Κυριοτερες Ειδησεις

Ο  Αντώνης Ρουπακιώτης αναλαμβάνει νέος -υπηρεσιακός- υπουργός Εσωτερικών, προκειμένου να οδηγηθεί η χώρα στις εκλογές της 7ης Ιουλίου...


Η ορκωμοσία του Αντώνη Ρουπακιώτη θα γίνει, ενώπιον του Προέδρου της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλοπούλου και παρουσία του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα, αύριο στις 10.30 το πρωί, αναφέρεται σε ανακοίνωση της Προεδρίας της Δημοκρατίας.

Ακολούθως, στις 11.00 θα πραγματοποιηθεί η τελετή παράδοσης – παραλαβής καθηκόντων απ' τον απερχόμενο υπουργό Εσωτερικών, Αλέξη Χαρίτση.

Ο κ. Ρουπακιώτης είχε διοριστεί το 2012 υπηρεσιακός υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης στην κυβέρνηση Πικραμμένου και αργότερα διατέλεσε υπουργός Δικαιοσύνης στην συγκυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου μέχρι που αποχώρησε η ΔΗΜΑΡ απ' τη συνεργασία.

Η ανάδυση της κίνησης Βαρουφάκη, με όλο το μηντιακό ταρατατζούμ που τη συνοδεύει, αποτελεί μια προσπάθεια «να τοποθετηθεί» μια ελεγχόμενη από το διεθνές και εγχώριο σύστημα πολιτική κίνηση η οποία θα μπορέσει να ελέγξει και να αποπροσανατολίσει δυνάμεις που αναπόφευκτα θα απελευθερωθούν από την αποδρομή του ΣΥΡΙΖΑ...


του Γιώργου Καραμπελιά *

Η ανάδυση του ΜέΡΑ25, του κόμματος του Γιάννη Βαρουφάκη, σπρωγμένου από το μηντιακό σύστημα, διεθνείς διασυνδέσεις όλων των επίπεδων και πολυάριθμων ΜΚΟ, υποχρεώνει όλους μας, ακόμα και εκείνους που τον περιφρονούσαμε ως έναν σαλτιμπάγκο της πολιτικής, να ασχοληθούμε μαζί του. Έχω τονίσει επανειλημμένα πως θεωρώ την παρουσία του στην πολιτική σκηνή της Ελλάδας σκάνδαλο, μια και συνέβαλε αποφασιστικά στην εδραίωση της «χρεοδουλοπαροικίας» για την οποία μιλάει τόσο συχνά. Πόσο μάλλον που για ένα μέρος των απογοητευμένων οπαδών της Αριστεράς εμφανίζεται ως μια πιθανή διέξοδος, δεδομένης της βέβαιης κατάρρευσης του ΣΥΡΙΖΑ και της εξαέρωσης της ΛΑΕ.

Παράλληλα δε, εκδηλώνεται και ένα φαινόμενο προσχωρήσεων στο κόμμα του που δεν αφορά μόνο «ρετάλια» της πολιτικής και καλλιτεχνικής ζωής που προσπαθούν να επιβεβαιώσουν το Εγώ τους, και ποιος ξέρει, ίσως και να κερδίσουν και κάποια έδρα, αλλά και από σοβαρότερους κατά τεκμήριο ανθρώπους, με μερικούς από τους οποίους έχουμε βρεθεί σε κοινούς αγώνες στον χώρο του πατριωτικού δημοκρατικού χώρου.

Η ανάδυση της κίνησης Βαρουφάκη, με όλο το μηντιακό ταρατατζούμ που τη συνοδεύει, αποτελεί μια προσπάθεια «να τοποθετηθεί» μια ελεγχόμενη από το διεθνές και εγχώριο σύστημα πολιτική κίνηση η οποία θα μπορέσει να ελέγξει και να αποπροσανατολίσει δυνάμεις που αναπόφευκτα θα απελευθερωθούν από την αποδρομή του ΣΥΡΙΖΑ. Κατά τον ίδιο τρόπο που γίνεται προσπάθεια –ενίοτε από τις ίδιες δυνάμεις– να ελεγχθεί και ο χώρος του δεξιού πατριωτισμού, από την «Ελληνική Λύση» του Βελόπουλου.

Ταυτόχρονα, αποτελεί την πιο ολοκληρωμένη προσπάθεια να δημιουργηθεί στην Ελλάδα ένα κόμμα που θα εκφράζει προνομιακά τις αντιλήψεις ενός μεγάλου μέρους της πιο παγκοσμιοποιημένης πτέρυγας του πολυεθνικού κεφαλαίου, κατ’ εξοχήν ιδεολογικός εκπρόσωπος του οποίου έχει αναδειχθεί, κατά τις τελευταίες δεκαετίες, ο Τζωρτζ Σόρος.

Και γι’ αυτό είμαστε υποχρεωμένοι να ασχοληθούμε σοβαρότερα με το σχετικό φαινόμενο, που μοιάζει εξάλλου να επαναλαμβάνει το εγχείρημα «Ποτάμι», σε πιο «αντιμνημονιακή» και διεθνοποιημένη/γκλάμουρ εκδοχή.

Στο κείμενο που ακολουθεί, θα αποπειραθώ μια πρώτη προσέγγιση των θέσεων του βαρουφάκειου σχηματισμού σε ό,τι αφορά στα εθνικά θέματα, ενώ θα ακολουθήσουν και αλλά που θα επικεντρωθούν στο οικονομικό και κοινωνικό μοντέλο που επιλέγει.

Μακεδονικό: Εθνομηδενισμός και παχυλή άγνοια


Όπως έχουμε καταδείξει, η καθυστερημένη επαναφορά των κομμουνιστογενών μυθευμάτων του Μεσοπολέμου, σχετικά με το ζήτημα των Σλάβων των Σκοπίων, συνέβαλε αποφασιστικά στην υπογραφή της Συμφωνίας των Πρεσπών, και αποτέλεσε το ιδεολογικό υπόβαθρο του εγχειρήματος των Κοτζιά-Τσίπρα. Εν τούτοις, η χρήση των σχετικών μυθευμάτων δεν περιορίζεται σε μια mainstream Αριστερά, αλλά επεκτείνεται και στον ευρύτερο φιλελεύθερο χώρο, όλων των τάσεων, από την Αριστερά έως τη Δεξιά. Αυτά τα μυθεύματα εγκολπώνεται με τον τρόπο του και μια αριστερο-φιλελεύθερη –κωμικών συμπαραδηλώσεων αλλά τραγικών επιπτώσεων για τον ελληνικό λαό– φιγούρα, όπως ο «Γιάνης» Βαρουφάκης.

Στην παρέμβαση του, στην Εφημερίδα των Συντακτών, επιστρατεύει, εκτός από τον εθνομηδενισμό του, την παχυλή του άγνοια επί του θέματος – όπως συμβαίνει εξάλλου με όλα τα θέματα με τα οποία καταπιάνεται.

Υποστηρίζει συναφώς, και ενάντια σε κάθε έννοια ιστορικής αλήθειας, πως «Η γεωγραφική περιοχή της αρχαίας Μακεδονίας δεν είναι σήμερα ελληνική, αλλά μοιράζεται μεταξύ τουλάχιστον τριών κρατών (ένα εκ των οποίων η Ελλάδα)». Και συνεχίζει επ’ αυτού: «Το δικαίωμα (όχι βέβαια την υποχρέωση) στον αυτοπροσδιορισμό “Μακεδόνας” το έχουν όσοι ζουν ή μεγάλωσαν στην περιοχή της αρχαίας Μακεδονίας. Όπερ μεθερμηνευόμενον, και οι κάτοικοι των Σκοπίων, του Τετόβου, χωριών και πόλεων της Βουλγαρίας που εμπίπτουν στην περιοχή της αρχαίας Μακεδονίας»[1].

Ο Βαρουφάκης, άθελά του, εξαιτίας της άγνοιάς του, υπονομεύει τα κεντρικά επιχειρήματα των «μακεδονιστών» της Αριστεράς που τον φιλοξενούν στην εφημερίδα τους. Διότι αυτοί γνωρίζουν πως η περιοχή της αρχαίας Μακεδονίας ανήκει κατά 90% στη σημερινή Ελλάδα. Γι’ αυτό και όλη η προσπάθεια του ελληνικού μακεδονισμού, από το… 1924 και μετά, με την περιβόητη απόφαση του ΚΚΕ, συνίσταται στην αποσύνδεση της αρχαίας Μακεδονίας από τη σημερινή. Γι’ αυτούς, το σημαντικό δεν είναι η σχέση της σημερινής Μακεδονίας με την αρχαία, από την οποία θα πρέπει να αποσυνδεθεί οριστικά και τελεσίδικα, αλλά η «Νέα Μακεδονία». Και αυτή, στη σύγχρονη μετα-οθωμανική πραγματικότητα, δεν περιλαμβάνει μόνο την αρχαία Μακεδονία αλλά μια πολύ ευρύτερη περιοχή, ανάμεσά τους και τα Σκόπια – σύμφωνα με τη γεωγραφία που κατασκεύασαν οι Βούλγαροι και ο Τίτο, για να μπορούν να αμφισβητούν την ελληνική Μακεδονία.

Στηριγμένος στα συμπεράσματα που αντλεί από την άγνοιά του και επιστρατεύοντας τον ανέξοδο δικαιωματισμό του, επικρίνει για «ρατσισμό» και «υστερία» τη συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων: «Το να απαιτείται ελληνική άδεια για τη χρήση του όρου Μακεδονία σε πόλεις και κρατικές οντότητες στη γεωγραφική περιοχή της αρχαίας Μακεδονίας, όπου ζουν μη Έλληνες, που όμως νιώθουν Μακεδόνες, συγκρούεται με τη λογική και υπερβαίνει τα όρια του ρατσισμού». «Τα καμώματα των “Σκοπιανών” (με τους Μεγάλους Αλεξάνδρους και τον χυδαίο αλυτρωτισμό τους) τα έβλεπα –και τα βλέπω– με αποστροφή και ειρωνεία. Το ίδιο ακριβώς όμως ένιωθα βλέποντας τα δικά μας καμώματα και τις υστερίες»[2].

Και πάντα ανοιχτοχέρης στον ναρκισσισμό του είναι έτοιμος να τους παραχωρήσει και την… Αθήνα, όπως το έκανε για τη Μακεδονία ο Κώστας Ζουράρις, το 1991, στα πλαίσια της αυτοκρατορικής του μεγαθυμίας, όταν τόνιζε πως, ως «αριστοκράτες, μπορούμε να επιτρέψουμε στους Σκοπιανούς να πάρουν όποιο όνομα θέλουν»· αυτά βέβαια πριν κάνει την καριέρα του ως «μακεδονομάχος». Και δυστυχώς, ο Βαρουφάκης έχει κάνει ήδη πολύ μεγαλύτερη ζημιά από τον τότε ομοτράπεζό του στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Κλείνει λοιπόν, ως άξιος κωμικός παραδοξολόγος, την τοποθέτησή του επί του Μακεδονικού με τα ακόλουθα:

«Ευχόμουν να είμαστε, ως λαός, υπεράνω –να έχουμε το σθένος και την αρετή να αντιδράσουμε στους εθνικιστές της γείτονος με χιούμορ–, να λέμε: “Αν θέλετε να ονομάζεστε Κλίγκον (σ.σ.: οι εχθροί του Κάπτεν Κερκ στο… Σταρ Τρεκ)”, δεν έχουμε αντίρρηση. Αν θέλετε να δανειστείτε το “Δημοκρατία των Αθηνών ή της Σπάρτης” ή ό,τι άλλο, κοπιάστε”».[3]

Και βέβαια ποτέ δεν πρέπει να ξεχνάμε πως ο «φίλος» του, ο Τζωρτζ Σόρος, υπήρξε, επί δεκαετίες, ο βασικός σπόνσορας της δημιουργίας και της επιβίωσης του κρατικού μορφώματος του μακεδονισμού των Σκοπίων.

Η Ελλάδα, η Τουρκία και η Κύπρος


Δυστυχώς όμως, ο εθνομηδενισμός του Βαρουφάκη δεν οφείλεται απλώς στην άγνοιά του ούτε είναι συγκυριακός. Θαυμάζει την Τουρκία ως παράγοντα σταθερότητας στην περιοχή και μας καλεί να καταργήσουμε τα σύνορα ανάμεσα στις δύο χώρες. Έτσι μας πληροφορεί ότι «θέση του ΜέΡΑ25 είναι πως…, η εκ προοιμίου απόρριψη από την ελληνική πλευρά προτάσεων συνεργασίας με την Τουρκία, που θα ωφελούσε τον τουρκικό λαό, αποτελεί μεγάλο δώρο για τον Ερντογάν και το Βαθύ Τουρκικό Κράτος»[4]. «Παραδείγματος χάριν, η συμφωνία για συνεκμετάλλευση των υδρογονανθράκων της Ανατολικής Μεσογείου με το Ισραήλ… αποκλείοντας την Τουρκία δίνει το δικαίωμα στον Ερντογάν να παρουσιάζει την Ελλάδα στον τουρκικό λαό ως εχθρό του, ενισχύοντας έτσι την ένταση στο Αιγαίο».

«Το ΜέΡΑ25 θεωρεί παράλογο κι επικίνδυνο το δέσιμο της χώρας στο άρμα του Ισραήλ και των αμερικανικών πολυεθνικών εταιρειών πετρελαίου, αφήνοντας παράλληλα την Τουρκία και άλλες χώρες της Ανατολικής Μεσογείου έξω από τις συμφωνίες συνεκμετάλλευσης στα ανοικτά της Μεσογείου.»

Έτσι δικαιολογεί απροκάλυπτα την τουρκική αμφισβήτηση της ΑΟΖ και της υφαλοκρηπίδας της Ελλάδας και της Κύπρου, προχωρώντας πιο πέρα και από τον Κατρούγκαλο στην αποδοχή των τουρκικών διεκδικήσεων, σε μια στιγμή που η Τουρκία οξύνει την επιθετικότητά της εναντίον της Ελλάδας και μας απειλεί ανοικτά ακόμα και με πόλεμο. Και βέβαια, το φύλο συκής που παρασύρει αρκετούς είναι η αντι-ισραηλινή, αντι-Τραμπ, ακόμα και φιλο-ιρανική φρασεολογία του. Διαβάζουμε και πάλι από το πρόγραμμά του :

Το ΜέΡΑ25 σημειώνει πως, στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, οι εντάσεις αυξάνονται επικίνδυνα, κι όχι μόνο λόγω της γνωστής τακτικής της Τουρκίας. Η κυβέρνηση Τραμπ βάζει στόχο την κατάρρευση του Ιρανικού καθεστώτος την ώρα που, δυστυχώς, τα μόνα κράτη τα οποία παραμένουν εν λειτουργία και διατηρούν τη δυνατότητα να παρεμβαίνουν στην περιοχή (ιδίως μετά την κατάρρευση της πάλαι ποτέ υπολογίσιμης Αιγύπτου) είναι το Ιράν και η Τουρκία.

Διαβάζοντας αυτές τις τοποθετήσεις, πολλοί θα μπορούσαν να υποθέσουν πως ο Βαρουφάκης ακολουθεί τη ρωσική γραμμή της στήριξης στο Ιράν και την Τουρκία, καθώς μάλιστα δεν αναφέρει τσιμουδιά για τη Ρωσία και τον Πούτιν. Ωστόσο, όπως επισημαίνει ο Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος, «…ο κ. Βαρουφάκης, στη διάρκεια της προεκλογικής του εκστρατείας στη Γερμανία και που είναι εντελώς άγνωστες στο ελληνικό κοινό, περιλαμβανομένων των πιθανών ψηφοφόρων του Diem. Μιλώντας εκεί σε debate, απεκάλεσε μεταξύ άλλων “εγκληματία πολέμου” τον Πρόεδρο της Ρωσίας και του απέδωσε την πρόθεση “υπονόμευσης” της ευρωπαϊκής και αμερικανικής δημοκρατίας!»[5]

Αν λοιπόν και ο Πούτιν είναι «εγκληματίας πολέμου», τότε πώς εξηγούνται οι τοποθετήσεις του Βαρουφάκη και του κόμματός του εναντίον του Ισραήλ, του Τραμπ και των πετρελαϊκών πολυεθνικών; Μόνο εάν αναφερθούμε σε ένα άλλο τμήμα του αμερικανικού κεφαλαίου και της αμερικανικής πολιτικής σκηνής, με την οποία εξάλλου είναι γνωστοί οι δεσμοί του Βαρουφάκη, ήδη από την «αντιμνημονιακή» και δραχμική περίοδό του, όταν ξημεροβραδιαζόταν με τους Γκαλμπραίηθ, Στίγκλιτς και άλλους εκφραστές της πολιτικής Ομπάμα-Σόρος. Εκείνο το τμήμα του κεφαλαίου που συνδέεται με τη «νέα οικονομία» των πολυεθνικών της πληροφορικής και του διαδικτύου και είναι ενάντιο στους πετρελαιάδες, τον Τραμπ, τον Νετανιάχου και τον… Πούτιν· που είναι αντίθετο με την πολιτική Τραμπ στο Ιράν και θέλει τη διατήρηση της Τουρκίας στο εσωτερικό του δυτικού συστήματος. Και πάλι, ένας άνθρωπος εκπροσωπεί πιο ολοκληρωμένα αυτή τη στρατηγική και το όνομα αυτού, Τζωρτζ Σόρος. Διότι δεν πρέπει να ξεχνάμε ο Σόρος είναι persona non grata στο Ισραήλ, για τις θέσεις του σε σχέση με το Ιράν και την Τουρκία.

Το ότι το ΜέΡΑ25 αποτελεί τον εκπρόσωπο της στρατηγικής Σόρος στην Ελλάδα καταδεικνύεται και από τις υπόλοιπες θέσεις του στα εθνικά μας θέματα. Διαβάζουμε έτσι τις θέσεις του για το Κυπριακό:

Το ΜέΡΑ25 σημειώνει ότι τρεις είναι οι παράγοντες που σταματούν την επίλυση του Κυπριακού: (1) Το Τουρκικό Βαθύ Κράτος. (2) Οι ιμπεριαλιστικές βλέψεις ΗΠΑ και Βρετανίας…. (3) Η εκτεταμένη αίσθηση ανωτερότητας μιας ισχυρής μειοψηφίας ελληνοκυπρίων που, ενδόμυχα, δεν θέλουν πραγματικά να μοιραστούν την εξουσία με τουρκοκύπριους.

Το ΜέΡΑ25 τάσσεται υπέρ της ομοσπονδοποίησης στη βάση της πολιτικής ένωσης ελληνοκυπρίων και τουρκοκυπρίων, με κοινά ψηφοδέλτια που θα απαρτίζονται από μέλη και των δύο κοινοτήτων… Κάτι τέτοιο θα βοηθούσε τις δύο κοινότητες να ενωθούν σε πολιτικό επίπεδο, πέρα και πάνω από τις εθνικές και θρησκευτικές τους διαφορές.

Έτσι, αντίπαλος του Κυπριακού ελληνισμού δεν είναι η Τουρκία, που κατέχει και εκβιάζει την Κύπρο, αλλά το «τουρκικό βαθύ κράτος», κατά τον ίδιο τρόπο που παλαιότερα κάποιοι άλλοι αναφέρονταν στον «κακό κεμαλισμό» για να αθωώσουν τον Ερντογάν. Και βέβαια, «μια ισχυρή μειοψηφία ελληνοκυπρίων» (δηλαδή η πλειοψηφία των Ελληνοκυπρίων) που δεν αποδέχεται την Κατοχή και την εθνοκάθαρση που έχει πραγματοποιήσει η τουρκική εισβολή. Και προφανώς, η λύση που προτείνει είναι η Ομοσπονδία και η «πολιτική ένωση» των δύο κοινοτήτων, που τόσα χρόνια προσπαθούν να επιβάλουν οι… Αμερικανοί και Εγγλέζοι «ιμπεριαλιστές»!

Μετανάστευση-Μειονότητες-Άμυνα


Και το πρόγραμμα της αποσύνθεσης του ελληνισμού το οποίο προωθεί συστηματικά ο Σόρος στην Κύπρο, στα ελληνοτουρκικά, στη Μακεδονία ολοκληρώνεται με την στάση απέναντι στο μεταναστευτικό, τις μειονότητες και την εθνική άμυνα: Η Ελλάδα πρέπει να έχει ανοικτά τα σύνορά της και να αποδεχτεί τον σταδιακό εποικισμό της, διότι «ξέρει ότι τα τείχη, τα συρματοπλέγματα και οι φράκτες στα σύνορα δεν ταιριάζουν σε περήφανους λαούς με αυτοπεποίθηση και αξιοπρέπεια». Στην ίδια κατεύθυνση πρέπει να ολοκληρώσει τη διάλυση της εθνικής της συνοχής σε μια «Ελλάδα και μια Ευρώπη των περιφερειών, των εθνοτήτων, των διαφορετικών φιλοσοφικών πεποιθήσεων, των διαφορετικών γλωσσών και πολιτισμών, του αυτο-προσδιορισμού ατόμων και ομάδων». Και μια και μιλάμε για αυτοπροσδιορισμό, «Το ΜέΡΑ25 δεσμεύεται (γ) ως προς τη μειονότητα της Θράκης, τη δημιουργία συστήματος εκλογής/επιλογής των μουφτήδων από εκλεκτορικό Σώμα της ίδιας της μειονότητας και, συνεπακόλουθα, διορισμός των επιλεγέντων εκ μέρους της Πολιτείας».

Αυτό που δεν τόλμησε να κάνει ούτε η κυβέρνηση Τσίπρα, δηλαδή να μεταβάλει τη μειονότητα, μέσω της εκλογής των μουφτήδων, σε χωριστή κοινότητα, πρώτο βήμα για την οριστική διεκδίκηση του «αυτοπροσδιορισμού» της, δηλαδή ακόμα και της απόσχισής της από την Ελλάδα, θα το κάνει ο «θαρραλέος Γιάνης».

Και φυσικά, αφού θα έχει μείνει απροστάτευτη στα σύνορά της, θα έχει προωθήσει τα αποσχιστικά σχέδια των Τούρκων στη Θράκη, θα τους έχει παραχωρήσει την Κύπρο και το Αιγαίο, άραγε τι «τα θέλουμε τα όπλα» και δεν «τα κάνουμε κομπιούτερ να δουλεύει η γκλαμουριά»; Δοθέντος μάλιστα ότι η κατάσταση της οικονομίας «δεν επιτρέπει την διατήρηση της ετήσιας δαπάνης του 2% του ΑΕΠ για την άμυνα», η Ελλάδα θα πρέπει να μείνει και αμυντικά απροστάτευτη. Προφανώς, στην ίδια κατεύθυνση θα πρέπει να καταργηθεί η στρατιωτική θητεία αλλά «έως την κατάργηση της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας, το ΜέΡΑ25 θα υπαγάγει τον θεσμό της εναλλακτικής κοινωνικής υπηρεσίας σε μη στρατιωτική αρχή εκτός της δικαιοδοσίας του Υπουργείου Άμυνας και θα εξισώσει την διάρκεια της εναλλακτικής υπηρεσίας με τη στρατιωτική».

Αν όλα αυτά δεν αρκούν σε όλους εκείνους που έτρεξαν, ή είναι ήδη έτοιμοι να προστρέξουν, κάτω από τη σκέπη του Βαρουφάκη(!), alias…, τότε τίποτε δεν πρόκειται να τους σταματήσει, ούτε οι μπαρούφες του περί οικονομίας, ούτε το κοινωνικό του πρότυπο που παραπέμπει στον… μετάνθρωπο. Αλλά γι’ αυτά θα επανέλθουμε.

[1] Γιάννης Βαρουφάκης, «Πατριωτικό καθήκον η υπέρβαση του “Μακεδονικού”», 13.01.2018, www.efsyn.gr/stiles/apopseis/136620_patriotiko-kathikon-i-yperbasi-toy-makedonikoy

[2] Γιάννης Βαρουφάκης, ό.π., «Πατριωτικό καθήκον…»

[3] Γιάννης Βαρουφάκης, ό.π., «Πατριωτικό καθήκον…»

[4] ΜέΡΑ25, Θέσεις, κεφ. «Διεθνείς σχέσεις – Άμυνα» https://mera25.gr/diethneis-sxeseis-amyna/. Όλα τα αποσπάσματα του ΜέΡΑ25 που ακολουθούν προέρχονται από το ίδιο κείμενο.

[5] Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος, «Οι εξωφρενικές δηλώσεις Βαρουφάκη για Πούτιν-Ρωσία κι ο “αμερικανικός ΣΥΡΙΖΑ”», 25 Μαΐου 2019. http://infognomonpolitics.blogspot.com/2019/05/blog-post_814.html
_____________________________________

(*) Ο Γιώργος Καραμπελιάς είναι συγγραφέας και πολιτικός αναλυτής. Γεννήθηκε το 1946 στην Κάτω Αχαΐα. Από το 1964 έως το 1967 ήταν φοιτητής της Ιατρικής και από το 1967 σπούδασε Οικονομία στη Γαλλία. Το 1992 πήρε το μεταπτυχιακό δίπλωμά του από την Οικονομική Σχολή των Παρισίων (Paris VII). Από το 1964 έως το 1966 συμμετείχε στη Νεολαία Λαμπράκη. Το 1967 συνελήφθη και αργότερα διέφυγε στη Γαλλία, όπου συμμετείχε στον «Μάη του ’68», σε ελληνικές και γαλλικές οργανώσεις. Είναι επικεφαλής του κινήματος Άρδην και εκδότης του ομώνυμου περιοδικού. Έχει διατελέσει μέλος της Γραμματείας των «Οικολόγων-Εναλλακτικών και μέλος της Επιτροπής του κινήματος «Σπίθα». Έχει γράψει 40 βιβλία.

Η Βουλή θα συνέλθει εκ νέου στις 17 Ιουλίου με την νέα της σύνθεση για την ορκωμοσία των νέων βουλευτών...


  Θυροκολλήθηκε το Προεδρικό Διάταγμα με το οποίο διαλύεται η Βουλή, ξεκινά και επίσημα η προεκλογική περίοδος και η χώρα οδεύει προς τις εθνικές εκλογές της 7ης Ιουλίου.

Το Προεδρικό Διάταγμα θυροκόλλησε στην ανατολική είσοδο του Μεγάρου του Κοινοβουλίου, ο φρούραρχος της Βουλής, υποστράτηγος, Κωνσταντίνος Κυριαζόπουλος.

Εκτός από την ημερομηνία εθνικών εκλογών που είναι η 7η Ιουλίου αναγράφει και την ημερομηνία σύγκλησης της νέας Βουλής που θα είναι η 17η Ιουλίου.

Ο πρωθυπουργός επισκέφθηκε την Δευτέρα, 10/6, τον ΠτΔ και ζήτησε τη διάλυση της Βουλής και την προκήρυξη εκλογών. Επικαλέστηκε τους πιθανούς κινδύνους για την οικονομία από μια παρατεταμένη προεκλογική περίοδο.

«Πάντοτε πρέπει να είμαστε σε εγρήγορση με το δύσκολο γείτονα που έχουμε, αλλά χωρίς φόβο» τόνισε ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Κατρούγκαλος σε συνέντευξή του στον ρ/σ «Real FM»...


«Πάντοτε πρέπει να είμαστε σε εγρήγορση με το δύσκολο γείτονα που έχουμε, αλλά χωρίς φόβο» τόνισε ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Κατρούγκαλος, εκτιμώντας ότι η Τουρκία «δεν επιδιώκει αυτή τη στιγμή θερμό επεισόδιο στο Αιγαίο». Σε συνέντευξή του στον ρ/σ «Real FM» ο κ. Κατρουγκαλος εξήγησε ότι από ελληνικής πλευράς πραγματοποιείται «κάθε αναγκαία διπλωματική ενέργεια, ούτως ώστε το μήνυμα να είναι σαφές προς την άλλη πλευρά ούτε να διανοηθεί κάτι τέτοιο».

Αναφορικά με το άρθρο του κ. Σημίτη περί νέων Ιμίων, ανέδειξε ως σημαντική διαφορά, σήμερα σε σχέση με την περίοδο εκείνη, αφενός το ιδιαίτερα αναβαθμισμένο διπλωματικό κύρος της χώρας μας και αφετέρου την ιδιαίτερη απομόνωση της Τουρκίας, που αντανακλάται στις σχετικές αποφάσεις και δηλώσεις ΕΕ και ΗΠΑ.

Μιλώντας επ΄ αυτού σε άλλη συνέντευξή του στην ΕΡΤ1, επισήμανε πως «κάθε τι που κάνει η Τουρκία στο Ανατολικό Αιγαίο και στην Κύπρο καταγγέλλεται και από την Ευρωπαϊκή Ένωση και από τις ΗΠΑ ως παράνομη και προκλητική ενέργεια. Αυτό αποκλείει να γκριζάρει αυτές τις επιλογές». «Όταν αποδοκιμάζεται αυτή η τακτική σου, είναι προφανές ότι δεν δημιουργείς τετελεσμένα γεγονότα, αντίθετα εντείνεις την απομόνωσή σου» προσέθεσε.

Παράλληλα ο υπουργός Εξωτερικών υπογράμμισε ότι «έχουμε εξασφαλίσει τη μεγαλύτερη διεθνή στήριξη από ποτέ, ώστε να μην υπάρχει καμία απολύτως, όχι απλώς ανάγκη -ποτέ δεν υπάρχει ανάγκη να υποχωρήσεις στα εθνικά σου δίκαια- αλλά ούτε καν τέτοια πιθανότητα».

Αναφορικά με τις σχέσεις Ελλάδας-Κύπρου ο κ. Κατρούγκαλος τόνισε ότι «πάντα ήταν και παραμένουν σε άριστο επίπεδο», με «απόλυτη συναντίληψη και κοινή χάραξη στρατηγικής», ενώ ανέδειξε τη σημασία των τριμερών συνεργασιών: «Οι τριμερείς μας συνεργασίες και ειδικότερα, η τριμερής με Κύπρο και Ισραήλ, με την υποστήριξη και των ΗΠΑ, καταδεικνύει ότι η Ελλάδα αναγνωρίζεται ως παράγοντας και εξαγωγέας σταθερότητας στην ευρύτερη περιοχή» είπε και συμπλήρωσε: «Έχουμε εξασφαλίσει και από πλευράς Ευρωπαϊκής Ένωσης στα επικείμενα Συμβούλια και των υπουργών Εξωτερικών και των αρχηγών, ό,τι χρειάζεται απέναντι στις κλιμακούμενες προκλήσεις της Τουρκίας».

Επίσης, μιλώντας στην τηλεόραση του «Star» τόνισε τη σημασία της Συμφωνίας των Πρεσπών επισημαίνοντας ότι με αυτή «βγάλαμε από την εξίσωση της αστάθειας τη Βόρεια Μακεδονία» και σημειώνοντας ότι «οι πρόσφατες εξελίξεις στην Αλβανία δείχνουν πόσο σημαντικό είναι αυτό για τη σταθερότητα στην περιοχή και για τα εθνικά μας συμφέροντα».
viadiplomacy.gr

Στην πιο αποφασιστική φάση τους εισέρχονται οι διαπραγματεύσεις για την ανάδειξη του διαδόχου του Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ στην προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής...

Στην πιο αποφασιστική φάση τους εισέρχονται οι διαπραγματεύσεις για την ανάδειξη του διαδόχου του Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ στην προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, με διαδοχικές συναντήσεις, επαφές και συνεννοήσεις, από τις Βρυξέλλες έως την το Σαν Σεμπαστιάν (μεταξύ των ηγετών του ΕΛΚ) και τη Μάλτα (μεσογειακές χώρες).

Κατά την πρώτη φάση των διαβουλεύσεων, ήδη έχουν απομακρυνθεί οι ελπίδες για δύο από τους υποψηφίους, της Δανής φιλελεύθερης Μαργκέτ Φεστάγκερ και του Γάλλου συντηρητικού Μισέλ Μπαρνιέ.

Η τελική μονομαχία θα δοθεί με στόχο την εκπαραθύρωση του ΕΛΚ από την προεδρία, πρωτείο που διατηρεί επί 15 συναπτά έτη.

Όμως και οι Σοσιαλιστές, που εποφθαλμιούν να καταλάβουν την προεδρία για πρώτη φορά από το 2004, ενδέχεται να εξαναγκασθούν να παραχωρήσουν την επίζηλη θέση σε κάποια ανεξάρτητη προσωπικότητα, προκειμένου να αποφευχθεί ένα θεσμικό αδιέξοδο χωρίς προηγούμενο.

Ο πρώτος αποκλεισμός υποψηφίων έγινε την περασμένη Παρασκευή στη διάρκεια δείπνου στις Βρυξέλλες μεταξύ των ηγετών που έχουν αναλάβει την επιλογή -μεταξύ αυτών και ο Ισπανός πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσεθ, ένας εκ των θριαμβευτών στις Ευρωεκλογές.

Η συνάντηση, με δύο πρωθυπουργούς ως εκπροσώπους των παρατάξεων της τρικομματικής πλειοψηφίας στο Ευρωκοινοβούλιο (ΕΛΚ, Σοσιαλιστές, Φιλελεύθεροι), κατέληξε σε μία μετωπική σύγκρουση γύρω από τα ονόματα των υποψηφίων των συντηρητικών Μάνφρεντ Βέμπερ και των Σοσιαλιστών Φραντς Τίμερμανς.
ΕΡΤopen

Το ερώτημα είναι πιεστικό, απαιτεί απάντηση: Γιατί η φερόμενη ως Αριστερά εκχωρεί τον «Ευρωσκεπτικισμό» στην Ακρα Δεξιά με τόση ζηλωτική μεγαθυμία, γιατί της τον χαρίζει;;;


  επιφυλλίδα του Χρήστου Γιανναρά *

Το ερώτημα είναι πιεστικό, απαιτεί απάντηση: Γιατί η φερόμενη ως Αριστερά εκχωρεί τον «Ευρωσκεπτικισμό» στην Ακρα Δεξιά με τόση ζηλωτική μεγαθυμία, γιατί της τον χαρίζει; Γιατί επιμένει η Αριστερά να ταυτίζει στανικά τους ευρωσκεπτικιστές με τους ακραίους εθνικιστές, με τους φασίστες, τους νεοναζί, το κοινωνικό περιθώριο;

Σε κατηγόριες και αναθέματα υπερβάλλουμε, συνήθως, όταν κάποιος ή κάτι πολύ μας φοβίζει. Και ο Ευρωσκεπτικισμός μοιάζει να είναι σήμερα το ιστορικό δεδομένο που τρομοκρατεί την Αριστερά, την πανικοβάλλει. Γιατί;

Ας προσθέσουμε στις απορίες και μια νοηματική (κραυγαλέα) αντίφαση: Η λέξη «σκεπτικισμός» σημαίνει επιφύλαξη – όχι άρνηση, όχι απόρριψη, όχι αντίθεση. Αποδέχομαι κατά βάσιν κάποιον ή κάτι, αλλά όχι άνευ όρων: σκέπτομαι αυτό που αποδέχομαι, το κρίνω, το «βασανίζω», μελετώ συνέπειες και, ενδεχομένως, ασκώ κριτικό έλεγχο. Εχει την παραμικρή σχέση αυτή η στάση με τις οριστικές, άκαμπτες, φανατισμένες «πεποιθήσεις» ενός φασίστα, ενός νεοναζιστή; Γιατί λοιπόν η μαχητική απόρριψη του Ευρωσκεπτικισμού από την Αριστερά; Γιατί η κατασυκοφάντησή του;

Σίγουρα, δεν έχουν όλοι οι Αριστεροί μελετημένες, δουλεμένες, συνειδητοποιημένες αριστερές απόψεις. Η συντριπτική τους πλειονότητα (και των επιφανών) έχει κολλήσει στα δόγματα που τους ενστάλαξε, όταν ακόμα ήταν παιδιά, ο «καθοδηγητής» τους στο κόμμα. Δεν μοιάζει να προβληματίστηκε ποτέ ο στρατευμένος Αριστερός, δεν αμφισβήτησε το μαρξιστικό αλάθητο. Μπορεί να σπούδασε, να έγινε και καθηγητής πανεπιστημίου (ίσως και συνταγματολόγος) – οι ιδεολογικές του «πεποιθήσεις» αναπαράγουν τα δόγματα που έμαθε παιδί από τον «καθοδηγητή» του. Αριστεροί και Παλαιοημερολογίτες ανήκουν στην ίδια ανθρωπολογική συνομοταξία.

Ο Τσίπρας είπε κάποτε: «Ο διεθνισμός είναι ο ουμανισμός μας»! Αυτό το σλόγκαν έχει περάσει στον ψυχισμό του (όχι μόνο στο μυαλό του) – όπως έχει περάσει αυτονόητη και η βεβαιότητα ότι ο Κουφοντίνας είναι «επαναστάτης», όχι κατά συρροήν δολοφόνος. Για τον μαρξιστικό λοιπόν «ουμανισμό» άνθρωπος σημαίνει προλετάριος, ο ακτήμονας, όποιος έχει μόνο τα δυο του χέρια, που τα νοικιάζει στον κάθε εργοδότη. Δεν τον ενδιαφέρει να υπερασπίσει «πατρίδα», να κατασφαλίσει ελευθερία σχέσεων κοινωνίας της ζωής – δεν έχουν οι προλετάριοι γη να την ποτίσουν με τον ιδρώτα τους, να δεθεί μαζί της η ύπαρξή τους, να τους δώσει τροφή, να αγκαλιάσει τάφους προγόνων.

Αλλά να που τα πράγματα αλλάζουν: Οι προλετάριοι πήραν κάποτε την εξουσία, κατάργησαν τις πατρίδες, τα «ιερά», στήσανε κράτη μονοκομματικά, απάτριδα, αποϊερωμένα, με στόχο αποκλειστικό την επιβίωση της μάζας, ούτε καν την ηδονή. Το αποτέλεσμα ήταν η τυραννία των πολίτ-μπιρό, η φρίκη των γκουλάγκ, ο εξανδραποδισμός εκατομμυρίων ανθρώπων – ένας εφιάλτης. Ο εφιάλτης επώασε πρωτόγνωρη, άοπλη ανατροπή της απανθρωπίας: η δίψα για κατανάλωση οδήγησε σε αλυσιδωτές εκρήξεις της καταναλωτικής βουλιμίας των μαζών, τα προλεταριακά καθεστώτα θρυμματίστηκαν εξευτελισμένα.

Ο μαρξισμός αποδείχθηκε, ολοφάνερα, η μία όψη του αμφιπρόσωπου Ιανού: του Ιστορικού Υλισμού. Οι ριζοσπάστες μαρξιστές πέρασαν, σε μια νύχτα, στην άλλη εκδοχή, πρόδωσαν δημοψήφισμα, όρκους, ρητορικές, ο Τσίπρας άρχισε να κηρύττει έμπρακτα ότι συμφερότερος ουμανισμός είναι ο διεθνισμός των «Αγορών». Οι κρατικές οικονομίες να ελέγχονται από την ιλιγγιώδη κερδοσκοπία των υπερδανεισμών, όπως τον σχεδιάζουν ιδιωτικά κεντρικά επιτελεία του χρηματοπιστωτικού συστήματος.

Καμουφλαρισμένη η απάτη στην εντέλεια: οι κάτοικοι του πλανήτη συνεννοούμαστε ακόμα με γλωσσικές αντίκες: Μιλάμε για «Αριστερά» και «προοδευτικές δυνάμεις», για δήθεν «ασφάλιση» και δήθεν «συντάξεις», σώζουμε την παντομίμα εκλογών και τη φενάκη «ελευθερίας του λόγου». Βρίσκουμε φυσιολογικό ο θιασώτης του προλεταριακού διεθνισμού να ξεκουράζεται από τον μόχθο των αγώνων του σε κότερο κροίσων.

Μέσα σε αυτή την παραμορφωτική των πάντων παρακμή, η μόνη κοινωνική δυναμική που μοιάζει να κυοφορείται είναι ο Ευρωσκεπτικισμός. Δεν αρνείται την Ευρωπαϊκή Ενωση, τη σύμπνοια, τη συνεργασία, τον συντονισμό των ευρωπαϊκών οικονομιών απέναντι στην κινέζικη μυρμηγκιά και στην αμερικάνικη υπεροψία. Αλλά χωρίς να ξεπουληθεί ή στραγγαλιστεί η συναρπαστική ιδιαιτερότητα κάθε ευρωπαϊκής κοινωνίας: γλώσσα, ιστορία, Τέχνη, νοο-τροπία, ποικιλότητα χαρακτήρων, πανεπιστημιακή παράδοση, εθνική λογοτεχνία.

Οι αηδιαστικά εξαγορασμένοι από τον διεθνοποιημένο ιστορικο-υλιστικό μηδενισμό κεκράχτες της ευρωπαϊκής πολτοποίησης και ομοιομορφοποίησης λυσσάνε, κυριολεκτικά, για να κατασυκοφαντήσουν, σπιλώσουν, δυσφημίσουν τις αντιστάσεις υπεράσπισης του πλούτου της ευρωπαϊκής ποικιλότητας. Σίγουρα υπάρχουν και στοιχεία ακραίων εθνικιστών, χυδαίων ρατσιστών, πατριδοκάπηλου φασισταριού που θέλουν να εμφανίζονται με τη λεοντή του «ευρωσκεπτικιστή» – σε ποια παράταξη δεν υπάρχουν κάπηλοι; Αλλά είναι έγκλημα κατά του πολιτισμού να ταυτίζεται ο ευρωσκεπτικισμός με τους εξτρεμιστές.

Η μαρξιστική Αριστερά απέδειξε, παντού όπου επικράτησε, ότι έχει ολοκληρωτικό χαρακτήρα – είναι μία τυπική περίπτωση θρησκοληψίας. Γι’ αυτό και τρομάζει απέναντι στην ελευθερία σκέψης, κρίσης, έκφρασης. Δικός της «ουμανισμός» είναι να μην απογαλακτιστεί ποτέ ο άνθρωπος, να κατασφαλίζεται πάντοτε με την πειθάρχηση στην κομματική ντιρεχτίβα, την παραμονή στο κομματικό μαντρί. Για τον κ. Τσίπρα ο Κουφοντίνας θα είναι πάντα «επαναστάτης» και ο Ευρωσκεπτικισμός Ακρα Δεξιά, εθνικιστική.
______________________________

* Ο Χρήστος Γιανναράς γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε στα Πανεπιστήμια της Αθήνας, της Βόννης και της Σορβόννης. Επιφυλλιδογραφεί σε εφημερίδες παρεμβαίνοντας στην πολιτική και κοινωνική επικαιρότητα.
πηγή: yannaras.gr

Τη διάλυση της Βουλής και την προκήρυξη εκλογών ζήτησε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Προκόπη Παυλόπουλο, ο οποίος έκανε δεκτό το αίτημα...


Επικαλούμενος την παρατεταμένη προεκλογική περίοδο, η οποία εγκυμονεί κινδύνους για την ομαλή πορεία της Εθνικής Οικονομίας, ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας ζήτησε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Προκόπη Παυλόπουλο την διάλυση της Βουλής και την προκήρυξη Εθνικών Εκλογών για την ανανέωση της λαϊκής εντολής.

Όπως τόνισε ο κ. Τσίπρας από την ημέρα των Ευρωπαϊκών Εκλογών δημιουργήθηκε μια Συνθήκη παρατεταμένης προεκλογικής περιόδου, περίπου τεσσάρων μηνών, η οποία εγκυμονεί κινδύνους για την ομαλή πορεία της Εθνικής Οικονομίας, δεδομένου ότι έχουμε μπει σε έναν ενάρετο κύκλο, ο οποίος δεν πρέπει επ΄ουδενί να διαταραχθεί, διότι αυτό θα σήμαινε πως οι θυσίες και οι κόποι του Ελληνικού Λαού θα διακινδύνευαν. Μάλιστα, υπενθύμισε ότι από το βράδυ των Ευρωπαϊκών Εκλογών είχε προαναγγείλει ότι προτίθεται να ζητήσει την διάλυση της Βουλής και την προκήρυξη Εθνικών Εκλογών.

«Με αυτά τα δεδομένα και έχοντας πλήρη την αίσθηση της ευθύνης σας ζητώ όπως διαλυθεί η Βουλή και προκηρυχθούν Εθνικές Εκλογές, όπως προβλέπει το Σύνταγμα και ο σχετικός Νόμος, για την ανανέωση της λαϊκής εντολής» πρόσθεσε.

Από την πλευρά του, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Προκόπης Παυλόπουλος δήλωσε ότι αποδέχεται την πρόταση της κυβέρνησης σύμφωνα με το άρθρο 41 παράγραφος 2 του Συντάγματος, όπως, άλλωστε, το άρθρο αυτό έχει παγίως ερμηνευθεί και εφαρμοστεί σύμφωνα με την Κοινοβουλευτική μας παράδοση και την αντίστοιχη πρακτική.

Ο διάλογος του Αλ. Τσίπρα με τον Πρ. Παυλόπουλο για την προκήρυξη πρόωρων εκλογών


«Από την ημέρα των ευρωπαϊκών εκλογών διαμορφώθηκε μια συνθήκη παρατεταμένης προεκλογικής περίπου 4 μηνών, πράγμα το οποίο έχω την ευθύνη να θεωρήσω ότι μπορεί να εγκυμονεί κινδύνους για την ομαλή πορεία της εθνικής οικονομίας. Δεδομένου δε, ότι έχουμε μπει σε ένα ενάρετο κύκλο, δεν πρέπει επ’ ουδενί να διαταραχθεί, διότι αυτό θα σήμαινε πως οι θυσίες και οι κόποι του ελληνικού λαού θα διακινδύνευαν», είπε ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλο.

«Με βάση αυτά τα δεδομένα και έχοντας πλήρη την αίσθηση αυτής της ευθύνης, σας ζητώ όπως διαλυθεί η Βουλή και προκηρυχθούν εθνικές εκλογές, όπως προβλέπει το Σύνταγμα - και την ανανέωση της λαϊκής εντολής», συνέχισε.

«Κύριε πρωθυπουργέ, αποδέχομαι την πρόταση της κυβέρνησης σύμφωνα με το άρθρο 41 παράγραφος 2 του Συντάγματος, όπως έχει παγίως ερμηνευθεί και εφαρμοστεί σύμφωνα με την κοινοβουλευτική μας παράδοση και την αντίστοιχη πρακτική» του απάντησε ο κ. Παυλόπουλος.
ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ο νέος Παγκόσμιος Χάρτης Δημοσιογραφικής Δεοντολογίας, το τελικό κείμενο του οποίου ενέκρινε το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ, πρόκειται να ψηφιστεί τον Ιούνιο στην Τύνιδα της Τυνησίας....


Ο νέος Παγκόσμιος Χάρτης Δημοσιογραφικής Δεοντολογίας, το τελικό κείμενο του οποίου ενέκρινε το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ, αναμένεται να ψηφιστεί στο 30ό Παγκόσμιο Συνέδριο της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων, που θα πραγματοποιηθεί από 10 έως 14 Ιουνίου, στην Τύνιδα της Τυνησίας.

Το κείμενο αποτελεί αναθεώρηση της Διακήρυξης Αρχών του 1954, το οποίο υπερψήφισε και τότε η ΕΣΗΕΑ, ως ιδρυτικό μέλος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων.

Η επεξεργασία του νέου αναθεωρημένου Παγκόσμιου Χάρτη Δημοσιογραφικής Δεοντολογίας ξεκίνησε το Νοέμβριο του 2016 στη συνεδρίαση της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΔΟΔ, στη Ραμάλα της Παλαιστίνης.

Όπως ανακοινώθηκε από την ΕΣΗΕΑ, το κείμενο απεστάλη τον Φεβρουάριο του 2019, σε όλες τις Ενώσεις μέλη της Ομοσπονδίας, για να εκφράσουν τη γνώμη τους και να καταγραφούν οι όποιες αλλαγές επιθυμούν να συμπεριληφθούν.

Στη συνέχεια, στη συνεδρίαση της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΔΟΔ, που συνήλθε τον περασμένο Απρίλιο στο Μπάρι της Ιταλίας, έγινε η τελική επεξεργασία του αναθεωρημένου κειμένου και ενημερώθηκαν οι Ενώσεις μέλη της Ομοσπονδίας για το κείμενο που θα ψηφιστεί στο 30ό Παγκόσμιο Συνέδριο ΔΟΔ στην Τυνησία.

Θέσεις που σίγουρα παραπέμπουν στον Αμερικανό πρόεδρο, Ντόναλντ Τραμπ εξέφρασε ο νεοεισελθών στην Ευρωβουλή, Κυριάκος Βελόπουλος.


Συγκεκριμένα, ο επικεφαλής του κόμματος «Ελληνική Λύση», Κυριάκος Βελόπουλος, μιλώντας στo One Channel, αφού χαρακτήρισε όλους τους πρόσφυγες ως «λαθροεισβολείς» παρουσίασε το πρόγραμμά του για τον τρόπο που πρέπει να αντιμετωπιστεί το συγκεκριμένο ζήτημα, τονίζοντας χαρακτηριστικά πως πρέπει να πάνε από εκεί που ήρθαν.

«Τείχος στον Εβρο»


Εν συνεχεία της συζήτησης που είχε ο Κυριάκος Βελόπουλος ανέφερε τα μέτρα που οραματίζεται να εφαρμόσει. «Τείχος στον Έβρο και… ναρκοπέδιο ώστε να προφυλασσόμαστε κι από τους Τούρκους» σημείωσε, τονίζοντας πως «αν γίνει πόλεμος, οι Τούρκοι θα κάνουν μέχρι τη Θεσσαλονίκη».

«Στήνεις ένα τείχος από το Δέλτα του Έβρου ως το Τριεθνές, βάζεις κι ένα ναρκοπέδιο ωραίο όπως έκαναν οι Βούλγαροι από την άλλη πλευρά και είσαι μια χαρά» είπε χαρακτηριστικά.

europost

Author Name

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.