέπει να «σέβεται τα θεμελιώδη δικαιώματα», συμπεριλαμβανομένου του ότι οι άνθρωποι δεν πρέπει να αποστέλλονται σε χώρα όπου αντιμετωπίζουν σοβαρό κίνδυνο διώξεων.

Ο οργανισμός πρόσθεσε ότι τα ασυνόδευτα παιδιά δεν θα πρέπει να στέλνονται σε κέντρο επιστροφής, κάτι που η ολλανδική κυβέρνηση έχει επιβεβαιώσει ότι δεν θα πραγματοποιηθεί.

Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Συνοριοφυλακής και Ακτοφυλακής, σημειώθηκαν σχεδόν 110.000 παράτυπες διελεύσεις συνόρων προς την ΕΕ τους πρώτους 10 μήνες του 2026, αριθμός που αντιπροσωπεύει μείωση 29% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος.

Τον Οκτώβριο, εντοπίστηκαν περίπου 18.100 διελεύσεις, αριθμός που είναι περίπου 6% λιγότερος από τον Οκτώβριο του 2025, αλλά 22% περισσότερος από ό,τι τον Σεπτέμβριο «κυρίως λόγω της απότομης αύξησης των αφίξεων στη διαδρομή της Δυτικής Αφρικής προς τα Κανάρια Νησιά».



Στην εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στη Βιέννη συμμετείχαν, εκτός από τον Έλληνα υπουργό Θάνο Πλεύρη, ο καγκελάριος της Αυστρίας, Κρίστιαν Στόκερ, η πρωθυπουργός της Δανίας, Μέτε Φρεντέρικσεν, ο υπουργός Εσωτερικών της Γερμανίας, Αλεξάντερ Ντόμπριντ, ο υπουργός Εξωτερικών της Ολλανδίας, Τομ Μπερέντσενκαι ο υπουργός Εσωτερικών της Ρουάντα, Βενσάν Μπιρούτα, ΕΠΕ-ΜΠΕ.

Θάνος Πλεύρης: Η καταπολέμηση της παράνομης μετανάστευσης και η εξάρθρωση των δικτύων διακίνησης ανθρώπων αποτελεί μία από τις βασικές μας προτεραιότητες

Σε δήλωσή του με αφορμή την κοινή ανακοίνωση, ο υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου, Θάνος Πλεύρης, υπογράμμισε ότι η καταπολέμηση της παράνομης μετανάστευσης και η εξάρθρωση των δικτύων διακίνησης ανθρώπων αποτελούν βασικές προτεραιότητες της κυβέρνησης.

«Η καταπολέμηση της παράνομης μετανάστευσης και η εξάρθρωση των δικτύων διακίνησης ανθρώπων αποτελεί μία από τις βασικές μας προτεραιότητες. Τα κέντρα επιστροφών διασφαλίζουν τη μείωση των παράνομων μεταναστευτικών ροών και την αύξηση των επιστροφών», δήλωσε χαρακτηριστικά ο υπουργός.

Θάνος Πλεύρης: «Πρόσθετο εργαλείο για την αντιμετώπιση της παράνομης μετανάστευσης και των δικτύων διακίνησης»

Σημαντική εξέλιξη για την ελληνική μεταναστευτική πολιτική αποτελεί η κοινή πρωτοβουλία πέντε κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ρουάντα για τη διερεύνηση δημιουργίας κέντρου επιστροφών (Return Hub) στη χώρα της Αφρικής. Στην κοινή ανακοίνωση που παρουσιάστηκε στη Βιέννη συμμετείχε ο υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου, Θάνος Πλεύρης, μαζί με τον Καγκελάριο της Αυστρίας, την πρωθυπουργό της Δανίας, τους ομολόγους του από την Αυστρία, τη Γερμανία, τη Δανία και την Ολλανδία, καθώς και τον υπουργό Εσωτερικών της Ρουάντα.

Το υπό διαμόρφωση σχέδιο προβλέπει τη μεταφορά στη Ρουάντα αποκλειστικά υπηκόων τρίτων χωρών που διαμένουν παράνομα στα πέντε συμμετέχοντα κράτη και σε βάρος των οποίων έχει εκδοθεί εκτελεστή απόφαση επιστροφής ή απομάκρυνσης.

Για την Ελλάδα, η οποία αποτελεί χώρα πρώτης υποδοχής και δέχεται σημαντικό μέρος των μεταναστευτικών και προσφυγικών ροών προς την Ευρώπη, η πρωτοβουλία αυτή, όπως δήλωσε από τη Βιέννη ο κ. Πλεύρης, αποσκοπεί κυρίως στην αντιμετώπιση των καθυστερήσεων στις επιστροφές όσων δεν δικαιούνται διεθνή προστασία. «Ειδικά για την Ελλάδα, που δέχεται και τον μεγαλύτερο όγκο ως χώρα πρώτης υποδοχής, τα οφέλη θα είναι πολλαπλά» τόνισε, εκφράζοντας την εκτίμηση ότι η συνεργασία μπορεί να αποτελέσει σημείο αλλαγής στον τρόπο με τον οποίο η Ευρώπη διαχειρίζεται τις επιστροφές.

Ο κ. Πλεύρης, στη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου, αναφέρθηκε στην ανάγκη ενίσχυσης των επιστροφών και υπογράμμισε τη διπλή διάσταση της ελληνικής εμπειρίας, ως χώρας πρώτης υποδοχής. Όπως τόνισε. «Ως χώρα πρώτης υποδοχής, που κατά βάση δεχόμαστε τις περισσότερες προσφυγικές και μεταναστευτικές ροές, γνωρίζουμε πώς πρέπει να προστατεύουμε τα σύνορά μας, αλλά γνωρίζουμε αντίστοιχα ότι θα πρέπει να αυξάνονται οι επιστροφές».

Ο υπουργός έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στο γεγονός ότι η δημιουργία ενός κέντρου επιστροφών εκτός ευρωπαϊκού εδάφους θα μπορούσε να λειτουργήσει ως πρόσθετο εργαλείο για την αντιμετώπιση της παράνομης μετανάστευσης και των δικτύων διακίνησης. Όπως τόνισε, «η δημιουργία ενός Return Hub σε χώρα εκτός της Ευρώπης δίνει τη δυνατότητα να δώσουμε μάχη απέναντι στην παράνομη μετανάστευση, στα κυκλώματα των διακινητών, αλλά και να αυξήσουμε τις επιστροφές», ανέφερε χαρακτηριστικά. «Όποιος δικαιούται άσυλο στην Ευρώπη, το λαμβάνει και έχει όλο το πλαίσιο προστασίας. Όποιος δεν δικαιούται άσυλο, θα πρέπει να επιστρέφει στη χώρα καταγωγής του, διότι διαφορετικά δεν έχει αξία η διαδικασία του ασύλου», σημείωσε.

Βενσάν Μπιρούτα: Με το Κέντρο Επιστροφών (Return Hub), η Ρουάντα θα προτείνει μια «δεύτερη ευκαιρία» 

Η Ρουάντα υποσχέθηκε σήμερα να προσφέρει μια «δεύτερη ευκαιρία» στους μετανάστες που απελαύνονται από την Ευρώπη, σε βάρος των οποίων έχει εκδοθεί εκτελεστή απόφαση επιστροφής ή απομάκρυνσης, και οι οποίοι θα σταλούν σε ένα κέντρο αυτής της χώρας της Ανατολικής Αφρικής.

«Στο πλαίσιο αυτής της συνεργασίας, η Ρουάντα θα προσφέρει μια δεύτερη ευκαιρία σε όσους δεν έχουν πλέον το δικαίωμα να παραμείνουν στις χώρες-εταίρους», διαβεβαίωσε ο υπουργός Εσωτερικών της Ρουάντα, Βενσάν Μπιρούτα, κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου που παραχώρησε στη Βιέννη, μαζί με εκπροσώπους πέντε χωρών της ΕΕ.
editor: Σπύρος Γκανής

Χιλιάδες Τσέχοι διαδηλώνουν κατά του σχεδίου πρικοπής χρηματοδότησης των δημόσιων ΜΜΕ (vid)

Χιλιάδες Τσέχοι συμμετείχαν σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας υπέρ των δημόσιων μέσων ενημέρωσης, καθώς η τσεχική κυβέρνηση σχεδιάζει να μειώσει τη χρηματοδότηση και να μεταφέρει τη χρηματοδότηση στον κρατικό προϋπολογισμό...

    Δεκάδες χιλιάδες Τσέχοι διαδήλωσαν στην Πράγα την Κυριακή κατά ενός κυβερνητικού σχεδίου για μείωση του τέλους των δημόσιων μέσων ενημέρωσης και μεταφορά της χρηματοδότησης στον κρατικό προϋπολογισμό — μια πολιτική που οι επικριτές λένε ότι θα θίξει την ανεξαρτησία και τη βιωσιμότητα των ραδιοτηλεοπτικών φορέων.


Χιλιάδες Τσέχοι συγκεντρώθηκαν στο κέντρο της Πράγας για να διαμαρτυρηθούν κατά των σχεδίων της τσεχικής κυβέρνησης να καταργήσει το τέλος αδειοδότησης και να χρησιμοποιήσει τον κρατικό προϋπολογισμό για τη χρηματοδότηση των δημόσιων μέσων ενημέρωσης.

Οι επικριτές, σύμφωνα με δημοδίευμα του BBC, λένε ότι τα σχέδια θα επιτρέψουν στους πολιτικούς να καταπνίξουν την ελευθερία των μέσων ενημέρωσης.

Η κυβέρνηση συνασπισμού - η οποία αποτελείται από το λαϊκιστικό κόμμα ANO και δύο δεξιά ευρωσκεπτικιστικά κόμματα - επιμένει ότι η αλλαγή δεν θα επηρεάσει την συντακτική ανεξαρτησία, αλλά θέλει οι ραδιοτηλεοπτικοί φορείς να μειώσουν το κόστος.

Το κοινοβούλιο ενέκρινε το πρώτο προσχέδιο της πρότασης στα τέλη του περασμένου μήνα. Έκτοτε, χιλιάδες Τσέχοι έχουν συμμετάσχει σε διαμαρτυρίες.

Τα τσεχικά νοικοκυριά πληρώνουν σήμερα 205 κορώνες (9,44 δολάρια· 7,06 λίρες) το μήνα για τηλεόραση και ραδιόφωνο.


Η διαμαρτυρία της Κυριακής διοργανώθηκε από τον σύλλογο «Εκατομμύρια Στιγμές για τη Δημοκρατία», ο οποίος δήλωσε ότι συμμετείχαν «περίπου 400.000» άνθρωποι.

«Γνωρίζω ότι ολόκληρη η τσεχική τηλεόραση αποτελεί εγγύηση αλήθειας και αντικειμενικότητας», δήλωσε στο πρακτορείο ειδήσεων Reuters η συνταξιούχος Μιλάνα Ρουντόλφοβα, 72 ετών.

«Αν δεν έχουμε δημόσια τηλεόραση και ραδιόφωνο, τότε δυστυχώς δεν θα μπορούμε πλέον να πιστέψουμε τίποτα».


Ο πρωθυπουργός Αντρέι Μπάμπις επέμεινε ότι η κυβέρνηση δεν θέλει να ελέγχει τα δημόσια μέσα ενημέρωσης.

«Το σύστημα χρηματοδότησης αλλάζει, κανείς δεν θέλει να ελέγχει τα δημόσια μέσα ενημέρωσης, κανείς δεν θέλει να τους υπαγορεύει τι πρέπει να λένε και να κάνουν, κανείς δεν θέλει να τα εθνικοποιήσει», δήλωσε ο Μπάμπις στο Τσεχικό Πρακτορείο Ειδήσεων.

«Το κάνουμε αυτό επειδή το σύστημα είναι ήδη ξεπερασμένο και το μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης ακολουθεί τον ίδιο δρόμο σήμερα και άλλοι συμμετέχουν», πρόσθεσε.

Ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Γαλλίας και της Νορβηγίας, έχουν εγκαταλείψει το μοντέλο των τελών για τις δημόσιες άδειες τα τελευταία χρόνια.

Η Γαλλία το αφαίρεσε το 2022 και τα δημόσια μέσα ενημέρωσης, τα οποία προβάλλουν επίσης διαφημίσεις, χρηματοδοτούνται πλέον από ένα μέρος των εσόδων από τον ΦΠΑ.

Η Νορβηγία κατάργησε το τέλος αδειοδότησης το 2020 και μετέφερε τη χρηματοδότηση του δημόσιου ραδιοτηλεοπτικού φορέα στον εθνικό προϋπολογισμό.

Μερικοί διαδηλωτές φορούσαν μυτερά καπέλα διπλωμένα από εφημερίδες ως φόρο τιμής σε έναν χαρακτήρα κινουμένων σχεδίων, τον Βέτσερνιτσεκ, ο οποίος εδώ και δεκαετίες παρουσιάζει παιδικές ιστορίες πριν τον ύπνο στην Τσεχική Τηλεόραση.

Οι επικριτές έχουν συγκρίνει το νομοσχέδιο της κυβέρνησης για τα μέσα ενημέρωσης με τις αλλαγές στην Ουγγαρία υπό τον πρώην πρωθυπουργό Βίκτορ Όρμπαν, ο οποίος έλεγχε αυστηρά τα κρατικά μέσα ενημέρωσης όταν ήταν στην εξουσία.

Ο πρωθυπουργός Αντρέι Μπάμπις διορίστηκε τον Δεκέμβριο του 2025 και έχει δεχθεί κριτική για τις επιθέσεις του συνασπισμού του στα τσεχικά μέσα ενημέρωσης.

«Οι πολιτικές επιθέσεις εναντίον ιδιωτικών και δημόσιων μέσων ενημέρωσης έχουν γίνει ένα από τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της πρωθυπουργίας του Αντρέι Μπάμπις», δήλωσε τον Ιούνιο ο Πάβολ Σαλάι, διευθυντής του Γραφείου Πράγας του διεθνούς οργανισμού για την ελευθερία του Τύπου Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα.
επιμέλεια: Σπύρος Γκανής

Το κινέζικο ηλεκτρικό εμπορικό αεροσκάφος CE-25A της COMAC ολοκλήρωσε την πρώτη του πτήση με πλήρωμα (vid)

Το ηλεκτρικό αεροσκάφος CE-25A της COMAC, χωρητικότητας 19 θέσεων, πέταξε με δύο πιλότους και έναν μηχανικό δοκιμών πτήσης για πρώτη φορά, καλύπτοντας 60,4 χλμ. σε 16 λεπτά και 38 δευτερόλεπτα.

    Το CE-25A είναι το πρώτο ηλεκτρικό εμπορικό αεροσκάφος της COMAC. Σχεδιασμένο κυρίως για εμπορικές πτήσεις μεταξύ πόλεων, μπορεί να μεταφέρει 19 επιβάτες και έχει μέγιστο βάρος απογείωσης 10 τόνους. Έχει ταχύτητα πλεύσης 300 χλμ. την ώρα, υψόμετρο πλεύσης 2.400 μέτρα και ακτίνα δράσης 400 χλμ.


Ιστορικό ορόσημο για τη βιομηχανία αεροπορίας της Κίνας και για την κρατικά υποστηριζόμενη Εταιρεία Εμπορικών Αεροσκαφών της Κίνας (Commercial Aircraft Corporation of China - COMAC) σηματοδότησε το Σάββατο η πρώτη επανδρωμένη πτήση ενός κινεζικού ηλεκτρικού επιβατικού αεροσκάφους, σύμφωνα με τα κρατικά μέσα ενημέρωσης.

Το νέο ηλεκτρικό εμπορικό αεροσκάφος 10 τόνων CE-25A της Κίνας ολοκλήρωσε την πρώτη του πτήση με πιλοτικό χειριστή το Σάββατο, σύμφωνα με την Εταιρεία Εμπορικών Αεροσκαφών της Κίνας (COMAC).



Το αεροσκάφος μετέφερε δύο πιλότους και έναν μηχανικό δοκιμών πτήσης κατά τη διάρκεια της πτήσης στο Μπιντζόου, στην επαρχία Σαντόνγκ της ανατολικής Κίνας. Το αεροσκάφος λειτούργησε κανονικά και όλοι οι δείκτες απόδοσης ανταποκρίθηκαν στις προσδοκίες, ανέφερε η COMAC.

Το CE-25A είναι το πρώτο ηλεκτρικό εμπορικό αεροσκάφος της COMAC. Σχεδιασμένο κυρίως για εμπορικές πτήσεις μεταξύ πόλεων, μπορεί να μεταφέρει 19 επιβάτες και έχει μέγιστο βάρος απογείωσης 10 τόνους. Έχει ταχύτητα πλεύσης 300 χλμ. την ώρα, υψόμετρο πλεύσης 2.400 μέτρα και εμβέλεια 400 χλμ.


Αναπτύχθηκε από κοινού από την COMAC, τον κινεζικό κατασκευαστή μπαταριών CATL, το Πανεπιστήμιο Shanghai Jiao Tong και άλλους συνεργάτες, το CE-25A έχει ολοκληρώσει 19 επικυρώσεις αυτόνομης πτήσης μη επανδρωμένων οχημάτων.

Η Διοίκηση Πολιτικής Αεροπορίας της Κίνας έκανε δεκτή την αίτηση της COMAC για πιστοποιητικό τύπου.

Το CE-25A είναι το πρώτο ηλεκτρικό εμπορικό αεροσκάφος της COMAC και έχει σχεδιαστεί κυρίως για εμπορικές πτήσεις μεταξύ πόλεων. Η εταιρεία παραθέτει τις ακόλουθες προδιαγραφές:Θέσεις για 19 επιβάτες.
  • Μέγιστο βάρος απογείωσης 10 τόνοι
  • Ταχύτητα πλεύσης 300 χιλιομέτρων την ώρα
  • Υψόμετρο πλεύσης 2.400 μέτρα
  • Εμβέλεια 400 χιλιομέτρων
Η COMAC εξηγεί την ονομασία CE-25A γράμμα προς γράμμα. Το C σημαίνει Κίνα και είναι επίσης το πρώτο γράμμα του COMAC. Το E σημαίνει ηλεκτρικό και το αεροσκάφος τροφοδοτείται από ένα κατανεμημένο ηλεκτρικό σύστημα πρόωσης με αεραγωγούς τοποθετημένο στα φτερά του. Ο αριθμός 25 αναφέρεται στο Μέρος 25 των κανονισμών πολιτικής αεροπορίας της Κίνας, CCAR-25, το οποίο ορίζει τα πρότυπα αξιοπλοΐας για τα αεροσκάφη κατηγορίας μεταφορών. Η COMAC αναφέρει ότι αυτό σημαίνει ότι το CE-25A ακολουθεί τις ίδιες απαιτήσεις ασφαλείας με τα μεγάλα εμπορικά αεροσκάφη. Το γράμμα Α το χαρακτηρίζει ως το πρώτο προϊόν της σειράς.

Αυτή η κανονιστική επιλογή διαφοροποιεί το CE-25A από πολλά έργα ηλεκτρικών αεροσκαφών, τα οποία στοχεύουν σε μικρότερες κατηγορίες ή αεροταξί eVTOL. Η πιστοποίηση ενός ηλεκτρικού αεροσκάφους 19 θέσεων σύμφωνα με τους κανόνες κατηγορίας μεταφορών είναι μια απαιτητική διαδικασία και η αίτηση για πιστοποιητικό τύπου αποτελεί την επίσημη έναρξη αυτής της διαδικασίας.
editor: Σπύρος Γκανής

Νίκος Κοτζιάς για καλώδιο Ελλάδας - Κύπρου: «Θαλάσσιο θέατρο παραλόγου – Ενημέρωση στο όνομα της παρανομίας»

 «Οι κυβερνώντες δεν είναι γνωστοί για τα θαρρετά τους, τι σκέφτηκαν; «Απλό», να κάνουν εξωτερική ανάθεση σε Γαλλική Εταιρεία και εκείνη στο Γαλλικό κράτος»

    «Η ΝΔ αντί να απορρίψει τις τουρκικές απαιτήσεις για ενημέρωση ανάθεσε σε τρίτη χώρα να διαχειριστεί τα δικαιώματά της. Αλλά αυτή η τρίτη χώρα τα υπονόμευσε, πιθανά με την συναίνεση της ΝΔ, καθότι ανταποκρίθηκε στις απαιτήσεις ενημέρωσης της Τουρκίας»,  επισημαίνει μεταξύ άλλων ο πρώην ΥΠΕΞ, Νίκος Κοτζιάς στην ανάρτησή του.


«Οι κυβερνώντες δεν είναι γνωστοί για τα θαρρετά τους, τι σκέφτηκαν; «Απλό», να κάνουν εξωτερική ανάθεση σε Γαλλική Εταιρεία και εκείνη στο Γαλλικό κράτος»

Έντονη κριτική στη διαχείριση του θέματος για το καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας - Κύπρου από την κυβέρνηση ασκεί ο πρώην υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς.

«Η Τουρκία απαιτεί ενημέρωση για μια παράνομη οριοθέτηση την οποία δίκαια η χώρα μας καταδικάζει και δεν αναγνωρίζει. Αλλά επειδή οι σημερινοί κυβερνώντες δεν είναι γνωστοί για τα θαρρετά τους, τι σκέφτηκαν; «Απλό», να κάνουν εξωτερική ανάθεση (outsourcing) σε Γαλλική Εταιρεία και εκείνη με την σειρά της στο Γαλλικό κράτος λες και η Ελλάδα είναι θυγατρική εταιρία πολυεθνικής που αναθέτει την εκπροσώπηση και τα δικαιώματά της στα κεντρικά», σημειώνει σε ανάρτηση στα κοινωνικά δίκτυα.

«Η ΝΔ αντί να απορρίψει τις τουρκικές απαιτήσεις για ενημέρωση ανάθεσε σε τρίτη χώρα να διαχειριστεί τα δικαιώματά της. Αλλά αυτή η τρίτη χώρα τα υπονόμευσε, πιθανά με την συναίνεση της ΝΔ, καθότι ανταποκρίθηκε στις απαιτήσεις ενημέρωσης της Τουρκίας», επισημαίνει και προσθέτει «ενημέρωση που θα μπορούσε να της παρασχεθεί «καλή τη πίστη» (άρθρα 74.3. και 83.3.), χωρίς να είναι απαιτητή, αν δηλαδή η ζώνη Λιβύης και Τουρκίας ήταν νόμιμη. Άρα είναι νόμιμη η ζώνη Λιβύης και Τουρκίας κατά την κυβέρνηση της ΝΔ και την κυβέρνηση του απερχόμενου Μακρόν ή παράνομη και κατά προέκταση κακώς έγινε η ενημέρωση και ίσως να ήταν και αυτή επί της ουσίας ακόμα πιο προβληματική;. Εκεί είναι το ζητούμενο, για να μην δουλευόμαστε και άλλο σε αυτή τη χώρα», τονίζει μεταξύ άλλων, ο πρώην υπουργός Εξωτερικών.

Αναλυτικά η ανάρτηση του Νίκου Κοτζιά

«Θαλάσσιο Θέατρο Παραλόγου – Ενημέρωση στο Όνομα της Παρανομίας

1. Στη θαλάσσια διαδρομή ανάμεσα στην Κύπρο και την Ελλάδα η Τουρκία προβάλλει κυρίαρχα δικαιώματα και αξιώσεις. Οι αξιώσεις αφορούν θαλάσσιες ζώνες (και υφαλοκρηπίδα) που δεν έχουν ακόμα οροθετηθεί, ενώ τα κυριαρχικά δικαιώματα τα προβάλλει ως προϊόν της παράνομης συμφωνίας οριοθέτησης που έκανε με την Λιβύη.

2. Η κυβέρνηση από πλευράς της εμφανίζεται ως ηρωικά ποιούσα καθότι δεν ζήτησε άδεια που έτσι και αλλιώς δεν ζητιέται για το πέρασμα του καλωδίου από την Τουρκία. Σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο είτε υπάρχει αναγνωρισμένη υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ είτε όχι και στις δύο περιπτώσεις δεν απαιτείται άδεια από  το παράκτιο κράτος (σε αντίθεση με την αιγιαλίτιδα και τους κλειστούς κόλπους). Αν, επιπλέον, δεν υπάρχει καμία οριοθέτηση ουδείς μπορεί να απαιτήσει να δώσει άδεια σε κανέναν. Το ερώτημα είναι αν υπάρχουν δικαιώματα αδειοδότησης σε ζώνη οριοθετημένη ή όχι και κατά προέκταση εν δυνάμει αξιώσεις και διεκδικήσεις; Ας το εξετάσουμε:

Στο άρθρο 77.1. της UNCLOS ορίζεται ότι

«1. Το παράκτιο κράτος ασκεί στην υφαλοκρηπίδα κυριαρχικά δικαιώματα προς το σκοπό της εξερεύνησης και εκμετάλλευσης των φυσικών πόρων αυτής».

Και στην επόμενη παράγραφο 77.2. διευκρινίζεται ότι

«2. Τα δικαιώματα που αναφέρονται στην παράγραφο 1, είναι αποκλειστικά υπό την έννοια ότι άν το παράκτιο κράτος δεν εξερευνά την υφαλοκρηπίδα ή δεν εκμεταλλεύεται τους φυσικούς της πόρους, κανείς δεν μπορεί να αναλάβει αυτές τις δραστηριότητες χωρίς ρητή συναίνεση του παράκτιου κράτους.»

Κατά συνέπεια το Διεθνές Δίκαιο της Θαλάσσης προσδιορίζει σε ποιους τομείς δραστηριότητας απαιτείται άδεια του παράκτιου κράτους που έχει οριοθετήσει ΑΟΖ ή/και υφαλοκρηπίδα: εξερεύνηση και εκμετάλλευση φυσικών πόρων. Ακόμα προστίθεται η δυνατότητά μέτρων για την προστασία του θαλάσσιου πλούτου. Μέχρι εκεί. Το παράκτιο κράτος δεν διαθέτει δικαιώματα ως προς τα καλώδια που περνάνε (α) από την ανοικτή θάλασσα και (β) από τις πέραν της αιγιαλίτιδος θαλάσσιες ζώνες του αν τυχόν έχει. Είναι φανερό ότι Ελλάδα και Κύπρος δεν θεωρούν ότι το καλώδιο περνά από κάποια ζώνη θαλάσσια της Τουρκίας, άρα η Τουρκία δεν έχει κανένα δικαίωμα.

3. Ακόμα, όμως και αν υποθέταμε ότι περνά ως υποστηρίζει η Τουρκία από δική της ζώνη (υφαλοκρηπίδα), ακόμα και τότε δεν δικαιούται να «δίνει άδεια» ως παράκτιο κράτος. Συγκεκριμένα, το Διεθνές Δίκαιο ορίζει (άρθρο 78.2 UNCLOS):

«2. Η άσκηση των δικαιωμάτων του παράκτιου κράτους στην υφαλοκρηπίδα» εφόσον έχει «δεν πρέπει να παραβιάζει ή να παρενοχλεί αδικαιολόγητα τη ναυσιπλοΐα ή άλλα δικαιώματα και ελευθερίες των άλλων κρατών όπως προβλέπονται σ' αυτή τη σύμβαση».

Και εξειδικεύει το άρθρο 79

«Άρθρο 79 Υποβρύχια καλώδια και αγωγοί στην υφαλοκρηπίδα

1. Όλα τα κράτη έχουν δικαίωμα να τοποθετούν υποβρύχια καλώδια και αγωγούς στην υφαλοκρηπίδα σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος άρθρου.

2. Επιφυλασσόμενου του δικαιώματος του να λαμβάνει πρόσφορα μέτρα για την εξερεύνηση της υφαλοκρηπίδας, την εκμετάλλευση των φυσικών πόρων της και την πρόληψη, μείωση και έλεγχο της μόλυνσης από αγωγούς, το παράκτιο κράτος δεν μπορεί να εμποδίζει την τοποθέτηση ή συντήρηση αυτών των καλωδίων ή αγωγών.

3. Η χάραξη της πορείας για την τοποθέτηση αυτών των σωληναγωγών πάνω στην υφαλοκρηπίδα, υπόκειται στη συναίνεση του παράκτιου κράτους.»

Είναι φανερό, ότι η Τουρκία δεν έχει δικαιώματα ελέγχου ή έγκρισης τοποθέτησης καλωδίων. Ορισμένα δικαιώματα θα είχε για τους σωληνοαγωγούς αν οι ζώνες της ήταν νόμιμες που δεν είναι. Στο διεθνές δίκαιο ως σωληνοαγωγοί νοούνται κλειστά συστήματα που χρησιμοποιούνται για μεταφορά ρευστών (όπως πετρέλαιο), κάτι που δεν είναι τα καλώδια ηλεκτρισμού ή τηλεπικοινωνιών. Αλλά και αυτό το δικαίωμα για τους σωληνοαγωγούς ισχύει, όταν ισχύει, μόνο για σωλήνες-αγωγούς που δημιουργούν περιβαντολλογικό πρόβλημα και εμπίπτουν στο δικαίωμα του παράκτιου κράτους να προστατεύει το περιβάλλον των ζωνών του.

4. Στην πραγματικότητα, καθότι η Ελλάδα, και ορθώς δεν αναγνωρίζει την παράνομη οριοθέτηση Λιβύης – Τουρκίας ισχύει στην περίπτωση του καλωδίου το άρθρο 87.1.γ. της UNCLOS που καταγράφει ότι

«Άρθρο 87 Ελευθερία της ανοικτής θάλασσας

«1. Η ανοικτή θάλασσα είναι ελεύθερη για όλα τα κράτη, παράκτια ή άνευ ακτών. …Η ελευθερία αυτή περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, τόσο για τα παράκτια όσο και για τα άνευ ακτών κράτη: …γ) την ελευθερία τοποθέτησης υποβρυχίων καλωδίων και σωληναγωγών».

 Κατά συνέπεια, (α) Το παράκτιο κράτος δεν δικαιούται να απαιτεί άδεια ή να παρενοχλεί κράτος που τοποθετεί καλώδιο και να σταματά την τοποθέτηση όπως έκανε η Τουρκία πριν δύο χρόνια. Εμείς το 2018 όταν προσπάθησε η Τουρκία να κάνει κάτι ανάλογο κοντά στο Καστελόριζο στείλαμε πολεμικά πλοία και την μαζέψαμε καθότι ήταν εν αδίκω και παράνομη.

(β) ακόμα και αν υπόθετε κανείς ότι η Τουρκία έχει ενμέρει οριοθετημένη υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ, αλλά και αξιώσεις σε άλλα θαλάσσια τμήματα στην διαδρομή Κύπρου – Κρήτης ουδείς υποχρεούται να της ζητά έγκριση για να περάσει από αυτά, ούτε εκείνη μπορεί να λειτουργεί για ένα καλώδιο ως αδειούχος. Όταν μάλιστα η κατά την Τουρκία οριοθετημένη υφαλοκρηπίδα της δεν υφίσταται καν. Εδώ σημειώνω ότι είναι απορίας άξιο πώς και γιατί η Ελλάδα σταμάτησε τις εργασίες πριν δύο χρόνια στην Κάσο καθότι δεν είχε κανένα λόγο να ζητήσει οποιασδήποτε μορφής και περιεχομένου άδεια.

5. Άδεια για καλώδιο ζητείται για κλειστούς κόλπους και αιγιαλίτιδες ζώνες όπου υπάρχει κυριαρχία και όχι μόνο κυριαρχικά δικαιώματα.

Η Κυβέρνηση κοροϊδεύει τις Ελληνίδες και τους Έλληνες όταν λέει ότι άδεια για το καλώδιο έδωσαν μόνο η Κύπρος και η Ελλάδα, αφού μόνο σε αυτές περνά το υπό κατασκευή καλώδιο από αιγιαλίτιδα ζώνη και κόλπους, ενώ δεν περνά μέσα από αντίστοιχες ζώνες της Τουρκίας ή άλλου κράτους. Το κρίσιμο λοιπόν ζήτημα στην παρούσα κατάσταση δεν είναι η άδεια, αλλά η ενημέρωση.

6. Τι μπορεί να προκύψει κατά την τοποθέτηση καλωδίου σε ζώνη διεκδικούμενη από τρίτη χώρα στην περίπτωσή μας από την Τουρκία; όταν, μάλιστα, διατείνεται ότι διαθέτει οριοθετημένη ζώνη, στην περίπτωση μας την υφαλοκρηπίδα (και ΑΟΖ) με την Λιβύη, η οποία είναι σαφώς παράνομη; Μήπως απαίτηση για «ενημέρωση»; Προβλέπει το διεθνές δίκαιο ενημέρωση ως υποχρέωση; Όχι. Εκείνο που κάνει είναι να προτρέπει το κράτος που τοποθετεί τον αγωγό «καλή την πίστη» να κάνει ενημέρωση στο κράτος που διαθέτει στην περιοχή τοποθέτησης αναγνωρισμένη ζώνη. Ποια οριοθετημένη υφαλοκρηπίδα ή ΑΟΖ «διαθέτει» η Τουρκία κατά την γνώμη της και διεκδικεί ενημέρωση; Εκείνη με την Λιβύη.

Η Τουρκία, λοιπόν, απαιτεί ενημέρωση για μια παράνομη οριοθέτηση την οποία δίκαια η χώρα μας καταδικάζει και δεν αναγνωρίζει. Αλλά επειδή οι σημερινοί κυβερνώντες δεν είναι γνωστοί για τα θαρρετά τους, τι σκέφτηκαν; «Απλό», να κάνουν εξωτερική ανάθεση (outsourcing) σε Γαλλική Εταιρεία και εκείνη με την σειρά της στο Γαλλικό κράτος λες και η Ελλάδα είναι θυγατρική εταιρία πολυεθνικής που αναθέτει την εκπροσώπηση και τα δικαιώματά της στα κεντρικά. Η ΝΔ αντί να απορρίψει τις τουρκικές απαιτήσεις για ενημέρωση ανάθεσε σε τρίτη χώρα να διαχειριστεί τα δικαιώματά της. Αλλά αυτή η τρίτη χώρα τα υπονόμευσε, πιθανά με την συναίνεση της ΝΔ, καθότι ανταποκρίθηκε στις απαιτήσεις ενημέρωσης της Τουρκίας. Ενημέρωση που θα μπορούσε να της παρασχεθεί «καλή τη πίστη» (άρθρα 74.3. και 83.3.), χωρίς να είναι απαιτητή, αν δηλαδή η ζώνη Λιβύης και Τουρκίας ήταν νόμιμη. Άρα είναι νόμιμη η ζώνη Λιβύης και Τουρκίας κατά την κυβέρνηση της ΝΔ και την κυβέρνηση του απερχόμενου Μακρόν ή παράνομη και κατά προέκταση κακώς έγινε η ενημέρωση και ίσως να ήταν και αυτή επί της ουσίας ακόμα πιο προβληματική; Εκεί είναι το ζητούμενο, για να μην δουλευόμαστε και άλλο σε αυτή τη χώρα.» 

επιμέλεια: Σπύρος Γκανής

ΚΚΕ / Δημήτρης Κουτσούμπας: «Ο λαός να χαράξει τον δικό του δρόμο απέναντι στα ενεργειακά project του κεφαλαίου» (vid)

Ομιλία του Γ.Γ. του ΚΚΕ, Δημήτρη Κουτσούμπα,  στη συζήτηση στη Βουλή για το νομοσχέδιο του υπ. Οικονομικών (13 Νοέμβρη 2026)

    Αναφερόμενος στο περιεχόμενο του νομοσχεδίου, ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ ανέδειξε πως η κυβέρνηση προσπαθεί να πείσει τον λαό να ξεχάσει τα δικαιώματα που διαχρονικά οι κυβερνήσεις του έχουν κλέψει και να βολευτεί με επιδόματα και πασαλείμματα, ενώ την ίδια στιγμή τα αστικά κόμματα προσπαθούν να τον πείσουν να ευνοήσει μια «κοινωνική λίστα».


Οι εξελίξεις σε σχέση με το καλώδιο για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας - Κύπρου έχουν εκθέσει την κυβέρνηση, τα κόμματα του συστήματος, αλλά και τα επιχειρήματα για «ισχυρές συμμαχίες», τόνισε ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας, μιλώντας σήμερα στην Ολομέλεια της Βουλής στο πλαίσιο της συζήτησης για το νομοσχέδιο του υπουργείου Οικονομικών για τη θεσμοθέτηση των μέτρων-κοροϊδία για τον λαό που είχε παρουσιάσει η κυβέρνηση στη ΔΕΘ. 

Στηλιτεύοντας τη ρηματική διακοίνωση της Γαλλίας στην Τουρκία, τη στάση που κράτησαν οι ΗΠΑ βάσει της γνωστής λογικής «βρείτε τα», αλλά και τη θυσία των κυριαρχικών δικαιωμάτων στον βωμό της συνέχειας των μπίζνες, εξήγησε πως όλα αυτά σημαίνουν πρακτικά συνεκμετάλλευση στο Αιγαίο που θα οδηγήσει σε έναν επώδυνο συμβιβασμό μεταξύ Ελλάδας - Τουρκίας, ο οποίος, βέβαια, δεν σημαίνει ότι θα παρεμποδίσει μια περαιτέρω όξυνση μεταξύ των δύο χωρών στην περιοχή. 

Ο Δ. Κουτσούμπας σημείωσε, ακόμα, πως το καλώδιο εντάσσεται στον ενεργειακό πόλεμο, στον οποίο συμμετέχει η Ελλάδα στο πλευρό των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ και στρατηγικών συμμάχων, όπως το ισραηλινό κράτος-δολοφόνος, ωστόσο εντάσσεται και στην πολιτική της «πράσινης μετάβασης» της ΕΕ, η οποία βαθαίνει την ενεργειακή εξάρτηση της χώρας. Υπογράμμισε πως το ΚΚΕ είναι αντίθετο σε τέτοιους σχεδιασμούς και έργα, η άλλη όψη των οποίων είναι η ενεργειακή φτώχεια του λαού που εντείνεται. 

Αναφερόμενος, στη συνέχεια, πιο συγκεκριμένα στο περιεχόμενο του νομοσχεδίου, ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ ανέδειξε πως η κυβέρνηση προσπαθεί να πείσει τον λαό να ξεχάσει τα δικαιώματα που διαχρονικά οι κυβερνήσεις του έχουν κλέψει και να βολευτεί με επιδόματα και πασαλείμματα, ενώ την ίδια στιγμή τα αστικά κόμματα προσπαθούν να τον πείσουν να ευνοήσει μια «κοινωνική λίστα». Απέναντι σε αυτές τις προσπάθειες, επισήμανε τη ζοφερή πραγματικότητα που βιώνει ο λαός, καλώντας τον, μετά και τη Διεθνή Ημέρα Δράσης Λιμενεργατών στις 30 Οκτώβρη, να συνεχίσει να αντιδρά στην αντιλαϊκή πολιτική που υφίσταται με τη συμμετοχή του στις εκδηλώσεις για τη φετινή επέτειο του Πολυτεχνείου και στην πανελλαδική - πανεργατική απεργία στις 25 Νοέμβρη.

Τόνισε πως οι λαοί μπορούν και πρέπει «να στείλουν στον αγύριστο» τη σάπια ΕΕ, αυτές τις διεφθαρμένες κυβερνήσεις και «να τραβήξουν το δικό τους δρόμο με βάση τις δικές τους πραγματικές ανάγκες». Και για να το πετύχουν αυτό, «πρέπει να αξιοποιούν κάθε ευκαιρία, κάθε μάχη, κάθε μέρα για να τις αδυνατίζουν και να δυναμώνουν το πραγματικό αντίπαλο δέος που ευτυχώς στην Ελλάδα υπάρχει. Είναι το λαϊκό κίνημα, είναι το ΚΚΕ».

Η ομιλία του Δημήτρη Κουτσούμπα στη Βουλή

«Κυρίες και κύριοι,

Οι εξελίξεις των τελευταίων ημερών σχετικά με τις έρευνες για το καλώδιο GSI, σας έχουν εκθέσει για μια ακόμη φορά. Και εσάς… Και την αξιοπιστία σας… Και τις “ισχυρές συμμαχίες” σας… Και τα επιχειρήματά σας.

Και μαζί με εσάς έχουν εκθέσει και τα άλλα κόμματα: Από τη σοσιαλδημοκρατία μέχρι την ακροδεξιά. Τις ίδιες δεσμεύσεις υπηρετείτε, ως υποστηρικτές των στόχων της άρχουσας τάξης και των συμμάχων της στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ.

Τι βλέπουμε, λοιπόν, μπροστά στα μάτια μας;

Το γαλλικό κράτος να γράφει στα παλιά του τα παπούτσια το Διεθνές Δίκαιο και να στέλνει επίσημη γραπτή ενημέρωση στην Τουρκία για έρευνες σε περιοχή ελληνικής υφαλοκρηπίδας! “Ελλάς – Γαλλία – συμμαχία”...

Να θυμίσουμε ότι πρόκειται για τη χώρα, στις εταιρείες της οποίας έχετε ακουμπήσει, δισεκατομμύρια του ελληνικού λαού, με τις ψήφους όλων σας, για να αγοράζετε φρεγάτες και Rafale. Βέβαια, στην αρχή πουλάτε φούμαρα ότι όλα αυτά είναι για την αμυντική θωράκιση και μετά τα στέλνετε εκτός συνόρων, σε αποστολές πολέμων, που τους ξαναπληρώνει ο ελληνικός λαός μέσω της ενεργειακής ακρίβειας.

Και την ίδια στιγμή που η Γαλλία πουλάει στην Ελλάδα τα Rafale, πουλάει και στην Τουρκία τους πυραύλους που τα καταρρίπτουν. Αλλά και η Γαλλική εταιρεία που συμμετέχει στο GSI και την παρουσιάζατε ξεδιάντροπα ως εγγυητή των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων, την ίδια ώρα έχει σημαντικές επενδύσεις δισεκατομμυρίων ευρώ και στην Τουρκία. “Bussiness as usual”… Έτσι λέγεται αυτό στη γλώσσα την οποία καταλαβαίνετε...

Κι όλα αυτά που λέτε, ότι “η ενημέρωση που έγινε είναι μια τυπική διαδικασία που έχει να κάνει με την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας και δεν παράγει κανένα αποτέλεσμα”, είναι “άλλα λόγια να αγαπιόμαστε”. Το πιο ευγενικό που μπορώ να πω...

Γιατί όλα τα ζητήματα ενημέρωσης και ασφάλειας της ναυσιπλοΐας καλύπτονται από την ελληνική NAVTEX και τίποτα άλλο δεν χρειαζόταν. Και εννοείται ότι η Τουρκία αξιοποιεί ήδη αυτό το έγγραφο και θα το επικαλείται από εδώ και πέρα ως απόδειξη, ότι αναγνωρίζεται η δικαιοδοσία της στην περιοχή. Γι’ αυτό και το απαίτησε άλλωστε.

Το ερώτημα είναι εσείς γιατί το δεχτήκατε; Αλλά και εδώ η απάντηση είναι προφανής. Τα είπε άλλωστε ο ίδιος ο πρωθυπουργός, χωρίς περιστροφές. Πρέπει, λέει, να βρεθεί μια φόρμουλα, ώστε τέτοια έργα διασυνδεσιμότητας να υλοποιούνται, μένοντας έξω από τις αντιπαραθέσεις για τα κυριαρχικά δικαιώματα!

Στην ουσία εννοείτε τα κυριαρχικά δικαιώματα του λαού και της χώρας να μείνουν στην απ’ έξω, για να προχωρήσουν οι μπίζνες του κεφαλαίου. Γιατί περί αυτού πρόκειται. Και όσα βλέπουμε αυτές τις μέρες είναι, όπως φαίνεται, το εργαστήριο για να διαμορφωθεί ένα σταθερό μοτίβο τέτοιο από εδώ και μπρος. Ταιριάζει και με τις προτροπές των άλλων ισχυρών συμμάχων σας, των Αμερικανών, όποτε τους ρωτάνε για τις απαράδεκτες τουρκικές διεκδικήσεις: σας λένε “βρείτε τα”. Και για αυτό τους λέτε και ευχαριστώ κι από πάνω…

Αυτό όμως δεν είναι τίποτα άλλο παρά συνδιαχείρηση και συνεκμετάλλευση στην πράξη. Και μετά, πολύ ωραία και πολύ φυσιολογικά θα πείτε στον ελληνικό λαό, εσείς ή όποια κυβέρνηση είναι τότε - πιθανά και κάποια κυβέρνηση συνεργασίας ή ειδικού σκοπού - ότι “αφού έχουμε βρει τον τρόπο να προχωράνε οι δουλειές, ας υπογράψουμε και έναν συμβιβασμό, έστω και επώδυνο για ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα, να ξεμπερδεύουμε, τι ψυχή έχει;”…

Μόνο που, δυστυχώς για όλους, ούτε ένας τέτοιος συμβιβασμός θα αποτρέψει την επόμενη ένταση, την επόμενη σύγκρουση. Ίσα – ίσα, θα την κάνει ακόμα πιο σφοδρή και ανεξέλεγκτη, γιατί θα έχει συσσωρευτεί περισσότερη καύσιμη ύλη, θα είναι μεγαλύτερο το διακύβευμα, θα έχουν μαζευτεί ακόμα περισσότερα αρπακτικά στην περιοχή μας, που θα έχουν μυριστεί κέρδος.

Γιατί εδώ δεν μιλάμε για συμφωνίες, για συνεκμετάλλευση ανάμεσα σε λαούς, για τα συμφέροντα των λαών. Εδώ μιλάμε για παζάρια και για τσακωμούς ανάμεσα σε καπιταλιστές-ληστές. Και αυτούς ποτέ δεν είναι να τους εμπιστεύεσαι, ούτε πιάνονται φίλοι.

Και βέβαια τα καλώδια, οι αγωγοί, οι εξορύξεις είναι έργα και σχεδιασμοί που αντικειμενικά εντάσσονται στον ενεργειακό πόλεμο που διεξάγεται. Έναν πόλεμο στον οποίο είστε σημαιοφόροι στο πλευρό των ΗΠΑ, της ΕΕ και του Ισραήλ, με στόχο την αναβάθμιση μιας εγχώριας ελίτ κερδοσκόπων εκμεταλλευτών. Και αφήστε τα μελοδραματικά για την “ενεργειακή απομόνωση της Κύπρου”, στην οποία – άλλωστε - με ευθύνη των συμμάχων σας παραμένει η 52χρονη κατοχή.

Το καλώδιο δεν είναι Ελλάδα - Κύπρος, όπως έχετε δώσει προφανώς οδηγία να αναφέρεται παντού, από τα κάθε λογής παπαγαλάκια – προπαγανδιστές σας. Είναι “Ισραήλ - Κύπρος - Ελλάδα - ΕΕ” και βαθαίνει ακόμα περισσότερο την ενεργειακή εξάρτηση της χώρας. Είναι ενταγμένο στην πολιτική της «πράσινης μετάβασης», τα γνωστά «πράσινα άλογα» ή «πράσσειν άλογα» της ΕΕ, που έχει θάψει τον φθηνό εγχώριο λιγνίτη με το έκτρωμα του εμπορίου ρύπων, είναι μέρος της στρατηγικής των ΗΠΑ για ενεργειακή διαφοροποίηση και προώθηση του δικού τους LNG, που στοχεύει το ρωσικό φυσικό αέριο. Πράγματα δηλαδή που τα πληρώνει ήδη πανάκριβα ο ελληνικός λαός.

Ναι, υπάρχουν και κάποιοι Έλληνες που κερδίζουν χοντρά από όλα αυτά. Είναι η πατρίδα του κεφαλαίου που υπηρετείτε. Και γι’ αυτό πότε προβάλλετε ισχύ στην Ερυθρά Θάλασσα και πότε παζαρεύετε ξεδιάντροπα κυριαρχικά δικαιώματα του λαού. Γι’ αυτό και όλοι σας, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, κόμμα Τσίπρα και οι δήθεν υπερπατριώτες άλλοι πολιτικάντηδες, χαρακτηρίζετε τον κάθετο διάδρομο και το καλώδιο “εθνική υπόθεση” και δεν αρθρώνετε λέξη κριτικής στην ουσία, πέρα από ερωτήματα για τους χειρισμούς.

Εμείς ξεκαθαρίσαμε σε όλους τους τόνους και επαναλαμβάνουμε ότι είμαστε αντίθετοι σε τέτοιους σχεδιασμούς, σε τέτοιου είδους έργα και θεωρούμε ότι οι εξελίξεις κάνουν σαφές το γιατί. Γιατί, εκτός των άλλων, η άλλη όψη των ενεργειακών projects του κεφαλαίου είναι η ενεργειακή φτώχεια του λαού, που εντείνεται.

Ξέρετε πολύ καλά, κύριοι της κυβέρνησης, ότι η κατάσταση έχει επιδεινωθεί ήδη πάρα πολύ, ακόμα και σε σχέση με τις αρχές Σεπτέμβρη, που ανακοίνωνε ο πρωθυπουργός στη ΔΕΘ με τυμπανοκρουσίες τα “κοστολογημένα” του προγράμματα. Όπως έκαναν και τα άλλα κόμματα που συμφωνούν με την κυβέρνηση στην πολιτική των υπερπλεονασμάτων, της πολεμικής οικονομίας και προετοιμασίας, της με κάθε τρόπο ενίσχυσης της κερδοφορίας του κεφαλαίου.

Κοντά στο 6% έφτασε ο πληθωρισμός τον Οκτώβριο και εδώ μέσα ζητάτε να σας πει ο λαός και “ευχαριστώ”. Θέλετε να σας χειροκροτήσουμε για κάποια ψίχουλα που επιστρέφετε από την περσινή φοροληστεία και τα οποία έχουν ήδη εξανεμιστεί πριν καν δοθούν.

Και εν τω μεταξύ, με τον προϋπολογισμό που φέρνετε, σχεδιάζετε να απογειώσετε τη φοροληστεία για του χρόνου, σχεδόν στα 80 δισ. ευρώ, το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος των οποίων το πληρώνουν τα λαϊκά στρώματα, ενώ το μεγάλο κεφάλαιο “φοροδιαφεύγει” διαχρονικά - για να χρησιμοποιήσω και μια αγαπημένη σας λέξη των ημερών. Όμως το κάνει κυρίως νόμιμα, με βάση τους νόμους που έχετε ψηφίσει.

Ταυτόχρονα, προσπαθείτε με ύπουλο τρόπο να πείσετε τον λαό μας να ξεχάσει τα δικαιώματα - που όλες οι κυβερνήσεις των τελευταίων ετών του έχετε κλέψει - και να βολευτεί με κάποια επιδόματα και πασαλείμματα.

Οι εργαζόμενοι την ίδια στιγμή καλούνται να ξεχάσουν τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, το κατοχυρωμένο 8ωρο, τον 13ο και 14ο μισθό στο Δημόσιο. Να συμβιβαστούν με τους “αλγόριθμους” υπολογισμού του κατώτατου μισθού με βάση την ανταγωνιστικότητα των ομίλων, τα 13ωρα και με ένα κουτσουρεμένο επίδομα στο τέλος του 2027 για τους δημοσίους υπαλλήλους.

Οι αυτοαπασχολούμενοι βιοτέχνες, έμποροι καλούνται να ξεχάσουν το αφορολόγητο των 12.000 ευρώ και να “πανηγυρίσουν” για μια μείωση στα τεκμήρια - που τους φορτώσατε πριν δύο χρόνια και τους έχουν “γονατίσει” - μαζί με την ψηφιακή γραφειοκρατία και τα χρέη που έχουν σε τράπεζες και δημόσιο.

Οι συνταξιούχοι καλούνται να ξεχάσουν τη 13η και 14η σύνταξη και όσα τους κλέψατε από τις συντάξεις τους και να πουν κι “ευχαριστώ” για το επίδομα των 400 ευρώ τον χρόνο, κατά τα πρότυπα της αλήστου μνήμης πρακτικής της κυβέρνησης Τσίπρα.

Οι βιοπαλαιστές αγρότες καλούνται να θεωρήσουν δεδομένο το τεράστιο κόστος παραγωγής και τη ληστεία του μόχθου τους από τους εμποροβιομήχανους και να δεχτούν την απάτη του κ. Μητσοτάκη, που τάζει αφορολόγητο σε άδειες τσέπες.

Υπάρχουν βέβαια και οι πραγματικοί κερδισμένοι, όπως οι τράπεζες, οι οποίες θα επωφεληθούν τα μέγιστα και από τον περιβόητο “κουμπαρά” των παιδιών, καθώς θα μπορούν για χρόνια να λυμαίνονται τα χρήματα που θα “ματώνουν” οι οικογένειες για να τοποθετούν σε “κλειστούς” λογαριασμούς, μαζί με επιπλέον κρατικό χρήμα.

Μην νομίζετε ότι ο ελληνικός λαός δεν τα βλέπει όλα αυτά. Μπορεί να υπάρχει η κυβερνητική προπαγάνδα… Μπορεί να υπάρχουν καμιά δεκαριά κόμματα που προσπαθούν να τον πείσουν να περιμένει το μεγάλωμα της καπιταλιστικής πίτας, για να επωφεληθεί κι αυτός και να εγγυώνται στο κεφάλαιο την “κοινωνική ειρήνη”….

Μπορεί να υπάρχει η εργοδοτική τρομοκρατία στους χώρους δουλειάς και τα καλέσματα να μπουν “τα κεφάλια μέσα”, τώρα που παίζονται οι εθνικές υποθέσεις του κεφαλαίου αλλά υπάρχει και η αντικειμενική πραγματικότητα. Τα αδιέξοδα της καθημερινής ζωής, ο μήνας που δεν βγαίνει, οι ανάγκες που δεν καλύπτονται, η επιθυμία να ζήσουν τα παιδιά μας όπως τους αξίζει τον 21ο αιώνα και όχι χειρότερα από εμάς. Και από αυτά δεν ξεφεύγετε.

Έχουν ήδη εκφραστεί αγωνιστικά με μεγάλες κινητοποιήσεις, όπως το τεράστιο συλλαλητήριο των συνδικάτων στη ΔΕΘ, η ιστορική διεθνής απεργία των λιμενεργατών, οι διαδηλώσεις μαθητών, φοιτητών, εκπαιδευτικών, γονιών.

Θα εκφραστούν ακόμα πιο μαζικά και στην αντιιμπεριαλιστική πορεία του Πολυτεχνείου, για την επέτειο αυτού του μεγάλου ξεσηκωμού, θα εκφραστούν ακόμη πιο μαζικά επίσης στη γενική πανεργατική απεργία της 25ης Νοεμβρίου, μέρα που πρέπει να νεκρώσουν τα πάντα και να ακουστεί δυνατά το “καμία θυσία για τα κέρδη και τους πολέμους τους”.

Όπως εκφράζεται η λαϊκή οργή στις τεράστιες απεργίες και διαδηλώσεις στη Γαλλία, την Ισπανία, την Ιταλία την Πορτογαλία, απέναντι σε κάθε απόχρωσης κυβερνήσεις, από τον κεντρώο Μακρόν, έως τον σοσιαλδημοκράτη Σάντσεθ και την ακροδεξιά Μελόνι.

Και από εκεί που λέγατε, κύριοι της κυβέρνησης, “να γίνουμε Ευρώπη”, αλλάξατε το τροπάρι και τώρα λέτε “να μην γίνουμε Ευρώπη”! Ενώ κάποιοι άλλοι, που αντιπολιτεύονται με τη σημαία της “κανονικότητας της ΕΕ”, τώρα κάνουν τους διαδηλωτές ντεκόρ για τα βιντεάκια τους, αλλά δεν μας λένε γιατί οι λαοί διαδηλώνουν παντού ενάντια σε αυτή την «κανονικότητα»...

Γιατί παντού τα ίδια τραβάνε οι λαοί, σε πανίσχυρες καπιταλιστικές χώρες που αδυνατούν να επιλύσουν ακόμα και το θέμα της στέγασης για τον λαό, αφού το επιλύουν για τους επενδυτές.

Σε μια ΕΕ που τους καλεί να μην χαλάνε πολύ ρεύμα για να συνεχίζουν αυτοί τις κυρώσεις και τον πόλεμό τους με τη Ρωσία, και να κρύβουν κάτω από τα κρεβάτια τους «κιτ επιβίωσης 72 ωρών»! 72 να ‘ναι οι ώρες τους, τους λέμε εμείς! Αυτή τη σάπια ΕΕ και αυτές τις διεφθαρμένες κυβερνήσεις, οι λαοί μπορούν και πρέπει να τους στείλουν στον αγύριστο και να τραβήξουν τον δικό τους δρόμο, με βάση τις δικές τους πραγματικές ανάγκες. Και για να το πετύχουν αυτό, πρέπει να αξιοποιούν κάθε ευκαιρία, κάθε μάχη, κάθε μέρα για να τις αδυνατίζουν και να δυναμώνουν το αντίπαλο δέος, που ευτυχώς στην Ελλάδα υπάρχει… Και είναι το λαϊκό κίνημα. Είναι το ΚΚΕ.» 
editor: Σπύρος Γκανής
© all rights reserved
customized with από: antikry.gr