Παρίσι: Οι Ολυμπιακοί Αγώνες 2024 με …ύψιστο συναγερμό!

     Μετά την πολύνεκρη επίθεση στη Μόσχα και την παραδοχή του Γάλλου προέδρου Εμανουέλ Μακρόν ότι το αποκαλούμενο «Ισλαμικό Κράτος» απεργάζεται σχέδια για επιθέσεις στη Γαλλία, ο νέος πρωθυπουργός Γκαμπριέλ Ατάλ ανακοίνωσε ότι ανεβάζει τα επίπεδα συναγερμού για τρομοκρατικό χτύπημα στο «επίπεδο τρία» που είναι και το ανώτερο δυνατό...

Λίγους μήνες πριν την έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων η Γαλλία ανεβάζει τα επίπεδα συναγερμού για τρομοκρατική επίθεση. Κινδυνεύει το αθλητικό ραντεβού της χρονιάς;

Οι προσδοκίες είναι υψηλές. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες στο Παρίσι δεν μπορεί παρά να αποτελούν κορυφαίο γεγονός διεθνούς εμβέλειας, σε ένα σκηνικό μοναδικής αισθητικής. Ωστόσο, τέσσερις μήνες πριν από την τελετή έναρξης, εντείνονται οι ανησυχίες για ενδεχόμενες τρομοκρατικές ενέργειες σε μία χώρα που ήδη καταγράφει οδυνηρές εμπειρίες από τη δράση της τρομοκρατίας.

Μετά την πολύνεκρη επίθεση στη Μόσχα και την παραδοχή του Γάλλου προέδρου Εμανουέλ Μακρόν ότι το αποκαλούμενο «Ισλαμικό Κράτος» απεργάζεται σχέδια για επιθέσεις στη Γαλλία, ο νέος πρωθυπουργός Γκαμπριέλ Ατάλ ανακοίνωσε ότι ανεβάζει τα επίπεδα συναγερμού για τρομοκρατικό χτύπημα στο «επίπεδο τρία» που είναι και το ανώτερο δυνατό.Τί σημαίνει αυτό για την ομαλή διεξαγωγή των Αγώνων;

Σε επιφυλακή 45.000 ένστολοι

Ο υπουργός Εσωτερικών Ζεράλντ Νταρμανέν επισημαίνει ότι η Γαλλία συμβολίζει πανανθρώπινες αξίες και γι αυτό ακριβώς μπορεί να γίνει πιο εύκολα στόχος. Ωστόσο, ως αρμόδιος υπουργός επιμένει ότι η αστυνομία, η χωροφυλακή και οι μυστικές υπηρεσίες της χώρας είναι σε θέση να εγγυηθούν την ασφάλεια της διοργάνωσης. Επί ποδός θα βρίσκονται στη γαλλική πρωτεύουσα 45.000 ένστολοι, εκ των οποίων 30.000 θα έχουν μεταφερθεί από την επαρχία.

Πόσο επίκαιρη είναι η απειλή της τρομοκρατίας φάνηκε τον περασμένο Οκτώβριο στην πόλη Αράς, όπου ένας 20χρονος, που λεγόταν ότι έχει σχέσεις με ισλαμιστικούς πυρήνες, σκότωσε με μαχαίρι έναν καθηγητή γυμνασίου, ενώ επιτέθηκε και σε μαθητές του σχολείου. Σε μαγνητοφωνημένο μήνυμά του ο δράστης εξέφραζε μίσος για τη Γαλλία και τη Δημοκρατία. Στις αρχές Δεκεμβρίου ένας άλλος ισλαμιστής επιτέθηκε σε ανυποψίαστους περαστικούς κοντά στον Πύργο του Άιφελ, σκοτώνοντας έναν Γερμανό τουρίστα και τραυματίζοντας άλλους δύο.

Προέχει η ασφάλεια των Αγώνων

Κοντά στο σημείο της επίθεσης έχει προγραμματιστεί η τελετή έναρξης των Αγώνων. Και αυτό γιατί, για πρώτη φορά, οι διοργανωτές θέλουν να βγάλουν την τελετή έναρξης από το συμβατικό πλαίσιο του Σταδίου και να επεκτείνουν τους εορτασμούς σε όλη την πόλη. Όπως διευκρινίζει τώρα πάντως ο υπουργός Εσωτερικών, την τελετή έναρξης θα μπορούν να παρακολουθήσουν από κοντά το πολύ 300.000 άνθρωποι, αριθμός μικρότερος από εκείνον που είχε αρχικά προγραμματιστεί.

Οι διοργανωτές τονίζουν την απόλυτη προτεραιότητα των μέτρων ασφαλείας. Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) από την πλευρά της επισημαίνει ότι η αναγκαιότητα για τη λήψη μέτρων ασφαλείας είναι γνωστή εδώ και πολλά χρόνια και «σε αυτή τη βάση, η ΔΟΕ έχει πλήρη εμπιστοσύνη στις γαλλικές αρχές».

Η οργανωτική επιτροπή των Ολυμπιακών Αγώνων δηλώνει ότι από το πολύνεκρο τρομοκρατικό χτύπημα του 2015 στο Παρίσι μέχρι και σήμερα οι γαλλικές αρχές έχουν συνεκτιμήσει την απειλή της τρομοκρατίας στους σχεδιασμούς για κάθε μεγάλη διοργάνωση. «Η χώρα μας έχει μεγάλη εμπειρία σε διοργανώσεις διεθνούς εμβέλειας και έχει βρεθεί απέναντι στην απειλή της τρομοκρατίας, καταφέρνοντας ωστόσο να φέρει εις πέρας το έργο της με οργανωτική αρτιότητα, ασφάλεια, αλλά και εορταστική διάθεση» αναφέρει η οργανωτική επιτροπή.\

Αίνιγμα για τις κλοπές υπολογιστών

Επιπλέον οι διοργανωτές ανησυχούν για πιθανές κυβερνοεπιθέσεις, αλλά και για ενορχηστρωμένες προσπάθειες αποσταθεροποίησης με στόχο την ασφάλεια των Αγώνων και την προσέλευση των θεατών. Το περασμένο καλοκαίρι η Γαλλία κατηγορούσε τη Ρωσία ότι υποκινεί σκόπιμα τη φημολογία περί «επιδρομής κοριών» σε γαλλικά ξενοδοχεία, με στόχο να αποθαρρύνει επίδοξους επισκέπτες. Στο Παρίσι, πάντως, τα περισσότερα ξενοδοχεία διαβεβαιώνουν ότι έχουν αναθέσει τον καθαρισμό σε εξειδικευμένες επιχειρήσεις, ώστε να αποκλειστεί κάθε απρόοπτο στη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων.

Προβληματισμό προκάλεσαν και οι πληροφορίες για κλοπή φορητών υπολογιστών από δύο εργαζόμενους στη διοργάνωση. Πολλοί πιστεύουν ότι πρόκειται για απλή σύμπτωση, αλλά η εφημερίδα Journal Du Dimanche υποστηρίζει, επικαλούμενη μαρτυρία ενός «συμβούλου ασφαλείας», ότι πίσω από το περιστατικό μπορεί να κρύβεται μία επιχείρηση μυστικών υπηρεσιών, με στόχο να προκληθεί αβεβαιότητα και να πληγεί το διεθνές κύρος της Γαλλίας.

Γιάννης Παπαδημητρίου / Deutsche Welle

Ανήσυχοι οι Ευρωπαίοι για την επισιτιστική ασφάλεια - με υψηλά ποσοστά και οι Έλληνες

     Σύμφωνα με την αποκλειστική δημοσκόπηση της IPSOS για το EURONEWS, οι ψηφοφόροι της ΕΕ συμμερίζονται την ανησυχία των αγροτών για τα τρόφιμα και την αγροτική ανεξαρτησία. Οι Ευρωπαίοι πολίτες πιστεύουν ότι η ΕΕ έχει πολύ χαμηλό αντίκτυπο στην προστασία τέτοιων στρατηγικών τομέων...

Η πλειοψηφία των ψηφοφόρων της ΕΕ ανησυχεί για την απώλεια της επισιτιστικής ανεξαρτησίας της Ένωσης. Το 18% των Ελλήνων πιστεύει ότι οι πολιτικές της Ευρώπης δεν είναι αποτελεσματικές για την προστασία του πιάτου και των καλλιεργειών τους.

Η μεγάλη πλειοψηφία των Ευρωπαίων έχει την αίσθηση ότι η πολιτική δράση της ΕΕ έχει μικρότερη αποτελεσματικότητα στα τρόφιμα και τη γεωργική ανεξαρτησία της Ευρώπης.

Οι ακροδεξιοί και οι συντηρητικοί ψηφοφόροι είναι οι πιο αγανακτισμένοι για το μέλλον των τροφίμων και της γεωργίας.

«Είμαστε εδώ για να υπενθυμίσουμε στην Ευρώπη ότι για να έχουμε μια ισχυρή Ευρώπη, χρειάζεται μια ισχυρή γεωργία. Επομένως, είμαστε εδώ για να τους υπενθυμίσουμε ότι οι αγρότες τους πρέπει να είναι προτεραιότητα», είπε ο Γιολίν Ταρζέ, Βέλγος Αγρότης.

Σύμφωνα με την αποκλειστική δημοσκόπηση της IPSOS για το EURONEWS, οι ψηφοφόροι της ΕΕ συμμερίζονται την ανησυχία των αγροτών για τα τρόφιμα και την αγροτική ανεξαρτησία. Οι Ευρωπαίοι πολίτες πιστεύουν ότι η ΕΕ έχει πολύ χαμηλό αντίκτυπο στην προστασία τέτοιων στρατηγικών τομέων.

Η δυσαρέσκεια προκαλείται από τη γενική συνείδηση ότι η Ένωση δεν είναι σε θέση να παρακολουθήσει τις βασικές επισιτιστικές ανάγκες των πολιτών της, ενώ ο ευρωπαϊκός αγροτικός τομέας θα εξαφανιστεί σύντομα

Σύμφωνα με την αποκλειστική δημοσκόπηση, συνολικά το 49% των Ευρωπαίων πιστεύει ότι η Ένωση δεν κάνει αρκετά για να προστατεύσει τα πιάτα και τις καλλιέργειές τους. Μόνο οι Ρουμάνοι φαίνονται μέτρια ικανοποιημένοι σε σύγκριση με τα άλλα 26 κράτη μέλη

Επίσης, μπορεί κανείς να παρατηρήσει ότι η δυσαρέσκεια είναι μεγαλύτερη σε μεγάλες βιομηχανίες παραγωγής τροφίμων και γεωργίας όπως: Ιταλία, Ισπανία, Ολλανδία, Πολωνία, ενώ οι Γάλλοι είναι μαζικά απογοητευμένοι από τη δράση της Ε.Ε.

Οι Έλληνες επίσης είναι από τους πιο δυσαρεστημένους στην ΕΕ. Το 18% θεωρεί ότι οι ευρωπαϊκές πολιτικές δε φτάνουν.

euronews

ΠΕΡΟΥ: Έρευνα στην κατοικία της προέδρου, Ντίνα Μπολουάρτε, για αδήλωτα πολυτελή ρολόγια

     Η πρόταση αυτή ανακοινώνεται δύο ημέρες αφότου το Δημόσιο Υπουργείο ανακοίνωσε ότι η Περιοχή Παράνομου Πλουτισμού και Συνταγματικών Καταγγελιών της Εθνικής Εισαγγελίας έχει κινήσει προκαταρκτική διαδικασία κατά του αρχηγού του κράτους.

Η κατοικία της προέδρου του Περού Ντίνα Μπολουάρτε (Dina Boluarte) ερευνήθηκε χθες, Παρασκευή, το βράδυ στο πλαίσιο έρευνας για αθέμιτο πλουτισμό, καθώς η αρχηγός της χώρας είναι ύποπτη ότι στη δήλωση της περιουσίας της δεν περιέλαβε μια συλλογή πολυτελών ρολογιών ROLEX.

Σύμφωνα με αστυνομικό εγγραφο, στο οποίο είχε πρόσβαση το Γαλλικό Πρακτορείο, περίπου 40 αστυνομικοί και δικαστικοί κινητοποιήθηκαν «με στόχο να ερευνήσουν το σπίτι και να κατάσχουν τα ρολόγια Rolex».

Σε εικόνες που μεταδόθηκαν από την τοπική τηλεόραση, φαίνονται οι ερευνητές να έχουν περικυκλώσει την κατοικία της προέδρου που βρίσκεται στο Σουρκίγιο, σε προάστιο της Λίμα, και να σχηματίζουν ένα ανθρώπινο φράγμα για να εμποδίσουν την κίνηση οχημάτων στους γύρω δρόμους.

Η επέμβαση της αστυνομίας πραγματοποιήθηκε έπειτα από αίτημα του εισαγγελέα, αφού η εισαγγελία απέρριψε το αίτημα της Μπολουάρτε να παρουσιάσει η ίδια τα πολυτελή ρολόγια και τα έγγραφα που σχετίζονται με την απόκτησή τους.

Σε περίπτωση που ασκηθεί δίωξη σε βάρος της, η πρόεδρος του Περού, βάσει του Συντάγματος, δεν θα είναι δυνατό να δικαστεί πριν από τον Ιούλιο του 2026, οπότε λήγει η προεδρική θητεία της.

Το σκάνδαλο των Rolex ξέσπασε αφού ένας τοπικός ενημερωτικός ιστότοπος, ο La Encerrona, δημοσιοποίησε στις 15 Μαρτίου σειρά φωτογραφιών στις οποίες η Μπολουάρτε εικονίζεται να φοράει διάφορα πολυτελή ρολόγια το 2021 και το 2022, ενώ ήταν στην κυβέρνηση.

Η Μπολουάρτε διαβεβαίωσε ότι έχει «καθαρά χέρια» και ότι δεν διαθέτει παρά ένα ρολόι μιας κάποιας ηλικίας, το οποίο αγόρασε με τις οικονομίες της.

Σε βάρος της 61χρονης προέδρου διεξάγεται ήδη έρευνα για «γενοκτονία, ανθρωποκτονία με επιβαρυντικές περιστάσεις και πρόκληση σοβαρών τραυμάτων» μετά το θάνατο περισσότερων από 50 ανθρώπων στη διάρκεια των δύο μηνών κοινωνικής αναταραχής που συνόδευσαν την ανάδειξή της στην προεδρία.

Η Ντίνα Μπολουάρτε έγινε πρόεδρος μετά την καθαίρεση και τη σύλληψη του αριστερού αρχηγού του κράτους Πέδρο Καστίγιο, του οποίου ήταν η αντιπρόεδρος.

Desde la bancada Perú Libre presentaremos una nueva moción de vacancia contra Dina Boluarte.
A la fecha no ha demostrado transparencia del origen y el modo de obtención de su reloj Rolex cuyo costo supera los 18 mil dólares; sus medias respuestas y contradicciones evidencian… pic.twitter.com/Ek9s8aLYA4

— Margot Palacios (@MargotPalaciosH) March 20, 2024

Κυριάκος Βελόπουλος / Ομιλία στη Βουλή επί της Πρότασης Δυσπιστίας κατά της Κυβέρνησης (vid)

     Παρέμβαση του Κυριάκου Βελόπουλου, προέδρου της Ελληνικής Λύσης, στη συζήτηση επί της πρότασης δυσπιστίας κατά της Κυβέρνησης που διεξήχθη την 19, 20 και 21 Μαρτίου 2024....

Ομιλία του προέδρου της Ελληνικής Λύσης, Κυριάκου Βελόπουλου, κατά τη συζήτηση επί της Πρότασης Δυσπιστίας κατά της Κυβέρνησης, που υπέβαλαν οι Πρόεδροι των Κοινοβουλευτικών Ομάδων “ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΗΜΑ ΑΛΛΑΓΗΣ” κ. Νικόλαος Ανδρουλάκης, “ΣΥΡΙΖΑ-ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ” κ. Σωκράτης Φάμελλος, “ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ” κ. Αλέξανδρος (Αλέξης) Χαρίτσης, “ΠΛΕΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ” κυρία Ζωή Κωνσταντοπούλου και οι Βουλευτές των Κοινοβουλευτικών τους Ομάδων, σύμφωνα με τα άρθρα 84 του Συντάγματος και 142 του Κανονισμού της Βουλής.

Λιβαδειά: Ακινητοποιήθηκε η αμαξοστοιχία Intercity 54 - Ξέσπασε φωτιά κοντά στις γραμμές

     Με εντολή του ΟΣΕ και της πυροσβεστικής, το τρένο παραμένει σταθμευμένο στον σταθμό της Λιβαδειάς, αναφέρει η Hellenic Train σε ανάρτηση, προειδοποιώντας ότι αναμένεται καθυστέρηση στο δρομολόγιο.

Με εντολή του ΟΣΕ και της πυροσβεστικής, το τρένο παραμένει σταθμευμένο στον σταθμό της Λιβαδειάς

Ακινητοποιήθηκε τρένο στον σταθμό της Λιβαδειάς, λόγω φωτιάς που ξέσπασε κοντά στις σιδηροδρομικές γραμμές. Συγκεκριμένα, πρόκειται για την αμαξοστοιχία Intercity 54 - IC54, που εκτελούσε το δρομολόγιο Αθήνα- Θεσσαλονίκη 54.

Με εντολή του ΟΣΕ και της πυροσβεστικής, το τρένο παραμένει σταθμευμένο στον σταθμό της Λιβαδειάς, αναφέρει η Hellenic Train σε ανάρτηση, προειδοποιώντας ότι αναμένεται καθυστέρηση στο δρομολόγιο.

Η φωτιά δεν ήταν μεγάλης έκτασης και αντιμετωπίστηκε γρήγορα, σύμφωνα με την πυροσβεστική.

Η αμαξοστοιχία IC54 (Αθήνα - Θεσσαλονίκη) με εντολή του ΟΣΕ και της Πυροσβεστικής, παραμένει σταθμευμένη στον Σ.Σ Λειβαδιάς, λόγω πυρκαγιάς πλησίον των γραμμών. Αναμένεται καθυστέρηση.

— Hellenic Train (@HellenicTrain) March 29, 2024

Στα 830 ευρώ ο κατώτατος μισθός - Οι κυβερνητικοί πανηγυρισμοί και οι αντιδράσεις φορέων

     Στην παρουσίαση, η υπουργός Εργασίας, Δόμνα Μιχαηλίδου ανέφερε πως «ο κατώτατος μισθός ανεβαίνει στα 830 ευρώ, το κατώτατο ημερομίσθιο θα είναι στα 37,07 ευρώ. Οι παράγοντες που οδήγησαν σε αυτή την απόφαση, ήταν η μείωση ανεργίας στο 10,4% τον Ιανουάριο, η βελτίωση της ανταγωνιστικότητας, η κατάταξη της Ελλάδας στην ΕΕ ως προς το ΑΕΠ και ο πενταπλάσιος ρυθμός ανάπτυξης της οικονομίας σε σχέση με τον ευρωπαϊκό μ.ο. ...

«Σήμερα, το υπουργικό συμβούλιο ενέκρινε την αύξηση του κατώτατου μισθού στα 830 ευρώ και του κατώτατου ημερομισθίου στα 37,07 ευρώ. Πρόκειται για μία γενναία αύξηση κατά 50 ευρώ μηνιαίως, με την οποία η κυβέρνηση εκπληρώνει τη δέσμευσή της για καλύτερους μισθούς για τους συμπολίτες μας», δήλωσε η υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, Δόμνα Μιχαηλίδου, κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου.

Η κυρία Μιχαηλίδου υπογράμμισε ότι με τη νέα γενναία αύξηση στον κατώτατο μισθό, την τέταρτη διαδοχική από το 2019, που θα εφαρμοστεί από την 1η Απριλίου 2024, έχουν προστεθεί τρεις επιπλέον μισθοί στο εισόδημα των εργαζομένων. Μάλιστα, όπως τόνισε, η αύξηση των εισοδημάτων των εργαζομένων από το 2019 μέχρι σήμερα αποτυπώνεται και στη μείωση του ποσοστού των εργαζομένων που αμείβονται με τον κατώτατο μισθό. «Το 2019, το ποσοστό των εργαζομένων που αμείβονταν με τον κατώτατο μισθό ήταν στο 27%. Σήμερα, το ποσοστό αυτό έχει υποχωρήσει στο 22%. Πρόκειται για μία σημαντική βελτίωση, που είναι πολλαπλάσια, αν αναλογιστούμε ότι το διάστημα αυτό έχουν προστεθεί στο εργατικό δυναμικό της χώρας 400.000 περισσότεροι εργαζόμενοι σε σχέση με το 2019» σχολίασε. 

Παράλληλα, η υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης σημείωσε ότι η νέα αύξηση στον κατώτατο μισθό αποτελεί προϊόν της διαβούλευσης που προηγήθηκε με τους κοινωνικούς και επιστημονικούς φορείς και λαμβάνει υπόψη της τις ανάγκες των νοικοκυριών, τις αντοχές των επιχειρήσεων και τις προοπτικές της ελληνικής οικονομίας και υπερκαλύπτει τις επιπτώσεις από τον πληθωρισμό. Συγκεκριμένα, από το 2019, ο κατώτατος μισθός έχει αυξηθεί σωρευτικά κατά 27,7%, την ώρα που η αύξηση του πληθωρισμού την ίδια περίοδο ήταν 16,6%.

Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, για τον καθορισμό του ύψους της αύξησης του νέου κατώτατου μισθού, ελήφθησαν υπόψη οι εξής παράγοντες: η μείωση της ανεργίας στο 10,4% τον Ιανουάριο του 2024, η υποχώρηση του πληθωρισμού, η βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας και, φυσικά, οι θετικές προοπτικές ανάπτυξης της και τη φετινή χρονιά.

«Ο κατώτατος μισθός αυξάνεται, γιατί το επιτρέπει η οικονομία μας και γιατί πρέπει ο παραγόμενος εθνικός μας πλούτος να διανέμεται με όρους δικαιοσύνης» προσέθεσε σε άλλο σημείο της τοποθέτησής της η κυρία Μιχαηλίδου και σημείωσε: «Με προσεκτικά βήματα και χωρίς να θέτουμε σε κίνδυνο τη δημοσιονομική σταθερότητα, υλοποιούμε την προεκλογική δέσμευσή μας για κατώτατο μισθό στα 950 ευρώ και για μέσο μισθό στα 1.500 ευρώ, μέχρι το τέλος της τετραετίας. Με την τέταρτη διαδοχική αύξηση από το 2019 ο κατώτατος μισθός έχει αυξηθεί κατά 28%. Έχουν προστεθεί, δηλαδή, ετησίως τρεις επιπλέον μισθοί στο εισόδημα των εργαζομένων».

«Ακόμα μεγαλύτερη θα είναι η αύξηση των ετήσιων αποδοχών για τους εργαζόμενους με προϋπηρεσία, ιδίως μετά και το "ξεπάγωμα", ύστερα από 12 χρόνια, των τριετιών. Αυτό σημαίνει υψηλότερες αποδοχές έως και 30% για χιλιάδες εργαζόμενους», συμπλήρωσε η κ. Μιχαηλίδου.

Ειδική αναφορά έκανε η υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης και στα οφέλη που θα έχουν όσοι λαμβάνουν επιδόματα, όπως το επίδομα ανεργίας, η ειδική παροχή μητρότητας, το ειδικό εφάπαξ βοήθημα για ευάλωτες κοινωνικές ομάδες. 

«Η αύξηση του κατώτατου μισθού συμπαρασύρει προς τα πάνω και τις 13 συνολικά κατηγορίες επιδομάτων, παροχών και επιδοτούμενων προγραμμάτων, που συνδέονται με τον κατώτατο μισθό. Πρώτα και κύρια αυξάνεται το τακτικό επίδομα ανεργίας στα 510 ευρώ από τα 400 ευρώ, που ήταν το 2019, όπως και το επίδομα μητρότητας, το οποίο πρόσφατα επεκτάθηκε και στις μη μισθωτές μητέρες και στις αγρότισσες, αλλά και όλα τα προγράμματα ενεργητικής απασχόλησης της Δημόσιας Υπηρεσίας Απασχόλησης (ΔΥΠΑ)» ανέφερε.

Στη συνέντευξη Τύπου παρευρέθηκαν ο υφυπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, Βασίλης Σπανάκης και οι γενικοί γραμματείς, Άννα Στρατινάκη και Νίκος Μηλαπίδης.

Παρουσιάζοντας αναλυτικότερα τις κυβερνητικές αποφάσεις για τον κατώτατο μισθό, η υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, Δόμνα Μιχαηλίδου, εστίασε στα εξής δεδομένα:

Εξέλιξη του κατώτατου μισθού: Από 650 ευρώ, που ήταν το 2019, ο κατώτατος μισθός αυξήθηκε σε 663 ευρώ τον Ιανουάριο του 2022, στα 713 ευρώ τον Μάιο του 2022, σε 780 ευρώ τον Απρίλιο του 2023 και στα 830 ευρώ από τον Απρίλιο του 2024.

Από το 2019 και μετά, ο κατώτατος μισθός, με 14 καταβολές, έχει αυξηθεί κατά 180 ευρώ, δηλαδή πρόκειται για αύξηση της τάξεως του 27,7%. Η Ελλάδα βρίσκεται στην 11η θέση ανάμεσα στα 22 κράτη μέλη της Ε.Ε. που έχουν νομοθετημένο κατώτατο μισθό.

Ποια η αύξηση σε επίπεδο 12μήνου: Σε δωδεκάμηνη βάση, όπως υπολογίζει η Eurostat, ο κατώτατος μισθός με νέα αύξηση διαμορφώνεται στα 968,33 ευρώ και οι ετήσιες αποδοχές στα 11.620 ευρώ. Δηλαδή, η σωρευτική αύξηση από τον Ιούνιο του 2019 μεταφράζεται σε 210 ευρώ τον μήνα.

Πώς διαμορφώνεται ο καθαρός κατώτατος μισθός: Με τη νέα αύξηση κατά 6,4%, ο καθαρός κατώτατος μισθός, με 14 καταβολές, διαμορφώνεται στα 715 ευρώ από 547 ευρώ, που ήταν το 2019. Σε δωδεκάμηνη βάση, ο καθαρός κατώτατος μισθός ανέρχεται στα 834 ευρώ από 638 ευρώ, που ήταν το 2019. Έτσι, το ετήσιο καθαρό όφελος για τους εργαζόμενους ανέρχεται στα 2.352 ευρώ. Πρόκειται για μία αύξηση πάνω από 30% σε σχέση με το 2019.

Πλήθος εργαζόμενων που καλύπτονται: Οι εργαζόμενοι που αμείβονται με τον κατώτατο μισθό είναι 559.274, δηλαδή 25.726 λιγότεροι σε σχέση με το 2022 και 85.726 λιγότερο έναντι του 2021. Άρα, περισσότεροι συμπολίτες μας τα τελευταία χρόνια λαμβάνουν μισθό υψηλότερο από τον κατώτατο.

Πόσο αυξάνεται ο κατώτατος μισθός για τους εργαζόμενους με προϋπηρεσία: Ακόμα μεγαλύτερη είναι η αύξηση των ετήσιων αποδοχών για τους εργαζόμενους με προϋπηρεσία. Με μία τριετία, ο κατώτατος μισθός αυξάνεται στα 913 ευρώ σε 14μηνη βάση και στα 1.065 ευρώ σε 12μηνη. Με δύο τριετίες, ο κατώτατος μισθός διαμορφώνεται στα 996 ευρώ σε 14μηνη βάση και στα 1.162 ευρώ σε 12μηνη. Με τρεις τριετίες, ο κατώτατος μισθός αυξάνεται στα 1.079 ευρώ σε 14μηνη βάση και στα 1.259 ευρώ σε 12μηνη.

Πόσα επιδόματα και πόσο επηρεάζονται: Η νέα αύξηση στον κατώτατο μισθό συμπαρασύρει προς τα πάνω και 13 κατηγορίες επιδομάτων, παροχών και επιδοτούμενων προγραμμάτων, όπως την ειδική παροχή μητρότητας, που πρόσφατα επεκτάθηκε και για τις μη μισθωτές μητέρες, καταβάλλεται για εννέα μήνες και ισούται με τον κατώτατο μισθό και το ειδικό βοήθημα ευάλωτων ομάδων, που καταβάλλεται εφάπαξ, αυξάνεται όσο και κατώτατος μισθός, κατά 6,4%. 

Δηλαδή, με την αύξηση, ανέρχεται στα 764 ευρώ και, φυσικά, το επίδομα ανεργίας, που αντιστοιχεί στο 55% του κατώτατου μισθού και αφορά 502.745 δικαιούχους. Από την 1η Απριλίου 2024, το επίδομα ανεργίας αυξάνεται στα 509,71 ευρώ τον μήνα, 110 ευρώ υψηλότερο σε σχέση με το 2019.

Αντιδράσεις στην ανακοίνωση για την αύξηση του κατώτατου μισθού

«Κατώτατο μισθό αναντίστοιχο των αναγκών των εργαζομένων ανακοίνωσε η κυβέρνηση» αναφέρει η Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδας (ΓΣΕΕ) και σημειώνει ότι αυτή η αύξηση σε καμία περίπτωση δεν διασφαλίζει συνθήκες, στις οποίες ένας εργαζόμενος που αμείβεται με τον κατώτατο μισθό δεν θα βρίσκεται κάτω από το κατώφλι της φτώχειας και θα έχει ένα αξιοπρεπές βιοτικό επίπεδο.

Παράλληλα, η Συνομοσπονδία υπενθυμίζει ότι έχει λάβει απόφαση και διοργανώνει, με δράσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη σε όλη τη χώρα, Γενική Απεργία στις 17 Απριλίου 2024.

ΓΣΕΒΕΕ: Αναγκαία η αύξηση του κατώτατου, αλλά και τα μέτρα για τις ΜμΕ

Ζητά επίσης να επιστρέψει η αρμοδιότητα για τον καθορισμό του κατώτατου μισθού στους Κοινωνικούς Εταίρους, καθώς η διοικητική διαδικασία καθορισμού του μισθού «αποτελεί συστηματικά και προϊόν πολιτικής εργαλειοποίησης».

Γεμάτη αιχμές και μηνύματα η ανακοίνωση της ΓΣΕΒΕΕ (Γενική Συνομοσπονδία Επαγγελματιών Βιοτεχνών Εμπόρων Ελλάδας) σχετικά με την αύξηση του κατώτατου μισθού που ανακοίνωσε η κυβέρνηση. Καταρχάς κρίνει την αύξηση απαραίτητη, κυρίως για την ενίσχυση του εισοδήματος των χαμηλόμισθων εργαζομένων, των οποίων το εισόδημα επηρεάζεται περισσότερο από τον επίμονο πληθωρισμό.

Ωστόσο τονίζει ότι είναι επίσης αναγκαίο να υπάρξουν μέτρα για τη συγκράτηση των τιμών, όπως και για τη μείωση του κόστους λειτουργίας των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.

Συγκεκριμένα, η Συνομοσπονδία αναφέρει ότι «προκειμένου η αύξηση που αποφασίστηκε να έχει αξία, είναι αναγκαίο να ληφθούν αποτελεσματικά μέτρα για τη συγκράτηση των τιμών. Αναγκαία είναι, επίσης, και η λήψη μέτρων για τη μείωση του κόστους λειτουργίας των μικρών και πολύ μικρών επιχειρήσεων, που τα τελευταία 2 έτη έχει αυξηθεί κατά 35%, καθώς και μέτρα για την ενίσχυση της ρευστότητάς τους».

Ως αποτελεσματικά μέτρα για τις ΜμΕ, η ΓΣΕΒΕΕ προτείνει:

• την πλήρη κατάργηση τους τέλους επιτηδεύματος
• τη ρεαλιστική ρύθμιση των οφειλών, τη μείωση των έμμεσων φόρων
• τον περιορισμό των ειδικών φόρων και τελών
• την επαναφορά του αφορολόγητου ορίου για τα εισοδήματα που αποκτώνται από επιχειρηματική δραστηριότητα
• την απόσυρση της τεκμαρτής φορολόγησης των ατομικών επιχειρήσεων, η οποία θα τις επιβαρύνει έτι περαιτέρω καθώς συνδέεται άμεσα με το ύψος του κατώτατου μισθού.

Καταλήγοντας η ΓΣΕΒΕΕ επαναλαμβάνει «την πάγια θέση μας, ότι η αρμοδιότητα για τον καθορισμό του κατώτατου μισθού θα πρέπει να επιστρέψει στους Κοινωνικούς Εταίρους. Η διοικητική διαδικασία καθορισμού του κατώτατου μισθού, η οποία αντικατέστησε τις ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις και την έκταση της ΕΓΣΣΕ, εκτός ότι εμπεριέχει μια στείρα διαδικασία κοινωνικού διαλόγου, αποτελεί συστηματικά και προϊόν πολιτικής εργαλειοποίησης».

Συγκεκριμένα, η ΓΣΕΕ επισημαίνει σε ανακοίνωσή της τα εξής:

«Την ώρα που η ακρίβεια έχει γίνει θηλιά στον λαιμό των εργαζομένων, με τον πληθωρισμό να έχει εξαντλήσει τα εισοδήματά τους και την αγοραστική τους δύναμη να βρίσκεται στα τάρταρα, την ώρα που η ΓΣΕΕ έχει τεκμηριωμένα καταθέσει πρόταση για αύξηση στο 60% του διάμεσου μισθού, που είναι το κατώφλι της φτώχειας, συν την αύξηση της παραγωγικότητας και τον εκτιμώμενο πληθωρισμό, την ώρα που η Ελλάδα είναι πρώτη στη συμμετοχή των επιχειρηματικών κερδών στο εθνικό εισόδημα, αλλά προτελευταία στους μισθούς των εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα, η κυβέρνηση ανακοινώνει κατώτατο μισθό αναντίστοιχο των αναγκών των εργαζομένων. Αυξήσεις που σε καμία περίπτωση δεν διασφαλίζουν συνθήκες, στις οποίες ένας εργαζόμενος που αμείβεται με τον κατώτατο μισθό δεν θα βρίσκεται κάτω από το κατώφλι της φτώχειας και θα έχει ένα αξιοπρεπές βιοτικό επίπεδο.

Εμείς ζητάμε ενίσχυση από τον κρατικό προϋπολογισμό, ζητάμε αυξήσεις από τους εργοδότες μας για την αντιμετώπιση της ακρίβειας. Ζητάμε πίσω τα εργαλεία συλλογικής διαπραγμάτευσης, μέσω της επαναφοράς του θεσμικού πλαισίου των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας.

Η ΓΣΕΕ έχει λάβει απόφαση και διοργανώνει, με δράσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη σε όλη τη χώρα, Γενική Απεργία για τις 17 Απριλίου. Κλιμάκια της Συνομοσπονδίας έχουν, μέχρι στιγμής, επισκεφτεί περίπου 30 πόλεις της Ελλάδας, επικοινωνώντας τα αιτήματα και τις διεκδικήσεις, με στόχο τη μαζική και ενωτική συμμετοχή στην απεργία του Απριλίου, όπου το κεντρικό μήνυμα θα είναι: «Δεν μπορούν να πορευθούν με μισθούς στα τάρταρα και με την ακρίβεια στα ύψη».

Από την πλευρά της, η πρόεδρος του ΕΒΕΑ, Σοφία Κουνενάκη Εφραίμογλου, με αφορμή την αύξηση του κατώτατου μισθού δήλωσε:

«Η νέα αύξηση του κατώτατου μισθού είναι ένα αναγκαίο μέτρο διατήρησης της κοινωνικής συνοχής, το οποίο θα έχει θετικό αντίκτυπο και στην αγορά, ενισχύοντας την αγοραστική δύναμη των νοικοκυριών με χαμηλά εισοδήματα.

Η ενίσχυση των εισοδημάτων των εργαζομένων σαφώς παραμένει στόχος προτεραιότητας για την Πολιτεία.

Η προσπάθεια αυτή, ωστόσο, οφείλει να λαμβάνει υπόψη τις αντοχές των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, οι οποίες αγωνίζονται να παραμείνουν ανταγωνιστικές και βιώσιμες, σε ένα απαιτητικό περιβάλλον.

Χρειάζεται γι’ αυτό να συνδυαστεί με περισσότερα βήματα για τη μείωση του μη μισθολογικού κόστους της εργασίας, αλλά και συνέχιση των παρεμβάσεων για την υποστήριξη της επιχειρηματικότητας και της επίσημης εργασίας, μέσα από φορολογικές, ασφαλιστικές και ρυθμιστικές παρεμβάσεις, βελτίωση της λειτουργίας της δημόσιας διοίκησης, δημιουργία κατάλληλων υποδομών και υπηρεσιών.

Η σταδιακή και λελογισμένη αύξηση του κατώτατου μισθού, σε διάλογο με την αγορά και σε συνάρτηση με τις δυνατότητες των μικρομεσαίων ειδικά επιχειρήσεων, είναι απαραίτητη. Παραμένει, όμως, διαρκής η ανάγκη για μια οικονομία περισσότερο παραγωγική και ανταγωνιστική, ικανή να υποστηρίζει περισσότερες αλλά και καλύτερα αμειβόμενες θέσεις εργασίας».

ΚΚΕ: «Η κυβέρνηση προσπαθεί να συγκαλύψει την ληστεία του εργατικού εισοδήματος, αξιοποιώντας τον άθλιο νόμο Βρούτση - Αχτσιόγλου»

«Η κυβέρνηση της ΝΔ, ειδική στις πάσης φύσεως “συγκαλύψεις”, προσπαθεί -με αφορμή τις σημερινές ανακοινώσεις- να συγκαλύψει την πραγματική ληστεία που συντελείται σε βάρος του εργατικού - λαϊκού εισοδήματος, αξιοποιώντας το γνωστό άθλιο νόμο ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΣΥΡΙΖΑ (Βρούτση - Αχτσιόγλου) περί κυβερνητικού καθορισμού του κατώτατου μισθού», σημειώνει σε ανακοίνωσή του σχετικά με τις κυβερνητικές ανακοινώσεις σχετικά με τον κατώτατο μισθό, το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ.

Και συνεχίζει: «Η κυβέρνηση ουσιαστικά κρατά παγωμένο τον κατώτατο μισθό στο επίπεδο των 706 ευρώ καθαρά, αγνοώντας επιδεικτικά τα αιτήματα των συνδικάτων για ουσιαστικές αυξήσεις, τη στιγμή που οι γενικευμένες ανατιμήσεις σε τρόφιμα, ενοίκια, είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης οδηγούν τους μισθούς να τελειώνουν, με βάση τα επίσημα στοιχεία, την 19η μέρα για τη συντριπτική πλειοψηφία των εργατικών νοικοκυριών. Επιπλέον, λόγω των ελαστικών εργασιακών σχέσεων, τα part time με τη μερική εργασία και ζωή, αλλά και των απαράδεκτων συμβάσεων που η ίδια κυβέρνηση νομοθετεί (λευκές συμβάσεις, μηδενικές ώρες), χιλιάδες εργαζόμενοι καλούνται να τα βγάλουν πέρα με καθαρούς μισθούς που δεν ξεπερνούν τα 350 ευρώ!

Αυτά είναι τα πραγματικά νούμερα, αυτά είναι τα πραγματικά εισοδήματα για τους πολλούς και όχι τα ψέματα που αραδιάζονται από την κυβέρνηση με θράσος.

Ο κατώτατος μισθός, που πριν 15 χρόνια με υπογραφή Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης έφτανε στα 751 ευρώ, ήταν η βάση έναρξης της εργασιακής ζωής και αφορούσε νέους, άγαμους, νεοπροσλαμβανόμενους και ανειδίκευτους εργαζόμενους. Με αυτό το ποσό αμειβόταν ένα μικρό κομμάτι του συνόλου των εργαζομένων της χώρας. 

Σήμερα με τους συνεχόμενους απαράδεκτους νόμους που έχουν τορπιλίσει τις συλλογικές συμβάσεις, με το νομοθετικό δικαίωμα που κρατάει στα χέρια της η κυβέρνηση για να ορίζει ό,τι θέλει (βλ. ΣΕΒ) ως κατώτατο μισθό, με το δικαίωμα που έχει αποκτήσει να βάζει εμπόδια σε κλαδικές και επιχειρησιακές συμβάσεις, έχουν κατρακυλήσει στο κατώτερο επίπεδο αμοιβής την πλειοψηφία των εργαζομένων, που πλέον αμείβονται με τον κατώτατο μισθό που υπήρχε πριν 15 χρόνια. Δηλαδή συμπαρασύρεται συνολικά προς τα κάτω ο μέσος μισθός, γεγονός που αποτελεί διακαή πόθο των εργοδοτικών ενώσεων. 

Ενδεικτικά, με βάση τα στοιχεία του ίδιου του Υπουργείου Εργασίας και του συστήματος ΕΡΓΑΝΗ, το 53,7% των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα αμείβεται κάτω από 1000 ευρώ μεικτά! Το 12,7% από αυτούς μάλιστα αμείβονται με 500 ευρώ και κάτω!

Δεν πρέπει να γίνει αποδεκτή η μεγάλη κλοπή που πραγματοποιείται στις 3ετίες, δηλαδή στα επιδόματα προϋπηρεσίας και στις ωριμάνσεις των μισθών, που υπήρχαν στην εργατική νομοθεσία και αντιστοιχούσαν σε 10% αύξηση για κάθε τρία χρόνια εργασίας. Θυμίζουμε ότι οι κυβερνήσεις ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΣΥΡΙΖΑ κράτησαν παγωμένο το δικαίωμα των εργαζομένων στις 3ετίες “μέχρι να μειωθεί η ανεργία”. 

Τώρα η κυβέρνηση το επαναφέρει, αφαιρώντας, χωρίς ίχνος ντροπής, 12 ολόκληρα χρόνια δουλειάς (2012 – 2024) για τα οποία η κυβέρνηση λέει: "Τα δουλέψατε αλλά είναι σαν να μη τα δουλέψατε". Δηλαδή, την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση ανακοινώνει αύξηση 40 ή 50 ευρώ το μήνα, βάζει το χέρι της στην τσέπη χιλιάδων εργαζομένων και τους κλέβει, για χάρη των εργοδοτών, 250 ευρώ τον μήνα!

Αυτή την περίοδο οι εργαζόμενοι με τα συνδικάτα τους και τις διεκδικήσεις τους σε χώρους δουλειάς και κλάδους πετυχαίνουν υπογραφή Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας με αυξήσεις, κατοχυρώνουν δικαιώματα κόντρα στην εργοδοτική βία, την καταστολή, το αντεργατικό οπλοστάσιο, τις μεθοδεύσεις και τα εμπόδια που βάζουν η κυβέρνηση και το Υπουργείο Εργασίας.

Εκεί βρίσκεται η ελπίδα! Στους εργατικούς αγώνες για πραγματικές, ουσιαστικές, αξιοπρεπείς αυξήσεις στους μισθούς. Οι εργαζόμενοι της χώρας θα δώσουν ένα ακόμα μήνυμα στην κυβέρνηση και στις εργοδοτικές ενώσεις με την συμμετοχή τους στην απεργία στις 17 Απρίλη».

Κυριάκος Μητσοτάκης / Στη συζήτηση επί της Πρότασης Δυσπιστίας κατά της κυβέρνησης (vid)

     Ομιλία του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στην Ολομέλεια της Βουλής, στη συζήτηση επί της πρότασης δυσπιστίας κατά της κυβέρνησης

«Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι βουλευτές,

Προσέρχομαι στη σημερινή συζήτηση θεωρώντας την τραγωδία των Τεμπών ένα ζήτημα πολύ μεγαλύτερο, πολύ βαθύτερο από απλή αφορμή για την κατάθεση έστω και μίας πρότασης δυσπιστίας κατά της κυβέρνησης, όπως το θέλησαν δηλαδή τα κόμματα που την προκάλεσαν.

Γι’ αυτό και θα μιλήσω περισσότερο για την αλήθεια γύρω από αυτό το δυστύχημα, το οποίο τόσο πλήγωσε την πατρίδα μας, σύμφωνα τουλάχιστον πάντα με τη δική μου οπτική. Θα είναι λιγότερες οι αναφορές μου στα πολιτικά ζητήματα τα οποία προκύπτουν από τη συγκεκριμένη πρωτοβουλία της αντιπολίτευσης.

Στέκομαι με σεβασμό και με ταπεινότητα απέναντι στη μνήμη των ανθρώπων που χάσαμε, στον πόνο των τραυματιών, όσο και στη δοκιμασία των μελών των οικογενειών τους. Άλλωστε, μόνο αυτοί από όλους μας έχουν τελικά το δικαίωμα να κάνουν τη θλίψη τους διαμαρτυρία.

Έχοντας βιώσει την αδικία της απώλειας, μπορούν ακόμα και να αδικούν την πολιτεία, αναζητώντας ευθύνες και ενόχους κάποιες στιγμές ενδεχομένως και στα τυφλά, απαιτώντας ωστόσο δικαιοσύνη, αυτή που θα αποτελέσει τελικά το βασικό τους στήριγμα σε ολόκληρη τη ζωή τους.

Είμαι σίγουρος πως τώρα θα μας παρακολουθούν, είμαι σίγουρος ότι κάποιοι βρίσκονται σήμερα στα θεωρεία της Βουλής. Μέσω αυτών, λοιπόν, απευθύνομαι σε όλες και σε όλους, ως Πρωθυπουργός, ως πολίτης, ως πατέρας. Θέλω να με ακούσετε όχι μόνο με την καρδιά, αλλά και με το μυαλό.

Και δυστυχώς, μέχρι στιγμής, απέναντι σε αυτήν την τραγωδία δεν έχουμε καταφέρει να βαδίσουμε ενωμένοι σε ένα αύριο με λιγότερες σκιές, με λιγότερες κραυγές και αλληλοκατηγορίες σαν κι αυτές που ακούσαμε σήμερα, που τελικά, ξέρετε, οδηγούν τους πολίτες να κλείνουν τα αυτιά τους και να μην πιστεύουν κανέναν και τίποτα. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίον κράτησα εξ αρχής χαμηλούς τόνους.

Ζήτησα συγγνώμη εξ ονόματος όλων όσοι κυβέρνησαν τον τόπο επί δεκαετίες χωρίς να μπορέσουν να αλλάξουν τα κακώς κείμενα των ελληνικών σιδηροδρόμων, όμως χωρίς και να πιστέψω ποτέ ότι υπάρχουν Έλληνες που πενθούν πιο πολύ από τους άλλους. Υποστηρίζοντας συνεχώς, παρά τα όσα επιχειρείτε και σήμερα να διαστρεβλώσετε, κάτι το οποίο πια έχει αποδειχθεί σήμερα: ότι στα Τέμπη συγκρούστηκε μετωπικά η πατρίδα μας με τον κακό της εαυτό. Και ότι εκείνο το μοιραίο βράδυ διαχρονικά κενά του κράτους συνάντησαν το ανθρώπινο λάθος. Αυτά έλεγα, αυτά λέω και σήμερα.

Δυστυχώς, οι πολιτικοί μας αντίπαλοι επέλεξαν μία στάση την οποία ουδείς διανοήθηκε σε παρόμοιες τραγωδίες, όπως των 104 πολιτών που κάηκαν στο Μάτι, αυτών που έχασαν τη ζωή τους στη Μάνδρα. Θέλησαν να κάνουν κομματικό τους λάβαρο την πάνδημη οδύνη. Θέλησαν να μετατρέψουν την οδύνη, τον πόνο μιας κοινωνίας, σε πολιτικό εργαλείο για να χτυπήσουν την κυβέρνηση και εμένα προσωπικά.

Ένα συλλογικό δράμα που θα έπρεπε να γίνει σημείο εθνικού αναστοχασμού, διολίσθησε στα μονοπάτια της φτηνής αντιπαράθεσης. Θυμάμαι, ξέρετε, όταν στην επέτειο, τον πρώτο χρόνο, «ντύσατε» μαύρη την Κουμουνδούρου. Το θυμάστε; Θα μπορούσαμε και εμείς να είχαμε κάνει το ίδιο το 2019. Δεν το κάναμε και αυτή είναι η μεγάλη μας διαφορά, αυτής της παράταξης με τη δική σας.

Είπατε, και πάλι, κ. Φάμελλε, κ. Ανδρουλάκη, ότι «κρύβομαι». Είμαι εδώ, όπως ήμουν πάντα παρών όταν χρειάστηκε. Στον τόπο του δυστυχήματος από τις πρώτες ώρες -θα επανέλθω σε αυτό- και παντού.

Τοποθετήθηκα πολλές φορές σε αυτήν εδώ την αίθουσα. Απουσίασα μόνο σε μία συνεδρίαση, για λόγους αρχής: από την εξέταση των πορισμάτων της εξεταστικής επιτροπής, όπως πάντα έκανα σε αντίστοιχες διαδικασίες. Αλλά και γιατί, όπως είπα και στο μήνυμά μου στην πρώτη επέτειο της τραγωδίας, τον λόγο για την υπόθεση, όπως φάνηκε, δεν μπορούν τελικά να τον έχουν τα κόμματα, παρά μόνο η ανεξάρτητη Δικαιοσύνη.

Είναι αλήθεια πάντως ότι δεν μιλήσαμε από την πρώτη στιγμή και με τρόπο συστηματικό για την τραγωδία και τα αίτιά της. Δεν μιλήσαμε όσο θα έπρεπε. Ναι, αναγνωρίζω ότι αυτό ήταν ένα σφάλμα, και δικό μας. Και πάνω σε αυτό το κενό πληροφόρησης «φύτρωσαν» σταδιακά τα πιο απίθανα σενάρια συνωμοσίας. Ενώ, μέσα στη γενική σύγχυση, κάποιοι επιτήδειοι φρόντισαν να ρίξουν τον σπόρο της αμφιβολίας -όχι μόνο προς την πολιτεία, τους θεσμούς- και προς την ίδια την Δικαιοσύνη. Κι εσείς το κάνατε σήμερα.

Και πράγματι, η εκστρατεία που μεσολάβησε υπήρξε κυνική και ανήθικη, βαθιά ανήθικη. Πολιτικές δυνάμεις μεταβλήθηκαν σε εμπόρους του πόνου, διοχετεύοντας την οργή των οικογενειών στα δικά τους κανάλια. Έβαλαν την υπογραφή τους κάτω από εύλογα ερωτήματα ώστε να φανεί τάχα ότι η κυβέρνηση δεν έχει την ανθρωπιά, τη συναισθηματική ενσυναίσθηση, όπως το λέτε, να τα συμμερίζεται. Και όλα αυτά βαδίζοντας σε έναν διπλό αλλά τυφλό δρόμο.

(Ομιλία εκτός μικροφώνου από τα έδρανα της αντιπολίτευσης)

Σεβαστείτε τους ανθρώπους τουλάχιστον που είναι στα θεωρεία και θέλουν να ακούσουν χωρίς διακοπές.

Εισάγατε με θράσος στην προπαγάνδα σας ένα λεξιλόγιο άλλων εποχών που φορτίζει μόνο το θυμικό: «μπάζωμα», «συγκάλυψη», «μονταζιέρα».

Λοιπόν, ήρθε η ώρα σήμερα να διαλύσουμε κάποιους από τους μύθους γύρω από αυτό το δυστύχημα. Θα επιχειρήσω -θα το ξαναπώ, όσο και αν φωνάζετε δεν πρόκειται να με εκνευρίσετε- να το κάνω, στη μνήμη των ανθρώπων που χάσαμε, όσο πιο νηφάλια μπορώ.

Σήμερα δεν απευθύνομαι σε εσάς, απευθύνομαι σε μια κοινωνία η οποία, ναι, είναι καχύποπτη και είναι θυμωμένη. Αναλαμβάνω την ευθύνη, στη μνήμη όλων αυτών που χάθηκαν, να πω την αλήθεια όπως εγώ τουλάχιστον την αντιλαμβάνομαι και να κριθώ γι’ αυτά που θα πω.

Αγαπητοί συνάδελφοι, ας ξεκινήσουμε με τον πρόσφατο, βαθύτατα παραπλανητικό ισχυρισμό του «Βήματος», που προκάλεσε τελικά -θα επανέλθω σε αυτό- και την πρόταση δυσπιστίας σας. «Αλλοιώθηκαν», λέει, οι διάλογοι εκείνης της βραδιάς ώστε όλη η ευθύνη, υποτίθεται, να στραφεί προς τον σταθμάρχη της Λάρισας. Αναρωτιέμαι, όλες οι συζητήσεις μεταξύ των μηχανοδηγών και των σταθμαρχών δεν ήταν εξ αρχής στη διάθεση των ανακριτικών αρχών; Γιατί, λοιπόν, κάποιος να θέλει να αλλάξει αυτό το δεδομένο;

Και πραγματικά, σας άκουγα, κ. Φάμελλε, σας άκουγα και γυρνούσε στο μυαλό μου εκείνη η τραγική βραδιά, όταν ενημερώθηκα στις 12 το βράδυ για το δυστύχημα. Μέσα στη σύγχυση, τον πόνο, καταλαβαίναμε ότι πρόκειται για μια μεγάλη τραγωδία. Ουδέποτε κρύψαμε αυτό το οποίο είχε συμβεί. Ξέραμε ότι είχε συμβεί κάτι δραματικό. Άγρυπνος…

(Ομιλία εκτός μικροφώνου από τα έδρανα της αντιπολίτευσης)

Όχι, κάποιοι προσπάθησαν να κρύψουν σε άλλες συγκυρίες. Γι’ αυτό μην το λέτε αυτό, σας παρακαλώ πολύ. Μην το λέτε. Μην ξύνετε πληγές. Δεν θέλω να πάω εκεί. Δεν θέλω να πάω εκεί, αλλά μην με προκαλείτε κιόλας. Δεν θέλω να πάω εκεί.

Λοιπόν, και πραγματικά έρχεστε και λέτε -έφυγα με ένα ελικόπτερο και πήγα και είδα ό,τι πιο φρικιαστικό έχω δει στην ζωή μου- ότι εκείνη τη στιγμή το μέλημα μου, η σκέψη μου, ήταν «να πειράξω τους διαλόγους». Δεν ντρέπεστε; Δεν ντρέπεστε; Δεν ντρέπεστε να τα υπονοείτε αυτά τα πράγματα; Αυτή ήταν η έννοια μου; Πώς θα πειράξω τους διαλόγους;

Για να πάμε να δούμε όμως και τη διαστρέβλωση την οποία επιχειρείτε να κάνετε. Ότι αυτό το οποίο εννοεί το δημοσίευμα, το οποίο και εσείς υιοθετήσατε, είναι ότι με κάποιο τρόπο δεν φταίει ο σταθμάρχης, έτσι; Αυτό εννοείτε ουσιαστικά. Αυτό εννοείτε. Ότι «πάμε να βγάλουμε», λέει, «την ευθύνη».

Εγώ, λοιπόν, ρωτώ: ο άνθρωπος αυτός, τραγική φιγούρα, είναι προφυλακισμένος με απόφαση της Δικαιοσύνης, διότι δεν αμφισβητείται, δεν αμφισβητείται -αυτό χωρίς καμία αμφιβολία- ότι έγιναν επτά παραβιάσεις του κανονισμού ασφαλείας και ότι ένα ανθρώπινο χέρι -έτσι δεν είναι;-, ένα ανθρώπινο χέρι έστειλε το τρένο -και αυτό ακούγεται στις συνομιλίες- στη λάθος γραμμή.

Δεν μου λέτε, υπάρχει έστω και ένας άνθρωπος εδώ μέσα ο οποίος να πιστεύει ότι αν ο σταθμάρχης είχε κάνει σωστά τη δουλειά του, όπως την κάνουν δεκάδες, εκατοντάδες σταθμάρχες κάθε μέρα, θα είχε γίνει το ατύχημα; Υπάρχει έστω και ένας άνθρωπος που να το πιστεύει αυτό; Γιατί λοιπόν αμφισβητείτε κάτι το οποίο η ίδια η Δικαιοσύνη -σε πρώτο βαθμό τουλάχιστον- έχει κρίνει ότι κατά πάσα πιθανότητα έχει συμβεί;

Επιχείρημα δεύτερο, πάμε τώρα στο άλλο τερατούργημα: «Η κυβέρνηση συγκαλύπτει την αλήθεια και κρύβει τα στοιχεία του δυστυχήματος». «Σπεύσαμε», λέει, «συνειδητά, να μπαζώσουμε το έδαφος». Γιατί; Γιατί να το κάνουμε αυτό;

Και ότι αυτό -προσοχή- «ήταν απόφαση της κυβέρνησης, του αρμόδιου Υφυπουργού, του Πρωθυπουργού προφανώς», γιατί, κατά την κρίση σας, όλα εδώ καταλήγουν. Αναρωτιέμαι: τι ακριβώς να συγκαλύψουμε με το «μπάζωμα»; Όταν ξέρετε πολύ καλά και εσείς και όλοι όσοι διακινείτε αυτές τις αθλιότητες ότι εκείνη τη στιγμή το μέλημα των συνεργείων ήταν πώς θα σηκώσουν τα βαγόνια των τρένων για να βρούμε ποιοι ήταν από κάτω. Ήταν το μόνο μας μέλημα εκείνη τη στιγμή.

Εσείς δεν ήσασταν εκεί, κάποιοι από εμάς ήμασταν εκεί. Και βέβαια το γεγονός ότι το «μπάζωμα» έγινε από τη μεριά της επιβατικής και όχι της εμπορικής αμαξοστοιχίας, δεν σας απασχολεί καθόλου, γιατί αυτό μας ένοιαζε εκείνη τη στιγμή, αυτό ένοιαζε τους διασώστες.

Και βέβαια, έχετε αποκρύψει το γεγονός ότι όλες αυτές οι περιβόητες θεωρίες περί ξυλολίου, εκρηκτικών, βαγονιών τα οποία εξαερώθηκαν με κάποιο τρόπο, τα οποία κουβαλούσαν εύφλεκτα υλικά, όλα αυτά εννοείτε ότι ήταν σχέδιο της κυβέρνησης. Ότι εμείς περίπου «είχαμε προσθέσει βαγόνια», συγκρούστηκε το τρένο, ανατινάχτηκε το τρένο και για όλα αυτά φταίει η κυβέρνηση και έσπευσε να τα συγκαλύψει. Πραγματικά, είναι άξιο απορίας πώς τέτοια τερατουργήματα επαναλαμβανόμενα μπορούν τελικά να δημιουργούν την αίσθηση της αλήθειας.

Και πάμε, λοιπόν, να δούμε τώρα το τι λέει η Δικαιοσύνη. Τι λέει η Δικαιοσύνη; Ο πραγματογνώμονας -γιατί ένας πραγματογνώμονας υπάρχει, οι υπόλοιποι, να το ξεκαθαρίσουμε, είναι τεχνικοί σύμβουλοι- δεν επιβεβαίωσε ποτέ τίποτα από όλα αυτά τα οποία λέτε. Πράγματι εδώ η Δικαιοσύνη έπραξε σωστά, επειδή εγώ μπορεί να μην μπορώ να σας πείσω γι’ αυτά που σας λέω, αν κι εγώ σας κοιτώ στα μάτια και σας λέω ότι ουδέποτε, ουδέποτε δόθηκε καμία εντολή για συγκάλυψη.

Σας κοιτώ στα μάτια και είναι στη δική σας κρίση να με πιστέψετε ή όχι. Δεν ξέρω αν μπορώ να σας πείσω. Αλλά εγώ σας λέω την αλήθεια και αυτή την αλήθεια δεν μπορείτε να την αμφισβητήσετε, ό,τι και να λέτε. Επειδή μου είπατε ότι δεν τολμάμε να μιλήσουμε, εγώ λοιπόν σας κοιτώ στα μάτια.

Οι αποδείξεις, λοιπόν, πράγματι οι αποδείξεις: ο πραγματογνώμονας, λοιπόν, της Δικαιοσύνης λέει ότι «τίποτα από αυτά δεν ισχύει». Και σωστά, πολύ σωστά, η Δικαιοσύνη, για να μπορέσει να σας πείσει εσάς, όχι εμένα, και για να αποδοθεί δικαιοσύνη τελικά, ζήτησε από δεύτερο πραγματογνώμονα να εξετάσει αυτό το οποίο θεωρώ παντελώς ανυπόστατες κατηγορίες.

Και φτάσαμε στο σημείο -δεν ήθελα να αναφερθώ στον «εθνικό εισαγγελέα», αλλά οφείλω στη μνήμη ενός ανθρώπου να το κάνω-, φτάσατε στο σημείο, κα Κωνσταντοπούλου, να επικαλεστείτε τον μηχανοδηγό της εμπορικής αμαξοστοιχίας -είχα πάει στην κηδεία του, έτυχε να τον γνωρίζω, όχι καλά, ήταν εθελοντής μου πράγματι στη Χαλκοκονδύλη-, αφήνοντας ένα ασύλληπτο υπονοούμενο: ότι τάχα «επειδή ήταν εθελοντής μου και τον γνώριζα με είχε ειδοποιήσει για το φορτίο το οποίο είχε μεταφερθεί».

Δεν ντρέπεστε στη μνήμη αυτών των ανθρώπων να λέτε αυτά τα πράγματα; Υπάρχει ένας πατέρας εκεί και μία μητέρα που σας ακούει να τα λέτε όλα αυτά τα πράγματα και που μπορεί να μην έχει το θάρρος να βγει και να πει «τι είναι αυτά που λέτε; Πώς τολμάτε να εργαλειοποιείτε έτσι τον πόνο του παιδιού και τα λέτε αυτά, χωρίς ντροπή;»

Έρχομαι τώρα στο τρίτο σόφισμα: «η κυβέρνηση παρεμβαίνει για να μην τιμωρηθούν οι πραγματικοί ένοχοι, εμποδίζοντας την έρευνα της Δικαιοσύνης». Δεν μου λέτε, πότε έχει κινηθεί η ελληνική Δικαιοσύνη με μεγαλύτερη ταχύτητα από ό,τι στην υπόθεση των Τεμπών; Ποτέ. Ποτέ δεν κινήθηκε με μεγαλύτερη ταχύτητα, να μην το συγκρίνουμε με άλλες υποθέσεις. Σε 34 άτομα έχει ήδη αποδώσει κατηγορίες.

Και βέβαια, είναι «οπλισμένη» και με μία απόφαση την οποία πήραμε: να άρουμε το απόρρητο σε υποθέσεις δυστυχημάτων. Διότι ξέρετε τι κάνατε εσείς; Όταν ο αρμόδιος Υπουργός Δικαιοσύνης με ενημέρωσε, πράγματι, διότι δεν είχε προβλεφθεί αυτό από τον Ποινικό Κώδικα, «θα μπορέσουμε να ανοίξουμε τα τηλέφωνα των εμπλεκόμενων να δούμε τις ιδιωτικές τους συνομιλίες, αν προκύψει κάτι;» και είπα: «βεβαίως, να φέρουμε διάταξη, να το κάνουμε αμέσως». Την καταψηφίσατε τη διάταξη. Και έρχεστε και λέτε ότι «εμείς δεν διευκολύνουμε τη Δικαιοσύνη να κάνει γρήγορα τη δουλειά της».

Τέταρτο και πολύ κρίσιμο ζήτημα. Και πολύ δύσκολο ζήτημα, ίσως το πιο δύσκολο από όλα.

(Ομιλία εκτός μικροφώνου από τα έδρανα της αντιπολίτευσης)

Τι είπατε; Μην ανησυχείτε, θα σας κοιτάξω μια χαρά μετά. Θα σας κοιτάξω μια χαρά μετά, μην ανησυχείτε. Αλλά όχι, δεν απευθύνομαι σε εσάς. Τώρα δεν απευθύνομαι σε εσάς. Τώρα απευθύνομαι σε μια κοινωνία η οποία δυστυχώς έχει δηλητηριαστεί από αυτές τις θεωρίες.

Λοιπόν, τέταρτο και κρίσιμο ζήτημα: «Εάν είχε ολοκληρωθεί η 717, το δυστύχημα δεν θα είχε συμβεί». Ναι, είναι πολύ πιθανό, μπορεί να είναι σχεδόν βέβαιο -δεν θα το ξέρουμε ποτέ με απόλυτη βεβαιότητα- ότι αν είχε ολοκληρωθεί η 717 θα ήταν εν πάση περιπτώσει πολύ πιο δύσκολο, αυτό είναι βέβαιο, να συμβεί αυτό το δυστύχημα.

Δεν ξέρω αν θα ήταν απολύτως βέβαιο, θα ήταν πολύ, πολύ πιο δύσκολο. Συμφωνώ, το έχω πει κι εγώ. Τοπικά όμως λειτουργούσε σύστημα και ο σταθμάρχης έβλεπε ότι το τρένο ήταν στη λάθος γραμμή. Έβλεπε. Αλλά για πάμε να δούμε λίγο…

(Ομιλία εκτός μικροφώνου από τα έδρανα της αντιπολίτευσης)

Για πάμε και λίγο να δούμε, μιας και ήσασταν λοιπόν στην Επιτροπή κύριοι συνάδελφοι, για πάμε να δούμε λίγο την περιβόητη ιστορία της 717. Για πάμε να θυμηθούμε λίγο τι είναι αυτή η 717, η οποία τόσο μας παίδεψε.

Πότε υπεγράφη η 717; Το 2014. Πότε έπρεπε να ολοκληρωθεί; Το 2016. Πόσες παρατάσεις έδωσε ο Υπουργός Υποδομών και Μεταφορών κ. Σπίρτζης; Έξι.

Αν είχατε κάνει στοιχειωδώς καλά τη δουλειά σας, εσείς που τώρα φωνάζετε, η 717 θα έπρεπε να είχε ολοκληρωθεί. Αλλά δεν κάνατε μόνο αυτά -ακούστε τα και να τα ακούσουν και αυτοί που μπορεί να μην τα έχουν ακούσει-, φροντίσατε να τη «σπάσετε» σε δύο κομμάτια -είναι γνωστή η πρακτική σας, τον Πάτρα-Πύργος τον είχατε «σπάσει» σε οκτώ κομμάτια-, τη «σπάσατε» σε δύο κομμάτια και μας κληροδοτήσατε μία σύμβαση με πάρα πολλά προβλήματα.

Και η κυβέρνηση, ο Υπουργός, πήρε μία απόφαση εκείνη τη στιγμή: ή θα καταργούσε τη σύμβαση τελείως, θα ξεκινούσε από την αρχή, ή θα πήγαινε, υλοποιώντας απόφαση που εσείς είχατε πάρει ήδη από το 2018 για τη δυνατότητα επέκτασης της σύμβασης, να ολοκληρώσουμε την 717.

Και η απόφαση του Υπουργείου, και σωστά, ήταν να ολοκληρωθεί η 717 όσο το δυνατόν πιο σύντομα. Αυτή ήταν μία απόφαση που πάρθηκε σε πολιτικό επίπεδο. Αλλά δεν μπορείτε να κατηγορείτε για την καθυστέρηση της 717 και ταυτόχρονα να λέτε ότι έπρεπε να γίνει δεκτή η εισήγηση του Ευρωπαίου Εισαγγελέα να ξεκινήσουμε από την αρχή, γιατί δεν θα είχαμε ποτέ… Δεν μπορεί να ισχύει το αυτό και το αντίθετο και να κατηγορείτε ένα άνθρωπο και για τα δύο, δεν είναι λογικό αυτό.

Ισχυρισμός πέμπτος: Η Ευρωπαία Εισαγγελέας -γιατί ακούσαμε και αυτά τα επιχειρήματα- ενοχοποιεί την κυβέρνηση για τα Τέμπη. Συνεπώς, λέει η αντιπολίτευση, «η χώρα είναι υπόλογη διεθνώς».

Γνωρίζετε πολύ καλά ότι η αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας περιορίζεται αποκλειστικά και μόνο σε πράξεις που θίγουν τα οικονομικά της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το μοναδικό θέμα το οποίο έπρεπε να απασχολεί την κα Kövesi είναι τα κονδύλια της σύμβασης 717 και τίποτα παραπάνω.

Και βέβαια, όπως είπα, εκεί αντιφάσκει. Ξέρει πολύ καλά, φαντάζομαι, και η ίδια ότι αν η σύμβαση 717 δεν είχε προχωρήσει σήμερα δεν θα είχαμε τηλεδιοίκηση και δεν θα την είχαμε για αρκετά χρόνια από τώρα.

Και βέβαια, για όλα τα υπόλοιπα τα οποία έχει πει, πήρε τις απαντήσεις από τον Άρειο Πάγο, γιατί αφορούν το Σύνταγμα και την ελληνική Δικαιοσύνη. Εγώ δεν είμαι νομικός, αλλά πώς νοείται ένας εισαγγελέας να κάνει παρέμβαση -προσέξτε, παρέμβαση, ανοιχτή παρέμβαση- σε μία ανοιχτή υπόθεση;

Έχει ξεπεράσει το όριο της αρμοδιότητας της η Ευρωπαία Εισαγγελέας. Και βέβαια, σας φάνηκε πολύ χρήσιμη, διότι εδώ υποψήφιος ευρωβουλευτής σας είπε «και την Ευρωπαία Εισαγγελέα να φέρουμε, αν χρειάζεται να ρίξουμε την κυβέρνηση». Αυτά λένε οι δικοί σας υποψήφιοι ευρωβουλευτές. Είναι τέτοιο το μένος σας.

Λοιπόν, πάμε τώρα σε ένα άλλο δύσκολο ζήτημα: «Υπουργοί ουσιαστικά βαρύνονται με το αδίκημα της ανθρωποκτονίας». Δεν το λέτε ανοιχτά. Δεν το λέτε ανοιχτά -θα έρθω στη συνέχεια, για τα ζητήματα τα οποία αφορούν την προκαταρκτική επιτροπή-, το εννοείτε όμως. Και φυσικά ευθύνονται αυτοί, ο κάθε Υπουργός ευθύνεται για το ό,τι κακό πιθανώς συμβεί στην περιοχή των ευρύτερων αρμοδιοτήτων του.

Ναι, και έχει έρθει η ώρα να κάνουμε μια συζήτηση και εδώ, σε αυτήν την αίθουσα, για τη διάκριση της πολιτικής και της ποινικής ευθύνης. Για την πολιτική ευθύνη δεν νομίζω ότι υπάρχει καμία αμφιβολία. Ο Υπουργός παραιτήθηκε αμέσως. Την ανέλαβε την πολιτική ευθύνη.

Για να κατηγορηθεί όμως κάποιος, το ξέρετε πολύ καλά, για ποινικές ευθύνες, το Σύνταγμά μας απαιτεί κατηγορητήριο και προανακριτική επιτροπή. Και βέβαια, μας είπε ο κ. Φάμελλος το εξής αμίμητο: «να κάνουμε μια προκαταρκτική» έτσι γενικά, έτσι αφηρημένα, χωρίς κατηγορητήριο, χωρίς κατηγορητήριο. Αυτό ακριβώς είπε ο κ. Φάμελλος.

Ξέρετε τι μου θυμίζει αυτό; Μου θυμίζει κάτι. Μου θυμίζει τον κ. Πολάκη, ο οποίος έλεγε «να βάλουμε φυλακή κάποιον πολιτικό μπας και σωθούμε. Δεν με νοιάζει ποιος, δεν με νοιάζει ποιος θα είναι».

Και μιλάτε για κράτος δικαίου; Αυτό είναι το κράτος δικαίου στη δική σας την αντίληψη; Να στείλετε έναν άνθρωπο φυλακή, αλλά χωρίς κατηγορητήριο;

Και εν πάση περιπτώσει, εάν υπάρχει αιτιώδης συνάφεια μεταξύ της μη ολοκλήρωσης μίας δημόσιας σύμβασης και μίας τραγωδίας, τότε ρωτώ εγώ: όταν ο ίδιος ο Εισαγγελέας στην αγόρευση για το Μάτι είπε το σωστό, ότι πράγματι «εάν είχαμε το “112” στο Μάτι θα είχαν σωθεί ζωές», ζητήσαμε εμείς ποτέ να αποδοθούν ποινικές ευθύνες στον κ. Παππά που ήταν υπεύθυνος ψηφιακής πολιτικής και δεν υλοποίησε ποτέ το «112»; Και γελάτε κιόλας; Και γελάτε κιόλας, γελάτε. Όχι, εμείς δεν ζητήσαμε την απόδοση ποινικών ευθυνών.

Προσέξτε τώρα, για πάμε λίγο παραπέρα. Ένας δρόμος δεν ολοκληρώνεται, να πάρουμε ένα συγκεκριμένο παράδειγμα, τον Πάτρα-Πύργος. Γιατί δεν ολοκληρώθηκε; Γιατί την έκανε ο κ. Σπίρτζης οκτώ κομματάκια για να βολέψει τον κ. Καλογρίτσα για τα βοσκοτόπια και για τα κανάλια τα οποία θέλατε να κάνετε. Γι’ αυτό έγινε οκτώ κομματάκια η Πατρών-Πύργου και μας πήρε πέντε χρόνια να την ξαναβάλουμε μπροστά.

Ρωτώ εγώ λοιπόν, αυτοί οι οποίοι δυστυχώς έχασαν τη ζωή τους σε έναν δρόμο-καρμανιόλα, σημαίνει ότι ο κ. Σπίρτζης που την έκανε κομματάκια τη σύμβαση έχει ποινική ευθύνη για ανθρωποκτονία εξ αμελείας; Ναι ή όχι; Ρωτώ. Η απάντηση είναι «όχι».

Πάμε λοιπόν τώρα, επανέρχομαι στο ζήτημα του Κώστα Καραμανλή που «κρύβεται πίσω από την ασυλία του». Επαναλαμβάνω ότι αν θέλετε, αν πιστεύετε ότι πρέπει να συσταθεί προκαταρκτική επιτροπή για το αδίκημα της ανθρωποκτονίας εξ αμελείας, όπως εννοείτε, με ενδεχόμενο δόλο, θα πρέπει αυτό να το τεκμηριώσετε, να το φέρετε στη Βουλή, να το συζητήσουμε. Αλλά με γενικές κατηγορίες του τύπου «πάμε να κάνουμε προκαταρκτική να βάλουμε κάποιον φυλακή», δεν έχουμε πραγματικό κράτος δικαίου.

Και μιας και μιλάμε για το άρθρο 86 του Συντάγματος, να θυμηθούμε λίγο και την ιστορία του άρθρου 86. Το 2007, νεοεκλεγμένος βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, μαζί με πολύ λίγους άλλους συναδέλφους, πρωτίστως της Νέας Δημοκρατίας, έναν τότε του ΠΑΣΟΚ, είχα καταθέσει πρόταση να αλλάξει το άρθρο 86 και να καταργηθεί η αποσβεστική προθεσμία, ώστε χωρίς να παρακάμπτουμε τις βασικές διατάξεις, οι οποίες ισχύουν παρεμπιπτόντως σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες, να μην υπάρχει ο κίνδυνος της παραγραφής. Κίνδυνος της παραγραφής, θυμίζω, στον οποίο εμπίπτει ο Υπουργός της δικής σας κυβέρνησης, ο κ. Σπίρτζης.

Εμείς, λοιπόν, με συνταγματική αναθεώρηση που έκανε αυτή η κυβέρνηση, αλλάξαμε -ακούστε το αυτό- αλλάξαμε την παραγραφή και πήγε στα 20 χρόνια, το οποίο σημαίνει ότι όλοι μας, όλη αυτή η κυβέρνηση, αν έρθει μία επόμενη Βουλή ή μία μεθεπόμενη Βουλή και κρίνει ότι πρέπει να μας αποδώσει -ακούστε το- ποινικές ευθύνες, εμείς δεν μπορούμε να κρυφτούμε πίσω από καμία παραγραφή. Εμείς το κάναμε αυτό, δεν το κάνατε εσείς, εμείς το κάναμε.

Επειδή όλη η επιχειρηματολογία σας είναι η συγκάλυψη, ακούστε λίγο, κ. Ανδρουλάκη, μην κοιτάτε συνέχεια το κινητό σας, δεν έχετε να ξαναμιλήσετε, μην αγχώνεστε, δεν χρειάζεται να σας δώσει κανείς κατευθύνσεις.

Λοιπόν, ένα από τα εύλογα ερωτήματα της κοινωνίας -και αυτό είναι ένα ερώτημα το οποίο πρέπει να απαντηθεί είναι: «Τι έχετε κάνει μετά το δυστύχημα των Τεμπών για να γίνουν τα τρένα πιο ασφαλή;». Γι΄ αυτό δεν έχετε πει κουβέντα. Τόσο πολύ σας ενδιαφέρει; Κουβέντα. Άκουσα όλες τις ομιλίες σας. Για το πώς τα τρένα θα γίνουν πιο ασφαλή δεν είπατε ούτε μία κουβέντα.

Λοιπόν, η δική μας απάντηση…

(Ομιλία εκτός μικροφώνου από τα έδρανα της αντιπολίτευσης)

Κύριε Παππά, θα έρθω σε σας σε λίγο, μη συγχύζεστε. Και σε εσάς θα έρθω, στο ΠΑΣΟΚ, ούτε εσείς μη στεναχωριέστε.

Λοιπόν, έχουν γίνει πολλά. Δεν μιλήσαμε πράγματι για αυτά. Ο κ. Σταϊκούρας παρουσίασε μια σειρά από πρωτοβουλίες για την ασφάλεια στο δίκτυο, με πρώτη φυσικά την ολοκλήρωση της πολύπαθης σύμβασης 717 για τα συστήματα σηματοδότησης και τηλεδιοίκησης.

Αυτή η φωτογραφία είναι το κέντρο διοίκησης της 717 της Λάρισας. Αυτό που φτιάχτηκε τώρα, με την ολοκλήρωση της σύμβασης 717. Και πράγματι στη συνείδηση όλων, πρώτα και πρώτα απ’ όλα του Κώστα Καραμανλή αλλά και όλων μας, πάντα θα πλανάται αυτό το βάρος, ότι αν η 717 είχε τελειώσει πριν το ατύχημα, πιθανώς το ατύχημα αυτό να μην είχε συμβεί. Αυτό το αναγνωρίζουμε εμείς πρώτοι, αλλά δεν θα μιλήσετε εσείς για την 717 όταν αυτό έπρεπε να ήταν έτοιμο από το 2016.

(Ομιλία εκτός μικροφώνου από τα έδρανα της αντιπολίτευσης)

Λέτε τόσα ψέματα που δεν μπορώ να σας παρακολουθησω καν.

Δεν θα μιλήσω αναλυτικά για τις παρεμβάσεις που έχουμε κάνει στα τρένα. Θα πω μόνο ότι το σύστημα της τηλεδιοίκησης, με εξαίρεση το κομμάτι που καταστράφηκε στον «Daniel», το Λάρισα-Δομοκός, είναι έτοιμο. Θα πω ότι το σύστημα ETCS εγκαθίσταται και μπαίνει τώρα και στα τρένα. Θα πω ότι διπλασιάσαμε τη χρηματοδότηση του ΟΣΕ από τα 40 στα 70 εκατομμύρια, για να καλύψουμε κυρίως ανάγκες σε έργα συντήρησης.

Θα πω ότι έχουν γίνει συμπληρωματικά έργα ασφαλείας: έχουν μπει 300 κάμερες για τη συνεχή παρακολούθηση των τρένων, αποκαταστάθηκαν πλήρως συστήματα φωτισμού, πυρόσβεσης, συναγερμού, επικοινωνίας σε όλες τις σήραγγες, 14 γέφυρες παρακολουθούνται real time μέσω του συστήματος OSMOS και δημοπρατήθηκε η εγκατάσταση του συστήματος GSM-R.

Θέλω όμως και αυτό να το ακούσετε, παρακαλώ πολύ: αυτή τη στιγμή, στο ευρωπαϊκό δίκτυο των τρένων -και ξέρετε πολύ καλά ότι η Ευρώπη έχει πολύ σύγχρονα τρένα-, μόλις το 12% των ευρωπαϊκών τρένων σήμερα έχει εγκατεστημένα όλα αυτά τα συστήματα ασφάλειας. Τι σημαίνει αυτό; Ότι στο 88% των ευρωπαϊκών τρένων δεν υπάρχουν αυτά τα συστήματα. Και τα τρένα δεν τρακάρουν κάθε μέρα ούτε στην Ευρώπη ούτε προφανώς στην Ελλάδα, ακριβώς επειδή ο γενικός κανονισμός ασφαλείας τηρείται ευλαβικά.

Το λέω αυτό διότι η τεχνολογία πάντα θα μας βοηθάει να κάνουμε τις μεταφορές μας ακόμα πιο ασφαλείς. Δεν αποτελεί όμως ποτέ την απόλυτη, την τελική, την αποκλειστική, την καθοριστική ασφαλιστική δικλίδα.

(Ομιλία εκτός μικροφώνου από τα έδρανα της αντιπολίτευσης)

Κύριε Ανδρουλάκη, θα έρθω και σε εσάς.

Κάτι, λοιπόν, αλλάζει. Κάτι αλλάζει στους ελληνικούς σιδηροδρόμους. Απέχουμε όμως πολύ από το σημείο το οποίο θέλουμε να είμαστε. Ναι, χάθηκαν δεκαετίες. Και η οικονομική κρίση μάς κράτησε καθηλωμένους. Οι τεχνολογίες σήμερα αλλάζουν ταχύτατα. Διαγωνιστικές διαδικασίες ήταν στο παρελθόν βαθιά προβληματικές: διαφορετικές προκηρύξεις για υποδομή, διαφορετικές για ανωδομή, διαφορετικές για τεχνολογικό εξοπλισμό. Όλα αυτά εξορθολογίζονται. Είναι ένα μεγάλο έργο το οποίο, όμως, οφείλουμε να το φέρουμε εις πέρας.

Φτάνουμε τώρα στο σημερινό παράδοξο: ενώ για τα Τέμπη ουσιαστικά δεν έχετε τεκμηριώσει πραγματικό, συμπληρωματικό κατηγορητήριο -έρχεστε και λέτε «πάμε να κάνουμε μία προκαταρκτική» έτσι γενικά-, τι έρχεστε να προτείνετε στη Βουλή; Ουσιαστικά να αμφισβητηθεί η δεδηλωμένη. Αυτό σημαίνει πρόταση δυσπιστίας. Πρόταση δυσπιστίας σημαίνει ότι έρχομαι και θέλω ουσιαστικά να ρίξω την κυβέρνηση. Είναι το ανώτατο κοινοβουλευτικό εργαλείο το οποίο έχετε στη διάθεσή σας. Με ποιο όχημα; Έναν παραπλανητικό τίτλο μιας εφημερίδας.

Πάμε να δούμε τώρα, λοιπόν, λίγο την αλληλουχία. Πρωί-πρωί βγαίνει ένα δημοσίευμα, το οποίο διαψεύδεται αμέσως. Φαίνεται με απόλυτη σαφήνεια ότι ουσιαστικά το δημοσίευμα αυτό έχει αναιρεθεί από το ότι βγήκε στη δημοσιότητα δύο μέρες μετά, όταν η ίδια η κρατική τηλεόραση αποκάλυψε ότι πράγματι ο σταθμάρχης μιλούσε με δύο τρένα. Γιατί αυτό είναι το ζητούμενο εδώ, ο σταθμάρχης μιλούσε με δύο τρένα. Το ξέραμε αυτό. Από τις 2 Μαρτίου το ξέραμε ότι ο σταθμάρχης μιλούσε με δύο τρένα.

Ένα δημοσίευμα, λοιπόν, το οποίο δεν λέει τίποτα το καινούργιο, διαψεύδεται. Και ενώ φαίνεται ότι δεν υπάρχει κανένα ουσιαστικό περιεχόμενο, το δημοσίευμα, λοιπόν, υιοθετείται αμέσως από εσάς με το συνηθισμένο οργισμένο και θυμωμένο σας ύφος και θέτετε θέματα δυσπιστίας. Εντυπωσιακά αντανακλαστικά. Κάποιος καχύποπτος θα σας έλεγε ότι γνωρίζατε το δημοσίευμα πριν τυπωθεί η εφημερίδα. Βλέπατε μπροστά. Λοιπόν, προσέξτε τώρα. Ένα κόμμα…

(Ομιλία εκτός μικροφώνου από τα έδρανα της αντιπολίτευσης)

Ένα κόμμα, κ. Ανδρουλάκη, ένα κόμμα το οποίο έχει «περάσει» την κυβέρνηση γενεές δεκατέσσερις…

(Ομιλία εκτός μικροφώνου από τα έδρανα της αντιπολίτευσης)

Η άποψή μου, βέβαια, είναι σαφής νομίζω, το τι εννόησα εδώ.

Το βέβαιο είναι -για να μιλήσουμε λίγο και για δημοσιογραφική δεοντολογία, να το πούμε και αυτό- ότι μέχρι και εφημερίδες με τις οποίες έχουμε βρεθεί πολύ σκληρά απέναντι, όπου έχουμε καταλήξει με κάποιες από αυτές και στα δικαστήρια, κατά κανόνα παίρνουν τηλέφωνο, δυο-τρεις μέρες πριν, να πουν «ποια είναι η άποψη της κυβέρνησης;». Αυτοί μάλλον έκριναν ότι την αντιπολίτευση έπρεπε να ενημερώσουν και όχι την κυβέρνηση για το συγκεκριμένο δημοσίευμα.

Λοιπόν, επανέρχομαι. Δεν κάνατε πρόταση δυσπιστίας, κ. Ανδρουλάκη, για τις υποκλοπές. Δεν κάνατε πρόταση δυσπιστίας για το κράτος δικαίου. Δεν κάνατε πρόταση δυσπιστίας για την ακρίβεια. Δεν κάνατε πρόταση δυσπιστίας για την κλιματική κρίση. Κάνατε πρόταση δυσπιστίας για ένα δημοσίευμα, το οποίο επανέλαβε αυτά τα οποία γνωρίζαμε εδώ και ένα χρόνο.

Και βέβαια, απομένει, έχω μπλεχτεί και λίγο, δεν έχω καταλάβει αν ήσασταν σε συνεννόηση. Ο κ. Παππάς λέει ότι ήσασταν σε συνεννόηση. Τα είπε ξεκάθαρα εξάλλου αυτός, εσείς βγαίνετε και τα διαψεύδετε. Αλλά έχω την εντύπωση ότι όλα αυτά και όλο αυτό το οποίο βλέπουμε γίνεται στην υπηρεσία ενός μόνο στόχου: να πέσει ο Μητσοτάκης. Αυτός είναι ο στόχος. Δεν υπάρχει, λοιπόν, αμφιβολία. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι με νωπή την λαϊκή ετυμηγορία…

(Ομιλία εκτός μικροφώνου από τα έδρανα της αντιπολίτευσης)

Δεν συνηθίζετε να εκνευρίζεστε, κ. Ανδρουλάκη. Κρατήστε την ψυχραιμία σας λίγο.

Φοβάμαι, λοιπόν, ότι με τη συμπεριφορά σας αυτή και με τις ακρότητες τις οποίες υιοθετείτε συνολικά, και με το λεξιλόγιο το οποίο υιοθετήσατε και σήμερα, εσείς ποδοπατείτε το συλλογικό πένθος.

Εσείς ουσιαστικά διαστρεβλώνετε την αλήθεια. Εσείς τελικά, με τη στάση αυτή, εμποδίζετε τη Δικαιοσύνη από το να κάνει τη δουλειά της. Γιατί, αναρωτιέμαι, όλη αυτή η συζήτηση τι έχει εισφέρει ακριβώς στην έρευνα της Δικαιοσύνης, που δεχόμαστε όλοι μας ότι τελικά αυτή θα κρίνει ποιος είναι ένοχος και ποιος είναι αθώος; Πολύ περισσότερο όταν για αιχμή του δόρατος κατασκευάσατε ένα κείμενο που δεν είναι παρά ένα κακέκτυπο κολάζ από κατηγορίες κάθε είδους.

Δεν θα σχολιάσω αναλυτικά όσα γράφει η πρόταση δυσπιστίας για το κράτος δικαίου. Είναι όμως λίγο παράξενο -έτσι δεν είναι;- εισηγητής σε αυτή την πρόταση να είναι ο κ. Παππάς, 13-0 καταδικασμένος για παράβαση καθήκοντος. Και προσέξτε, δεν είναι μόνο η καταδίκη της Δικαιοσύνης…

Πάλι γελάτε, έχετε πολύ χιούμορ. Τους δέκα πολιτικούς, όμως, που «κρεμάσατε στα μανταλάκια» με τη Novartis, τότε δεν γελούσαν αυτοί με τις αθλιότητές σας.

Και θα έρθετε εσείς να μιλήσετε για κράτος δικαίου; Εσείς -αυτό αφορά και εσάς, κ. Ανδρουλάκη- που παρουσιάζετε παντού την Ελλάδα ως μία περίπου τυραννική κυβέρνηση. Οι δικοί σας ευρωβουλευτές ήταν αυτοί που ζήτησαν περίπου να διακοπεί η χρηματοδότηση. Δικοί σας ευρωβουλευτές, υποψήφιοι… Α, ψέμα; Κι αυτό ψέμα; Διαβάστε το ψήφισμα, διαβάστε το ψήφισμα καλά.

Λοιπόν, για τα θέματα του κράτους δικαίου θα πω δύο πράγματα μόνο: το πρώτο είναι ότι σήμερα η Ελληνική Κυβέρνηση κατέθεσε αυτό το κείμενο στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο οποίο απαντά σημείο-σημείο στις ανακρίβειες του ψηφίσματος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Πάρτε το να το διαβάσετε και να το μελετήσετε.

(Ομιλία εκτός μικροφώνου από τα έδρανα της αντιπολίτευσης)

Γιατί τέτοιος εκνευρισμός; Δεν ξέρω. Ίσως, κ. Ανδρουλάκη, διαβλέπετε με προφητικό τρόπο τι θα πω τώρα.

Κράτος δικαίου, λοιπόν. Διαβάζω το σημερινό άρθρο στην «Καθημερινή» του κ. Νίκου Αλιβιζάτου. Εξ όσων γνωρίζω, συνεργάτης σας, διακεκριμένο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και κατά τεκμήριο ένας άνθρωπος ο οποίος εδώ και δεκαετίες αγωνίζεται για τα ζητήματα κράτους δικαίου στην πατρίδα μας. Διαβάζω λοιπόν το κείμενο.

Θα το διαβάσω όλο και ακούστε, κ. Ανδρουλάκη, γιατί σας αφορά, σας αφορά το κείμενο.

(Ομιλία εκτός μικροφώνου από τα έδρανα της αντιπολίτευσης)

Τέτοιον εκνευρισμό, δεν με έχετε συνηθίσει. Επειδή το έχετε διαβάσει, γι’ αυτό έχετε κοκκινίσει.

Λοιπόν, ακούστε το, γράφει λοιπόν ο κ. Αλιβιζάτος: «Μπορώ λοιπόν να βεβαιώσω ότι, με αυστηρή εφαρμογή των κριτηρίων της Επιτροπής της Βενετίας, η χώρα μας δεν αποκλίνει από τους ευρωπαϊκούς μέσους όρους σε ό,τι αφορά τα περισσότερα από αυτά. Από το 1974 η Ελλάδα είναι κράτος δικαίου όπως δεν ήταν ποτέ στη νεότερη ιστορία της».

«Και μάλιστα», προσέξτε, «βελτιώνεται. Κάτι που μόνο αφελείς και ανιστόρητοι τολμούν να αμφισβητήσουν». Ο κ. Αλιβιζάτος μόλις σας αποκάλεσε «αφελή» και «ανιστόρητο». Αφελή και ανιστόρητο.

Συνεχίζω να διαβάζω. Γιατί αυτό το οποίο θα διαβάσω τώρα δεν αφορά τον κ. Ανδρουλάκη, αφορά εσάς: «Σε ορισμένα πεδία μάλιστα, όπως για παράδειγμα η ποιότητα των εκλογών, προηγούμαστε. Δεν είναι πολλές οι χώρες στις οποίες θα μπορούσαν να πραγματοποιηθούν κυβερνητικές εναλλαγές σε κλίμα τόσο μεγάλης οξύτητας, όπως σε εμάς, το 1989, το 1993, το 2015, το 2019, χωρίς να ανοίξει ρουθούνι».

Γιατί το λέω αυτό; Για να σταματήσει επιτέλους ο φαντάρος των 20 ημερών κ. Κασσελάκης τις ανιστόρητες ανοησίες περί παρατηρητών, περί νοθείας εκλογών και περί αποχώρησης της κυβέρνησης. Επιτέλους ας μάθει ότι η δημοκρατία μας, ας μάθει ο κ. Κασσελάκης, ορκίζεται αύριο από ό,τι καταλαβαίνω, απολύεται… Α, ήταν κουραστική η θητεία; Ναι, κουραστική.

Λοιπόν, ας μάθει ο κ. Κασσελάκης, ότι η Δημοκρατία μας γιορτάζει 50 χρόνια ζωής και ακμής. Και ότι κανείς, κανείς δεν έχει διανοηθεί να αμφισβητήσει το μεγαλύτερο κεκτημένο της Μεταπολίτευσης: τις ελεύθερες και δίκαιες εκλογές και την ομαλή μετάβαση της εξουσίας από τους ηττημένους στους νικητές.

Και αυτό το κεκτημένο -προσέξτε- αυτό το κεκτημένο δεν αμφισβητήθηκε, έχει δίκιο ο κ. Αλιβιζάτος, ούτε το 1989-1990, σε εποχές μεγάλης έντασης. Δεν αμφισβητήθηκε ούτε το 2000, όταν η Νέα Δημοκρατία του Κώστα Καραμανλή έχασε για 70.000 ψήφους, για να έρθει τώρα να το αμφισβητήσει ποιος; Ο κ. Κασσελάκης.

Κοιτάξτε, ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος τον χαρακτήρισε «υπονομευτή του πολιτεύματος» και ορθά. Αλλά αυτή είναι μία όψη του νομίσματος. Η άλλη είναι ότι ο κ. Κασσελάκης είναι απλά φαιδρός και δεν ξέρω πραγματικά τι είναι χειρότερο. Δεν ξέρω τι είναι χειρότερο. Κάθε μέρα εξακοντίζει και μία διαφορετική σαχλαμάρα. Μάλλον θέλει να δημιουργήσει ανοσία στην ανοησία.

Παράλληλα, δεν μπορώ να μην παρατηρήσω την προθυμία με την οποία ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ μετατάσσει σταδιακά το κόμμα του σε «πράσινο ΣΥΡΙΖΑ» και σε «ουρά δημοσιευμάτων». Δεν είναι η πρώτη φορά βέβαια. Αυτό είναι δικό σας θέμα. Όπως σας βλέπω, θα καταφέρετε το αμίμητο: να είστε τρίτο κόμμα πίσω από τον κ. Κασσελάκη. Αυτό θα χρειαστεί πραγματικά μεγάλη προσπάθεια, αλλά είναι δικό σας θέμα, δεν είναι δικό μας.

Αλλά θα κάνω μία αναφορά γιατί με μία αίσθηση άγχους αναφερθήκατε στο ζήτημα των πανεπιστημίων επειδή σας ταυτίσαμε με το τι μπορεί να γράφουν συγκεκριμένα εκδοτικά συγκροτήματα. Λοιπόν, η ταύτισή σας με το συγκεκριμένο εκδοτικό συγκρότημα, το οποίο δημοσίευσε το άρθρο του «Βήματος», στο θέμα των πανεπιστημίων, ήταν πραγματικά εντυπωσιακή. Τα ίδια έγραφαν οι εφημερίδες του συγκροτήματος για το δήθεν fund το οποίο «θέλουμε να εξυπηρετήσουμε», τα ίδια ακριβώς λέγατε και εσείς σε απόλυτη, απόλυτη ευθυγράμμιση. Τυχαίο; Ας το κρίνουν αυτοί που μας ακούν.

Και μιας και είπατε ότι δεν άλλαξε ποτέ η θέση σας, ότι εσείς δεν αλλάξατε ποτέ τη θέση σας και ότι είστε υπέρ της αλλαγής του άρθρου 16, συγγνώμη, ο κ. Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ καταψήφισε το άρθρο 16 το 2008. Εσείς δεν επιτρέψατε να γίνει αυτή η μεγάλη μεταρρύθμιση. Να μην τα ξεχνάμε.

Λοιπόν, εδώ θέλω να είμαι σαφής: το κάθε επιχειρηματικό συμφέρον έχει το δικαίωμα να διεκδικεί ό,τι θέλει. Μπορεί ακόμα και να θέλει να πέσει μια δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση. Η πολιτική είναι αυτή η οποία οφείλει να το συγκρατεί στον ρόλο του.

Εγώ πρώτος αναγνωρίζω ότι κοινωνίες αγγέλων δεν υπάρχουν. Ως φιλελεύθερος πολιτικός, υποστηρίζω τις διακριτές ευθύνες και τα όρια σε μια ανοικτή οικονομία, σε μια κοινοβουλευτική δημοκρατία.

Οι κυβερνήσεις είναι αυτές που ορίζουν τους κανόνες. Και αυτό, βέβαια, οδηγεί ενίοτε σε συγκρούσεις. Αυτό είναι το κόστος των διαφορετικών ρόλων.

Δεν είναι καινούργιο αυτό. Έχουμε ζήσει στην πατρίδα μας εποχές διαπλεκόμενων, έχουμε ζήσει σχέσεις «νταβατζήδων». Είναι εικόνες μιας παλιάς Ελλάδας. Είναι σε μια χώρα που έχει γνωρίσει πολλά. Δεν ξεχνά ούτε το Βατοπέδι, ούτε τους απογόνους του. Αυτή, λοιπόν, είναι η Ελλάδα την οποία θέλουμε να αλλάξουμε.

Και σε ό,τι αφορά εμένα, θα ξαναπώ κάτι το οποίο έχω επαναλάβει πολλές φορές: δεν θα συγκυβερνήσω με κανένα παράκεντρο. Στο τιμόνι του τόπου είναι αυτοί που ψηφίζουν οι πολλοί και όχι οι λίγοι ισχυροί.

Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής είχε κάποτε αναρωτηθεί ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο. Η απάντηση έχει δοθεί: τον τόπο κυβερνά ο κυρίαρχος λαός, δια των εκλεγμένων αντιπροσώπων του και όχι τα φουσκωμένα πορτοφόλια. Και αν νομίζουν κάποιοι ότι όλοι και όλα είναι εξαγοράσιμα, είναι βαθιά νυχτωμένοι.

Και κάτι τελευταίο, για να ξεκαθαρίσουμε ορισμένα πράγματα: αν κάποιος εκδότης, κάποιος μεγαλοεπιχειρηματίας έχει πολιτικές βλέψεις, ας εμφανιστεί ανοιχτά στην πολιτική αρένα. Ο ίδιος, όμως. Όχι μέσω πληρεξουσίων. Και σε άλλες χώρες, ξέρετε, επιχειρηματίες θέλησαν να πολιτευτούν. Ενίοτε έγιναν Πρωθυπουργοί, έγιναν Πρόεδροι.

Αν επιθυμούν, λοιπόν, να εμφανιστούν, να κριθούν, να συγκριθούν και να μετρηθούν.

Όλα τα παραπάνω, λοιπόν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν είναι τυχαία. Ούτε ως προς τη μεθόδευση, ούτε και ως προς τον χρόνο. Και σίγουρα δημιουργούν μία ομπρέλα κάτω από την οποία ευκαιριακά -γιατί βλέπω αυτή την ετερόκλητη συμμαχία πολύ γρήγορα να σπάει στα εξ ων συνετέθη- μπορεί να ενώνονται οι πιο αντίθετες δυνάμεις της αντιπολίτευσης.

Και κακά τα ψέματα, ξέρετε, σε αυτή την πρόταση δυσπιστίας υπάρχει ένας πραγματικός συγγραφέας, αλλά είναι αυτός που δεν την υπέγραψε. Διότι υιοθετείτε εσείς όλες τις θεωρίες συνωμοσίας τις οποίες πρώτος διακίνησε ο κ. Βελόπουλος. Αυτός λείπει από την πρότασή σας. Απορώ γιατί δεν τον βάλατε να υπογράψει, αφού αυτός υπήρξε ο πρώτος διακινητής όλων των θεωριών αυτών.

Και αν αυτό το αντιπολιτευτικό μέτωπο προκαλεί εν πάση περιπτώσει κάποιον προβληματισμό, αναρωτιέμαι, άραγε, πού είναι; Πού είναι σήμερα ο κ. Βελόπουλος;

(Ομιλία εκτός μικροφώνου από τα έδρανα της αντιπολίτευσης)

Έχουμε, όμως, μπροστά μας μία εκλογική αναμέτρηση και είναι βέβαιο ότι κάποιοι θέλουν να προβάλλεται μία εικόνα πολιτικής αστάθειας και να περιοριστεί και εκτός της Ελλάδας η δύναμη εκείνης της παράταξης που έχει αποδείξει ότι έχει και ευρωπαϊκή γραμμή αλλά και εθνική φωνή.

Είναι μία διπλή πραγματικότητα, την οποία δεν πρόκειται να κρύψω από τις Ελληνίδες και από τους Έλληνες: αυτή η κυβέρνηση πέτυχε να καθιερώσει τα εθνικά μας σύνορα ως ανατολικά όρια της Ευρώπης, αντιμετώπισε αποτελεσματικά το μεταναστευτικό, έφερε στην πατρίδα 36 δισεκατομμύρια από το Ταμείο Ανάκαμψης -αναφέρομαι στα θέματα τα οποία έχουν και ευρωπαϊκή διάσταση.

Καλείται τώρα να συμβάλλει στην αμυντική αυτονομία της ηπείρου, καλείται να διεκδικήσει περισσότερα κονδύλια για τους αγρότες μας και, ναι, το έργο αυτό προφανώς πρέπει να συνεχιστεί ενισχυμένο. Και αυτό το ίδιο μήνυμα, της συνέχειας και της προόδου, πρέπει να αποτυπωθεί και στην πολιτική σκηνή στο ξεκίνημα μίας νέας τετραετίας.

Μία Ελλάδα που εμφανίζει από τους υψηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης στην Ευρώπη, με μονοψήφια πια ανεργία, με την ακρίβεια σταδιακά να περιορίζεται, με μόνιμες αυξήσεις, όπως τον νέο κατώτατο μισθό τον οποίο ανακοινώνουμε αύριο. Με την εθνική άμυνα να θωρακίζεται με όλο πιο σύγχρονα αποτρεπτικά μέσα, με το ψηφιακό κράτος να απλώνεται.

Τον Ιούνιο, λοιπόν, θα έχουμε μια ευρωπαϊκή μάχη πιο κρίσιμη από κάθε ανάλογη ευρωπαϊκή μάχη στο παρελθόν, με άμεσες συνέπειες για το μέλλον της πατρίδας. Και αυτή δεν θα μας συγχωρέσει κανένα πισωγύρισμα.

Οι ευρωεκλογές δεν προσφέρονται για αδιαφορία ούτε για εύκολη διαμαρτυρία. Όσο για τα περίφημα μηνύματα της κοινωνίας, να είστε βέβαιες και βέβαιοι ότι πρώτοι εμείς και εγώ προσωπικά τα εισπράττουμε. Εμείς αντλούμε πάντα διδάγματα από τα λάθη μας. Προσπαθούμε συνέχεια να γινόμαστε όσο καλύτεροι μπορούμε.

Ακριβώς αυτή η ευαίσθητη συγκυρία είναι που οδηγεί τον αρχηγό του ΣΥΡΙΖΑ, σε συντονισμό με τον αρχηγό του ΠΑΣΟΚ, να καταθέσουν αυτή την πρόταση δυσπιστίας, σε μια σύμπραξη στην οποία σήμερα η Βουλή θα απαντήσει θεσμικά, καταψηφίζοντας μία απαράδεκτη και άκαιρη πρόταση δυσπιστίας, ενώ πιστεύω ότι και οι πολίτες έχουν βγάλει συμπεράσματα από τα τελευταία γεγονότα, από τα ανέντιμα αντικυβερνητικά χτυπήματα.

Και στις ευρωεκλογές -κοντός ψαλμός, έμειναν 75 μέρες- οι πολίτες θα στείλουν το δικό τους μήνυμα σε όσους δεν διστάζουν να χρησιμοποιήσουν κάθε θεμιτό και αθέμιτο μέσο για να αποσταθεροποιήσουν όχι την κυβέρνηση, αλλά τελικά την ίδια τη χώρα.

Κυρίες και κύριοι βουλευτές, κλείνω το πολιτικό κομμάτι επανερχόμενος εκεί που ξεκίνησα. Γιατί πράγματι το μεγαλύτερο μέρος της ομιλίας μου αφιερώθηκε σε αυτό το οποίο θα έπρεπε να είναι το βασικό ζητούμενο αυτής της συζήτησης: την αλήθεια, όπως την αντιλαμβάνομαι εγώ, γύρω από την εθνική τραγωδία στα Τέμπη.

Πιστεύω ότι όσοι άκουσαν αυτή τη συζήτηση μπόρεσαν ενδεχομένως -το τονίζω- να ξεχωρίσουν πραγματικά στοιχεία από μύθους τους οποίους κάποιοι θέλησαν να σκεπάσουν. Και ελπίζω τουλάχιστον να αντιλήφθηκαν όλοι ότι δεν ταιριάζει σε αυτή την αίθουσα η τόσο στυγνή εκμετάλλευση ενός συλλογικού πένθους για κομματικά οφέλη.

Από τη δική μας την πλευρά προσπάθησα και σήμερα να περιγράψω -πρωτίστως απευθυνόμενος στους συγγενείς των θυμάτων, αλλά και στην κοινωνία- όσο καλύτερα μπορούσα το τι έγινε ακριβώς σε αυτό το δυστύχημα και το τι θα κάνουμε για να μην έχουμε ποτέ ξανά άλλα Τέμπη. Γιατί, αυτό τελικά είναι το αίτημα της κοινωνίας: να κάνουμε τη δύναμη της θλίψης, αυτής της οδυνηρής εμπειρίας, μία δύναμη αναδημιουργίας.

Ένας σπουδαίος ιστορικός, ο Timothy Garton Ash, έχει γράψει κάτι το οποίο αξίζει να το επεξεργαστούμε: «το μεγαλύτερο στοίχημα του πολιτισμού είναι να μαθαίνουμε από το παρελθόν μας χωρίς να το ξαναζούμε». Αυτό πρέπει να είναι και το δικό μας στοίχημα, που θα κερδίσουμε.

Σας ζητώ να καταψηφίσετε την πρόταση δυσπιστίας και να υπερψηφίσετε μία κυβέρνηση που, παρά τις μεγάλες δυσκολίες, πηγαίνει την πατρίδα σταθερά, τολμηρά, μπροστά.»