Πολλοί ερευνητές Τεχνητής Νοημοσύνης πιστεύουν ότι η «αυτοβελτιούμενη υπερνοημοσύνη» θα μπορούσε να καταστρέψει τον άνθρωπο

«Κινούνται με ταχύτητα προς την "αυτοβελτιούμενη υπερνοημοσύνη" και παίζουν με τις ζωές μας», έγραψε ο Τζέικομπ Κόξον, σε μια σειρά αναρτήσεων στο X.

    Μην υποτιμάτε τη δύναμη αυτής της τεχνολογίας AI. Σύντομα, αυτά θα είναι υπεράνθρωπα συστήματα που θα μπορούν να χακάρουν οτιδήποτε, να φέρουν επανάσταση σε οποιονδήποτε τομέα από τη μια μέρα στην άλλη και να αποκτήσουν πραγματική δύναμη και πόρους. Όλοι έχουμε γίνει μάρτυρες της προόδου σε κάθε έναν από αυτούς τους τομείς και η πρόοδος δεν επιβραδύνεται.


 Ένας ερευνητής της Anthropic παραιτήθηκε, φοβούμενος ότι η ανεξέλεγκτη ανάπτυξη μοντέλων τεχνητής νοημοσύνης με δυνατότητα αυτοβελτίωσης θα καταλήξει να μας εξολοθρεύσει όλους.

Ο Τζέικομπ Κόξον, ερευνητής δήλωσε σε μια ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης την Τρίτη το βράδυ ότι πέρασε τα τελευταία τρία χρόνια εργαζόμενος σε έρευνα προ-εκπαίδευσης τόσο στην OpenAI όσο και στην Anthropic, κατηγόρησε τις εταιρείες ότι δεν ενήργησαν υπεύθυνα. Είπε ότι οι άνθρωποι που αγωνίζονται να κατασκευάσουν αυτήν την τεχνολογία «πιστεύουν ακράδαντα ότι θα μπορούσε να μας σκοτώσει όλους μέχρι το τέλος της δεκαετίας».

«Τρέχουν κατευθείαν στην αυτοβελτιούμενη υπερνοημοσύνη και παίζουν με τις ζωές μας», έγραψε ο Τζέικομπ Κόξον σε ένα νήμα στο X.

Ο Κόξον εντάσσεται σε μια αυξανόμενη αντίδραη στον κλάδο που ζητά επιβράδυνση προτού η τεχνολογία Τεχνητής Νοημοσύνης μάθει να βελτιώνεται — ένα ορόσημο που πολλοί πιστεύουν ότι θα τερματίσει τον ανθρώπινο έλεγχο επί της τεχνητής νοημοσύνης. 

Η δημόσια παραίτηση έρχεται εν μέσω αυξανόμενης πίεσης από τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής και τους εμπλεκόμενους στον κλάδο να επιβραδύνουν την ανάπτυξη της Τεχνητής Νοημοσύνης, μετά από αρκετά περιστατικά που αφορούσαν πράκτορες της Τεχνητής Νοημοσύνης που έβγαιναν από τα sandbox τους και είχαν πρόσβαση στο ανοιχτό διαδίκτυο.

Το πιο σοβαρό μέχρι στιγμής ήταν η παραβίαση των διακομιστών του Hugging Face από συστήματα OpenAI , ένα συμβάν που οι ερευνητές λένε ότι παραμένει ελάχιστα κατανοητό, εν μέρει λόγω της περιορισμένης φύσης των ανεξάρτητων ερευνών για το περιστατικό. Την ίδια περίπου εποχή, οι πράκτορες τεχνητής νοημοσύνης της Anthropic έφτασαν επίσης σε συστήματα εκτός των περιβαλλόντων δοκιμών τους, μετά από λανθασμένες ρυθμίσεις στις αξιολογήσεις ασφαλείας που διεξήχθησαν από τρίτο μέρος, οι οποίες τους έδωσαν ακούσια διαδρομές προς το διαδίκτυο.

Η Anthropic δεν απάντησε αμέσως σε αίτημα για σχολιασμό της παραίτησης.

Ακολουθεί η υπόλοιπη προειδοποίηση και η έκκληση για δράση του Coxon: 

«Μην υποτιμάτε τη δύναμη αυτής της τεχνολογίας. Σύντομα, αυτά θα είναι υπεράνθρωπα συστήματα που θα μπορούν να χακάρουν οτιδήποτε, να φέρουν επανάσταση σε οποιονδήποτε τομέα από τη μια μέρα στην άλλη και να αποκτήσουν πραγματική δύναμη και πόρους. Όλοι έχουμε γίνει μάρτυρες της προόδου σε κάθε έναν από αυτούς τους τομείς και η πρόοδος δεν επιβραδύνεται.

Οι άνθρωποι που κατασκευάζουν την Τεχνητή Νοημοσύνη πιστεύουν ακράδαντα ότι θα μπορούσε να μας σκοτώσει όλους μέχρι το τέλος της δεκαετίας. Αυτό δεν είναι κάποιο διαφημιστικό κόλπο. Αν μη τι άλλο, πολλά στελέχη και ανώτεροι ερευνητές θα διατυπώσουν τις διατυπώσεις τους στον Τύπο ώστε να ακούγονται λογικές — αλλά ακούω τους ίδιους ανθρώπους να εκφράζουν φόβο κατ' ιδίαν. Καμία άλλη ανθρώπινη δραστηριότητα δεν ενέχει αυτό το επίπεδο κινδύνου.

Μια συνηθισμένη απάντηση είναι «αν το πιστεύουν πραγματικά αυτό, γιατί το κατασκευάζουν ακόμα;» Στην OpenAI, πολλοί δεν έχουν εσωτερικεύσει σε βάθος τα πολιτισμικά διακυβεύματα. Στην Anthropic, τα διακυβεύματα είναι καλά κατανοητά, αλλά έχουν εμπλακεί σε έναν αγώνα δρόμου για να φτάσουν πρώτοι εκεί — πιστεύουν ότι κανείς άλλος δεν θα ενεργήσει υπεύθυνα, επομένως πρέπει να το κάνουν οι ίδιοι, παρά τον κίνδυνο.

Η αποδοχή αυτής της κούρσας και η είσοδος στο «τελικό παιχνίδι» είναι ένα αλαζονικό στοίχημα που δεν θα έπρεπε να ξεκινά από το Slack μιας ιδιωτικής εταιρείας. Η προσπάθεια επιτάχυνσης της ευθυγράμμισης θα πρέπει να απαιτεί εξαιρετική εμπιστοσύνη ότι δεν υπάρχουν καλύτερες διαθέσιμες τροχιές.

Είμαι αισιόδοξος για τις δυνατότητες συντονισμού. Προειδοποιητικά χτυπήματα όπως η επίθεση Hugging Face έχουν καταστήσει τις συμφωνίες βηματοδότησης μεταξύ των αμερικανικών εργαστηρίων πιο βιώσιμες. Δεν πιστεύω ότι είμαστε σε καλό δρόμο για να αποτρέψουμε έναν παγκόσμιο αγώνα δρόμου, ο οποίος μπορεί να απαιτήσει δαπανηρές ενέργειες, όπως μια προσωρινή απαγόρευση της βελτίωσης των δυνατοτήτων των μοντέλων.

Αν είστε ερευνητής εργαστηρίου, σας προτρέπω να σκεφτείτε πώς θα είναι στην πραγματικότητα τα επόμενα χρόνια. Θέλετε να ξεκινήσετε μια υπερ-νοήμονα πορεία RL χωρίς να έχετε κατανοήσει πλήρως το μυαλό του; Πρέπει να σκύψετε το κεφάλι σας επειδή «συμβαίνει ούτως ή άλλως» — ή να εκμεταλλευτείτε αυτή τη στιγμή για να ζητήσετε διαφορετικές συνθήκες;»

Ένας από τους συναδέλφους του Coxon στο Anthropic, ο Evan Hubinger , συμφώνησε με το ίδιο συναίσθημα, λέγοντας ότι η ομάδα του «πιστεύει ακράδαντα ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη θα μπορούσε να σκοτώσει όλους τους ανθρώπους!». Μετριάστηκε το επιχείρημά του, ωστόσο, λέγοντας ότι η πιθανότητα είναι μεγαλύτερη από 10% μέσα στην επόμενη δεκαετία και παραδέχτηκε ότι το Anthropic «δεν έχει σχέδιο για να λύσει το πρόβλημα της ευθυγράμμισης για την υπερνοημοσύνη και δεν είναι σαφώς σε καλό δρόμο». 

Μια πρόσφατη έκθεση από την Guidelight AI Standards , έναν οργανισμό που προωθεί ασφαλείς πρακτικές ανάπτυξης τεχνητής νοημοσύνης στα σύνορα, διαπίστωσε ότι λίγα από τα κορυφαία εργαστήρια τεχνητής νοημοσύνης έχουν δημοσιεύσει σχέδια αντιμετώπισης περιορισμού για το κλείσιμο της τεχνητής νοημοσύνης που προσπαθεί να υπονομεύσει τον ανθρώπινο έλεγχο. 

Στις αναρτήσεις του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο Hubinger πρόσθεσε ότι ο κίνδυνος από τα τρέχοντα μοντέλα είναι χαμηλός, αλλά ο φόβος επιδεινώνεται με την «υπερνοημοσύνη που προκύπτει από την επαναλαμβανόμενη αυτοβελτίωση», η οποία «συμβαίνει πιο γρήγορα από ό,τι νομίζαμε».

Ενώ το ήμισυ της βιομηχανίας της Τεχνητής Νοημοσύνης πιστεύει ότι αυτό το είδος αυτοβελτίωσης θα οδηγήσει στην πτώση της ανθρωπότητας, το άλλο μισό ελπίζει ότι τελικά θα μας βοηθήσει να λύσουμε όλα τα φαινομενικά απίθανα προβλήματα που οι υποστηρικτές της Τεχνητής Νοημοσύνης λένε ότι κάποια μέρα θα εξαλείψει - τον καρκίνο, την κλιματική αλλαγή, ακόμη και την παγκόσμια ειρήνη.

Η Anthropic και η OpenAI δεν είναι οι μόνες εταιρείες που επιδιώκουν ενεργά την αναδρομική αυτοβελτίωση. Ένα κύμα νεοσύστατων επιχειρήσεων ξεκίνησε φέτος, με ιδρυτές με καλή φήμη και πλούσιους ομίλους, για να είναι οι πρώτες που θα επιτύχουν αυτόν τον στόχο. Η Ricursive Intelligence συγκέντρωσε 335 εκατομμύρια δολάρια με αποτίμηση 4 δισεκατομμύρια δολάρια τον Φεβρουάριο. Τρεις μήνες αργότερα, η Recursive Superintelligence συγκέντρωσε 650 εκατομμύρια δολάρια με αποτίμηση 4 δισεκατομμύρια δολάρια. Και ο πρώην βετεράνος της Google DeepMind, Jeff Dean, λάνσαρε το Discovery Loop τον περασμένο μήνα.

«Η δημιουργία επαναλαμβανόμενων αυτοβελτιούμενων βρόχων, δηλαδή ενός συστήματος Τεχνητής Νοημοσύνης που μπορεί να κατασκευάσει την επόμενη γενιά συστημάτων Τεχνητής Νοημοσύνης, το οποίο από μόνο του μπορεί να κατασκευάσει μια ακόμη πιο ισχυρή Τεχνητή Νοημοσύνη, η οποία μπορεί να κατασκευάσει μια πιο ισχυρή Τεχνητή Νοημοσύνη, κ.λπ., κ.λπ., είναι ο πιο πιθανός υποψήφιος για το σημείο που θα χάσουμε τον έλεγχο», δήλωσε στο TechCrunch ο Κόνορ Λίχι, εκτελεστικός διευθυντής του μη κερδοσκοπικού οργανισμού ControlAI για την ασφάλεια της Τεχνητής Νοημοσύνης στις ΗΠΑ. «Είναι πολύ δύσκολο να φανταστεί κανείς να το κλείσουμε αυτό πριν να είναι πολύ αργά».

Πρόσφατη νομοθεσία έχει θεσπιστεί στις ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο για την απαγόρευση της ανάπτυξης και της ανάπτυξης υπερ-νοημοσύνης. Την περασμένη εβδομάδα, ο γερουσιαστής Μπέρνι Σάντερς (I-Vt.) και ο βουλευτής Γκρεγκ Κάζαρ (Δημοκρατικός-Τέξας) παρουσίασαν τον νόμο περί απαγόρευσης της τεχνητής υπερ-νοημοσύνης , και την Τρίτη, ο Βρετανός βουλευτής των Εργατικών Άλεξ Σόμπελ παρουσίασε στο Κοινοβούλιο το νομοσχέδιο για την ασφάλεια της τεχνητής υπερ-νοημοσύνης. 

Ο Κόνορ Λίχι, ο οποίος παρείχε συμβουλές και για τα δύο νομοσχέδια, σημείωσε ότι η νομοθεσία του Ηνωμένου Βασιλείου υποδεικνύει την αναδρομική αυτοβελτίωση ως πρόδρομο της υπερ-νοημοσύνης που «πρέπει να ρυθμίζεται και να αποτρέπεται».

«Η υπερνοημοσύνη δεν είναι εργαλείο», είπε ο Κόνορ Λίχι. «Δεν είναι καν όπλο. Είναι αντίπαλος».
πηγή: techcrunch.com
επιμέλεια Σπύρος Γκανής


Νίκος Ανδρουλάκης από την 90η ΔΕΘ: «Ανοίγουμε μαζί έναν νέο κύκλο δημιουργίας και προοπτικής για μια χώρα που να μας χωρά όλους» (vid)

Νίκος Ανδρουλάκης από την 90η ΔΕΘ: «Δεσμεύομαι για την αναγέννηση της δημόσιας Υγείας και της Παιδείας». - Οι 7 Νομοθετικές Παρεμβάσεις του πρώτου εξαμήνου.

    Κατά την ομιλία του στην 90ή ΔΕΘ, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Νίκος Ανδρουλάκης, παρουσίασε ένα σχέδιο διακυβέρνησης που αφορά αποκλειστικά στην «Αναγέννηση της δημόσιας Υγείας και Παιδείας», δύο πυλώνες που το ΠΑΣΟΚ θεωρεί κρίσιμους για την κοινωνική δικαιοσύνη και την ποιότητα ζωής των πολιτών.

 

Στην ομιλία του στην 90ή ΔΕΘ, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Νίκος Ανδρουλάκης, παρουσίασε το κυβερνητικό σχέδιο του κόμματος για την «πραγματική αλλαγή». Κεντρικό σημείο της παρουσίασής του ήταν η επίσημη δέσμευση για 7 εμβληματικές νομοθετικές παρεμβάσεις, τις οποίες μια κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ θα καταθέσει προς ψήφιση μέσα στους πρώτους έξι μήνες (180 ημέρες) διακυβέρνησης.

Οι βασικοί άξονες και οι 7 δεσμεύσεις που ανακοινώθηκαν περιλαμβάνουν:

Οι 7 Νομοθετικές Παρεμβάσεις (Πρώτο Εξάμηνο)

  • Ακρίβεια και Αγορά: Ρυθμίσεις για τον έλεγχο των τιμών, τη λειτουργία της αγοράς και την αντιμετώπιση της αισχροκέρδειας.
  • Ενεργειακό Κόστος: Σχέδιο μείωσης του κόστους ενέργειας κατά 20% εντός του 2027 και κατά 30% έως το τέλος της τετραετίας.
  • Κοινωνική Στέγη: Μέτρα και κίνητρα για την αντιμετώπιση του στεγαστικού προβλήματος.
  • Ενίσχυση ΕΣΥ & Υγεία: Παρεμβάσεις για τη στήριξη και αναδιοργάνωση του δημόσιου συστήματος υγείας.
  • Μισθοί & Συντάξεις: Δεσμεύσεις για εισοδηματική ενίσχυση των εργαζομένων και των συνταξιούχων.
  • Παραγωγικό Μοντέλο & Περιφέρεια: Αλλαγή του οικονομικού μοντέλου της χώρας με έμφαση στην περιφερειακή ανάπτυξη.
  • Δημογραφικό & Οικογένεια: Στοχευμένες πολιτικές για την αντιμετώπιση της δημογραφικής κρίσης.

Ο Νίκος Ανδρουλάκης τόνισε την ανάγκη για πολιτική αυτονομία του ΠΑΣΟΚ, ενώ άσκησε έντονη κριτική στην κυβέρνηση για θέματα όπως οι απευθείας αναθέσεις και η διαχείριση της ακρίβειας.

Δείτε ολόκληρη την ομιλία του Νίκου Ανδρουλάκη στην 90η ΔΕΘ

Αναλυτικά η ομιλία Νίκου Ανδρουλάκη, Προέδρου ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής στην 90η ΔΕΘ

«Κύριε Δήμαρχε της Θεσσαλονίκης, 

κύριοι Δήμαρχοι, 

κύριε Πρόεδρε της HELEXPO, 

κύριε εκπρόσωπε του Παναγιωτάτου Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης,

αξιότιμοι εκπρόσωποι, 

κυρίες και κύριοι, 

υπάρχουν στιγμές στην ιστορία μιας χώρας που οι αποφάσεις δεν μπορούν να περιμένουν. Στιγμές, που δεν αρκεί να διορθώσεις λίγο την πορεία, στιγμές που πρέπει να αποφασίσεις ποια κατεύθυνση θα ακολουθήσεις.

Πιστεύω βαθιά ότι αυτή η στιγμή για την Ελλάδα είναι τώρα. Τώρα είναι η ώρα των μεγάλων και σημαντικών αποφάσεων. 

Αποφάσεων, όχι μόνο για το ποιος θα κυβερνήσει τον τόπο, αλλά κυρίως για το πώς θα κυβερνηθεί η χώρα: με ποιες προτεραιότητες, με ποιους κανόνες και τελικά, για ποιους.

Γι’ αυτούς που πάντα βρίσκουν μια πόρτα ανοιχτή, μια διευκόλυνση, μια απευθείας ανάθεση, μια προνομιακή μεταχείριση από το σημερινό σύστημα εξουσίας, ή για τον πολίτη που αγωνίζεται καθημερινά και αγωνιά για το μέλλον του ίδιου και της οικογένειάς του;

Για εμάς, για το ΠΑΣΟΚ η επιλογή είναι σαφής: Οφείλουμε να αφουγκραστούμε το μήνυμα της κοινωνίας: «κάτι πρέπει να αλλάξει και πρέπει να αλλάξει τώρα!». Και για να αλλάξει, πρέπει πρώτα να δούμε κατάματα πού βρισκόμαστε σήμερα.

Τα τελευταία χρόνια η Ελλάδα είχε μια μεγάλη και ιστορική ευκαιρία. Βγήκε από τα Μνημόνια, είχε στη διάθεσή της πρωτοφανείς ευρωπαϊκούς πόρους, είχε το Ταμείο Ανάκαμψης, χρήματα περίπου 80 δισεκατομμύρια.

Και όμως η χώρα δεν έκανε το άλμα που είχε ανάγκη, η χώρα δεν έγινε πιο ανθεκτική απέναντι στις νέες προκλήσεις. Η οικονομία δεν έγινε πιο δυναμική και παραγωγική, η κοινωνία μας δεν έγινε πιο δίκαιη και κυρίως, όχι μόνο δεν κλείσαμε το χάσμα από τις πιο προηγμένες ευρωπαϊκές οικονομίες, αλλά σήμερα μας προσπερνούν και χώρες που πριν από λίγα χρόνια βρίσκονταν πολύ πίσω από εμάς.

Και αυτό είναι το πραγματικό καμπανάκι: όταν οι άλλοι προχωρούν γρηγορότερα, η στασιμότητα δεν σημαίνει ότι θα μένεις πάντα στην ίδια θέση, σημαίνει ότι υποχωρείς. Και αυτό συμβαίνει σήμερα. 

Αυτή η υποχώρηση δεν φαίνεται μόνο στους οικονομικούς δείκτες, φαίνεται στην καθημερινή ζωή:

  • Πάνω από 1 στους 4 συμπολίτες μας βρίσκεται σε κίνδυνο φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού.
  • Για τη στέγη, το ελληνικό νοικοκυριό διαθέτει κατά μέσο όρο 36 ευρώ από κάθε 100 ευρώ διαθέσιμου εισοδήματος, για το ενοίκιο, για τη στέγη.
  • Σχεδόν 6 στα 10 ευρώ του ιδιωτικού χρέους παραμένουν αρρύθμιστα.
  • Και σχεδόν οι μισοί μαθητές ολοκληρώνουν την υποχρεωτική εκπαίδευση χωρίς να έχουν κατακτήσει βασικές γνώσεις και δεξιότητες.

Όλα αυτά δεν είναι απλώς ποσοστά και αριθμοί. Είναι βιώματα. Είναι βιώματα του ελληνικού λαού.

Ο εργαζόμενος βλέπει το μισθό του να εξαφανίζεται στο σούπερ μάρκετ και στο ενοίκιο. Ο συνταξιούχος μετρά αν θα πληρώσει πρώτα το ρεύμα ή τα φάρμακά του. Ο νέος των 30 και των 35 ετών εργάζεται, αλλά, όπως γνωρίζετε, εξακολουθεί σε πολλές περιπτώσεις να μένει με τους γονείς του γιατί τα ενοίκια έχουν γίνει απλησίαστα. Ο μικρομεσαίος επιχειρηματίας κουβαλά ένα αρρύθμιστο χρέος στην πλάτη του και ακούει συγχρόνως ότι όλα πάνε καλά στην οικονομία.

Και βέβαια πάνω απ’ όλα είναι η ανοιχτή πληγή: η πληγή του δημογραφικού. Σχεδόν 285.000 περισσότεροι θάνατοι από γεννήσεις μέσα σε 5 χρόνια. Περίπου 100 νηπιαγωγεία και δημοτικά σχολεία έπαψαν να λειτουργούν την τελευταία τριετία.

Αυτή είναι η εικόνα μιας χώρας που συρρικνώνεται, μιας χώρας που η Περιφέρειά της αργοπεθαίνει.

Μπροστά μας, λοιπόν, ανοίγονται δύο δρόμοι. Ο ένας είναι ο δρόμος, που ήδη βαδίζουμε με τα γνωστά αποτελέσματα. Αφήνουμε τα προβλήματα να μεγαλώνουν κρύβοντάς τα πίσω από επικοινωνιακά πυροτεχνήματα και μετά τρέχουμε να μετριάσουμε τις συνέπειές τους. Μένουμε θεατές στη ραγδαία αύξηση του κόστους στέγασης και, όταν πια το πρόβλημα έχει γιγαντωθεί, επιστρέφουμε ένα ενοίκιο ως προσωρινό βοήθημα.

Αφήνουμε τα ολιγοπώλια ανεξέλεγκτα και, ύστερα με ένα pass επιστρέφουμε στον καταναλωτή ένα μικρό μέρος από όσα του έχει ήδη πάρει η ακρίβεια. Τελικά επιδοτούμε μια πανάκριβη και ανασφαλή ζωή.

Και σαν να μην αρκούσαν όλα αυτά, η Κυβέρνηση τώρα τελευταία επιστρατεύει και τον φόβο. Έφτασαν στο σημείο να μας πουν ότι αν φύγουν από το Μαξίμου, θα γίνει «ντου από τους απέναντι». Δηλαδή από το δίλημμα «Μητσοτάκης ή χάος», έφτασαν στην απόλυτη φαιδρότητα να μας πουν το δίλημμα «Μητσοτάκης ή Ερντογάν». Λίγο ντροπή, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας. Δεν μπορεί να παρουσιάζετε τη δημοκρατική εναλλαγή, ως εθνικό κίνδυνο. Είστε επικίνδυνοι!

Απέναντι σε αυτή την παρακμή, σήμερα λέμε ότι υπάρχει άλλος δρόμος. Ο δρόμος της προοπτικής, της προόδου και της ευθύνης. Ο δρόμος που έμαθε να περπατά και να αγωνίζεται αυτή η Παράταξη ακόμη και στις πιο δύσκολες στιγμές για την πατρίδα.

  • Εμείς μπορούμε να κάνουμε τη ζωή των πολιτών καλύτερη.
  • Μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τις δομικές αιτίες της ακρίβειας.
  • Να δημιουργήσουμε ένα ισχυρό κοινωνικό κράτος.
  • Να εξασφαλίσουμε λογικό κόστος ενέργειας και μετακινήσεων για κάθε νοικοκυριό και κάθε επιχείρηση.
  • Εμείς μπορούμε να θωρακίσουμε το κράτος Δικαίου και τους θεσμούς.

Εμείς επιλέγουμε αυτόν τον δρόμο και καλούμε μαζί μας να τον επιλέξει και ο ελληνικός λαός στις επόμενες εθνικές εκλογές. 

Εδώ ακριβώς βρίσκεται η ουσία. Οι δύο δρόμοι δεν διαφέρουν μόνο στα επιμέρους μέτρα, διαφέρουν αξιακά, διαφέρουν στον τρόπο που αντιμετωπίζουν τον πολίτη.

Για τη Νέα Δημοκρατία, ο εργαζόμενος είναι ένα focus group, ο συνταξιούχος είναι κι αυτός ένα focus group, ο νέος ένα τρίτο, ο ελεύθερος επαγγελματίας ένα τέταρτο και για κάθε ομάδα ξεχωριστά αναζητείται το κατάλληλο… επίδομα.

Για εμάς, αντίθετα, ο πολίτης είναι φορέας δικαιωμάτων. Βλέπουμε κάθε άνθρωπο με τις ανάγκες του και τα δικαιώματα του που πρέπει να κατοχυρώνονται στην πράξη. Αυτή είναι η δική μας αντίληψη για την κοινωνία και τη δημοκρατία.

Μια χώρα που μας χωρά όλους. Χωρά τα όνειρα μας, χωρά τις ελπίδες μας, χωρά τις αγωνίες μας, τις αγωνίες μας για μια καλύτερη ζωή για εμάς και τα παιδιά. Που χωρά την αξιοπρέπειά μας, μια χώρα που η πρόοδος είναι δικαίωμα όλων των Ελλήνων. 

Σας καλώ, λοιπόν, σήμερα να αναλογιστείτε: Αξίζουμε μια ακόμη τετραετία χαμένων ευκαιριών; Μια τρίτη θητεία της Νέας Δημοκρατίας με περισσότερη διαφθορά, ατιμωρησία, αναξιοκρατία; Άλλα τέσσερα χρόνια με την Ελλάδα ουραγό σε επίπεδο αγοραστικής δύναμης και παραγωγικότητας; Με το κοινωνικό κράτος να υποβαθμίζεται; Με τη νέα γενιά σε μόνιμη ανασφάλεια και με την ύπαιθρο να ερημώνει;

Αν η απάντηση είναι «όχι» -και πρέπει να είναι «όχι»- το «όχι» κάθε πολίτη που μοχθεί για την οικογένειά του, που νοιάζεται και για το σήμερα και για το αύριο της πατρίδας, τότε αυτό που ζούμε πρέπει να είναι το τελευταίο μίλι της Νέας Δημοκρατίας στην Κυβέρνηση και θα είναι το τελευταίο μίλι της Νέας Δημοκρατίας στην Κυβέρνηση. 

Γιατί η χώρα μας δεν χρειάζεται άλλους διαχειριστές της στασιμότητας, χρειάζεται νέα πορεία. Γι’ αυτό σήμερα έχω την ευκαιρία να σας παρουσιάσω ένα συγκεκριμένο σχέδιο διακυβέρνησης, μιας νέας άλλης πορείας.

Ένα σχέδιο προοδευτικό, ρεαλιστικό, τεκμηριωμένο και έτοιμο να εφαρμοστεί. Με αλλαγές που θα ξεκινήσουν αμέσως προς όφελος του πολίτη. Εμείς θα τιμήσουμε την εμπιστοσύνη του ελληνικού λαού, χωρίς να υπολογίσουμε το κόστος γιατί εμείς λογοδοτούμε μόνο στον ελληνικό λαό. Δεν είχαμε και δεν έχουμε εξαρτήσεις!

Γι’ αυτό δεσμευόμαστε στους πρώτους έξι μήνες της θητείας μας, θα προχωρήσουμε σε εμβληματικές νομοθετικές παρεμβάσεις. Επτά τομές που θα βελτιώσουν ουσιαστικά τη ζωή του πολίτη:

  • 1η παρέμβαση: Η αντιμετώπιση της ακρίβειας και βέβαια την επιβολή αυστηρών κανόνων στην αγορά. Κάτι που σήμερα δεν υπάρχει, η αγορά είναι ασύδοτη.
  • 2η παρέμβαση: Ένα σύγχρονο παραγωγικό πρότυπο που δημιουργεί επενδύσεις, θέσεις εργασίας και πραγματική προστιθέμενη αξία στην οικονομία. 
  • 3η παρέμβαση: Καλύτεροι μισθοί, ισχυρά εργασιακά δικαιώματα και αξιοπρεπείς συντάξεις.
  • 4η παρέμβαση: Δίκαιη λύση για το ιδιωτικό χρέος.
  • 5η παρέμβαση: Προσιτή στέγη, στήριξη της οικογένειας και μια ολιστική απάντηση για το δημογραφικό κίνδυνο.
  • 6η παρέμβαση: Η αναγέννηση της δημόσιας παιδείας και της δημόσιας υγείας. Τώρα μιλά το DNA της Δημοκρατικής Παράταξης γιατί το ΕΣΥ ήταν το μεγαλύτερο έργο και η μεγαλύτερη προσφορά του ΠΑΣΟΚ στα χρόνια της μεταπολίτευσης στον ελληνικό λαό.
  • 7η παρέμβαση: Ένα κράτος αξιοκρατίας, διαφάνειας και λογοδοσίας.

Αυτές οι 7 παρεμβάσεις είναι η αφετηρία της πολιτικής αλλαγής που έχει ανάγκη ο τόπος. Είμαστε έτοιμοι. Χωρίς εξαρτήσεις, με όραμα, σχέδιο και ικανό ανθρώπινο δυναμικό. Εμείς είμαστε Παράταξη!

Κυρίες και κύριοι, ξεκινώ από την 1η παρέμβαση. Αντιμετωπίζουμε το μεγαλύτερο πρόβλημα κάθε νοικοκυριού: την ακρίβεια. 

Αυτή είναι η πρώτη αγωνία της κοινωνίας. Το εισόδημα που εξανεμίζεται πριν τελειώσει ο μήνας, οι τιμές στο σούπερ μάρκετ, το κόστος της ενέργειας και των καυσίμων. Η καθημερινή ανασφάλεια για το αν θα βγει ή δεν θα βγει ο οικογενειακός προϋπολογισμός.

Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα, δεν αρκούν τα pass. Δεν μπορεί το κράτος να κερδοσκοπεί μέσω των έμμεσων φόρων εις βάρος των πολιτών και ύστερα να εμφανίζει ως κοινωνική πολιτική την επιστροφή ενός μικρού μέρους των υπερεσόδων προς την κοινωνία.

Εμείς αντιμετωπίζουμε την ακρίβεια στην πηγή. Προχωράμε σε μια μεγάλη θεσμική τομή: μια νέα, ισχυρή Επιτροπή Ανταγωνισμού και Αγοράς, που θα έχει προσωπικό, πόρους και σύγχρονα εργαλεία για να κάνει σωστά τη δουλειά της, ακολουθώντας επιτυχημένα ευρωπαϊκά πρότυπα, με δύο βασικές αρμοδιότητες: Προστασία του ανταγωνισμού και προστασία του καταναλωτή.

Ελέγχουμε τα καρτέλ και την κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης. Βάζουμε τέλος σε παραπλανητικές διαφημίσεις και αθέμιτες εμπορικές πρακτικές με βαριές κυρώσεις.

 Θεσμοθετούμε Συνήγορο του Μικρομεσαίου Προμηθευτή και Εμπόρου, εξασφαλίζοντας την προστασία τους απέναντι σε αθέμιτες πρακτικές μεγάλων δικτύων διανομής.

Μεταφέρουμε τον έλεγχο του ανταγωνισμού στις τηλεπικοινωνίες στην Επιτροπή Ανταγωνισμού. Δεν μπορεί ο ρυθμιστής μιας αγοράς, να είναι ταυτόχρονα και ο βασικός ελεγκτής του ανταγωνισμού στον ίδιο κλάδο. Αυτό είναι παράλογο. Γι’ αυτό άλλωστε δεν είναι τυχαίο ότι στην Ελλάδα έχουμε θεαματικά υψηλότερες τιμές τηλεπικοινωνιών συγκριτικά με άλλα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Επίσης δημιουργούμε Μονάδα Χαρτογράφησης της αγοράς, αξιοποιώντας το Παρατηρητήριο Τιμών και τα ψηφιακά δεδομένα. Εντοπίζουμε εγκαίρως πού γεννιέται η ακρίβεια και ποιος κερδίζει από αυτήν και έτσι μέσα από τα ψηφιακά δεδομένα κάνουμε έλεγχο σε κάθε κρίκο της εφοδιαστικής αλυσίδας.

Δίνουμε δύναμη στον καταναλωτή με μια πραγματικά ανεξάρτητη Ενιαία Αρχή. Ενισχύουμε το Εθνικό Συμβούλιο Καταναλωτή και Αγοράς, τις καταναλωτικές Οργανώσεις και τον Συνήγορο του Καταναλωτή. Κάθε καταγγελία αποκτά σημασία και αντίκρισμα: ουσιαστική προστασία, γρήγορη επίλυση διαφορών. Ο καταναλωτής χρειάζεται έναν θεσμό που ακούει και παρεμβαίνει. Ο μικρός προμηθευτής χρειάζεται κανόνες που ισχύουν για όλους. 

Ενισχύουμε επίσης τους ελέγχους στις ενδο-ομιλικές τιμολογήσεις των πολυεθνικών. Εκεί που γίνεται ένα ακόμη πάρτι! Θεσπίζουμε μηχανισμό έκτακτης φορολόγησης υπερκερδών των ολιγοπωλίων. Ένα μηχανισμό, που θα ενεργοποιείται ύστερα από τεκμηριωμένη εισήγηση των αρμόδιων ανεξάρτητων Αρχών.

Με λίγα λόγια, φτιάχνουμε μια οικονομία που ακολουθεί κανόνες πέρα από κυβερνητικές σκοπιμότητες. Τα έσοδα από τις κυρώσεις στους παραβάτες θα στηρίζουν το δημογραφικό και το κοινωνικό κράτος. 

Επιπλέον μειώνουμε στοχευμένα και προσωρινά τον ΦΠΑ σε βασικά αγαθά και τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης στα καύσιμα.

Όπως γνωρίζετε και όπως παρουσιάσαμε πριν από μερικές εβδομάδες έχουμε ολοκληρωμένο σχέδιο και για την ενέργεια. Η δέσμευσή μας είναι μετρήσιμη: μείωση της συνολικής τιμής της κιλοβατώρας για τα νοικοκυριά κατά 20% το 2027 και κατά 30% έως το τέλος της τετραετίας, με χαμηλότερο κόστος, σταθερές τιμές και ενεργειακή ασφάλεια. Έχουμε ήδη καταθέσει συγκεκριμένο οδικό χάρτη για να πετύχουμε αυτόν τον στόχο.

  • Διευκολύνουμε κατ’ αρχάς τη μετάβαση των νοικοκυριών από τα ακριβά κυμαινόμενα, σε φθηνά και σταθερά τιμολόγια.
  • Προωθούμε τα μακροχρόνια συμβόλαια ενέργειας, ώστε νοικοκυριά και επιχειρήσεις να ξέρουν τι θα πληρώνουν και να μην εξαρτώνται κάθε μήνα από τις διεθνείς διακυμάνσεις.
  • Επιταχύνουμε υποδομές που ρίχνουν το κόστος όπως είναι οι επενδύσεις στα δίκτυα, στις διασυνδέσεις και στην αποθήκευση ενέργειας.

Δείτε ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα: Η Κυβέρνηση είχε υποσχεθεί ολοκλήρωση έργων αποθήκευσης 1.380MW από το Ταμείο Ανάκαμψης. Σήμερα που το Ταμείο ολοκληρώνεται έχουν πετύχει μόλις το 50%. Έτσι έχουν οδηγήσει σε αύξηση τις τιμές για τους καταναλωτές και συγχρόνως σε οικονομική καταστροφή τους μικρούς παραγωγούς φωτοβολταϊκών.

Εμείς έχουμε μια άλλη πολιτική:

  • Δίνουμε προτεραιότητα στις ενεργειακές κοινότητες των Δήμων, των αγροτών και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, της πραγματικής, παραγωγικής και δημιουργικής Ελλάδας με εξασφαλισμένο χώρο σύνδεσης.
  • Θεσπίζουμε ένα νέο, δίκαιο ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΩ με προτεραιότητα τα πιο ευάλωτα νοικοκυριά για να μειωθεί η κατανάλωσή τους.
  • Και για την παραγωγή, εγγυόμαστε ανώτατη τιμή στο αγροτικό ρεύμα και μόνιμο πλαίσιο σταθερού ενεργειακού κόστους για τη βιομηχανία και τις επιχειρήσεις.

Με το ΠΑΣΟΚ στην Κυβέρνηση, ο πολίτης και ο επιχειρηματίας θα ξέρουν ότι υπάρχει σχέδιο συγκεκριμένο για χαμηλότερο ενεργειακό κόστος ενέργειας. Δεν θα αφήσουμε την αγορά να είναι Ελ Ντοράντο στα χέρια των λίγων εις βάρος των παραγωγών και των νοικοκυριών.

Το ίδιο βέβαια ισχύει για τα καύσιμα. Λίγο πριν την έναρξη της χειμερινής περιόδου, χιλιάδες νοικοκυριά –ιδιαίτερα εδώ στη βόρεια Ελλάδα- αγωνιούν για το κόστος του πετρελαίου θέρμανσης. Δεν μπορεί η απάντηση να είναι πάλι “φταίνε οι διεθνείς τιμές”.

Όταν η Κυβέρνηση πρέπει να δικαιολογήσει την ακρίβεια, πάντα επικαλείται την Ευρώπη και εξωγενείς παράγοντες. Όμως όταν η Ευρώπη συζητά παρεμβάσεις απέναντι στα υπερκέρδη, η Κυβέρνηση σιωπά.

Εμείς έχουμε καθαρή θέση: όπου υπάρχουν “ουρανοκατέβατα κέρδη”, το κράτος θα ενεργοποιεί το μηχανισμό φορολόγησης και τα έσοδα θα επιστρέφουν στην κοινωνία και όχι μετά τις δυσκολίες που περνάνε οι πολίτες να γίνονται μικρές παρεμβάσεις με πολύ μικρό κοινωνικό αποτύπωμα.

Φίλες και φίλοι, η 2η παρέμβαση είναι η δική μας πρόταση που δεν περιορίζεται μόνο στην προστασία του εισοδήματος των πολιτών από την ακρίβεια, έχει στόχο η χώρα να δημιουργήσει περισσότερο πλούτο, καλύτερη και ποιοτικότερη ανάπτυξη. Γιατί δεν υπάρχει πραγματική ευημερία χωρίς παραγωγή. Δεν υπάρχει κοινωνική πρόοδος χωρίς μια οικονομία που δημιουργεί περισσότερο πλούτο και τον μοιράζει δικαιότερα.

Γι’ αυτό η δεύτερη μεγάλη τομή είναι η αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου. Με νέο Αναπτυξιακό Νόμο και με μία βασική προτεραιότητα: παράγουμε στην Ελλάδα, δημιουργούμε εθνική προστιθέμενη αξία.

Συγκροτούμε ισχυρό Όμιλο Αναπτυξιακής Τράπεζας με δύο βασικούς πυλώνες: την αναβαθμισμένη Ελληνική Αναπτυξιακή Τράπεζα και ένα πραγματικό Ταμείο Εθνικού Πλούτου.

Η πρώτη γίνεται μόνιμος βραχίονας αναπτυξιακής πολιτικής, με αποστολή πολύ ευρύτερη από τη διαχείριση ευρωπαϊκών προγραμμάτων και το Υπερταμείο επιτέλους αλλάζει αποστολή. Γιατί η Κυβέρνηση άλλαξε μόνο την ταμπέλα. 

Εμείς μετατρέπουμε ένα μηχανισμό επιτήρησης και δέσμευσης της δημόσιας περιουσίας σε εργαλείο εθνικής αναπτυξιακής στρατηγικής, αξιοποιώντας ευρωπαϊκούς πόρους, δημόσια περιουσία, έσοδα μελλοντικών εξορύξεων και πρόσθετα κεφάλαια από τις αγορές.

Αλλάζουμε τα φορολογικά κίνητρα. Καθιερώνουμε επιταχυνόμενες παρεμβάσεις για επενδύσεις σε εξοπλισμό, νέες τεχνολογίες, για την αύξηση της παραγωγικότητας. Η φορολογία πρέπει να ανταμείβει την επένδυση και όχι να ευνοεί -όπως σήμερα- τη διανομή παχυλών μερισμάτων δισεκατομμυρίων, με φορολόγηση μόλις 5%, που συχνά φεύγουν στο εξωτερικό. Αλλάζουμε προτεραιότητες. Προτεραιότητα η επανεπένδυση.

Γι’ αυτό προς αυτή την κατεύθυνση καθιερώνουμε ειδικά φορολογικά κίνητρα για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις που κάνουν νέες παραγωγικές επενδύσεις. Γιατί ανάπτυξη χωρίς τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, δεν μπορεί να υπάρξει. 

  • Δίνουμε ανάσα στο μικρομεσαίο και στον ελεύθερο επαγγελματία που παλεύει καθημερινά να σταθεί όρθια η επιχείρησή του.
  • Καταργούμε το τέλος επιτηδεύματος.
  • Μειώνουμε σταδιακά την προκαταβολή φόρου στο 50% μέσα στην τετραετία.
  • Καταργούμε την τεκμαρτή φορολόγηση. Φορολογούνται εισοδήματα και όχι επαγγέλματα. 
  • Αυξάνουμε το όριο απαλλαγής από τον ΦΠΑ στις 20.000 ευρώ για μικρές επιχειρήσεις και αυτοαπασχολούμενους.
  • Θεσπίζουμε ακατάσχετο επαγγελματικό λογαριασμό, προστατεύοντας τη ρευστότητα της βιώσιμης επιχείρησης.

Και βέβαια με συγκεκριμένες παραγωγικές προτεραιότητες. Ποιες είναι αυτές και ποιες έχει ανάγκη ο τόπος; 

1ον: Η μεταποίηση. Γιατί ανθεκτική οικονομία χωρίς ισχυρή βιομηχανική βάση, δεν μπορεί να υπάρχει. Θέλουμε ξανά ισχυρή την ελληνική βιομηχανία, με σύγχρονες και ολοκληρωμένες βιομηχανικές περιοχές, με χαμηλό κόστος εγκατάστασης, με σύγχρονες ενεργειακές υποδομές, με πρόσβαση στη χρηματοδότηση, με κίνητρα για εξοπλισμό, αυτοματοποίηση, έρευνα και εξαγωγές.

Εμείς επενδύουμε στην καινοτομία και δημιουργούμε ένα περιβάλλον ώστε μια έξυπνη ιδέα να μπορεί εύκολα να εξελιχθεί σε μια βιώσιμη, ανταγωνιστική, εξωστρεφή επιχείρηση.

Χαίρομαι πάρα πολύ γιατί χθες επισκέφτηκα μια πραγματική κοιτίδα καινοτομίας, στην Τεχνόπολη Θεσσαλονίκης. Πρωτοβουλίες σημαντικές πρέπει να παρθούν ιδιαίτερα στην Περιφέρεια, με κίνητρα. Πρωτοβουλίες, που παρέχουν συμβουλευτικές υπηρεσίες, δικτύωση και επενδυτικές ευκαιρίες. Κέντρα, που μπορούν να εξελιχθούν σε πόλους έλξης νέων επιστημόνων και πάνω απ’ όλα στον επαναπατρισμό των χιλιάδων Ελλήνων επιστημόνων που έφυγαν στο εξωτερικό για μια ευκαιρία τα χρόνια της κρίσης.

Γιατί παραγωγική ανασυγκρότηση χωρίς γνώση, τεχνολογία και ανθρώπινο κεφάλαιο δεν μπορεί να υπάρξει. 

2ος τομέας, ο πρωτογενής τομέας, που έχει ταλαιπωρήσει πολύ η Νέα Δημοκρατία με τα πελατειακά της παιχνίδια το τελευταίο διάστημα. Εμείς θέλουμε να κρατήσουμε εδώ την προστιθέμενη αξία της γης μας. Το ελληνικό προϊόν να αποκτά μεγαλύτερη αξία όταν μεταποιείται, όταν τυποποιείται και όταν φτάνει οργανωμένα στις αγορές. Έτσι ο πλούτος απλώνεται από το χωράφι στη μεταποίηση και στην τοπική οικονομία.

Φανταστείτε ένα επιχειρηματικό πάρκο στη Μεσσηνία, στην Κρήτη ή στη Λέσβο, αφιερωμένο αποκλειστικά στο ελαιόλαδο: ελαιουργεία, μονάδες τυποποίησης, εργαστήρια ποιοτικού ελέγχου, ερευνητικά κέντρα, υπηρεσίες μάρκετινγκ και εξαγωγών. Όλα στον ίδιο χώρο. Αυτό είναι το όραμά μας: ένα ολοκληρωμένο παραγωγικό οικοσύστημα, που ενισχύει καθοριστικά την ανταγωνιστικότητα των σημαντικών προϊόντων μας.

Ανοίγουμε την παραγωγή και στους νέους ανθρώπους, τη νέα γενιά. Δημιουργούμε Εθνική Τράπεζα Αγροτικής Γης, ενεργοποιούμε εγκαταλελειμμένες εκτάσεις, επαναφέρουμε τη δωρεάν διάθεση γης σε νέους αγρότες. 

Προχωρούμε στο αφορολόγητο αγροτικό πετρέλαιο στην αντλία, στην αναθεώρηση του ΕΛΓΑ που η Νέα Δημοκρατία δεν έχει καταφέρει 7 ολόκληρα χρόνια να κάνει πράξη. Αποτέλεσμα; Χιλιάδες παραγωγοί να είναι όμηροι ενός απαρχαιωμένου Κανονισμού, ενώ η κλιματική κρίση κλιμακώνεται.

Έχουμε εθνικό σχέδιο για τη διαχείριση υδάτινων πόρων με μικρά φράγματα και αρδευτικά δίκτυα σε όλη τη χώρα.

Θα προχωρήσουμε στο ακατάσχετο των αγροτικών ενισχύσεων και αποζημιώσεων. Θα συγκροτήσουμε ένα αξιόπιστο Οργανισμό αγροτικών ενισχύσεων, στα ευρωπαϊκά πρότυπα, με διαφάνεια, ελέγχους και έγκαιρες πληρωμές στους πραγματικούς παραγωγούς. 

Μετά το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και το φιάσκο της μεταφοράς του στην ΑΑΔΕ, η Κυβέρνηση έχει αφήσει εκατοντάδες χιλιάδες αγρότες στον αέρα.

Εμείς αποκαθιστούμε την ασφάλεια στην παραγωγή τους. Γιατί αγροτική ανάπτυξη χωρίς ασφάλεια, χωρίς οργάνωση και χωρίς προοπτική, ειδικά για τον νέο αγρότη δεν μπορεί να υπάρχει.

Αλλά και η ελληνική κτηνοτροφία έχει φτάσει στα όρια επιβίωσης. Εξαιτίας των ζωονόσων και των κυβερνητικών επιλογών έχουν θανατωθεί περισσότερα από 600.000 ζώα. 

Πρέπει να δημιουργήσουμε κέντρα αναπαραγωγής ζώων με έμφαση στη διατήρηση των ελληνικών φυλών. Να ανασυσταθεί το ζωικό κεφάλαιο και να γίνουν όπου πρέπει τοπικοί εμβολιασμοί και όπου υπάρχει έξαρση του φαινομένου. Οι Έλληνες κτηνοτρόφοι πρέπει να σταθούν ξανά στα πόδια τους.

              Τρίτος τομέας, η ναυτιλία και η θαλάσσια οικονομία. Η ελληνική ναυτιλία πρέπει να γίνει μοχλός μεγαλύτερης παραγωγικής δραστηριότητας εντός της χώρας, με ναυπηγεία, με ναυτιλιακό εξοπλισμό, σύγχρονα λιμάνια και logistics.

              Και τέλος, αλλάζουμε την πολιτική προσέλκυσης ξένων κεφαλαίων. Βάζουμε επιτέλους τέλος στη Golden Visa. Δεν μπορεί να είναι ένα εργαλείο οικιστικής κερδοσκοπίας εις βάρος του ελληνικού λαού. Βάζουμε τέλος στον αφελληνισμό της εθνικής περιουσίας. Δεν θα κάνουμε τους Έλληνες νοικάρηδες στον τόπο τους.

              Συνδέουμε τις άδειες παραμονής μόνο με πραγματικές παραγωγικές επενδύσεις και όχι επενδύσεις σε real estate. 

              Και κάτι ακόμη σημαντικό και εθνικό: αυστηροποιούμε το πλαίσιο ελέγχου απόκτησης ακινήτων σε όλη την παραμεθόριο της χώρας. 

Ανάπτυξη δεν είναι για εμάς το ξεπούλημα των ακινήτων και ιδιαίτερα σε ευαίσθητες εθνικά περιοχές. Για το ΠΑΣΟΚ ανάπτυξη είναι η παραγωγή, είναι η ανθεκτικότητα και όχι το ξεπούλημα. Ανάπτυξη δεν μπορεί να είναι «Η Ελλάδα πωλείται». Η Ελλάδα δεν πωλείται σε κανέναν.

Επιπλέον διαθέτουμε ολοκληρωμένο Εθνικό Σχέδιο Υποδομών. Ο σιδηρόδρομος θα γίνει ο βασικός πυλώνας του παραγωγικού μας σχεδίου, με ολοκληρωμένα συστήματα ασφάλειας, με επαρκές και σωστά εκπαιδευμένο προσωπικό, με συντήρηση και ουσιαστική εποπτεία, με αξιόπιστη σύνδεση Αθήνας–Θεσσαλονίκης και με σύνδεση των λιμανιών, των βιομηχανικών περιοχών και των εμπορευματικών κέντρων. Παντού φτηνές διασυνδέσεις.

Το τρένο είναι το φτηνότερο και οικολογικότερο μέσο που επενδύει όλη η Ευρώπη με εξαίρεση τη χώρα μας. Δεν χρειάζεται να είμαστε εξαίρεση σε μια τόσο κρίσιμη υποδομή.

Φίλες και φίλοι, δεν αρκεί να αποφασίσουμε μόνο τι θέλουμε να παράγουμε. Πρέπει να αποφασίσουμε και πού θα παράγουμε, με ποιους κανόνες, με ποια όρια, με ποιον σεβασμό στο περιβάλλον και στις επόμενες γενιές. Γιατί ανάπτυξη χωρίς χωροταξικό σχέδιο δεν είναι ανάπτυξη. Είναι αυθαιρεσία και αυτό τελειώνει με την Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.

Ολοκληρώνουμε τον πολεοδομικό σχεδιασμό της χώρας. Με Ειδικά Χωροταξικά Πλαίσια για τον τουρισμό, τη βιομηχανία, τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, τον αγροτικό χώρο και τον πρωτογενή τομέα.

Γιατί βιώσιμη ανάπτυξη χωρίς σεβασμό στο περιβάλλον δεν υπάρχει. Ο αιγιαλός δεν θα επιτρέψουμε να γίνει οικόπεδο, η παραλία δεν θα επιτρέψουμε να γίνει εμπόρευμα, το φυσικό τοπίο δεν είναι αναλώσιμο. Αυτά δεν ανήκουν μόνο σε εμάς, ανήκουν και στους Έλληνες του μέλλοντος και θα τα περιφρουρήσουμε. Θα περιφρουρήσουμε το φυσικό πλούτο με κανόνες ανάπτυξης.

Θα συνδέσουμε επιτέλους τον χωροταξικό σχεδιασμό με την κλιματική ασφάλεια. Κάθε μεγάλη επένδυση, κάθε νέα χωροθέτηση, κάθε κρίσιμο έργο υποδομής θα αξιολογείται ως προς τον κίνδυνο πλημμύρας, πυρκαγιάς, σεισμού και άλλων φυσικών κινδύνων.

Γιατί, κυρίες και κύριοι, για το ΠΑΣΟΚ η παραγωγική ανασυγκρότηση χρειάζεται υποδομές, η ισχυρή βιομηχανία προϋποθέτει δίκτυα, η εξωστρέφεια της οικονομίας συνδέεται με σύγχρονα  λιμάνια, σιδηρόδρομο και logistics, η ανάπτυξη της περιφέρειας δεν νοείται χωρίς μεταφορές και ψηφιακή διασύνδεση.

Τρίτη μεγάλη πρωτοβουλία: ο πλούτος που δημιουργούμε, αποκτά αξία, όταν μισθός γίνεται καλύτερος, όταν υπάρχει ασφάλεια και προοπτική. Γι’ αυτό η τρίτη τομή είναι ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο για εργασία, μισθούς και συντάξεις. 

  • Επαναφέρουμε τον 13ο μισθό σταδιακά στους δημοσίους υπαλλήλους. 
  • Θεσπίζουμε τιμαριθμοποίηση της φορολογικής κλίμακας, προστατεύοντας τον μισθωτό από την κρυφή φορολόγηση του πληθωρισμού. 
  • Αποκαθιστούμε πλήρως τις συλλογικές διαπραγματεύσεις.
  • Επαναφέρουμε την Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας στον ιδιωτικό τομέα και τον καθορισμό του κατώτατου μισθού από τους κοινωνικούς εταίρους. 
  • Επαναφέρουμε την καθολική ισχύ των κλαδικών συμβάσεων και τη μετενέργεια. 
  • Αποκαθιστούμε το δικαίωμα μονομερούς προσφυγής στη διαιτησία για να δώσουμε εργαλεία διαπραγμάτευσης και προστασίας στους εργαζόμενους.
  • Δίνουμε φορολογικά και ασφαλιστικά κίνητρα για επιχειρησιακές συμβάσεις με σαφή θεσμικά δικαιώματα. 
  • Ανοίγουμε τη συζήτηση για την επίδραση της Τεχνητής Νοημοσύνης στο εργασιακό περιβάλλον, αξιοποιώντας την ευρωπαϊκή εμπειρία. 
  • Καταργούμε το 13ωρο. Και συγχρόνως εφαρμόζουμε πιλοτικά τετραήμερη εργασία με πλήρεις αποδοχές, σε μεγαλύτερες επιχειρήσεις και σε θέσεις έντασης διανοίας, δίνοντας φορολογικά κίνητρα.

 Η αύξηση της παραγωγικότητας πρέπει να φτάνει και στον εργαζόμενο, στο μισθό του, στις συνθήκες εργασίας του, στον χρόνο που διαθέτει για τον εαυτό του και την οικογένειά του. Έτσι έχουμε και οικοδομούμε μια δίκαιη κοινωνική.

              Πάμε στους συνταξιούχους, όπου ήδη έχουμε παρουσιάσει 17 παρεμβάσεις. Ποιες οι βασικές:

  • Σταδιακή επαναφορά όπως παρουσιάσαμε δημοσιονομικά της 13ης σύνταξης, 
  • Νέο ΕΚΑΣ για τους χαμηλοσυνταξιούχους, 
  • Αναμόρφωση της εισφοράς αλληλεγγύης συνταξιούχων με μεσοσταθμική μείωση κατά 20%. 
  • Ξεπάγωμα των επικουρικών συντάξεων.
  • Σταδιακή αύξηση των ποσοστών αναπλήρωσης για να δουν επιτέλους οι συνταξιούχοι πραγματικές αυξήσεις. 
  • Θέσπιση αναλογικής ανταποδοτικής σύνταξης σε όσους δεν συμπληρώνει τα 15 έτη ασφάλισης. 

Δίκαια μέτρα για κάθε συνταξιούχο, έτσι λοιπόν με αυτές τις πολιτικές μας επιλογές δίνουμε δύναμη στον εργαζόμενο και αξιοπρέπεια στον συνταξιούχο.

4η τομή: Απελευθερώνουμε τις παραγωγικές δυνάμεις που κρατά καθηλωμένες το ιδιωτικό χρέος. Γιατί το ιδιωτικό χρέος απειλεί και την ανάπτυξη, απειλεί και την κοινωνική συνοχή και είναι πραγματικά εντυπωσιακό πως κάποιοι δεν ενδιαφέρονται και δεν βλέπουν την πραγματικότητα.

Σε μια περίοδο μεγέθυνσης του ΑΕΠ, αντί το ιδιωτικό χρέος να μειώνεται, το ιδιωτικό χρέος αυξάνεται. Τι θα γίνει αν τώρα αυξάνεται και αν δεν κάνουμε τίποτα τώρα, σε μια επόμενη κρίση; Γι’ αυτό χρειάζονται πραγματικές δυνατότητες ρύθμισης και μια ουσιαστική δεύτερη ευκαιρία αξιοπρέπειας για όσους αποδεδειγμένα παλεύουν και το έχουν ανάγκη.

Γιατί άλλο είναι ο στρατηγικός κακοπληρωτής και άλλο είναι ο πολίτης που θέλει να πληρώσει, αλλά δεν μπορεί με τους σημερινούς όρους. Άλλο είναι η επιχειρηματική αφερεγγυότητα και άλλο μια βιώσιμη μικρομεσαία επιχείρηση που πνίγεται από παλιές οφειλές. Μια δίκαιη πολιτεία, ένα δίκαιο κράτος με τις δικές μας αρχές και αξίες οφείλει να ξεχωρίζει τις δύο περιπτώσεις και να μην επιτρέπει μαζί με τα ξερά να καίει και τα χλωρά, εδώ και επτά χρόνια.

              Το σχέδιό μας είναι έτοιμο, σε κάθε λεπτομέρεια. 

  • Προστατεύουμε την πρώτη κατοικία με σύγχρονο νομοθετικό πλαίσιο στα πρότυπα του νόμου 3869/2010. 
  • Βάζουμε κανόνες και φραγμό στην ασυδοσία των funds και των servicers, που εκβιάζουν και κρατούν σε ομηρία χιλιάδες Έλληνες. 
  • Δίνουμε στον συνεργάσιμο -το υπογραμμίζω, στον συνεργάσιμο- δανειολήπτη προτεραιότητα για το δικό του δάνειο με δυνατότητα εξαγοράς, με σαφείς και δίκαιους όρους.
  • Καθιστούμε υποχρεωτική τη συμμετοχή των πιστωτών στον εξωδικαστικό μηχανισμό.
  • Θεσπίζουμε βιώσιμη ρύθμιση 120 δόσεων για οφειλές σε εφορία και ασφαλιστικά ταμεία για όλους, με κούρεμα τόκων και προσαυξήσεων.
  • Δίνουμε δίκαιη λύση σε ένα μεγάλο κοινωνικό θέμα που αφορά χιλιάδες οικογένειες: τους δανειολήπτες σε ελβετικό φράγκο.
  • Προστατεύουμε την αναγκαία ρευστότητα των βιώσιμων μικρών επιχειρήσεων, βάζοντας κανόνες στις κατασχέσεις και καταργούμε τις καταχρηστικές τραπεζικές χρεώσεις. Αυτές είναι συγκεκριμένες πρωτοβουλίες που αντιμετωπίζουν μια νάρκη στα θεμέλια της κοινωνίας, που είναι το ιδιωτικό χρέος.

              5η παρέμβαση: η απάντηση στο μείζον ζήτημα του δημογραφικού. Για εμάς, η δημογραφική πολιτική δεν είναι μια ακόμη επιδοματική πολιτική, είναι μια εθνική πολιτική. Αφορά τη στέγη, αφορά το εισόδημα, τις κοινωνικές υπηρεσίες, αλλά και την περιφερειακή ανάπτυξη. 

Κάθε νομοσχέδιο και κάθε σημαντική απόφαση του κράτους θα αξιολογείται και ως προς το πώς επηρεάζει τους νέους, την οικογένεια και την ελληνική Περιφέρεια. Κάθε νομοσχέδιο θα ελέγχουμε το αποτύπωμά του στο δημογραφικό ζήτημα της χώρας και ξεκινάμε από τη στέγη. 

Το ΠΑΣΟΚ, όπως γνωρίζετε, είναι το πρώτο κόμμα που ανέδειξε αυτό το μεγάλο κοινωνικό θέμα. Εδώ και καιρό έχουμε καταθέσει ολοκληρωμένη πρόταση. Αυξάνουμε την προσφορά προσιτής κατοικίας με το σχέδιο μας GenRent: 40.000 κοινωνικές κατοικίες από αξιοποίηση δημόσιας περιουσίας και ανακαίνιση υφιστάμενων κτιρίων.

   Προτεραιότητα έχουν οι νέοι και οι οικονομικά ευάλωτοι, αλλά προτεραιότητα έχουν και οι εκπαιδευτικοί, οι γιατροί και άλλοι δημόσιοι λειτουργοί, που δυσκολεύονται να βρουν σπίτι σε περιοχές που έχουν ισχυρή τουριστική ανάπτυξη. Πρέπει να διευκολύνουμε και αυτούς.

              Ανοίγουμε κλειστά σπίτια με ουσιαστικά φορολογικά κίνητρα και μακροχρόνια μίσθωση. Περιορίζουμε τη βραχυχρόνια μίσθωση όπου η πίεση έχει ξεπεράσει τα όρια με μελέτες φέρουσας ικανότητας. Θεσπίζουμε πλαφόν στις ετήσιες αυξήσεις ενοικίων σε ζώνες που υπάρχει τεκμηριωμένα στεγαστική πίεση. Αυτές είναι ολοκληρωμένες πολιτικές και όχι απλά ένα ενοίκιο. Τον πολίτη τον αντιμετωπίζουμε ως πολίτη με τις αγωνίες του και όχι ως πελάτη λίγο πριν από την κάλπη.

              Μειώνουμε τα βάρη στις οικογένειες:

  • Θεσπίζουμε καθολική, δωρεάν βρεφική και προσχολική αγωγή, με περισσότερους ολοήμερους βρεφονηπιακούς σταθμούς σε όλη τη χώρα.
  • Μηδενίζουμε τον ΦΠΑ στα βασικά βρεφικά είδη. 
  • Δίνουμε μηνιαία στήριξη 200 ευρώ για πιστοποιημένες δαπάνες κάθε παιδιού έως τριών ετών, με εισοδηματικά κριτήρια.
  • Προσαρμόζουμε τη φορολογική κλίμακα φτάνοντας στον ευρωπαϊκό μέσο όρο ιδιαίτερα για τις οικογένειες με δύο παιδιά. Υπάρχει ένα πολύ μεγάλο φορολογικό χάσμα σε σχέση με το μέσο ευρωπαϊκό όρο. 
  • Μειώνουμε κατά 75% τον υπολογισμό του ΕΝΦΙΑ για τα πρώτα 100 τετραγωνικά στις πολύτεκνες οικογένειες. 
  • Εξισώνουμε σταδιακά δικαιώματα και παροχές τρίτεκνων και πολύτεκνων. 
  • Στηρίζουμε τα ζευγάρια που δυσκολεύονται να αποκτήσουν παιδί με δημόσιες δομές εξωσωματικής γονιμοποίησης και κάλυψη των απαραίτητων φαρμάκων. 
  • Δημιουργούμε Ειδικό Ταμείο για το Δημογραφικό, με έσοδα από τη φορολόγηση των υπερκερδών στα ολιγοπώλια.
  • Με το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ η νέα γενιά βρίσκει χώρο να ζήσει, να μεγαλώσει τα παιδιά της και πάνω απ’ όλα βρίσκει χώρο να ριζώσει στον τόπο της, σε κάθε γωνιά της πατρίδας, χωρίς εξαιρέσεις.

Συνδέουμε το δημογραφικό με 12 διακριτά Σχέδια Ανάπτυξης στις 12 Περιφέρειες.  Δίνουμε γενναία φορολογικά και κοινωνικά κίνητρα σε νέους και οικογένειες για μόνιμη εγκατάσταση στην περιφέρεια. Κρατάμε ζωντανά τα χωριά μας, κρατάμε ζωντανή την κοινωνική ζωή στα χωριά μας που εξελίσσονται σε χωριά – φαντάσματα, με απαλλαγές και ειδικά κίνητρα σε κάθε καφενείο και κάθε παντοπωλείο σε μικρούς και απομακρυσμένους οικισμούς. Αυτοί οι άνθρωποι ασκούν λειτούργημα και πρέπει να τους στηρίζουμε.

              6η παρέμβαση. Η 6η τομή της διακυβέρνησης μας είναι ταυτισμένη με το DNA της Δημοκρατικής Παράταξης. Είναι χαραγμένη στον ιδεολογικό πυρήνα κάθε προοδευτικού σοσιαλιστή, κάθε Δημοκράτη που πίστεψε στο ΠΑΣΟΚ, είναι η αναγέννηση του Εθνικού Συστήματος Υγείας. Γιατί για εμάς δεν υπάρχουν πλούσιοι και φτωχοί μπροστά στην αρρώστια.

  • Ανασυγκροτούμε την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας και ενισχύουμε με εθνικά προγράμματα δωρεάν προσυμπτωματικού ελέγχου για καρκίνο, καρδιαγγειακά και χρόνια νοσήματα. 
  • Σχεδιάζουμε ένα σύγχρονο υγειονομικό χάρτη, κάτι που λείπει. Ένα υγειονομικό χάρτη με γεωγραφικά κριτήρια και πραγματικά δημογραφικά δεδομένα. Ένα χάρτη που δίνει πολύ μεγάλη στήριξη στις περιοχές που το έχουν ανάγκη: νησιά, ύπαιθρο και απομονωμένες περιοχές.
  • Κάνουμε χρήση της τηλεϊατρικής παντού, ώστε να βοηθήσουμε τους ανθρώπους αυτούς να μπορούν να κάνουν τις επεμβάσεις στον τόπο τους, χωρίς τη δυσκολία των μεταφορών. 
  • Αναβαθμίζουμε τα νοσοκομεία με σύγχρονες υποδομές και αξιοκρατική επιλογή των Διοικήσεων 
  • Κυρίως, επενδύουμε στους ανθρώπους του Εθνικού Συστήματος Υγείας γιατρούς και νοσηλευτές με μισθολογική αναβάθμιση. Πρέπει να στηρίξουμε όλο το υγειονομικό προσωπικό. 

Ένα ισχυρό κοινωνικό κράτος κρίνεται πρώτα απ’ όλα από το πώς αντιμετωπίζει τα Άτομα με Αναπηρία, με χρόνιες παθήσεις και τις οικογένειές τους. Εμείς τους εντάσσουμε οριζόντια σε όλες μας τις πολιτικές: στην εργασία, στην παιδεία, στην υγεία, στον πολιτισμό, στη στέγαση, στον αθλητισμό. Γι’ αυτό: 

  • Επαναφέρουμε τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης των γονέων παιδιών με αναπηρία στα 55 έτη. Έτσι, διορθώνουμε μία από τις μεγαλύτερες κοινωνικές αδικίες του νόμου Κατρούγκαλου, που ο κ. Μητσοτάκης διατήρησε.
  • Επαναφέρουμε την καταβολή της πλήρους εθνικής σύνταξης στους συνταξιούχους με ποσοστό αναπηρίας άνω του 67%.
  • Θεσπίζουμε το Εθνικό Πρόγραμμα «Εγγύηση για την απασχόληση και τις δεξιότητες των ατόμων με αναπηρία, χρόνιες και σπάνιες παθήσεις», προκειμένου να ενισχύσουμε τη συμμετοχή τους στην εργασία, να ενισχύουμε την ανεξαρτησία τους και την ισότιμη συμμετοχή τους σε όλο το φάσμα της οικονομικής και κοινωνικής ζωής. Για εμάς αυτοί οι άνθρωποι και οι οικογένειές τους θα γίνουν προτεραιότητα.

Και πάμε στο 2ο πυλώνα της παρέμβασης: Κάνουμε ξανά προτεραιότητα τη δημόσια παιδεία, ως μηχανισμό κοινωνικής προόδου για κάθε Ελληνίδα και κάθε Έλληνα. 

  • Το δημόσιο σχολείο εξασφαλίζει όσα σήμερα πληρώνει με θυσίες η οικογένεια. Εμείς θεσπίζουμε πραγματικά Ολοήμερο Δημόσιο Σχολείο, με ενισχυτική διδασκαλία, με σχολική σίτιση, με μόνιμους ψυχολόγους, με κοινωνικούς λειτουργούς, με ισχυρή ειδική αγωγή και με ιδιαίτερη μέριμνα για νησιωτικές, ορεινές και απομακρυσμένες περιοχές.
  • Συνδέουμε το σχολείο με τον τόπο του. Με βιωματικές δραστηριότητες για τη γη, για την καλλιέργεια, για τη θάλασσα, για το περιβάλλον, για τη διατροφή και την υγεία. Θα κάνουμε το δημόσιο σχολείο να ξαναγίνει προτεραιότητα και να είναι ένα ελληνικό δημόσιο σχολείο παράδειγμα για όλη την Ευρώπη και όχι μια εξαίρεση. 
  • Το Λύκειο θα ξαναγίνει κι αυτό δημόσιο σχολείο και όχι ένα πάρεργο. Θεσπίζουμε νέο λύκειο και εθνικό απολυτήριο, με νέο σύστημα πρόσβασης στην Ανώτατη Εκπαίδευση. 
  • Στηρίζουμε το δημόσιο Πανεπιστήμιο με περισσότερη χρηματοδότηση, με αντικειμενική αξιολόγηση, με νέα μέλη ΔΕΠ, με ισχυρή έρευνα, με φοιτητική στέγη και μέριμνα. 

Η Νέα Δημοκρατία είχε μία μόνο εμμονή. Ήθελε να βαφτίσει Πανεπιστήμια -και το έκανε- υφιστάμενα κολλέγια για να εξυπηρετήσει όχι μόνο τις εμμονές της, αλλά και σημαντικά συμφέροντα, όπως το έχει κάνει σε πολλές περιπτώσεις αυτά τα επτά χρόνια.

Μετά την αναθεώρηση του Συντάγματος, δεσμευόμαστε να φέρουμε νέο νομοθετικό πλαίσιο με υψηλά πρότυπα λειτουργίας για να υπάρχουν στη χώρα πραγματικά μη κρατικά, μη κερδοσκοπικά Πανεπιστήμια υψηλού ακαδημαϊκού επιπέδου. 

Αυτή είναι η δική μας Ελλάδα! Μια Ελλάδα, όπου η υγεία, η παιδεία, το κράτος πρόνοιας χρηματοδοτούνται από τους κόπους του ελληνικού λαού, ανήκουν στον ελληνικό λαό και υπηρετούν το παρόν και το μέλλον του, την ασφάλεια και την προοπτική του και για κάθε πολίτη και για την οικογένειά του.

              7η και τελευταία παρέμβαση: Δεν είναι μικρότερης αξίας, ίσως να είναι και η παρέμβαση που πρέπει να κάνουμε πρώτα για να λύσουμε τα χέρια του κράτους, για να πάψει το κράτος να είναι λάφυρο στον εκάστοτε κυβερνώντα, στην εκάστοτε Κυβέρνηση. Να είναι το κράτος ένας υπηρέτης που χρησιμοποιείται για να στηθούν πελατειακά δίκτυα και μηχανισμοί εις βάρος του δημοσίου συμφέροντος.

              Σήμερα πρέπει να οικοδομήσουμε ένα κράτος που υπηρετεί τον πολίτη, αποτελεσματικό, διαφανές, απαλλαγμένο από τις σημερινές πελατειακές εξαρτήσεις. Αυτή η 7η παρέμβαση είναι τομή, αλλάζει τον τρόπο διακυβέρνησης και επαναφέρει μια λέξη, που για εμάς έχει χαρακτήρα και είναι σφραγίδα. Τη λέξη: αξιοκρατία παντού!

Μια αξιοκρατία που την έκανε σημαία ο Αναστάσιος Πεπονής γι’ αυτό το εθνικό σχέδιο μεταρρύθμισης του κράτους θα φέρει το όνομά του, θα λέγεται «Αναστάσης Πεπονής». 

  • Εγγυόμαστε νέο ΑΣΕΠ, με αξιοκρατία σε όλες τις προσλήψεις, στις Διοικήσεις όλων των φορέων και Οργανισμών του δημοσίου και στις θέσεις ευθύνης όλης της διοικητικής ιεραρχίας.
  • Ξαναδίνουμε κεντρικό ρόλο στην Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης και Αυτοδιοίκησης. Γιατί ισχυρό κράτος σημαίνει καλά εκπαιδευμένα στελέχη, σημαίνει θεσμική μνήμη και σημαίνει επαγγελματική διοίκηση που δεν αλλάζει κάθε 4 χρόνια, όποτε έχουμε αλλαγή και εκλογικό κύκλο. Η Διοίκηση θα είναι σταθερή παντού. Αυτό σημαίνει αξιοκρατία, σταθερές αξιοκρατικές δομές.
  • Μειώνουμε το Υπουργικό Συμβούλιο, όχι όπως έκανε η σημερινή Κυβέρνηση που έλεγε ότι θα το μειώσει και έχει ένα από τα μεγαλύτερα. Εμείς θα το κάνουμε. Μειώνουμε το Υπουργικό Συμβούλιο, τις επικαλύψεις αρμοδιοτήτων, αλλά βέβαια και τους μετακλητούς, αυτή η Κυβέρνηση είναι πρωταθλήτρια.
  • Θωρακίζουμε τη ΔΙΑΥΓΕΙΑ και θεσπίζουμε νέο πλαίσιο δημοσίων συμβάσεων. Το νέο αυτό πλαίσιο προβλέπει τον προληπτικό έλεγχο από το Ελεγκτικό Συνέδριο πριν προχωρήσουν οι διαγωνισμοί για συμβάσεις μεγάλης οικονομικής αξίας. Ο έλεγχος θα αφορά τόσο τη νομιμότητα, όσο και τη χρηστή δημοσιονομική διαχείριση. Για να τελειώσει ένα ακόμη πάρτι, που πληρώνει ακριβώς τώρα και επτά χρόνια ο ελληνικός λαός.
  • Εντοπίζουμε έγκαιρα φωτογραφικούς όρους, εντοπίζουμε υπερκοστολογήσεις, τεχνητές κατατμήσεις -τα θυμάστε- και απουσία πραγματικού ανταγωνισμού. 
  • Προστατεύουμε το δημόσιο χρήμα πριν γίνει η ζημιά. Για να μην έχουμε ποτέ ξανά ποτέ προκλητικά φαινόμενα υπεροκοστολόγησης, που πολλές φορές έχω καταγγείλει στη Βουλή, αλλά πάντα μου κάνει εντύπωση γιατί κάποια Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης δίνουν πολύ μικρό χώρο για να τα παρουσιάσουν. Όπως τα χρυσά «σπιτάκια ανακύκλωσης», που τα πλήρωσε χρυσάφι -ολόκληρες βίλες!- ο ελληνικός λαός. 300.000 ευρώ το ένα, πέντε και έξι φορές περισσότερο από το μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
  • Βάζουμε τέλος στο πάρτι των απ’ ευθείας αναθέσεων, που έχουν γίνει σχεδόν κανόνας. Θεσπίζουμε συγκεκριμένο πλαφόν επί των συνολικών πιστώσεων με εξαίρεση μόνο τους μικρούς Δήμους. 

Από το 2020 έως τα μέσα του 2026, περίπου 20 δισ. ευρώ πέρασαν από απευθείας αναθέσεις και διαδικασίες διαπραγμάτευσης χωρίς προηγούμενη δημοσίευση της προκήρυξης. Το μέγεθος φανερώνει και το περιθώριο που έχουμε για να εξοικονομήσουμε πόρους. 

Μόνο στον ΒΟΑΚ και στον δρόμο Καλαμάτα–Πύλος–Μεθώνη, οι αποζημιώσεις του Δημοσίου προς τις κατασκευαστικές ξεπερνούν συνολικά τα 200 εκατομμύρια ευρώ. Αυτά είναι τα έργα τους: κατασπατάληση των κόπων του ελληνικού λαού. 

Η Κυβέρνηση μοιράζει αποζημιώσεις και ύστερα ρωτά υποκριτικά «πού θα βρείτε τα λεφτά για όσα εξαγγέλλετε;». Να τους πούμε που θα τα βρούμε: στη βιώσιμη ανάπτυξη, στην παραγωγικότητα, στην εξωστρέφεια και στην καινοτομία, στον περισσότερο πλούτο που θα δημιουργεί η χώρα, στη διαφάνεια και στον ανταγωνισμό. Και τέλος θα βάλουμε εμείς μαχαίρι στην κατασπατάληση του πλούτου και στα πελατειακά δίκτυα που δυστυχώς υπάρχουν και σήμερα, δημιουργώντας τεράστιες στρεβλώσεις στην οικονομική και κοινωνική ζωή.

Το νέο πρότυπο διακυβέρνησης που προωθούμε αποκαθιστά όχι μόνο την οικονομία, όχι μόνο τη διαφάνεια, αλλά και την ανεξαρτησία των θεσμών με ισχυρά αντίβαρα. Στην αναθεωρητική Βουλή αλλάζουμε πραγματικά το άρθρο 86 και αναθέτουμε την ποινική ευθύνη των Υπουργών σε ειδικά δικαστικά όργανα, ανεξάρτητα από την έγκριση της εκάστοτε κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας. Τέρμα στην ατιμωρησία, που μας συνήθισε η σημερινή Κυβέρνηση. 

Γιατί όταν ο πολίτης βλέπει ότι οι κανόνες δεν ισχύουν για όλους, τότε υπάρχει κίνδυνος για τη δημοκρατία και αυτό δεν μας αξίζει. 

Επίσης αλλάζουμε τον τρόπο επιλογής της ηγεσίας της Δικαιοσύνης. Έτσι, αποκόπτουμε την εξάρτησή της από την εκτελεστική εξουσία. Θεσπίζουμε μικτή Επιτροπή με συμμετοχή βουλευτών όλων των Κομμάτων, δικαστών και εκπροσώπων της νομικής κοινότητας. Καθαρά πράγματα! Ανεξαρτησία και διάκριση όλων των εξουσιών.

Καθιερώνουμε τετραετές ασυμβίβαστο μετά την αφυπηρέτηση δικαστικών λειτουργών, πριν αναλάβουν κυβερνητικές ή άλλες κρίσιμες δημόσιες θέσεις.

Και βέβαια μια εμβληματική μεταρρύθμιση, κρίσιμη για όλα τα προηγούμενα: Κατοχυρώνουμε συνταγματικά την ανεξάρτητη Εθνική Αρχή Διαφάνειας, με αρμοδιότητα και τον έλεγχο των οικονομικών των Κομμάτων, όλων των Κομμάτων των εκλογικών δαπανών και των ήταν μέσα στη Βουλή και αυτών που θέλουν να μπουν στη Βουλή, των δηλώσεων περιουσιακής κατάστασης όλων των πολιτικών προσώπων. Τα πόθεν έσχες δεν θα στοιβάζονται σε υπόγεια. Η Αρχή θα τα ελέγχει όλα, θα πατάξουμε το μαύρο πολιτικό χρήμα, με το οποιοδήποτε κόστος!

Προχωράμε σε ουσιαστική αποκέντρωση: διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια της Αυτοδιοίκησης με σαφείς αρμοδιότητες. Καμία νέα αρμοδιότητα δε μεταφέρεται στην
Αυτοδιοίκηση χωρίς τους αντίστοιχους πόρους και το απαραίτητο προσωπικό.
 

Επιπλέον καταργούμε τον ανεξήγητο νέο εκλογικό νόμο που έφερε η Νέα Δημοκρατία. Με την Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ αυτός ο νόμος, δεν θα εφαρμοστεί ποτέ. Οι αυτοδιοικητικοί θα εκλέγονται από την πλειοψηφία. Αυτές είναι οι άμεσες τομές των πρώτων 6 μηνών της διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. 

Αυτές οι τομές εξασφαλίζουν μία νέα πορεία για τη χώρα, αυτές οι τομές κάνουν το όραμά μας πράξη. Δημιουργούν μια χώρα που μας χωρά όλους, τις ελπίδες μας, τις αγωνίες μας, τις φιλοδοξίες μας και την προοπτική μας. 

Κυρίες και κύριοι, όλα όσα παρουσίασα σήμερα υπηρετούν έναν μεγαλύτερο εθνικό στόχο: Να οικοδομήσουμε μια Ελλάδα πιο ισχυρή. Γιατί όλα αυτά είναι συντελεστές ισχύος. Γιατί σε έναν κόσμο που αλλάζει ραγδαία, η ισχύς μιας χώρας κρίνεται και από τη δυνατότητά της να επηρεάζει τις εξελίξεις πέρα από τα σύνορά της. Αυτό που κάποτε είχε πετύχει το ΠΑΣΟΚ.

Η Ελλάδα δεν θέλουμε να παρακολουθεί τις εξελίξεις, εμείς θέλουμε η Ελλάδα να συνδιαμορφώνει τις εξελίξεις. Πρώτα απ’ όλα στο κοινό μας σπίτι, στην Ευρώπη, εκεί που κρίνεται ένα μεγάλο μέρος του μέλλοντος των ευρωπαϊκών λαών. 

Η Ευρώπη βρίσκεται μπροστά σε μια κρίσιμη και ιστορική επιλογή: ή θα κάνει το μεγάλο άλμα προς μια βαθύτερη πολιτική ενοποίηση στην οικονομία, στην άμυνα ή θα παραμείνει θεατής στον παγκόσμιο ανταγωνισμό των υπερδυνάμεων.

Σε έναν κόσμο γεωπολιτικών εντάσεων, εμπορικών συγκρούσεων, τεχνολογικού ανταγωνισμού και αμφισβήτησης της ίδιας της πολυμερούς τάξης και των Οργανισμών που επινόησε η ανθρωπότητα μετά τον όλεθρο του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου, η απάντηση δεν μπορεί να είναι για κανένα δημοκράτη και προοδευτικό, η λιγότερη Ευρώπη.

Χρειαζόμαστε περισσότερη Ευρώπη. Ισχυρότερη, πιο αυτόνομη, πιο δημοκρατική, πιο ικανή να υπερασπιστεί τις αξίες της και τα συμφέροντα της. Και ακριβώς πρέπει να σκεφτούμε γιατί υπάρχει η άνοδος της Ακροδεξιάς. Μια απειλή για το ευρωπαϊκό εγχείρημα, μια απειλή στην καρδιά της Ευρώπης.

Γιατί οι δυνάμεις που επενδύουν στον φόβο και στην περιχαράκωση δεν προστατεύουν τα έθνη, αλλά αποδυναμώνουν την Ευρώπη. Και μαζί με την Ευρώπη αποδυναμώνουν και τα ίδια τα έθνη, γι’ αυτό πιστεύω ότι σε αυτή τη νέα πορεία της χώρας η επιρροή μας δεν σταματά μόνο στα σύνορα.

Η Ελλάδα πρέπει να έχει όραμα, να σχεδιάζει και να πετυχαίνει μετρήσιμους στόχους, πέρα από τα σύνορά της. Ένα όραμα για μια Ευρώπη που δεν θα είναι ευάλωτη, δεν θα είναι κατακερματισμένη, αλλά θα υπερασπίζεται τη θέση της στον κόσμο. 

Τα λέω όλα αυτά λίγο πριν την ανάληψη της Προεδρίας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οφείλουμε αυτό το 6μηνο να συμβάλλουμε εμείς και να δώσουμε αφήνοντας τη σφραγίδα μας σε ένα νέο όραμα μιας ολοκληρωμένης απάντησης στις προκλήσεις των καιρών.

Κεντρικός μας στόχος είναι η δημιουργία ενός νέου, μόνιμου ευρωπαϊκού μηχανισμού επενδύσεων και σύγκλισης, πάνω στην εμπειρία του Ταμείου Ανάκαμψης. 

Δεν μπορεί η Ευρώπη να ζητά -υπάρχουν και μεγάλες εσωτερικές αδικίες, για παράδειγμα- να έχουμε κοινή βιομηχανική πολιτική, αλλά να δίνεται η δυνατότητα το κάθε κράτος – μέλος ξεχωριστά να δίνει τις δικές του ενισχύσεις. Οδηγούμαστε σε ένα χάσμα, διότι η Γερμανία έχει πολύ μεγαλύτερες δημοσιονομικέ δυνατότητες από ό,τι η Ελλάδα ή η Πορτογαλία.

Εμείς λέμε κάτι απλό: οι κοινές προκλήσεις, απαιτούν κοινή χρηματοδότηση. Για το λόγο αυτό στεκόμαστε απέναντι στην πρόταση της σημερινής Ευρωπαϊκής Επιτροπής που μειώνει τη χρηματοδότηση της πολιτικής συνοχής και μετατρέπει τις Περιφέρειες σε επαίτες των ευρωπαϊκών Κυβερνήσεων.

Γι’ αυτό το όραμά μας είναι σε κάθε ευρωπαϊκή διαπραγμάτευση να θέτουμε σταθερά τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της χώρας μας. Γιατί η Ελλάδα είναι μια χώρα με έντονη νησιωτικότητα και ορεινότητα, με αποτέλεσμα έχει υψηλότερο κόστος υποδομών από τη Δανία, την Ολλανδία κι άλλες κεντρικές χώρες.

Γιατί η Ελλάδα είναι στα σύνορα και αυτός ο λαός πληρώνει δισεκατομμύρια ευρώ για την άμυνα και την ασφάλειά του απέναντι στον αναθεωρητισμό της Τουρκίας. Όταν κάποιοι λαοί τα χρήματα αυτά τα κάνουν Νοσοκομεία και Πανεπιστήμια.

Γι’ αυτό θέλουμε κοινές πολιτικές. Γι’ αυτό η Ελλάδα δεν μπορεί να αρκείται στο να προσαρμόζεται στις ευρωπαϊκές αποφάσεις, πρέπει να συμβάλλει στη διαμόρφωσή τους και να διεκδικεί σε κάθε μία από αυτές το εθνικό όφελος.

Αυτή η ευρωπαϊκή παρουσία αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία όταν μιλάμε για τα κυριαρχικά μας δικαιώματα. Γιατί η Ευρώπη και το ευρώ δεν ήταν για το ΠΑΣΟΚ μια στενή οικονομική επιλογή, ήταν μια βαθιά γεωπολιτική επιλογή και πρέπει να έχουμε όλα τα οφέλη αυτής της επιλογής.

Πρέπει να έχουμε ξεκάθαρα ενιαία ευρωπαϊκή πολιτική στην ισχύ, στην αλληλεγγύη και στη δύναμη της αποτροπής. Και εδώ ακριβώς στα εθνικά μας θέματα δεν χωρούν πια ούτε αυταπάτες, ούτε επικοινωνιακά παιχνίδια.

Για χρόνια η σημερινή Κυβέρνηση μιλούσε για «ήρεμα νερά» με την Τουρκία. Που είναι τα «ήρεμα νερά»; Είναι «ήρεμα νερά» κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, η θεωρία της «Γαλάζιας Πατρίδας» και η διακηρυγμένη πρόθεση της Τουρκίας να την νομοθετήσει; 

Είναι «ήρεμα νερά», κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, η επιμονή για τη διχοτόμηση της Κύπρου, χωρίς κανένα σεβασμό στα Ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών, από την πλευρά της Τουρκίας;

Ή μήπως είναι «ήρεμα νερά» τα θαλάσσια πάρκα; Εσείς οι ίδιοι χαρακτηρίσατε παράνομη την πρόσφατη τουρκική ανακήρυξη θαλάσσιων πάρκων πέραν των τουρκικών χωρικών υδάτων. Αφού αυτά είναι παράνομα, γιατί ο Πρωθυπουργός δεν απαίτησε από το Συμβούλιο αυστηρές κυρώσεις κατά της Τουρκίας;

Εμείς θέλουμε μια Ευρώπη που να αναπτύσσεται σε όλα τα πεδία: και στην ασφάλεια, και στην κοινή εξωτερική πολιτική και στην άμυνα για να νιώθουν ασφάλεια όλοι οι λαοί της: από την Κύπρο, έως την Εσθονία, χωρίς εξαιρέσεις βασισμένες στα οικονομικά συμφέροντα ισχυρών της Ευρώπης. Η αλληλεγγύη θα ισχύει για όλους και παντού. 

Γι’ αυτό το όραμά μας για τις ευρωτουρκικές σχέσεις είναι ένα νέο Ελσίνκι με απόλυτη σύνδεση της αναβάθμισης της τελωνειακής Ένωσης της Τουρκίας με τον σεβασμό του διεθνούς Δικαίου και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ελλάδας.

Η δική μας κόκκινη γραμμή είναι καθαρή. Θέλουμε συνθήκες καλής γειτονίας. Αλλά η καλή γειτονία προϋποθέτει σεβασμό στο διεθνές Δίκαιο, και στο Δίκαιο της θάλασσας και πάνω απ’ όλα στα κυριαρχικά μας δικαιώματα. Αυτό είναι το μήνυμά μας και θα το υπερασπιστούμε ως Κυβέρνηση με όλες μας τις δυνάμεις.

Φίλες και φίλοι, κυρίες και κύριοι, κλείνοντας δεν μπορώ να μην αναφερθώ στη Θεσσαλονίκη. Γιατί όταν μιλάμε για μια ισχυρή Ελλάδα, με ενεργό ρόλο στην Ευρώπη και στα Βαλκάνια, η Θεσσαλονίκη έχει ξεχωριστή θέση στο σχέδιό μας. Έχουμε συγκεκριμένες προτάσεις για τις υποδομές, για την Έκθεση, γνωρίζετε καλά τον αγώνα μας για να γίνει αυτή η ήπια ανάπλαση και να βελτιωθεί η ζωή των πολιτών, χωρίς να γίνουν επιχειρηματικά παιχνίδια στην πόλη. 

Και χαίρομαι, που αυτό τον αγώνα τον κερδίσαμε μαζί και με την προηγούμενη Διοίκηση της Έκθεσης.

Έργα Μέσων Μαζικής Μεταφοράς, παραλιακό μέτωπο, έργα που πρέπει να γίνουν πράξη. Έργα, όπως η σύνδεση του έκτου προβλήτα και το παραλιακό μέτωπο καθυστερούν και επανέρχονται κάθε χρόνο ως κυβερνητικές εξαγγελίες. Ενώ κάποια από αυτά απεντάχθηκαν από το Ταμείο Ανάκαμψης, όπως το Thess Intec. 

Εμείς θέλουμε η Θεσσαλονίκη να γίνει μια σύγχρονη μητρόπολη με ταυτότητα, να είναι επίκεντρο της καινοτομίας. Μια Θεσσαλονίκη, όπου τα Πανεπιστήμια και τα ερευνητικά Κέντρα συνδέονται με τη μεταποίηση, με την αγροδιατροφή, την υγεία, την τεχνολογία, τον τουρισμό και τον πολιτισμό. 

Γνώση που επιτέλους γίνεται παραγωγή. Καινοτομία που γίνεται δουλειά. Έρευνα που γίνεται επένδυση. Μια πόλη, που δίνει στους νέους της λόγο να δημιουργήσουν και να χτίσουν εδώ το μέλλον τους. 

Και αυτό το παραγωγικό σχέδιο χρειάζεται τις αντίστοιχες υποδομές. Υποδομές που αυξάνουν την παραγωγικότητα, ανοίγουν νέες δυνατότητες κατοικίας και εργασίας και που ενώνουν την πόλη με την Περιφέρεια, αλλά και με όλα τα Βαλκάνια. Ένας σύγχρονος προαστιακός και το Μετρό με προτεραιότητα τη δυτική Θεσσαλονίκη και το αεροδρόμιο, με ένταξη της δυτικής και όλης της Β΄Θεσσαλονίκης σε ένα νέο σύγχρονο αναπτυξιακό σχέδιο. 

Παράλληλα δεν μπορεί η πόλη να παραδοθεί στο real estate. Εμείς έχουμε προτεραιότητα αναπλάσεις που επιστρέφουν δημόσιο χώρο στους πολίτες, με περισσότερο πράσινο, με ενιαίο παραλιακό μέτωπο για μια πόλη πιο ανθρώπινη, που σας αξίζει.

Η πόλη έχει όμως και έναν ακόμη ιστορικό ρόλο. Είναι η πόλη που το ΠΑΣΟΚ επέλεξε ως πρωτεύουσα του Οικουμενικού Ελληνισμού. Το ΠΑΣΟΚ όπως γνωρίζετε ιδρύθηκε από τον απόδημο Ελληνισμό, έχει άρρηκτους δεσμούς με τον απόδημο Ελληνισμό. Δεσμούς, που έφτασαν από την ίδρυσή του μέχρι σήμερα με ένα σημαντικό σταθμό. Το 1995, που το Συμβούλιο Απόδημου Ελληνισμού, έγινε εδώ με έδρα τη Θεσσαλονίκη. 

Ένας θεσμός, που δυστυχώς τα επόμενα χρόνια απαξιώθηκε και ατόνησε και σήμερα βλέπουμε την Κυβέρνηση που αντιμετωπίζει τον απόδημο Ελληνισμό ως ένα εκλογικό ποσοστό. Εμείς τους βλέπουμε ως μια τεράστια δύναμη γνώσης, δημιουργίας και επιρροής του Ελληνισμού σε ολόκληρη την ανθρωπότητα. 

Γι’ αυτό δεσμεύομαι σήμερα από το βήμα της Δ.Ε.Θ. ότι ως Κυβέρνηση θα επανασυστήνουμε το Συμβούλιο Απόδημου Ελληνισμού με έδρα τη Θεσσαλονίκη. Για να δυναμώσουμε τους δεσμούς της Ελλάδας με τον οικουμενικό Ελληνισμό και να στηρίξουμε την ελληνική γλώσσα και τον πολιτισμό σε κάθε γωνιά του κόσμου.

Κυρίες και κύριοι, οι πολίτες το ξέρετε πάρα πολύ καλά είναι βαθιά απογοητευμένοι. Υπάρχει κρίση εμπιστοσύνης, όπως είπε προηγουμένως και ο Γραμματέας των πολιτών προς το πολιτικό σύστημα. Η κρίση αυτή κλιμακώνεται και κλιμακώνεται γιατί πολλά λόγια, λίγες πράξεις. Λίγες πράξεις, πολλές δυσκολίες. Πολλές δυσκολίες, λιγότερες ελπίδες. Γι’ αυτό χρειαζόμαστε μια άλλη πορεία, να αντιστρέψουμε αυτή την απαξιωτική διαδρομή για κάθε Ελληνίδα και για κάθε Έλληνα.

Το μήνυμά μου είναι σαφές: δεν είμαστε όλοι το ίδιο. Εμείς μπορούμε. Εμείς μπορούμε να κάνουμε το όραμα μας πράξη, όχι μόνο γιατί έχουμε σχέδιο, όπως αυτό που σας αφηγήθηκα. Σχέδιο έχουμε, αλλά μπορούμε να το κάνουμε πράξη, γιατί δεν έχουμε εξαρτήσεις. Θα το λέω και θα το ξαναλέω με όλη τη δύναμη της φωνής μου. Δεν έχουμε εξαρτήσεις! Δεν είμαστε το ίδιο, θα κάνουμε το έργο μας πράξη!

Τα λόγια μας θα είναι λιγότερα από τις πράξεις μας. Αυτό είναι το μήνυμά μου σήμερα για κάθε Έλληνα πολίτη.

Έχουμε αξιοπιστία και βαθιά δημοκρατική αντίληψη για τον τρόπο άσκησης της εξουσίας. Γι’ αυτό η πολιτική αυτονομία δεν είναι ούτε κομματική μου εμμονή, ούτε είναι ένα σύνθημα μιας πορείας. Για εμένα η πολιτική αυτονομία είναι όρος αναγέννησης της Ελληνικής Δημοκρατίας, είναι προϋπόθεση της πραγματικής νέας αλλαγής.

Πώς μπορείς να συγκρουστείς με τα καρτέλ, όταν εξαρτάσαι από ισχυρά συμφέροντα; Πώς μπορείς να χτυπήσεις το πελατειακό κράτος, αν τώρα και δεκαετίες εσύ, η οικογένειά σου, το σύστημα εξουσίας που σε στηρίζει, στηρίχθηκε μόνο σε πελατειακά δίκτυα και ρουσφέτια; 

Πως μπορείς να υπερασπιστείς το δημόσιο συμφέρον, αν χρωστάς ανοιχτά γραμμάτια σε ιδιωτικά κέντρα εξουσίας και σε ισχυρούς των Media; 

Δεν γίνεται έτσι αλλαγή. Έτσι θα υπάρχει η απογοήτευση, γι’ αυτό κάνουμε την εμπιστοσύνη, πράξη. Νικάμε την απογοήτευση γιατί δεν έχουμε καμία εξάρτηση. 

Γιατί εμείς έχουμε επιλέξει πλευρά: την πλευρά όχι των ισχυρών, των ολιγοπωλίων και των κλειστών συστημάτων εξουσίας. Αλλά την πλευρά του εργαζόμενου, του φοιτητή, του συνταξιούχου, της γυναίκας που παλεύει, της μάνας, του επαγγελματία, του μικρομεσαίου επιχειρηματία που ζητά κανόνες και ίσες ευκαιρίες. Αυτοί οι άνθρωποι είναι η δύναμή μας, σε αυτούς λογοδοτούμε. Μόνο σε αυτούς και σε κανέναν άλλο!

Γι’ αυτό και αυτή η επιλογή αλλαγής πορείας, έχει σήμερα ακόμη μεγαλύτερη σημασία. Γιατί σε έναν κόσμο που μεγαλώνουν οι ανισότητες, που η τεχνολογία αλλάζει ριζικά την οικονομία και την εργασία, την κοινωνία, σε ένα κόσμο που οι γεωπολιτικές εντάσεις οξύνονται, όπου ο εθνικισμός, ο νεοναζισμός, η ακροδεξιά κερδίζουν ξανά έδαφος, η απάντηση δεν μπορεί να είναι ούτε μια ανεξέλεγκτη αγορά που αφήνει ανθρώπους πίσω κάνοντάς τους ευάλωτους στον αυταρχισμό, περιορίζοντας τη δημοκρατία και τα δικαιώματα.

Η δική μας απάντηση είναι μια πολιτική, που εμπνέεται από πανανθρώπινες αρχές και αξίες που ενώνουν την κοινωνία, που ενώνουν τους λαούς, που κάνουν τη ζωή πιο ανθρώπινη. Αυτές είναι οι αρχές μας και θα παλέψουμε γι’ αυτές, με όλες μας τις δυνάμεις. 

Θα παλέψουμε για μια πολιτική που ενώνει την ανταγωνιστικότητα με την κοινωνική συνοχή, που κάνει την 

τεχνολογική πρόοδο να φτάνει κοντά στην προστασία της εργασίας και να την υπηρετεί, που ενώνει την ασφάλεια με τη δημοκρατία. Μια πολιτική που κάνει ξανά την πρόοδο υπόθεση όλων των Ελλήνων, χωρίς καμία εξαίρεση.

Ξέρουμε ότι αυτή η αλλαγή δεν θα είναι εύκολη, ούτε η μάχη των επόμενων εθνικών εκλογών είναι εύκολη. Νιώθουμε μόνοι μας, αλλά έχουμε κοντά μας μια μεγάλη παρέα: τους πολίτες που είναι έτοιμοι να μας ακούσουν, τους πολίτες που έχουν αγωνίες κοινές μαζί με εμάς. 

Θα υπάρξουν αντιστάσεις, θα θιγούν συμφέροντα, θα υπάρξει πολιτικό κόστος, αλλά τίποτε απ’ όλα αυτά δεν με φοβίζει και το έχω αποδείξει. Θα πάμε κόντρα και θα κερδίσουμε για το δημόσιο συμφέρον. Για να έχουμε κοινωνική δικαιοσύνη, εθνική αξιοπρέπεια και εμείς και τα παιδιά μας. 

Γιατί αν ο ελληνικός λαός αγκαλιάσει αυτή την προσπάθεια και μας εμπιστευθεί, αυτή την εμπιστοσύνη θα την τιμήσουμε μέχρι τέλους. Αυτή την εμπιστοσύνη θα τη μετατρέψουμε σε έργο, θα τη μετατρέψουμε σε μια καλύτερη ζωή για όλους τους Έλληνες.

Τώρα είναι η ώρα. Δεν πρέπει να χαθεί η ευκαιρία αλλαγής πορείας. Τώρα είναι η ώρα να ανοίξουμε μαζί έναν νέο κύκλο δημιουργίας και προοπτικής, για κοινωνική δικαιοσύνη, για ισότητα, για αξιοκρατία, για διαφάνεια, για ισχυρό κράτος δικαίου.

Για μια νέα πορεία. Για μια χώρα που μας χωρά όλους.

Νά ‘στε καλά και καλή δύναμη. Μια χώρα που μας χωρά όλους, είναι το όραμά μας και θα το κάνουμε πράξη με αγώνα, με προσπάθεια μέχρι το βράδυ των εθνικών εκλογών. 

Σας ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου.» 

 επιμέλεια: Σπύρος Γκανής

Έφυγε από τη ζωή ο Σπύρος Χαλβατζής ιστορικό στέλεχος του ΚΚΕ - Η Ελλάδα έχασε έναν πρωτοπόρο αγωνιστή για τα δικαιώματα των εργαζομένων, τη δημοκρατία και την κοινωνική δικαιοσύνη (vid)

Σύσσωμος ο προοδευτικός κόσμος αποχαιρετά τον Σπύρο Χαλβατζή, έναν συνεπής κομμουνιστή που για πάνω από 6 δεκαετίες έδωσε όλες του τις δυνάμεις στην υπόθεση της Ελευθερίας, της Δημοκρατίας της Εργατικής τάξης.

    Η τελετή αποχαιρετισμού του Σπύρου Χαλβατζή θα είναι πολιτική και θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 15 Σεπτέμβρη στις 5.30 το απόγευμα στο προαύλιο του ΣΦΕΑ (Σύλλογος Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών 1967 - 1974), πίσω από το πάρκο Ελευθερίας, δίπλα στο Μέγαρο Μουσικής, γνωστοποίησε το γραφείο Τύπου του ΚΚΕ.


Έφυγε απ'τη ζωή σε ηλικία 79 ετών - Το συλλυπητήριο μήνυμα του ΚΚΕ, του προέδρου της Βουλής, του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ  & του Αντιπροέδρου της Αριστεράς στο ΕΚ και ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Κώστα Αρβανίτη, της ΕΛ.Α.Σ., και της Νέας Αριστεράς 

Έφυγε από τη ζωή ο Σπύρος Χαλβατζής, ιστορικό στέλεχος του ΚΚΕ, που είχε διατελέσει και γραμματέας της ΚΝΕ, αφήνοντας πίσω του μια μακρά πολιτική διαδρομή συνδεδεμένη με την Αριστερά και τους αγώνες της αντιδικτατορικής περιόδου.

Ο ΣπύροςΧαλβατζής γεννήθηκε το 1947 στην Κοζάνη. Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας συνελήφθη το 1967, όταν ήταν γραμματέας της Νεολαίας Λαμπράκη στον νομό Καστοριάς. Ακολούθησαν εξορίες στη Γυάρο, τη Λέρο και τον Ωρωπό.

Η σύλληψη και η εξορία του δεν αποτέλεσαν το τέλος της αντιδικτατορικής του δράσης. Τον Νοέμβριο του 1973, μία εβδομάδα μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου, εξορίστηκε για δεύτερη φορά στη Γυάρο.

Μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας συνέχισε την πολιτική του δράση μέσα από τις γραμμές του ΚΚΕ, ενώ διετέλεσε και γραμματέας της ΚΝΕ.

Ο Χαλβατζής υπήρξε επίσης μέλος του Συνδέσμου Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών 1967-1974, στον οποίο ανέλαβε θέσεις ευθύνης στο Διοικητικό Συμβούλιο, διατηρώντας ενεργή τη σύνδεσή του με τη μνήμη και την ιστορική καταγραφή της αντιδικτατορικής αντίστασης.

Η ανακοίνωση του ΚΚΕ

«Η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ, με βαθιά θλίψη, αποχαιρετά τον σύντροφο Σπύρο Χαλβατζή, έναν κομμουνιστή που για πάνω από 6 δεκαετίες έδωσε όλες του τις δυνάμεις στην υπόθεση του ΚΚΕ, της εργατικής τάξης, στην πάλη για τον σοσιαλισμό-κομμουνισμό.

Ο σ. Σπύρος Χαλβατζής ανήκε σε εκείνη τη γενιά των κομμουνιστών που η ζωή τους δύσκολα ξεχωρίζει από την ιστορία του ΚΚΕ και του εργατικού-λαϊκού κινήματος. Μια ζωή δεμένη με το ΚΚΕ και την ΚΝΕ, με τους αγώνες του λαού και της νεολαίας, με τις δύσκολες και όμορφες στιγμές της ταξικής πάλης.

Γεννήθηκε το 1947 στην Κοζάνη. Μεγάλωσε σε οικογένεια αγωνιστών. Ο πατέρας του, τσαγκάρης, υπήρξε μαχητής του ΕΛΑΣ, γνώρισε τη Μακρόνησο και την εξορία. Η μητέρα του, επίσης μαχήτρια του ΕΛΑΣ και μέλος του ΚΚΕ. Έτσι, από τα παιδικά του χρόνια γνώρισε όχι μόνο τις στερήσεις και τις δυσκολίες μιας λαϊκής οικογένειας, καθώς από 11 χρονών δούλευε ως γουνεργάτης, αλλά και κάτι πολύ μεγαλύτερο, τι σημαίνει να αγωνίζεσαι για έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, ακόμα κι όταν αυτό απαιτεί βαριές θυσίες. Αυτόν τον δρόμο ακολούθησε και ο ίδιος.

Το 1962 ήρθε σε επαφή στην Καστοριά με στελέχη της ΕΔΑ και μαζί με άλλους νέους συγκρότησε την πρώτη ομάδα της νεολαίας της ΕΔΑ στην περιοχή, όπου αργότερα έγινε και γραμματέας της. Μέχρι τις 21 Απριλίου του 1967 ήταν γραμματέας της Νεολαίας Λαμπράκη ν. Καστοριάς, όπου και πιάστηκε για πρώτη φορά και εξορίστηκε αρχικά στη Γυάρο, στο Λακκί της Λέρου και τον Ωρωπό για να επιστρέψει ξανά στη Γυάρο και να απολυθεί τον Οκτώβρη του 1970.

Τον Φλεβάρη του 1968, ο σ. Σπύρος τάχθηκε υπέρ των Αποφάσεων της 12ης Ολομέλειας της ΚΕ του ΚΚΕ, έδωσε την μάχη της υπεράσπισης του Κόμματος μαζί με πολλούς άλλους συντρόφους, όντας εξόριστοι στο Λακκί της Λέρου.

Με το πέρας της στρατιωτικής του θητείας, στις αρχές του 1973, χρεώθηκε στην οργάνωση της Αθήνας, στο Γραφείο Πόλης της ΚΝΕ και το καλοκαίρι του ίδιου έτους προσλήφθηκε στο Κεντρικό Συμβούλιο (ΚΣ) της ΚΝΕ. Τον Νοέμβρη του 1973, μία εβδομάδα μετά τον ξεσηκωμό του Πολυτεχνείου, συνελήφθη ξανά και εξορίστηκε στη Γυάρο. Όταν απολύθηκε, εργάστηκε ως εργάτης στον Ασπρόπυργο. Πήρε μέρος στην Α’ Συνδιάσκεψη της ΚΟΑ και εκλέχτηκε μέλος της Επιτροπής Πόλης της ΚΟΑ τον Ιούνιο του 1975 μέχρι και το 1977. Τον Φεβρουάριο του 1975 εκλέχτηκε στο Γραφείο του ΚΣ της ΚΝΕ. Στο 10ο Συνέδριο του ΚΚΕ, εκλέχτηκε τακτικό μέλος της ΚΕ και στο 2ο Συνέδριο της ΚΝΕ εκλέχτηκε Γραμματέας του ΚΣ και παρέμεινε έως το 1986. Λίγο μετά το 11ο Συνέδριο του ΚΚΕ εκλέχτηκε μέλος της Γραμματείας της ΚΕ. Το 1986, στο 12ο Συνέδριο του ΚΚΕ εκλέχτηκε αναπληρωματικό μέλος του ΠΓ της ΚΕ.

Ιδιαίτερη θέση στη διαδρομή του είχε η κρίσιμη μάχη των χρόνων 1989-1991. Ο σύντροφός Σπύρος βρέθηκε στην πρώτη γραμμή της μάχης για την υπεράσπιση της αυτοτελούς ύπαρξης και του επαναστατικού χαρακτήρα του Κόμματος κόντρα στην επιχείρηση διάλυσης του ΚΚΕ από τους οπορτουνιστές. Στο 13ο Συνέδριο του Κόμματος, όπου εκλέχτηκε μέλος της ΚΕ και του ΠΓ, έδωσε τη μάχη για την υπεράσπιση και διατήρηση του επαναστατικού χαρακτήρα του ΚΚΕ. Στο 14ο Συνέδριο επανεκλέχτηκε μέλος της ΚΕ και του ΠΓ, όπως και στο 15ο, 16ο και 17ο Συνέδριο. Στο 18ο Συνέδριο εκλέχτηκε μέλος της ΚΕ. Στη συνέχεια του ανατέθηκαν διάφορα καθήκοντα, στα οποία ανταποκρινόταν με συνέπεια, διετέλεσε πρόεδρος του ΣΦΕΑ (Σύνδεσμος Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών) και μέλος της Διοίκησης του μέχρι σήμερα.

Υπήρξε επανειλημμένα βουλευτής του Κόμματος από το 2007 έως το 2014, εκλεγμένος νομαρχιακός σύμβουλος καθώς και δημοτικός σύμβουλος Αθήνας, επικεφαλής των συνδυασμών που στήριζε το ΚΚΕ. Ο σ. Σπύρος επίσης έγραψε δύο βιβλία, "Η πορεία της νεολαίας" και "Οι απείθαρχοι. Μια ζωή δοσμένη στον αγώνα" από τις εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή.

Για τον σ. Σπύρο, η κομμουνιστική ιδιότητα δεν εξαντλούνταν στην οργανωμένη δράση, στις ευθύνες και τις μάχες του Κόμματος. Ήταν στάση ζωής. Όπως έγραφε ο ίδιος, “η στάση ζωής του κομμουνιστή είναι ένα μόνιμο στοιχείο στην ποιοτική δουλειά του Κόμματος”, που σημαίνει “εμπιστοσύνη στην εργατική τάξη και στην ιστορική της αποστολή”, εμπιστοσύνη στο εργατικό κίνημα, σεβασμό στους εργαζόμενους και μαζί σταθερή ιδεολογική, πολιτική και οργανωτική επαγρύπνηση, χωρίς επανάπαυση και αυτάρκεια.

Ο σ. Σπύρος έζησε διώξεις και παρανομία, φυλακές και εξορίες. Έζησε μεγάλες ελπίδες, αλλά και μεγάλες ανατροπές, δύσκολες καμπές και δοκιμασίες. Είδε βεβαιότητες μιας εποχής να γκρεμίζονται. Δεν εγκατέλειψε, όμως, ποτέ τη μεγάλη βεβαιότητα της ζωής του, ότι αυτός ο κόσμος της εκμετάλλευσης δεν είναι αιώνιος. Αυτήν τη βεβαιότητα αφήνει παρακαταθήκη στους συντρόφους του και ιδιαίτερα στις νεότερες γενιές κομμουνιστών.

Σήμερα αποχαιρετούμε τον σύντροφό μας με βαθιά θλίψη, αλλά και με περηφάνια για τη ζωή και τη διαδρομή του. Θα μας λείψει η παρουσία του, η πείρα του, η συντροφική του έγνοια. Θα μείνει όμως μαζί μας ό,τι πιο σημαντικό μπορεί να αφήσει πίσω του ένας κομμουνιστής, το παράδειγμα μιας ζωής δεμένης μέχρι τέλους με την υπόθεση για την οποία αγωνίστηκε.

Θα συνεχίσουμε με τη γνώση ότι τίποτα από όσα έδωσαν οι προηγούμενες γενιές κομμουνιστών δεν πήγε χαμένο. Ότι κάθε φυλακή, κάθε εξορία, κάθε δύσκολη μάχη, κάθε μικρή και μεγάλη πράξη αντοχής έγινε κρίκος μιας αλυσίδας που φτάνει μέχρι σήμερα και προχωρά παραπέρα. Γιατί αυτή είναι η δύναμη του ΚΚΕ. Η δύναμη μιας μεγάλης συλλογικής υπόθεσης που περνά από γενιά σε γενιά, που έγινε σκοπός ζωής για χιλιάδες ανθρώπους, που άντεξε γιατί στις πιο δύσκολες στιγμές βρέθηκαν κομμουνιστές που δεν έκαναν πίσω. Ένας από αυτούς ήταν ο σ. Σπύρος και γι' αυτό η ζωή του θα μείνει δεμένη με την Ιστορία του Κόμματος που υπηρέτησε, με τους αγώνες που έδωσε, με τις γενιές των κομμουνιστών που συνεχίζουν και θα συνεχίζουν.

Η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ εκφράζει τα θερμά της συλλυπητήρια στην οικογένεια του, στη συντρόφισσα μας και συντρόφισσα του στη ζωή και στον αγώνα Μαριάνθη, στα δύο του παιδιά Αλέκο και Πάνο, στα εγγόνια και σε όλους τους οικείους του».

Παρακολουθείστε μια από τις πολλές ενδιαφέρουσες ομιλίες του Σπύρου Χαλβατζή στη Βουλή

Συλλυπητήρια του προέδρου της Βουλής για την απώλεια του Σπύρου Χαλβατζή

«Με θλίψη πληροφορήθηκα την απώλεια του Σπύρου Χαλβατζή. Υπήρξε ιστορικό  στέλεχος  του ΚΚΕ, με αγωνιστική αντιδικτατορική και κοινωνική δράση για τα δικαιώματα των εργαζομένων, τη δημοκρατία και την κοινωνική δικαιοσύνη. Από νέος επέλεξε να δραστηριοποιηθεί στην πολιτική. Διετέλεσε νομαρχιακός σύμβουλος Αθηναίων από το 1994 έως το 2002, ενώ από το 2002 έως το 2007 ήταν δημοτικός σύμβουλος στον Δήμο Αθηναίων. Το 2007 εξελέγη βουλευτής Β’ Αθηνών με το ΚΚΕ. Ο Σπύρος Χαλβατζής υπηρέτησε με συνέπεια τις πολιτικές του αρχές για τις οποίες υπέστη διώξεις. Κατά τη δικτατορία εξορίστηκε στη Γυάρο, τη Λέρο και τον Ωρωπό, με προσωπικό τίμημα. Πάντα είχε διακριτή παρουσία στους πολιτικούς αγώνες και στη δημόσια ζωή της χώρας. Εκφράζω τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια στην οικογένειά του και τους οικείους του» δήλωσε ο Νικήτας Κακλαμάνης.

Το συλλυπητήριο μήνυμα του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ 

Με θλίψη αποχαιρετούμε τον Σπύρο Χαλβατζή, ιστορικό στέλεχος του ΚΚΕ, αγωνιστή της Αριστεράς και της αντιδικτατορικής πάλης, που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 79 ετών

Από πολύ νέος επέλεξε τον δρόμο της πολιτικής και κοινωνικής δράσης. Στα χρόνια της δικτατορίας γνώρισε τις διώξεις και την εξορία στη Γυάρο, τη Λέρο και τον Ωρωπό, πληρώνοντας προσωπικό τίμημα για τις ιδέες και τη δράση του.

Για πολλές δεκαετίες υπηρέτησε με συνέπεια το ΚΚΕ και το κομμουνιστικό κίνημα. Ως Γραμματέας του Κεντρικού Συμβουλίου της ΚΝΕ, μέλος επί σειρά ετών του Πολιτικού Γραφείου της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ, αλλά και ως βουλευτής, δημοτικός και νομαρχιακός σύμβουλος, είχε μακρά και διακριτή παρουσία στους κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες και στη δημόσια ζωή της χώρας.

Ανεξάρτητα από τις πολιτικές και ιδεολογικές διαφορές που υπάρχουν μέσα στην Αριστερά, η συνέπεια μιας ολόκληρης ζωής στους αγώνες για τα δικαιώματα των εργαζομένων, τη δημοκρατία και την κοινωνική δικαιοσύνη αποτελεί παρακαταθήκη που αξίζει τον σεβασμό όλων μας.

Ο Σπύρος Χαλβατζής ανήκε σε μια γενιά αγωνιστών που κληροδότησαν μια Ελλάδα απαλλαγμένη από τη δικτατορία, ελεύθερη και τολμηρή απέναντι στην ιστορία της.

Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ εκφράζει τα ειλικρινή του συλλυπητήρια στην οικογένεια και στους οικείους του, στους συντρόφους και τις συντρόφισσές του και στο Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας.

Δήλωση του Αντιπροέδρου της Αριστεράς στο ΕΚ και ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Κώστα Αρβανίτη

Ο Σπύρος Χαλβατζής υπήρξε μια ξεχωριστή μορφή του κομμουνιστικού και του εργατικού κινήματος. Ένας άνθρωπος που συνέδεσε τη ζωή του με τους αγώνες για τη δημοκρατία, την ελευθερία, τα δικαιώματα των εργαζομένων και την κοινωνική δικαιοσύνη και τον Σοσιαλισμό.

Από τα νεανικά του χρόνια βρέθηκε στην πρώτη γραμμή της πολιτικής και κοινωνικής δράσης. Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας διώχθηκε και εξορίστηκε στη Γυάρο, τη Λέρο και τον Ωρωπό, παραμένοντας αταλάντευτος στις ιδέες και στις αξίες του.

Συνεπής Κομμουνιστής με τη μακρά διαδρομή του στο ΚΚΕ και την ΚΝΕ, στο Κοινοβούλιο, στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και στους μαζικούς αγώνες, άφησε το δικό του διακριτό αποτύπωμα στη δημόσια ζωή του τόπου. Υπηρέτησε τις πεποιθήσεις του με συνέπεια, ανιδιοτέλεια και αξιοπρέπεια.

Ο Σπύρος Χαλβατζής ανήκε στη γενιά που αντιστάθηκε στη δικτατορία και συνέβαλε καθοριστικά στην κατάκτηση της ελευθερίας και των δημοκρατικών δικαιωμάτων.

Τον αποχαιρετώ με βαθιά θλίψη θαυμασμό και σεβασμό.

Εκφράζω τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια στην οικογένεια και στους οικείους του, στους συντρόφους και τις συντρόφισσές του, καθώς και στο Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας.

Συλλυπητήριο μήνυμα της ΕΛ.Α.Σ. για την απώλεια του Σπύρου Χαλβατζή 

«Σεμνός άνθρωπος και αφοσιωμένος αγωνιστής, ο Σπύρος Χαλβατζής αφήνει δυσαναπλήρωτο κενό στις γραμμές της δημοκρατίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης. 

Ιστορικό στέλεχος της ΚΝΕ και του ΚΚΕ, ταύτισε τη ζωή του με τους αγώνες του λαού μας. Στα στρατόπεδα συγκέντρωσης της χούντας, στην παρανομία, στα μπουντρούμια της ασφάλειας, στις μάχες της μεταπολίτευσης, έδωσε υπόσταση και νόημα στη μεγάλη προσπάθεια της ελευθερίας και της κοινωνικής απελευθέρωσης. 

Καμιά πολιτική διαφορά δεν μπορεί να μειώσει και δεν μειώνει το σεβασμό μας για τη διαδρομή του και τη θλίψη μας για την απώλειά του. 

Τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια μας στην οικογένεια, τους δικούς του και το ΚΚΕ».

Συλλυπητήρια μήνυμα της Νέας Αριστεράς για τον θάνατο του Σπύρου Χαλβατζή

«Ο Σπύρος Χαλβατζής συνέδεσε τη ζωή του με τους αγώνες του κομμουνιστικού και αριστερού κινήματος. Η πορεία του ήταν ανέκαθεν συνυφασμένη με όλες τις αγωνιστικές εκφάνσεις του λαού μας. 

Ξεκινώντας από τη Νεολαία Λαμπράκη στη δεκαετία του ‘60, διάνυσε την ιστορία με υποδειγματική αξιοπρέπεια και πολιτική σταθερότητα. Δεν τον λύγισαν οι φυλακίσεις ή οι εξορίες επί Χούντας, ενώ στη μετοπολίτευση συνέβαλε τα μέγιστα ώστε η ΚΝΕ να αναδειχθεί σε πρωταγωνιστική δύναμη στο νεολαιίστικο κίνημα. 

Ως κομματικό στέλεχος, εκλεγμένος στην αυτοδιοίκηση και βουλευτής έδωσε τον αγώνα των αντιπαραθέσεων με σεμνότητα και ενάργεια. Αταλάντευτα οργανωμένος στο ΚΚΕ, δεν μετέτρεψε ποτέ τις πολιτικές και ιδεολογίες διάφορες σε εχθροπάθεια. 

Η Νέα Αριστερά αποχαιρετά τον Σπύρο Χαλβατζή με συγκίνηση και εκφράζει τα συλλυπητήρια της στην οικογένεια, τους οικείους, τους συντρόφους, τις συντρόφισσες και τους συνοδοιπόρους του».
 επιμέλεια: Σπύρος Γκανής

© all rights reserved
customized with από: antikry.gr