“Διεθνή” κατά της τρομοκρατίας συγκροτούν οι σουνίτες με επικεφαλής τη Σαουδική Αραβία

«Θα είμαστε στο πλευρό της Αιγύπτου και όλων των χωρών του κόσμου που πολεμούν εναντίον της τρομοκρατίας και του εξτρεμισμού», δήλωσε ο ισχυρός άνδρας της Σαουδική Αραβίας, πρίγκιπας-διάδοχος, Μοχάμεντ μπεν Σαλμάν...

Συνασπισμός 40 σουνιτικών χωρών κατά της τρομοκρατίας μετά τη επίθεση στην Αίγυπτο

“Διεθνή” κατά της τρομοκρατίας συγκροτούν οι σουνίτες με επικεφαλής τη Σαουδική Αραβία. Αυτό ανακοίνωσε χθες το Ριάντ, εγκαινιάζοντας έναν αντιτρομοκρατικό συνασπισμό 40 κυρίως σουνιτικών μουσουλμανικών χωρών και υποσχόμενο ανελέητο αγώνα εναντίον των εξτρεμιστικών οργανώσεων.

Ο ισχυρός άνδρας της Σαουδικής Αραβίας, πρίγκιπας διάδοχος Μοχάμεντ μπεν Σαλμάν, κήρυξε την έναρξη στο Ριάντ μιας συνόδου των υπουργών Άμυνας αυτών των χωρών της Ασίας και της Αφρικής, ανάμεσα στις οποίες το Πακιστάν, η Τουρκία και η Νιγηρία, σηματοδοτώντας τον σχηματισμό αυτού του συνασπισμού.

Το σιιτικό Ιράν, στρατηγικός αντίπαλος της Σαουδικής Αραβίας, καθώς και η Συρία και το Ιράκ δεν συμμετέχουν στον συνασπισμό αυτό.

Το Κατάρ, το οποίο περιλαμβάνεται σ’ έναν κατάλογο των χωρών-μελών που δημοσιοποιήθηκε από το επίσημο σαουδαραβικό πρακτορείο ειδήσεων SPA, επίσης δεν πήρε μέρος στη συνάντηση, αφού από τον περασμένο Ιούνιο κατηγορείται το ότι υποστηρίζει τις εξτρεμιστικές οργανώσεις, κάτι που η Ντόχα διαψεύδει.

EWG: Στόχος, τεχνική συμφωνία στις 4/12 και κλείσιμο αξιολόγησης στις 22/01

Η τελική συμφωνία για την ολοκλήρωση της τρίτης αξιολόγησης προβλέπεται να επικυρωθεί στο Eurogroup της 22ας Ιανουαρίου, εφόσον έχουν νομοθετηθεί όλα τα προαπαιτούμενα...

Όλες οι πλευρές εξέφρασαν στο σημερινό EuroWorking Group την πεποίθηση ότι η επίτευξη τεχνικής συμφωνίας μεταξύ των θεσμών και των ελληνικών αρχών (Staff Level Agreement) είναι εφικτή μέχρι το Eurogroup της 4ης Δεκεμβρίου , σύμφωνα με ευρωπαϊκή πηγή.

Η ίδια πηγή ανέφερε ότι στόχος είναι η τελική συμφωνία για την ολοκλήρωση της τρίτης αξιολόγησης να επικυρωθεί στο Eurogroup της 22ας Ιανουαρίου, εφόσον έχουν νομοθετηθεί όλα τα προαπαιτούμενα.
ΑΠΕ-ΜΠΕ

Kώστας Λαπαβίτσας: «Η ζωή εν τάφω για την ελληνική οικονομία»

Η πραγματικότητα είναι προφανής και είναι αυτή ακριβώς που οποιοσδήποτε λογικός οικονομολόγος θα προέβλεπε ήδη από το 2013-14. Η ελληνική οικονομία έχει σταθεροποιηθεί σε σχέση με το 2009-10, χωρίς να διαφαίνεται καμία σημαντική δυναμική ανάπτυξης...

 

 του Κώστα Λαπαβίτσα (*)

Οικονομική στασιμότητα, κοινωνική ανισότητα, πολιτική χρεοκοπία

Ο ακριβέστερος χαρακτηρισμός της κατάστασης της ελληνικής οικονομίας είναι η σταθερότητα του νεκροταφείου. Μόλις στις 20 Νοεμβρίου, για παράδειγμα, η ΕΛΣΤΑΤ ανακοίνωσε ότι ο κύκλος εργασιών της βιομηχανίας μειώθηκε κατά 0,8% τον Σεπτέμβριο. Ο δείκτης υποχωρεί εδώ και περίπου ένα εξάμηνο. Η πολυθρύλητη βιομηχανική ανάκαμψη, στην οποία τόσες κυβερνητικές ελπίδες ακούμπησαν στο τέλος του 2016 και τις αρχές του 2017, απλώς δεν υπάρχει.

Εύκολα θα μπορούσε κανείς να παραθέσει πλήθος άλλων δεικτών, όπως για τις λιανικές πωλήσεις, τις εξαγωγές και εισαγωγές, τις επενδύσεις, την κατανάλωση, και ούτω καθεξής, αλλά δεν συντρέχει λόγος. Η πραγματικότητα είναι προφανής και είναι αυτή ακριβώς που οποιοσδήποτε λογικός οικονομολόγος θα προέβλεπε ήδη από το 2013-14. Η ελληνική οικονομία έχει σταθεροποιηθεί σε σχέση με το 2009-10, χωρίς να διαφαίνεται καμία σημαντική δυναμική ανάπτυξης.

Μεγάλα κοινωνικά στρώματα έχουν εξουθενωθεί και αποδέχονται καρτερικά την κατάσταση. Η κωλοτούμπα του Αλέξη Τσίπρα το 2015 σκότωσε την ελπίδα για τα λαϊκά, τα εργατικά, τα αγροτικά και τα μικρομεσαία στρώματα. Με κανένα τρόπο όμως δεν συναινούν σε ό, τι συμβαίνει, όπως δείχνει η εξαιρετική τελυταία έρευνα της Public Issue. Αποδέχονται τη μνημονιακή πραγματικότητα χωρίς να αντιδρούν δυναμικά, αλλά δεν συναινούν και έχουν βουβή αποστροφή. Το παράδοξο αυτό έχει μεγάλη σημασία για τις πολιτικές εξελίξεις.

Πιο συγκεκριμένα, η μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ έδωσε μεγάλη αυτοπεποίθηση σε όσους πέρασαν την κρίση με τις μικρότερες απώλειες, δηλαδή κυρίως στα ανώτερα στρώματα. Δεν υπάρχει πλέον ούτε αιδώς, ούτε διστακτικότητα στο να προβάλλει κανείς την ευμάρειά του. Μια απλή βόλτα στο κέντρο των Αθηνών αρκεί για να δείξει το ανελέητο ταξικό στρώμα που έφτιαξαν τα μνημόνια, το οποίο χαίρεται την άνεσή του και δε ντρέπεται να τη δείξει στους άνεργους, τους φτωχούς, τη μεγάλη μάζα που συνεχώς προσθέτει και διαιρεί τα λεπτά του κάθε ευρώ.

Παράλληλα, η πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ στο φορολογικό και το ασφαλιστικό έχει αυξήσει τα βάρη για τη μεγάλη μάζα των μεσαίων στρωμάτων, προσφέροντας όμως σχετική προστασία στα χαμηλότερα. Πρόκειται για μια πολιτική αναδιανομής που δεν έχει τίποτε το αριστερό, καθώς αναδιανέμει τη φτώχεια από το ένα κομμάτι των εργαζομένων στο άλλο. Η κοινωνική πίεση είναι τεράστια, αλλά δίνει κάποια εκλογικά πλεονεκτήματα και, για την ώρα, συμβάλλει στην έλλειψη αντίδρασης.

Τέλος, η αποστροφή προς το πολιτικό σύστημα δεν εκφράζεται πια με θυμό, ή με λεκτικές και άλλες επιθέσεις στους πολιτικούς, όπως γινόταν στις αρχές της κρίσης. Υπάρχει όμως βαθιά απαξίωση, ιδίως ανάμεσα στη νεολαία. Τίποτε δεν είχε τελικά το ελληνικό πολιτικό σύστημα να προσφέρει στη χώρα μετά το ξέσπασμα της κρίσης. Ειδικευμένοι στο καθημερινό μεροδούλι-μεροφάι της συναλλαγής, χωρίς ευρύτερο όραμα για τη χώρα, οι Έλληνες πολιτικοί έγιναν έρμαια των δανειστών. Δυστυχώς η μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ ενέταξε και την Αριστερά στην ίδια συνομοταξία, σε τέτοιο βαθμό μάλιστα ώστε να επανεμφανιστούν και τα φαντάσματα της «Κεντροαριστεράς» διεκδικώντας ρόλο στα πράγματα.

Για την αναγέννηση της ελπίδας

Και τώρα τι; Η πολιτική είναι καταρχήν ο δημόσιος λόγος, αυτός που γίνεται κοινωνική πραγματικότητα. Στην Ελλάδα ο δημόσιος λόγος συνόψισε καθαρά τους δύο δρόμους που είχε μπροστά της η χώρα από την αρχή της κρίσης.

Ο πρώτος ήταν να αποδεχθεί την πολιτική των δανειστών, κάνοντας «εσωτερική υποτίμηση», εφαρμόζοντας πρωτοφανή λιτότητα, ιδιωτικοποιώντας και «μεταρρυθμίζοντας». Ο δεύτερος ήταν να εφαρμόσει δική της πολιτική κάνοντας στάση πληρωμών στο χρέος, βγαίνοντας από το ευρώ και υλοποιώντας βαθιές τομές στην οικονομία και τη δημόσια διοίκηση. Για ένα διάστημα ο Αλέξης Τσίπρας, με τη θερμή σύμπραξη του Γιάνη Βαρουφάκη, ισχυρίστηκε ότι υπήρχε και ένας ακαθόριστος τρίτος δρόμος, κερδίζοντας έτσι τις εκλογές του 2015. Αλλά ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε του εξήγησε τη φύση της πραγματικότητας.

Ο δρόμος της «εσωτερικής υποτίμησης» υποστηρίχθηκε από μια στρατιά τραπεζιτών, βιομηχάνων, πολιτικών, πανεπιστημιακών, δημοσιογράφων – δηλαδή ολόκληρο το ελληνικό κατεστημένο. Δεν υπήρξε ποτέ «κόμμα της δραχμής» στην Ελλάδα, αλλά μόνο «κόμμα του ευρώ», αποφασισμένο, σκληρό και ανυποχώρητο. Ο άλλος δρόμος παρουσιάστηκε από μεμονωμένες φωνές που αρχικά λοιδορήθηκαν, αλλά σταδιακά βρήκε απήχηση. Έδρασε πολιτικά μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς ποτέ να εισχωρήσει στον ηγετικό κύκλο του Αλέξη Τσίπρα. Ηττήθηκε το καλοκαίρι του 2015 και γι’ αυτό έχει και ο ίδιος τις ευθύνες του.

Ο πολιτικός θρίαμβος της «εσωτερικής υποτίμησης» είναι η τραγωδία της χώρας. Παρά τα όσα ισχυρίζονται διάφοροι δημοσιογράφοι – και όχι μόνο – για τη σημερινή κατάσταση δεν φταίει ούτε το στραβό μας το κεφάλι, ούτε η ελληνική ιδιαιτερότητα, η οποία υποτίθεται ότι δεν επιτρέπει τις «μεταρρυθμίσεις» και αποτρέπει το κύμα των ξένων επενδύσεων που είναι έτοιμο να μας εκτοξεύσει. Φταίνε τα ίδια τα μνημόνια που ήταν εξαρχής σχεδιασμένα για να εξυπηρετήσουν τους δανειστές και δεν έχουν ουσιαστικό αναπτυξιακό περιεχόμενο.

Στο ελάχιστο δεν έχει αλλάξει η προβληματική δομή της ελληνικής οικονομίας μετά από επτά χρόνια. Η Ελλάδα παραμένει μια χώρα υπηρεσιών χαμηλής ανταγωνιστικότητας, με αδύναμη βιομηχανία που είναι ιδιαίτερα εκτεθειμένη στις εισαγωγές, και με μη ανταγωνιστική γεωργία που πλέον πνίγεται. Το μόνο που άλλαξε είναι η φτώχεια που έφερε η «εσωτερική υποτίμηση» και η όξυνση των ταξικών διαφορών. Όσο η χώρα θα αποδέχεται το πλαίσιο που έθεσαν οι δανειστές, τόσο θα βολοδέρνει με χαμηλή και ασταθή ανάπτυξη, τη νεολαία να φεύγει στο εξωτερικό, τις ανισότητες να γιγαντώνονται, τη βαριά φορολογία, τις περικοπές στις δημόσιες δαπάνες και τους συνταξιούχους στη φτώχεια.

Για να βγει η Ελλάδα από το αδιέξοδο θα πρέπει να πάρει τον άλλο δρόμο. Αντίθετα με όσα έχουν κατά κόρον γραφεί και λεχθεί, αυτός είναι πάντα παρών και τα βήματά του είναι επεξεργασμένα. Θα χρειαστούν φυσικά περαιτέρω προσαρμογή, καθώς οι συνθήκες στην ΕΕ και γενικότερα μεταβάλλονται συνεχώς, αλλά ο πυρήνας είναι γνωστός και απολύτως εφικτός. Μπορεί να εφαρμοστεί με ομαλότητα, μέσω διαπραγματεύσεων και χωρίς να απομονώσει τη χώρα.

Αυτό που συνεχίζει να λείπει είναι η θαρραλέα και πειστική πολιτική παρουσία που θα τον εκπροσωπήσει. Ευρύτατα λαϊκά στρώματα σιωπούν και υπομένουν, ξέρουν όμως ότι δεν υπάρχει προοπτική για τα παιδιά τους. Δεν συναινούν και θέλουν ελπίδα που μπορεί να έρθει μόνο με ολική αλλαγή πορείας. Στις σημερινές συνθήκες, όσους τακτικούς υπολογισμούς και αν κάνει η κυβέρνηση, δεν υπάρχει η δυνατότητα μακροχρόνιας πολιτικής σταθερότητας. Είναι πιθανό το 2018 και 2019 να δοθεί και πάλι η δυνατότητα στον ελληνικό λαό να διαλέξει. Για τον ίδιο και τη χώρα του, δεν θα πρέπει να γίνει ξανά η λάθος επιλογή.

(*) Ο Κώστας Λαπαβίτσας είναι οικονομολόγος, καθηγητής της Σχολής Ανατολικών και Αφρικανικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Λονδίνου και Πολιτικός...

Η Ελλάδα της Μάνδρας

Η τραγωδία της Μάνδρας από όσα μαθαίνουμε εκ των υστέρων ήταν αναμενόμενη. Η περιοχή έχει χτιστεί ανάμεσα σε δύο μεγάλα ρέματα τα οποία μπαζώθηκαν. Τι κι αν οι καθηγητές του Πολυτεχνείου προειδοποιούσαν, κανείς δεν άκουγε. Στα λασπόνερα της Μάνδρας ναυάγησε το παλιό, το διεφθαρμένο και το ασύδοτο νεοελληνικό κράτος. Μακάρι και να θαφτεί οριστικά με αφορμή το οδυνηρό αυτό γεγονός. 

του Γιάννη Ανδρουλιδάκη (*)

Πέρυσι ήταν η Καλαμάτα. Φέτος η Μάνδρα. Αύριο ποια περιοχή έχει σειρά; Το νεοελληνικό κράτος των παράνομων εξυπηρετήσεων χρόνο με το χρόνο βουλιάζει στα σαθρά θεμέλια που στήθηκε, καίγεται από την ανοργανωσιά του και καταρρέει από την ανυποληψία και το λαϊκισμό. Οι πολιτικές επιλογές όσων κυβέρνησαν τη χώρα έχοντας σαν πυξίδα το ρουσφέτι, την αρπαχτή, τη διαφθορά και τα παραθυράκια στους νόμους έφτιαξαν ένα κράτος, όπου όλα σχεδόν επιτρέπονται. Έτσι σε πολλές περιοχές της χώρας με την ανοχή , πιθανώς και την παρότρυνση όσων διοικούσαν σε κεντρικό, περιφερειακό (νομαρχιακό παλαιότερα) και τοπικό επίπεδο χτίστηκαν πολλές Μάνδρες πάνω σε μπαζωμένα ρέματα, καμένα δάση, καταπατημένους αιγιαλούς. Οι πλούσιοι με τις βίλες σε περιοχές φιλέτα, οι μικροαστοί με τα εξοχικά τους για παραθερισμό και ο φτωχός λαός με το κεραμίδι για να μη βρέχεται το κεφάλι του.

Τα πελατειακά δίκτυα, βεβαίως, δεν εμφανίστηκαν τα τελευταία χρόνια. Προϋπήρχαν και λειτουργούσαν ήδη από την περίοδο της οθωμανικής σκλαβιάς , αλλά διογκώθηκαν με την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους. Ονομαστός στο είδος ο Ιωάννης Κωλέττης. Σιγά –σιγά και σταθερά το ρουσφέτι και η παρανομία γιγαντώθηκαν στη χώρα. Η εξαγορά των συνειδήσεων φούντωσε. Ήταν αυτονόητο ότι ένα μεγάλο μέρος των ψηφοφόρων επέλεγε με μοναδικό κριτήριο το βόλεμα και τις υποσχέσεις που του έδιναν. Με γρήγορο ρυθμό περάσαμε από τα φτωχόσπιτα και τις παράγκες που έστησαν οι πρόσφυγες της μικρασιατικής καταστροφής δίπλα στα ρέματα στη Νέα Ιωνία , την Κοκκινιά και αλλού στη συστηματική καταπάτηση εκτάσεων και στην άναρχη δόμηση τους. Ακόμη ηχούν στα αυτιά μου, όταν ήμουν μαθητής, ραδιοφωνικές διαφημίσεις όπου μπορούσε να αγοράσει κανείς σε καταπατημένες δασικές περιοχές «αγροτεμάχια με φως νερό και τηλέφωνο».

Κάπως έτσι φτάσαμε να πλημμυρίζει παλαιότερα ο Ποδονίφτης, η Καλαμάτα και κατ επανάληψη τα τελευταία χρόνια η Δυτική Αττική και η ευρύτερη περιοχή της Μάνδρας. Πόσα από τα εκατοντάδες ρέματα της Αττικής είναι σήμερα ανοιχτά και καθαρισμένα; Πόσοι ξεροπόταμοι στη υπόλοιπη Ελλάδα έχουν μπαζωθεί και χτιστεί; Πόσες υποσχέσεις έχουν δοθεί για αντιπλημμυρικά έργα σε περιοχές που αντιμετωπίζουν μεγάλα προβλήματα χωρίς να έχει γίνει τίποτα; Πόσοι τοπικοί άρχοντες δικάστηκαν για παρανομίες που έκαναν στην οριοθέτηση των χειμάρρων; Πόσες αυθαίρετες κατασκευές σε καταπατημένα ρέματα γκρεμίστηκαν;

Ας απαντήσει πρώτα η πολιτεία σε αυτά τα ερωτήματα και ας αφήσει την πονοψυχιά και τα πυροτεχνήματα τύπου «εθνικό πένθος», τα οποία ούτε ακουμπάνε, ούτε λύνουν το πρόβλημα. Ας σκουπίσουν ο κ  Μητσοτάκης και η κα Γεννηματά τα υποκριτικά τους δάκρυα για τον πόνο των πληγέντων. Τα κόμματα τους, τα οποία κυβέρνησαν τη χώρα για 40 χρόνια, έχουν τεράστιες ευθύνες για τις πολλές Μάνδρες που δημιουργήθηκαν . Αυτά εξέθρεψαν τη λογική της αδιαφορίας για το περιβάλλον και της πάρτης μου. Οι ευθύνες τους δεν ξεπλένονται ούτε με τα νερά του Νιαγάρα. Ας σταματήσει η περιφερειάρχης , η κα Δούρου, τις ένοχες κραυγές και τις μηνύσεις και ας μας εξηγήσει γιατί δεν υλοποίησε τα αντιπλημμυρικά έργα που υποσχόταν προεκλογικά. Επιπλέον, ας μπει πια ένα τέρμα στην αθώωση του λαού. Έχει και εκείνος τις ευθύνες που του αναλογούν, όταν καταπατεί και χτίζει, όπου τον βολεύει. Τέλος, ας μας απαντήσει ο αρμόδιος για το ΕΣΠΑ υπουργός αν θα συνεχίσει να στηρίζει χρηματοδοτικά την κατασκευή ανοιχτού θεάτρου στην Καλαμάτα, στην όχθη του Νέδοντα, ο οποίος, αν φουσκώσει, θα πνίξει την πόλη , όπως οι πολλοί προειδοποιούν. Θα επικρατήσει η κοινή λογική ή ο πολιτικαντισμός θα κυριαρχήσει για μια ακόμη φορά;

Η τραγωδία της Μάνδρας από όσα μαθαίνουμε εκ των υστέρων ήταν αναμενόμενη. Η περιοχή έχει χτιστεί ανάμεσα σε δύο μεγάλα ρέματα τα οποία μπαζώθηκαν. Τι κι αν οι καθηγητές του Πολυτεχνείου προειδοποιούσαν, κανείς δεν άκουγε. Στα λασπόνερα της Μάνδρας ναυάγησε το παλιό, το διεφθαρμένο και το ασύδοτο νεοελληνικό κράτος. Μακάρι και να θαφτεί οριστικά με αφορμή το οδυνηρό αυτό γεγονός.

(*) Ο Γιάννης Ανδρουλιδάκης είναι εκπαιδευτικός στο 6ο Λύκειο Καλαμάτας

πηγή: iskra.gr

Χαλαρώνουν τα capital controls για ανάληψη μετρητών και μεταφορά κεφαλαίων

Δημοσιεύθηκε η υπουργική απόφαση που επιτρέπει την περαιτέρω χαλάρωση 3 συγκεκριμένων πιστωτικών περιορισμών. Πλέον επιτρέπεται το άνοιγμα νέων λογαριασμών, η ανάληψη του 100% της κατάθεσης που έρχεται από το εξωτερικό και η αύξηση του ορίου για εισαγωγές...

Δημοσιεύθηκε χθες στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης (ΦΕΚ Β 3976) η απόφαση του υπουργού Οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτου με θέμα "Ρυθμίσεις θεμάτων περιορισμών στην ανάληψη μετρητών και τη μεταφορά κεφαλαίων" .

Στο πλαίσιο του Οδικού Χάρτη για τη σταδιακή χαλάρωση των capital controls που ανακοίνωσε το υπουργείο Οικονομικών στις 17 Μαΐου 2017, η νέα υπουργική απόφαση έχει στόχο την ταχύτερη εξυπηρέτηση φυσικών και νομικών προσώπων και επιχειρήσεων.

Ειδικότερα με την απόφαση:

1. Επιτρέπεται πλέον το άνοιγμα λογαριασμού στα φυσικά πρόσωπα που μέχρι σήμερα δεν διέθεταν τραπεζικό λογαριασμό, όψεως ή καταθετικό, καθώς και η προσθήκη συνδικαιούχου σε λογαριασμό, μέσω της δημιουργίας νέου κωδικού πελάτη (Customer ID) σε πιστωτικό ίδρυμα. Προϋπόθεση για το άνοιγμα λογαριασμού είναι η μη ύπαρξη διαθέσιμου λογαριασμού σε άλλο πιστωτικό ίδρυμα του οποίου να είναι δικαιούχος, για το λόγο αυτό θα υποβάλλεται από τον αιτούντα σχετική υπεύθυνη δήλωση.

2. Επιτρέπεται η πραγματοποίηση ανάληψης μετρητών έως του ποσοστού 100%, αντί του 50% που ίσχυε, του χρηματικού ποσού το οποίο, μετά την 01/12/2017, μεταφέρεται από την αλλοδαπή με μεταφορά πίστωσης σε υφιστάμενους λογαριασμούς, που τηρούνται σε πιστωτικό ίδρυμα στην Ελλάδα, με διαδικασία οριζόμενη από την Επιτροπή Έγκρισης Τραπεζικών Συναλλαγών".

3. Επιτρέπονται συναλλαγές από τα καταστήματα των πιστωτικών ιδρυμάτων για νομικά πρόσωπα ή επιτηδευματίες προς το εξωτερικό στο πλαίσιο των επιχειρηματικών τους δραστηριοτήτων, που δεν υπερβαίνουν τις είκοσι χιλιάδες (20.000) ευρώ, αντί των 10.000 που ίσχυε μέχρι σήμερα, η καθεμία, ανά πελάτη, ανά ημέρα.

Οι ανωτέρω συναλλαγές ολοκληρώνονται κατόπιν προσκόμισης των σχετικών τιμολογίων και λοιπών παραστατικών και δικαιολογητικών, τα οποία θα συνοδεύονται υποχρεωτικά από υπεύθυνη δήλωση με την οποία τα ανωτέρω πρόσωπα δηλώνουν ότι τα ως άνω προσκομισθέντα έγγραφα είναι γνήσια και δεν έχουν προσκομισθεί σε άλλο πιστωτικό ίδρυμα.

Νωρίτερα το Capital.gr ανέφερε τα εξής:

Εντός των επόμενων ωρών, ή το αργότερο αύριο, αναμένεται να δημοσιευτεί σε ΦΕΚ απόφαση του υπουργού Οικονομικών, Ευκλείδη Τσακαλώτου, η οποία θα φέρει νέα χαλάρωση στα capital controls, όπως αναφέρουν οι πληροφορίες.

Όπως αποκάλυψε την προηγούμενη εβδομάδα το Capital.gr με τη νέα χαλάρωση των περιορισμών αναμένεται να δοθεί η δυνατότητα εξ ολοκλήρου (100%) ανάληψης των κεφαλαίων που θα εισαχθούν στις ελληνικές τράπεζες από το εξωτερικό.

Σήμερα, μετά την τελευταία χαλάρωση των περιορισμών την 1η Σεπτεμβρίου 2017, η ανάληψη κεφαλαίων που έχουν μεταφερθεί από το εξωτερικό επιτρέπεται μέχρι ποσοστού 50%. Για χρηματικά ποσά, τα οποία έχουν μεταφερθεί από την αλλοδαπή από τις 23/7/2016 έως και τις 31/8/2017 με μεταφορά πίστωσης, η ανάληψη σε μετρητά μπορεί να γίνεται μέχρι ποσοστού 30%, ενώ για χρηματικά ποσά που έχουν μεταφερθεί από 18/7/2015 μέχρι και 22/7/2016 η ανάληψη είναι δυνατή έως ποσοστού 10%. Ειδικά οι ναυτιλιακές εταιρίες που αναφέρονται στους νόμους 27/1975, 959/1976 και στο νομοθετικό διάταγμα 2687/1953, μπορούν να πραγματοποιούν και αναλήψεις μετρητών έως του ποσού των 50.000 ευρώ ημερησίως.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες, σημαντική χαλάρωση των περιορισμών αναμένεται και στις συναλλαγές εξαγωγικού εμπορίου. Σήμερα, το όριο που παρέχεται στους εξαγωγείς/εισαγωγείς για τη μεταφορά κεφαλαίων εκτός Ελλάδος, καθορίζεται από τον τζίρο της εταιρίας τους κατά το προηγούμενο έτος και δεν μπορεί να είναι μεγαλύτερο από τον μέσο όρο αυτού. Με τις αλλαγές που αναμένονται, το χρονικό διάστημα του υπολογισμού αναμένεται να επεκταθεί στα 4 – 5 χρόνια, δίνοντας τη δυνατότητα για μεγαλύτερα ποσά κεφαλαίων που θα μπορούν να μεταφέρονται στο εξωτερικό για την άσκηση της εμπορικής λειτουργίας της εταιρίας.

Χαλάρωση, τέλος, των περιορισμών, αναμένεται και σε επίπεδο ανοίγματος νέου λογαριασμού, το οποίο θα γίνεται με υπεύθυνη δήλωση του αιτούντος ότι δεν διατηρεί άλλο λογαριασμό.

Σήμερα, απαγορεύεται να ανοίγονται νέοι λογαριασμοί όψεως ή καταθετικοί, εφόσον με το άνοιγμά τους δημιουργείται νέος κωδικός πελάτη (CustomerID) στην τράπεζα. Απαγορεύεται επίσης η ενεργοποίηση αδρανών λογαριασμών.

Ωστόσο, επιτρέπεται σε εταιρίες που έχουν τη μορφή νομικού προσώπου και τηρούν απλογραφικό ή διπλογραφικό λογιστικό σύστημα το άνοιγμα λογαριασμού όψεως ή καταθετικού, σε πιστωτικό ίδρυμα μέσω της δημιουργίας νέου κωδικού πελάτη, ανεξαρτήτως της ύπαρξης άλλου διαθέσιμου λογαριασμού του οποίου είναι δικαιούχοι.

Επιπλέον, επιτρέπεται το άνοιγμα λογαριασμού μέσω της δημιουργίας νέου Customer ID αποκλειστικά για ορισμένες συναλλαγές, η αναγκαιότητα των οποίων πρέπει να τεκμηριώνεται εγγράφως από τον αρμόδιο φορέα και με την προϋπόθεση υποβολής υπεύθυνης δήλωσης από τον αιτούντα ότι δεν υφίσταται άλλος διαθέσιμος λογαριασμός μέσω του οποίου αυτές μπορούν να διενεργηθούν.

capital.gr

Έμμεση στήριξη Παπανδρέου στη Φώφη Γεννηματά

Ως εγγυητής στην επόμενη ημέρα των εκλογών για την ανάδειξη ηγεσίας στην Κεντροαριστερά εμφανίστηκε σε συνέντευξή του στην εκπομπή Ιστορίες του ΣΚΑΙ ο Γιώργος Παπανδρέου, εκτοξεύοντας ταυτόχρονα «πυρά» προς ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ.

Ως εγγυητής στην επόμενη ημέρα των εκλογών για την ανάδειξη ηγεσίας στην Κεντροαριστερά εμφανίστηκε σε συνέντευξή του ο Γιώργος Παπανδρέου. Τόνισε ότι θέλει να τηρήσει αποστάσεις και από τους δύο υποψηφίους, ωστόσο μίλησε με θερμά λόγια (μόνο) για την Φώφη Γεννηματά. Αναφερόμενος στον Αλέξη Τσίπρα είπε ότι «είναι αριστερός μόνο στα λόγια», ενώ εκτόξευσε πυρά και κατά της ΝΔ.

Ο πρώην πρωθυπουργός σε συνέντευξη που παραχώρησε στην εκπομπή Ιστορίες του ΣΚΑΙ και στον Παύλο Τσίμα τοποθετήθηκε για τις εκλογές της Κεντροαριστεράς, εκφράζοντας την πεποίθηση ότι ο νέος πολιτικός φορέας θα βγει ενωμένος.

Ερωτηθείς αν έχει επιλέξει ο ίδιος ανάμεσα στους δύο, κράτησε αποστάσεις, αλλά μίλησε με θερμά λόγια για τη Φώφη Γεννηματά.

«Κοιτάξτε, εγώ θέλω να κρατήσω μια στάση απόστασης αν θέλετε, με την έννοια ότι, νομίζω όπως είπα, ο ρόλος μου μπορεί να είναι διαφορετικός. Γνωρίζω πολύ καλά και τη Φώφη, έχουμε δουλέψει μαζί, και παρά το ότι αργήσαμε σε αυτήν τη διαδικασία ανασυγκρότησης - μπορούσαν προφανώς να έχουν γίνει νωρίτερα κάποια βήματα - θεωρώ ότι έπαιξε ένα θετικό ρόλο στην διαδικασία αυτή», ανέφερε.

Μακάρι ο Αλέξης Τσίπρας να είχε δείξει ότι είναι αριστερός

Επιτέθηκε στον Αλέξη Τσίπρα λέγοντας «μακάρι να είχε δείξει ότι είναι αριστερός. Είναι στα λόγια. Έφερε την πρώτη χρονιά σχεδόν την καταστροφή της χώρας, ακόμα ζούμε τα capital controls. Μας χρέωσε άλλα 80 δισ., τον ελληνικό λαό, όταν εμείς είχαμε κάνει το κούρεμα 100 δις. Δηλαδή μας πήγε πολύ πίσω, μετά εφάρμοσε ένα μνημόνιο πάρα πολύ σκληρό, θα μπορούσε να ήταν ένα διαφορετικό μείγμα, και από εκεί και πέρα δεν έκανε κάτι άλλο προοδευτικό, δεν είδα κάτι προοδευτικό».

Κληθείς να σχολιάσει το άρθρο του κ.Τσίπρα για τον Ανδρέα Παπανδρέου σημείωσε με νόημα: «Είναι πολύ εύκολο καθένας να καπηλεύεται την ιστορία ενός, που έχει φύγει παλιότερα, και όταν είναι εν ζωή να τον χτυπάνε, διότι μην ξεχνάτε ότι αυτή η παράταξη μαζί με τη ΝΔ τον είχαν κυνηγήσει αμείλικτα τον Α. Παπανδρέου» είπε.

Στο ερώτημα εάν είναι πρώτο κόμμα η ΝΔ και χρειάζεται τη στήριξη του νέου φορέα για να σχηματίσει πλειοψηφία, ο κ.Παπανδρέου είπε: «Σε όλη μου την πολιτική καριέρα ήμουν υπέρ της εθνικής συνεννόησης. Όταν ήμουν υπουργός Παιδείας προσπάθησα στα θέματα Παιδείας να προωθήσουμε διακομματική προσέγγιση. Ως υπουργός Εξωτερικών, το ίδιο. Ως πρωθυπουργός το ίδιο. Προσπάθησα να έχουμε τη μεγαλύτερη δυνατή συναίνεση μεταξύ των κομμάτων». Όμως, πρόσθεσε, η εθνική συνεννόηση έχει δύο πράγματα.

«Πρώτα από όλα πρέπει να υπάρξει πάνω σε μία βάση πολιτικής . Υπάρχουν κάποια αυτονόητα τα οποία πρέπει να κάνουμε σε αυτήν τη χώρα, τα οποία δεν βλέπω ούτε η ΝΔ ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ να τα προωθούν. Αξιοκρατία. Διαφάνεια. Ο κ. Μητσοτάκης, κάνω κριτική στον κ. Μητσοτάκη γιατί στη θητεία ως υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης ήταν αυτός που ουσιαστικά προσπάθησε να καταργήσει τη Διαύγεια. Γιατί; Γιατί; Το ίδιο και ο ΣΥΡΙΖΑ. Πού είναι λοιπόν η μεγάλη αλλαγή που θα φέρουν αυτά τα κόμματα;», αναρωτήθηκε.

ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ και μνημόνιο 

Ακόμη, αναφέρθηκε και στις «διαφορές» ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ. «Για να δούμε ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, σε τι διαφέρουν; Το Μνημόνιο ακολούθησαν, με λίγο διαφορετικό μείγμα. Για το Μνημόνιο μιλάνε. Ποιες είναι οι διαφορετικές πολιτικές;», ήταν το σχόλιο του.

Κληθείς να διευκρινίσει εάν φαντάζεται ότι θα μπορούσαν να συγκυβερνήσουν ο ΣΥΡΙΖΑ με τη ΝΔ, ο κ.Παπανδρέου είπε: «Αυτή δεν ήταν και μία παλαιότερα συζήτηση στο ελληνικό πολιτικό στερέωμα να υπάρχει μία οικουμενική προσέγγιση στην κρίση; Μακάρι να είχε υπάρξει. Θα είχαμε τελειώσει πολύ πιο γρήγορα. Εγώ λοιπόν θέλω να δω αυτόν τον χώρο, τον δικό μας τον προοδευτικό να έχει την αυτονομία την πολιτική, τις προτάσεις και να είναι εκείνοι που θα έρθουν σε εμάς για να μας πουν τι θα κάνουν».

Στο δίλημμα μεταξύ της άποψης ότι προτεραιότητα αυτή τη στιγμή είναι να φύγει η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και την ακριβώς αντίθετη άποψη ότι για το ΠΑΣΟΚ ή για τον νέο φορέα η συνεργασία με τη Δεξιά είναι καταστροφική πολιτικά, ο κ.Παπανδρέου είπε ότι συμφωνεί και με τις δύο: «Δηλαδή, από τη μία μεριά θεωρώ ότι είναι πολύ αδύναμη η θέση της ΝΔ όταν βασίζεται στη λογική πρέπει να φύγει ο ΣΥΡΙΖΑ και δεν εμπνέει για κάτι καινούργιο.

Η ΝΔ δε φαίνεται να έχει αλλάξει, δε φαίνεται να έχει κατανοήσει ποια ήταν τα πολύ αρνητικά φαινόμενα τα οποία έφεραν τη χώρα μέχρι εδώ. Για να μπορεί να είναι αξιόπιστη ότι θα τα αντιμετωπίσει αυτά τα θέματα», σημείωσε για να συμπληρώσει. «Άρα λοιπόν η ΝΔ είναι αδύναμη από αυτήν την πλευρά, από την άλλη μεριά ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει φέρει τίποτα άλλο από μία πολύ κακή εκδοχή ενός τρίτου Μνημονίου, πολύ σκληρού για τον ελληνικό λαό, δε χρειαζόταν ένα τρίτο Μνημόνιο, άσχετα αν έχει και ο κ. Σαμαράς είχε μία σημαντική ευθύνη γιατί το ’14 δεν ολοκλήρωσε το Μνημόνιο και θα μπορούσαμε να είχαμε ξεφύγει από τα Μνημόνια και να βγούμε στις αγορές».

Είχαμε πει όχι στο ΔΝΤ 

Ο πρώην πρωθυπουργός δήλωσε επίσης ότι η θέση της κυβέρνησης του ήταν καθαρή και είχε πει όχι στο ΔΝΤ. «Δεν θέλαμε το ΔΝΤ, και θέλαμε ένα ευρωπαϊκό ταμείο». Ανέφερε ότι το είχε συζητήσει με τους Ευρωπαίους ηγέτες, προσθέτοντας όμως ότι πολλές κυβερνήσεις ζήτησαν να πάμε στο ΔΝΤ χωρίς μάλιστα να θέλουν την εμπλοκή του ευρωπαϊκού μηχανισμού.

in.gr

Κενολογία «κεντροαριστερή»

Ευτυχώς που και τα πρόσωπα τα ερίζοντα για την ηγεσία της «Κεντροαριστεράς», είναι όλα με διαμέτρημα τόσης μετριότητας και παρουσία τόσο λυμφατική, που η εικόνα τους και οι προεκλογικές τους κενολογίες γεννάνε κυρίως οίκτο και λιγότερο την πολιτική αποδοκιμασία...

επιφυλλίδα του Χρήστου Γιανναρά (*)

Ο​​ι προσπάθειες, επίμονα και θορυβώδικα δημοσιοποιημένες, να συγκροτηθεί ενιαίο κόμμα «Κεντροαριστεράς», είναι θέμα που δεν αφορά αποκλειστικά τους επαγγελματίες της πολιτικής. Είναι κοινωνικό σύμπτωμα με ευρύτερο ενδιαφέρον και απαιτεί ψύχραιμη ανάλυση. Μια επιφυλλίδα μόνο νύξεις σχολιασμού μπορεί να αποτολμήσει και μόνο ως αφορμή προβληματισμού.

Αρχικά προβλήθηκε σαν επιτακτική ανάγκη να συνεργαστούν κάποια φθίνοντα κόμματα ή αποφύσεις κομμάτων με κοινές, υποτίθεται, ιδεολογικές «πεποιθήσεις», δημιουργώντας ενιαίο πολιτικό φορέα. Ανάγκη, κυρίως, να υπάρξει ένας τρίτος, ισχυρός πολιτικός σχηματισμός, που να αποτρέπει την πόλωση της «δεξιάς» Ν.Δ. και του «αριστερού» ΣΥΡΙΖΑ. Δεν ξεμύτισε καν η ένσταση: για ποια «πόλωση» μιλάμε, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ συγκυβερνάει με τους δεξιότατους ΑΝΕΛ, παραλαμβάνοντας τη σκυτάλη από τη συγκυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου! Και όταν η οποιαδήποτε κυβέρνηση απλώς εκτελεί πειθήνια τις ανυπότακτες σε κάθε έννοια Δικαίου επιταγές των «Μνημονίων», κάτω από τη στυγνή επιτροπεία της «Τρόικας».

Ευτυχώς έγινε αμέσως φανερό ότι πρόκειται μόνο για απεγνωσμένη απόπειρα διάσωσης από την πολιτική εξαφάνιση σχηματισμών με μονοψήφιο ποσοστό στις προτιμήσεις των ψηφοφόρων. Ειδικά η εσπευσμένη επιμονή των δύο «διασημότερων» από τους συμπαίκτες να διατηρήσουν την αυτοτέλεια της κοινοβουλευτικής τους εκπροσώπησης και μετά την προσχώρηση στο καινούργιο κόμμα, έδειξε καθαρά ότι προέχει η απόλαυση της εξουσιαστικής ισχύος – η ιδεολογία «παίζει» μόνο ως πρόσχημα.

Δεν μπορούσε να είναι και διαφορετικά. Η ίδια η λέξη «Κεντροαριστερά» είναι κενή από κάθε πολιτικό περιεχόμενο, «ένα άδειο πουκάμισο», χρησιμοποιείται η λέξη για να στοιχειοθετήσει, εξ υφαρπαγής, σαν πολιτικά υπαρκτό το πολιτικό τίποτα. Να δηλώσουν όσοι ενδύονται αυτή τη λεοντή ότι, «είμαστε μεν Αριστερά και εμείς, αλλά όχι κολλημένοι στη μαρξιστική ορθοδοξία, είμαστε η Αριστερά, του Κέντρου, δηλαδή ούτε Αριστερά ούτε Δεξιά, όμως περισσότερο προς την Αριστερά και λιγότερο προς τη Δεξιά, ισορροπιστές του αόριστου και του φαντασιώδους – δεν έχουμε δική μας ταυτότητα, παλεύουμε για μια συνταγή που θα μας προσδώσει πολιτική ετερότητα συρράπτοντας δάνεια με τη μοδιστρική των εξισορροπήσεων και των συμβιβασμών».

Αυτά όλα σημαίνουν ότι και μόνο η ονομασία «Κεντροαριστερά» αποκλείει τη σοβαρότητα, μυρίζει τέχνασμα, επομένως αφήνει παγερά αδιάφορο τον ευφυή και με επαρκή αυτοσεβασμό πολίτη. Δεν δηλώνει πολιτική ταυτότητα η λέξη, το καινούργιο κόμμα θα μπορούσε άνετα να ονομάζεται «Δέντρο» ή «Ποτάμι» ή «Κουτάλι» ή «Πολιτική Ανοιξη» ή «Συναγερμός» – οτιδήποτε θεωρήσουν ελκυστικό και εύηχο οι διαφημιστές απορρυπαντικών ή οδοντόκρεμας.

Επιπλέον βαραίνει πολύ και το ιστορικό φορτίο που κομίζουν τα ρετάλια της «Κεντροαριστεράς»: Ο σημαντικότερος εταίρος στην επιχειρούμενη συγκόλληση είναι το ΠΑΣΟΚ, κόμμα που απέδειξε στην πράξη, πόσο αδιάντροπα αναξιόπιστη μπορεί να είναι η κομματική συνθηματολογία. Ανετα μπορείς να αυτοτιτλοφορείσαι «σοσιαλιστής», και να ασκείς πολιτική του πιο αχαλίνωτου καπιταλισμού. Να θριαμβολογείς ότι «οι βάσεις φεύγουν», και να έχεις μόλις υπογράψει την παραμονή των βάσεων. Να αποδείχνεται λωποδύτης του κοινωνικού χρήματος στέλεχος κομματικό επώνυμο, και ο αρχηγός να του αναγνωρίζει το «δικαίωμα να κάνει ένα δώρο στον εαυτό του», με αντιρρήσεις μόνο για το πλαφόν.

Κόπτονται να «αναβαφτίσουν» τον πασοκικό εφιάλτη, να τον καμουφλάρουν με τη λεοντή της «Κεντροαριστεράς», μήπως και αποσβεσθεί από τις συνειδήσεις το τερατώδες έγκλημα. Είναι μάλλον αναπότρεπτο να ταυτιστεί ιστορικά το ΠΑΣΟΚ με το οριστικό τέλος του Ελληνισμού. Οχι τόσο επειδή, μέσα από ένα καΐκι στο Καστελλόριζο, ο σπαραχτικά ολίγιστος αρχηγός του και πρωθυπουργός το 2010 παρέδωσε την Ελλάδα βορά στη διεθνή τοκογλυφία. Οσο, και κυρίως, επειδή η δυναμική του πασοκικού αμοραλισμού κατόρθωσε να αφομοιώσει και εξομοιώσει όλους τους συντελεστές του πολιτικού βίου στην Ελλάδα – να μεταμορφώσει τη Ν.Δ. σε «γαλάζιο ΠΑΣΟΚ» και στη συνέχεια τον ΣΥΡΙΖΑ σε «κόκκινο ΠΑΣΟΚ».

Από τη δεκαετία κιόλας του ’80 ώς σήμερα, είτε με Μητσοτάκη πρωθυπουργό είτε με Καραμανλή είτε με Σαμαρά είτε με Τσίπρα, ολόκληρη η Ελλάδα είναι ένα απέραντο αργοθάνατο ΠΑΣΟΚ – ό,τι ελληνικό πεθαίνει: η γλώσσα, η ιστορική συνείδηση, η κοινωνική ευπρέπεια, η ανθρώπινη αξιοπρέπεια, η χαρά της άμιλλας, η καταξίωση της ποιότητας, το κάλλος της γης, η κοινωνία των σχέσεων, η αίσθηση της πατρίδας, το σχολειό που πλάθει χαρακτήρες και όχι συνδικαλιστές.

Δεν φταίει η λέξη «σοσιαλισμός», όπως δεν φταίει και η λέξη «κεντροαριστερά». Απλώς οι λέξεις λειτουργούν ως σύμβολα: συν-βάλλουν, βάζουν-μαζί όλα τα δεδομένα που συγκροτούν μια πραγματικότητα. Και την πραγματικότητα που λέγεται ΠΑΣΟΚ, με οποιοδήποτε χρώμα (πράσινο - γαλάζιο - κόκκινο), την ξέρουμε πια, όσες ονομασίες κι αν αλλάξει.

Ευτυχώς που και τα πρόσωπα τα ερίζοντα για την ηγεσία της «Κεντροαριστεράς», είναι όλα με διαμέτρημα τόσης μετριότητας και παρουσία τόσο λυμφατική, που η εικόνα τους και οι προεκλογικές τους κενολογίες γεννάνε κυρίως οίκτο και λιγότερο την πολιτική αποδοκιμασία.

 ______________________________

(*) Ο Χρήστος Γιανναράς γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε στα Πανεπιστήμια της Αθήνας, της Βόννης και της Σορβόννης. Επιφυλλιδογραφεί σε εφημερίδες παρεμβαίνοντας στην πολιτική και κοινωνική επικαιρότητα.

(πηγή: yannaras.gr)

Κομισιόν: Οι εξαγγελίες για το κοινωνικό μέρισμα δεν βρίσκονται σε αντίθεση με τα όσα έχουν συμφωνηθεί στο πλαίσιο του προγράμματος

Κληθείς να σχολιάσει τη χθεσινοβραδινή εξαγγελία του πρωθυπουργού, εκπρόσωπος της Επιτροπής ανέφερε ότι οι συζητήσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη με τις ελληνικές αρχές περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, προτάσεις για τη χρήση μέρους του προβλεπόμενου πλεονάσματος για τη δημιουργία ενός δημοσιονομικού «μαξιλαριού» ασφαλείας αλλά και για «στοχοθετημένες δράσεις που είναι πλήρως σύμφωνες με τις δεσμεύσεις του μνημονίου».

Οι χθεσινές ανακοινώσεις του Έλληνα πρωθυπουργού για το κοινωνικό μέρισμα δεν βρίσκονται σε αντίθεση με τα όσα έχουν συμφωνηθεί στο πλαίσιο του προγράμματος υποστηρίζει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Κληθείς να σχολιάσει τη χθεσινοβραδινή εξαγγελία του πρωθυπουργού, εκπρόσωπος της Επιτροπής ανέφερε ότι οι συζητήσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη με τις ελληνικές αρχές περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, προτάσεις για τη χρήση μέρους του προβλεπόμενου πλεονάσματος για τη δημιουργία ενός δημοσιονομικού «μαξιλαριού» ασφαλείας αλλά και για «στοχοθετημένες δράσεις που είναι πλήρως σύμφωνες με τις δεσμεύσεις του μνημονίου».

«Η χθεσινή ανακοίνωση φαίνεται να ευθυγραμμίζεται σε γενικές γραμμές με τις εν λόγω συζητήσεις, οι οποίες δεν έχουν ακόμη ολοκληρωθεί» δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο ίδιος εκπρόσωπος, προσθέτοντας ότι οι «λεπτομέρειες» θα πρέπει τώρα να αναλυθούν πλήρως και να ολοκληρωθούν οι συζητήσεις με τις ελληνικές αρχές στο πλαίσιο της επόμενης αποστολής των θεσμών στην Αθήνα, στα τέλη του μήνα.

Σότσι: Μαραθώνια η συνάντηση Πούτιν-Ερντογάν

Συμφώνησαν σε πολιτική λύση στο συριακό, αν και ο Ερντογάν δήλωνε άλλα πριν δει τον Ρώσο Πρόεδρο...

Mαραθώνια ήταν η συνάντηση του Βλαντίμιρ Πούτιν με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στο Σότσι, σύμφωνα με το euronews.

Το τετ-α-τετ των δύο ηγετών είχε τετράωρη διάρκεια. Στην ατζέντα κυριάρχησαν η Συρία, η ενίσχυση των σχέσεων στον εμπορικό και τον ενεργειακό τομέα αλλά και η αμυντική συνεργασία των δύο χωρών με την αγορά των S 400 από την Τουρκία.

Ο πρόεδρος Πούτιν τόνισε πως η κοινή προσπάθεια Ρωσίας, Τουρκίας και Ιράν στη Συρία αποδίδει καρπούς αφού η βία μειώθηκε σημαντικά.

«Με δεδομένες τις επιτυχίες στη μάχη κατά των τρομοκρατών ο πρόεδρος Ερντογάν και εγώ συμφωνήσαμε πως χρειάζεται να εντείνουμε τις προσπάθειες μας για να διασφαλίσουμε μια μακροπρόθεσμη κανονικότητα στη Συρία», ανέφερε ο Βλαντίμιρ Πούτιν.

Οι δύο άνδρες τόνισαν πως συμφώνουν στην πολιτική λύση για το συριακό, αν και ο Ερντογάν πριν φτάσει στο Σότσι δήλωνε πως πρέπει να αποσύρουν τις δυνάμεις τους όσοι δεν βλέπουν στρατιωτική λύση. Μετά τη συνάντηση πάντως, η τοποθέτησή του ήταν διαφορετική.

«Έχει μεγάλη σημασία για εμάς η κοινή δήλωση του Βιετνάμ από τους κυρίους Πούτιν και Τραμπ. Είμαι ικανοποιημένος που βλέπω τις σχέσεις Τουρκίας και Ρωσίας να βρίσκονται σε ένα πολύ καλό επίπεδο. Προσδίδω μεγάλη σημασία στα αμοιβαία βήματα Ρωσίας και Τουρκίας στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας», δήλωσε ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Ο Βλαντίμιρ Πούτιν υπογράμμισε πως οι διμερείς σχέσεις έχουν αποκατασταθεί και επέστρεψαν στο επίπεδο προ της κρίσης που είχε προκαλέσει η κατάρριψη του ρωσικού μαχητικού το 2015.

πηγή: euronews

Β. Αποστόλου: Διατροφική επάρκεια για όλους με κοινωνική συνοχή, μέσω της αγροτικής ανάπτυξης

Η διασφάλιση της διατροφικής επάρκειας στην Ελλάδα για κατοίκους και επισκέπτες και η διαχείριση των αγροτικών πόρων ώστε να διασφαλίζεται η κοινωνική συνοχή, είναι οι δύο στρατηγικές παράμετροι των πολιτικών του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, είπε ο υπουργός Βαγγέλης Αποστόλου στο ρ/σ "στο Κόκκινο" και τον Δημήτρη Κουκλουμπέρη. Από τα 2 δισ. ευρώ, το εμπορικό έλλειμμα ήδη μειώθηκε στα 400 εκατ. ευρώ....

 

«Στην περιφέρεια η αγροτική δραστηριότητα κυριαρχεί, εκ των πραγμάτων ο υπουργός δεν λείπει από κανένα περιφερειακό αναπτυξιακό συνέδριο», είπε ο κ. Αποστόλου, για τις εργασίες που ξεκινούν σήμερα και για δύο ημέρες στην Κομοτηνή, για την Ανατολική Μακεδονία και Θράκη.

Στις θεματικές ενότητες του συνεδρίου, «θα δείτε έναν πλουραλισμό προτάσεων και απόψεων από όλους που συμμετέχουν ... κάθε συνεδρία για τον αγροτικό χώρο κρατάει πέντε, έξι ώρες ... και από τη δική μας πλευρά κατατίθενται προτάσεις και αποφάσεις ακόμη, για το πώς θα αξιοποιήσουμε συγκριτικά πλεονεκτήματα».

Σημείωσε επίσης ότι «πάμε πάρα πολύ καλά, με μεγάλη ανταπόκριση από τους ίδιους τους αγρότες που συμμετέχουν, τους φορείς τους αλλά και την Αυτοδιοίκηση ... και η τοπική και η περιφερειακή αυτοδιοίκηση συμμετέχει με τα στελέχη της ... έχουμε δημιουργήσει ένα πολύ καλό κλίμα».

Δύο είναι οι στρατηγικές παράμετροι, όπως είπε ο υπουργός:

• «να διασφαλιστεί διατροφική επάρκεια για τους κατοίκους και επισκέπτες της Ελλάδας ... το εμπορικό έλλειμμα έχει μειωθεί πάρα πολύ, ξεκινήσαμε από 2 δισ. ευρώ έλλειμμα και έχει μειωθεί στα 400 εκατ. ευρώ»
• «να διαχειριστούμε τους πόρους, τις εισροές στον αγροτικό χώρο ώστε να διασφαλιστεί η κοινωνική συνοχή ... όποιος μένει στην επαρχία και θέλει να ασχοληθεί με την αγροτική δραστηριότητα, του δίνουμε τη δυνατότητα»

«Αυτή την ώρα, ξετυλίγουμε το πρόγραμμα αγροτικής ανάπτυξης, που έχει κοινοτικούς πόρους 4,7 δισ. ευρώ και συνολικά θα μοχλεύσει πάνω από 5,6 δισ. ευρώ, πόρους που πρέπει να αξιοποιήσουμε σωστά», όπως είπε ο κ. Αποστόλου.

Αλέξης Τσίπρας: Στο 1,4 δισ. ευρώ το κοινωνικό μέρισμα - Υπερδιπλάσιο από το 2016 (vid)

Υπερδιπλάσιο σε σχέση με πέρσι θα είναι το κοινωνικό μέρισμα του 2017 όπως ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός με διάγγελμά του. Όπως υπογράμμισε φέτος το μέρισμα από την υπεραπόδοση του προυπολογισμού θα ανέλθει στο 1,4 δισ. ευρώ.

 

"Για δεύτερη συνεχή χρονιά θα διανέμουμε κοινωνικό μέρισμα σε όσους το έχουν ανάγκη. Παρά τον πόλεμο υπονόμευσης η ελληνική οικονομία σταθεροποιείται και ανακάμπτει. Ξεπεράσαμε κάθε προσδοκία το μέρισμα θα είναι ύψους 1,4 δισ. ευρώ υπερδιπλάσιο σε σχέση με πέρυσι" σημείωσε χαρακτηριστικά.

Από τα 1,4 δισεκατομμύρια, 720 εκατομμύρια θα διανεμηθούν με τη μορφή έκτακτης ενίσχυσης, η οποία θα είναι αφορολόγητη και ακατάσχετη προς 3,4 εκατομμύρια συμπολίτες μας.

Τα κριτήρια που θα τεθούν είναι εισοδηματικά, περιουσιακά και οικογενειακής κατάστασης.

Έτσι ώστε να γίνει στοχευμένα και να ωφεληθούν σημαντικά όσοι και όσες το έχουν πραγματικά ανάγκη.

Τα εισοδηματικά κριτήρια αφορούν μονοπρόσωπα νοικοκυριά με ύψος εισοδήματος μέχρι 9.000 ευρώ και πολυπρόσωπα με ανώτατο όριο τα 18.000 ευρώ.

Τα εισοδηματικά όρια προσαυξάνονται κατά 50% για κάθε επιπλέον ενήλικα και κατά 25% για κάθε παιδί.

Ενώ παράλληλα, δικαιούχοι θα είναι και όσων τα νοικοκυριά διαθέτουν ακίνητη περιουσία με ανώτατο όριο σε κάθε περίπτωση τα 180.000 ευρώ.

Για οικογένειες με δύο παιδιά, για εισόδημα 6000 ετησίως θα δοθεί ενίσχυση 900 ευρώ, για εισόδημα 12.000, ενίσχυση 700 ευρώ και για εισόδημα 18.000 ενίσχυση ύψους 500 ευρώ.

Για ένα νοικοκυριό που αποτελείται από ένα ζευγάρι χωρίς παιδιά, για εισόδημα 4500 ευρώ θα δοθεί ενίσχυση 675 ευρώ, για εισόδημα 9000 ευρώ, ενίσχυση 525 ευρώ και για εισόδημα 13.500, ενίσχυση 375 ευρώ.

Ενώ και για τα μονοπρόσωπα νοικοκυριά, για όσους έχουν ετήσιο εισόδημα 3000 ευρώ, δίδεται ενίσχυση 450 ευρώ για εισόδημα 6000 ευρώ, ενίσχυση 350 ευρώ και για εισόδημα 9000, ενίσχυση 250 ευρώ.

315 εκατομμύρια θα δοθούν για την επιστροφή της παράνομης παρακράτησης των εισφορών υγείας των συνταξιούχων.

Από το συνολικό ποσό των 1,4 δις θα δοθούν 360 εκατομμύρια στη ΔΕΗ, ώστε να καλυφθεί το κόστος των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ωφέλειας, που συμπεριλαμβάνονται στους λογαριασμούς της ΔΕΗ.

Με αυτόν το τρόπο διασφαλίζουμε ότι δε θα υπάρξει καμία αύξηση στα τιμολόγια της ΔΕΗ για τους καταναλωτές, ενώ ταυτόχρονα θα ανοίξει ο δρόμος για περαιτέρω σημαντικές μειώσεις στο ρεύμα για τους πάνω από 300.000 δικαιούχους του κοινωνικού τιμολογίου της ΔΕΗ.

Η ελληνική οικονομία για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά έχει σημειώσει εξαιρετικά θετικές επιδόσεις.

Το σύνολο των δεικτών βρίσκονται σε ανάκαμψη και αναμένεται να σημειώσουμε για πρώτη χρονιά μετά από μια δεκαετία, ρυθμούς ανάπτυξης κοντά στο 2%.

Η ανεργία για τρίτη συνεχόμενη χρονιά αποκλιμακώνεται, έχοντας σημειώσει συνολικά πτώση 7 ποσοστιαίων μονάδων, κατά τα έτη της διακυβέρνησης μας και 300.000 περισσότερες θέσεις εργασίας έχουν δημιουργηθεί.

Ο προϋπολογισμός θα σημειώσει φέτος πρωτογενές πλεόνασμα που θα ξεπερνά κατά πολύ το στόχο του 1,75%.

Δεν είναι συγκυριακό φαινόμενο, αλλά αποτέλεσμα σκληρής και εντατικής προσπάθειας, εξορθολογισμού των δαπανών χωρίς περικοπές στους μισθούς και το κοινωνικό κράτος.

Αλλά και αποτέλεσμα του αποφασιστικού περιορισμού της διαφθοράς, της διασπάθισης δημόσιου χρήματος αλλά και της φοροδιαφυγής.

Μέσα στη βδομάδα κατατίθεται ο σχετικός νόμος για το μέρισμα στη Βουλή και μέχρι τα μέσα Δεκεμβρίου θα έχει πραγματοποιηθεί η καταβολή του ποσού στους δικαιούχους.

Ξέρουμε ότι πρέπει να αγωνιστούμε ακόμη πιο σκληρά με ακόμη μεγαλύτερη αποφασιστικότητα απέναντι σε πρακτικές και αντιλήψεις που ακόμη δεν έχουν νικηθεί ολοκληρωτικά, για να προστατεύσουμε περισσότερο τους μικρούς και τους μεσαίους, να χτυπήσουμε πιο αποτελεσματικά τη φοροδιαφυγή.

Die Welt: Το ευρώ υπεύθυνο για τα μεσογειακά δεινά;

Σε κύριο άρθρο της η Die Welt υποστηρίζει ότι εάν το ευρώ συνεχίσει να στραγγαλίζει τις οικονομίες του ευρωπαϊκού νότου και παράλληλα συνεχίσουν να καταφθάνουν μαζικά νέα κύματα προσφύγων, τότε διακυβεύεται η ύπαρξη της ΕΕ. 

Όπως αναφέρει η εφημερίδα Die Welt σε εκτενές της άρθρο, πέρα από την προσφυγική κρίση που πλήττει πρωτίστως τις μεσογειακές χώρες, «[…] έχει συσσωρευτεί κατά μήκος των ανοιχτών θαλάσσιων συνόρων […] και μια πολιτική κρίση, η οποία αναμένεται να δοκιμάσει τους επόμενους μήνες τις αντοχές της ΕΕ. Διότι σχεδόν όλες οι μεσογειακές χώρες αντιμετωπίζουν παρά ή και εξαιτίας της συμμετοχής τους στο ευρωπαϊκό εγχείρημα δραματικά προβλήματα».

Ξεκινώντας από το παράδειγμα της Ελλάδας η Welt αναφέρει ότι «δεν χρειάστηκε να περάσουν ούτε καν δέκα χρόνια μετά την εισαγωγή του ευρώ για να καταρρεύσει στη χώρα η άπληστη κρατική χρηματοδότηση. Εδώ και σχεδόν οκτώ χρόνια η χώρα έχει λάβει μεν άπειρα χρήματα διάσωσης, κυρίως για τις χρεοκοπημένες τράπεζες και άλλους οφειλέτες, παρά ταύτα όμως η οικονομία της δεν κατάφερε να ορθοποδήσει. Δεν είναι τυχαίο ότι η Ελλάδα ήταν η πρώτη χώρα της ΕΕ όπου κατέρρευσε το κομματικό σύστημα. Οι ισχυροί Σοσιαλιστές εξαφανίστηκαν ενώ από το τροτσκιστικό συνονθύλευμα του ΣΥΡΙΖΑ εξήλθε ο νέος ισχυρός άνδρας Αλέξης Τσίπρας ο οποίος συγκυβερνά έως σήμερα και πέρα από κάθε λογική με ένα ακροδεξιό στρατιωτικό κόμμα. Η κατάσταση αυτή είναι ανησυχητική για την ΕΕ κυρίως επειδή εξαπλώθηκε κατά μήκος της Μεσογείου όχι μόνον η ελληνική κρίση χρέους αλλά και η πολιτειακή κρίση. Ακόμη και η Πορτογαλία η οποία το 1995 δεν μετρούσε καν κρατικά χρέη, αναγκάστηκε να ενταχθεί στο μηχανισμό διάσωσης της ΕΚΤ. Στην Κύπρο κινδύνευσε μάλιστα το σύνολο του τραπεζικού συστήματος το οποίο κατάφερε να διασωθεί με πολλά δις της ευρωτράπεζας. Σχεδόν 60.000 Κύπριοι αποταμιευτές έχασαν τεράστια ποσά».

Το Ευρώ και η Καταλονία

Η εφημερίδα συνδέει το ευρώ και την οικονομική κρίση της περασμένης δεκαετίας και με την πρωτοφανή πολιτική κρίση που πλήττει εδώ και μήνες την Ισπανία με αφορμή το ζήτημα της Καταλονίας. «Μπορεί το επίμονο κίνημα της ανεξαρτησίας μερίδας των Καταλανών να απορρέει από την ιστορική αντίσταση κατά του Φράνκο και της ισπανικής γλώσσας, ωστόσο χωρίς τη μαζική κρίση στην αγορά ακινήτων, χωρίς την ύφεση των τελευταίων ετών δεν θα είχε διαβρωθεί σε τόσο μεγάλο βαθμό η εμπιστοσύνη των σχετικά πλούσιων Καταλανών στο ισπανικό έθνος. Όπου δεν υπάρχει κάτι για να αναδιανεμηθεί, προκύπτουν αποσχιστικά κινήματα».

Ως παραδείγματα περαιτέρω σοβαρών και εν δυνάμει επικίνδυνων πολιτικών κρίσεων η Welt αναφέρει τη δολοφονία της Μαλτέζας δημοσιογράφου Δάφνης Καρουάνα Γκαλίσια αλλά και τις πρόσφατες περιφερειακές εκλογές στη Σικελία, σχολιάζοντας ότι οι εκλογές αυτές προμηνύουν κακά για την Ιταλία. Και η εφημερίδα καταλήγει: «Μπορεί λοιπόν η Μεσόγειος να είναι η κοιτίδα της ευρωπαϊκής ιδέας. Ωστόσο εάν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση, εάν το ευρώ συνεχίσει να στραγγαλίζει τις οικονομίες στο νότο και συνεχίσουν να διαπερνούν μαζικά πρόσφυγες τα θαλάσσια σύνορα, τότε η Μεσόγειος θα γίνει πιθανότατα η ταφόπλακα της Ευρώπης».

Ευέλικτες μορφές εργασίας στην Ελλάδα

Στα υψηλότατα ποσοστά ανεργίας στην Ελλάδα αναφέρεται σύντομο άρθρο στην ηλεκτρονική έκδοση του περιοδικού Der Spiegel υπό τον τίτλο: «Σχεδόν τα δυο τρίτα των Ελλήνων χωρίς θέση πλήρους απασχόλησης» και υπότιτλο «Μπορεί να μειώνεται το ποσοστό ανεργίας στην Ελλάδα, ωστόσο οι νέες θέσεις εργασίας είναι συχνά προβληματικές. Το ποσοστό της ευέλικτης εργασίας αυξήθηκε στο 62%. Κυρίως οι νέοι άνθρωποι ζουν στα πρόθυρα της φτώχειας».
Όπως αναφέρει το γερμανικό περιοδικό επικαλούμενο πρόσφατα στοιχεία του υπουργείου Εργασίας, «από τα δυο περίπου εκατομμύρια των εργαζομένων, τα 1,1 εκατομμύρια απασχολούνται χωρίς συμβόλαια πλήρους απασχόλησης. Εργάζονται σε ευέλικτες θέσεις εργασίας, ήτοι με μερική ή εκ περιτροπής απασχόληση. Τα πρόσφατα στοιχεία επισκιάζουν τα στοιχεία για το ελληνικό ποσοστό ανεργίας που υποχώρησε ελαφρώς τους τελευταίους μήνες. Οι λόγοι για το υψηλό ποσοστό μερικής απασχόλησης είναι, εκτός από τις επιταγές των πιστωτών για τις μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας, και η αβέβαιη οικονομική και δημοσιονομική κατάσταση […]. Κυρίως νέοι άνθρωποι εργάζονται για λιγότερο από 400 ευρώ το μήνα. Γι' αυτό πολλοί από αυτούς ζουν στα πρόθυρα της φτώχειας και εξαρτώνται από τη στήριξη της οικογένειάς τους».

Κώστας Συμεωνίδης/DW

Κακοποίησε κι εσύ έναν εργαζόμενο, μπορείς!

Τα προβλήματα της παραγωγικότητας, τουλάχιστον στη χώρα μας, αντιμετωπίζονται με στενή επίβλεψη του εργαζόμενου η οποία συνήθως λαμβάνει κακοποιητικές μορφές βλ. παρενόχληση, άσκηση λεκτικής βίας και φωνές, μη έγκαιρη καταβολή του μισθού του, απειλές κτλ.

 

της Φωτεινής Μαστρογιάννη (*)

Στις συζητήσεις για την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας δεν αναφέρεται σχεδόν καθόλου ο ρόλος της παραγωγικότητας του εργαζόμενου ως αυτός να μην υφίσταται. Όταν δε αναφέρεται τότε είναι μόνο υπό το πρίσμα της εντατικοποίησης των ωρών εργασίας (να παρευρίσκεται δηλαδή ο κάθε εργαζόμενος περισσότερες ώρες στον χώρο εργασίας διότι η παραμονή στον χώρο εργασίας δεν σχετίζεται με την παραγωγικότητα) και τίποτε άλλο.

Είναι γεγονός ότι η αυτοματοποίηση οδηγεί και θα οδηγήσει σε μεγάλη απώλεια των θέσεων εργασίας εντούτοις, προς το παρόν στην Ελλάδα, ο εργαζόμενος δεν έχει ακόμα εξαλειφθεί. Προκαλεί δε εντύπωση η έλλειψη σχετικών αναφορών από τις οργανώσεις των ίδιων των εργαζόμενων.

Τα προβλήματα της παραγωγικότητας, τουλάχιστον στη χώρα μας, αντιμετωπίζονται με στενή επίβλεψη του εργαζόμενου η οποία συνήθως λαμβάνει κακοποιητικές μορφές βλ. παρενόχληση, άσκηση λεκτικής βίας και φωνές, μη έγκαιρη καταβολή του μισθού του, απειλές κτλ.

Το πρόβλημα είναι μεγάλο αλλά θα επικεντρωθώ σε δύο από τους πολλούς παράγοντες αύξησης της παραγωγικότητας των εργαζομένων που σχετίζονται ο ένας με τον άλλο και είναι η περιγραφή των θέσεων εργασίας και η εργονομία.

Η περιγραφή της θέσης εργασίας σημαίνει ότι περιγράφονται τα καθήκοντα κάθε θέσης εργασίας έτσι ώστε να βρίσκεται ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση και όχι ακολουθώντας τη συνήθη αντίληψη του αδαούς περί τη διοίκηση ανθρωπίνων πόρων «όλοι τα κάνουν όλα». Η αντίληψη αυτή του «τα κάνω όλα και συμφέρω» πέραν των αδαών εφαρμόστηκε και από αρκετούς μικρομεσαίους επιχειρηματίες στη λογική της περικοπής του εργατικού κόστους με κάθε τρόπο γιατί έτσι δεν θα προσλάμβαναν περισσότερους εργαζόμενους ανεξάρτητα από το γεγονός ότι ο Έλληνας εργαζόμενος είχε πάντα τις λιγότερες αμοιβές και παροχές από τους εργαζόμενους της ΕΕ (τα παραδείγματα πολλά – μη τήρηση του μεσημεριανού διαλείμματος για φαγητό, ανυπαρξία χώρου εστίασης εντός της επιχείρησης, εξοντωτικές απλήρωτες υπερωρίες, κακό εργασιακό περιβάλλον με ανεπαρκή εξοπλισμό κοκ).

Το εάν όμως όλοι μπορούν να τα κάνουν όλα όχι απλώς είναι έωλο αλλά εν πολλοίς επιεικώς ανόητο. Ευτυχώς που σε κάποιους τομείς όπως η ιατρική δεν έχουμε χειρουργούς παντός τύπου όπου όλοι τα σφάζουν και όλοι τα μαχαιρώνουν αλλά εξειδικευμένους οι οποίοι τίθενται και επικεφαλής των αντίστοιχων ιατρικών ομάδων. Ενώ για παράδειγμα σε μία καρδιοχειρουργική κλινική δεν είναι δυνατόν να μην προΐσταται καρδιοχειρουργός ομάδας καρδιοχειρουργών αντίθετα στο επιχειρείν αλλά και στο δημόσιο τομέα έχουμε διευθύνοντες μη γνώστες του κλάδου τον οποίο καλούνται να διευθύνουν ή να είναι παντελώς εργασιακά και επιστημονικά παρωχημένοι. Κατά συνέπεια να μην μπορούν να διαχειριστούν ούτε τους εργαζόμενους οι οποίοι και αυτοί είναι πολλές φορές μη γνώστες του συγκεκριμένου αντικειμένου αλλά ούτε και να ξέρουν τι πρόκειται να κάνουν γιατί ποτέ δεν τους έχει αναφερθεί ποια είναι τα εργασιακά τους καθήκοντα ούτε έχουν εκπαιδευτεί κατάλληλα. Σε μία τέτοια ιλαροτραγική κατάσταση λοιπόν, είναι αστείο ακόμα και να μιλάμε για παραγωγικότητα.

Η περιγραφή της θέσης εργασίας είναι κλειδί για την παραγωγικότητα και θα πρέπει να είναι γραπτή, αναλυτική και να θέτει σε σειρά προτεραιότητας τα καθήκοντα του εργαζόμενου. Εξυπακούεται ότι πριν την περιγραφή θα πρέπει να έχει γίνει και η σωστή πρόσληψη. Για παράδειγμα για μία θέση λογιστή θα πρέπει να προσλαμβάνουμε λογιστή και μετά να του δώσουμε την γραπτή περιγραφή της θέσης και των καθηκόντων του. Δεν νοείται για μία θέση λογιστή να προσλαμβάνουμε π.χ. έναν θεολόγο γιατί όσο καλή και να είναι η γραπτή (το τονίζω) περιγραφή εργασίας του, αυτός δεν θα μπορεί να ανταποκριθεί λόγω έλλειψης σχετικών γνώσεων.

Με τη γραπτή περιγραφή των θέσεων εργασίας αποφεύγονται οι παρανοήσεις π.χ. να μην ξέρουν οι εργαζόμενοι ποιο έργο αντιστοιχεί σε αυτούς και ποιο σε άλλους, η διεκπεραίωση της ίδιας δουλειάς να γίνεται από δύο διαφορετικούς εργαζόμενους γιατί και οι δύο μπορεί να θεωρούσαν ότι έπρεπε να τη διεκπεραιώσουν κοκ. Σημαντικό στο σημείο αυτό είναι να τονισθεί ότι οι εργαζόμενοι που γνωρίζουν επακριβώς τα καθήκοντά τους αλλά και τα καθήκοντα των συναδέρφων τους είναι καλύτεροι ομαδικοί «παίκτες». Βέβαια το ομαδικό πνεύμα εργασίας στον τόπο μας έχει περιοριστεί σε ευχολόγιο ακαδημαϊκών κυρίως κύκλων ή κάποιων μεγάλων επιχειρήσεων που εντούτοις από τη μία προωθούν τον άκρατο ατομικιστικό ανταγωνισμό από την άλλη ισχυρίζονται ότι επιθυμούν οι εργαζόμενοί τους να εργάζονται ομαδικά (!) προκαλώντας έτσι σύγχυση στους εργαζόμενους και οδηγώντας τους στην τρέλα παρά στην ομαδικότητα.

Ένας άλλος παράγοντας αύξησης της παραγωγικότητας των εργαζόμενων που αγνοείται σχεδόν πλήρως από την εργοδοσία (ιδιωτικού και δημόσιου τομέα) και παρά την ύπαρξη του νόμου περί υγιεινής και ασφάλειας είναι αυτός της εργονομίας. Η εργονομία είναι επιστήμη και πραγματεύεται το «ταίριασμα» του εργαζόμενου με την εργασία του. Λαμβάνει υπόψη της πρώτα από όλα τον άνθρωπο – τις δυνατότητές του αλλά και τους περιορισμούς του και φροντίζει τα καθήκοντα που ανατίθενται, η πληροφορία και το περιβάλλον να ταιριάζουν στον κάθε εργαζόμενο. Ο στόχος είναι η αύξηση της παραγωγικότητας και η μείωση των ασθενειών και των ατυχημάτων.

Προκειμένου να εξετασθεί το ταίριασμα του εργαζόμενου με την εργασία πέραν των προσωπικών χαρακτηριστικών τα οποία θα έπρεπε ήδη να έχουν εξετασθεί με την πρόσληψη, θα έπρεπε να είχαν προσδιορισθεί με την περιγραφή εργασίας προσδιορισθεί τα καθήκοντα, και να είχαν προσδιορισθεί ο όγκος εργασίας, οι βάρδιες, ο ρυθμός εργασίας και η κόπωση που προκαλεί η θέση εργασίας. Προσδιορίζεται επίσης και ο εξοπλισμός (σχήμα, μέγεθος, έλεγχος και ο βαθμός καταλληλότητάς του σε σχέση με τη θέση εργασίας). Ο εργαζόμενος θα πρέπει να έχει όλα τα υλικά που είναι απαραίτητα για την εργασία του π.χ. στυλό, χαρτί κτλ., η επιφάνεια εργασίας να είναι αρκετά μεγάλη έτσι ώστε να χωρά τα πράγματά του και να μπορεί να μετακινηθεί, να μην διατρέχει κίνδυνο ατυχημάτων από την κακή τοποθέτηση του χώρου εργασίας του, το κάθισμα να υποστηρίζει την πλάτη του και να είναι σε καλή λειτουργία π.χ. να μην είναι σπασμένες οι ρόδες, να υπάρχει υποπόδιο, να υπάρχει υποστήριξη για τον αγκώνα και την πλάτη καθώς και ειδική βάση για το ποντίκι του Η/Υ έτσι ώστε να αποφευχθεί το σύνδρομο του καρπιαίου σωλήνα. Ο φωτισμός θα πρέπει να είναι ο κατάλληλος και όχι με λάμπες νέον που είναι στα περισσότερα γραφεία του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα στην Ελλάδα.

Μερικά κλασικά προβλήματα εργονομίας στον εργασιακό χώρο (εστιάζω κυρίως στους υπάλληλους γραφείου γιατί στους εργάτες υπάρχουν και άλλου τύπου προβλήματα εργονομίας) είναι τα ακόλουθα:

Σχεδιασμός και ανάθεση καθηκόντων – προβλήματα: Οι εργασιακές απαιτήσεις από τον εργαζόμενο μπορεί να είναι πολύ υψηλές ή πολύ λίγες. Ο εργαζόμενος να μην έχει λόγο σχετικά με το πώς να οργανώσει την εργασία του αντίθετα τρίτοι να οργανώνουν τη δουλειά του. Ο εξοπλισμός της εργασίας να είναι δύσκολος στη χρήση του ή να προϋποθέτει επιπλέον προσπάθεια ( π.χ. πεπαλαιωμένοι υπολογιστές αργοί, με αργή σύνδεση στο Διαδίκτυο κοκ) και να επιβραδύνει έτσι τον ρυθμό εργασίας. Ένα άλλο πρόβλημα που συναντάμε συχνά στον παρανοϊκό κόσμο των επιχειρήσεων αλλά και του δημοσίου τομέα στην Ελλάδα είναι οι συγκρουόμενες απαιτήσεις δηλαδή να έχουμε και υψηλή παραγωγικότητα και ποιότητα (κάτι που είναι ανέφικτο). Τα προβλήματα αυτά προκαλούν τραυματισμούς και συχνές ασθένειες στους εργαζόμενους.

Διαμόρφωση του χώρου εργασίας – προβλήματα. Να μην μπορεί ο εργαζόμενος να φθάσει εύκολα τα αντικείμενα που χρησιμοποιεί καθημερινά, να μην υπάρχει επαρκής χώρος για τα πόδια του κάτω από το τραπέζι εργασίας, το τραπέζι εργασίας να είναι σε ακατάλληλο ύψος, ο φωτισμός να είναι ακατάλληλος και να προκαλεί πόνο στα μάτια και πονοκεφάλους, η καρέκλα εργασίας να μην είναι κατάλληλα προσαρμοσμένη στο άτομο και στη θέση εργασίας.

Διαχείριση της εργάσιμης ημέρας – προβλήματα. Να μην υπάρχει επαρκής χρόνος ανάπαυσης μεταξύ των βαρδιών, ο προγραμματισμός των βαρδιών να είναι κακός, ο εργαζόμενος να εξαναγκάζεται σε πολλές υπερωρίες.

Όλα αυτά τα προβλήματα δημιουργούν μείωση της παραγωγικότητας αλλά και αύξηση ατυχημάτων και ασθενειών. Σύμφωνα με έρευνα του πανεπιστημίου Cornell οι κουρασμένοι εργαζόμενοι κοστίζουν στην αμερικανική βιομηχανία $150 εκατομμύρια λόγω της μείωσης της παραγωγικότητας και των ατυχημάτων που προκαλούνται από την κόπωση.

Η επίλυση των προβλημάτων εργονομίας μπορεί να γίνει με συζήτηση πρώτα με τον κάθε εργαζόμενο και στη συνέχεια να γίνουν οι απαραίτητες διευθετήσεις. Στη συνέχεια ο εργαζόμενος πρέπει να ξαναερωτάται για το εάν οι διευθετήσεις που έγιναν διευκόλυναν τη δουλειά του και ήταν οι πρέπουσες.

Επομένως, η ορθή επιλογή του προσωπικού, η ανάθεση των κατάλληλων αρμοδιοτήτων (ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση), η εργονομία στο εργασιακό περιβάλλον βελτιώνουν την παραγωγικότητα και την ικανοποίηση των εργαζομένων αλλά και μειώνουν τις ασθένειες και τα ατυχήματα. Σύμφωνα με μελέτες οι ικανοποιημένοι εργαζόμενοι αυξάνουν την παραγωγικότητά τους κατά 12% ενώ οι μη ικανοποιημένοι εργαζόμενοι είχαν μείωση παραγωγικότητας κατά 10% .

Θα έλεγε κάποιος ότι στη χώρα της ανεργίας όπως έχουν καταντήσει την Ελλάδα οι μνημονιακές πολιτικές, είναι πολυτέλεια να μιλάμε για την καλή κατάσταση του εργαζόμενου στον χώρο εργασίας. Εάν όμως θέλουμε να μιλάμε για ανάπτυξη και αύξηση της παραγωγικότητας τότε θα πρέπει η συζήτηση να μην είναι μονομερής αλλά να λαμβάνει σοβαρά υπόψη και αυτούς τους παράγοντες. 

 (*) Η Φωτεινή Μαστρογιάννη είναι Οικονομολόγος, καθ. ΜΒΑ, συγγραφέας

(πηγή: f. mastroyanni.blog)

Το έργο «Ελευθέριος Βενιζέλος» στο Θέατρο "Τέσσερις Εποχές"

Το έργο του Γρηγόρη Χαλιακόπουλου «Ελευθέριος Βενιζέλος» παρουσιάζεται στο Θέατρο Τέσσερις Εποχές- Γιάννης Μόρτζος (Μοσχονησίων 36 - πλ. Αμερικής), για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων...

Η ζωή και το έργο του κορυφαίου πολιτικού που άλλαξε τη ροή της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας παρουσιάζεται στο θέατρο Τέσσερις Εποχές-Γιάννης Μόρτζος.

Το θεατρικό έργο του Γρηγόρη Χαλιακόπουλου που κατέκτησε κοινό και κριτική την προηγούμενη χρονιά συνεχίζεται και φέτος για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων.

Επί σκηνής ξετυλίγονται πτυχές της προσωπικότητας και της δράσης του εθνάρχη, από την κρητική επανάσταση , μέχρι τους βαλκανικούς πολέμους και τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο έως και τον θάνατό του, το 1936.

Οι γυναίκες που αγάπησε, τα επιτεύγματα και τα λάθη των πολιτικών του επιλογών, οι νίκες και οι ήττες του υφαίνονται θεατρικά μέσα από τη σκηνοθετική γνώση και δεξιοτεχνία του Γιάννη Μόρτζου που υποδύεται τον Ελευθέριο Βενιζέλο.

Τον ρόλο της Ελενας Βενιζέλου ερμηνεύει η Γιούλη Ζήκου.

Οπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο Γιάννης Μόρτζος, που υπηρετεί το ελληνικό θέατρο πάνω από 50 χρόνια, «Με το έργο αυτό πραγματώνεται μια επιθυμία μου κι ένα όνειρο πολλών ετών. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος αποτελεί την σημαντικότερη πολιτική προσωπικότητα της σύγχρονης ιστορίας μας. Κι ο δικός μου σκοπός είναι να αποδώσω τη ζωή και το έργο του με τη μεγαλύτερη δυνατή αντικειμενικότητα.»
Σταύρος Ξηντάρας/kontranews.gr

Η Πολωνία επαναφέρει θέμα γερμανικών επανορθώσεων

«Οι Γάλλοι πληρώθηκαν, οι Εβραίοι πληρώθηκαν, πολλά άλλα έθνη πληρώθηκαν για τις απώλειες που υπέστησαν κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Όχι οι Πολωνοί», είπε σύμφωνα με το πρακτορείο Reuters ο πρώην πρωθυπουρός της Πολωνίας Γιάροσλαβ Καντζίνσκι...

ο πρώην πρωθυπουρός της Πολωνίας Γιάροσλαβ Καντζίνσκι

Οι επανορθώσεις για τις καταστροφές που προκάλεσαν οι Ναζί στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι ζήτημα τιμής και αξιοπρέπειας, δήλωσε ο Γιάροσλαβ Καντζίνσκι, που είναι ο ισχυρός άνδρας πίσω από την πολωνική κυβέρνηση. Όχι, δεν είναι θέατρο, είναι το αίτημά μας και είναι ένα απόλυτα σοβαρό αίτημα», σημείωσε.

Τις αξιώσεις της Πολωνίας για καταβολή γερμανικών πολεμικών επανορθώσεων επανέφερε στο προσκήνιο ο ισχυρός άνδρας της χώρας, Γιάροσλαβ Καντζίνσκι, διαμηνύοντας παράλληλα ότι όσοι ευτελίζουν τις επιδιώξεις της Βαρσοβίας, αποδίδοντάς τες σε κινήσεις πολιτικού εντυπωσιασμού, αυταπατώνται.

Μιλώντας το Σάββατο στην Κρακοβία με αφορμή την 99η επέτειο από την ίδρυση του πολωνικού κράτους, ο ευρωσκεπτικιστής Καντζίνσκι τόνισε πως η Βαρσοβία οφείλει να διεκδικήσει δικαιώματα που «απορρέουν από την ιστορία», εγείροντας φόβους για κλιμάκωση της πολύμηνης κόντρας της Πολωνίας με την Γερμανία.

«Οι Γάλλοι πληρώθηκαν, οι Εβραίοι πληρώθηκαν, πολλά άλλα έθνη πληρώθηκαν για τις απώλειες που υπέστησαν κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Όχι οι Πολωνοί», είπε σύμφωνα με το πρακτορείο Reuters ο κ. Καντζίνσκι – που μολονότι δεν κατέχει δημόσιο αξίωμα είναι ο επικεφαλής του κυβερνώντος κόμματος Νόμος και Δικαιοσύνη (PiS) και η πραγματική δύναμη πίσω από την πρωθυπουργό Μπεάτα Σίντλο.

Ξεκαθάρισε πως οι επανορθώσεις είναι ζήτημα εθνικής αξιοπρέπειας και τιμής και δεν αντανακλούν μόνο την επιθυμία για υλικές αποζημιώσεις. «Για αυτό όσοι […] λένε ότι είναι απλώς θέατρο για εσωτερική χρήση κάνουν λάθος. Όχι, δεν είναι θέατρο, είναι το αίτημά μας και είναι ένα απόλυτα σοβαρό αίτημα», σημείωσε, όπως μεταδίδουν οι «Financial Times».

Οι επανορθώσεις ήλθαν στο προσκήνιο το φετινό καλοκαίρι λόγω δηλώσεων του κ. Καντζίνσκι στο συνέδριο του PiS. Το θέμα προσέλαβε διαστάσεις τον Σεπτέμβριο, όταν επιτροπή της πολωνικής Βουλής εξέδωσε μη δεσμευτική γνωμοδότηση σύμφωνα με την οποία η χώρα έχει το δικαίωμα να διεκδικήσει αποζημιώσεις από το Βερολίνο.

Η Βαρσοβία πάντως δεν έχει καταθέσει έως τώρα επίσημο αίτημα για επανορθώσεις, ενώ η Γερμανία από την πλευρά της έχει αποσαφηνίσει εξ αρχής ότι δεν προτίθεται να συζητήσει το θέμα, αντιτείνοντας ότι η Πολωνία έχει ήδη αποκηρύξει τα όποια δικαιώματα μπορεί να είχε.

Η ιστορία μίας κόντρας που οδηγεί σε σύγχρονες συγκρούσεις

Το 1953 η τότε κομμουνιστική Πολωνία συμφώνησε με την τότε Ανατολική Γερμανία να απαρνηθεί κάθε απαίτηση για γερμανικές επανορθώσεις.

Η σημερινή κυβέρνηση απορρίπτει την εν λόγω συμφωνία ως έργο δύο υποχείριων της Σοβιετικής Ένωσης, όμως νομικά η θέση της αποδυναμώνεται από το γεγονός ότι η Βαρσοβία ουδέποτε έθεσε θέμα αποζημιώσεων μετά την επανένωση της Γερμανίας ή πριν την είσοδο της Πολωνίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Το θέμα των γερμανικών επανορθώσεων για τη ναζιστική κατοχή αντανακλά την κλιμακούμενη αντιπαράθεση ανάμεσα στην ευρωσκεπτικιστική κυβέρνηση της Πολωνίας και τη Γερμανία, η οποία έχει εξελιχθεί και σε κόντρα της Πολωνίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση λόγω της άρνησης των Πολωνών να συμμετάσχουν στον διαμοιρασμό προσφύγων και της δικαστικής μεταρρύθμισης που προωθεί το PiS.

Οι Βρυξέλλες υποστηρίζουν πως η Πολωνία δεν προσφέρει αλληλεγγύη στους εταίρους της και με τις επιδιωκόμενες δικαστικές αλλαγές περιορίζει το κράτος δικαίου. Η Βαρσοβία αντιπαρέρχεται λέγοντας ότι δεν έχει υποχρέωση να δεχτεί υποχρεωτικές ποσοστώσεις για πρόσφυγες και παρουσιάζει τον εαυτό της ως μία νέα δύναμη που θα θεραπεύσει την Γηραιά Ήπειρο από τα σημερινά της προβλήματα.

Οι πολίτες αυτής της νέας Πολωνίας μπορούν να «δείξουν στην Ευρώπη το δρόμο της επιστροφής στις θεμελιώδεις αξίες, στην πραγματική ελευθερία και προς την ενίσχυση του πολιτισμού μας που έχει βάση τον χριστιανισμό», είπε στην ομιλία του το Σάββατο ο κ. Καντζίνσκι, σύμφωνα με το κρατικό πολωνικό πρακτορείο PAP.

πηγή: skai.gr