Ομιλία του Αλέξη Τσίπρα στη συζήτηση μελών και φίλων της ΕΛ.Α.Σ. Ηλιούπολης (30/10/2026)
«Θέλω λοιπόν να σας χαιρετήσω από καρδιάς και να σας προσφωνώ. Γιατί όχι, ΕΛΑΣίτες και ΕΛΑΣίτισσες. Καλώς ήλθατε στην πρώτη μας συνάντηση εδώ στα Νότια προάστια. Θέλω να σας ευχαριστήσω για την παρουσία σας γιατί μας δίνει δύναμη, αλλά ταυτόχρονα βλέποντας την πολυπληθή παρουσία σήμερα σε μια πρώτη συνάντηση που κάνουμε για να συγκροτήσουμε την παρουσία μας στο επίπεδο της γειτονιάς, της πόλης, του Δήμου...», τόνισε στην έναρξη της ομιλίας ο Αλέξης Τσίπρας.
Στην πρώτη εκδήλωση - συζήτηση των μελών και των φίλων της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης στην Ηλιούπολη έδωσε το παρών ο Πρόεδρος της Συμπαράταξης, Αλέξης Τσίπρας. Με την ομιλία του έδωσε το έναυσμα μιας νέας μορφής οργάνωσης της ΕΛ.Α.Σ σε κάθε γειτονιά, σε κάθε πόλη με ανοιχτές διαδικασίες και όχι πίσω από κλειστές πόρτες.
Kλείνουμε πέντε μήνες από την ίδρυσή μας. Έχει ολοκληρωθεί ο πρώτος κύκλος της ιδρυτικής μας πράξης. Τώρα περνάμε στον δεύτερο κύκλο. Στον δεύτερο γύρο. Ποιος είναι ο δεύτερος κύκλος; Είναι αυτός της δημιουργίας οργανώσεων ύπαρξης και παρουσίας της ελιάς παντού. Στις γειτονιές, στους χώρους δουλειάς, στους χώρους διασκέδασης, εκεί όπου οι νέοι άνθρωποι δίνουν τον αγώνα τους για τις σπουδές και την προκοπή τους. Διότι ο πρώτος γύρος είχε το στίγμα της διαδικτυακής παρουσίας μας. Τώρα ήρθε η ώρα να πάμε στην υβριδική διάσταση, δηλαδή στη διαδικτυακή αλλά και στην φυσική παρουσία και να βρεθούμε δίπλα στους πολίτες, εκεί όπου έχουν ανάγκη, εκεί όπου αντιμετωπίζουν τα προβλήματα της καθημερινότητας. Για να τους ακούσουμε. Όχι για να τους καθοδηγήσουμε αφ υψηλού, να τους ακούσουμε και να δουλέψουμε μαζί τους. Να λύσουμε τα προβλήματα, να σταθούμε πλάι τους, εκεί που αγωνιούν, εκεί που αγωνίζονται για να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα της καθημερινότητας και να τους πείσουμε ότι υπάρχει άλλος δρόμος....», τόνισε στην έναρξη της ομιλίας ο Αλέξης Τσίπρας.Ακολουθεί ολόκληρη η ομιλία του προέδρου της ΕΛ.Α.Σ.:
«Θέλω λοιπόν να σας χαιρετήσω από καρδιάς και να σας προσφωνώ. Γιατί όχι, ΕΛΑΣίτες και ΕΛΑΣίτισσες. Καλώς ήλθατε στην πρώτη μας συνάντηση εδώ στα Νότια προάστια. Θέλω να σας ευχαριστήσω για την παρουσία σας γιατί μας δίνει δύναμη, αλλά ταυτόχρονα βλέποντας την πολυπληθή παρουσία σήμερα σε μια πρώτη συνάντηση που κάνουμε για να συγκροτήσουμε την παρουσία μας στο επίπεδο της γειτονιάς, της πόλης, του Δήμου, περνώντας στο δεύτερο στάδιο της οργανωτικής μας συγκρότησης, θέλω να αναρωτηθούμε όλοι πόσο πολύ δικαιωθήκαμε βλέποντας όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας το τελευταίο διάστημα που πήραμε τη δύσκολη αλλά αναγκαία απόφαση, πριν από πέντε μόλις μήνες, να ιδρύσουμε την Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη. Όσο περνάει ο καιρός και βλέπουμε ότι πλέον σχεδόν κάθε οικογένεια, εκτός από τους βολεμένους, σχεδόν κάθε οικογένεια δυσκολεύεται να περάσει το κατώφλι των σούπερ μάρκετ, να ανοίξει το λογαριασμό της ΔΕΗ, να πληρώσει το ενοίκιο. Όσο περνάει ο καιρός και βλέπουμε στη χώρα μας τη διαφθορά να πιάνει ταβάνι και να ξεχειλίζει από παντού. Όσο περνάει ο καιρός και βλέπουμε τις ανισότητες να διευρύνονται, αλλά και το απολίθωμα του φασισμού να βγαίνει από το χρονοντούλαπο της ιστορίας και από το καβούκι τους να βγαίνουν και να μας απειλούν ξανά, τόσο συνειδητοποιούμε πόσο αναγκαία ήταν η συγκρότηση της ΕΛ.Α.Σ πριν από πέντε μήνες. Γιατί αυτό που διακυβεύεται για τη χώρα είναι κάτι πολύ περισσότερο από το αν θα διατηρήσουμε κάποιες σκουριασμένες κομματικές ταμπέλες σε κομματικά γραφεία που χρηματοδοτούνται από τον κρατικό προϋπολογισμό ή αν θα διατηρήσουμε κάποιες θέσεις σε έδρανα της αντιπολίτευσης στη Βουλή. Αυτό που διακυβεύεται είναι αν σε αυτή τη χώρα, τη χώρα που γέννησε την Εθνική Αντίσταση, τη χώρα που γέννησε κινήματα όπως αυτό του 114, του Πολυτεχνείου, αλλά και τη χώρα που κατάφερε να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις δημοκρατικής και προοδευτικής διακυβέρνησης για τον τόπο δύο φορές και το 1981 και το 2015 με την πρώτη φορά Αριστερά.
Αυτό που διακυβεύεται είναι αν θα υπάρχει ισχυρή προοδευτική απάντηση απέναντι στη λαίλαπα του νεοφιλελευθερισμού αλλά και στην αναγέννηση του αυγού του φιδιού της ακροδεξιάς. Και η Ελληνική Αριστερή συμπαράταξη Η ΕΛ.Α.Σ ίσως το χει τ όνομα, θα ναι και τώρα το ανάχωμα και απέναντι στο φασισμό και απέναντι στην αδικία και απέναντι στην ακρίβεια και απέναντι στη διαφθορά. Απέναντι στις πολιτικές που γεννούν τις ανισότητες της Δεξιάς του Κυριάκου Μητσοτάκη, αλλά και απέναντι σ αυτούς που απειλούν να ξαναδημιουργήσουν συνθήκες μίσους και διχασμού στον ελληνικό λαό. Και θέλω να σας πω ότι αυτή είναι μια βαριά ιστορική ευθύνη που αναλαμβάνουμε να είμαστε η απάντηση και η εναλλακτική πρόταση. Γιατί η Ελλάδα χρειάζεται μια ισχυρή προοδευτική παράταξη που να μπορεί να κοιτάει στα μάτια τη Δεξιά και να την νικήσει στις επόμενες εκλογές, όποτε και αν στηθούν οι κάλπες. Γιατί η Ελλάδα χρειάζεται μια εναλλακτική προοδευτικής διακυβέρνησης, όχι μια δύναμη διαχείρισης. Οχι μια δύναμη συνδιαχείρισης, μια ακόμη δύναμη συνδιαχείρισης, αλλά τον αντίπαλο πόλο στη δεξιά, όχι συμπληρωματική δύναμη στην δεξιά αν χρειαστεί δεκανίκι μετά τις επόμενες εκλογές. Και αυτό ακριβώς είναι. Είμαστε όλοι εμείς εδώ, όλοι όσοι συγκροτούμε την Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη. Θέλω, φίλες και φίλοι, σε αυτό το σύντομο χαιρετισμό σήμερα να μην μακρηγορήσω, αλλά να πω δυο λόγια και για τη συγκυρία και για το σχεδιασμό μας το επόμενο διάστημα, όπως σας είπα.
Κλείνουμε πέντε μήνες από την ίδρυσή μας. Έχει ολοκληρωθεί ο πρώτος κύκλος της ιδρυτικής μας πράξης. Τώρα περνάμε στον δεύτερο κύκλο. Στον δεύτερο γύρο. Ποιος είναι ο δεύτερος κύκλος; Είναι αυτός της δημιουργίας οργανώσεων ύπαρξης και παρουσίας της ελιάς παντού. Στις γειτονιές, στους χώρους δουλειάς, στους χώρους διασκέδασης, εκεί όπου οι νέοι άνθρωποι δίνουν τον αγώνα τους για τις σπουδές και την προκοπή τους. Διότι ο πρώτος γύρος είχε το στίγμα της διαδικτυακής παρουσίας μας. Τώρα ήρθε η ώρα να πάμε στην υβριδική διάσταση, δηλαδή στη διαδικτυακή αλλά και στην φυσική παρουσία και να βρεθούμε δίπλα στους πολίτες, εκεί όπου έχουν ανάγκη, εκεί όπου αντιμετωπίζουν τα προβλήματα της καθημερινότητας. Για να τους ακούσουμε. Όχι για να τους καθοδηγήσουμε αφ υψηλού, να τους ακούσουμε και να δουλέψουμε μαζί τους. Να λύσουμε τα προβλήματα, να σταθούμε πλάι τους, εκεί που αγωνιούν, εκεί που αγωνίζονται για να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα της καθημερινότητας και να τους πείσουμε ότι υπάρχει άλλος δρόμος. Υπάρχει εναλλακτικός δρόμος από αυτόν που ζούμε σήμερα, που μας οδηγεί στην οικονομική εξαθλίωση πολλούς και πολλές από εμάς, αλλά και στην ηθική ηθική κατάπτωση και εξαθλίωση. Δεν ακούγομαι. Το ξέρω ότι δεν ακούγομαι, αλλά προσέξτε και αυτό που ίσως είναι σήμερα μειονέκτημα εμείς θα το κάνουμε πλεονέκτημα γιατί δεν με ακούτε. Ξέρετε γιατί δεν με ακούτε; Γιατί εμείς δεν έχουμε την οικονομική δυνατότητα που έχουν όλοι οι άλλοι που έχουν τον κρατικό προϋπολογισμό, να κάνουμε εκδηλώσεις πολύ υψηλού κόστους. Διότι εμείς είμαστε εδώ χάρη στη στήριξη των εθελοντών, των μελών και των φίλων μας και έχουμε μια μικρή μικροφωνική εγκατάσταση, την οποία την πηγαίνουμε από εκδήλωση σε εκδήλωση.
Αλλά ακόμα κι αν δεν ακούτε τα λόγια που εκπέμπει το στόμα μου, σίγουρα ακούτε τη θέρμη της ψυχής. Και η θέρμη της ψυχής είναι ότι πάμε μαζί. Πάμε μαζί για να νικήσουμε. Πάμε μαζί για να συγκροτήσουμε τον αντίπαλο πόλο στη συντηρητική δεξιά παράταξη που μας κυβερνά τα τελευταία 7 χρόνια. Έλεγα όμως ότι δεν είναι μόνο η οικονομική κρίση. Είναι και αυτό που εγώ θα ονόμαζα ηθική κρίση. Είναι η διαφθορά η που ξεχειλίζει από παντού. Και προσέξτε. Η διαφθορά έχει και οικονομικές επιπτώσεις. Διότι κάθε ευρώ που πηγαίνει στις τσέπες αυτών που λεηλατούν τον κόπο και τον ιδρώτα των δημιουργικών ανθρώπων, των έντιμων ανθρώπων αυτού του τόπου. Είναι ένα ευρώ που λείπει απ τα δημόσια σχολεία, απ τα δημόσια νοσοκομεία. Είναι δάσκαλοι και καθηγητές, λιγότεροι στα δημόσια σχολεία, νοσηλευτές και γιατροί, λιγότεροι στα δημόσια νοσοκομεία. Και το λέω αυτό γιατί παντού συναντώ και συναντούμε όλοι μας δυο Ελλάδες. Δυο Ελλάδες κάτω από τον ίδιο ήλιο. Η μία είναι η Ελλάδα του μόχθου, της εντιμότητας, της δημιουργίας, των ανθρώπων που θέλουν να ζήσουν με αξιοπρέπεια από την έντιμη προσπάθειά τους να ζήσουν αυτοί και τα παιδιά τους. Από την άλλη μεριά όμως, υπάρχει και μια άλλη Ελλάδα. Του κυρίου Χασάπη και του κυρίου Φραπέ και του κυρίου Κουδούνα που παίρνουν τις επιδοτήσεις των αγροτών, των κτηνοτρόφων και των αλιέων. Η Ελλάδα του Κυρίου όπως τον είπαμε, του Κυρίου Χωριάτικου που έκλεβε το Ελληνικό δημόσιο κάτω δήθεν από τα μάτια, αλλά και με τις πλάτες θα πω εγώ της κρατικής μηχανής. Ή του κυρίου Μπεκίρη, του εθελοντή στο γραφείο του πρωθυπουργού που δεν έκανε ποτέ πόθεν έσχες.
Υπάρχουν λοιπόν δύο Ελλάδες. Εμείς θέλουμε να εκπροσωπήσουμε την Ελλάδα της δημιουργίας, του μόχθου και της εντιμότητας. Και όταν μας ρωτάνε πού θα βρείτε τα λεφτά για να στηρίξετε τους ανθρώπους του μόχθου και της δημιουργίας, εμείς τους απαντάμε στην εντιμότητα μας θα τα βρούμε. Στην εντιμότητα μας, Θα βρούμε το δημοσιονομικό χώρο για να στηρίξουμε τους ανθρώπους που σήμερα έχουν ανάγκη. Θέλω λοιπόν να σας πω ότι σήμερα και θέλω να σας το μεταφέρω, γιατί είναι μια είδηση που πρόσφατα, πριν από λίγες ώρες βγήκε, ότι η Ελλάδα του αγώνα της αλληλεγγύης είχε μια νίκη σήμερα. Ο κ. Μητσοτάκης μέσω του κ. Πιερρακάκη επιχείρησε μια τροπολογία σε ένα νομοσχέδιο του υπουργείου Οικονομικών, βάσει της οποίας δινόταν η δυνατότητα στα στους ύ ύ στα funds να μπορούν να προχωρούν σε πλειστηριασμούς και εξώσεις χωρίς να υπάρχει δικαστική απόφαση, βάσει του ιδιωτικού συμφωνητικού της σύμβασης που είχαν συνάψει οι δανειολήπτες με τους πιστωτές. Και πήγε να το περάσει νύχτα με μια τροπολογία να μην τον πάρει κανένας χαμπάρι. Για κακή του τύχη όμως σήμερα, σήμερα υπήρξε ένα μεγάλο κύμα αλληλεγγύης σε μια υπόθεση που τυχαία έσκασε σήμερα σε μια υπόθεση αντίστοιχη μ αυτήν που είδαμε στην Ισπανία της Κάρμεν, της συγχωρεμένη πια ηλικιωμένης. Στην Ισπανία που έγινε έξωση, ταλαιπωρήθηκε ένα μεγάλο κύμα και κίνημα αλληλεγγύης, όμως στήριξε το δικαίωμα αυτής της ηλικιωμένης γυναίκας να ζήσει και να πεθάνει στο σπίτι της με αξιοπρέπεια.
Και κάτι αντίστοιχο σήμερα σε μια ηλικιωμένη γυναίκα στη Θεσσαλονίκη και μάλιστα με αναπηρία που προχώρησε η διαδικασία πλειστηριασμού του σπιτιού της και ένα μεγάλο κύμα αλληλεγγύης ξεδιπλώθηκε και φόβισε αυτούς που μας κυβερνούν και μόλις πριν από λίγο αρον αρον απέσυραν το άρθρο 23 που έδινε τη δυνατότητα στους servicers να προχωρούν δίχως δικαστική απόφαση σε πλειστηριασμούς. Αυτό είναι ένα μήνυμα για τη δύναμη που μπορεί να έχει το κίνημα των πολιτών, το κίνημα της αλληλεγγύης. Αλλά ταυτόχρονα είναι και μια προειδοποίηση για όλους εμάς. Έρχεται η προεκλογική περίοδος και φοβούνται το πολιτικό κόστος. Φανταστείτε αυτή η κυβέρνηση με όλα όσα έχουν συμβεί σε αυτή τη χώρα τα επτά αυτά χρόνια, σε λίγους μήνες να πάρει και μία τρίτη τετραετία. Φανταστείτε τι περιμένει τη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία. Γι αυτό θέλω να έχετε στο μυαλό σας ότι ο αγώνας που δίνουμε δεν είναι ένας αγώνας ιδιοτέλειας, είναι ένας αγώνας κοινωνικής προσφοράς. Είναι ένας αγώνας για να στηρίξουμε την κοινωνία και τη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία. Γι αυτό και τον αγώνα μας αυτόν πρέπει να τον διεξαγάγουμε μέσα στην κοινωνία, στο πλάι της κοινωνίας και από την κοινωνία να βγει η δυναμική της νίκης στις επόμενες εκλογές για την Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη. Το δεύτερο που ήθελα να πω στη σημερινή, στο σημερινό σύντομο μου χαιρετισμό, έχει να κάνει με αυτό που αναφέρθηκα εισαγωγικά ότι η ύπαρξή μας έχει και μια ιστορική αναγκαιότητα, πέραν αυτής της αναγκαιότητας για μια ισχυρή προοδευτική παράταξη στον τόπο. Την αναγκαιότητα να υπάρξει ένα ανάχωμα στο φασισμό, στον νεοναζισμό που ξαναβγαίνει δυστυχώς από το καβούκι του σε αυτόν τον τόπο.
Προχθές, μια ιστορική μέρα για τη χώρα μας, ημέρα μνήμης, ημέρα του πάνδημο και παλλαϊκού ΟΧΙ απέναντι σε ποιόν; Απέναντι στον φασισμό, στον ιταλικό φασισμό. Η μέρα που τιμούμε τους αγώνες και το αίμα του ελληνικού λαού στα βουνά της Πίνδου, απέναντι στον φασισμό αλλά και αργότερα της Εθνικής Αντίστασης απέναντι στην Γερμανική κατοχή, την ναζιστική κατοχή. Διάλεξε, πώς το έλεγαν κάποιοι βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας ότι χρειαζόμαστε μια καθωσπρέπει Χρυσή Αυγή, μια σοβαρή Χρυσή Αυγή, διάλεξε ποιος; Ο καταδικασμένος για συμμετοχή και για διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης, όχι κάποιος που μπήκε φυλακή για τις ιδέες του, αλλά ένας εγκληματίας που μπήκε φυλακή γιατί συμμετείχε σε μια εγκληματική οργάνωση που δολοφονούσε, που δολοφόνησε τον Παύλο Φύσσα και τον Σαχζάτ Λουκμάν, που προπηλάκισε, τραμπούκισε, τραυμάτισε δεκάδες πολίτες επειδή είχαν άλλο χρώμα στο δέρμα τους ή άλλες ιδέες. Αυτός λοιπόν ο εγκληματίας φόρεσε κουστούμι, φόρεσε γραβάτα κι έγινε μπούλης εγκληματίας, ο νεοναζί. Γιατί ξέρει ο ναζισμός να καμουφλάρεται. Και πήγε να κάνει εκδήλωση τη μέρα του εορτασμού του ΟΧΙ στον φασισμό στη Θεσσαλονίκη. Το πιο προκλητικό όμως δεν είναι η δική του απόφαση. Το πιο προκλητικό είναι η απόφαση της κυβέρνησης Μητσοτάκη να επιτρέψει σ' αυτόν τον εγκληματία την ημέρα του ΟΧΙ στον φασισμό να κάνει εκδήλωση και να στείλει τα ΜΑΤ έξω από την εκδήλωση προκειμένου να προπηλακίζουν και να χτυπήσουν τους δημοκρατικούς πολίτες που διαδήλωναν ενάντια στον φασισμό. Θέλω λοιπόν να πω εδώ σήμερα από τη συγκέντρωση μας στην Ηλιούπολη.
Να προειδοποιήσω για τις ευθύνες του, τον ίδιο τον πρωθυπουργό. Δεν θα ανεχθούμε μια στάση μεροληπτική της κυβέρνησης απέναντι στους εγκληματίες, στους νεοναζί και στους φασίστες. Δεν θα ανεχθούμε κι έχει μεγάλη ευθύνη να βάζει την Ελληνική Αστυνομία να χτυπάει δημοκρατικούς πολίτες για να προστατεύσει τους φασίστες και τους νεοναζί. Την έκκληση αυτή όμως θέλω να την απευθύνω και στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και στις δημοσκοπικές εταιρείες που έχουν επίσης μερίδιο ευθύνης, διότι κάνουν κανονικοποιεί τη βία της ακροδεξιάς μέσα από την υπερβολική τους προβολή και μέσα από τη δυνατότητα παρουσίασης σε δημόσιο χώρο των εγκληματιών νεοναζί. Κυρίως όμως θέλω να απευθυνθώ Στους απλούς πολίτες, στους καθηγητές και στους δασκάλους στα σχολεία μας. Και να πω μην επιτρέψετε να φωλιάσει στις σχολικές αίθουσες το αυγό του φιδιού. Πολεμήστε το, πολεμήστε το με τα όπλα που έχουμε και ξέρουμε να το πολεμάμε με τη γνώση της ιστορίας, με την κριτική σκέψη, με την αξιοπρέπεια και με την προσπάθεια να εμφυσήσουμε στα νέα παιδιά τα δημοκρατικά ιδεώδη. Κυρίως όμως, απευθυνόμενος σε όλες και σε όλους εσάς, να πω ότι είναι δική μας η ευθύνη. Είναι δική μας η ευθύνη για να θυμηθώ τους στίχους του Φώντα Λαδή: «Τον φασισμό βαθιά, κατάλαβέ τον, δεν θα πεθάνει μόνος, τσάκισε τον.» Εμείς λοιπόν πρέπει να γίνουμε το ανάχωμα απέναντι στο αυγό του φιδιού, απέναντι στον φασισμό και τον νεοναζισμό και να δώσουμε μία υπόσχεση, μία υπόσχεση απέναντι στα παιδιά μας, μία υπόσχεση απέναντι στο μέλλον. Ότι δεν θα αφήσουμε ξανά τις γειτονιές της Αθήνας ή οποιασδήποτε άλλης πόλης έρμαιο στις ομάδες, στις εγκληματικές, στις ομάδες, τα τάγματα εφόδου, όπως έγινε πριν από δεκαπέντε χρόνια.
Το χρωστάμε απέναντι στον Παύλο Φύσσα, στον Λουκμάν, απέναντι στη νέα γενιά, απέναντι στο μέλλον. Φίλες και φίλοι. Θέλω κλείνοντας να σας πω ότι ο αγώνας έχουμε να δώσουμε είναι ένας αγώνας δύσκολος. Το γνωρίζουμε. Αλλά είναι ένας όμορφος αγώνας γιατί αυτό που μας κινεί είναι πολύ όμορφα ιδανικά, το ιδανικό της αλληλεγγύης, της κοινωνικής δικαιοσύνης, της εντιμότητας, της ανιδιοτέλειας. Θα σταθούμε λοιπόν όρθιοι σε αυτόν τον αγώνα και σας καλώ όλες και όλους να γίνετε η Ελλάς στη γειτονιά σας, η Ελλάς στο χώρο δουλειάς σας, η Ελλάς. Γιατί προσέξτε, δεν θέλω και δεν θέλουμε να είμαστε μια δύναμη η οποία βρίσκεται σε κλειστά γραφεία και διαδρόμους, αλλά στους δρόμους, στους αγώνες, εκεί όπου η ανάγκη για μια καλύτερη ζωή μετουσιώνεται σε πάλη και διεκδίκηση. Θέλουμε λοιπόν και πιστεύουμε ότι δίπλα στους πολίτες, μαζί με τους πολίτες, μπορούμε τους επόμενους μήνες να κάνουμε πράξη το όραμα για την πολιτική αλλαγή αλλά και την αναγκαία αλλαγή πολιτικής. Διότι δεν αρκεί απλά η εναλλαγή στη διακυβέρνηση. Αυτό που απαιτείται είναι μια πολιτική ριζοσπαστικών μεταρρυθμίσεων που θα στηρίξουν τη κοινωνία, θα στηρίξουν τους ανθρώπους της δουλειάς, θα δώσουν μια άλλη προοπτική για τον τόπο. Σας καλώ λοιπόν, να δώσουμε μαζί την όμορφη μάχη, ώστε αυτός ο χειμώνας να είναι ο τελευταίος χειμώνας με κυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας Κυριάκου Μητσοτάκη στον τόπο μας. Ως εδώ λοιπόν. Αν το πιστέψουμε κι αγωνιστούμε, θα το κάνουμε πράξη. Να είστε καλά. Σας ευχαριστώ θερμά. Σας ευχαριστώ για την παρουσία σας. Καλή δύναμη, καλούς αγώνες.»









