Αλέξης Τσίπρας / Μισός αιώνας Μεταπολίτευση – Επιτεύγματα και χαμένες ευκαιρίες

     Άρθρο του πρώην Πρωθυπουργού και πρώην προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ που δημοσιεύτηκε στον ιστότοπο του Ινστιτούτου Αλέξη Τσίπρα την 23 Ιουλίου 2024


Μια ψύχραιμη και σφαιρκή αποτίμηση των 50 χρόνων που πέρασαν από την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Ελλάδα, τη Μεταπολίτευση, επιχειρεί ο πρώην πρωθυπουργός και πρώην αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας με εκτενές άρθρο-παρέμβαση, μία μέρα πριν την ιστορική επέτειο.

Στο άρθρο του με τίτλο «Μισός Αιώνας Μεταπολίτευση – Επιτεύγματα και Χαμένες Ευκαιρίες», που ανάρτησε στην ιστοσελίδα του Ινστιτούτου Αλέξης Τσίπρας ξεκαθαρίζει ότι η ανασκόπηση των σημαντικότερων σταθμών της σύγχρονης ιστορίας μας δεν είναι μια απλή παρελθοντολογία, αλλά μια «αναδρομή στο μέλλον». Επίσης κάνει σαφές ότι η οπτική του, σε μια τέτοια αναδρομή δεν είναι ουδέτερη, αλλά διέπεται, θέλοντας και μη, από μια συγκεκριμένη πολιτική και ιδεολογική γωνία.

Ακολουθεί το άρθρο του Αλέξη Τσίπρα 

Μισός αιώνας από τη Μεταπολίτευση, είναι χρόνος ικανός για μια σοβαρή αποτίμηση. Με τη σημείωση εκ των προτέρων, ότι η αναδρομή στο παρελθόν και πολύ περισσότερο η «αναδρομή στο μέλλον», φωτίζονται, συνειδητά ή μη, από συγκεκριμένη πολιτική και ιδεολογική γωνία.

Αναμφίβολα, η Μεταπολίτευση αποτέλεσε μια καθοριστική τομή, στη σύγχρονη ιστορία του τόπου μας. Και σήμερα που κλείνουμε μισό αιώνα, χρόνο ικανό για συμπεράσματα, είναι νομίζω μια καλή αφορμή για συλλογικό προβληματισμό, κριτική και αυτοκριτική, αναδρομή σε όσα πετύχαμε, στα λάθη αλλά και στις ευκαιρίες που χάσαμε.

Το πιο μεγάλο επίτευγμα της Μεταπολίτευσης, είναι κάτι που συνήθως όταν το έχουμε το υποτιμούμε. Το ότι οδήγησε σε μια μακρά περίοδο σταθερότητας, πολιτικής ομαλότητας, ειρηνικής εναλλαγής στην πολιτική εξουσία με την ψήφο του λαού, που ποτέ άλλοτε δεν έζησε η πατρίδα μας από την ίδρυση του ελληνικού κράτους.

Η νομιμοποίηση της πολιτικής δράσης των ηττημένων του εμφυλίου, η κατάργηση των πιστοποιητικών κοινωνικών φρονημάτων και των κάθε είδους διακρίσεων, οι ελεύθερες εκλογές, η κατάργηση του θρόνου, άνοιξαν το δρόμο στην ικανοποίηση του προδικτατορικού λαϊκού αιτήματος για γνήσιο κοινοβουλευτισμό, χωρίς απροσχημάτιστα αντιδημοκρατικές επεμβάσεις. Έστω όχι απόλυτα, αφού προφανώς οι εξωτερικές παρεμβάσεις, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, δεν έλειψαν και είναι ένα ζήτημα αν στο σημερινό κόσμο θα μπορούσαν να λείψουν σε μια χώρα, που όπως η Ελλάδα διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στην γεωπολιτικά εύθραυστη περιοχή μας. Ωστόσο, μπήκε οριστικά τέλος -κι αυτό δεν είναι καθόλου λίγο- στην εξωθεσμική ωμότητα του μετεμφυλιακού συστήματος εξουσίας και των ανακτόρων, που οδήγησε για δεκαετίες σε πολιτικά και ανθρώπινα δράματα.

Και αυτό οφείλουμε να το επισημάνουμε, γιατί αυτή η εξέλιξη δεν ήταν αυτονόητη, ούτε επιφανειακή, αν και είχε στοιχεία συμβιβασμού που δεν ικανοποίησαν τις πιο ριζοσπαστικές αντιδικτατορικές δυνάμεις. Αξίζει όμως η σύγκριση με την αντίστοιχη στιγμή μετάβασης στη Χιλή, όπου η πολιτική αλλαγή έγινε υπό την αιγίδα του δικτατορικού καθεστώτος, χωρίς το στοιχείο της κάθαρσης, με αποτέλεσμα να παραμείνει για πάρα πολλά χρόνια ατελής. Και ο βασικός λόγος, που στην Ελλάδα είχαμε μια μετάβαση ρήξης με το παλιό καθεστώς, είναι το γεγονός ότι η μεταπολίτευση θεμελιώθηκε επάνω στα καταστατικά τραύματα της τραγωδίας της Κύπρου, αλλά και της εξέγερσης και σφαγής του Πολυτεχνείου.

Χωρίς να παραγνωρίζουμε διόλου τον κρίσιμο ρόλο πολιτικών προσώπων και ιδιαίτερα του Κωνσταντίνου Καραμανλή, δηλαδή την αποφασιστική και ευέλικτη πολιτική διαχείριση εκ μέρους τους, που από τα πάνω επέβαλαν μια ουσιαστική πολιτική και πολιτειακή μετάβαση, δεν πρέπει σε καμιά περίπτωση να υποτιμούμε το ρόλο του λαϊκού παράγοντα. Το κλίμα της περιόδου, είναι απολύτως βέβαιο ότι διαμορφώθηκε τόσο από το Πολυτεχνείο, όσο και από την τραγωδία της Κύπρου. Και ήταν ένα κλίμα τόσο εκρηκτικό, που οποιαδήποτε προσπάθεια μετάβασης χωρίς τομές με το δικτατορικό καθεστώς, αλλά και με το μετεμφυλιακό καθεστώς που οδήγησε στη δικτατορία, θα ήταν καταδικασμένη αργά ή γρήγορα να έρθει αντιμέτωπη με τη λαϊκή οργή. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο, που η μεταπολίτευση έφερε μια πλημμυρίδα δημοκρατίας, συμμετοχής και ενεργοποίησης των πολιτών στα κοινά, σε όλα τα επίπεδα. Από τα πολιτικά κόμματα και τις διαδηλώσεις, μέχρι τα συνδικάτα και την πολιτισμική δημιουργία. Το σύνθημα Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία, νομίζω αποδίδει εύστοχα αυτό ακριβώς το κλίμα, που για χρόνια επηρέαζε τις πολιτικές αποφάσεις και εξελίξεις.

Από την άποψη αυτή, είναι αληθές ότι η μεταπολίτευση είχε τη σφραγίδα των ιδεών της ευρύτερης Αριστεράς. Και το ωστικό κύμα τους ήταν αυτό ακριβώς που οδήγησε στο δεύτερο μεγάλο σταθμό, μετά το 1974: Στο 1981.

1981, η μεγάλη αλλαγή

ο 1981 ολοκληρώθηκε το μετέωρο βήμα της μεταπολίτευσης. Οι ηττημένοι του εμφυλίου και μεγάλα τμήματα του πληθυσμού που παρέμεναν αποκλεισμένα από τη πολιτική ζωή, έγιναν ορατά και απέκτησαν δικαιώματα. Αναγνωρίσθηκε η Εθνική Αντίσταση. Θεσμοθετήθηκαν συνδικαλιστικές ελευθερίες. Ανασυγκροτήθηκε το κοινωνικό κράτος. Ιδρύθηκε το ΕΣΥ. Εκσυγχρονίστηκε το οικογενειακό δίκαιο. Καταργήθηκε η έδρα στα πανεπιστήμια. Ενισχύθηκε η δημόσια Παιδεία.

Με την πολιτική αλλαγή του 81, η χώρα είχε μπροστά της μια μεγάλη ευκαιρία, όχι μόνο να αφήσει οριστικά πίσω της το σκοτεινό εμφυλιοπολεμικό παρελθόν, αλλά και να κάνει βήματα στη προοπτική ενός στέρεου και βιώσιμου εκσυγχρονισμού. Ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε την πολιτική ευφυία και την αδιαμφισβήτητη ικανότητα, να εκφράσει το μεγάλο λαϊκό κύμα της αλλαγής, αλλά και την τύχη, να κυβερνά τα πρώτα χρόνια ουσιαστικά δίχως αντίπαλο, και σε μια περίοδο θετικού οικονομικού κύκλου για την Ελλάδα και την Ευρώπη. Γεγονός που του έδινε τη δυνατότητα να συνδυάσει μεγάλες θεσμικές τομές, με σημαντικές πρωτοβουλίες στήριξης της κοινωνικής πλειοψηφίας και αναδιανομής προς όφελος της μεσαίας τάξης και των λαϊκών στρωμάτων.

Και κατάφερε πράγματι μεγάλες θεσμικές τομές. Ενίσχυσε το εισόδημα της μεσαίας τάξης και των – όπως ο ίδιος τους χαρακτήρισε- μη προνομιούχων Ελλήνων. Ενέταξε στην οικονομία και το πολιτικό γίγνεσθαι μεγάλο μέρος Ελλήνων, που ήταν αποκομμένοι, λόγω είτε της ταξικής, είτε της πολιτικής τους καταγωγής. Έδωσε νέα υπόσταση, έκταση και βάθος στο κοινωνικό κράτος. Αλλά αυτό που δεν επιχείρησε και δεν κατάφερε, ήταν να θέσει τις βάσεις για την αλλαγή του παραγωγικού υποδείγματος.

Η χώρα συνέχισε στην πεπατημένη της δεκαετίας του εξήντα, που αργά ή γρήγορα άρχισε να εξαντλείται. Με ατμομηχανή της ανάπτυξής της, την αντιπαροχή και τις κατασκευές. Και με έναν πρωτογενή τομέα, που μετά την ένταξη στην Ε.Ε, άρχισε να εθίζεται στη λογική των αποσυνδεμένων από την παραγωγή ευρωπαϊκών επιδοτήσεων, που ευνόησαν τελικά την παραοικονομία και την καταστροφή παραγωγικών δυνάμεων, αντί να επενδυθούν στην παραγωγική ανασυγκρότηση και ανανέωση της χώρας.

Παρόλα αυτά όμως, όσα συνέβησαν τη δεκαετία του 80 είχαν θετικό πρόσημο, έστω με αστερίσκους. Όσα ακολούθησαν από το 90 και μετά, ήταν αυτά που έθεσαν σε διακινδύνευση τη μεταπολιτευτική συνθήκη της κοινωνικής σταθερότητας. Άνοιξαν το δρόμο σε μια οδυνηρή χρεοκοπία και για πρώτη φορά μετά τον πόλεμο, στο γενικευμένο αίσθημα ότι οι επόμενες γενιές θα ζήσουν χειρότερα από τις προηγούμενες. Ενώ εξέθρεψαν την πολιτική και θεσμική αναξιοπιστία, που αποτελεί χαρακτηριστικό της χώρας και της δημοκρατίας μας μέχρι σήμερα.

Οικονομία, η μεγάλη χαμένη ευκαιρία

Σήμερα, πενήντα χρόνια μετά, μπορούμε χωρίς καμιά αμφιβολία να πούμε, ότι το πιο προβληματικό πεδίο του απολογισμού της μεταπολίτευσης, με βαρύτατες κοινωνικές και πολιτικές επιπτώσεις, είναι αυτό της οικονομίας. Αν κάνουμε μια απλή αναδρομή στα μεγέθη της οικονομικής μας ανάπτυξης, θα δούμε ότι ο μέσος ετήσιος ρυθμός οικονομικής μεγέθυνσης των 50 αυτών χρόνων, δεν ξεπέρασε το 1,3%. Αδύναμος, απογοητευτικός και αθροιστικά πολύ χαμηλότερος από το μεταπολεμικό ρυθμό. Γεγονός που αποδεικνύει, ότι το μεταπολεμικό υπόδειγμα ανάπτυξης εξαντλήθηκε χωρίς να αντικατασταθεί από ένα νέο και βιώσιμο.

Αυτό είχε ως αποτέλεσμα η χώρα να μείνει πίσω από μια σειρά ευρωπαϊκές χώρες, που την αντίστοιχη περίοδο αξιοποίησαν καλύτερα τις ευκαιρίες ανάπτυξης και ευημερίας που τους δόθηκαν. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός, ότι το 1974 το κατά κεφαλήν εισόδημα της Ελλάδας ήταν υψηλότερο, από αυτό της Ισπανίας, της Πορτογαλίας ακόμα και της Ιρλανδίας. Πολύ πριν την κρίση που οδήγησε στην επιτροπεία και τα μνημόνια, ήταν ήδη χαμηλότερο από αυτά της Ισπανίας και της Ιρλανδίας. Σήμερα είναι κατώτερο όχι μόνο από της Πορτογαλίας, αλλά το κατώτερο στην ευρωζώνη. Και ανταγωνιζόμαστε μόνο με χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ.

Ταυτόχρονα, οι χρόνιες παθογένειες του πελατειακού κράτους, της εκτεταμένης διαφθοράς, των αδύναμων θεσμών διογκώθηκαν, και αποτέλεσαν τις κύριες αιτίες για τη μεγαλύτερη οικονομική κρίση σε ευρωπαϊκό έδαφος μετά τον πόλεμο. Με αποτέλεσμα σήμερα η χώρα μας να έχει τη μοναδική οικονομία της Ευρώπης, της οποίας οι πολίτες έχουν χάσει τόσο μεγάλο μέρος της αγοραστικής τους δύναμης από τις αρχές του 21ου αιώνα.

Με την έννοια αυτή, η μεταπολίτευση μπορεί να αντιμετωπιστεί και ως μία μεγάλη χαμένη ευκαιρία. Μπήκαμε στην Ευρώπη, αλλά δε γίναμε Ευρώπη. Η πραγματική σύγκλιση δεν ήρθε ποτέ.

Ποιος ευθύνεται για τη χρεοκοπία;

Πολλοί είπαν ότι οδηγηθήκαμε στη μεγάλη κρίση και τη χρεοκοπία το 2009, εξαιτίας της αποτυχίας της μεταπολίτευσης, των αξιών και της κουλτούρας της.

Θέλησαν να μεταβιβάσουν την ευθύνη από το πολιτικό σύστημα και τις κυβερνήσεις του, στους πολίτες που έμαθαν να διεκδικούν μια καλύτερη ζωή και να έχουν υψηλότερες προσδοκίες. Ήθελαν, είπαν, να ζουν πάνω από τις δυνατότητές τους. Άρα, αν υπάρχει ευθύνη, αυτή είναι συλλογική, γιατί «μαζί τα φάγαμε».

Πρόκειται για μια σκόπιμη και άτεχνη απόπειρα μετάθεσης ευθυνών από το πολιτικό προσωπικό και τα κόμματα που κυβέρνησαν τη χώρα και την οδήγησαν στη χρεοκοπία, στους πολίτες που ψήφισαν και στήριξαν αυτό το πολιτικό προσωπικό κι αυτά τα κόμματα. Οι λαοί έχουν αναμφίβολα ευθύνη για τις επιλογές τους, αλλά τις επιλογές που κάθε φορά «μπαίνουν στο τραπέζι» τις διαμορφώνουν οι πολιτικές δυνάμεις και κυρίως αυτές που βρίσκονται σε θέσεις κυβερνητικής ευθύνης.

Η αλήθεια, λοιπόν, δεν είναι ότι οι αξίες της Μεταπολίτευσης οδήγησαν στη χρεοκοπία. Το αντίθετο: Στη χρεοκοπία οδηγηθήκαμε εξαιτίας της σταδιακής εγκατάλειψης των αξιών της Μεταπολίτευσης. Οι αιτίες της κρίσης έγκεινται στο γεγονός ότι, με ευθύνη κυρίως των δύο κομμάτων που κυβέρνησαν τη χώρα τα 45 από τα 50 αυτά χρόνια και καθ’ όλη τη διάρκεια πριν τη κρίση, οικοδομήθηκε ένα κράτος πελατειακό, πλαδαρό, σε μεγάλο βαθμό διεφθαρμένο και κυρίως αναποτελεσματικό.

Και δεν προδόθηκαν μόνο οι αξίες της Μεταπολίτευσης. Τα δύο κόμματα του μεγάλου και εξόχως ανταγωνιστικού, μέχρι το 2009, δικομματισμού εγκατέλειψαν στην πορεία ακόμη και τις δικές τους ιδεολογικές και πολιτικές αρχές. Έπαψαν να είναι κόμματα με συνεκτική ιδεολογία και σαφείς διαφορές. Στο όνομα του ανταγωνισμού τους για την εξουσία, ήταν σε θέση να υποσχεθούν και να κάνουν οτιδήποτε μπορούσε να προσελκύσει ψηφοφόρους. Το αποτέλεσμα ήταν να αλλοιωθεί η φυσιογνωμία τους και να αποτελέσουν στην ουσία τα δύο πρόσωπα της ίδιας πολιτικής αντίληψης και πρακτικής.

Από το 1990 και μετά, πρώτο το ΠΑΣΟΚ μετατοπίστηκε σταδιακά από τον πυρήνα του σοσιαλδημοκρατικού του αφηγήματος. Αν η καρδιά του σοσιαλδημοκρατικού αφηγήματος βρίσκεται στο περίφημο πρόγραμμα της Ερφούρτης, του Γερμανικού Σοσιαλδημοκρατικού κόμματος, που έθεσε ως στόχο ένα ισχυρό κοινωνικό κράτος πρόνοιας για την εργατική τάξη, με πόρους από την αναδιανομή του εισοδήματος που ένα προοδευτικό φορολογικό σύστημα με αποκλειστικά άμεσους φόρους θα διασφαλίζει, τότε σίγουρα δεν αποτελεί υπερβολή η παραπάνω παραδοχή. Καθώς η χώρα ακόμη και τα χρόνια της επίπλαστης ευημερίας, των μεγαλεπήβολων στόχων, της Ολυμπιάδας και της χρηματιστηριακής ευφορίας, είχε μια οικονομία που στηριζόταν σε πήλινα πόδια, αφού είχε από καιρό πάψει να παράγει αλλά και να εξασφαλίζει επαρκή δημόσια έσοδα.

Από την άλλη και η ΝΔ μετατοπίστηκε αισθητά από την παραδοσιακή συντηρητική της ταυτότητα, που είχε ως χαρακτηριστικό τη χρηστή δημοσιονομική διαχείριση. Αυτό γίνεται φανερό αν αναλογιστούμε ότι ο Κωνσταντίνος Καραμανλής είχε διακριθεί από την επιμονή του στη διατήρηση δημοσιονομικών πλεονασμάτων τη περίοδο 53-63, ώστε μέσω αυτών να έχει δημοσιονομικό χώρο για δημόσιες επενδύσεις, αλλά και αργότερα την περίοδο 74-80, όταν διαχειρίστηκε με σχετική επιτυχία δυο πετρελαϊκές κρίσεις.

Η Αριστερά, την περίοδο του μεγάλου και ανταγωνιστικού δικομματισμού, δεν είχε κυβερνητικές ευθύνες. Θα ήταν άδικο να της αποδοθεί ευθύνη για το πελατειακό κράτος και τη διόγκωσή του. Για τις χιλιάδες των προσλήψεων στις ΔΕΚΟ που γίνονταν μέχρι να θεσμοθετηθεί ο ΑΣΕΠ, με κριτήριο το πράσινο ή το γαλάζιο κομματικό διαβατήριο. Ωστόσο, αν της αναλογεί μια ευθύνη, είναι ότι και αυτή στο λόγο και τις διεκδικήσεις της έδειχνε να παραγνωρίζει εντελώς τους κινδύνους των μακροοικονομικών ανισορροπιών. Και ιδιαίτερα την περίοδο πριν την κρίση φάνηκε να υιοθετεί το λανθασμένο αφήγημα της δήθεν θωρακισμένης οικονομίας.

Η οικονομία τελικά όχι μόνο δεν ήταν θωρακισμένη αλλά ήταν, όπως αποδείχθηκε, εξαιρετικά ευάλωτη. Αυτό αποτυπωνόταν ξεκάθαρα στην επιδείνωση των δίδυμων ελλειμάτων -του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών και του δημοσιονομικού ισοζυγίου, από το 2004 και μετά. Οι εισαγωγές ήταν πολύ μεγαλύτερες από τις εξαγωγές. Και οι δαπάνες μεγαλύτερες από τα έσοδα. Αυτές ήταν οι δύο βασικές αιτίες που οδήγησαν στην οικονομική κρίση.

Την οικονομική κρίση όμως συνόδεψε και η κοινωνική κρίση. Η ραγδαία διεύρυνση των ανισοτήτων και η διάρρηξη του κοινωνικού συμβολαίου της μεταπολίτευσης έγινε προφανώς με εμφατικό τρόπο την περίοδο των μνημονίων. Οι πρώτες ρωγμές ωστόσο στην εξίσωση της ευημερίας, φάνηκαν πολύ νωρίτερα. Με τη σταδιακή μεταβολή του ρόλου του κράτους στην οικονομία. Με τη μεταφορά στις Βρυξέλες της νομισματικής πολιτικής. Με τη σταδιακή συρρίκνωση δαπανών για την Υγεία, την Παιδεία, την κοινωνική ασφάλιση. Με τη μεταβολή της ισορροπίας ανάμεσα στο δημόσιο και το ιδιωτικό. Η δυναμική των αγορών και όχι το κράτος, άρχισε πια να αποτελεί τον καθοριστικό παράγοντα στην εξέλιξη της κοινωνικής ευημερίας. Οι θέσεις εργασίας που προσφέρονταν στους νέους άρχισαν να είναι επισφαλείς και χαμηλότερων απολαβών, σε σύγκριση με τις προηγούμενες περιόδους. Ενώ το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό γνώρισμα της Ελλάδας, η ιδιοκατοίκηση, άρχισε να σχετίζεται περισσότερο με την κληρονομιά παρά με τη δυνατότητα των νέων να αγοράσουν την πρώτη τους κατοικία. Έτσι, για πρώτη φορά, πολύ πριν τη χρεοκοπία, άρχισε να εδραιώνεται η πεποίθηση ότι σπάει η κοινωνική εξίσωση ευημερίας που χαρακτήρισε το πρώτο μισό της μεταπολίτευσης. Και κέρδιζε έδαφος η αίσθηση ότι τα νέα παιδιά θα ζήσουν χειρότερα από τους γονείς τους.

Το κρίσιμο 2015

Στη σύντομη ανασκόπηση της Μεταπολίτευσης, το 2015 έχει προφανώς ιδιαίτερη θέση, διότι αποτέλεσε μια κρίσιμη, χωρίς υπερβολή, οριακή χρονιά για τη χώρα. Ο ΣΥΡΙΖΑ ανέλαβε τη διακυβέρνηση μετά από δύο διαδοχικά και αποτυχημένα προγράμματα διάσωσης, που έδιναν προτεραιότητα στη βίαιη δημοσιονομική προσαρμογή και όχι σε αναγκαίες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. Με τη χώρα να έχει χάσει ως τότε, σε μόλις 4 χρόνια, το ένα τέταρτο του ΑΕΠ της. Με τα δημόσια ταμεία χωρίς αποθέματα όχι μόνο για να αποπληρωθούν οι ληξιπρόθεσμες οφειλές των τόκων και των χρεολυσίων, αλλά ούτε καν οι συντάξεις. Με σοβαρά συμπτώματα ανθρωπιστικής κρίσης σε σημαντικό μέρος του πληθυσμού. Και με την πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας εξαντλημένη από τη λιτότητα και εξαγριωμένη με το πολιτικό σύστημα.

«Δαμόκλειος σπάθη» πάνω από τη χώρα το 2015 δεν ήταν μόνο η πιθανότητα εξόδου της από την ευρωζώνη, αλλά και η πιθανότητα πλήρους κατάρρευσης του τραπεζικού συστήματος και κατ’ επέκταση μια ανεξέλεγκτη χρεοκοπία με ανυπολόγιστες οικονομικές, αλλά και κοινωνικές συνέπειες.

Το πολιτικό σύστημα και τα δύο μέχρι τότε κυβερνητικά κόμματα, που είχαν και την κύρια ευθύνη για τους χειρισμούς που οδήγησαν τη χώρα στη κρίση, την άφησαν τελικά αβοήθητη να πνιγεί από την οικονομική ασφυξία, στα χέρια όμως μιας νέας κυβέρνησης, της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. Κάποιοι μάλιστα, αδιαφορώντας για τις συνέπειες στη χώρα, επένδυσαν στην οικονομική ασφυξία και στη προοπτική της χρεοκοπίας, ευελπιστώντας ότι έτσι θα κλείσει βίαια αλλά και σύντομα η «αριστερή παρένθεση.

Δεν υπάρχει βέβαια αμφιβολία, ότι σε συνθήκες ασφυκτικής πίεσης μέσα κι έξω από τη χώρα, oι «παιδικές ασθένειες» που κουβαλούσε μαζί του ο ΣΥΡΙΖΑ όταν ανέλαβε τη διακυβέρνηση, δεν ήταν ο καλύτερος πολιτικός σύμβουλος. Η πολλές φορές υπερβολική ρητορική, η επιλογή να μπει ο πήχης ψηλά, δίνοντας την εντύπωση μιας περίπου εύκολης λύσης στα σύνθετα προβλήματα που αντιμετώπιζε η χώρα, η εδραία τότε πεποίθηση ότι το δίκιο της Ελλάδας είναι τόσο εξόφθαλμο ώστε δεν μπορεί παρά να επικρατήσει, οδήγησαν σε κινήσεις που αποδείχτηκαν τουλάχιστον αναποτελεσματικές, και σε κάποιο βαθμό παρόξυναν την απροκάλυπτη εχθρότητα της συντηρητικής Ευρώπης για την Ελλάδα και τη νέα της κυβέρνηση. Το μάθημα από το πρώτο εξάμηνο ήταν σκληρό. Οι καλές προθέσεις και η αποφασιστικότητα από μόνες τους δεν αρκούν, οφείλουν να συνοδεύονται από το ρεαλισμό και τη σωστή εκτίμηση του συσχετισμού των δυνάμεων προκειμένου να αποδώσουν.

Το 2015, η Αριστερά μέσω του ΣΥΡΙΖΑ ήρθε για πρώτη φορά στη διακυβέρνηση της χώρας με ένα αφήγημα απελευθερωτικό, λυτρωτικό κατά κάποιο τρόπο, για την έξοδο από την κρίση, που ήταν όμως από κάποιες απόψεις απλοϊκό και έμοιαζε να υποβαθμίζει τις πραγματικές ευθύνες και αιτίες της κρίσης. Ένα αφήγημα που επέρριπτε τις ευθύνες περισσότερο στους Ευρωπαίους εταίρους και λιγότερο στις ελληνικές κυβερνήσεις.

Από την άλλη όμως, ο ΣΥΡΙΖΑ, όσο και αν την πρώτη περίοδο δεν διέθετε εμπειρία στην άσκηση εξουσίας, ενώ στο εσωτερικό του υπήρχαν και δυνάμεις που ανοιχτά ζητούσαν τη ρήξη με την ΕΕ και το ευρώ ή φλέρταραν με τη ρητορική του λαϊκισμού, εν τέλει αποτέλεσε τη διέξοδο για τη διατήρηση της χώρας στα πλαίσια της δημοκρατικής κανονικότητας. Μετέτρεψε σε πολιτικό ρεύμα τη λαϊκή οργή και αγανάκτηση που διαφορετικά θα παρέμεναν «τυφλές» και το πιθανότερο είναι να είχαμε οδηγηθεί στην επέλαση ενός ακραίου κύματος αντιπολιτικής, με τη σφραγίδα του εθνικισμού και του ακροδεξιού αντιευρωπαϊσμού.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, λοιπόν, με όλες τις υπερβολές του εκείνη την εποχή, το πλεόνασμα ενθουσιασμού και το έλλειμα ρεαλισμού, αλλά και με τη γρήγορη και βίαιη ωρίμανσή του, μετέπειτα, υπήρξε το αναγκαίο δημοκρατικό ανάχωμα στο κύμα της ακροδεξιάς και της αντιπολιτικής. Απέτρεψε μια κοινωνική και πολιτική τραγωδία με ανυπολόγιστες συνέπειες. Και στο τέλος της ημέρας, το μεγάλο κατόρθωμά του είναι η έξοδος από την κρίση με την ελληνική κοινωνία όχι μόνο όρθια αλλά και σχεδόν στο σύνολό της πια συνειδητοποιημένη ότι η πιθανότητα μιας άτακτης χρεοκοπίας δεν ήταν ένα κόλπο ή μια μπλόφα, αλλά υπαρκτό εναλλακτικό σχέδιο των πιο συντηρητικών δυνάμεων στην Ευρώπη, που για τους δικούς τους λόγους είχαν ρίξει όλο τους το πολιτικό βάρος στη περίπτωση της Ελλάδας.

Η κορύφωση της κρίσης με το δημοψήφισμα τον Ιούλη του 15 δημιούργησε μια άνευ προηγουμένου δραματοποίηση, που έδωσε όμως τη δυνατότητα σε όλες τις πλευρές να κάνουν ένα βήμα πίσω. Στην ηγεσία της ΕΕ να αναμετρηθεί με τις ηθικές και πολιτικές της ευθύνες από μια πιθανή άτακτη χρεοκοπία χώρας του ευρώ και από την -για πρώτη φορά- αμφισβήτηση στην πράξη της συνοχής της ευρωζώνης. Αυτή η κορύφωση έκανε τελικά εφικτό να αμβλυνθούν οι αντιρρήσεις σειράς χωρών και να τεθεί επιτέλους πάνω στο τραπέζι ένα πρόγραμμα με επαρκή χρηματοδότηση, αρχή μέση και τέλος. Ένα πρόγραμμα που μπορούσε να καλύψει όλες τις χρηματοδοτικές ανάγκες της χώρας, κυρίως όμως ένα πρόγραμμα με ορίζοντα την αναγκαία αναδιάρθρωση του χρέους που ήταν το κλειδί για την επάνοδο της Ελλάδας στις αγορές. Και βεβαίως ένα πρόγραμμα με μία διαφορετική λογική, με ηπιότερη δημοσιονομική προσαρμογή, που έφερνε πρώτα τις μεταρρυθμίσεις και μετά τη προσαρμογή.

Από την άλλη, και για την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ δεν ήταν καθόλου εύκολο να αποδεχτεί πριν τη κορύφωση του δημοψηφίσματος μια πολιτική έστω και ηπιότερης δημοσιονομικής προσαρμογής. Όσο όμως δεν υπήρχε καν στο τραπέζι διάδρομος εξόδου, έστω και δύσκολος, έστω και ανηφορικός, ήταν απολύτως παράλογος ο όποιος συμβιβασμός. Γιατί θα ήταν δίχως αντίκρισμα, δίχως διέξοδο. Αυτό για πρώτη φορά άλλαξε μετά τις δραματικές εξελίξεις του Ιούλη. Με δυο λόγια, αυτό που κάποιοι ονόμασαν υποτιμητικά «κωλοτούμπα», ήταν τελικά ο δύσκολος ελιγμός που απομάκρυνε όμως το καράβι από τα βράχια ή ακριβέστερα, ήταν η σωτηρία της χώρας από την άτακτη χρεοκοπία. Και αν δεν υπήρχαν δυνάμεις στη πλευρά των δανειστών με πολιτικές εμμονές, που επιχείρησαν πολλές φορές να τορπιλίσουν τόσο την προοπτική συμφωνίας, τον Ιούλη του 15, όσο και την επιτυχή υλοποίηση του προγράμματος από το 15 μέχρι το 18, σίγουρα η έξοδος από τη κρίση θα γινόταν με πολύ λιγότερες αναταράξεις και κοινωνικές συνέπειες.

Σε κάθε περίπτωση όμως η καθαρή έξοδος από τα μνημόνια, η επιστροφή στην ανάπτυξη και η βιώσιμη ρύθμιση του χρέους, είναι η μεγάλη επιτυχία της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. Μια επιτυχία που στη θέση της θα ήταν μια τραγωδία χωρίς το συμβιβασμό μετά το δημοψήφισμα. Μια επιτυχία που δεν ήταν καθόλου αυτονόητο ότι θα επιτευχθεί, αν στα τρία χρόνια που ακολούθησαν δεν υπήρχε απόλυτη στοχοπροσήλωση και υψηλό αίσθημα εθνικής ευθύνης. Αν δηλαδή η εθνική ευθύνη δεν υπερτερούσε πάντα, σε όλες τις δύσκολες αποφάσεις, από το φόβο του πολιτικού κόστους. Στάση που αποτυπώθηκε άλλωστε και στο έτερο μεγάλο επίτευγμα της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, στη Συμφωνία των Πρεσπών, με την οποία διευθετήθηκε με αμοιβαία αποδεκτό τρόπο, μια μεγάλη και χρόνια διαφορά με τους βόρειους γείτονές μας. Μια Συμφωνία που με βάση τις εξελίξεις στο Ουκρανικό είναι βέβαιο ότι απέτρεψε ισχυρότατες πιέσεις και δυσμενείς εξελίξεις για τη χώρα μας, πιθανότητα την ίδια την ένταξη των γειτόνων μας στο ΝΑΤΟ με την τότε συνταγματική τους ονομασία, δηλαδή Δημοκρατία της Μακεδονίας. Και που στις μέρες μας, μετά την επικράτηση των ακραίων εθνικιστών στη Βόρεια Μακεδονία, ακόμη και οι εν Ελλάδι επικριτές της, αναγκάζονται να υιοθετήσουν την ορθότητά της, αφού πια διαρκώς επικαλούνται την αναγκαιότητα της εφαρμογής της.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη και η μαύρη κηλίδα της δημοκρατίας

Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ δεν κατάφερε να γευτεί τους καρπούς των προσπαθειών της. Αντίθετα, μόλις αυτοί άρχισαν να ωριμάζουν, μια άλλη κυβέρνηση τους γεύτηκε. Παρά το υψηλό ποσοστό του 32% που διατήρησε στην ήττα της το 2019, δεν αποτέλεσε εξαίρεση στον κανόνα. Όποια κυβέρνηση κερδίζει ένα δύσκολο πόλεμο, συνήθως χάνει τις εκλογές.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη ήταν όχι μόνο η πρώτη μεταμνημονιακή κυβέρνηση, μετά από σχεδόν δέκα χρόνια, αλλά η πρώτη μετά την είσοδο της χώρας στην ΟΝΕ, που όχι μόνο δεν είχε καμία δημοσιονομική δέσμευση, αλλά χάρη στη ρήτρα διαφυγής από το Σύμφωνο Σταθερότητας που επέφερε η πανδημία, είχε τη δυνατότητα να δαπανήσει δίχως περιορισμούς για την αντιμετώπιση της πανδημικής κρίσης. Αλλά και να αντλήσει πόρους από το νεοσύστατο ευρωπαϊκό Ταμείο Ανθεκτικότητας και Ανάπτυξης. Αυτό της έδωσε τη δυνατότητα να δαπανήσει, σύμφωνα με τις δικές της εκτιμήσεις, πάνω από 60 δις ευρώ σε τέσσερα χρόνια. Η αντίθεση λοιπόν ανάμεσα στη κυβέρνηση της ΝΔ και αυτή του ΣΥΡΙΖΑ ήταν κάτι παραπάνω από προφανής. Η μια είχε την υποχρέωση να μαζέψει 40 δις για να βγει η χώρα από την κρίση χρέους και άλλη είχε τη δυνατότητα να μοιράσει πάνω από 60 δις σε αντίστοιχο χρονικό διάστημα.

Η οικονομία μετά την πανδημία πέρασε εκ νέου σε περίοδο ανάπτυξης και μάλιστα υψηλότερης από το μέσο όρο των χωρών της ευρωζώνης, αλλά σε συνθήκες ωστόσο πολύ υψηλού πληθωρισμού και συρρίκνωσης της αγοραστικής δύναμης και του πραγματικού μέσου μισθού. Την ίδια στιγμή οι γνωστές μακροοικονομικές ανισορροπίες που μας οδήγησαν στη κρίση, έκαναν εκ νέου την εμφάνισή τους. Πρώτον, το έλλειμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών. Δεύτερον, το επενδυτικό κενό, αφού οι επενδύσεις υπολείπονται εμφανώς του μέσου όρου των χωρών της ευρωζώνης, ενώ είναι μειωμένες ως ποσοστό του ΑΕΠ σχεδόν στο μισό από ότι πριν την κρίση. Ανισορροπίες που καταδεικνύουν ότι το παραγωγικό υπόδειγμα της ελληνικής οικονομίας εξακολουθεί να παρουσιάζει σημαντικές διαρθρωτικές ανεπάρκειες.

Ωστόσο ο μεγάλος ασθενής τη περίοδο της διακυβέρνησης Μητσοτάκη δεν είναι η οικονομία αλλά η θεσμική λειτουργία της Δημοκρατίας. Ασφυκτικός έλεγχος των Μέσων Ενημέρωσης με διάφορους τρόπους, από τους οποίους ο εντιμότερος η κατά το δοκούν χρηματοδότησή τους με κρατικό χρήμα και με μοναδικό κριτήριο τη στάση τους απέναντι στην κυβέρνηση. Υποβάθμιση του ρόλου και χειραγώγηση των Ανεξάρτητων Αρχών. Ανεξέλεγκτη διαφθορά. Πάρτι δισεκατομμυρίων με απευθείας αναθέσεις και κλειστούς διαγωνισμούς. Και μια Δικαιοσύνη που ατροφεί και ασθμαίνει, με τη χώρα μας να είναι τελευταία στην αποτελεσματικότητα του δικαστικού συστήματος σε όλη την Ευρωζώνη.

Σύμφωνα με έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου, κατά τη διετία 21-22 ο συνολικός προϋπολογισμός των συμβάσεων δια απευθείας ανάθεσης άγγιξε τα 4,5 δισεκατομμύρια ευρώ, λίγο περισσότερο δηλαδή από το 2% του ΑΕΠ. Σύμφωνα με την ετήσια έκθεση των Ρεπόρτερ Χωρίς Σύνορα (RSF) για το 2022, σε συνολικά 180 χώρες, η χώρα που αναφέρεται διεθνώς ως η γενέτειρα της δημοκρατίας έπεσε κάθετα, μέσα σε έναν μόλις χρόνο, από την 70ή στην 107η θέση. Παρακολουθήσεις δημοσιογράφων, αδιαφανής κατανομή δημόσιου χρήματος, καταχρηστικές αγωγές SLAPP, μαρτυρίες δημοσιογράφων για τη συστηματική λογοκρισία αλλά και την αυτολογοκρισία και, φυσικά, η ανεξιχνίαστη δολοφονία του αστυνομικού ρεπόρτερ Γιώργου Καραϊβάζ, οδήγησαν τη χώρα μας σε επονείδιστη θέση.

Την ίδια στιγμή ένα πρωτοφανές σε έκταση σκάνδαλο παράνομων παρακολουθήσεων τηλεφωνικών συνδιαλέξεων με πρωταγωνιστή τον ανιψιό του πρωθυπουργού και προσωπάρχη του Μεγάρου Μαξίμου, έφερε για πρώτη φορά μετά τη μεταπολίτευση στα όριά της τη θεσμική υπόσταση της Γ’ ελληνικής Δημοκρατίας. Το μισό πολιτικό σύστημα, υπουργοί, δημοσιογράφοι, πολιτικοί αρχηγοί οικονομικοί παράγοντες και η ηγεσία των Ενόπλων δυνάμεων υπό παρακολούθηση από το επιτελείο του πρωθυπουργού.

Η χώρα μας καταδικάστηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για παραβιάσεις στο Κράτος Δικαίου και την ελευθερία του Τύπου. Το χειρότερο όμως είναι ότι στην Ελλάδα «δεν άνοιξε μύτη». Όλα συνεχίζονται κανονικά. Δύο χρόνια μετά, καμία ευθύνη, καμία ποινική δίωξη δεν ασκήθηκε από τη Δικαιοσύνη. Η μόνη της ισχυρή παρέμβαση ήταν αυτή απέναντι στην, από το Σύνταγμα αρμόδια, ανεξάρτητη αρχή, την ΑΔΑΕ, και τον έντιμο λειτουργό και επικεφαλής της, προκειμένου να μην ολοκληρώσει το έργο της και να μην αποκαλύψει τα πειστήρια του εγκλήματος. Καμία ένσταση δε, δεν εγέρθηκε και από τη πλειοψηφία των παρακολουθούμενων. Επιβλήθηκε η «κανονικότητα» της σιωπής και της συγκάλυψης. Με τους παρακολουθούμενους υπουργούς και οικονομικούς παράγοντες να συνεχίζουν με λιγότερη αξιοπρέπεια μεν, αλλά με το ίδιο σθένος, να υπηρετούν τη κυβέρνηση Μητσοτάκη. Η οποία στα ερωτήματα και τις ενστάσεις που διατυπώνονταν, όποτε απαντούσε αρκούνταν στην αλαζονική επισήμανση ότι το θέμα έληξε οριστικά με την ευρεία νίκη της στις εθνικές εκλογές του 23.

Οι υποκλοπές όμως παραμένουν ένα σκάνδαλο που ντροπιάζει τη χώρα διεθνώς. Ένας μεγάλος λεκές στο επίσημο φόρεμα της εορτάζουσας φέτος Δημοκρατίας μας. Γιορτάζουμε τα 50 χρόνια με αδρανοποιημένο κοινοβουλευτικό έλεγχο, ελλιπή δημοσιογραφικό έλεγχο, λυμφατική και απειλούμενη λειτουργία των Ανεξάρτητων Αρχών και Δικαιοσύνη που συχνά αναζητείται μάταια. Η τραγωδία των Τεμπών και όσα ακολούθησαν μέχρι σήμερα βεβαιώνουν με τον πιο δραματικό τρόπο του λόγου το ασφαλές. Η Δημοκρατία μας στα χέρια της κυβέρνησης Μητσοτάκη, πάσχει.

Μπορεί να μην έχουμε φτάσει ακόμη στο σημείο να την αποκαλούμε καχεκτική, όρο που χρησιμοποίησε ο Ηλίας Νικολακόπουλος για να περιγράψει την περίοδο του 50 και του 60, μπορούμε ωστόσο με βεβαιότητα να ισχυριστούμε ότι η Δημοκρατία μας πάσχει από φαινόμενα εκφυλιστικά.

Η πρωτοφανής αποχή στις πρόσφατες ευρωπαϊκές εκλογές που άγγιξε το 60%, ήρθε να επιβεβαιώσει τους παραπάνω φόβους. Οι πολίτες γυρίζουν τη πλάτη στο σύνολο του πολιτικού συστήματος. Το έλλειμα αξιοπιστίας μεταφράζεται σε έλλειμα εμπιστοσύνης και συμμετοχής. Οι προσδοκίες χαμηλότερες από ποτέ και η απογοήτευση υψηλότερη από ποτέ, σε ένα σύστημα που για πρώτη φορά στα πενήντα χρόνια έχει πάψει να ισορροπεί, καθώς ο κατακερματισμός των προοδευτικών δυνάμεων στην αντιπολίτευση αφήνει την κυβέρνηση ουσιαστικά δίχως αντιπολιτευτικό πόλο. Από την πλημμυρίδα συμμετοχής στα κοινά και στις εκλογικές διαδικασίες της αρχής της μεταπολίτευσης, την υπερπολιτικοποίηση και τον πολωμένο δικομματισμό, φτάσαμε σήμερα στην αδιαφορία, την αποχή και σε ένα ανισόρροπο σύστημα ενός κόμματος εξουσίας, δίχως ισχυρή αντιπολίτευση.

Βιώνουμε την εποχή μιας κουρασμένης και με έλλειμα ισορροπίας, μιας Πάσχουσας Δημοκρατίας. Και η υψηλή αποχή, οι χαμηλές προσδοκίες, το έλλειμα εμπιστοσύνης η απουσία θεσμικών αντίβαρων στον έλεγχο της εξουσίας, αποτελούν εν τέλει σοβαρή δημοκρατική υποχώρηση. Και αυτή η υποχώρηση εγκυμονεί ένα ακόμη πιο σοβαρό κίνδυνο για τη χώρα και για την κοινωνία μας. Το χώρο που εγκαταλείπει η Δημοκρατία να τον καταλάβει το βίαιο, αντιδραστικό, κύμα της εθνικιστικής, ρατσιστικής, ομοφοβικής, φασιστικής, άκρας Δεξιάς. Τα σημάδια είναι ήδη ορατά και η διαχείριση αυτού του κινδύνου με όρους μικροκομματικής αβλεψίας και εκμετάλλευσης από το κυρίαρχο κεντροδεξιό κόμμα της ΝΔ, αδυνατίζει περαιτέρω τις δημοκρατικές άμυνες. Η διαμόρφωση ισχυρού πόλου στα δεξιά της ΝΔ δεν «κανονικοποιεί» μόνο τον ακροδεξιό πολιτικό λόγο, αλλά οδηγεί και την ίδια τη ΝΔ να τον υιοθετεί, υπό το φόβο των εκλογικών απωλειών. Και την ίδια στιγμή η απαξίωση της πολιτικής και των πολιτικών, οι επιδείξεις βίας ακροδεξιών ταγμάτων εφόδου, ο εκτεταμένος «κανονικός ρατσισμός» και οι αγριότητες εναντίον μεταναστών, αλλά και ατόμων της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας, δεν είναι καλοί οιωνοί. Η δημοκρατική πλειοψηφία, ανεξαρτήτως κομματικής ένταξης, δεν μπορεί να μη λαμβάνει υπόψη αυτόν τον κίνδυνο. Οι εξελίξεις στην Ευρώπη μας προειδοποιούν με δραματικό τρόπο. Η δημοκρατική πλειοψηφία, ανεξαρτήτως κομματικής ένταξης, τα κόμματα πρωτίστως της δημοκρατικής αντιπολίτευσης, οι κοινωνικές συλλογικότητες, θα πρέπει να εντάξουν την αντιμετώπισή του στις πρωτοβουλίες και τη δράση τους. Πριν είναι αργά.

Αντί επιλόγου

Το συμπέρασμα από τη σύντομη αυτή ανάλυση είναι ότι, 50 χρόνια μετά τη Μεταπολίτευση, η χώρα αναμφίβολα κέρδισε μια μακρά περίοδο σταθερότητας. Έχασε όμως την ευκαιρία μια βιώσιμης οικονομικής ανάπτυξης. Την ευκαιρία οικοδόμησης ενός βιώσιμου παραγωγικού υποδείγματος. Και σήμερα δείχνει να χάνει και την ποιότητα της δημοκρατικής λειτουργίας, που διαβρώνεται από έντονα εκφυλιστικά φαινόμενα. Και απειλείται από τη διόγκωση ενός ανεξέλεγκτου κύματος αντιπολιτικής.

Η μεγάλη οικονομική κρίση της προηγούμενης δεκαετίας αποτελεί παρελθόν, αλλά η οικονομία παραμένει πολυτραυματισμένη. Η απόσταση από την υπόλοιπη Ευρώπη έχει διευρυνθεί δραματικά. Τόσο σε ότι αφορά το κατά κεφαλήν εισόδημα, όσο όμως και σε ότι αφορά τη ποιότητα της Δημοκρατίας, τη λειτουργία των δημοκρατικών θεσμών, της Δικαιοσύνης, του Κράτους Δικαίου.

Μια από της σημαντικότερες στιγμές της μεταπολίτευσης, η ένταξη στην Ενωμένη Ευρώπη, παραμένει μετέωρη: Είμαστε στην Ευρώπη, αλλά απομακρυνόμαστε από το σκληρό της πυρήνα. Μείναμε, αλλά δεν γίναμε Ευρώπη.

Πεποίθηση μου είναι πως ο στόχος της πραγματικής σύγκλισης, τόσο στην οικονομία και το κατά κεφαλήν εισόδημα, όσο και στο ευρωπαϊκό κεκτημένο της ευνομούμενης θεσμικής λειτουργίας, με ισχυρά θεσμικά αντίβαρα στην εκάστοτε κυβερνητική πλειοψηφία, αποτελούν τα βασικότερα προτάγματα της επόμενης δεκαετίας. Τον νέο συλλογικό, εθνικό μας στόχο.

Η επίτευξη αυτού του στόχου όμως, προϋποθέτει την ανάκτηση της ισορροπίας του πολιτικού συστήματος, την ανάκτηση των προσδοκιών των πολιτών, την απόκρουση του ακροδεξιού λαϊκισμού, και κυρίως την ανάκτηση της πίστης και της ελπίδας ότι συλλογικά μπορούμε να διεκδικήσουμε ένα καλύτερο αύριο για τη χώρα και κυρίως για τις επόμενες γενιές που θα ζήσουν σε αυτήν.
πηγή: intsipras.gr 

Σκηνικό έντασης στήνει η Άγκυρα στέλνοντας 5 πολεμικά πλοία στην Κάσο όπου γίνονται έρευνες (vid)

     Σκηνικό έντασης στήνει η Άγκυρα στέλνοντας πέντε πολεμικά πλοία το τελευταίο 24ωρο έξω από την Κάσο όπου διεξάγονται έρευνες ιταλικού πλοίου για τη μελλοντική εγκατάσταση υποβρυχίων καλωδίων του έργου της ηλεκτρικής διασύνδεσης Κρήτης – Κύπρου.


Με πρόσχημα την παραβίαση της τουρκικής υφαλοκρηπίδας, η Αγκυρα ανέπτυξε τα τελευταία 24ωρα έως και πέντε πολεμικά πλοία σε περιοχή η οποία βρίσκεται μόλις έξω από τα όρια της αιγιαλίτιδας ζώνης μεταξύ Κάσου και Καρπάθου, όπου πλέει τις τελευταίες ημέρες το υπό ιταλική σημαία πλοίο «Ievoli Relume», με σκοπό έρευνες για τη μελλοντική εγκατάσταση υποβρυχίων καλωδίων του έργου της ηλεκτρικής διασύνδεσης Κρήτης – Κύπρου (Great Sea Interconnector-GSI).

Σκηνικό έντασης στήνει η Άγκυρα στέλνοντας πέντε πολεμικά πλοία το τελευταίο 24ωρο έξω από την Κάσο όπου διεξάγονται έρευνες ιταλικού πλοίου για τη μελλοντική εγκατάσταση υποβρυχίων καλωδίων του έργου της ηλεκτρικής διασύνδεσης Κρήτης – Κύπρου.

Σκηνικό έντασης στήνει η Άγκυρα στέλνοντας πέντε πολεμικά πλοία το τελευταίο 24ωρο έξω από την Κάσο όπου διεξάγονται έρευνες ιταλικού πλοίου για τη μελλοντική εγκατάσταση υποβρυχίων καλωδίων του έργου της ηλεκτρικής διασύνδεσης Κρήτης – Κύπρου.

Συγκεκριμένα, το ιταλικό ερευνητικό σκάφος πλέει λίγο έξω από τα ελληνικά χωρικά ύδατα τις τελευταίες ημέρες ένα και χαρτογραφεί την περιοχή ώστε μελλοντικά να ποντίσει καλώδια για την ηλεκτρική διασύνδεση.


Πέντε πολεμικά σκάφη έστειλε η Άγκυρα - Πώς απάντησε η Αθήνα

Οι έρευνες γίνονταν σε ελληνικά χωρικά ύδατα και μόνο σε ένα σημείο, σε ένα στενό ανάμεσα στην Κάρπαθο και την Κάσο γίνονταν σε διεθνή ύδατα. Τότε, η Τουρκία άρχισε να στέλνει από το πρωί της Δευτέρας, πολεμικά σκάφη. Στην αρχή έστειλε τρία και χτες το απόγευμα, ενίσχυσε την τουρκική παρουσία με άλλα δύο.

Διπλωματική προσπάθεια να μην κλιμακωθεί η ένταση

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της Έφης Κουτσοκώστα στο OPEN, σε διπλωματικό επίπεδο γίνονται προσπάθειες να μην κλιμακωθεί η ένταση και το ιταλικό σκάφος να ολοκληρώσει τις έρευνες μέχρι αύριο, Τετάρτη που λήγει και η Navtex.

Σημειώνεται πως είχαν προηγηθεί τις προηγούμενες ημέρες και Navtex από τον υδρογραφικό σταθμό του Ηρακλείου για αυτές τις έρευνες στην συγκεκριμένη περιοχή, αλλά η Τουρκία είχε βγάλει δική της Navtex με την οποία προειδοποιούσε πως οι έρευνες γίνονται σε τουρκική υφαλοκρηπίδα, επικαλούμενη μάλιστα επιστολή που είχε στείλει η Άγκυρα το 2020 στον ΟΗΕ και μονομερώς κήρυττε τα εξωτερικά σύνορα της ΑΟΖ της αυθαίρετα και μονομερώς.

Κληθείς να σχολιάσει το περιστατικό ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης περιορίστηκε να πει πως «η ελληνική κυβέρνηση επιδιώκει φυσικά τον διάλογο, αλλά θέματα κυριαρχικών δικαιωμάτων δεν μπαίνουν σε αυτόν».

Ανακοινώθηκε συμφωνία παλαιστινιακών οργανώσεων για μεταπολεμική «κυβέρνηση εθνικής συμφιλίωσης»

     Η υπογραφή της συμφωνίας, που αφορά την διακυβέρνηση μετά τον πόλεμο, ολοκλήρωσε τον τριήμερο διάλογο ανάμεσα στις 14 παλαιστινιακές οργανώσεις, σε μια συνάντηση που έγινε με τη μεσολάβηση της Κίνας, στο Πεκίνο.


Παλαιστινιακές οργανώσεις, ανάμεσά τους η Χαμάς και η Φατάχ, ανακοινώθηκε πως υπέγραψαν σήμερα συμφωνία που, μεταξύ άλλων, προβλέπει τον σχηματισμό «κυβέρνηση εθνικής συμφιλίωσης» για την κατεχόμενη Δυτική Όχθη και τη Γάζα.

Η υπογραφή της συμφωνίας, που αφορά την διακυβέρνηση μετά τον πόλεμο, ολοκλήρωσε τον τριήμερο διάλογο ανάμεσα στις 14 παλαιστινιακές οργανώσεις, σε μια συνάντηση που έγινε με τη μεσολάβηση της Κίνας, στο Πεκίνο.

Η συμφωνία θέτει τις βάσεις για μια «προσωρινή κυβέρνηση εθνικής συμφιλίωσης» που θα κυβερνήσει τη μεταπολεμική Γάζα, δήλωσε ο Κινέζος υπουργός Εξωτερικών, Γουάνγκ Γι.

Η Χαμάς κυβερνάει στη Γάζα, ενώ η Παλαιστινιακή Αρχή υπό την ηγεσία της Φατάχ διοικεί εν μέρει την κατεχόμενη Δυτική Όχθη.

ΕΝΔΙΣΥ: Επιστολή στον Πρωθυπουργό, την υπουργό Εργασίας και τα Κοινοβουλευτικά κόμματα για τις Συντάξεις Χηρείας

     Επιστολή για το θέμα των περικοπών στις συντάξεις χηρείας απέστειλε το Ενιαίο Δίκτυο Συνταξιούχων (ΕΝΔΙΣΥ) προς τον Πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη, την υπουργό Εργασία και όλους επικεφαλής των κοινοβουλευτικών κομμάτων. Το Δίκτυο ζητεί μέσω της επιστολής του να μην εφαρμοστεί το μέτρο των νέων περικοπών στις συντάξεις χηρείας, όπως προτίθεται να εφαρμόσει η κυβέρνηση.


Επιστολή προς τον Πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη, απέστειλε το Ενιαίο Δίκτυο Συνταξιούχων
(ΕΝΔΙΣΥ)
, ζητώντας να μην εφαρμοστεί το μέτρο των νέων περικοπών στις συντάξεις χηρείας, όπως προτίθεται να εφαρμόσει η Κυβέρνηση. Το ΕΝΔΙΣΥ επισήμανε ότι οι συνταξιούχοι χηρείας αποτελούν μια πολύ ευαίσθητη κατηγορία πολιτών και η Πολιτεία πρέπει να σεβαστεί τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν για να επιβιώσουν. Δυσκολίες που διογκώνονται ακόμα περισσότερο, σε μια περίοδο ατελείωτης ακρίβειας, όπως αυτή που βιώνει η χώρα τα τελευταία τρία έτη!

Το Δίκτυο επανέλαβε την πρότασή του για να διατηρούνται εφεξής όλες οι συντάξεις χηρείας στο 70% της αρχικής, χωρίς περαιτέρω περικοπή κατά το ήμισυ, όπως ορίζει νόμος του 2020. Αυτό όμως σημαίνει ότι η Κυβέρνηση πρέπει να προωθήσει νέα διάταξη νόμου που θα διορθώνει το λάθος του παρελθόντος. Άρα πρέπει να επιστραφούν ποσά σε χιλιάδες δικαιούχους, που υπέστησαν περικοπές κατά την τελευταία τριετία. Το δημοσιονομικό κόστος είναι πολύ μικρό και δεν αξίζει για να οδηγήσει την Κυβέρνηση σε ένα ακόμα σκληρό μέτρο σε βάρος αυτής της τόσο ειδικής κατηγορίας, συνταξιούχων.

Το ΕΝΔΙΣΥ τονίζει προς όλες τις κατευθύνσεις, ότι είναι άδικο το μέτρο της περαιτέρω μείωσης των συντάξεων χηρείας. Γι’ αυτό η Κυβέρνηση πρέπει να το επανεξετάσει και να μην προχωρήσει στην εφαρμογή παλαιότερων διατάξεων. Σε αντίθετη περίπτωση, κινδυνεύουν χιλιάδες συνταξιούχοι που προέρχονται από τον ιδιωτικό τομέα, να υποστούν δραματικές περικοπές στη σύνταξη χηρείας που λαμβάνουν. Επιπρόσθετα, θα κληθούν να επιστρέψουν πίσω στον e-ΕΦΚΑ, σημαντικά ποσά, ως αχρεωστήτως καταβληθέντα. Άρα, η επιβάρυνση από αυτό το σκληρό μέτρο σε βάρος αυτών των συνταξιούχων, θα είναι διπλή.

Επιτέλους, ας σταματήσει η Κυβέρνηση να επιτίθεται με λύσσα στους συνταξιούχους. Ας φροντίσει να βελτιώσει την καθημερινότητά τους και όχι να κάνει ακόμα δυσκολότερη την επιβίωσή τους.

Το ΕΝΔΙΣΥ, με αφορμή την επιστολή προς τον Πρωθυπουργό, καλεί όλα τα κόμματα της Αντιπολίτευσης, να τοποθετηθούν επίσημα, επί αυτού του τόσο σημαντικού θέματος. Η προστασία των συντάξεων χηρείας, είναι ζήτημα που πρέπει να αντιμετωπιστεί με την ανάλογη κοινωνική ευαισθησία.


Ακολουθεί η επιστολή του ΕΝΔΙΣΥ για τις Συντάξεις Χηρείας 

Αλεξάνταρ Βούτσιτς: «Η Δύση προετοιμάζεται για άμεση στρατιωτική σύγκρουση με τη Ρωσία»

     «Δεν είναι έτοιμοι τώρα, αλλά νομίζω ότι σύντομα θα είναι έτοιμοι», δήλωσε ο Σέρβος Πρόεδρος Αλεξάνταρ Βούτσιτς στο τηλεοπτικό κανάλι Pink.



ΒΕΛΙΓΡΑΔΙ, 22 Ιουλίου. /TASS/. Οι δυτικές χώρες βρίσκονται επί του παρόντος σε ενεργές προετοιμασίες για την είσοδο σε άμεση σύγκρουση με τη Ρωσία, πιστεύει ο πρόεδρος της Σερβίας Αλεξάνταρ Βούτσιτς.

«Η Δύση θα ήθελε να διεξάγει πόλεμο από απόσταση, μέσω κάποιου άλλου, επενδύοντας χρήματα και ούτω καθεξής, αλλά αυτή τη στιγμή δεν είναι έτοιμη [για μια άμεση σύγκρουση με τη Ρωσία]. Θα είναι έτοιμες; Δεν είναι έτοιμοι τώρα, αλλά νομίζω ότι θα είναι έτοιμοι για μια σύγκρουση με τη Ρωσική Ομοσπονδία και προετοιμάζονται πολύ πιο γρήγορα από ό,τι θα ήθελαν να δουν κάποιοι, από κάθε άποψη ξέρουμε ότι από τις στρατιωτικές προετοιμασίες «και θέλω να σας πω, ετοιμάζονται για στρατιωτική σύγκρουση», είπε ο Βούτσιτς στο τηλεοπτικό κανάλι Pink.

Νωρίτερα, ο Σέρβος πρόεδρος τόνισε ότι «η Δύση, όσο δεν πεθαίνουν άνθρωποι από τη Δύση, ή πεθαίνουν μόνο εθελοντές, δεν νοιάζεται πόσοι Ουκρανοί θα πεθάνουν». Αυτό, σύμφωνα με τον Σέρβο ηγέτη, οφείλεται στο ότι «η Ρωσία έχει πολύ πετρέλαιο, φυσικό αέριο, φωσφορικά άλατα, χρυσό και ασήμι και όλα όσα χρειάζονται». Ανέφερε επίσης ιδέες που προέρχονται από τις Σκανδιναβικές χώρες ότι «η Ρωσία δεν αξίζει να έχει τέτοιο έδαφος, γιατί είναι η επαρχία όλης της ανθρωπότητας».

Η λίρα, το ευρώ και ο χρυσός ανεβαίνουν καθώς το δολάριο ΗΠΑ αποδυναμώνεται λόγω των προσδοκιών για μείωση των επιτοκίων της Fed

     Τόσο το ευρώ όσο και η βρετανική λίρα σημείωσαν περαιτέρω άνοδο έναντι του δολαρίου ΗΠΑ, ενώ οι τιμές του χρυσού σημείωσαν νέο υψηλό πριν υποχωρήσουν την Τετάρτη.


Τις τελευταίες εβδομάδες έχουν διαμορφωθεί σημαντικές τάσεις στις αγορές συναλλάγματος λόγω της πτώσης του δολαρίου ΗΠΑ, που συχνά αναφέρεται ως "βασιλιάς δολάριο". Το ευρώ ενισχύθηκε έναντι του δολαρίου ΗΠΑ σε επίπεδα άνω του 1,09, τα υψηλότερα από τις 10 Μαρτίου, ενώ η λίρα εκτινάχθηκε πάνω από το 1,30 έναντι του δολαρίου για πρώτη φορά από τον Ιούλιο του 2023.

Εν τω μεταξύ, τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης για τον χρυσό έφθασαν σε νέο υψηλό στα 2.488 δολάρια ανά ουγγιά, προτού σημειώσουν ελαφρά υποχώρηση την Τετάρτη. Ο δείκτης δολαρίου ΗΠΑ, ένα μέτρο της αξίας του δολαρίου έναντι ξένων νομισμάτων, υποχώρησε κάτω από το 104, το χαμηλότερο επίπεδο από τις 21 Μαρτίου.

Η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ (Fed), η κορυφαία κεντρική τράπεζα, αναμένεται να δρομολογήσει την πρώτη μείωση των επιτοκίων της μετά την πανδημία του 2020, μετά τα ασθενέστερα του αναμενόμενου στοιχεία για τον πληθωρισμό στις ΗΠΑ που ανακοινώθηκαν την περασμένη εβδομάδα. Οι επενδυτές θα παρακολουθούν επίσης στενά την απόφαση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) για τα επιτόκια που έχει προγραμματιστεί για την Παρασκευή αυτής της εβδομάδας.

Το ευρώ και η λίρα ενδέχεται να αντιμετωπίσουν περαιτέρω ανοδικές πιέσεις

Το ευρώ απέκρουσε την πολιτική νευρικότητα από τις γαλλικές εκλογές, με την ισοτιμία του έναντι του δολαρίου ΗΠΑ να αυξάνεται περισσότερο από 2% τις τελευταίες τέσσερις εβδομάδες. Η επικείμενη απόφαση της ΕΚΤ για τα επιτόκια θα μπορούσε να συνεχίσει να ασκεί ανοδικές πιέσεις στο νόμισμα, καθώς οι αγορές αναμένουν ότι η τράπεζα θα διατηρήσει μια γερακίσια στάση μετά την πρώτη μείωση των επιτοκίων της τον Ιούνιο.

Οι αγορές έχουν τιμολογήσει μια μείωση κατά 0,4 ποσοστιαίες μονάδες από την τράπεζα για το υπόλοιπο του έτους, με τη δεύτερη μείωση να είναι πιθανή τον Σεπτέμβριο. Ωστόσο, η αβεβαιότητα παραμένει σχετικά με το αν η ΕΚΤ θα προχωρήσει σε τρίτη μείωση τον Δεκέμβριο.

Αντίθετα, η Fed αναμένεται να προχωρήσει σε μείωση κατά 0,25 ποσοστιαίες μονάδες τον Σεπτέμβριο, η οποία ενδεχομένως να ακολουθηθεί από δύο επιπλέον μειώσεις τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο, με αποτέλεσμα τη συνολική μείωση των επιτοκίων κατά 0,75% φέτος. Ως εκ τούτου, οι αυξημένες και ταχύτερες προσδοκίες μείωσης των επιτοκίων από τη Fed ενδέχεται να συνεχίσουν να ενισχύουν το ευρώ έναντι του αντίστοιχου αμερικανικού νομίσματος.

Την Τετάρτη, τα υψηλότερα του αναμενόμενου στοιχεία για τον Δείκτη Τιμών Καταναλωτή (ΔΤΚ) από το Ηνωμένο Βασίλειο αύξησαν την πιθανότητα η Τράπεζα της Αγγλίας να διατηρήσει υψηλότερα επιτόκια για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, ωθώντας τη στερλίνα σε νέο υψηλό ενός έτους. Σε γενικές γραμμές, η Fed θεωρείται ότι βρίσκεται σε σημείο καμπής προς μια πιο ήπια στάση, ενώ οι άλλες κεντρικές τράπεζες διατηρούν μια πιο συντηρητική πολιτική στάση.

Ο χρυσός γνωρίζει πρωτοφανή άνοδο

Ο χρυσός μπορεί επίσης να συνεχίσει να αυξάνεται λόγω της πιθανής έναρξης ενός κύκλου μείωσης των επιτοκίων από τη Fed. Ιστορικά, οι τιμές των πολύτιμων μετάλλων έχουν εισέλθει σε ανοδική τάση όταν το δολάριο ΗΠΑ έχει εισέλθει σε πτωτική τάση.

Καθώς ο χρυσός τιμολογείται παγκοσμίως σε δολάρια ΗΠΑ, ένα ασθενέστερο δολάριο καθιστά τον χρυσό πιο προσιτό για τους αγοραστές που χρησιμοποιούν άλλα νομίσματα. Αυτό τείνει να ενισχύει τη ζήτηση για χρυσό και, κατά συνέπεια, την τιμή του. Η παγκόσμια οικονομική αβεβαιότητα εν μέσω της επιβράδυνσης της ανάπτυξης και των αυξανόμενων γεωπολιτικών εντάσεων αναμένεται να ενισχύσει περαιτέρω την ελκυστικότητα του χρυσού ως ασφαλούς περιουσιακού στοιχείου. Σύμφωνα με το Παγκόσμιο Συμβούλιο Χρυσού: "Ένα όλο και πιο πολύπλοκο γεωπολιτικό και οικονομικό περιβάλλον καθιστά τη διαχείριση των αποθεμάτων χρυσού πιο σημαντική από ποτέ". Οι κεντρικές τράπεζες έχουν αυξήσει τα αποθέματα χρυσού τους τα τελευταία δύο χρόνια, προσθέτοντας συνολικά 1.037 τόνους το 2023.

Ο χρυσός έχει φθάσει επανειλημμένα σε νέα υψηλά επίπεδα φέτος, σημειώνοντας άνοδο σχεδόν 20% από την αρχή του έτους, ξεπερνώντας τον S&P 500. Ωστόσο, το Παγκόσμιο Συμβούλιο Χρυσού δήλωσε ότι: "Ο χρυσός μπορεί να συνεχίσει να κινείται σε ένα παρόμοιο εύρος τιμών με αυτό που έχουμε δει τους τελευταίους μήνες" στις ενδιάμεσες ετήσιες προοπτικές του για τον χρυσό το 2024.

Η δημόσια υγεία στο απόσπασμα, οι πολίτες στον καιάδα

     Το ΕΣΥ, παρά τις ελλείψεις του, έχει σώσει στα χρόνια που λειτούργησε εκατοντάδες χιλιάδες κόσμο και τώρα η κυβέρνηση ουσιαστικά το καταργεί, παραβαίνοντας διατάξεις του Συντάγματος (άρθρο 21 παρ. 3), αλλά και απόφαση του ΣτΕ (871/2000), με την οποία γίνεται δεκτό «ότι από της εντάξεώς του στο ΕΣΥ ο γιατρός παύει να ασκεί την ιατρική ως ελεύθερο επάγγελμα και να είναι κάτοχος ιδιωτικής κλινικής ή φαρμακευτικής επιχείρησης ή να μετέχει σε επιχειρήσεις με ανάλογα αντικείμενα».


Δέσποινα Σπανού*

Το μεγαλύτερο πρόβλημα, μετά την ακρίβεια και την αδυναμία στοιχειώδους επιβίωσης, που αντιμετωπίζουμε ως κοινωνία, είναι η διάλυση της δημόσια υγείας. Την ευθύνη έχουν όλες οι μνημονιακές κυβερνήσεις, η κυβέρνηση όμως της Ν. Δ. λειτουργεί σαν οδοστρωτήρας, ισοπεδώνοντας τα πάντα. Μετά την άρνησή της να ενισχύσει με προσλήψεις και υποδομές τα δημόσια νοσοκομεία (παρά το γεγονός ότι μόνο τα δημόσια νοσοκομεία σήκωσαν το βάρος της πανδημίας), μετά την κατάργηση πολλών περιφερειακών νοσοκομείων, μετά τη θέσπιση των απογευματινών χειρουργείων επί πληρωμή, μετά τη νομοθέτηση της δυνατότητας άσκησης του ιατρικού επαγγέλματα από ιδιώτες γιατρούς στα δημόσια νοσοκομεία επί πληρωμή, αποφασίζονται και άλλα μέτρα, που καταργούν ουσιαστικά το ΕΣΥ και καθιστούν την περίθαλψη και τις ιατροφαρμακευτικές υπηρεσίες απλησίαστες σε ένα πολύ μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού. Συγκεκριμένα:

Ο ΕΟΦ ανακοίνωσε αυξήσεις σε 461 φάρμακα, που κυμαίνονται από 100% έως 300% με πρόσθετο ετήσιο κόστος 40 εκατομμύρια ευρώ, που φυσικά το 1/3 θα πληρώσουν οι ασφαλισμένοι, οι οποίοι έχουν ήδη επιβαρυνθεί από προηγούμενες αυξήσεις αλλά και από τις συνεχείς αφαιρέσεις από τη λίστα του ΕΟΠΥΥ φαρμάκων και εξετάσεων, που το κόστος τους μεταφέρεται στους ασφαλισμένους.

Νέα υπουργική απόφαση εκδόθηκε (διευκρινιστική του νόμου 5102/24) που καθορίζει τις προϋποθέσεις, που απαιτούνται για να εργάζονται οι γιατροί του ΕΣΥ σε ιδιωτικές κλινικές και να προσφέρουν έργο σε φαρμακευτικές εταιρίες. Είναι μια απόφαση που καταργεί και επισήμως το ΕΣΥ, αποτελεί χτύπημα στη δημόσια υγεία αλλά και σαφή παραβίαση του Συντάγματος! Όλ’ αυτά γίνονται όταν ο πρωθυπουργός υπόσχεται ανάταξη του ΕΣΥ, ενώ πράττει το εντελώς αντίθετο, επιρρίπτοντας την ευθύνη στους γιατρούς για άρνησή τους να στελεχώσουν τα δημόσια νοσοκομεία αλλά και προσβάλλοντας τη νοημοσύνη του ελληνικού λαού! Διότι πώς είναι δυνατόν να υπόσχεται ανάταξη του ΕΣΥ και βελτίωση των υπηρεσιών του, όταν οι ήδη υπηρετούντες γιατροί, που δεν επαρκούν για να καλύψουν τις ανάγκες, θα προσφέρουν υπηρεσίες επ’ αμοιβή και σε ιδιωτικά νοσοκομεία; Οι προϋποθέσεις που τίθενται είναι αστείες (να έχουν εξαντλήσει τις υποχρεώσεις τους στα δημόσια νοσοκομεία, να έχουν μετρηθεί οι ιατρικές πράξεις και να έχει δοθεί άδεια από τον διοικητή). Πώς είναι δυνατόν να πληρούνται αυτές οι προϋποθέσεις όταν τώρα οι γιατροί κάνουν κινητοποιήσεις για τις υπερεφημερίες και την έλλειψη προσωπικού, που δεν τους επιτρέπει να ασκούν ικανοποιητικά τα καθήκοντά τους; Αυτοί οι άνθρωποι θα μπορούσαν να προσφέρουν παράλληλα έργο και σε ιδιωτικά νοσοκομεία; Πώς είναι δυνατόν να είναι και σύμβουλοι φαρμακευτικών εταιριών οι γιατροί του δημοσίου και να είναι αντικειμενικοί στη συνταγογράφηση; Οι εταιρίες δεν θα τους χρησιμοποιήσουν για την προώθηση των προϊόντων τους;

Το ΕΣΥ, το οποίο θεσπίσθηκε το 1983 και παρότι ποτέ δεν ολοκληρώθηκε ικανοποιητικά, έλυσε προβλήματα, είχε στόχο την παροχή σε όλους τους πολίτες δωρεάν υπηρεσιών υγείας και στηρίχθηκε σε συγκεκριμένες προϋποθέσεις, που κατοχυρώνονται και στο Σύνταγμα!

Το ΕΣΥ λοιπόν, παρά τις ελλείψεις του, έχει σώσει στα χρόνια που λειτούργησε εκατοντάδες χιλιάδες κόσμο και τώρα η κυβέρνηση ουσιαστικά το καταργεί, παραβαίνοντας διατάξεις του Συντάγματος (άρθρο 21 παρ. 3), αλλά και απόφαση του ΣτΕ (871/2000), με την οποία γίνεται δεκτό «ότι από της εντάξεώς του στο ΕΣΥ ο γιατρός παύει να ασκεί την ιατρική ως ελεύθερο επάγγελμα και να είναι κάτοχος ιδιωτικής κλινικής ή φαρμακευτικής επιχείρησης ή να μετέχει σε επιχειρήσεις με ανάλογα αντικείμενα». Επίσης, η υποχρέωση του κράτους για παροχή υπηρεσιών υγείας υψηλού επιπέδου από γιατρούς του ΕΣΥ, προϋποθέτει και τις ανάλογες αποδοχές σε αυτούς λόγω των ιδιαιτέρων συνθηκών και της επικινδυνότητας του επαγγέλματος (άρθρο 21 παρ. 3 του συντάγματος). Η υποχρέωση του κράτους για παροχή υπηρεσιών υγείας στους πολίτες είναι λοιπόν απολύτως συνυφασμένη με την αποκλειστική απασχόληση των γιατρών και η κυβέρνηση με τον νόμο 5102/2024 παραβιάζει ωμά το Σύνταγμα. Όλα προς δόξαν των ιδιωτών και εις βάρος των ασφαλισμένων και ιδιαίτερα των λαϊκών στρωμάτων.

Η δυνατότητα διπλής απασχόλησης ανοίγει διαύλους επικοινωνίας μεταξύ ιδιωτικής και δημόσιας πελατείας, πάντα προς όφελος της ιδιωτικής. Το δημόσιο νοσοκομείο θα γίνει ο χώρος , που θα δώσει την δυνατότητα αύξησης της ιδιωτικής πελατείας, πράγμα που γίνεται και σήμερα με τους καθηγητές, που εγχειρίζουν και σε ιδιωτικά νοσοκομεία, για όσους φυσικά έχουν χρήματα. Τώρα θα επεκταθεί σε όλους τους γιατρούς,πάντα βέβαια με επιβάρυνση των ίδιων των ασφαλισμένων. Από την άλλη, το να μπορεί ένας γιατρός να ανταποκριθεί σε όλες τις υποχρεώσεις του και στο δημόσιο νοσοκομείο και στο ιδιωτικό{ακόμη και να προσπαθεί} είναι ανθρωπίνως αδύνατο,, διότι η φυσική εξόντωση είναι εις βάρος της ποιότητας των υπηρεσιών. Γίνονται λάθη και προς αποφυγή αυτών το ιδιωτικό υπερισχύει του δημοσίου.

Πριν από λίγες μέρες η κυβέρνηση έδωσε σε διαβούλευση νέο νομοσχέδιο που αφορά την ψυχική υγεία με το οποίο, με πρόσχημα την κατάργηση της ιδρυματικής περίθαλψης και το κλείσιμο των δημοσίων ψυχιατρικών κλινικών, ωθεί τον κόσμο (ασθενείς, εξηρτημένους) προς τις ιδιωτικές κλινικές, όσους έχουν τη δυνατότητα, οι υπόλοιποι θα μένουν στον δρόμο! Ήδη γίνονται κινητοποιήσεις από όλους τους φορείς της δημόσιας υγείας με αίτημα την απόσυρση του νομοσχεδίου.

Όλα αυτά είναι επιλογή της κυβέρνησης. Δεν είναι μέτρα που αναγκάζεται να λάβει για να αντιμετωπίσει το πρόβλημα. Γνωρίζουμε όλοι ότι στο fund CVC, το οποίο έχει στην ιδιοκτησία του όλα τα ιδιωτικά νοσηλευτήρια εκτός του Ιατρικού Κέντρου, διευθυντικό στέλεχος είναι η ίδια η κόρη του πρωθυπουργού.!

Συνολικά τα πάντα δίνονται σε ιδιώτες και ιδιωτικά νοσηλευτήρια που αισχροκερδούν εις βάρος των ασθενών και των οικογενειών του, ενώ οι οικονομικά αδύναμοι, απλώς θα πεθαίνουν. Τα παραδείγματα ασθενών που δεν μπόρεσαν να έχουν υπηρεσίες λόγω ελλείψεων των νοσοκομείων και κατέληξαν είναι καθημερινά.

Το θέμα της υγείας λοιπόν, έχει φτάσει σε οριακό σημείο. Η λαϊκή αντίσταση είναι αδήριτη ανάγκη. Γι’ αυτό απαιτείται η συστράτευση κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων που διακηρύσσουν ότι υποστηρίζουν το ΕΣΥ. Η υποστήριξη απαιτεί και συγκεκριμένες ενέργειες ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ. Όποιος αρνείται ανέχεται την σημερινή κατάσταση.

(*) Δέσποινα Σπανού, πρώην αντιπρόεδρος της ΑΔΕΔΥ, στέλεχος της ΛΑΪΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ - Ανυπότακτης Αριστεράς.

Βούλα Κεχαγιά: «Ευρωαριστερά και Ευρωσοσιαλιστές να ζητήσουν από την Ευρώπη να πάρει ξεκάθαρη θέση για τους αγνοούμενους της Κύπρου»

     Η Βούλα Κεχαγιά τόνισε επίσης ότι «ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ καταδικάζει απερίφραστα τις τουρκικές φιέστες μίσους στα κατεχόμενα εδάφη της Κύπρου όπως και τις απαράδεκτες δηλώσεις του Τούρκου Προέδρου Ερντογάν καλώντας την κυβέρνηση να αντιδράσει σε διπλωματικό επίπεδο προκειμένου οι νέες προκλήσεις να έχουν αντίκτυπο στις ευρωτουρκικές σχέσεις». 


Στην επίσκεψη του Στέφανου Κασσελάκη και αντιπροσωπείας του κόμματος στην Κύπρο με αφορμή την συμπλήρωση 50 χρόνων από την παράνομη τουρκική εισβολή και κατοχή αναφέρθηκε αναλυτικά η εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Βούλα Κεχαγιά κατά την ενημέρωση των πολιτικών συντακτών.

Μεταξύ των επαφών του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ στις οποίες αναφέρθηκε ήταν και η συνάντηση με τις οικογένειες αγνοουμένων και την Παγκύπρια Οργάνωση Αδήλωτων Αιχμαλώτων και Αγνοουμένων, στα μέλη της οποίας «υποσχέθηκε ότι θα πράξει ό,τι περνάει από το χέρι του σε Ελλάδα και Ευρώπη ώστε να ανακουφιστούν οι ψυχές των ίδιων και των αγνοουμένων» και «διαβεβαίωσε ότι θα αναληφθούν πρωτοβουλίες στο Ευρωκοινοβούλιο για το ηθικό αυτό ζήτημα».



«Στο πλαίσιο αυτό ο Στέφανος Κασσελάκης απευθύνθηκε χθες στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Νίκο Ανδρουλάκη και αφού τον συνεχάρη για την εξαιρετική πρωτοβουλία του να συναντήσει στην Κύπρο την Χαρίτα Μάντολες τον κάλεσε να θέσει και ο ίδιος από την πλευρά του ΠΑΣΟΚ το ζήτημα των αγνοούμενων στους ευρωσοσιαλιστές. Και μαζί ευρωαριστερά και ευρωσοσιαλιστές να ζητήσουν από την Ευρώπη να πάρει ξεκάθαρη θέση για τους αγνοούμενους. O πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ αποκρίθηκε στην ανάρτηση του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ», είπε η Β. Κεχαγιά.

Επίσης, επισήμανε τη δέσμευση του ΣΥΡΙΖΑ στον κυπριακό λαό ότι θα συνεχίσει να στηρίζει τις προσπάθειες για μία δίκαιη και βιώσιμη λύση για το Κυπριακό στο πλαίσιο των αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και με επανεκκίνηση από το σημείο από το οποίο διακόπηκαν οι συνομιλίες στο Κρανς Μοντανά το 2017, με στόχο «μία λύση διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας χωρίς εγγυήσεις και κατοχικά στρατεύματα».

Η Β. Κεχαγιά τόνισε επίσης ότι «ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ καταδικάζει απερίφραστα τις τουρκικές φιέστες μίσους στα κατεχόμενα εδάφη της Κύπρου όπως και τις απαράδεκτες δηλώσεις του Τούρκου Προέδρου Ερντογάν καλώντας την κυβέρνηση να αντιδράσει σε διπλωματικό επίπεδο προκειμένου οι νέες προκλήσεις να έχουν αντίκτυπο στις ευρωτουρκικές σχέσεις». «Απέναντι στην τουρκική προκλητικότητα η κυβέρνηση οφείλει σθεναρά να διεκδικήσει η όποια βελτίωση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις να συνοδεύεται με προσπάθεια για συμμόρφωση της Τουρκίας για δίκαιη και βιώσιμη λύση του Κυπριακού. Αντί αυτού είδαμε τον πρωθυπουργό από την Κύπρο να απαντά χλιαρά στον κ. Ερντογάν αποφεύγοντας επί της ουσίας να σχολιάσει τις προκλήσεις και τα λεγόμενά του. Το ίδιο χλιαρή ήταν και η χθεσινή παρέμβαση του κυβερνητικού εκπροσώπου που επανέλαβε με αμηχανία τα λόγια του κ. Μητσοτάκη δίνοντας την αίσθηση ότι περισσότερο επιθυμεί να διαχειριστεί συζητήσεις εντός της κυβέρνησης. Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ αξιώνει όμως να δει τις κυβερνητικές αντιδράσεις σε διπλωματικό επίπεδο και την απόλυτη καταδίκη των προκλήσεων Ερντογάν », υπογράμμισε η εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ.

Αναφερόμενη σε σημερινή συνέντευξη του υπουργού εξωτερικών κ. Γεραπετρίτη κατά την οποία είπε ότι η απάντηση ήταν η «προσήκουσα και ότι δεν αντιλαμβάνεται την έννοια της σκληρής απάντησης», σχολίασε: «Μετά τις νέες προκλήσεις του Τούρκου Προέδρου εξακολουθεί η κυβέρνηση να λέει ότι πνέει ούριος άνεμος στα ελληνοτουρκικά;».

Σε σχέση με το «ζημιογόνο», όπως το χαρκατήρισε η Β. Κεχαγιά «deal της Attica Bank που ανέδειξε ο Στέφανος Κασσελάκης», υπογράμμισε ότι «οι αριθμοί είναι αμείλικτοι» και κάλεσε την κυβέρνηση και τον ίδιο τον πρωθυπουργό «να απαντήσουν γιατί το Δημόσιο ενώ έχει καταβάλει 950 εκατομμύρια ευρώ από το 2021 περιορίζεται πλέον στο 35%, ενώ οι ιδιώτες έχοντας καταβάλει μόλις 263 εκατομμύρια ευρώ αποκτούν πλέον το 58% της τράπεζας». «Η συγκεκριμένη συγχώνευση με τις ευλογίες του ΤΧΣ συνιστά μία εξαιρετικά ζημιογόνα πράξη για το Δημόσιο και τα συμφέροντα των Ελλήνων φορολογουμένων. Η κυβέρνηση θα κληθεί να λογοδοτήσει», πρόσθεσε.

Σε ό,τι αφορά την συνεχιζόμενη ακρίβεια σχολίασε ότι «η κυβέρνηση Μητσοτάκη συνεχίζει την καταστροφική της πολιτική παρά το μήνυμα που της έστειλαν οι πολίτες στις ευρωεκλογές του Ιουνίου». «Η ελληνική κοινωνία εξακολουθεί να υφίσταται τις συνέπειες από την συνεχιζόμενη ακρίβεια και την ανεξέλεγκτη κερδοσκοπία, προβλήματα στα οποία προστέθηκαν και οι εξωφρενικές αυξήσεις στις τιμές της ηλεκτρικής ενέργειας», σημείωσε, κατηγορώντας τον πρωθυπουργό ότι «στο χθεσινό κυριακάτικο ‘κήρυγμά’ του επέμεινε στο παρωχημένο και απολύτως κουραστικό αφήγημα της δήθεν εισαγόμενης ενεργειακής κρίσης».

«Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ ως υπεύθυνη αξιωματική αντιπολίτευση επανακατέθεσε τις δυο τροπολογίες για την έκτακτη φορολόγηση των υπερκερδών των διυλιστηρίων για το 2023 με συντελεστή 90% και για τον προληπτικό έλεγχο και την πάταξη της κερδοσκοπίας στις αγορές ηλεκτρικής ενέργειας οι οποίες περιλαμβάνονται στην αρχική πρόταση Νόμου του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ για την ακρίβεια», υπογράμμισε.

Σε ό,τι αφορά την εξαήμερη εργασία, καταλόγισε στην κυβέρνηση ότι συνεχίζει να «εμπαίζει τους πολίτες και να εξαπατά ακόμη και διεθνή μέσα ενημέρωσης με τους ισχυρισμούς της ότι δεν υφίσταται θέμα εξαήμερης εργασίας αλλά πρόσθετης έκτακτης βάρδιας», τονίζοντας ότι πρόκειται για «λαθροχειρία». «Αφού το υπουργείο Εργασίας και η κ. Κεραμέως αποκρύπτουν ότι σύμφωνα με τη νομοθεσία οι επιχειρήσεις δεν μπορούν να κάνουν απολογιστική δήλωση για τον χρόνο απασχόλησης των εργαζομένων τους πριν τελειώσει ο μήνας. Αφού λοιπόν δεν έχει τελειώσει ο μήνας πώς η κυβέρνηση άντλησε στοιχεία;», διερωτάται.

Εξάλλου, η κ. Κεχαγιά αναφέρθηκε σε ερώτηση που κατέθεσαν οι τομεάρχες του ΣΥΡΙΖΑ κ.κ. Αυλωνίτης, Μπάρκας και Καραμέρος σχετικά με τη «σύναψη συμβάσεων για την προμήθεια λογισμικών ή συσκευών παρακολούθησης τύπου predator, Pegasus κ.λπ.». «Διαμορφώθηκε το σχέδιο ΠΔ από το Μέγαρο Μαξίμου έπειτα από εισηγήσεις και προτάσεις των συναρμόδιων υπουργείων χωρίς καμία άλλη διαβούλευση; Η κυβέρνηση είναι βαριά εκτεθειμένη από το σκάνδαλο των υποκλοπών, ενώ ακόμη δεν έχει απαντήσει για το ενιαίο κέντρο παρακολουθήσεων από ΕΥΠ και Predator επιχειρεί να αναβαθμίσει την διαδικασία παρακολουθήσεων εις βάρος ποιων άραγε; Το σχέδιο ΠΔ προβλέπει ότι η αρμόδια από το Σύνταγμα αρχή (ΑΔΑΕ) θα ενημερώνεται από την ΕΥΠ και την Ελληνική Αστυνομία για την προμήθεια λογισμικών η συσκευών παρακολούθησης μετά την απόκτηση τους. Για τη δαπάνη και την προμήθεια του συστήματος πρέπει να λάβει γνώση η Βουλή», συμπλήρωσε.

Ανέφερε, επίσης, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ διά του αρμόδιου τομεάρχη του επί των Οικονομικών έχει ζητήσει παράταση στον χρόνο υποβολής των φορολογικών δηλώσεων καθώς έχουν καταγραφεί απίστευτες αστοχίες στο σύστημα που οδηγούν σε αδιέξοδο πολίτες και λογιστές με ευθύνη της κυβέρνησης Μητσοτάκη.

Σε ό,τι αφορά το περιστατικό που έλαβε χώρα το απόγευμα του Σαββάτου στον Έβρο με τον σοβαρό τραυματισμό συνοριοφύλακα, ευχήθηκε ταχεία ανάρρωση στον τραυματία και ζήτησε «πλήρη ενημέρωση» για το συμβάν από το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και τα συναρμόδια υπουργεία.

Σχετικά με το πρόγραμμα των συνεδριάσεων των κομματικών οργάνων, η Β. Κεχαγιά ενημέρωσε ότι την Πέμπτη θα συνεδριάσει η κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ υπό τον Στέφανο Κασσελάκη και αύριο θα συνεδριάσει διαδικτυακά η γραμματεία της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ.

Ερωτηθείσα αν η απάντηση του ΣΥΡΙΖΑ στην αποχώρηση του Γιάννη Δραγασάκη ήταν υπέρ το δέον σκληρή, απάντησε πως «άσκησε μια απολύτως αποδομητική κριτική» και ο ΣΥΡΙΖΑ όφειλε «να υπερασπιστεί τις πολιτικές του».

Σχετικά με το αν εντάσσεται σε μια προσπάθεια συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ, η πρόσκληση που απηύθυνε ο Στέφανος Κασσελάκης στο Νίκο Ανδρουλάκη για να θέσει το ζήτημα των αγνοουμένων στους Ευρωσοσιαλιστές, η Β. Κεχαγιά σημείωσε πως όντως έγινε στο πλαίσιο που έχει ήδη περιγράψει ο Στ. Κασσελάκης για την συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων σε κοινοβουλευτικό επίπεδο και αντίστοιχα για τη λήψη κοινών πρωτοβουλιών μεταξύ ευρωαριστεράς και ευρωσοσιαλιστών. Χαρακτήρισε, μάλιστα «ευτυχές» ότι ο Ν. Ανδρουλάκης αποκρίθηκε σε αυτήν την πρόσκληση.

Επίσης, σε συνέχεια και της συμμετοχής και των δύο προέδρων σε κοινές εκδηλώσεις στην Κύπρο, μετέφερε πως ο Στ. Κασσελάκης θέλησε να δείξει πως όταν υπάρχει «κοινός τόπος», δεν πρέπει «να αφήνουμε τις ευκαιρίες να περνάνε».

Όσον αφορά τις εξελίξεις με τα κομματικά μέσα ενημέρωσης, η Β. Κεχαγιά ανέφερε πως μέχρι το τέλος του μήνα θα πρέπει οι διοικήσεις και οι εργαζόμενοι να παρουσιάσουν τις προτάσεις τους για μια «βιώσιμη λύση» στη βάση της απόφασης της ΠΓ ότι πλέον θα απορροφούν το 45% της κρατικής επιχορήγησης. Όπως είπε, εκείνοι «ξέρουν καλύτερα» και «είναι εφικτό να βρουν μια βιώσιμη λύση».

Τέλος, αναφορικά με τα οικονομικά του κόμματος σχετικά και με το πώς έχουν διαμορφωθεί οι σχέσεις του Στ. Κασσελάκη με τον Αλέξη Τσίπρα, η Β. Κεχαγιά απάντησε πως με την απόφαση για τα οικονομικά του κόμματος της ΠΓ, «δεν αφήνεται καμία σκιά» είτε για την ηγεσία των προηγούμενων ετών είτε για τη σημερινή, ενώ σημείωσε πως στην τελευταία του αναφορά, ο Στ. Κασσελάκης χαρακτήρισε τις σχέσεις τους «πολιτικές».

Ευρωπαϊκός Οργανισμός Σιδηροδρόμων: «Η Ελλάδα έχει τη θλιβερή πρωτιά στα ατυχήματα» - Όλη η έκθεση

    Ανεπίδεκτη μαθήσεως η κυβέρνηση σημειώνει ο Χάρης Μαμουλάκης. Στη Βουλή η έκθεση από τον τομεάρχη Υποδομών και Μεταφορών του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ


Σήμα κινδύνου για την κατάσταση του σιδηροδρομικού δικτύου της χώρας χτυπά για μια ακόμα φορά ο Ευρωπαϊκός Οργανισμό Σιδηροδρόμων καθώς τα στοιχεία για τις συνθήκες μεταφοράς μέσω σιδηροδρόμου στην Ελλάδα είναι ιδιαίτερα ανησυχητικά.

Συγκεκριμένα, όπως σημειώνει ο Χάρης Μαμουλάκης, τομεάρχης Υποδομών και Μεταφορών του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, «η χώρα κατακτά την θλιβερή πρωτιά στα ατυχήματα ανά εκατομμύριο χιλιομέτρων στις σιδηροδρομικές διαβάσεις».



Παράλληλα, «δεν καταγράφεται καν στην χρήση συστημάτων TPS. Των αυτοματοποιημένων συστημάτων που τοποθετούνται στις σιδηροδρομικές γραμμές και θεωρούνται από τα πλέον αποτελεσματικά μέσα ασφαλείας σε ένα σύγχρονο σιδηροδρομικό δίκτυο, αφού προειδοποιούν ή ακόμα και σταματούν αυτόματα μία αμαξοστοιχία, προλαμβάνοντας μια πιθανή σύγκρουση».



Ο Χάρης Μαμουλάκης στην ανακοίνωσή του επισημαίνει ότι τα συστήματα αυτά «αν λειτουργούσαν, θα προλάβαιναν το έγκλημα των Τεμπών. Η κυβέρνηση της ΝΔ, δυστυχώς, παραμένει ανεπίδεκτη μαθήσεως από τα λάθη και τις παραλείψεις της. Και η κατάσταση γίνεται χειρότερη χρόνο με τον χρόνο.

Να σημειωθεί ότι η συγκεκριμένη αναφορά για την Ασφάλεια και τη Διαλειτουργικότητα των Σιδηροδρόμων στην ΕΕ περιγράφει την πρόοδο αναφορικά με τα δυο αυτά στοιχεία του σιδηροδρομικού συστήματος της ΕΕ.

Παράλληλα, αποτελεί βασικό στοιχείο που καταγράφει την ασφάλεια και της διαλειτουργικότητα των ευρωπαϊκών σιδηροδρόμων με την πάροδο του χρόνου, με τα δεδομένα της να αξιοποιούνται από τα κράτη – μέλη για την βελτίωση των συνθηκών ασφαλείας και διαλειτουργικότητας, αλλά και για την λήψη αποφάσεων τόσο σε επίπεδο ΕΕ., όσο και σε επίπεδο και κρατών - μελών.

Τη συγκεκριμένη έκθεση, ο Χάρης Μαμουλάκης προτίθεται να την καταθέσει στη Βουλή και ως Αναφορά, ζητώντας εξηγήσεις από την Κυβέρνηση της ΝΔ.

Ακολουθεί η έκθεση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Σιδηροδρόμων


Handelsblatt : Η Ελλάδα θάβει τα σχέδιά της για το LNG - Στα... αζήτητα η Ρεβυθούσα!

     Για τα σχέδια της Ελλάδας για το υγροποιημένο φυσικό αέριο (LNG) που ναυαγούν γράφει η γερμανική οικονομική εφημερίδα Handelsblatt...


Η οικονομική εφημερίδα του Ντίσελντορφ Handelsblatt αναφέρεται στα ελληνικά σχέδια για το υγροποιημένο αέριο και γράφει «Ήταν ένα φιλόδοξο σχέδιο. Με ένα δίκτυο τερματικών σταθμών για την εισαγωγή υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG), η Ελλάδα ήθελε να γίνει κόμβος παροχής φυσικού αερίου στη νοτιοανατολική Ευρώπη. Σχεδιάστηκαν πέντε νέες μονάδες στις οποίες το LNG που παραδίδεται από δεξαμενόπλοια θα επαναεριοποιούνταν, και στη συνέχεια θα εξάγονταν σε γειτονικές χώρες μέσω αγωγών. Οι προγραμματισμένοι τερματικοί σταθμοί θα έπρεπε να έχουν χωρητικότητα 25 δισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων, τετραπλάσια από τις ανάγκες της ίδιας της Ελλάδας. Αυτό θα έκανε τη χώρα τον πιο σημαντικό ενεργειακό κόμβο στην περιοχή. Τώρα όμως τα μεγαλεπήβολα σχέδια δέχονται ένα χτύπημα».

Και λίγο παρακάτω το άρθρο συνεχίζει: «Όμως η αρχική κατάσταση έχει αλλάξει δραματικά, η ζήτηση για υγροποιημένο φυσικό αέριο έχει πλέον καταρρεύσει. Ο μοναδικός τερματικός σταθμός LNG της χώρας βρίσκεται στο νησί Ρεβυθούσα κοντά στην Αθήνα, που λειτουργεί από το 1999 και διαχειρίστηκε σχεδόν το 60% των ελληνικών εισαγωγών φυσικού αερίου το 2023. Τον Απρίλιο, για πρώτη φορά μετά από πέντε χρόνια δεν πήγε εκεί κανένα βυτιοφόρο βενζίνης. Σύμφωνα με την εταιρεία δεν υπάρχουν κρατήσεις ούτε για τον Αύγουστο. «Το περιβάλλον έχει αλλάξει ήδη από το 2023», δήλωσε ο CFO της Motor Oil, Πέτρος Τζανετάκης. Και η τάση συνεχίζεται. Το πρώτο τρίμηνο του 2024 οι ελληνικές εξαγωγές φυσικού αερίου στις βαλκανικές χώρες μειώθηκαν σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος κατά 95%. 

Αυτός είναι ένας από τους λόγους που εκκρεμούν ακόμη οι επενδυτικές αποφάσεις για ορισμένους νέους τερματικούς σταθμούς που εκκρεμούν εδώ και χρόνια. Όλο και πιο απίθανο φαίνεται όμως να κατασκευαστούν νέες εγκαταστάσεις. Η αγορά φυσικού αερίου έχει ανατραπεί πλήρως.

Η ρωσική κρατική εταιρεία Gazprom πλημμυρίζει τη νοτιοανατολική Ευρώπη με φυσικό αέριο. Και οι χώρες είναι στην ευχάριστη θέση να επωφεληθούν, διότι το αέριο του ρωσικού αγωγού είναι φθηνότερο από αυτό των ΗΠΑ, της Αλγερίας ή του Κατάρ».
πηγή: Deutsche Welle

Γιάνης Βαρουφάκης: «Απειλή για την ειρήνη στην Ευρώπη η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν» (vid)

     Σχολιάζοντας τη στάση της ελληνικής κυβέρνησης (που στήριξε την κ. φον ντερ Λάιεν) ο Γιάνης Βαρουφάκης είπε: «Δήλωσε ο κ. Μητσοτάκης πως… θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε μαζί με την κ.φον ντερ Λάιεν για να οικοδομήσουμε μια ισχυρότερη, πιο ανταγωνιστική και στρατηγικά αυτόνομη Ευρώπη. Μα η Ευρώπη ποτέ δεν ήταν πιο αδύναμη, ποτέ δεν ήταν λιγότερο ανταγωνιστική και ποτέ δεν ήταν περισσότερο στρατηγικά απολύτως εξαρτημένη από την Ουάσιγκτον. 


Ο γραμματέας του ΜέΡΑ25 Γιάνης Βαρουφάκης στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Kontra Channel με τον Πάνο Χαρίτο σχολιάζει την επανεκλογή της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν ως προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και μάλιστα με την ψήφο και των Πρασίνων, αλλά και το τι σηματοδοτεί η επανεκλογή της για την Ε.Ε., σε συνδυασμό με το γεγονός ότι η Κάγια Κάλας ανέλαβε “υπουργός εξωτερικών”.


«Είναι ο απόλυτος κίνδυνος για την ειρήνη στην Ευρώπη» ανέφερε χαρακτηριστικά ο Γιάνης Βαρουφάκης περιγράφοντας τις βαριές σκιές που κουβαλά ειδικά η κυρία φον ντερ Λάιεν, από τις κρυφές συνομιλίες της με τους εκπροσώπους των εταιριών των εμβολίων για τον covid μέχρι την ανοιχτή υποστήριξη στον Ισραηλινό στρατό λίγο πριν ξεκινήσει την εκκαθάριση 40.000 ανθρώπων στη Γάζα.

Ο γραμματέας του ΜέΡΑ25 στάθηκε ιδιαίτερα επικριτικά απέναντι στη στάση των Πρασίνων που στήριξαν την κυρία φον ντερ Λάιεν χαρακτηρίζοντας ανόητη τη στάση τους καθώς όπως ανέφερε πήραν μόνο παρασκηνιακές υποσχέσεις για πράσινες πολιτικές, τις οποίες δεν εφάρμοσε στην προηγούμενη πενταετία η ίδια η πρόεδρος της Κομισιόν. «Στην ουσία δεν έχει τίποτα να τους υποσχεθεί. Ο προϋπολογισμός της Ε.Ε. είναι ελλειμματικός και το μόνο που μπορεί να υποσχεθεί στους Πράσινους είναι… πράσινα άλογα» ανέφερε μεταξύ άλλων ο Γ. Βαρουφάκης.

Σχολιάζοντας τη στάση της ελληνικής κυβέρνησης (που στήριξε την κ. φον ντερ Λάιεν) ο Γ. Βαρουφάκης είπε: «Δήλωσε ο κ. Μητσοτάκης πως… θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε μαζί με την κ.φον ντερ Λάιεν για να οικοδομήσουμε μια ισχυρότερη, πιο ανταγωνιστική και στρατηγικά αυτόνομη Ευρώπη. Μα η Ευρώπη ποτέ δεν ήταν πιο αδύναμη, ποτέ δεν ήταν λιγότερο ανταγωνιστική και ποτέ δεν ήταν περισσότερο στρατηγικά απολύτως εξαρτημένη από την Ουάσιγκτον. Και μας λένε πως αυτό που κάνουν μέχρι σήμερα θα συνεχίσουν να το κάνουν ακόμα καλύτερα…»-



Αναφερόμενος στις εξαγγελίες για την αντιμετώπιση του προβλήματος της στέγασης (ειδικά στον ευρωπαϊκό νότο) ο Γ. Βαρουφάκης είπε πως είναι κενό γράμμα από τη στιγμή που η Ευρώπη δεν έχει καν προϋπολογισμό για προγράμματα κοινωνικής κατοικίας ενώ στάθηκε ιδιαίτερα στην εξαγγελία της προέδρου της Κομισιόν για αύξηση των δυνάμεων της Frontex και για ακόμα πιο ασφυκτική φύλαξη των συνόρων: «Για το Ναυάγιο της Πύλου γιατί δεν έκανε κάτι η Κομισιόν ώστε να γίνει μια σοβαρή έρευνα ώστε να φανούν οι υπεύθυνοι του πνιγμού αυτών των 600 ψυχών; Μήπως επειδή το μόνο που την ενδιαφέρει είναι να κλείσει το μάτι στους φασίστες λέγοντας στην ουσία πως θα πνιγούν κι άλλοι, θα έχουμε κι άλλους στην Frontex για να βοηθούν στις επαναπροωθήσεις, στην παραβίαση του ευρωπαϊκού δικαίου για τους πρόσφυγες. Αυτή η Ε.Ε. πηγαίνει ολοταχώς προς τον εξτρεμισμό. Η ίδια η κ. φον ντερ Λάιεν ενώ παρουσιάζεται ως αντίπαλος του εξτρεμισμού είναι η ίδια βαθιά εξτρεμίστρια».

Σε σχέση με τις εξαγγελίες για τη μείωση του κόστους της ενέργειας ο Γ. Βαρουφάκης είπε πως αν πραγματικά η κ. φον ντερ Λάιεν ήθελε να καταπολεμήσει την ακρίβεια θα καταργούσε το ευρωπαϊκό Χρηματιστήριο Ενέργειας. Όμως ούτε η ίδια θα το κάνει ούτε ο κ. Μητσοτάκης θα καταργήσει το ελληνικό αντίστοιχο Χρηματιστήριο ακριβώς επειδή «οι ολιγάρχες τους έχουν και τους δύο στην τσέπη τους». Ειδικότερα για την Ελλάδα, ο γραμματέας του ΜέΡΑ25 είπε πως το χρηματιστήριο ενέργειας φτιάχτηκε ακριβώς όπως ήθελαν οι ολιγάρχες από τον κ. Σταθάκη και την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ που υπέκυψε στην Τρόικα και είπαν «ναι σε όλα».

Απέσυρε την υποψηφιότητά του ο Τζο Μπάιντεν - Τραμπ: Ευκολότερα να ηττηθεί η Κάμαλα Χάρις (vid)

     Αντιμέτωπος με ευρύτερη αμφισβήτηση o Τζο Μπάιντεν, αναγκάστηκε να αποσυρθεί από την κούρσα...


Ο Τζο Μπάιντεν αποσύρει την υποψηφιότητά του για τις προεδρικές εκλογές του 2024 μετά από το καταστροφικό ντιμπέιτ που δημιούργησε αμφιβολίες για τις πιθανότητες επανεκλογής του απέναντι στον υποψήφιο των Ρεπουμπλικανών Ντόναλντ Τραμπ.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ δήλωσε ότι στηρίζει την Κάμαλα Χάρις για υποψήφια των Δημοκρατικών στις εκλογές του Νοεμβρίου.

Ο Μπάιντεν, με ανακοίνωση που ανήρτησε στο X, δήλωσε ότι θα παραμείνει στο ρόλο του ως πρόεδρος και αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων μέχρι τη λήξη της θητείας του τον Ιανουάριο του 2025. Τόνισε ότι θα απευθύνει τηλεοπτικό διάγγελμα στο έθνος μέσα στην ερχόμενη εβδομάδα.

«Ήταν η μεγαλύτερη τιμή της ζωής μου να υπηρετήσω ως πρόεδρός σας. Και ενώ ήταν η πρόθεσή μου να επιδιώξω επανεκλογή, πιστεύω ότι είναι προς το συμφέρον του κόμματός μου και της χώρας μου να αποσύρω την υποψηφιότητά μου για επανεκλογή και να επικεντρωθώ αποκλειστικά για την εκπλήρωση των καθηκόντων μου ως πρόεδρος για το υπόλοιπο της θητείας μου», έγραψε ο Μπάιντεν.


Ντόναλντ Τραμπ ευκολότερα να ηττηθεί η Κάμαλα Χάρις

Ο Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε πως πιστεύει ότι η αντιπρόεδρος Κάμαλα Χάρις θα είναι ευκολότερο να ηττηθεί στις εκλογές του Νοεμβρίου συγκριτικά με τον Τζο Μπάιντεν. Δημοσιογράφος του CNN δήλωσε στην πλατφόρμα Χ ότι ο Τραμπ έκανε τα σχόλια αυτά στο δίκτυο λίγο μετά την ανακοίνωση της απόφασης του Μπάιντεν.

Ο επικεφαλής των Ρεπουμπλικάνων στη Βουλή των Αντιπροσώπων, Μάικ Τζόνσον έγραψε στο Χ, ότι ο Τζο Μπάιντεν «δεν είναι σε θέση να υπηρετήσει ως πρόεδρος και οφείλει να παραιτηθεί άμεσα».

Πηγή κοντά στην προεδρία που δεν θέλησε να κατονομαστεί δήλωσε ότι ο Τζο Μπάιντεν μέχρι χθες σχεδίαζε να παραμείνει στην κούρσα για τις προεδρικές εκλογές του 2024, αλλά σήμερα ενημέρωσε υψηλόβαθμους συνεργάτες του ότι αποσύρεται. «Γύρω στις 1.45 μμ σήμερα (τοπική ώρα): ο πρόεδρος δήλωσε στα υψηλόβαθμα μέλη της ομάδας του ότι άλλαξε γνώμη».

Η απόφαση αιφνιδίασε πολλά μέλη του προσωπικού στον Λευκό Οίκο, με αρκετούς να εκφράζουν την έκπληξή τους που ο πρόεδρος έκανε την ανακοίνωση αυτή ενώ αναρρώνει από Covid στο σπίτι του στο Ντέλαγουερ. Μερικές ώρες πριν από την αιφνιδιαστική ανακοίνωση, η ομάδα που είναι υπεύθυνη για την εκστρατεία του Μπάιντεν ανέφερε ότι δεν σχεδιάζει να αποσυρθεί.

Ο ηγέτης των Δημοκρατικών στη Γερουσία Τσακ Σούμερ επαίνεσε τον Τζο Μπάιντεν χαιρετίζοντας «έναν μεγάλο πατριώτη». «Η απόφασή του προφανώς δεν ήταν εύκολη, αλλά έβαλε για άλλη μια φορά τη χώρα του, το κόμμα του και το μέλλον μας πάνω από όλα», τόνισε ο Σούμερ.

Χαλκίδα / Απεργιακή πορεία των εργαζόμενων της "HQF - ΜΙΜΙΚΟΣ" για αυξήσεις στους μισθούς

     Με νέα 24ωρη απεργία την Παρασκευή 19/7 οι εργαζόμενοι της "HQF - ΜΙΜΙΚΟΣ" κλειμάκοσαν τον αγώνα τους δίνοντας δυναμική και αποφασιστική απάντηση στην αδιαλλαξία της εργοδοσίας να ικανοποιήσει τα αιτήματα τους για αυξήσεις στα μεροκάματα και καλύτερες συνθήκες εργασίας. 


«Με τον αγώνα, την ενότητα και την αποφασιστικότητα μας θα σπάσουμε την αδιαλλαξία της εργοδοσίας», διατράνωσαν οι εργαζόμενοι στο πτηνοσφαγείο της "HQF - ΜΙΜΙΚΟΣ" με δυναμική απεργιακή συγκέντρωση και πορεία στην παραλία Χαλκίδας, κλιμακώνοντας τον πολυήμερο απεργιακό αγώνα για αυξήσεις στους μισθούς και δικαιώματα.

Στο πλευρό των εργαζομένων βρέθηκε κλιμάκιο του ΚΚΕ με επικεφαλής τον Γιώργο Μαρίνο, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ και βουλευτή Εύβοιας, εκφράζοντας την στήριξη στον αγώνα τους.

Επίσης στην κινητοποίηση παραβρέθηκε αντιπροσωπεία της Ομοσπονδίας εργαζομένων σε Τρόφιμα και Ποτά, με επικεφαλής τον πρόεδρο Μανώλη Καραντούσα, καθώς επίσης και εκπρόσωποι του Εργατικού Κέντρου Εύβοιας και Συνδικάτων της περιοχής, εκφράζοντας την αλληλεγγύη του στον αγώνα των συναδέλφων τους.

Να σημειώσουμε ότι οι εργαζόμενοι στο πτηνοσφαγείο της HQF-ΜΙΜΙΚΟΣ στη Νέα Αρτάκη Χαλκίδας βρίσκονται σε απεργιακές κινητοποιήσεις από τις αρχές του μήνα διεκδικώντας να ξεκινήσουν άμεσα διαπραγματεύσεις για υπογραφή επιχειρησιακής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας με ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς και βελτίωση των συνθηκών εργασίας. Αρχικά πραγματοποίησαν επαναλαμβανόμενες τετράωρες στάσεις εργασίας σε κάθε βάρδια, ενώ από τα μέσα της προηγούμενης εβδομάδας και μετά από γενικές συνελεύσεις και συλλογικές αποφάσεις κλιμάκωσαν τον αγώνα τους με 48 ώρες απεργίες.



Με νέα 24ωρη απεργία σήμερα Παρασκευή κλιμάκωσαν τον αγώνα τους δίνοντας δυναμική και αποφασιστική απάντηση στην αδιαλλαξία της εργοδοσίας να ικανοποιήσει τα αιτήματα τους για αυξήσεις στα μεροκάματα και καλύτερες συνθήκες εργασίας. Συγκεντρώθηκαν στην προβλήτα της Χαλκίδας στέλνοντας μήνυμα συνέχισης του αγώνα τους. Ενημέρωσαν το λαό για αιτήματά τους, καλώντας παράλληλα να δυναμώσει η αλληλεγγύη, αλλά και να αναπτυχθούν εστίες αγώνα

«Εδώ και 19 ημέρες οι εργαζόμενοι στο πτηνοσφαγείο HQF-ΜΙΜΙΚΟΣ συμφερόντων Φιλίππου στη Ν. Αρτάκη Εύβοιας επιδιώκουμε ουσιαστική συνάντηση με την εταιρεία για τη συζήτηση και ικανοποίηση των αιτημάτων μας. Διεκδικούμε γιατί δεν μπορούμε να επιβιώσουμε καθώς η συντριπτική πλειοψηφία των συναδέλφων αμείβεται με το βασικό μισθό παρότι εργαζόμαστε σε ιδιαίτερα σκληρές συνθήκες (ορθοστασία, υγρασία, χαμηλές θερμοκρασίες, εντατικοποίηση) που έχουν ως συνέπεια τα πολλά προβλήματα υγείας, ιδιαίτερα μυοσκελετικά, που αντιμετωπίζουμε όλοι οι συνάδελφοι», σημειώνει το Σωματείο σε ανακοίνωσή του και τονίζει:

«Όλοι γνωρίζουμε ότι ο βασικός μισθός δε φτάνει ούτε μέχρι τα μισά του μήνα. Η μεγάλη ακρίβεια, το ρεύμα, τα ενοίκια, οι ανάγκες των οικογενειών μας δε μπορούν να καλυφθούν με 800-900 ευρώ καθαρά που φτάνουμε μαζί με υπερωρίες, νυχτερινά κτλ!

Απέναντι μας έχουμε βρει αδιάλλακτη, για την ώρα, την εργοδοσία ΦΙΛΙΠΠΟΥ που επιλέγει να θυσιάσει περισσότερα από το να ικανοποιήσει τα λογικά αιτήματά μας. Εν μέσω κινητοποιήσεων πουλάει την παραγωγή σε ανταγωνιστές, ορισμένες ημέρες λειτουργεί ολόκληρο πτηνοσφαγείο για ελάχιστη παραγωγή αυξάνοντας τα έξοδα. Η εργοδοσία έχει προκλητική στάση γιατί όχι μόνο δεν διαπραγματεύεται τα αιτήματά μας για αυξήσεις στους μισθούς και τα δικαιώματα αλλά δεν έχει δεχθεί να υλοποιήσει ούτε καν τα αιτήματα που δεν έχουν κόστος για την εταιρεία!

Δεν πάει άλλο! Για αυτό έχουμε ήδη θυσιάσει πολλά μεροκάματα και θα συνεχίσουμε τον αγώνα μας για να βελτιωθούν οι αμοιβές μας και οι συνθήκες δουλειάς! Παίρνουμε δύναμη από την ενότητά μας όπου συλλογικά συζητάμε και αποφασίζουμε το κάθε μας βήμα. Δύναμή μας είναι και η μεγάλη αλληλεγγύη από τα σωματεία της περιοχής και του κλάδου μας που όλες αυτές τις μέρες ήταν σταθερά στο πλάι μας. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος από αυτόν της ενότητας των εργαζομένων και του αγώνα για μια καλύτερη ζωή για εμάς και τα παιδιά μας!

Σας καλούμε όλους να στηρίξετε το δίκαιο αγώνα μας με κάθε τρόπο, αλλά και να οργανώσετε τον αγώνα στο δικό σας χώρο δουλειάς. Αυτή είναι η καλύτερη απάντηση στην επίθεση που δεχόμαστε καθημερινά στα δικαιώματα και τη ζωή μας!».


Χαιρετισμό στη συγκέντρωση απηύθυνε ο Γιώργος Καβάλος, πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων στη «ΜΟΡΝΟΣ ΑΕ», επίσης συμφερόντων ομίλου Φιλίππου, ο οποίος μετέφερε την πείρα από τις απεργιακές κινητοποιήσεις που πραγματοποίησαν το προηγούμενο διάστημα οι εργαζόμενοι και το σωματείο τους στη «Μόρνος» και τις κατακτήσεις που απέσπασαν.

Επίσης χαιρετισμό απηύθυνε ο Γιάννης Τζαβάρας, πρόεδρος του συνδικάτου Τροφίμων και Ποτών Εύβοιας και μέλος την Ομοσπονδίας του κλάδου, τονίζοντας ότι εργαζόμενοι στη HQF -ΜΙΜΙΚΟΣ έχουν ήδη κερδίσει την ενότητα τους και την αλληλεγγύη των συναδέλφων τους, παράλληλα στάθηκε στις κινητοποιήσεις που πραγματοποιούνται τόσο στις επιχειρήσεις του συγκεκριμένου ομίλου, όσο και συνολικότερα στον κλάδο για υπογραφή συλλογικών συμβάσεων εργασίας με ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς κατά δικαιώματα.

Η απεργιακή συγκέντρωση ολοκληρώθηκε με πορεία στην προβλήτα της Χαλκίδας η οποία κατέληξε στην παλιά γέφυρα, όπου οι εργαζόμενοι στη HQF -ΜΙΜΙΚΟΣ, συμβολικά, για λίγη ώρα διέκοψαν την κυκλοφορία των οχημάτων.

Κυριάκος Μητσοτάκης / Ο κυριακάτικος, 21/7/2024, απολογισμός του


     Με το Κυπριακό ξεκινάει ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης τον καθιερωμένο κυριακάτικο απολογισμό του κυβερνητικού έργου στο Facebook. 


Στο κυπριακό αναφέρεται αρχικά ο Κυριάκος Μητσοτάκης στην ανάρτησή του στο facebook με την εβδομαδιαία ανασκόπηση του κυβερνητικού έργου.

«Καλημέρα σε όλες και όλους. Αυτές τις ημέρες και ώρες, ο Ελληνισμός παντού στον κόσμο θυμάται την κυπριακή πληγή που παραμένει ανοιχτή και επώδυνη επί μισό αιώνα. Όπως είπα και στον Πρόεδρο Ερντογάν κατά την πρόσφατη συνάντησή μας στην Ουάσινγκτον, δεν νοείται η Κύπρος, κράτος-μέλος της ΕΕ, πενήντα χρόνια μετά την τραγωδία του ‘74 να παραμένει διαιρεμένη. Ευχή και ελπίδα μας είναι οι δύο κοινότητες να αξιοποιήσουν τη νέα ευκαιρία που παρουσιάζεται και να καθίσουν στο τραπέζι για να βρεθεί λύση στο πλαίσιο των αποφάσεων του ΟΗΕ, υπό τον απαράβατο όρο ότι ενδεχόμενη συμφωνία θα αναγνωρίζει μια κυριαρχία, μια ιθαγένεια, μια διεθνή προσωπικότητα. Σε αυτήν την προσπάθεια, οι Κύπριοι αδελφοί μας έχουν την συμπαράσταση και τη στήριξη της Ελλάδας», υπογραμμίζει ο Πρωθυπουργός.

Στην συνέχεια προχωρά, όπως ο ίδιος σημειώνει, στην ανασκόπηση των «μεγάλων» και των «μικρών» ειδήσεων από το κυβερνητικό έργο της εβδομάδας και ξεκινάει από τη νέα παρέμβαση της κυβέρνησης για την ελάφρυνση των λογαριασμών ρεύματος.

Αναλυτικά, η ανάρτηση του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη:

«Καλημέρα σε όλες και όλους. 

Αυτές τις ημέρες και ώρες, ο Ελληνισμός παντού στον κόσμο θυμάται την κυπριακή πληγή που παραμένει ανοιχτή και επώδυνη επί μισό αιώνα. Όπως είπα και στον Πρόεδρο Ερντογάν κατά την πρόσφατη συνάντησή μας στην Ουάσινγκτον, δεν νοείται η Κύπρος, κράτος-μέλος της ΕΕ, πενήντα χρόνια μετά την τραγωδία του ‘74 να παραμένει διαιρεμένη. Ευχή και ελπίδα μας είναι οι δύο κοινότητες να αξιοποιήσουν τη νέα ευκαιρία που παρουσιάζεται και να καθίσουν στο τραπέζι για να βρεθεί λύση στο πλαίσιο των αποφάσεων του ΟΗΕ, υπό τον απαράβατο όρο ότι ενδεχόμενη συμφωνία θα αναγνωρίζει μια κυριαρχία, μια ιθαγένεια, μια διεθνή προσωπικότητα. Σε αυτήν την προσπάθεια, οι Κύπριοι αδελφοί μας έχουν την συμπαράσταση και τη στήριξη της Ελλάδας.
Να έρθω τώρα στη ανασκόπηση των «μεγάλων» και των «μικρών» ειδήσεων από το κυβερνητικό έργο της εβδομάδας. Σας προετοιμάζω, αυτή η ανασκόπηση θα είναι μεγάλη!

Ξεκινώ από τη νέα παρέμβαση μας για την ελάφρυνση των λογαριασμών ρεύματος. Το τελευταίο διάστημα, σε όλη τη νοτιοανατολική Ευρώπη, παρατηρείται μια τεράστια έξαρση των τιμών στη χονδρική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας εξαιτίας της μεγάλης ζήτησης που προκαλεί η παρατεταμένη ζέστη, αλλά και λόγω των στρεβλώσεων της ευρωπαϊκής αγοράς ενέργειας. Αυτό θα οδηγούσε σε «φουσκωμένους» λογαριασμούς τον Αύγουστο, ενώ οι παραγωγοί ηλεκτρικής ενέργειας από φυσικό αέριο σημειώνουν ουρανοκατέβατα κέρδη. Έτσι, αποφασίσαμε να επιβάλουμε για τους επόμενους δύο μήνες ένα έκτακτο τέλος στους παραγωγούς ηλεκτρικής ενέργειας από φυσικό αέριο -το ύψος του θα καθοριστεί τέλος Ιουλίου- και να χρησιμοποιήσουμε τα έσοδα αυτά για να επιδοτηθούν όσοι είναι συμβεβλημένοι σε πράσινα και κίτρινα τιμολόγια, χωρίς εξαίρεση πρώτης και δεύτερης κατοικίας, σε πρώτη φάση για τον μήνα Αύγουστο.
 
Θυμίζω ότι ήδη έχουμε διαθέσει πάνω από 10 δισ. ευρώ τις εποχές της μεγάλης αύξησης των τιμών του ρεύματος και ότι ο ελληνικός μηχανισμός για τη διακράτηση των υπερκερδών έγινε ευρωπαϊκή πολιτική. Θα συνεχίσουμε να δίνουμε τη μάχη και σε ευρωπαϊκό επίπεδο για να γίνει πιο δίκαιη και ανταγωνιστική η ενιαία αγορά ενέργειας. Ενώ, με ρύθμιση που ήδη ψηφίζεται στη Βουλή, θα φορολογήσουμε τα υπερκέρδη των διυλιστηρίων του 2023 και το σεβαστό ποσό που προκύπτει, γύρω στα 300 εκ. ευρώ, θα δοθεί για να στηρίξουμε χαμηλοσυνταξιούχους που δεν είδαν αύξηση στη σύνταξή τους, επειδή ακόμα επιβαρύνονται με προσωπική διαφορά.

Ολοκληρώθηκε η διαβούλευση ενός πολύ σημαντικού νομοσχεδίου με αντικείμενο την Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση. Εδώ και 30 χρόνια δεν είχε γίνει καμία ουσιαστική παρέμβαση σε αυτόν τον κρίσιμο τομέα δημόσιας υγείας. Πάμε να δούμε τι αλλάζει: Όλες οι υπάρχουσες υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας του ΕΣΥ εντάσσονται πλέον στο Εθνικό Δίκτυο Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας που διαρθρώνεται σε Περιφερειακά Δίκτυα υπαγόμενα στις Διοικήσεις των Υγειονομικών Περιφερειών υπό ενιαία υπηρεσιακή, ιατρική και νοσηλευτική διεύθυνση. Παράλληλα, δημιουργείται ο Εθνικός Οργανισμός Πρόληψης και Αντιμετώπισης Εξαρτήσεων όπου θα ενταχθούν όλοι οι εγκεκριμένοι δημόσιοι οργανισμοί και φορείς θεραπείας των εξαρτήσεων, με απόλυτο σεβασμό των θεραπευτικών επιλογών του καθενός. Στόχος της μεταρρύθμισης είναι η αναδιάρθρωση του συστήματος οργάνωσης και διοίκησης των υπηρεσιών ψυχικής υγείας αλλά και ο εκσυγχρονισμός του νομοθετικού πλαισίου, ώστε να επιτυγχάνεται έγκαιρη και σωστή διάγνωση των ψυχικών διαταραχών, η απρόσκοπτη και ισότιμη πρόσβαση των πολιτών σε όλες τις αναγκαίες υπηρεσίες κοντά στην κατοικία τους, η αποασυλοποίηση, η πρόληψη παραβατικών συμπεριφορών των ανηλίκων και η αποτελεσματική καταπολέμηση του στίγματος.

Θα πούμε περισσότερα κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου στη Βουλή. Εντωμεταξύ αντιμετωπίζουμε όσο πιο γρήγορα γίνεται απαράδεκτες καταστάσεις -ελεεινές υποδομές για πάσχοντες και προσωπικό- σαν αυτές που αποκαλύφθηκαν τον περασμένο Οκτώβριο στην Ψυχιατρική Κλινική στο Νοσοκομείο «Κωνσταντοπούλειο-Αγία Όλγα» της Νέας Ιωνίας. Είχε ζητηθεί τότε αμέσως η παραίτηση της διοίκησης και η κλινική έκλεισε για να ανακαινιστεί. Μόλις έξι μήνες μετά, η Ψυχιατρική Κλινική παραδόθηκε πλήρως ανακαινισμένη προς χρήση, χάρη στην αγαστή συνεργασία Υπουργείου, νέας διοίκησης και Δημοτικής Αρχής. Άλλο ένα «επαναστατικό αυτονόητο» από τα πολλά που έχει ανάγκη η Ελλάδα. Επιπλέον από την αρχή του έτους ενισχύσαμε το «Κωνσταντοπούλειο-Αγία Όλγα» με 34 γιατρούς και νοσηλευτές, ενώ θα προστεθούν και άλλοι 15 νοσηλευτές μέσα σε αυτό το καλοκαίρι. Εκκρεμεί, απ’ ό,τι πληροφορήθηκα, η τοποθέτηση παιδιάτρου στη Μαιευτική Κλινική, αλλά καταβάλλονται προσπάθειες να βρεθεί λύση, όπως και σε όλες τις άλλες περιπτώσεις όπου υπάρχουν κενά.
 
Θέλουμε και προσπαθούμε να κάνουμε πιο θελκτικό το ΕΣΥ για τους γιατρούς, τόσο με περαιτέρω αύξηση των αποδοχών τους, όσο και με άλλες παρεμβάσεις που όμως θέλουν χρόνο για να αποδώσουν. Γι’ αυτό παίρνουμε και μέτρα αμέσου αποδόσεως, όπως η πρόσκληση σε ιδιώτες γιατρούς σε περιοχές όπου το τοπικό νοσοκομείο έχει ελλείψεις προσωπικού σε συγκεκριμένες ειδικότητες -παρά τις διαδοχικές προκηρύξεις θέσεων- να κάνουν, φυσικά με αμοιβή, δύο με τρεις εφημερίες τον μήνα. Έτσι, οι συνάδελφοί τους στο ΕΣΥ δεν θα επιβαρύνονται σε υπερβολικό βαθμό, γεγονός που τους ωθεί ευκολότερα σε παραίτηση. Τονίζω ότι αυτό το μέτρο είναι απολύτως έκτακτο και όχι σε μόνιμη βάση. Τους καλώ να ανταποκριθούν, θυμίζοντας απλώς ότι βάσει της κείμενης νομοθεσίας και ο ιδιώτης γιατρός αποτελεί μέρος του ΕΣΥ. Και θέλω να συγχαρώ και τον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο για την πρωτοβουλία του να προσφέρει έκτακτο επίδομα 1000 ευρώ σε όποιον ιδιώτη γιατρό καλύπτει τις ανάγκες του ΕΣΥ.
 
Από τις καλές ειδήσεις της εβδομάδας, να αναφέρω τη νέα αναβάθμιση του αξιόχρεου του ελληνικού Δημοσίου από σταθερό σε θετικό από τον οίκο αξιολόγησης Scope Ratings, σε συνέχεια της αντίστοιχης αναβάθμισης από την Standard & Poor’s τον περασμένο Απρίλιο. Στην έκθεσή της Scope επισημαίνεται η ταχεία μείωση του δημόσιου χρέους, η επίτευξη ισχυρών πλεονασμάτων, η μείωση των μη εξυπηρετούμενων δανείων σε συνδυασμό με την αποεπένδυση από τις συστημικές τράπεζες και την υιοθέτηση διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων που ενισχύουν την ανθεκτικότητα και την αναπτυξιακή δυναμική της οικονομίας.
 
Προς αυτήν την κατεύθυνση θα λειτουργήσει και η συγκρότηση του 5ου τραπεζικού πυλώνα, μετά τη συγχώνευση της Attica Bank και της Παγκρήτιας Τράπεζας. Τα προβλήματα που αντιμετώπιζαν τα δύο πιστωτικά ιδρύματα ήταν πολλά και απειλητικά για τη συνέχιση της ύπαρξής τους. Η λύση που επιτεύχθηκε ήταν η βέλτιστη, καθώς εξουδετερώνει τον κίνδυνο τυχόν κατάρρευσής τους, διασφαλίζει καταθέτες και επιχειρήσεις προστατεύοντας την αξία της συμμετοχής του δημόσιου στη μία εξ αυτών. Ακόμη, η συγκρότηση του νέου ισχυρού τραπεζικού πυλώνα, όπως επισημαίνει ο διοικητής της ΤτΕ, θα ενισχύσει τον ανταγωνισμό με θετική επίδραση στο κόστος και την ποιότητα των τραπεζικών υπηρεσιών και θα συμβάλει στη μείωση των μη εξυπηρετούμενων δανείων. Η συμφωνία για την αύξηση μετοχικού κεφαλαίου της Attica Bank και τη συγχώνευσή της με την Παγκρήτια Τράπεζα θα κατατεθεί στη Βουλή προς κύρωση.
 
Δεύτερη καλή είδηση, η θετική πορεία των μεγεθών της ελληνικής αγοράς εργασίας που αναγνωρίζεται επισήμως και από τον ΟΟΣΑ. Σύμφωνα με την πρόσφατη έκθεσή του, στην Ελλάδα μετά το 2019 καταγράφηκε η μεγαλύτερη μείωση στην εργασιακή ανασφάλεια και κατόπιν στην Ισπανία -πάνω από 8 ποσοστιαίες μονάδες- με αποτέλεσμα να μειωθεί η ψαλίδα με τον μέσο όρο των χωρών του ΟΟΣΑ. Και αυτό οφείλεται στη σημαντική υποχώρηση της ανεργίας (από το 18% το 2019 κοντά στο 10% τον Απρίλιο του 2024), ενώ η συμμετοχή στο εργατικό δυναμικό κατέγραψε αύξηση πάνω από το 2% μεταξύ του 2019 και τον Απρίλιο φέτος. Τα τελευταία 5 χρόνια δημιουργήθηκαν πάνω από 400.000 νέες θέσεις εργασίας, ο κατώτατος μισθός αυξήθηκε κατά 28%, ο μέσος μισθός κατά 20%, ενώ το χαμηλότερο ωρομίσθιο αυξήθηκε κατά 21%, περισσότερο απ' ό,τι στις άλλες χώρες του ΟΟΣΑ. Δεν τα αναφέρω για να πανηγυρίσω, γνωρίζω ότι οι μισθοί στην Ελλάδα είναι ακόμα χαμηλοί και έχουμε δρόμο για να συγκλίνουμε με τον μέσο όρο στην υπόλοιπη ΕΕ. Θα συνεχίσουμε απαρέγκλιτα τις πολιτικές μας για να υλοποιήσουμε τη δέσμευσή μας για κατώτατο μισθό στα 950 ευρώ και μέσο μισθό στα 1500 ως το τέλος του 2027.
 
Και επειδή ορισμένοι από την αντιπολίτευση επιμένουν να διακινούν fake news για την 6ήμερη εργασία, επικαλούμαι τα στοιχεία της ΕΡΓΑΝΗ που αφορούν στην εφαρμογή του μέτρου της έκτακτης βάρδιας εργασίας σε επιχειρήσεις συνεχούς λειτουργίας με κυλιόμενες βάρδιες, κατά το πρώτο 15νθήμερο του Ιουλίου. Ούτε 1 στις 1000 επιχειρήσεις, περίπου το 0,076% του συνόλου, είναι όσες υπέβαλαν αίτηση για να κάνουν χρήση αυτής της δυνατότητας και πληρούν τις προϋποθέσεις του νόμου. Σε κάθε άλλη περίπτωση, αν δηλαδή δεν το δήλωσαν στην ΕΡΓΑΝΗ ή δεν πληρούσαν τις προϋποθέσεις και εφάρμοσαν τη ρύθμιση, η παρασχεθείσα εργασία κρίνεται ως παράνομη και ισχύουν οι συνέπειες του νόμου. Οι διασταυρωτικοί έλεγχοι συνεχίζονται για να μην επιτρέψουμε την καταστρατήγηση του μέτρου.
 
Θέλω να αναφέρω δύο μεγάλα πρότζεκτ, τα οποία παίρνουν πλέον τον δρόμο της υλοποίησης. Το ένα είναι το Κυβερνητικό Πάρκο «Ανδρέας Λεντάκης», στις εγκαταστάσεις της ΕΒΟ-ΠΥΡΚΑΛ στον Δήμο Δάφνης-Υμηττού. Εκεί θα συγκεντρωθούν σε ενιαίο χώρο οι κατακερματισμένες υπηρεσίες 9 υπουργείων, εξοικονομώντας σημαντικούς πόρους για το Δημόσιο, αλλά θα αναζωογονήσει και το κέντρο της Αθήνας με νέες χρήσεις κατοικίας, πολιτισμού, τουρισμού αλλά και αναβάθμιση της ποιότητας ζωής των κατοίκων της ευρύτερης περιοχής του Δήμου Δάφνης-Υμηττού.

Το δεύτερο μεγάλο έργο στο Λεκανοπέδιο είναι η κατασκευή ενός ενοποιημένου ποδηλατόδρομου και πεζόδρομου που θα υπερβαίνει τα 18 χιλιόμετρα και θα ενώνει την Αθηναϊκή Ριβιέρα, από την «Εσπλανάδα» στο Μοσχάτο μέχρι το Δημαρχείο Βάρης-Βούλας-Βουλιαγμένης. Όπως και στο πρότζεκτ της ΠΥΡΚΑΛ, έτσι κι εδώ, χρειάστηκε να ξεπεραστούν μεγάλες δυσκολίες. Όμως τα καταφέραμε. Και τα δύο αυτά εμβληματικά έργα που οραματιστήκαμε και σχεδιάσαμε από το μηδέν, αποτελούν έμπρακτη απόδειξη της σημασίας που αποδίδουμε στον δημόσιο χώρο και στη βελτίωση της ποιότητας ζωής στις πόλεις μας. Αλλά και της αξίας του επιτελικού κράτους που σχεδιάζει κεντρικά, προγραμματίζει έγκαιρα, και ωριμάζει τέτοια σύνθετα έργα που διαφορετικά δεν θα υλοποιούνταν ποτέ λόγω των πολλών συναρμοδιοτήτων και των ακόμα περισσότερων εμπλεκομένων φορέων.

Το ανέφερα και στην ανασκόπηση της περασμένης Κυριακής, είμαστε προσηλωμένοι στην εφαρμογή της αρχής «νομιμότητα παντού». Δεν ανεχόμαστε παραβατικές συμπεριφορές σε οποιονδήποτε τομέα της κοινωνίας μας: είτε πρόκειται για εξαπάτηση καταναλωτών από ηλεκτρονικά καταστήματα-μαϊμού (σε 50 μπήκε λουκέτο το τελευταίο δεκάμηνο και σε άλλα επιβλήθηκαν υψηλά χρηματικά πρόστιμα), είτε πρόκειται για καταλήψεις πανεπιστημιακών χώρων (εκκενώθηκε άλλο ένα παράνομο στέκι, αυτή τη φορά στο Πολυτεχνείο), είτε αφορά την πάταξη παράνομων κυκλωμάτων φοροδιαφυγής, σαν αυτό που εξαρθρώθηκε από την ΑΑΔΕ αυτή τη βδομάδα, είτε αφορά περιστατικά ενδοοικογενειακής ή αντι-αθλητικής βίας. Οι επιτυχίες της ΕΛΑΣ είναι αλλεπάλληλες με πιο πρόσφατη την εξάρθρωση ενός ακόμη σκληρού και πολυπλόκαμου κυκλώματος που εκβίαζε καταστηματάρχες. Οι εμπλεκόμενοι αντιμετωπίζουν βαριές κατηγορίες σε βαθμό κακουργήματος.
 
Σκληρή και ακατάπαυστη είναι και η μάχη που δίνει -φέτος από τον Μάρτιο!- ο κρατικός μηχανισμός, μαζί με τους εθελοντές για να αντιμετωπίσουν τις δεκάδες πυρκαγιές που ξεπηδούν καθημερινά σε όλη τη χώρα. Πυρκαγιές δύσκολες, κοντά σε οικισμούς, όπως το μεγάλο μέτωπο που εκδηλώθηκε αυτή την εβδομάδα στο Σοφικό Κορινθίας. Σημαντικό ρόλο παίζει ο καθαρισμός των οικοπέδων. Καθαρίστηκαν τελικά 833.722 οικόπεδα από τους ιδιοκτήτες τους, προσφέροντας τεράστια βοήθεια στο πεδίο της πρόληψης, προστατεύοντας ζωές και περιουσίες. Τους αξίζει ένα μεγάλο ευχαριστώ, κυρίως γιατί έδειξαν μια νέα κουλτούρα ατομικής ευθύνης που συνδράμει τον κρατικό μηχανισμό στο δύσκολο και επίπονο έργο του. Πολλές μάχες λοιπόν κερδήθηκαν, αλλά είμαστε ακόμη στα μισά του καλοκαιριού και ο «πόλεμος» με τις φωτιές συνεχίζεται.
 
Κλείνοντας, να ευχηθώ καλή επιτυχία στους Έλληνες αθλητές και τις αθλήτριες που συμμετέχουν στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού και οι οποίοι ξεκινούν το προσεχές Σάββατο. Μια ημέρα νωρίτερα, στην τελετή έναρξης, θα καμαρώσουμε την Αντιγόνη Ντρισμπιώτη και τον Γιάννη Αντετοκούνμπο να «ανοίγουν» πρώτοι την παρέλαση των χωρών κρατώντας ψηλά τη Γαλανόλευκη.
Καλή Κυριακή σε όλες και όλους!»

© all rights reserved
customized with από: antikry.gr