Τα ακροδεξιά κόμματα της Ευρώπης κερδίζουν έδαφος, αλλά το επόμενο εμπόδιό τους είναι πιο δύσκολο από την απόκτηση ψήφων: η μετατροπή της υποστήριξης σε εξουσία.
Το AfD έχει κερδίσει δύο εκλογές στην ανατολική Γερμανία, το Εθνικό Συναγερμό προετοιμάζεται για την προεδρική κούρσα της Γαλλίας και το Reform UK παραμένει ανταγωνιστικό. Οι προοπτικές τους εξαρτώνται από πολύ διαφορετικούς εκλογικούς κανόνες και πολιτικά εμπόδια.
Τα ακροδεξιά κόμματα της Ευρώπης κερδίζουν έδαφος, αλλά το επόμενο εμπόδιό τους είναι πιο δύσκολο από την απόκτηση ψήφων: η μετατροπή της υποστήριξης σε εξουσία.
Οι εκλογές του Σεπτεμβρίου στη Γερμανία έχουν φέρει αυτό το ερώτημα στο προσκήνιο, ενώ η Γαλλία πλησιάζει σε μια προεδρική αναμέτρηση και το βρετανικό Reform UK δοκιμάζει εάν η ισχύς των δημοσκοπήσεων μπορεί να μεταφραστεί σε κοινοβουλευτικές έδρες.Τα κόμματα μοιράζονται μια κοινή έμφαση στη μετανάστευση και μια κοινή δυσαρέσκεια με την κατεστημένη πολιτική.
Αποκλίνουν ως προς την οικονομική πολιτική, τη Ρωσία και την Ουκρανία, την Ευρωπαϊκή Ένωση και το πόσο πρέπει να μετριάσουν τις θέσεις τους για να κυβερνήσουν.
Οι προοπτικές τους εξαρτώνται επίσης από πολιτικά συστήματα που επιβραβεύουν πολύ διαφορετικά είδη επιτυχίας.
Γερμανία: Κερδίζοντας ψήφους, αναζητώντας εταίρους
Κέρδισε 43,8% στη Σαξονία-Άνχαλτ στις 6 Σεπτεμβρίου, έναντι 17,2% των Χριστιανοδημοκρατών του καγκελάριου Φρίντριχ Μερτς.
Με 39 έδρες, του έλειπαν τρεις για να εξασφαλίσει την πλειοψηφία.
Δύο εβδομάδες αργότερα, το AfD τερμάτισε πρώτο στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία με 37,9%. Το CDU έλαβε 4,9%, το χειρότερο αποτέλεσμά του σε γερμανικές εκλογές από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Αυτές οι νίκες έχουν εντείνει το ερώτημα εάν ένα άλλο κόμμα θα βοηθήσει την AfD να σχηματίσει κυβέρνηση κρατιδίου.
Τα κυρίαρχα κόμματα έχουν διατηρήσει ένα «τείχος προστασίας» ενάντια σε επίσημους συνασπισμούς μαζί του.
Στη Σαξονία-Άνχαλτ, αυτό αφήνει το κόμμα κοντά στην πλειοψηφία, αλλά χωρίς σαφή πορεία προς την εξουσία.
Η Άλις Βάιντελ, συμπρόεδρος του AfD, είναι η πιο εξέχουσα εθνική προσωπικότητα του.
Οι ανατολικές οργανώσεις του έχουν συχνά λάβει σκληρότερες θέσεις, συμπεριλαμβανομένων αυτών στο θέμα της μετανάστευσης και της υποστήριξης προς την Ουκρανία.
Τμήματα του κόμματος έχουν χαρακτηριστεί ως εξτρεμιστικά από τις γερμανικές υπηρεσίες πληροφοριών.
Τα διακυβεύματα εκτείνονται πέρα από τα όρια μιας κρατικής διοίκησης.
Μια κυβέρνηση του AfD στην ανατολική Γερμανία θα έδινε στο κόμμα ένα θεσμικό έρεισμα, ενώ παράλληλα θα δοκίμαζε κατά πόσον η εκλογική του δύναμη μπορεί να ξεπεράσει την άρνηση άλλων κομμάτων να κυβερνήσουν μαζί του.
Προς το παρόν, η πρώτη θέση δεν καθορίζει ποιος θα αναλάβει τα καθήκοντά του.
Γαλλία: Μια προεδρική ευκαιρία
Η Εθνική Συσπείρωση (Rassemblement National), της Γαλλίας αντιμετωπίζει μια διαφορετική δοκιμασία.Η Μαρίν Λεπέν και ο πρόεδρος του κόμματος Τζόρνταν Μπαρντέλλα προετοιμάζονται για τις προεδρικές εκλογές του 2027, όπου η πρόκριση στον επαναληπτικό γύρο θα μπορούσε να φέρει το κόμμα πιο κοντά στην εκτελεστική εξουσία από οποιαδήποτε άλλη στιγμή στην ιστορία του.
Το Εθνικό Ράλι έχει περάσει χρόνια προσπαθώντας να διευρύνει την απήχησή του.
Η Λεπέν εγκατέλειψε το αίτημα για έξοδο της Γαλλίας από την ΕΕ και άμβλυνε τμήματα του οικονομικού μηνύματος του κόμματος.
Ο Μπαρντέλλα προσφέρει ένα νεότερο δημόσιο πρόσωπο και μια πιθανή εναλλακτική υποψήφια.
Η νομική θέση της Λεπέν άλλαξε τον Ιούλιο.
Ένα εφετείο επικύρωσε την καταδίκη της για κατάχρηση κονδυλίων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, αλλά μείωσε την περίοδο της εκλογικής της μη επιλεξιμότητας, επιτρέποντάς της να διεκδικήσει υποψηφιότητα το 2027.
Έχει δηλώσει ότι θα ασκήσει έφεση κατά της καταδίκης.
Μια θέση στον επαναληπτικό γύρο θα ήταν ακόμα μόνο ένα στάδιο της αναμέτρησης. Ένας αντίπαλος στον δεύτερο γύρο θα μπορούσε να προσελκύσει υποστήριξη από ψηφοφόρους που επιδιώκουν να μπλοκάρουν το Εθνικό Συναγερμό, όπως έχει συμβεί σε προηγούμενες εκλογές.
Η νίκη θα παρουσίαζε μια άλλη πρόκληση: τη διακυβέρνηση παράλληλα με μια κατακερματισμένη Εθνοσυνέλευση.
Βρετανία: Η δημοσκοπική δυναμική συναντά τον εκλογικό χάρτη
Ωστόσο, η υποστήριξή του έχει πρόσφατα παρουσιάσει διακυμάνσεις και το πανεθνικό ποσοστό ψήφων δεν προσφέρει άμεσο μέτρο για το πόσες κοινοβουλευτικές έδρες θα μπορούσε να κερδίσει.
Μια δημοσκόπηση της YouGov που διεξήχθη στις 20-21 Σεπτεμβρίου έδωσε στους Εργατικούς το 23% και στους Μεταρρυθμιστές και τους Συντηρητικούς το 21%.
Ένα ξεχωριστό μοντέλο εδρών της YouGov προέβλεπε ένα κοινοβούλιο με άνιση ψήφο και ένα ασθενέστερο αποτέλεσμα για την Reform από ό,τι είχαν υποδείξει οι προηγούμενες κορυφαίες δημοσκοπήσεις.
Το βρετανικό σύστημα υπεροχής κατά σειρά προτεραιότητας καθιστά την τοπική κατανομή καθοριστική.
Η μεταρρύθμιση θα μπορούσε να προσελκύσει ένα μεγάλο μερίδιο ψήφων σε όλη τη χώρα, αλλά να κερδίσει πολύ λιγότερες έδρες εάν η υποστήριξή της είναι πολύ αραιή.
Η ικανότητά του να αντικαταστήσει τους Συντηρητικούς ως το κύριο κόμμα της δεξιάς εξαρτάται από τη νίκη σε εκλογικές περιφέρειες και όχι απλώς από το να τις ξεπεράσει σε μια εθνική δημοσκόπηση.
Το κόμμα αντιμετωπίζει επίσης ερωτήματα σχετικά με την οργάνωση και τις διαμάχες χρηματοδότησής του.
Ο Φάρατζ παραμένει η κεντρική του προσωπικότητα, δίνοντας στη Ρεφόρμ μια αναγνωρίσιμη φωνή, ενώ παράλληλα αφήνει την ετοιμότητά της για διακυβέρνηση υπό έλεγχο.
Ένα Κίνημα με Διαφορετικά Αποτελέσματα
Οι Αδελφοί της Ιταλίας (Fratelli d'Italia, FdI) της Τζόρτζια Μελόνι ηγούνται μιας κυβέρνησης συνασπισμού από το 2022, συνδυάζοντας μια σκληρή γραμμή στο μεταναστευτικό με τη συνεργασία με την ΕΕ και το ΝΑΤΟ σε βασικά ζητήματα.
Αλλού, τα κέρδη αποδείχθηκαν λιγότερο ανθεκτικά. Το Κόμμα της Ελευθερίας της Αυστρίας παραμένει μια ισχυρή δύναμη της αντιπολίτευσης μετά την πρώτη θέση στις εκλογές του 2024.
Οι διαιρέσεις είναι ορατές και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Τα κόμματα αυτής της ευρείας πολιτικής οικογένειας συμμετέχουν σε ξεχωριστές ομάδες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου: Ευρωπαίοι Συντηρητικοί και Μεταρρυθμιστές, Πατριώτες για την Ευρώπη και Ευρώπη Κυρίαρχων Εθνών.
Το Reform UK, με έδρα εκτός ΕΕ, δεν αποτελεί μέρος αυτής της κοινοβουλευτικής ρύθμισης.
Οι επερχόμενες δοκιμασίες είναι επομένως εθνικές και όχι συλλογικές. Το AfD πρέπει να βρει εταίρους, το Εθνικό Συναγερμό πρέπει να κερδίσει έναν επαναληπτικό γύρο και το Μεταρρύθμιση πρέπει να μετατρέψει τις ψήφους σε εκλογικές περιφέρειες.
Ο καθένας έχει βοηθήσει στην αλλαγή της πολιτικής συζήτησης. Κανείς δεν μπορεί να βασιστεί μόνο σε αυτό για να αναλάβει την εξουσία.
Ο Ahmet Koçak είναι συντάκτης ειδήσεων στο Clash Report με έδρα την Κωνσταντινούπολη. Προηγουμένως διετέλεσε Αναπληρωτής Διευθυντής Σύνταξης στην Türkiye Today, βοηθώντας στην έναρξη της ψηφιακής πλατφόρμας ειδήσεων το 2023, και πέρασε τρία χρόνια ως Ανώτερος Συντάκτης στην Daily Sabah. Η δουλειά του επικεντρώνεται σε έκτακτες ειδήσεις, γεωπολιτική, διεθνή ζητήματα και ψηφιακή δημοσιογραφία.













