Αλέξης Χαρίτσης: «Φτιάξαμε τη ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ γιατί από παντού ακουγόταν ένα "δεν πάει άλλο"»

     Ο πρόεδρος της ΝΕΑΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ, Αλέξης Χαρίτσης, σε συνέντευξη εφ όλης της ύλης στο Reader.gr και τον δημοσιογράφο Θοδωρή Βασίλη για τον λόγο της δημιουργίας του νέου κόμματος, «να κάνουμε πολιτική αλλιώς», όπως τονίζει χαρακτηριστικά, για το τι σημαίνει να είσαι πλέον αριστερός στην Ελλάδα του 2024....

Ο πρόεδρος της Κ.Ο.της Νέας Αριστεράς, Αλέξης Χαρίτσης, σε μια αποκαλυπτική συνέντευξη μιλάει για τον νέο πολιτικό φορέα, την αποχώρηση από τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και το μέλλον της Αριστεράς στην Ελλάδα.

Τον Ιανουάριο του 2015, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας, μετά την ανακοίνωση των εκλογικών αποτελεσμάτων, τόνιζε: «Σήμερα η ελπίδα έγραψε ιστορία».

Για πρώτη φορά ένα κόμμα της αριστεράς κατάφερε να αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας. Στην εξουσία όμως όλες οι βεβαιότητες της αριστεράς δοκιμάστηκαν, και μάλιστα με ιδιαίτερα σκληρό τρόπο. Λίγα χρόνια μετά, η πτώση της αριστεράς ήταν εκκωφαντική με τη Νέα Δημοκρατία και τον Κυριάκο Μητσοτάκη να καταγράφει μια άνετη αυτοδυναμία.

Το τέλος του ΣΥΡΙΖΑ και η διάσπασή του έφερε στην πολιτική σκηνή ένα νέο πολιτικό φορέα, τη Νέα Αριστερά.

Ο πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Αριστεράς, Αλέξης Χαρίτσης, μίλησε στο Personas του Reader για τον λόγο της δημιουργίας του νέου κόμματος, «να κάνουμε πολιτική αλλιώς», όπως τονίζει χαρακτηριστικά, για το τι σημαίνει να είσαι πλέον αριστερός στην Ελλάδα του 2024, σε έναν πολιτικό χώρο που δεν έχει σταματήσει τις διαμάχες και τις εσωτερικές συγκρούσεις.

Ο Αλέξης Χαρίτσης δεν διστάζει μάλιστα να κάνει την αυτοκριτική του για τα πεπραγμένα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και να απαντήσει σε όσους θεωρούν τα κόμματα και τον χώρο της αριστεράς παλαιολιθικά χωρίς ρητορική που συμβαδίζει με τις προκλήσεις της εποχής μας.

Τέλος, θεωρεί επιβεβλημένο τον διάλογο μεταξύ των εκπροσώπων της Κεντροαριστεράς, ενώ αναφέρεται και στους κεντρικούς στόχους της Νέας Αριστεράς και τι πρέπει να γίνει, ώστε ο νέος αυτός πολιτικός φορέας να αποτελέσει την απάντηση στα προβλήματα της κοινωνίας.

Όλη η συνέντευξη του Αλέξη Χαρίτση στο Reader.gr

• Πρώτη Πανελλαδική Συνδιάσκεψη της Νέας Αριστεράς πριν λίγες ημέρες. Ποιες ήταν οι προσδοκίες από την Συνδιάσκεψη; Τι συμπεράσματα βγήκαν;

► «Ήταν μια πραγματική πολιτική διαδικασία. Ακούστηκαν αισιόδοξα μηνύματα για τον ευρύτερο πολιτικό χώρο της αριστεράς και της κεντροαριστεράς. Κατατέθηκαν ενδιαφέρουσες νέες ιδέες. Εκφράστηκε διάθεση συμμετοχής. Να το πω με άλλα λόγια, ήταν διάχυτη η χαρά ότι κάτι καινούργιο και ανοιχτό δημιουργείται που ανταποκρίνεται στις ανάγκες του σήμερα.

Το σύνθημά μας για τη Συνδιάσκεψη ήταν "η Πολιτική Επιστρέφει" και νομίζω ανταποκριθήκαμε σε αυτό, μακριά από γκρίνιες, μιζέρια και εσωστρέφεια. Μας άκουσε, άλλωστε, κόσμος απογοητευμένος που κρατούσε αποστάσεις επιλέγοντας την αποχή ή την ιδιώτευση».

• Γιατί Νέα Αριστερά;

► «Γιατί θέλουμε να εκφράσουμε το νέο και να κάνουμε πολιτική "αλλιώς". Αλλά και γιατί έχουμε προχωρήσει σε έναν πολιτικό φορέα που θα εκφράζει την αριστερά της ελπίδας με ένα κυβερνητικό πρόγραμμα που δεν θα ρίχνει τη χώρα στα βράχια, αλλά θα την πηγαίνει μπροστά. Αυτό που υποστηρίζουμε είναι ότι το κενό που υπάρχει αυτή τη στιγμή στον προοδευτικό χώρο είναι ένα κενό που μπορεί να καλύψει η Νέα Αριστερά.

Πρόκειται για μια δύναμη που δεν ψάχνει να αναπαράγει στερεοτυπικά πρότυπα του παρελθόντος, αλλά, ενταγμένη στην προοδευτική αριστερή παράδοση, προτείνει έναν νέο πολιτικό τρόπο σκέψης. Η Νέα Αριστερά δεν είναι ένα προσχηματικό όνομα, είναι μια σύγχρονη οραματική πρόσκληση για να προχωρήσουμε μαζί στην Ευρώπη, αλλά και να δώσουμε τις μάχες της πολιτικής σε εθνικό επίπεδο, απέναντι στη συντηρητική παράταξη που απειλεί να ισοπεδώσει τα πάντα».

• Τι σημαίνει να είσαι αριστερός στην Ελλάδα σήμερα, το 2024; Πώς εκφράζεται η Αριστερά σήμερα και μπορεί η Νέα Αριστερά να εκφράσει αυτό τον χώρο;

► «Είναι μια εποχή πολλαπλών κρίσεων και μεγάλων προκλήσεων. Αυτό σημαίνει ότι είναι αναγκαίο να είναι κανείς αριστερός. Η όξυνση των ανισοτήτων, η κλιματική κρίση, ο τρόπος που θα προχωρήσει η ενεργειακή μετάβαση, ώστε να είναι κοινωνικά δίκαιη, η άνοδος της ακροδεξιάς και η συστηματική αποδημοκρατικοποίηση που προωθείται από την κυβέρνηση της ΝΔ αποτελούν ορισμένες μόνο κομβικές προκλήσεις οι οποίες ζητούν απάντηση από αριστερή και προοδευτική σκοπιά.

Σε αυτές τις προκλήσεις απαντάμε με συγκεκριμένο σχέδιο, αλλά ταυτόχρονα συνδεδεμένοι με τη διεθνή συζήτηση και με τα νέα προοδευτικά ρεύματα σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο».

• Αισθάνεστε δικαιωμένοι για την επιλογή να αποχωρήσετε από τον ΣΥΡΙΖΑ;

► «Ο ΣΥΡΙΖΑ απέχει πια πολύ από το κόμμα που εμπιστεύτηκαν οι πολίτες στο παρελθόν σε μια πολύ κρίσιμη περίοδο, αναθέτοντάς του τη διακυβέρνηση. Διολισθαίνει σε ένα μοντέλο αυταρχικού, μεταπολιτικού αρχηγισμού με έμφαση στη φτηνή επικοινωνία και όχι στην ουσία της πολιτικής, ενώ το πολιτικό του στίγμα είναι ασαφές και σαφώς έχει μετακινηθεί από τις απόψεις της σύγχρονης αριστεράς σε όλο της το φάσμα, όπως και να την προσδιορίσει κανείς· αρκεί κανείς να ανακαλέσει θέσεις όπως η μείωση των εργοδοτικών εισφορών, η μείωση φορολογικών συντελεστών για υψηλά εισοδήματα, η έμφαση στην αναγκαιότητα αύξησης των στρατιωτικών εξοπλισμών».

• Κάποιοι λένε πως ήρθε ο Κασσελάκης πήρε το κόμμα και αποφασίσατε να αποχωρήσετε μην αντέχοντας την ήττα...

►«Στον ΣΥΡΙΖΑ κέρδισε ένα άλλο πολιτικό σχέδιο και ένα άλλο πολιτικό ύφος και ήθος. Διαφωνούμε με κάθε τρόπο με ένα κόμμα αυταρχικού αρχηγισμού. Διαφωνούμε με μια πολιτική στρατηγική που αναλώνεται στην κολακεία μιας απροσδιόριστης μεσαίας τάξης χωρίς κανένα σαφές ιδεολογικό στίγμα. Διαφωνούμε με μια εσωκομματική πραγματικότητα που γυρίζει συνεχώς γύρω από το σχήμα του εσωτερικού εχθρού. Και, φυσικά, διαφωνούμε και με την πολιτική ως εικόνα, ως επικοινωνιακή διαχείριση που αποκόπτεται από το πραγματικό της περιεχόμενο».

Ο ΣΥΡΙΖΑ απέχει πια πολύ από το κόμμα που εμπιστεύτηκαν οι πολίτες στο παρελθόν

• Βλέποντας το γεγονός πως ο ΣΥΡΙΖΑ παραμένει σε μια εσωστρέφεια και παλινωδίες, μήπως αν κάνατε υπομονή, να ήσασταν εσείς η ομάδα που θα αναλάμβανε την ηγεσία του κόμματος;

► «Η αποχώρηση από τον ΣΥΡΙΖΑ και η συγκρότηση της Νέας Αριστεράς δεν είναι μια κίνηση βραχυπρόθεσμου τακτικισμού, δεν είναι ένας μικροκομματικός υπολογισμός. Είναι μια πράξη ευθύνης με στρατηγική μακράς πνοής που απαντά στην παρακμή του χώρου της αριστεράς και της κεντροαριστεράς σήμερα».

• Βλέπουμε έναν κατακερματισμό του χώρου της Κεντροαριστεράς και τα κόμματα της Δεξιάς, εκτός από τη Νέα Δημοκρατία, να ανεβαίνουν. Γιατί η Αριστερά δεν μπορεί να περάσει το μήνυμα που θέλει;

► «Δεν αμφισβητεί κανείς, νομίζω, ότι ο χώρος της αριστεράς και της κεντροαριστεράς βρίσκεται σήμερα σε κρίση. Ο ευρύτερος χώρος αντιμετωπίζει πρόβλημα τόσο αξιοπιστίας και παραγωγής σύγχρονου περιεχομένου, όσο όμως και έλλειψη μαχητικότητας εκ μέρους των οργανωμένων πολιτικών του φορέων. Το πρόβλημα αυτό εκκινεί, κατά την άποψη μας, από το γεγονός ότι τα παραδοσιακά κόμματα του χώρου αναλώνονται στο κυνήγι του μέσου ψηφοφόρου. Όμως ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ ούτε το ΠΑΣΟΚ φαίνεται να μπορούν να αντιπαρατεθούν ολοκληρωμένα και πειστικά, με ιδεολογικούς και πολιτικούς όρους, με τη ΝΔ.

Αυτός άλλωστε είναι και ο λόγος που φτιάχτηκε η Νέα Αριστερά. Οι ευρωεκλογές είναι η ευκαιρία για αμφισβήτηση της κυβερνητικής πολιτικής και επιπλέον για ενίσχυση των δυνάμεων εκείνων που μπορούν να λειτουργήσουν ως καταλύτες για την ανασύνθεση του χώρου από τη ριζοσπαστική αριστερά έως την αριστερή σοσιαλδημοκρατία και την πολιτική οικολογία».

• Οι συνεχόμενες διασπάσεις συγκρούσεις στο χώρο της Κεντροαριστεράς δεν αποτελούν κι ένα αποτρεπτικό σημάδι στην σημερινή εποχή για τον πολίτη;

► «Τα κόμματα πρέπει να είναι ζωντανοί οργανισμοί. Μεταβάλλεται η πραγματικότητα, αλλάζουν οι στάσεις και οι αντιλήψεις των πολιτών, αναδύονται νέες κοινωνικές ομάδες που διεκδικούν με διαφορετικούς όρους την πολιτική τους αντιπροσώπευση. Άρα, εκ των πραγμάτων, το κομματικό σύστημα δεν μπορεί να μείνει απαράλλακτο. Η Νέα Αριστερά είναι κάτι πολύ παραπάνω από την ομάδα των βουλευτών που αποχωρήσαμε από την Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ.

Αυτή τη στιγμή αποτελεί το μόνο κόμμα που μπορεί να λειτουργήσει καταλυτικά για την δημιουργία ενός ισχυρού πόλου προοδευτικού ριζοσπαστισμού.Είναι το κόμμα που εκφράζει τις ανησυχίες των νέων ανθρώπων που εργάζονται επισφαλώς με συμβάσεις έργου. Είναι το κόμμα που διεκδικεί μια δίκαιη πράσινη μετάβαση.

Είναι το κόμμα που αντιπολιτεύεται ευθέως τη Νέα Δημοκρατία για το σαθρό παραγωγικό μοντέλο που ακολουθεί και για την ανισότητα που δημιουργεί η οικονομική και φορολογική της πολιτική. Είναι το μόνο κόμμα που αντιτάχθηκε στα εξωφρενικά εξοπλιστικά προγράμματα της κυβέρνησης Μητσοτάκη, απολύτως επιβαρυντικά δημοσιονομικά, τα οποία όλα τα κόμματα, πέραν της Νέας Αριστεράς, αντιμετωπίζουν ως "ιερή αγελάδα"».

• Τα μνημόνια που υπέγραψε μια αριστερή κυβέρνηση δεν είναι κι ένας βασικός λόγος που ο Έλληνας πολίτης έχει γυρίσει την πλάτη στα κόμματα αυτά;

► «Η Αριστερά ήταν αυτή που έβγαλε τη χώρα από τα μνημόνια, όχι που την έβαλε. Και παρά τα προβλήματα και τα λάθη, η έξοδος από τα μνημόνια έγινε με την κοινωνία όρθια, τα δημόσια οικονομικά σε τάξη και, παράλληλα, με ριζοσπαστικές τομές στην κοινωνική και εργατική πολιτική, την καταπολέμηση των ανισοτήτων, την απόδοση της ιθαγένειας στα παιδιά των μεταναστών, την επίλυση των εθνικών θεμάτων με πιο εμβληματική τη Συμφωνία των Πρεσπών.

Νομίζω ότι η κριτική που ασκείται ευρύτερα στο χώρο της αριστεράς αφορά τον τρόπο που ασκεί αντιπολίτευση και την δυνατότητά της να παρουσιάσει μια πειστική πρόταση για το μέλλον. Έχουν περάσει 10 χρόνια από το 2015. Οι πολίτες ενδιαφέρονται για το σήμερα. Ας μην προβάλλουμε χτεσινές συζητήσεις στο παρόν».

• Εσείς ως μέλη της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ έχετε κάνει την αυτοκριτική σας;

► «Αμέσως μετά τις εκλογές του 2019, συμφωνήσαμε σε ένα κείμενο αυτοκριτικής το οποίο μάλιστα είχε περάσει από την Κεντρική Επιτροπή και είχε δοθεί στη δημοσιότητα. Θα έπρεπε βεβαίως το σημαντικό αυτό κείμενο να έχει συζητηθεί πιο εκτενώς στο εσωτερικό μας, αυτό είναι αλήθεια. Για την περίοδο 2019-2023, ο κριτικός διάλογος που αναπτύχθηκε και οδήγησε στην εκλογή της νέας του ηγεσίας θα μπορούσε να συνοψιστεί στην ιδέα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ μετά από 4 χρόνια καταστροφικής διακυβέρνησης από τη Νέα Δημοκρατία υπέστη μια συντριπτική ήττα, επειδή δεν ήμασταν όλοι επαρκώς λαϊκιστές. Αυτό ήταν το πνεύμα της ηγετικής ομάδας που στήριξε την υποψηφιότητα του σημερινού προέδρου.

Υπό αυτή την έννοια, μια πράξη αυτοκριτικής είναι και η αποχώρηση μας από έναν πολιτικό φορέα που παραδινόταν πλήρως πλέον σε επιλογές που τραυμάτιζαν το αξιακό μας σύστημα».

• Ως προς την ψήφιση του νομοσχεδίου για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών;

► «Στον κόσμο έχει δημιουργηθεί μια σύγχυση, βλέπει ένα δεξιό κόμμα όπως η ΝΔ να φέρνει προς ψήφιση ένα νόμο προοδευτικό όπως ήταν αυτό με τα ομόφυλα ζευγάρια, ένα νόμο που θα έπρεπε να είναι δικαίωμα της Αριστεράς. Υπάρχει μια τάση η οποία είναι πιο γενικευμένη όσον αφορά τα κόμματα της ευρωπαϊκής δεξιάς. Ενσωματώνουν μια σειρά από αιτήματα από τον χώρο, ας πούμε, του φιλελεύθερου δικαιωματισμού και την ίδια στιγμή κάνουν εξαιρετικά αυταρχικές επιλογές σε θέματα κράτους δικαίου ή ακολουθούν μια αντιμεταναστευτική πολιτική που ταυτίζεται σχεδόν με εκείνη της ακροδεξιάς.

Κατεξοχήν τέτοια είναι η περίπτωση της ΝΔ. Δεν χρειάζεται να αναφερθεί κανείς στο πόσα θέματα θίγει το ψήφισμα του ευρωκοινοβουλίου: Ανεξαρτησία του τύπου και slapps εναντίον της ερευνητικής δημοσιογραφίας, επαναπροωθήσεις και εμπλοκή λιμενικών αρχών, μη διερεύνηση του δυστυχήματος των Τεμπών, αστυνομική αυθαιρεσία, υποκλοπές, πιέσεις σε ανεξάρτητες αρχές.

Στη συζήτηση όμως και στην ψηφοφορία για τον γάμο ομοφύλων ζευγαριών – που, ναι, έπρεπε να τον είχε θεσμοθετήσει η αριστερή κυβέρνηση και να μην είχε περιοριστεί απλώς στο σύμφωνο συμβίωσης – έγινε αντιληπτό ότι θέματα δικαιωμάτων μπορεί μεν περιστασιακά να εισέρχονται στην ατζέντα της δεξιάς, δεν είναι όμως αυτή η δύναμη που θα τα υπερασπιστεί και θα τα διευρύνει ακόμα περισσότερο.

Και για τον λόγο αυτό εμείς υποστηρίξαμε την εν λόγω νομοθετική πρωτοβουλία χωρίς δεύτερες σκέψεις και χωρίς φυσικά αυτό να συνεπάγεται "ανοχή" απέναντι σε μια κυβέρνηση που έχει διασύρει τη χώρα μας διεθνώς σε ζητήματα που άπτονται του κράτους δικαίου».

• Η Αριστερά όμως εμφανίζεται στον κόσμο να λέει συνέχεια όχι σε όλα.

► «Μόλις πριν λίγο αναφερθήκαμε στο νομοσχέδιο για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών. Τον νόμο τον εισηγήθηκε η ΝΔ αλλά την πραγματική στήριξη την παρείχε ο χώρος της αριστεράς-κεντροαριστεράς, με την εξαίρεση δυστυχώς του ΚΚΕ. Εκτός αν με το ερώτημά σας υπονοείτε θέματα με τα οποία η Νέα Αριστερά είναι από θέση αρχής αντίθετη, όπως η ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων.

Νομίζω, όμως, ότι αυτό στο οποίο αναφέρεστε είναι μια κριτική που ασκούνταν σε αριστερά κόμματα τις δεκαετίες του 1990 και του 2000 από τα τότε πιο ισχυρά σοσιαλδημοκρατικά κόμματα, προκειμένου να αποσπάσουν την αριστερή συναίνεση για τις πολιτικές τους. Η Νέα Αριστερά, στο σύντομο διάστημα ζωής της, έχει ήδη δείγματα γραφής θετικής ατζέντας, κατάθεσης νομοθετικών πρωτοβουλιών και με αυτό το "μοτίβο" σκοπεύουμε να συνεχίσουμε να πολιτευόμαστε».

• Θεωρείτε αναγκαίο έναν διάλογο που έχει ανοίξει για την Κεντροαριστερά. Πιστεύετε πως, παρά τις όποιες ιδεολογικές και κομματικές αγκυλώσεις, μπορεί να υπάρξει ένα κοινό μέτωπο κατά της Νέας Δημοκρατίας και του Κυριάκου Μητσοτάκη;

► «Ο διάλογος είναι αναγκαίος και επιβεβλημένος. Προϋπόθεση, ωστόσο, για την διεξαγωγή αυτού του διαλόγου είναι να γίνεται με όρους διαφάνειας, ώστε να είναι σαφές που υπάρχουν συγκλίσεις και που αποκλίσεις. Και φυσικά, προϋπόθεση αποτελεί και η ανάληψη κοινών πολιτικών πρωτοβουλιών και δράσεων. Η προσέγγιση αυτή δεν μπορεί να είναι ασκήσεις άθροισης ποσοστών ούτε και πρέπει να γίνεται ως αποτέλεσμα κρυφών συνεννοήσεων κορυφής.

Η Νέα Αριστερά σήμερα πρωταγωνιστεί στην προσπάθεια συντονισμού των ευρύτερων δυνάμεων της αριστεράς και της κεντροαριστεράς. Για παράδειγμα, κατά τη συζήτηση για το αντισυνταγματικό νομοσχέδιο για την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων, προτείναμε στα κόμματα της προοδευτικής αντιπολίτευσης να κατατεθεί από κοινού πρόταση δυσπιστίας.

Για μικροκομματικούς, κατά την άποψή μου, λόγους αρνήθηκαν. Κακώς γιατί αυτά που ακολούθησαν σε διάστημα ελάχιστων εβδομάδων ήταν ακόμα πιο ακραία: το πόρισμα-ντροπή της ΝΔ για τα Τέμπη, η διαρροή προσωπικών δεδομένων πολιτών, τα δημοσιεύματα για παραποιημένο ηχητικό για το δυστύχημα των Τεμπών. 20 μέρες μετά το ΠΑΣΟΚ επανήλθε με δική του πρόταση. Αυτό είναι ευοίωνο».

• Ευρωβουλή. Υπάρχει η αίσθηση πως η Νέα Αριστερά θα πιάσει το ποσοστό και θα εκλέξει μια έδρα. Μια πιθανή επιτυχία ή αποτυχία μπορεί να σημαίνει κάτι για το μέλλον του κόμματος;

► «Η Νέα Αριστερά είναι ένα κόμμα που ήρθε για να μείνει στην πολιτική σκηνή της χώρας. Η συμμετοχή μας στην επόμενη σύνθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου θα είναι το πρώτο βήμα μιας μακράς πορείας».

 

• Ποιοι είναι οι κεντρικοί στόχοι της Νέας Αριστεράς για την ανάπτυξη της Ελλάδας και ποια η πρόταση για τον χώρο της Κεντροαριστεράς;

► «Θα έλεγα ότι τα δύο ερωτήματά σας αλληλοσυνδέονται. Η πρόταση για τον ευρύτερο χώρο της Αριστεράς και της Κεντροαριστεράς θα πρέπει να έχει στον πυρήνα της την οικονομική ανάπτυξη της χώρας. Τι έχουμε σήμερα; Ένα μοντέλο "φτηνής ανάπτυξης" που προτάσσει τις μη παραγωγικές επενδύσεις (τουρισμός, οικοδομή, καταλύματα, επισιτισμός) και δημιουργεί ελαστικοποιημένες και φτηνές θέσεις εργασίας. Ένα μοντέλο που επιτρέπει στον χρηματοπιστωτικό τομέα να δρα ασύδοτα και στις μεγάλες εγχώριες και πολυεθνικές εταιρείες υψηλό ποσοστό κέρδους που δεν αναδιανέμεται προς τα κάτω.

Τι θέλουμε; 

Καταρχάς η Νέα Αριστερά παραμένει υπέρμαχη ενός αναδιανεμητικού φορολογικού συστήματος με αποκατάσταση της αναλογίας έμμεσων και άμεσων φόρων. Είναι προϋπόθεση για ένα αναπτυξιακό κράτος που διασφαλίζει τα δημόσια αγαθά και επενδύει στο κοινωνικό κράτος. Μόνο έτσι η ανάπτυξη μπορεί να είναι δίκαιη και να μην λειτουργεί πολλαπλασιαστικά για τις ανισότητες.

Δεύτερον, θέλουμε ένα αναπτυξιακό κράτος που να σχεδιάζει δημόσιες πολιτικές· να επενδύει σε υποδομές, να στηρίζει την αναδιάρθρωση της πρωτογενούς και δευτερογενούς παραγωγής ώστε να ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις της πράσινης μετάβασης και του ψηφιακού μετασχηματισμού. Να επενδύει στην καινοτομία και στην εξωστρέφεια των επιχειρήσεων.

Τρίτον, διεκδικούμε μια δίκαιη ενεργειακή μετάβαση. Αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα των επόμενων χρόνων. Η απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα δεν θα είναι βελούδινη καθώς απαιτεί συγκρούσεις, πρωτίστως με μια οικονομική ελίτ, σε τομείς όπως η ενέργεια, οι μεταφορές και το αγροτοδιατροφικό σύμπλεγμα. Στόχος μας είναι η ενεργειακή αυτονομία των πολιτών με στροφή στις ΑΠΕ και η διασφάλιση ενός δημόσιου πυλώνα ενέργειας.

Τέταρτον, δεν θέλουμε οικονομία εντάσεως εργασίας αλλά πραγματικών κεφαλαιακών επενδύσεων. Ανάπτυξη χωρίς διασφάλιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων δεν νοείται. Θέλουμε μια οικονομία που να στρέφεται στην έρευνα, στη νέα γνώση και στις νέες τεχνολογίες αξιοποιώντας το πραγματικό κεφάλαιο αυτής της χώρας, δηλαδή το μορφωμένο εργατικό δυναμικό που σήμερα υποχρησιμοποιείται ή αναγκάζεται στην οικονομική μετανάστευση».

• Τι έχει ανάγκη η κοινωνία και πώς θα γίνει η Νέα Αριστερά η εναλλακτική πρόταση;

► «Φτιάξαμε τη Νέα Αριστερά γιατί από παντού ακουγόταν ένα "δεν πάει άλλο". Ίσως να μην είχε πάντοτε την ίδια τονικότητα. Το λένε άνθρωποι οργισμένοι, άνθρωποι απογοητευμένοι, άνθρωποι που έχουν αποσυρθεί. Κυρίως το λένε άνθρωποι που νιώθουν μια έντονη ανασφάλεια για την καθημερινότητά τους. Σκεφτείτε. Ακρίβεια. Εργασιακή επισφάλεια. Υποβαθμισμένο ΕΣΥ. Στεγαστική κρίση. Κλιματική κρίση. Διαλυμένα δίκτυα και συγκοινωνίες. Αστυνομική αυθαιρεσία. Ένταση της έμφυλης και ρατσιστικής βίας.

Αυτή η αίσθηση της ασφάλειας –οικονομικής, κοινωνικής, περιβαλλοντικής– στην καθημερινότητα των πολιτών είναι ζητούμενο. Όχι με τη λογική της αστυνομοκρατίας και του αυταρχικού κράτους όπως προτείνει η ΝΔ. Αλλά με όρους κοινωνικής προστασίας, με όρους ασφάλειας στην καθημερινή ζωή, με όρους απόδοσης δικαιοσύνης. Με όρους εν τέλει δημοκρατίας. Αυτό είναι και το στοίχημα της Νέας Αριστεράς«Φτιάξαμε τη Νέα Αριστερά γιατί από παντού ακουγόταν ένα "δεν πάει άλλο".

• Τι ελπίζει για το μέλλον το δικό του και της χώρας ο Αλέξης Χαρίτσης;

► «Ελπίζω ότι όλοι μαζί –κοινωνική και πολιτική αντιπολίτευση– θα καταφέρουμε να αλλάξουμε τους συσχετισμούς και να μην επιτρέψουμε να εγκλωβιστεί η χώρα στην τριπλή κρίση που τη σέρνει η ΝΔ: κρίση δημοσιονομική-κλιματική-κοινωνική. Ελπίζω επιπλέον ότι θα καταφέρουμε να βάλουμε φρένο στην απονεύρωση του κράτους δικαίου και την αποδημοκρατικοποίηση που προωθεί η ΝΔ. Αυτό ελπίζω. Ότι θα κερδίσουμε τη ζωή που μας αξίζει».

πηγή: reader.gr

Ηγεμονικός ανταγωνισμός Μεγάλων Δυνάμεων

     Η διεθνοποίηση της παραγωγής και των χρηματοπιστωτικών δραστηριοτήτων των μεγάλων κεφαλαίων έχει προκαλέσει μια θανάσιμη ηγεμονική διαμάχη μέσα σε πολύ σύντομο ιστορικό διάστημα. Η απειλή του παγκόσμιου πολέμου δεν πρόκειται να υποχωρήσει με πολιτικά ή ηθικά επιχειρήματα...

Ζούμε σε μια εποχή πρωτοφανών στρατιωτικών εντάσεων που απειλούν με έκρηξη παγκοσμίου πολέμου. Από το 2022 δύο περίπου ίσες στρατιωτικές δυνάμεις - η Ρωσία και οι ΗΠΑ με τους συμμάχους τους, με εντολοδόχο το Κίεβο- έχουν εμπλακεί σε πόλεμο, καταστρέφοντας την Ουκρανία και προκαλώντας εκατοντάδες χιλιάδες θανάτους. Η Μέση Ανατολή βρίσκεται στα πρόθυρα γενικευμένου πολέμου εδώ και μήνες, καθώς το Ισραήλ συνεχίζει να σφαγιάζει Παλαιστίνιους στη Γάζα με τη βοήθεια και την υποστήριξη των ΗΠΑ. Και οι εντάσεις μεταξύ δύο άλλων περίπου ίσων στρατιωτικών δυνάμεων - των ΗΠΑ και της Κίνας - έχουν κλιμακωθεί σε τεράστιο βαθμό, εγείροντας την προοπτική ένοπλης σύγκρουσης στη Νότια Σινική Θάλασσα.

Kώστας Λαπαβίτσας*

Ζούμε σε μια εποχή πρωτοφανών στρατιωτικών εντάσεων που απειλούν με έκρηξη παγκοσμίου πολέμου. Από το 2022 δύο περίπου ίσες στρατιωτικές δυνάμεις – η Ρωσία και οι ΗΠΑ με τους συμμάχους τους, με εντολοδόχο το Κίεβο- έχουν εμπλακεί σε πόλεμο, καταστρέφοντας την Ουκρανία και προκαλώντας εκατοντάδες χιλιάδες θανάτους. Η Μέση Ανατολή βρίσκεται στα πρόθυρα γενικευμένου πολέμου εδώ και μήνες, καθώς το Ισραήλ συνεχίζει να σφαγιάζει Παλαιστίνιους στη Γάζα με τη βοήθεια και την υποστήριξη των ΗΠΑ. Και οι εντάσεις μεταξύ δύο άλλων περίπου ίσων στρατιωτικών δυνάμεων – των ΗΠΑ και της Κίνας – έχουν κλιμακωθεί σε τεράστιο βαθμό, εγείροντας την προοπτική ένοπλης σύγκρουσης στη Νότια Σινική Θάλασσα.

Οι ΗΠΑ εξακολουθούν να είναι η κυρίαρχη δύναμη, η Κίνα είναι η ανερχόμενη οικονομική δύναμη και η Ρωσία είναι μια μεγάλη στρατιωτική δύναμη, με πολύ ισχυρότερη οικονομία από ό,τι φανταζόταν η Δύση. Αυτές οι τρεις Μεγάλες Δυνάμεις ανταγωνίζονται για την ηγεμονία και μπαίνουν σταδιακά σε έναν μακάβριο χορό πολέμου. Είναι βέβαιο ότι τα παγκόσμια πράγματα δεν παρουσίαζαν τέτοια εικόνα τα πρώτα χρόνια του 21ου αιώνα. Πως μπορούμε να ερμηνεύσουμε την αλλαγή;

Ένας τρόπος είναι να στηριχθούμε στην επικρατούσα φιλελεύθερη ιδεολογία, όπως προκύπτει για παράδειγμα από το έργο του Robert Keohane. Οι ΗΠΑ είναι φάρος της φιλελεύθερης δημοκρατίας και άξονας μιας διεθνούς θεσμικής συνεργασίας μεταξύ των χωρών που αποκλείει την απροκάλυπτη ηγεμονική κυριαρχία. Αυτή τη στιγμή βρίσκονται σε διαμάχη με αυταρχικές δικτατορίες στην Κίνα και τη Ρωσία, οι οποίες απειλούν τη διεθνή ισορροπία. Όλοι όσοι πιστεύουν στα ατομικά δικαιώματα και τις δημοκρατικές ελευθερίες πρέπει να ταχθούν στο πλευρό τους

Οι υποστηρικτές αυτών των απόψεων έχουν για χρόνια γιγαντιαία επιρροή στην εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ, ουσιαστικά διαμορφώνοντάς την επί δεκαετίες. Δυστυχώς γι’ αυτούς, οι ισχυρισμοί τους δεν αντέχουν σήμερα ούτε μια στιγμή κριτικού προβληματισμού. Αλλά δεν χρειάζεται καν να μπούμε σε τέτοια διαδικασία. Η γενοκτονία των Παλαιστινίων από το Ισραήλ στη Γάζα τις έχει διαψεύσει στην πράξη. Ο Παγκόσμιος Νότος γελάει με την παραμικρή τους μνεία.

Μια καλύτερη ερμηνεία θα μπορούσε να προκύψει μέσω της λεγόμενης ρεαλιστικής θεώρησης της παγκόσμιας γεωπολιτικής, όπως για παράδειγμα στο έργο του John Mearsheimer, ο οποίος έχει διακριθεί ως σφοδρός επικριτής της Δύσης στην Ουκρανία. Οι Μεγάλες Δυνάμεις επιδιώκουν αναπόφευκτα την ηγεμονία και αυτό που έχει σημασία είναι η συσχέτιση των υλικών παραγόντων, όπως ο πληθυσμός, η οικονομική παραγωγή και στρατιωτική δύναμη. Οι ΗΠΑ υποτίμησαν δραματικά τη Ρωσία πιστεύοντας ότι θα μπορούσαν να την υπονομεύσουν μέσω ενός στρατιωτικού ενδιάμεσου φορέα σε συνδυασμό με εκτεταμένες οικονομικές κυρώσεις. Η ηγεμονική δύναμη ενήργησε ανόητα και θα πληρώσει το τίμημα.

Η ρεαλιστική θεώρηση έχει άμεση απήχηση για όσους βλέπουν τον κόσμο μέσα από τους φακούς της κλασικής πολιτικής οικονομίας. Αλλά εξακολουθεί να είναι περιορισμένη. Τι στηρίζει την άνοδο της Κίνας και την επιστροφή της Ρωσίας; Ποιοι είναι οι υποκείμενοι δομικοί παράγοντες που οδηγούν τις τρεις Μεγάλες Δυνάμεις στον ανταγωνισμό για την ηγεμονία, ωθώντας τον κόσμο προς έναν καταστροφικό πόλεμο; Αυτά τα ερωτήματα έχουν ζωτική σημασία και πρέπει να απαντηθούν.

Η μαρξιστική θεωρία του ιμπεριαλισμού

Ο μαρξισμός προσφέρει την πιο πειστική απάντηση εντοπίζοντας τους υποκείμενους παράγοντες στις εκμεταλλευτικές και καταπιεστικές σχέσεις του παγκόσμιου καπιταλισμού. Η ανάλυση του ιμπεριαλισμού παραμένει μια από τις πιο διαχρονικές συνεισφορές της Αριστεράς στη διεθνή γεωπολιτική, τόσο σε επίπεδο ιδεών όσο και σε επίπεδο λαϊκών κινημάτων.

Το πλέον καθιερωμένο επιχείρημα αναπτύχθηκε, φυσικά, από τον Λένιν, που βασίστηκε κυρίως στον Χίλφερντινγκ. Και οι δύο είχαν να αντιμετωπίσουν τον κλασικό ιμπεριαλισμό του τελευταίου τετάρτου του 19ου και των πρώτων δεκαετιών του 20ού αιώνα, όταν κυρίως Ευρωπαίοι αποικιοκράτες μοίρασαν μεταξύ τους την Αφρική και άλλα μέρη του κόσμου, δημιουργώντας τεράστιες εδαφικές αυτοκρατορίες, για να αλληλοσπαραχθούν στη συνέχεια, με πολύνεκρες σφαγές. Οι υποκείμενες δυνάμεις συνοψίστηκαν στο «χρηματιστικό κεφάλαιο», δηλαδή στο μονοπωλιακό βιομηχανικό και εμπορικό κεφάλαιο που συγχωνεύτηκε με το τραπεζικό κεφάλαιο, με τις τράπεζες στο τιμόνι.

Η επιδίωξη του χρηµατιστικού κεφαλαίου ήταν να δηµιουργήσει εδαφικές αυτοκρατορίες, ώστε να εξασφαλίσει εξαιρετικά κέρδη µέσω της εξαγωγής εµπορευµάτων και της εξαγωγής δανειστικών κεφαλαίων. Τα κέρδη που έτσι αποσπάστηκαν από τις αποικίες επέτρεψαν στους καπιταλιστές να εξαγοράσουν ένα στρώμα της εργατικής τάξης, την «αριστοκρατία της εργασίας».

Για να επιτύχει τους εδαφικούς του στόχους, το χρηματιστικό κεφάλαιο χρειαζόταν τη στρατιωτική υποστήριξη του δικού του κράτους, και έτσι ο κόσμος χωρίστηκε σε (κυρίως ευρωπαϊκές) αυτοκρατορίες που αντιπαρατέθηκαν μεταξύ τους. Οι αργοπορημένοι, δηλαδή η Γερμανία, η Ιαπωνία και οι ΗΠΑ, προσπάθησαν να ξαναμοιράσουν τον κόσμο εδαφικά, ώστε να αποκτήσουν μερίδιο από τα κέρδη. Ακολούθησε ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος, που έφερε τις εκατόμβες στα πεδία της Φλάνδρας και αλλού.

Ο ιμπεριαλισμός συνέχισε να χαρακτηρίζει τον 20ό αιώνα, με άξονα τις ΗΠΑ, αλλά πήρε πολύ διαφορετική μορφή καθώς οι τυπικές αποικιακές αυτοκρατορίες έφτασαν στο τέλος τους. Στο δεύτερο μισό του αιώνα οι ηγεμονικές ΗΠΑ κυριάρχησαν σε μεγάλο μέρος αυτού που τότε ονομαζόταν Τρίτος Κόσμος, ενώ παράλληλα βρέθηκαν αντιμέτωπες με την ΕΣΣΔ και τους συμμάχους της. Υπήρξε ένας διαρκής Ψυχρός Πόλεμος, αλλά όχι μια γενικευμένη πολεμική ανάφλεξη, εν μέρει λόγω της πυρηνικής ισορροπίας του τρόμου.

Τα επιχειρήματα του Λένιν και του Χίλφερντινγκ στην ουσία δεν ίσχυαν κατά τις δεκαετίες που ακολούθησαν τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Υπήρχαν βέβαια μεγάλες μονοπωλιακές επιχειρήσεις, τόσο αμερικανικές όσο και ευρωπαϊκές, που άπλωναν τα πλοκάμια τους σε όλο τον κόσμο. Ωστόσο, οι χρηµατοπιστωτικές δραστηριότητες ελέγχονταν σε µεγάλο βαθµό, η εξαγωγή δανειακών κεφαλαίων ήταν περιορισµένη, και ποτέ δεν τέθηκε ζήτηµα κυριαρχίας των τραπεζών επί της ιδιωτικής βιοµηχανίας. Οι πολυεθνικές των ΗΠΑ αποσπούσαν κέρδη από την περιφέρεια χωρίς να χρειάζονται εδαφική αυτοκρατορία. Τότε η Αριστερά παρήγε θεωρίες «εξάρτησης» και «υπανάπτυξης» που στήριξαν τα αντιιμπεριαλιστικά κινήματα σε όλο τον κόσμο.

Την περίοδο εκείνη, οι ΗΠΑ μπορεί να καταπίεζαν και να εκφόβιζαν τις χώρες της περιφέρειας, αλλά ο κύριος αντίπαλός τους ήταν η ΕΣΣΔ. Εξάλλου, ο στρατιωτικός ανταγωνισμός μεταξύ των ιστορικών ιμπεριαλιστικών χωρών έληξε το 1945 και δεν επανήλθε ποτέ. Όταν η ΕΣΣΔ κατέρρευσε το 1991, οι ΗΠΑ αναδείχθηκαν σε μοναδικό παγκόσμιο ηγεμόνα. Για μια στιγμή φάνηκε ότι η παλιά θεωρία του Κάουτσκι για τον «υπεριμπεριαλισμό» είχε επαληθευτεί, δηλαδή ότι ο ανταγωνισμός μεταξύ των ιμπεριαλιστών θα οδηγούσε τελικά σε μια κυρίαρχη δύναμη που θα εξουδετέρωνε μόνιμα τους ηγεμονικούς ανταγωνισμούς.

Η άνοδος του καπιταλισμού στην Κίνα, τη Ρωσία και αλλού στον 21ο αιώνα έβαλε τέλος σε τέτοιες φαντασιώσεις. Ο ιμπεριαλισμός και ο αγώνας για ηγεμονία σήμερα θυμίζουν την εποχή του Λένιν και του Χίλφερντινγκ, αλλά είναι επίσης βαθιά διαφορετικοί. Μερικά από τα βασικά χαρακτηριστικά τους συνοψίζονται παρακάτω με βάση το πρόσφατο βιβλίο μας, «Η κατάσταση του καπιταλισμού».

Παγκοσμιοποίηση και χρηματιστικοποίηση

Το μονοπωλιακό βιομηχανικό και εμπορικό κεφάλαιο κυριαρχούν σήμερα στην παγκόσμια αγορά. Οι μεγάλες πολυεθνικές κυβερνούν τον παγκόσμιο καπιταλισμό, προερχόμενες κυρίως από τις ΗΠΑ και την Ευρώπη, αλλά όλο και συχνότερα από την Κίνα και άλλα μέρη του κόσμου. Το χαρακτηριστικό τους γνώρισμα είναι η διεθνοποίηση της παραγωγής και όχι η εξαγωγή εμπορευμάτων. Η υπέρβαση των εθνικών συνόρων με στόχο την παραγωγή προϊόντων και τη δημιουργία κερδών είναι, φυσικά, μια παλιά πρακτική των καπιταλιστικών επιχειρήσεων. Η έκτασή της κατά τις τελευταίες τέσσερις δεκαετίες δεν έχει προηγούμενο και ακόμη πιο σημαντική είναι η μορφή που παίρνει.

Η διασυνοριακή παραγωγή είναι πλέον δυνατή χωρίς ο καπιταλιστής να έχει απαραίτητα άμεσα δικαιώματα ιδιοκτησίας επί του παραγωγικού δυναμικού. Τεράστιες αλυσίδες παραγωγής περικυκλώνουν τον κόσµο, µε τις εµπλεκόµενες επιχειρήσεις να συνδέονται συχνά µεταξύ τους µόνο µε συµβόλαια. Η επικεφαλής πολυεθνική καθορίζει τους όρους της αλυσίδας όσον αφορά την τιµολόγηση, την πίστωση, την τεχνολογία, την παράδοση των προϊόντων, κ.ο.κ., επιδιώκοντας υψηλά κέρδη για τον εαυτό της.

Ταυτόχρονα, η αλυσίδα επιτρέπει σε µια µικρή βιοµηχανική επιχείρηση, π.χ. στην Τουρκία ή την Ταϊλάνδη, να προσδώσει διεθνή χαρακτήρα στην παραγωγή της χωρίς να µετακοµίσει ή να χάσει την ιδιοκτησία επί του δικού της παραγωγικού δυναμικού. Τουλάχιστον τα δύο τρίτα του παγκόσµιου εµπορίου πραγµατοποιούνται µέσα σε αλυσίδες παραγωγής που κυριαρχούνται από πολυεθνικές επιχειρήσεις, ενώ υπάρχουν και αλυσίδες που προέρχονται από την περιφέρεια.

Την ίδια περίοδο, οι χρηµατοπιστωτικές δρσστηριότητες έγιναν επίσης παγκόσµιες µε πρωτοφανείς τρόπους, που συνοψίζονται ως χρηµατιστικοποίηση του καπιταλισµού. Γιγαντιαίες τράπεζες και «σκιώδεις τράπεζες», δηλαδή επενδυτικά ταμεία, κερδοσκοπικά ταμεία, και άλλα συναφή, λειτουργούν συνεχώς και σε πραγματικό χρόνο στις διεθνείς αγορές. Οι εξαγωγές κεφαλαίου είναι τεράστιες, κυρίως μεταξύ των παλαιών καπιταλιστικών χωρών, αλλά υπάρχουν επίσης σημαντικές ροές προς την περιφέρεια. Οι ροές περιλαμβάνουν κυρίως δανειακά κεφάλαια για τη χρηματοδότηση κρατών, καθώς και ιδιωτικών επιχειρήσεων. Κρίσιμο είναι ότι πλέον υπάρχουν και σημαντικές ροές ανάμεσα στις περιφερειακές χώρες.

Οι διεθνοποιημένες παραγωγικές επιχειρήσεις και οι παγκόσμιες χρηματοπιστωτικές επιχειρήσεις έχουν δημιουργήσει την πιο επιθετική σύζευξη κεφαλαίων στην ιστορία. Δεν συγχωνεύονται και καμία από τις δύο μορφές δεν κυριαρχεί επί της άλλης – δεν υπάρχει σήμερα χρηματιστικό κεφάλαιο κατά τον τρόπο του Λένιν ή του Χίλφερντινγκ. Αντίθετα, οι μεγάλες πολυεθνικές κατέχουν άμεσα τεράστια ρευστά κεφάλαια και τα διαθέτουν στις χρηματοπιστωτικές αγορές. Η Microsoft ή η Pfizer αλληλεπιδρούν συνεχώς με τις χρηματοπιστωτικές επιχειρήσεις, αλλά καμία τράπεζα δεν μπορεί να τους πει τι να κάνουν.

Αυτή η σύζευξη κεφαλαίων είναι το οικονομικό θεμέλιο του σύγχρονου ιμπεριαλισμού. Δεν επιδιώκουν εδαφική αποκλειστικότητα, ούτε χρειάζονται τυπικές αυτοκρατορίες. Αυτό που χρειάζονται είναι, πρώτον, ένα θεσμικό πλαίσιο που να τους επιτρέπει να επεκτείνουν την παγκόσμια αγορά και να κυριαρχούν πάνω της και, δεύτερον, μια ασφαλή μορφή παγκόσμιου χρήματος για την εξόφληση υποχρεώσεων και την αποθησαύριση της αξίας σε παγκόσμιο επίπεδο. Το κράτος που μπορεί να ανταποκριθεί με τον καλύτερο τρόπο σε αυτές τις απαιτήσεις είναι αυτό που θα διεκδικήσει με αξιώσεις την ηγεμονία.

Η ηγεμονική θέση των ΗΠΑ απορρέει από την υπεροχή τους σε πολυμερείς οργανισμούς, όπως το ΔΝΤ, η Παγκόσμια Τράπεζα και ο ΠΟΕ, καθώς και από την ικανότητά τους να καθορίζουν το νομικό και πρακτικό πλαίσιο του διεθνούς εμπορίου, δηλαδή τους κανόνες της λογιστικής, της χρηματοδότησης, των επενδύσεων κ.λπ. Πάνω απ’ όλα, απορρέει από την ικανότητα της Ομοσπονδιακής Τράπεζας να ελέγχει την πρόσβαση στο δολάριο ως παγκόσμιου χρήματος μέσω των συμφωνιών ανταλλαγής συναλλάγματος και άλλων μέσων. Φυσικά, το τελικό θεμέλιο είναι η παγκόσμια στρατιωτική τους ισχύς.

Η συνολική ισχύς των ΗΠΑ είναι έκδηλη. Τα χρηματοπιστωτικά τους ιδρύματα ελέγχουν τους πολύπλοκους μηχανισμούς των παγκόσμιων συναλλαγών, της εκκαθάρισης και των πληρωμών. Οι πολυεθνικές τους παράγουν και εμπορεύονται σε όλο τον κόσμο, με ορισμένους από αυτούς τους γίγαντες να κυριαρχούν στις αναδυόμενες νέες τεχνολογίες. Οι στρατιωτικές της δυνάμεις περικυκλώνουν τον πλανήτη, και ένας θηριώδης στρατιωτικός προϋπολογισμός επισκιάζει τους υπόλοιπους. Οι παλαιές ιμπεριαλιστικές χώρες υποτάσσονται στις ΗΠΑ από γεωπολιτική άποψη. Οι δικές τους βιομηχανικές και χρηματοπιστωτικές επιχειρήσεις έχουν προσαρμοστεί σε μεγάλο βαθμό στο παγκόσμιο πλαίσιο που υπαγορεύει η Ουάσινγκτον.

Η άρχουσα τάξη των ΗΠΑ έχει διαμορφώσει τη σημερινή μορφή της παγκόσμιας οικονομίας και έχει αποκομίσει τεράστια οφέλη από την ηγεμονική της θέση. Πρωταρχικό της όφελος είναι η ελευθερία να ασκεί νομισματική πολιτική που επηρεάζει τον υπόλοιπο κόσμο και ταυτόχρονα να απολαμβάνει μια καθαρή μεταφορά πόρων από τις χώρες που αναγκάζονται να διατηρούν τεράστια αποθέματα δολαρίων. Ωστόσο, όπως συχνά συμβαίνει στην ιστορία, οι ΗΠΑ κατέληξαν να πληρώνουν το τίμημα της επιτυχίας τους.

Η αυξανόμενη πρόκληση

Κατά πρώτο λόγο, η διεθνοποίηση της παραγωγής και των χρηματοπιστωτικών δραστηριοτήτων επέτρεψε στην άρχουσα τάξη των ΗΠΑ, αλλά και των συμμάχων της, να ασκήσει πρωτοφανείς πιέσεις στους δικούς τους εργαζόμενους. Δεν υπάρχει «αριστοκρατία της εργασίας» σε ολόκληρη τη Δύση, η οποία υποτίθεται ότι εξαγοράζεται από πλεονάσματα που έρχονται από το εξωτερικό. Ακριβώς το αντίθετο ισχύει. Υπάρχουν τεράστιες ανισότητες στο εισόδημα και τον πλούτο, παρακμή των εγχώριων υποδομών και της κοινωνικής πρόνοιας, μια απελπισμένη μεσαία τάξη και τεράστια στρώματα εργαζόμενης φτώχειας.

Κατά δεύτερο και εξίσου σημαντικό λόγο, τυφλωμένη από την αλαζονεία της, η άρχουσα τάξη των ΗΠΑ παρερμήνευσε τις παγκόσμιες εξελίξεις. Η διεθνοποίηση της παραγωγής και των χρηματοπιστωτικών δραστηριοτήτων επέτρεψε την εμφάνιση περαιτέρω κέντρων καπιταλιστικής συσσώρευσης στην περιφέρεια. Εμφανίστηκαν παραγωγικά και χρηματοπιστωτικά κεφάλαια με διεθνή προσανατολισμό, κυρίως στην Κίνα, αλλά και στη Ρωσία, την Ινδία, τη Βραζιλία και αλλού. Υποστηριζόμενα από τα κράτη τους, δημιούργησαν κέντρα δυναμικής εγχώριας συσσώρευσης και άρχισαν να ανταγωνίζονται στην παγκόσμια αγορά. Ομοίως με τους ανταγωνιστές τους στις ΗΠΑ, αλλά και στην Ευρώπη και την Ιαπωνία, επιδιώκουν ευνοϊκές θεσμικές συνθήκες και ελεγχόμενη πρόσβαση σε μια αξιόπιστη μορφή παγκόσμιου χρήματος.

Η αμφισβήτηση της ηγεμονίας των ΗΠΑ πηγάζει εξ ολοκλήρου από τη θεαματικά αναδιαμορφωμένη περιφέρεια. Οι ανερχόμενες δυνάμεις απαιτούν λόγο στη θεσμική ρύθμιση της παγκόσμιας αγοράς, συμπεριλαμβανομένου του παγκόσμιου χρήματος. Σε αντίθεση με τα μεταπολεμικά χρόνια, και σε αντιστοιχία με την εποχή του Λένιν, η αναδυόμενη ηγεμονική διαμάχη δεν έχει ιδεολογικό περιεχόμενο, αλλά καθοδηγείται αποκλειστικά από τα καπιταλιστικά οικονομικά συμφέροντα. Αυτός είναι εν τέλει ο λόγος που καθίσταται εξαιρετικά επικίνδυνη η προοπτική ενός γενικευμένου πολέμου.

Δεν υπάρχει προφανής διευθέτηση στην οποία θα μπορούσαν να καταλήξουν οι ΗΠΑ με τους ανταγωνιστές τους. Η ίδια η κοινωνία τους μαστίζεται από διαφωνίες και διχασμό. Από καιρό έχασαν την παγκόσμια υπεροχή τους στη μεταποίηση. Πρόσφατα περιέπεσαν στη δεύτερη θέση στο παγκόσμιο εμπόριο. Η στρατιωτική τους μηχανή είναι γιγαντιαία, αλλά η πραγματική αποτελεσματικότητά της είναι συζητήσιμη. Σίγουρα οι ΗΠΑ διατηρούν τη χρηματοπιστωτική και τη νομισματική πρωτοκαθεδρία, αλλά αυτό δεν αρκεί για να διασφαλίσει τη θέση τους ως αδιαμφισβήτητου ηγεμόνα.

 Αυτές οι μέρες έχουν παρέλθει οριστικά.

Ωστόσο, θα ήταν σοβαρό λάθος να υπερεκτιμήσουμε τη δύναμη των διεκδικητών της ηγεμονίας. Η Κίνα κατέχει αποθεματικά περίπου 3 τρισ. δολαρίων, αλλά μεγάλο μέρος τους φυλάσσεται στο εξωτερικό και οποιαδήποτε σημαντική πτώση της αξίας του δολαρίου θα έβλαπτε τη χώρα άμεσα. Επιπλέον, οι διεθνείς συναλλαγές των κινεζικών τραπεζών και επιχειρήσεων διεκπεραιώνονται κυρίως σε δολάρια, με συνολική έκθεση ύψους ίσως και 2 τρισ. Όλα αυτά χωρίς καν να αναφέρουμε τα εσωτερικά προβλήματα της Κίνας, καθώς η ταχεία καπιταλιστική συσσώρευση έχει φτάσει στο τέλος της και το ποσοστό κέρδους έχει υποχωρήσει.

Για το ορατό μέλλον, οι ΗΠΑ θα παραμείνουν η κυρίαρχη παγκόσμια δύναμη και η κύρια απειλή για την παγκόσμια ειρήνη, εγκλωβισμένες στον αγώνα για την υπεράσπιση της ηγεμονίας τους. Οι ανταγωνιστές τους, εξάλλου, είναι κάθε άλλο παρά φορείς μιας καλύτερης υπόσχεσης για την ανθρωπότητα. Κινούνται ξεκάθαρα από καπιταλισμό «κατακόκκινο στα νύχια και στα δόντια».

Καταλήγοντας, η διεθνοποίηση της παραγωγής και των χρηματοπιστωτικών δραστηριοτήτων των μεγάλων κεφαλαίων έχει προκαλέσει μια θανάσιμη ηγεμονική διαμάχη μέσα σε πολύ σύντομο ιστορικό διάστημα. Η απειλή του παγκόσμιου πολέμου δεν πρόκειται να υποχωρήσει με πολιτικά ή ηθικά επιχειρήματα. Είναι καθήκον της Αριστεράς να διατηρήσει την ελπίδα της ειρήνης αντλώντας από τη μακρά αντιιμπεριαλιστική και αντικαπιταλιστική της παράδοση τόσο στη θεωρία όσο και στην πράξη.

(1) Πρώτη δημοσίευση: Brave New Europe, 1.4.2024
(2) Αναδημοσίευση: ThePressProject, 1.4.2024

_____________________________________

Ο Κώστας Λαπαβίτσας είναι Καθηγητής Οικονομικών στη Σχολή Ανατολικών και Αφρικανικών Σπουδών και εισηγητής στο Ευρωπαϊκό Ερευνητικό Δίκτυο για την Κοινωνική και Οικονομική Πολιτική . Είναι ο κύριος συγγραφέας μαζί με την EReNSEP Writing Collective του «The State of Capitalism: Economy, Society, and Hegemony» που εκδόθηκε τον Δεκέμβριο. 

Δημήτρης Κουτσούμπας: «Ο λαός της Θεσσαλίας με το ΚΚΕ, στον αγώνα για τις ζωές μας και όχι για τα κέρδη τους» (vid)

     Το σύνθημα - κραυγή «Τα κέρδη τους ή οι ζωές μας», που ακούστηκε από τον λαό και τη νεολαία στις μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις του προηγούμενου διαστήματος, είναι η πυξίδα που δείχνει τον δρόμο που πρέπει να βαδίσουμε, για να μη συμβιβαστούμε με μια πολιτική που μετρά κέρδη και ζημιές, θυσιάζοντας δικαιώματα, όνειρα και ζωές.

Ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας μίλησε σήμερα το απόγευμα σε εκδήλωση στη Λάρισα με θέμα: «Ο λαός της Θεσσαλίας με το ΚΚΕ, στον αγώνα για τις ζωές μας και όχι για τα κέρδη τους», στην οποία συμμετείχαν εκπρόσωποι μαζικών φορέων του νομού Λάρισας και Μαγνησίας.

Στο κατάμεστο αμφιθέατρο του 4ου Δημοτικού Λάρισας, σε εκδήλωση των ΚΟ Λάρισας και Μαγνησίας με θέμα «Ο λαός της Θεσσαλίας με το ΚΚΕ, στον αγώνα για τις ζωές μας και όχι για τα κέρδη τους», με τη συμμετοχή εκπροσώπων μαζικών φορέων της Λάρισας και της Μαγνησίας, αλλά και πλήθους κόσμου, εργατών, αγροτών, αυτοαπασχολούμενων επαγγελματιών, νέων και μεγαλύτερων, αντρών και γυναικών, πολλοί απ' τους οποίους παρακολούθησαν την εκδήλωση απ' τους χώρους έξω απ' το αμφιθέατρο, καθώς αυτό αποδείχτηκε μικρό για να τους χωρέσει, μίλησε χτες βράδυ ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δ. Κουτσούμπας.

Ακολουθεί η ομιλία του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημ. Κουτσούμπα

«Φίλες και φίλοι,
συντρόφισσες και σύντροφοι

Βρισκόμαστε εδώ, στον Θεσσαλικό κάμπο, που πριν εφτά μήνες πνίγηκε και βούλιαξε στη λάσπη, εξαιτίας της ανυπαρξίας υποδομών αντιπλημμυρικής προστασίας και της ανεπάρκειας του κρατικού μηχανισμού να ανταποκριθεί στις έκτακτες ανάγκες πολιτικής προστασίας.

Όμως, όλους αυτούς τους μήνες, εδώ θα λέγαμε και με την καθοριστική συμβολή των οργανώσεων του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, «λάμπει» η δύναμη της αλληλεγγύης, της οργάνωσης, της διεκδίκησης και του αγώνα που δίνει ο λαός της περιοχής για να σταθεί όρθιος, για να μπορέσει να μείνει στον τόπο του και να ζήσει μια αξιοπρεπή ζωή. Μια ζωή που δεν δεχόμαστε να πνίγεται στις λάσπες, να χάνεται στη σύγκρουση δυο τρένων στα Τέμπη, να σακατεύεται και πολλές φορές να τερματίζεται στα δεκάδες εργατικά ατυχήματα στους χώρους δουλειάς. Δεν δεχόμαστε να μπαίνει στον τιμοκατάλογο των νοσοκομείων, να υποβαθμίζεται εξαιτίας της δραματικής συρρίκνωσης του λαϊκού εισοδήματος. Όπως δεν δεχόμαστε μια νέα κοπέλα να δολοφονείται ακριβώς έξω από το αστυνομικό τμήμα όπου είχε πάει για να ζητήσει βοήθεια και δεν της δόθηκε. Ντροπή και αίσχος!

Όλα αυτά, βέβαια, αποτελούν κρίκους στην αλυσίδα της βαρβαρότητας του συστήματος που μας “πνίγει”, που δημιουργεί το αίσθημα της ασφυξίας, της αβεβαιότητας για το μέλλον σε χιλιάδες εργαζόμενους, βιοπαλαιστές αγρότες, αυτοαπασχολούμενους και νέους.

Γι’ αυτό και το σύνθημα – κραυγή: «τα κέρδη τους ή οι ζωές μας», που ακούστηκε από το λαό και τη νεολαία στις μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις του προηγούμενου διαστήματος, είναι η πυξίδα που δείχνει το δρόμο που πρέπει να βαδίσουμε, για να μη συμβιβαστούμε με μια πολιτική που μετρά κέρδη και ζημιές, θυσιάζοντας δικαιώματα, όνειρα και ζωές.

Μπορεί να έχουν περάσει επτά μήνες, ωστόσο ο λαός της περιοχής δεν πρέπει να ξεχάσει ποιος ευθύνεται για την καταστροφή που υπέστη. Και το λέμε αυτό, γιατί όλοι αυτοί που ευθύνονται για όσα συνέβησαν τον Σεπτέμβρη σ’ αυτόν εδώ τον τόπο, σήμερα εμφανίζονται σαν «σωτήρες», προσπαθώντας να πείσουν τον κόσμο ότι έβαλαν μυαλό και τώρα παίρνουν μέτρα για την προστασία του.

Αυτό που συνέβη στη Θεσσαλία, όπως και σε πολλές περιοχές της χώρας που πλημμύρισαν, κάηκαν, καταστράφηκαν δικαίως έχει χαρακτηριστεί ως προδιαγεγραμμένο έγκλημα που έχει τη σφραγίδα διαδοχικών κυβερνήσεων, περιφερειακών και τοπικών αρχών, που αντιμετωπίζουν την αναγκαία αντιπλημμυρική προστασία ως «περιττό κόστος», ενώ την ίδια ώρα ιεραρχούν έργα που αποφέρουν κέρδη στο κεφάλαιο. Δεν είναι υπερβολή να πούμε πως η κυβέρνηση της ΝΔ, όπως και οι προηγούμενες, άφησαν τη Θεσσαλία να πνιγεί, ενώ θα μπορούσαν να είχαν πάρει ουσιαστικά μέτρα προστασίας της ζωής του λαού. Και, μάλιστα, ήξεραν με την παραμικρή λεπτομέρεια ποια μέτρα έπρεπε να είχαν παρθεί κι ας αφήσουν τις συνηθισμένες δικαιολογίες για την κλιματική αλλαγή.

Η αλήθεια είναι ότι επέλεξαν να μην πάρουν μέτρα επικαλούμενοι το κόστος που έχουν αυτά, σύμφωνα με τους κανονισμούς και τις Οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η απόδειξη είναι η αποκάλυψη που είχαμε κάνει μέσα από το «Ριζοσπάστη» εκείνες τις μέρες, για τη μελέτη που είχε εκπονήσει το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας και είχαν στα χέρια τους οι κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ από το 2017.

Στη μελέτη, λοιπόν, αυτή αναφερόταν ρητά ότι η πιθανότητα να πνίγεται η Θεσσαλία όποτε βρέχει είναι μεγάλη, αφού δεν υπάρχουν ολοκληρωμένα έργα αντιπλημμυρικής θωράκισης, ενώ στη συνέχεια απέρριπταν αναγκαία έργα, επειδή, όπως έλεγαν, «η υλοποίηση των λύσεων αυτών συνεπάγεται υπερβολικό κόστος». Γι’ αυτό μιλάμε για προδιαγεγραμμένο πολιτικό έγκλημα...

Φίλες και φίλοι,
συντρόφισσες και σύντροφοι,

Αυτό που συνέβη στη Θεσσαλία δεν αποτελεί πρωτοτυπία. Τεράστιες καταστροφές και νεκροί από πλημμύρες δεν υπάρχουν μόνο στη σχετικά λιγότερο ανεπτυγμένη Ελλάδα, αλλά ακόμα και σε χώρες του λεγόμενου σκληρού πυρήνα της ΕΕ, όπως η Γερμανία. Παρόμοιες καταστροφές απειλούν όλες τις χώρες της ΕΕ κι αυτό γιατί η ΕΕ της δήθεν ασφάλειας και ευημερίας, έχει συγκεκριμένη πολιτική για τη διαχείριση των κινδύνων της πλημμύρας. Πρόκειται για την περιβόητη Οδηγία 2007/60, η οποία προωθεί την επικίνδυνη αντίληψη περί «κόστους – οφέλους» που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά τον σχεδιασμό και την υλοποίηση αντιπλημμυρικών έργων.

Μάλιστα, στη συγκεκριμένη Οδηγία, σημειώνεται χαρακτηριστικά ότι τα κράτη - μέλη θα πρέπει να βασίζουν τις αξιολογήσεις, τους χάρτες και τα σχέδια σε κατάλληλες “βέλτιστες πρακτικές” και “βέλτιστες διαθέσιμες τεχνολογίες” που δεν συνεπάγονται υπερβολικό κόστος στον τομέα της διαχείρισης των κινδύνων πλημμύρας».

Το λένε καθαρά: “που δεν συνεπάγονται υπερβολικό κόστος”!

Και με απίστευτο κυνισμό ομολογούν, αυτό που όλοι καταλαβαίνουμε, πως «είναι οικονομικά αποδοτικότερο να προστατευτούν από την πλημμύρα εκείνοι με τα μεγαλύτερα περιουσιακά στοιχεία (δηλαδή εύπορες οικογένειες ή πολύτιμα εργοστάσια) από το να προστατευτούν εκείνοι που είναι φτωχοί και με πενιχρά περιουσιακά στοιχεία (...) Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε αποφάσεις που δεν φαίνονται “δίκαιες”, αλλά η δικαιοσύνη δεν είναι μέρος της ανάλυσης κόστους – οφέλους».

Αυτή είναι η πολιτική της ΕΕ που, κυβερνήσεις, κόμματα και τοπικές αρχές, «πίνουν νερό» στο όνομά της και κοροϊδεύουν ότι θα μας σώσει! Ακόμα και στην περίπτωση που επιλέγονται κάποια έργα, με βάση, βέβαια, τα ίδια αυτά κριτήρια κερδοφορίας, επειδή ακριβώς δεν γίνονται στο πλαίσιο ενός ενιαίου σχεδιασμού, τις περισσότερες φορές απλά μεταφέρουν το πρόβλημα σε διπλανές περιοχές, ή γίνονται ακόμα και αιτία για νέες συμφορές για τις λαϊκές οικογένειες αυτών των περιοχών.

Ακόμα και τα ελάχιστα που δαπανώνται για την προστασία μας, πολλές φορές στραπατσάρονται λόγω του ανταγωνισμού ανάμεσα στους μεγαλοεργολάβους με τα γνωστά: Μεγάλες καθυστερήσεις, κακοτεχνίες, υπερτιμολογήσεις και σπατάλη. Την ίδια ώρα υποχρηματοδοτούνται και υποβαθμίζονται βασικές υπηρεσίες της Περιφέρειας και των Δήμων, μένουν χωρίς προσωπικό μέσα και υποδομές.

Πλέον, κανείς δεν μπορεί να έχει αυταπάτες. Αυτήν ακριβώς την πολιτική στηρίζουν όλα τα κόμματα της ΕΕ, η ΝΔ, ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ και οι υπόλοιποι, πολιτική που ακολούθησαν κατά γράμμα όταν κυβερνούσαν.

Φίλες και φίλοι,
συντρόφισσες και σύντροφοι

Σήμερα, ο λαός της περιοχής, συνεχίζει να βρίσκεται αντιμέτωπος με ένα σάπιο και εχθρικό κράτος, που αφού τον έπνιξε, εδώ και εφτά μήνες συνεχίζει να αντιμετωπίζει την προστασία και την αποζημίωσή του ως κόστος, καθυστερώντας τραγικά ακόμα και τα στοιχειώδη μέτρα ανακούφισης που του υποσχέθηκε.

Οι πλημμυροπαθείς συνεχίζουν να βιώνουν την απουσία του κρατικού μηχανισμού, την εγκατάλειψη, την ανοργανωσιά και την αδιαφορία, τις υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα, αλλά και το άθλιο παιχνίδι μετατόπισης των ευθυνών από την κυβέρνηση στην Περιφέρεια και τους Δήμους και πάλι πίσω...

Βέβαια, είδαμε πριν λίγο καιρό τον κρατικό μηχανισμό να είναι εδώ, έτοιμος κι εξοπλισμένος, προκειμένου να τρομοκρατήσει και να καταστείλει τους αγωνιζόμενους βιοπαλαιστές αγρότες, που στα μπλόκα του αγώνα διεκδικούσαν την επιβίωσή τους, προσπάθεια, βεβαίως, που απέτυχε.

Από την άλλη, έχουν το θράσος να λένε πως «πρώτη φορά δόθηκαν τόσο γρήγορα αποζημιώσεις και έγιναν αποκαταστάσεις ζημιών».

Δεν ξέρουν πως οι «κόφτες» που εφαρμόστηκαν ακόμη και στα στοιχειώδη μέτρα ανακούφισης που οι ίδιοι είχαν ανακοινώσει, έχουν σαν αποτέλεσμα σήμερα εκατοντάδες οικογένειες να μην έχουν πάρει ούτε ευρώ για αποζημίωση;

Δεν ξέρουν πως εκατοντάδες άνθρωποι έχουν μεταναστεύσει από τα πλημμυρισμένα χωριά και κανείς δεν τους λέει αν και πότε θα μπορέσουν να επιστρέψουν;

Πως πολλοί από αυτούς, αφού έμειναν για εβδομάδες σε κλειστά γυμναστήρια, μένουν πλέον σε κοντέινερ ή στον καταυλισμό του Κουτσόχερου;

Δεν ξέρουν πως ένα μεγάλο μέρος των αγροτοκτηνοτρόφων παραμένει ξεκρέμαστο και χωρίς εισόδημα, αφού δεν πρόλαβε να μαζέψει τη σοδειά ή πνίγηκαν τα ζώα τους;

Τα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά: Περίπου 350.000 στρέμματα σε όλη την περιοχή δεν καλλιεργήθηκαν, ενώ στα παρακάρλια χωριά της Λάρισας και της Μαγνησίας, 140.000 στρέμματα με καλλιέργειες παραμένουν κάτω από τα νερά, χωρίς να υπάρχει ολοκληρωμένο σχέδιο και χρονοδιάγραμμα για την απομάκρυνσή τους.

Δεν ξέρουν πως οι τόνοι σκουπιδιών που παραμένουν σε χωριά της περιοχής, τα λιμνάζοντα νερά, η μόλυνση του δικτύου ύδρευσης διατηρούν τον κίνδυνο εξάπλωσης μολυσματικών ασθενειών; Ή μήπως αγνοούν πως η αποκατάσταση των σχολείων από τις καταστροφές προχωρά με ρυθμούς χελώνας, αναγκάζοντας εκατοντάδες μαθητές να κάνουν μάθημα σε μεγάλη απόσταση από τον τόπο κατοικίας τους;

Την ίδια ώρα, σε πολλά μέρη της Θεσσαλίας, δεν έχουν αποκατασταθεί ζημιές που αφορούν το οδικό δίκτυο, ειδικά στα ορεινά πολλές γέφυρες παραμένουν κατεστραμμένες, ενώ και το σιδηροδρομικό δίκτυο υπολειτουργεί.

Προφανώς, περιγράφω μια κατάσταση που όλοι γνωρίζετε καλά, έχει όμως σημασία να τονίζουμε πώς είναι σήμερα τα πράγματα, γιατί η κοροϊδία και τα κυβερνητικά ψέματα περισσεύουν!

Ναι, έχει σημασία να τονιστεί και με αφορμή τη σημερινή εκδήλωση, πως δεν υπάρχει ολοκληρωμένος αντιπλημμυρικός σχεδιασμός, ακόμη και τα στοιχειώδη έργα, για την αντιπλημμυρική θωράκιση αυτής εδώ της περιοχής, με το γνωστό και χιλιοειπωμένο πρόσχημα της έλλειψης κονδυλίων. Αυτός είναι ο λόγος που με την πρώτη βροχή σπάνε αναχώματα, πλημμυρίζουν καλλιέργειες, κινδυνεύουν σπίτια.

Είναι χαρακτηριστικό ότι στο Τεχνικό Πρόγραμμα της Περιφέρειας Θεσσαλίας για το 2024 για αντιπλημμυρικά, προβλέπονται μόλις 5,5 εκατομμύρια σε σύνολο 271 εκατομμυρίων που αφορούν όλο το Τεχνικό Πρόγραμμα. Αντίστοιχα, στο σχέδιο «Θεσσαλία 2030» που παρουσίασε ο πρωθυπουργός από τη Λάρισα, από το σύνολο των 4,5 δισ. ευρώ για την κατασκευή αντιπλημμυρικών έργων, προβλέπονται μόλις 90 εκατομμύρια ευρώ, δηλαδή μόλις το 2% της χρηματοδότησης! Τα περισσότερα έργα, δε, είναι σε εξέλιξη και δεν έχουν ολοκληρωθεί ακόμα.

Στον αντίποδα, υλοποιούνται - χρηματοδοτούνται μια σειρά από έργα με κριτήριο τις προτεραιότητες των επιχειρηματικών συμφερόντων και σχεδιασμών. Πολλά απ’ αυτά, βέβαια, είναι απαραίτητα στα λαϊκά στρώματα, που τα χρυσοπληρώνουν όμως, τόσο για την κατασκευή, όσο και για τη χρήση τους.

Και, βέβαια, κριτήριο για την επιλογή αυτών των έργων, δεν είναι οι λαϊκές ανάγκες, αλλά η κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων. Είναι η ικανοποίηση του σχεδιασμού για λογαριασμό της άρχουσας τάξης, να παίξει η Θεσσαλία ρόλο «διαμετακομιστικού κέντρου εμπορευμάτων και Ενέργειας» για τα κέρδη της. Κι ο στόχος αυτός συναντιέται και με έναν άλλον: Να ανταποκριθεί αυτή εδώ η περιοχή με τις υποδομές της, στον ρόλο που αποκτά στους αμερικανοΝΑΤΟϊκούς σχεδιασμούς, «φιλοξενώντας» βάσεις σε Λάρισα και Βόλο, όπως και άλλες στρατιωτικές υποδομές.

Μάλιστα, η κυβέρνηση της ΝΔ, για να υπηρετήσει αυτούς τους σχεδιασμούς στέλνει στην Ουκρανία πυρομαχικά με τον απαγορευμένο λευκό φώσφορο, δηλαδή γίνεται συνεργός σε εγκλήματα πολέμου. Τέτοια είναι η εγκληματική κατηφόρα που έχει πάρει.

Παράλληλα, την τελευταία δεκαετία - και όχι μόνο - χρηματοδοτήθηκαν με διάφορα πακέτα και του ΕΣΠΑ και του Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης και του Ταμείου Ανάκαμψης (χρήματα που δεν είναι δανεικά κι αγύριστα) τα επενδυτικά σχέδια των επιχειρηματικών ομίλων στις ΑΠΕ και συνολικά στην «πράσινη μετάβαση», στον τουρισμό, στον κατασκευαστικό τομέα, στην ιδιωτική Υγεία, στον αγροδιατροφικό τομέα κ.α.

Είναι φανερό, λοιπόν, ότι για να είναι «στον αφρό» η Θεσσαλία των μεγάλων επενδύσεων για τα κέρδη των ομίλων, δεν μπορεί παρά να «πνίγεται» η Θεσσαλία των εργαζομένων και των άλλων βιοπαλαιστών.

Φίλες και φίλοι,

Μαζί με τη διεκδίκηση για το τι πρέπει να γίνει για να αποκατασταθεί ολόκληρη η περιοχή, τι πρέπει να γίνει για να συνεχίσουν να ζουν και να παράγουν εδώ στον τόπο τους οι αγρότες, οι εργαζόμενοι που έμειναν άνεργοι, οι αυτοαπασχολούμενοι επαγγελματίες που είδαν να μειώνεται το εισόδημά τους, είναι η ώρα να μπει στο στόχαστρο ο πραγματικός αντίπαλος, ο πραγματικός ένοχος γι' αυτήν την τεράστια καταστροφή.

Και ο ένοχος δεν είναι άλλος από μια κοινωνική οργάνωση, ένα κοινωνικό - οικονομικό - πολιτικό σύστημα που θυσιάζει τις ανάγκες του λαού, ακόμα και την ανάγκη του να ζει προστατευμένος από τις φυσικές καταστροφές, στον βωμό της κερδοφορίας των λίγων.

Ο ένοχος είναι αυτό το κράτος, το καπιταλιστικό κράτος, που είναι ένα κράτος εχθρικό απέναντι στις λαϊκές ανάγκες, γιατί είναι φτιαγμένο να υπηρετεί μια χούφτα παράσιτα, εκμεταλλευτές του μόχθου των ανθρώπων.

Γιατί, όταν η ίδια η οργάνωση της παραγωγής έχει ως κριτήριο το κέρδος, όπως συμβαίνει σ’ αυτό το σύστημα, τον καπιταλισμό, τότε είναι αδύνατη η ολοκληρωμένη αντιμετώπιση των προβλημάτων Πολιτικής Προστασίας.

Γιατί, όταν συνολικά η οικονομία λειτουργεί με γνώμονα το καπιταλιστικό κέρδος και η κρατική πολιτική χαράσσεται με βάση τις εκάστοτε ανάγκες ενίσχυσης αυτής της κερδοφορίας, τότε υπονομεύεται η δυνατότητα σχεδιασμού για τη συνδυασμένη ικανοποίηση του συνόλου των κοινωνικών αναγκών.

Γιατί, όταν είναι κανόνας η εμπορευματοποίηση της γης, του νερού, των δασών, ο ανταγωνισμός των επιχειρήσεων και ο προσανατολισμός της κρατικής χρηματοδότησης υπηρετεί αυτή τη στρατηγική, τότε υπονομεύονται όλες οι βασικές πλευρές ενός απαραίτητου και αποτελεσματικού σχεδιασμού. Ενός σχεδιασμού που θα περιλαμβάνει την πρόληψη και τον προσανατολισμό της έρευνας, το περιεχόμενο των σχετικών μελετών, τον κρατικό έλεγχο, την επιλογή και την υλοποίηση των αναγκαίων έργων, την εκπαίδευση, την ενημέρωση.

Σε συνθήκες καπιταλιστικής ιδιοκτησίας της γης και καπιταλιστικής ανάπτυξης, είναι εγγενώς αδύνατον να χαραχθεί ένα ενιαίο σχέδιο αντιπλημμυρικής προστασίας που να καλύπτει τις λαϊκές ανάγκες. Και τα όποια έργα αντιπλημμυρικής προστασίας υλοποιούνται με κριτήριο την κερδοφορία του μεγάλου κεφαλαίου και μέσα απ' τους ανταγωνισμούς του. Εδώ βρίσκεται και η απάντηση, γιατί γίνεται αυτή η κατάτμηση σε πολλά μικρά επιμέρους έργα. Γιατί όμιλοι, περιφέρειες και δήμοι διαγκωνίζονται μεταξύ τους για το ποιος θα υλοποιήσει και με πόσο κέρδος το κάθε έργο.

Έτσι, λοιπόν, από τον σχεδιασμό μέχρι την υλοποίηση, τα όποια τεχνικά έργα, γίνονται με κριτήριο διαφορετικό απ' αυτό που έχουν ανάγκη σήμερα ο λαός και η χώρα. Οι ανταγωνισμοί μεταξύ των επιχειρηματικών ομίλων για τα ποσοστά κέρδους και την κατανομή των πόρων, καθιστούν αδύνατη την ιεράρχηση των αντιπλημμυρικών έργων και τον σχεδιασμό τους σε μεγάλη κλίμακα με κριτήριο τη μέγιστη δυνατή προστασία. Γιατί η κατασκευή τους γίνεται με κριτήριο το πως θα αποκομίσουν κέρδη οι ξεχωριστοί όμιλοι που τα παράγουν, με αποτέλεσμα κακοτεχνίες, υπερτιμολογήσεις και σπατάλη.

Ο σχεδιασμός των έργων δεν γίνεται λαμβάνοντας υπόψη την ανάγκη προστασίας από μεγάλης έντασης πλημμύρες και έτσι έργα που ήδη έχουν γίνει, αποδεικνύονται κάθε φορά αποσπασματικά και ανεπαρκή.

Άμεσα συνδεδεμένη με τις πλημμύρες, είναι η καταστροφική για το περιβάλλον πολιτική, που εφαρμόζεται στα δάση και γενικότερα στους μη αστικούς χώρους με τον μανδύα της «πράσινης ανάπτυξης», η οποία θυσιάζει στον βωμό του κέρδους τη ζωή του λαού.

Λέμε, λοιπόν, καθαρά στον λαό της δοκιμασμένης αυτής περιοχής: Ο δρόμος που σας έφερε ως εδώ, ο καπιταλιστικός δρόμος ανάπτυξης, δεν μπορεί να σας δώσει πίσω τη ζωή σας, πολύ περισσότερο δεν μπορεί να σας εγγυηθεί μια καλύτερη ζωή με δικαιώματα για εσάς και τα παιδιά σας στον τόπο σας. Το αντίθετο. Γιατί ποτέ και πουθενά τα καπιταλιστικά κέρδη δεν μπορούν να συμβιβαστούν με τις ανάγκες και τα δικαιώματα του λαού.

Φίλες και φίλοι,

Μπορεί ο βασανισμένος λαός της Θεσσαλίας να ξεγελαστεί από τα μεγάλα λόγια περί ανασυγκρότησης της περιοχής;

Μπορεί να πέσει στην παγίδα που του στήνουν η κυβέρνηση της ΝΔ, μαζί με την Περιφέρεια που έχει τη στήριξη του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ;

Έχετε πλέον την πείρα να καταλάβετε την κοροϊδία. Γιατί η όποια ανασυγκρότηση δεν θα γίνει με κριτήριο τις δικές σας ανάγκες, τα δικά σας δικαιώματα. Ούτε πρόκειται να λύσει το άμεσο, επείγον πρόβλημα της επιβίωσής σας, της προστασίας από νέες καταστροφές.

Οι δηλώσεις της κυβέρνησης ότι “αυτή η καταστροφή μπορεί να γίνει η μεγάλη ευκαιρία”, δεν έχουν να κάνουν με το δικαίωμα του λαού να ζει και να δουλεύει χωρίς να κινδυνεύει κάθε ώρα και στιγμή η ζωή και η περιουσία του. Ο μόνος καημός τους είναι πώς θα αξιοποιηθεί σαν «ευκαιρία» η καταστροφή του τόπου σας, για να στήσουν τις μπίζνες τους οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι της Ενέργειας, των κατασκευών, του αγροτοδιατροφικού τομέα σε βάρος όμως των πραγματικών συμφερόντων και αναγκών του λαού.

Εκεί στοχεύει και το masterplan των Ολλανδών, το οποίο βρίσκεται στην αντίπερα όχθη της προστασίας της λαϊκής περιουσίας και κατοικίας, της γεωργικής και κτηνοτροφικής παραγωγής, συνολικά της ζωής της λαϊκής πλειοψηφίας της Θεσσαλίας. Χαρακτηρίζεται από την γνωστή επιζήμια αντίληψη «κόστους – οφέλους».

Για ποιους λοιπόν θα είναι “μεγάλη” αυτή η “ευκαιρία”;

-Για τις μεγάλες κατασκευαστικές εταιρίες που ετοιμάζονται να μοιραστούν τα νέα πακέτα από το Ταμείο Ανάκαμψης.

-Για τους ομίλους της λεγόμενης «Πράσινης Ενέργειας» που θα ωφεληθούν από τα επενδυτικά πακέτα, ενώ οι εργαζόμενοι θα χρυσοπληρώνουν τα τιμολόγια του ρεύματος.

-Για τα κοράκια των ασφαλιστικών εταιριών, αφού θα επιβληθεί με διάφορους τρόπους η ιδιωτική ασφάλιση, ιδιαίτερα στους αγρότες και κτηνοτρόφους, αλλά και στις κατοικίες.

-Ακόμα και η έλλειψη νερού στον Θεσσαλικό κάμπο - για την οποία βέβαια ευθύνονται όλες οι κυβερνήσεις των τελευταίων 30 χρόνων - χρησιμοποιείται ως πρόσχημα προκειμένου να προχωρήσουν αλλαγές στη χρήση γης και αλλαγές στην αγροτική καλλιέργεια, με στόχο την ακόμα μεγαλύτερη συγκέντρωση της αγροτικής παραγωγής στα χέρια λίγων μεγαλοκαπιταλιστών που δραστηριοποιούνται στον αγροτοκτηνοτροφικό τομέα, ξεκληρίζοντας τμήμα των αγροτών.

Δηλαδή, ό,τι δεν έχει καταφέρει μέχρι σήμερα η πολιτική της ΚΑΠ της ΕΕ που έχουν εφαρμόσει όλες οι κυβερνήσεις με ευλάβεια, πάνε να το κάνουν μέσα από την λεγόμενη «ανασυγκρότηση της Θεσσαλίας». Αλλά και τα σχέδια περαιτέρω εμπορευματοποίησης του νερού, που είναι φυσικά κατεύθυνση της ΕΕ (είναι μάλιστα στα «προαπαιτούμενα» του περίφημου Ταμείου Ανάκαμψης, αυτού του υπερμνημονίου), εξέλιξη που θα την πληρώσουν οι λαϊκές οικογένειες και οι αγρότες της περιοχής και στα οποία αντιδρούν οι εργαζόμενοι στις ΔΕΥΑ της περιοχής, στους οποίους εκφράζουμε την στήριξή μας.

Η ΕΕ, λοιπόν, και η πολιτική της δεν είναι «αρωγός», είναι εμπόδιο στις διεκδικήσεις του λαού της περιοχής, στον αγώνα του για να ζήσει στο τόπο του. Η πολιτική της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής, η προώθηση των σχεδίων της Πράσινης Ανάπτυξης που θέλει να αντικαταστήσουμε το βαμβάκι και το σιτάρι με φωτοβολταϊκά, η πολιτική «κόστους οφέλους», η πολιτική ιδιωτικοποίησης του νερού και άλλων υποδομών, όλα αυτά είναι που ευθύνονται για όσα βασανίζουν το λαό της περιοχής, κάτι που πρέπει να το γνωρίζουμε καλά και μπροστά στις Ευρωεκλογές.

Φίλες και φίλοι,
συντρόφισσες και σύντροφοι,

Είμαστε σίγουροι πως αν ρωτήσουμε τους εργάτες, τους αγρότες κι επαγγελματίες, τις γυναίκες και τα νέα παιδιά των λαϊκών οικογενειών τι χρειάζονται για να ζήσουν σ’ αυτόν εδώ τον όμορφο τόπο της Θεσσαλίας, θα μας πουν αυτό που ήδη ξέρουμε.

Θέλουν να έχουν σταθερή δουλειά με έναν καλό μισθό που δεν θα τον ροκανίζει η ακρίβεια, να μπορούν να ζήσουν τα παιδιά τους, τις οικογένειές τους ανθρώπινα.

Οι αγρότες θέλουν να πληρώνονται για την παραγωγή τους, θέλουν να μείνουν στη γη τους. Να μην πνίγονται από τις υποχρεώσεις, τα χρέη. Όλοι θέλουν να έχουν τα παιδιά τους μια καλή μόρφωση, καλύτερη από τη δική τους. Να μην πληρώνουν γι’ αυτή. Αυτή την αγωνία και αυτόν τον πόθο εξέφρασαν με τις πολυήμερες μαχητικές κινητοποιήσεις τους στα μπλόκα του αγώνα που συγκλόνισαν όλη την Ελλάδα τους προηγούμενους μήνες και που συνεχίζουν και σήμερα να κινητοποιούνται, κατακτώντας την αλληλεγγύη και την ευρύτερη στήριξη όλου του λαού της χώρας, στριμώχνοντας την κυβέρνηση της ΝΔ.

Θέλουν να έχουν υγεία, ασφάλιση δημόσια και δωρεάν, να μη ζουν με την αγωνία μη τύχει και αρρωστήσει κανείς και τι θα κάνει.

Θέλουν να ζουν σε ένα ανθρώπινο περιβάλλον, χωρίς τον μόνιμο φόβο μη βρέξει και πλημμυρίσουν, όπως συνέβη τον Σεπτέμβρη.

Το ερώτημα είναι:

Ποια πολιτική δύναμη έχει σχέδιο που να μπορεί να τα εξασφαλίσει όλα αυτά;

Σας το λέμε καθαρά. Μόνο το ΚΚΕ έχει τέτοιο σχέδιο για την ανάπτυξη αυτής εδώ της περιοχής προς όφελος του λαού της.

Σκεφτείτε, πως μόνο το ΚΚΕ επιμένει να προβάλει πως σήμερα υπάρχουν όλα τα αναγκαία μέσα, η γνώση, το εργατικό και επιστημονικό δυναμικό, για να υπάρξει οργανωμένο σχέδιο διαχείρισης και αντιπλημμυρικής προστασίας, για να μπορέσει να ζήσει ο λαός στον τόπο του με αξιοπρεπές εισόδημα, με συνδυασμένη κάλυψη των κοινωνικών του αναγκών.

Σκεφτείτε πως η περιοχή της Θεσσαλίας έχει σοβαρά παραγωγικά πλεονεκτήματα για την ανάπτυξη της αγροτικής οικονομίας προς όφελος των βιοπαλαιστών αγροτών, της εργατικής τάξης, των λαϊκών στρωμάτων.

-Με την κατασκευή των αναγκαίων έργων εξασφάλισης επάρκειας νερού στη Θεσσαλία θα άλλαζε η κατάσταση.

-Με την αύξηση των αρδευόμενων εκτάσεων θα αναπτυσσόταν η παραγωγή τροφίμων, καλύπτοντας τις λαϊκές ανάγκες με εγχώρια ποιοτικά και φτηνά προϊόντα, θα βελτιωνόταν η σχέση φυτικής - ζωικής παραγωγής με την ανάπτυξη της κτηνοτροφίας, θα παράγονταν πρώτες ύλες για τη μεταποιητική βιομηχανία.

Συνολικότερα, θα συνέβαλλε όχι μόνο στην αύξηση των παραγόμενων φυτικών και ζωικών προϊόντων, αλλά γενικότερα στην πολύμορφη βιομηχανική ανάπτυξη, στη βελτίωση των όρων ζωής και την αναβάθμιση του περιβάλλοντος. Θα εξασφάλιζε επιπλέον φθηνή ηλεκτρική ενέργεια με την κατασκευή και λειτουργία υδροηλεκτρικών σταθμών.

Γι’ αυτό και το ΚΚΕ στο ερώτημα «ανάπτυξη για ποιον» απαντάει: Ανάπτυξη για τις ανάγκες του λαού και όχι για τα κέρδη των λίγων, των καπιταλιστών!

Αυτό το σχέδιο, βέβαια, προϋποθέτει ριζικές αλλαγές στην οικονομία και την κοινωνία, προϋποθέτει ο λαός να κάνει κουμάντο.

Σας λέμε καθαρά: Σκεφτείτε, προβληματιστείτε πάνω στη συνολική πρόταση που έχει το ΚΚΕ για την ανάπτυξη της περιοχής με κριτήριο τις δικές σας ανάγκες.

Γιατί το ΚΚΕ, απέναντι στον αστικό σχεδιασμό για την ανάπτυξη της περιοχής, αντιπαραθέτει τον ριζικά διαφορετικό δρόμο της σχεδιασμένης κεντρικά οικονομίας, της κοινωνικοποιημένης παραγωγής, της εργατικής - λαϊκής εξουσίας.

Ο επιστημονικός κεντρικός σχεδιασμός και η κοινωνικοποίηση των μέσων μπορούν να επιτρέψουν την ολοκληρωμένη και ισόρροπη ανάπτυξη της περιοχής, με κριτήριο τις ανάγκες των κατοίκων τόσο της Θεσσαλίας, όσο και ολόκληρης της χώρας.

Αυτός ο ριζικά διαφορετικός δρόμος ανάπτυξης μπορεί να εγγυηθεί τη συνολική αντιπλημμυρική προστασία, στη βάση της ολοκληρωμένης διαχείρισης των υδάτων (της βροχής, των χειμάρρων, των ποταμών κ.λπ.)

Η εργατική διακυβέρνηση - εξουσία με τον κεντρικό επιστημονικό σχεδιασμό, την κοινωνική ιδιοκτησία στη γη και στα συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής, τον εργατικό έλεγχο, είναι μονόδρομος για να ικανοποιηθούν αυτές οι σύγχρονες ανάγκες των εργαζομένων.

Μονόδρομος για να μπορέσουν να μείνουν οι κάτοικοι στα σπίτια τους, να έχουν σταθερή δουλειά με αξιοπρεπές εισόδημα και να απολαμβάνουν υψηλού επιπέδου Υγεία, Παιδεία, Πολιτισμό, Αθλητισμό.

Γι’ αυτό ακριβώς, επειδή το ΚΚΕ έχει ολοκληρωμένο σχέδιο, πρόγραμμα, για το πώς θα ζήσει και ο λαός της Θεσσαλίας όπως του αξίζει τον 21ο αιώνα, μπορούν οι δυνάμεις του να μπαίνουν μπροστά στον αγώνα για να σταθεί όρθιος αυτός ο δοκιμασμένος λαός και πιο μαχητικά, ακόμη πιο συλλογικά, να διεκδικήσει τα δίκαια αιτήματά του από την κυβέρνηση, την περιφερειακή αρχή, τις δημοτικές αρχές!

Μπαίνουμε μπροστά για:

-Αποζημιώσεις 100% για τις καταστροφές περιουσίας, κατοικίας, καλλιεργειών, κτηνοτροφικού κεφαλαίου, υποδομών, χωρίς όρους και προϋποθέσεις.

-Αναπλήρωση εισοδήματος σε αγρότες, επαγγελματίες, εργαζόμενους για όσο χρονικό διάστημα δεν μπορούν να εργαστούν.

-Ολοκληρωμένο σχεδιασμό με κρατική ευθύνη (χωρίς ΣΔΙΤ) των απαραίτητων έργων υποδομής, αντιπλημμυρικής προστασίας.

-Ολοκληρωμένη διαχείριση των λεκανών απορροής, ουσιαστικός κρατικός έλεγχος της στατικής επάρκειας και ασφάλειας όλων των υποδομών. Ουσιαστική αύξηση της χρηματοδότησης, φορολογώντας το μεγάλο κεφάλαιο.

-Κατάργηση του νέου νόμου και όλου του νομοθετικού πλαισίου εφαρμογής της Κοινοτικής Οδηγίας για το νερό και της σχετικής επιχειρηματικής δραστηριότητας.

Μπαίνουμε μπροστά:

-Για να ολοκληρωθούν άμεσα τα αναγκαία έργα μεταφοράς και διανομής του νερού, να δημιουργηθούν πρόσθετοι ταμιευτήρες στη λεκάνη απορροής του Πηνειού, καθώς και το φράγμα της Συκιάς και η σήραγγα μεταφοράς του Αχελώου.

-Για φτηνό, ελεγμένο, ποιοτικό νερό για το λαό, με άμεση μείωση των τιμολογίων κατά 30% σε ανέργους, χαμηλόμισθους, χαμηλοσυνταξιούχους.

-Για αποκατάσταση των προβλημάτων σε δίκτυα και υποδομές και απορρύπανση περιοχών που έχουν πληγεί με ευθύνη του κράτους.

-Για να παρθούν όλα τα απαραίτητα μέτρα για την επαναλειτουργία των βιολογικών καθαρισμών.

Μπαίνουμε μπροστά, ώστε με ευθύνη του κράτους να παρακολουθούνται οι περιβαλλοντικές παράμετροι, η επιδημιολογική επιτήρηση και παρακολούθηση των επιπτώσεων των μεταδοτικών νοσημάτων στη δημόσια υγεία, με δεδομένη την αύξηση της θερμοκρασίας το καλοκαίρι και τα λιμνάζοντα νερά σε πολλές περιοχές, κυρίως στο νομό Λάρισας.

-Για να αποστραγγιστούν άμεσα οι περιοχές οι οποίες εγκυμονούν υγειονομικό κίνδυνο.

-Για να δοθεί λύση σε όσους έχασαν το σπίτι τους, είτε με ενοικίαση σπιτιού από το κράτος, είτε με στέγαση σε ξενοδοχεία. Όχι στην παραμονή σε κοντέινερ και καταυλισμούς που μπορεί να κρατήσει χρόνια.

-Και για τους αγρότες να μειωθεί το κόστος παραγωγής με μέτρα όπως: Θεσμοθέτηση αγροτικού αφορολόγητου πετρελαίου, πλαφόν 7 λεπτά/KWh στο αγροτοκτηνοτροφικό ρεύμα, επιδότηση μέσων, εφοδίων και ζωοτροφών και κατάργηση του ΦΠΑ.

Μπαίνουμε μπροστά: Για να χρηματοδοτηθούν από τον κρατικό προϋπολογισμό και να ενισχυθούν μαζικά με μόνιμο προσωπικό και σύγχρονο εξοπλισμό η Πυροσβεστική και όλες οι κρατικές δομές πρόληψης, διαχείρισης και Πολιτικής Προστασίας, Υγείας, και εκτίμησης και πρόγνωσης των φυσικών και τεχνολογικών καταστροφών.

Μπαίνουμε μπροστά: Για να μην ξεχαστεί το έγκλημα στα Τέμπη, για να αποδοθούν οι πολιτικές και ποινικές ευθύνες, για να διεκδικήσουμε ασφαλές και σύγχρονο σιδηροδρομικό δίκτυο ιδιαίτερα στην περιοχή της Θεσσαλίας, για υπογειοποίηση των γραμμών στη Λάρισα που είναι καρμανιόλες κινδύνου.

Φίλες και φίλοι,

Εδώ, σ' αυτόν τον όμορφο τόπο, στη μάχη που δόθηκε μέσα στις πλημμύρες, για να σωθεί ό,τι μπορούσε να σωθεί, πήρε σάρκα και οστά το σύνθημα «Μόνο ο λαός μπορεί να σώσει το λαό».

Εσείς, εδώ, που παλέψατε για να σώσετε τα σπίτια σας, τις περιουσίες σας, τις ζωές σας.

Εσείς, που δώσατε και εισπράξατε τη λαϊκή αλληλεγγύη και κάνατε πράξη το «Όλοι για έναν και ένας για όλους».

Εσείς, που είδατε πως όλοι, εργάτες, αγρότες, μικροεπαγγελματίες, βρίσκονται από δω, στην ίδια μπάντα, έχουν τα ίδια προβλήματα και παλεύουν για τα αυτονόητα κι έχουν απέναντι ένα εχθρικό κράτος, τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα, το κεφάλαιο, τις κυβερνήσεις και τα κόμματά τους.

Εσείς, που, με το κεφάλι ψηλά, συνεχίζετε τον αγώνα για να ζήσετε με αξιοπρέπεια στον τόπο σας κι εσείς και τα παιδιά σας.

Βάλτε μπροστά τις δικές σας ανάγκες. Και οι δικές μας ανάγκες, οι ανάγκες του λαού, δεν μπορούν να μπουν στην ίδια ζυγαριά με τα κέρδη του κεφαλαίου.

Σκεφτείτε πως ο συλλογικός σας αγώνας, είναι αυτός που ανάγκασε την κυβέρνηση να δώσει ακόμα και αυτές τις ανεπαρκείς αποζημιώσεις, το επίδομα στέγασης, την υλοποίηση ορισμένων έργων αποκατάστασης.

Γι’ αυτό σας λέμε καθαρά: Δυναμώστε τα όπλα σας, τους μαζικούς φορείς, τα εργατικά σωματεία, τους αγροτικούς συλλόγους, τους φορείς της νεολαίας.

Είναι σημαντική παρακαταθήκη οι Επιτροπές Αγώνα των πλημμυροπαθών που στήθηκαν στις πόλεις και στα χωριά και ο πανθεσσαλικός συντονισμός τους. Αλλά και η κοινή δράση που αναπτύχθηκε ανάμεσα στους εργάτες, τους βιοπαλαιστές αγρότες και επαγγελματίες, τη νεολαία, κοινή δράση που εκφράστηκε τόσο στους πολυήμερους αγώνες και τα μπλόκα της αγροτιάς, όσο και στη μεγάλη απεργία στις 28 Φλεβάρη.

Σκεφτείτε πως όλα αυτά που σήμερα σας λέμε!

Δείτε πως πίσω από όλα τα μεγάλα προβλήματα, βρίσκεται η επιδίωξη του μεγάλου κεφαλαίου για μεγιστοποίηση της κερδοφορίας του, που φέρει τη σφραγίδα μιας οδηγίας, ενός κανονισμού, μιας απόφασης, της ΕΕ, που έχουν στηρίξει και εφαρμόσει όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις.

Στις ευρωεκλογές έχετε επιλογή: Το ευρωψηφοδέλτιο του ΚΚΕ το οποίο όχι μόνο δεν είπε ψέματα γι’ αυτή τη φυλακή των λαών, αλλά σταθερά την αποκαλύπτει, την αντιπαλεύει.

Με το ψηφοδέλτιο του ΚΚΕ μπορείτε να εκφράσετε την αποδοκιμασία σας, την αντίθεσή σας στην ΕΕ, ακόμα και τον πόθο σας για την πραγματική Ευρώπη των λαών.

Με το ψηφοδέλτιο του ΚΚΕ μπορείτε να στείλετε μήνυμα στην κυβέρνηση της ΝΔ, που νομίζει ότι μπορεί να παίζει παιχνίδια σε βάρος της ζωής σας. Κόψτε τη φόρα στην κυβέρνηση της ΝΔ που τρέχει την ολομέτωπη επίθεση στα δικαιώματα του λαού στην εκπαίδευση, την υγεία, παντού.

Στείλετε ηχηρό μήνυμα στον ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ, που ως βολικοί αντίπαλοι στην ουσία της προσφέρουν συναίνεση στην αντιλαϊκή της πολιτική.

Τώρα μπορούμε να στείλουμε αγωνιστικό μήνυμα μαχητικής αισιοδοξίας στην Ελλάδα και σε όλη την Ευρώπη, για να ενισχυθεί η πάλη για ανασύνταξη του εργατικού και λαϊκού κινήματος σε κάθε χώρα.

Με ΚΚΕ πολύ πιο δυνατό για πανευρωπαϊκή αντεπίθεση.

Σπάμε τα δεσμά της ΕΕ! Για την Ελλάδα και την Ευρώπη του Σοσιαλισμού, την Ευρώπη των εργατών, των αγροτών, των λαών.»

Δημοσκόπηση MRB: Πτώση της ΝΔ, κέρδη ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ – Τι λένε οι πολίτες για τα Τέμπη

     Στη δημοσκόπηση της MRB για λογαριασμό του Open, αποτυπώνεται η ραγδαία φθορά της Νέας Δημοκρατίας, την ώρα που ο ΣΥΡΙΖΑ ενισχύεται σημαντικά τον τελευταίο μήνα, με την αξιωματική αντιπολίτευση να κερδίσει 4,5%.

Σημαντική κάμψη στην εμπιστοσύνη των πολιτών στην κυβέρνηση καταγράφει νέα δημοσκόπηση της MRB που διενεργήθηκε για λογαριασμό του κεντρικού δελτίου ειδήσεων του OPEN. Ειδικότερα, στην εκτίμηση ψήφου (αναγωγή στο σύνολο για ευρωεκλογές) η Νέα Δημοκρατία καταγράφει ποσοστό 31,3% (από 36,2%) δηλαδή χάνει 4,9%, ο ΣΥΡΙΖΑ 15,9% (από 11,4%) κερδίζει 4.5% και το ΠΑΣΟΚ είναι τρίτο κόμα με 13,4% (από 12,5%) κερδίζει δηλαδή 0,9%....

Επίσης από την ανάλυση των ευρημάτων της δημοσκόπησης η διαφορά μεταξύ ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ τον Φεβρουάριο ήταν 24,8% ενώ σήμερα η διαφορά είναι 15,9% δηλαδή υπάρχει κλείσιμο της ψαλίδας κατά 8,9 ποσοστιαίες μονάδες.

Ένα ενδιαφέρον εύρημα στην δημοσκόπηση είναι ότι ο κόσμος τάσσεται στο πλευρό των συγγενών των θυμάτων των Τεμπών με το συντριπτικό ποσοστό 85,8% να συμφωνεί με τις ενέργειες τους εναντίον της συγκάλυψης και της απόδοσης δικαιοσύνης.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο αναλυτής της MRB, κ. Μαύρος τόνισε πως το 30% των ψηφοφόρων της Νέας Δημοκρατίας λέει ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχασε κατά την πρόταση δυσπιστίας, και παράλληλα το 85,5% πιστεύει ότι το πολιτικό σκέλος των Τεμπών δεν έληξε.

Πρόθεση ψήφου για ευρωεκλογές:

• Νέα Δημοκρατία 25%
• ΣΥΡΙΖΑ 12,7%
• ΠΑΣΟΚ 10,7%
• ΚΚΕ 6,5%
• Ελληνική Λύση 7,9%
• Σπαρτιάτες 1,7%
• Νίκη 2,9%
• Πλεύση Ελευθερίας 3,4%
• Νέα Αριστερά 3,0%
• ΜέΡΑ25 1,5%
• Φωνή Λογικής 1,4%
• Δημοκράτες 1,3%
• Αδιευκρίνιστη ψήφος 20%

Εκτίμηση ψήφου

• Νέα Δημοκρατία 31,3%
• ΣΥΡΙΖΑ 15,9%
• ΠΑΣΟΚ 13,4%
• ΚΚΕ 8,1%
• Ελληνική Λύση 9,9%
• Σπαρτιάτες 2,3%
• Νίκη 3,6%
• Πλεύση Ελευθερίας 4,3%
• Νέα Αριστερά 3,8%
• ΜέΡΑ25 1,9%
• Φωνή Λογικής 1,8%
• Δημοκράτες 1,6%

Τέμπη

Καθόλου ικανοποιημένη δεν εμφανίζεται η κοινή γνώμη για τις ενέργειες της Κυβέρνησης για το έγκλημα των Τεμπών, καθώς 8 στους 10 έχουν αρνητική/μάλλον αρνητική γνώμη.

Σε αντίθεση, φαίνεται πως ο κόσμος τάσσεται στο πλευρό των συγγενών των θυμάτων των Τεμπών με το συντριπτικό ποσοστό 85,8% να συμφωνεί με τις ενέργειες εναντίων της συγκάλυψης.

 

Στο ερώτημα αν η πρόταση δυσπιστίας ήταν δικαιολογημένη οι πολίτες απαντούν με 54,51% θετικά (Σίγουρα ήταν δικαιολογημένη 36 /Μάλλον ήταν δικαιολογημένη), ενώ το 32.9% την θεωρεί αδικαιολόγητη .

Στο ερώτημα ποιοι έχασαν ή κέρδισαν πολιτικά οι συμμετέχοντες στην έρευνα απαντούν:

ΝΔ: Σίγουρα/Μάλλον κέρδισε 29,7 – Μάλλον/Σίγουρα έχασε 51,3 – Δεν ξέρω/Δεν απαντώ 19
ΣΥΡΙΖΑ: Σίγουρα/Μάλλον κέρδισε 27,5 – Μάλλον/Σίγουρα έχασε 47,9 – Δεν ξέρω/Δεν απαντώ 24,6
ΠΑΣΟΚ: Σίγουρα/Μάλλον κέρδισε 29,9 – Μάλλον/Σίγουρα έχασε 45,8 – Δεν ξέρω/Δεν απαντώ 24,3
ΚΚΕ: Σίγουρα/Μάλλον κέρδισε 26,5 – Μάλλον/Σίγουρα έχασε 43,7 – Δεν ξέρω/Δεν απαντώ 29,8
Σπαρτιάτες: Σίγουρα/Μάλλον κέρδισε 8,8 – Μάλλον/Σίγουρα έχασε 52,3 – Δεν ξέρω/Δεν απαντώ 39
Ελληνική Λύση: Σίγουρα/Μάλλον κέρδισε 25 – Μάλλον/Σίγουρα έχασε 45,2 – Δεν ξέρω/Δεν απαντώ 29,9
Νίκη: Σίγουρα/Μάλλον κέρδισε 10,3 – Μάλλον/Σίγουρα έχασε 47,7 – Δεν ξέρω/Δεν απαντώ 42
Πλεύση Ελευθερίας: Σίγουρα/Μάλλον κέρδισε 31 – Μάλλον/Σίγουρα έχασε 41,3 – Δεν ξέρω/Δεν απαντώ 27,7
Νέα Αριστερά: Σίγουρα/Μάλλον κέρδισε 18,7 – Μάλλον/Σίγουρα έχασε 45,1 – Δεν ξέρω/Δεν απαντώ 36,3

Αποχώρηση Μπρατάκου – Παπασταύρου

Καταλληλότερος για πρωθυπουργός «ο κανένας»

Συμμετοχή στις ευρωεκλογές

Το 80.6% του δείγματος λέει ότι θα ψηφίσει στις ευρωεκλογές με κριτήριο να συμβάλλει σε λύσεις προβλημάτων που σχετίζονται με την ΕΕ, αλλά και τα εσωτερικά της χώρας.

 

OPEN TV

«Το σχέδιο του κ. Μητσοτάκη για την οικονομία είναι ένα σχέδιο μεγάλων ανισοτήτων»

     «Έχουμε ανάγκη μια ανθεκτική οικονομία με ανταγωνιστικότητα, δίνοντας έμφαση σε επενδύσεις που ανοίγουν καλές θέσεις εργασίας, κάνουν την Ελλάδα μια ισχυρή χώρα, δίνουν προοπτική στον ελληνικό λαό και, ιδιαίτερα, στη νέα γενιά», δήλωσε χαρακτηριστικό ο Νοκ. Ανδρουλάκης....

Συνάντηση με τον διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, Γιάννη Στουρνάρα, είχε το μεσημέρι της Πέμπτη ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής, Νίκος Ανδρουλάκης συνοδευόμενος από τον Μιχάλη Κατρίνη Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο, τον Πάρι Κουκουλόπουλο υπεύθυνο Κ.Τ.Ε. Οικονομικών, τον Παύλο Γερουλάνο υπεύθυνο Κ.Τ.Ε. Οικονομίας και τον Γιώργο Νικητιάδη υπεύθυνο Κ.Τ.Ε. Ανάπτυξης.

Σε δηλώσεις του μετά το τέλος της συνάντησης ο κ. Ανδρουλάκης σημείωσε:

«Ολιγοπώλια και έλλειψη παραγωγικών επενδύσεων υπονομεύουν την ανθεκτικότητα της οικονομίας και της κοινωνίας μας.

Ολιγοπώλια στα τρόφιμα, την ενέργεια, τις υπηρεσίες υγείας. Όλα αυτά έχουν τεθεί από τον διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος τους προηγούμενους μήνες.

Η κυβέρνηση δεν έχει κάνει τίποτα. Λίγα πρόστιμα και πάρα πολύ καθυστερημένα.

Οι πηχυαίοι τίτλοι μετά από δελτία Τύπου του υπουργείου Ανάπτυξης δεν βοηθούν στο να αντιμετωπίσουμε την ακρίβεια, η οποία κλιμακώνεται κάνοντας την αγοραστική δύναμη των Ελλήνων πολιτών να καταρρέει στον πάτο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Και, βέβαια, ολιγοπώλια και στις τράπεζες. 4 δισεκατομμύρια κέρδη είχαν φέτος οι τράπεζες, με πολύ υψηλές χρεώσεις και πολύ υψηλά επιτόκια, αλλά με πολύ λίγα δάνεια στην αγορά για να στηριχθούν οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά.

Ως προς τις επενδύσεις. Θα το πω για άλλη μια φορά: Δεν μπορεί να επενδύουμε σε επενδύσεις real estate, one-off επενδύσεις.

Έχουμε ανάγκη μια ανθεκτική οικονομία με ανταγωνιστικότητα, δίνοντας έμφαση σε επενδύσεις που ανοίγουν καλές θέσεις εργασίας, κάνουν την Ελλάδα μια ισχυρή χώρα, δίνουν προοπτική στον ελληνικό λαό και, ιδιαίτερα, στη νέα γενιά.

Έχουμε άλλο όραμα για την ελληνική οικονομία από αυτό που υλοποιεί ως σχέδιο ο κ. Μητσοτάκης, ένα σχέδιο υψηλών ανισοτήτων. Ένα σχέδιο που μπορεί να ξαναφέρει την Ελλάδα προ νέων περιπετειών.

Γι’ αυτό, λοιπόν, προ των ευρωπαϊκών εκλογών, εμείς βάζουμε ένα ξεκάθαρο δίλημμα: Πρέπει να αλλάξει η πολιτική. Χρειάζεται ένα ισχυρό ΠΑΣΟΚ για να μπει εμπόδιο στις πολιτικές της Νέας Δημοκρατίας που υπονομεύουν την μακροπρόθεσμη σταθερότητα και την ανταγωνιστικότητα της χώρας».

8 Απριλίου: Ολική έκλειψη ηλίου - Οι «τυχεροί» και οι «άτυχοι» - Στην Ελλάδα δεν θα είναι ορατή (vid)

     Στις 8 Απριλίου, η Σελήνη θα μπει ανάμεσα στη Γη και στον Ήλιο, ρίχνοντας μια σκιά σε μια έκταση της Βόρειας Αμερικής. Η επικείμενη ολική έκλειψη Ηλίου δεν θα είναι ορατή από την Ελλάδα παρά μόνο από περιοχές του Ειρηνικού Ωκεανού και κυρίως από τμήματα του Καναδά, των ΗΠΑ και του Μεξικού.

Κύματα ενθουσιασμού στις περιοχές όπου θα είναι ορατό το φαινόμενο

Η ολική έκλειψη του Ηλίου στις 8 Απριλίου χαρακτηρίζεται το σημαντικότερο αστρονομικό γεγονός του 2024. Θα είναι ορατή μόνο στη Bόρεια Αμερική. Θα δημιουργηθεί ένας διάδρομος από το Μεξικό, προς τις ΗΠΑ και τον Καναδά.

Η μέγιστη διάρκεια της έκλειψης θα είναι σχεδόν 4,30 λεπτά στο Μεξικό και το μέγιστο πλάτος του μονοπατιού της ολικότητας θα είναι 198 χιλιόμετρα.

Η τελευταία φορά που η ολική έκλειψη διέσχισε τις ΗΠΑ ήταν το 2019. Όμως πρόκειται για την πρώτη έκλειψη που θα είναι ορατή στον Καναδά από το 1979 και η πρώτη για το Μεξικό από το 1991.

«Μια ολική ηλιακή έκλειψη συμβαίνει, συνήθως περίπου δύο φορές το χρόνο κάπου στον κόσμο. Είναι συνέπεια του γεγονότος ότι το φεγγάρι βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τον πλανήτη μας, τη Γη. Έτσι, συνήθως δύο φορές το χρόνο το φεγγάρι έρχεται ακριβώς ανάμεσα στον ήλιο και τη Γη, αποκλείοντας μέρος ή όλο το φως του. Και στις 8 Απριλίου, αυτό που μερικοί πολύ τυχεροί άνθρωποι θα μπορέσουν να δουν σε διάφορα μέρη του κόσμου είναι μια ολική έκλειψη ηλίου», εξηγεί ο αστρονόμος στο Βασιλικό Αστεροσκοπείο του Γκρίνουιτς, Τζέικ Φόστερ.

Οι «τυχερές» περιοχές του πλανήτη

Η έκλειψη θα ξεκινήσει από τον Ειρηνικό, θα περάσει στο Μεξικό και στη συνέχεια θα διασχίσει το Τέξας σε μια βορειοανατολική πορεία μέσω 15 Πολιτειών, προτού κατευθυνθεί πάνω από τον Καναδά και τον Βόρειο Ατλαντικό.

Το μονοπάτι της ολικότητας

«Η μεγάλη διαφορά αυτή τη φορά, είναι ότι αυτή, αυτή η έκλειψη θα περάσει πάνω από μεγάλες πόλεις: Ντάλας, Ιντιανάπολις, Κλίβελαντ, Μπάφαλο, Νέα Υόρκη και πολλές άλλες ενδιάμεσα. Οπότε πολύ περισσότεροι άνθρωποι βρίσκονται στο μονοπάτι αυτή τη φορά. Έτσι, ενδεχομένως, οι επιστήμονες λένε ότι αυτή θα πρέπει να είναι η μεγαλύτερη έκλειψη που έγινε ποτέ στη Βόρεια Αμερική, δεδομένων των μεγάλων πόλεων από τις οποίες περνάει», εξηγεί η ειδική αεροδιαστημικής του Αssociated Press, Μάρσια Νταν.

Περιοχές όπου θα είναι ορατό το φαινόμενο

Οι... «μερικώς τυχερές» περιοχές του πλανήτη

Στην Ευρώπη η έκλειψη θα είναι ορατή μερικώς, κατά τη δύση του ηλίου σε περιοχές της Ισλανδίας, της Ιρλανδίας, της Βρετανίας, της Ισπανίας και της Πορτογαλίας.

«Δυστυχώς, δεν μπορούν όλοι στον κόσμο να δουν την ολική έκλειψη ηλίου. Όταν συμβαίνει, πρέπει να βρίσκεστε σε πολύ συγκεκριμένα μέρη. Στην πραγματικότητα, αν θέλετε να δείτε μια ολική έκλειψη ηλίου, πρέπει να βρίσκεστε σε μια πολύ συγκεκριμένη περιοχή, γνωστή ως το μονοπάτι της ολικότητας. Ουσιαστικά, αυτό είναι το μέρος όπου η σκιά της σελήνης περνά πάνω από την επιφάνεια της Γης. Έτσι, οι άνθρωποι που θα βρίσκονται μέσα σε αυτό το μονοπάτι ολικότητας θα είναι άνθρωποι σε μέρη του Μεξικού, των ΗΠΑ και νοτιοανατολικά στον Καναδά επίσης. Άλλοι άνθρωποι εκτός αυτών των περιοχών μπορεί κάλλιστα να δουν μια μερική έκλειψη ηλίου», υπογραμμίζει ο αστρονόμος Τζέικ Φόστερ.

Κατάσταση έκτακτης ανάγκης

Στις περιοχές όπου θα είναι ορατή η έκλειψη υπάρχει ενθουσιασμός σε σημεία υπερβολής.

Καταρράκτες του Νιαγάρα

Είναι χαρακτηριστικό ότι η περιφέρεια του Νιαγάρα κήρυξε την περιοχή σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης καθώς αναμένονται ένα εκατομμύριο επισκέπτες, επειδή η πόλη βρίσκεται στο μονοπατι της ολικότητας. Ο δήμαρχος δήλωσε πως η πόλη περιμένει τους περισσότερους επισκέπτες σε μία ημέρα στην ιστορία της.

Σε σχολεία των Ηνωμένων Πολιτειών έγιναν ειδικά μαθήματα στα παιδιά για το πώς θα μπορέσουν να παρακολουθήσουν την ολική έκλειψη του Ηλίου.

«Το Κλίβελαντ είναι πολύ βαρετό. Σαν να μην υπάρχει τίποτα που να συμβαίνει πραγματικά εδώ. Οπότε, το γεγονός ότι θα έρθουν τόσοι πολλοί άνθρωποι να τη δουν, είναι σαν κάτι καινούργιο», δηλώνει η μαθήτρια Αμάρι Γουντς και η εκπαιδευτικός, Νάνσι Μόρις, υπογραμμίζει: «Ήμουν πραγματικά, ειλικρινά πολύ ευχαριστημένη με τα παιδιά. Γιατί είδα πολλά από αττλα που συνήθως δεν λένε πολλά, να εμπλέκονται πραγματικά και να μπορούν να το εξηγήσουν στους μικρότερους. Μπορείς να διδάξεις κάτι μόνο όταν το ξέρεις».

Μαθήματα προστασίας

Μέτρα ασφαλείας

Οι επιστήμονες προειδοποιούν τον κόσμο να λάβει τα απαραίτητα μέτρα προκειμένου να παρακολουθήσει με ασφάλεια το φαινόμενο.

«Το να κοιτάς τον ήλιο με γυμνό μάτι είναι απίστευτα επικίνδυνο. Η υπεριώδης ακτινοβολία του ήλιου είναι ικανή να καταστρέψει τον μαλακό ιστό στο πίσω μέρος των βολβών των ματιών σας. Δεν είναι πολύ ωραίο. Μπορεί να προκαλέσει σοβαρή και μερικές φορές μόνιμη βλάβη στην όρασή σας. Έτσι, αν βλέπετε την ηλιακή έκλειψη απευθείας, θα χρειαστείτε γυαλιά ηλιακής έκλειψης ή έναν ηλιακό θεατή για να την δείτε απευθείας. Και αν δεν το έχετε αυτό, δεν θα πρέπει να κοιτάτε τον ήλιο, σημειώνει ο αστρονόμος Τζέικ Φόστερ.

Ευκαιρία για νέα πειράματα

Το φαινόμενο αποτελεί μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία για τους επιστήμονες, προκειμένου να διεξάγουν πειράματα για την καλύτερη κατανόηση του πλανήτη μας.

Ο καθηγητής φυσικής του Portlant Community College, Τόμπι Ντίτριχ, σχεδιάζει να εκτελέσει μια σύγχρονη εκδοχή του πειράματος Έντιγκτον.

Το αρχικό πείραμα έγινε για πρώτη φορά κατά την ολική έκλειψη ηλίου το 1919 από ομάδα επιστημόνων στις ακτές της Αφρικής, η οποία εξέτασε τη θεωρία της σχετικότητας του Άλμπερτ Αϊνστάιν.

«Το νόημα τώρα της εκτέλεσης αυτού του πειράματος στις 8 Απριλίου είναι ότι μπορούμε να το κάνουμε απείρως καλύτερα. Μπορούμε να πάρουμε πολύ περισσότερα δεδομένα. Μπορούμε να πάρουμε δεδομένα κοντά στην επιφάνεια του ήλιου, όπου η κάμψη είναι η μέγιστη", δηλώνει ο καθηγητής Ντίτριχ.

Η επόμενη ολική έκλειψη ηλίου, το 2026, θα είναι ορατή στις βόρειες περιοχές της Γροιλανδίας, της Ισλανδίας και της Ισπανίας.

Η Βόρεια Αμερική δεν θα ξαναζήσει ολική έκλειψη πριν από το 2033, με την Αλάσκα να έχει το αποκλειστικό δικαίωμα.

Δεν θα υπάρξει άλλη έκλειψη όρατη στις ΗΠΑ, που να καλύπτει τόσο μεγάλη απόσταση, μέχρι το 2045.

euronews