ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ / Ρένα Δούρου: «Η Τουρκία επαναφέρει τις γκρίζες ζώνες με την κυβέρνηση σε ρόλο σχολιαστή/παρατηρητή»

Η αντίδραση της Τουρκίας στο νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο της Ελλάδας για τις ΑΠΕ, είναι αποκαλυπτική της επικίνδυνης ΙΧ εξωτερικής πολιτικής της κυβέρνησης'

    «Η πρόσφατη αντίδραση της Τουρκίας στο νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο της Ελλάδας για τις ΑΠΕ, η οποία επανέλαβε την παράνομη θεωρία της των «γκρίζων ζωνών», είναι αποκαλυπτική της επικίνδυνης ΙΧ εξωτερικής πολιτικής της κυβέρνησης Μητσοτάκη...», τονίζει σε δήλωσή της η πρόεδρος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και τομεάρχισα Εξωτερικών Ρένα Δούρου.

Η αντίδραση της Τουρκίας στο νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο της Ελλάδας για τις ΑΠΕ, είναι αποκαλυπτική της επικίνδυνης ΙΧ εξωτερικής πολιτικής της κυβέρνησης

«Ηεπικίνδυνη εξωτερική πολιτική της δεξιάς κυβέρνησης, η απουσία συνεκτικής εθνικής στρατηγικής έναντι της Τουρκίας εδώ και επτά χρόνια, έχουν επιτρέψει στην Τουρκία να αμφισβητεί συστηματικά και προκλητικά τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας. Χωρίς να κάνει βήμα πίσω από το παράνομο και αναθεωρητικό δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας», η Τουρκία επιχειρεί να παγιώσει τον έλεγχό της σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο, σε βάρος του διεθνούς δικαίου, με την ελληνική κυβέρνηση στο ρόλο του σχολιαστή / παρατηρητή».

Τα παραπάνω επισημαίνει σε δήλωσή της η πρόεδρος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και τομεάρχισα Εξωτερικών Ρένα Δούρου.

Η δήλωση της Ρένας Δούρου

«Η πρόσφατη αντίδραση της Τουρκίας στο νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο της Ελλάδας για τις ΑΠΕ, η οποία επανέλαβε την παράνομη θεωρία της των «γκρίζων ζωνών», είναι αποκαλυπτική της επικίνδυνης ΙΧ εξωτερικής πολιτικής της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Ούτε λίγο ούτε πολύ η Τουρκία, κλιμακώνοντας την ένταση - τα ήρεμα νερά στο Αιγαίο υφίστανται μόνο στην εσωτερικής χρήσης προπαγάνδα της ελληνικής κυβέρνησης - επιβάλλει να ζητά η Αθήνα την... άδειά της για κάθε κίνησή της στο Αιγαίο!», σημειώνει.

«Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ παραμένει προσηλωμένος στις πάγιες θέσεις του για την ανάγκη ανοικτών διαύλων και διαλόγου με την Τουρκία, με σαφείς κόκκινες γραμμές, με διεκδίκηση επιβολής ευρωπαϊκών κυρώσεων στην Τουρκία που κλιμακώνει τις προκλήσεις της και με αξιοποίηση των συμμαχιών της χώρας μας προκειμένου η Τουρκία να δεσμευτεί μακροπρόθεσμα στον ελληνοτουρκικό και ευρωτουρκικό διάλογο», τονίζει η Ρένα Δούρου.

επιμέλεια Σπύρος Γκανής

Αλυτρωτικό παραλήρημα στα σχολικά βιβλία της Αλβανίας!

Με τις ευλογίες Ράμα τα παιδιά μαθαίνουν ότι η Ηπειρος, η Μακεδονία και τα νησιά Κέρκυρα, Παξοί και Αντιπαξοί είναι αλβανικά εδάφη που κατέχει η Ελλάδα.

    Με βάση τα ντοκουμέντα που είναι τα ίδια τα βιβλία, τα νησιά Κέρκυρα, Παξοί και Αντιπαξοί εμφανίζονται ως αλβανικά, ενώ άλλοι χάρτες δείχνουν τους νομούς Ιωαννίνων, Θεσπρωτίας, Πρέβεζας, Αρτας, Γρεβενών, Καστοριάς και Φλώρινας ως αλβανικά εδάφη που κατέχει η Ελλάδα. Να σημειωθεί ότι τα παραπάνω βιβλία διδάσκονται και στους Ελληνες μαθητές της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας (ΕΕΜ) της Βορείου Ηπείρου...

Νίκος Σταυρουλάκις *

Στα πατήματα του Ερντογάν, ο Αλβανός πρωθυπουργός Εντι Ράμα διαμορφώνει από νωρίς τις παιδικές συνειδήσεις με αλυτρωτικά μηνύματα σε βάρος της Ελλάδας. Τα σχολικά βιβλία που διδάσκονται οι μαθητές στην Αλβανία βρίθουν από πλήθος αντιεπιστημονικών αναφορών κατά των Ελλήνων και της ελληνικής Ιστορίας. Σχολικά εγχειρίδια Γεωγραφίας και Ιστορίας παρουσιάζουν αλυτρωτικές απεικονίσεις της αλβανικής επικράτειας, με χάρτες που αναδεικνύουν εμφανείς, απροκάλυπτους αναθεωρητικούς σκοπούς.

Με βάση τα ντοκουμέντα που είναι τα ίδια τα βιβλία, τα νησιά Κέρκυρα, Παξοί και Αντιπαξοί εμφανίζονται ως αλβανικά, ενώ άλλοι χάρτες δείχνουν τους νομούς Ιωαννίνων, Θεσπρωτίας, Πρέβεζας, Αρτας, Γρεβενών, Καστοριάς και Φλώρινας ως αλβανικά εδάφη που κατέχει η Ελλάδα. Να σημειωθεί ότι τα παραπάνω βιβλία διδάσκονται και στους Ελληνες μαθητές της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας (ΕΕΜ) της Βορείου Ηπείρου, με ό,τι αυτό συνεπάγεται στη διαδικασία διαμόρφωσης της εθνικής συνείδησης, καθώς υποσκάπτουν την πεποίθηση της ελληνογενούς καταγωγής στα Ελληνόπουλα της Αλβανίας.

Το θέμα των αλυτρωτικών στοιχείων στα αλβανικά σχολικά βιβλία συνιστά επίμαχο ζήτημα στις ελληνοαλβανικές σχέσεις, με την Αθήνα να το έχει «καταπιεί», ως συνήθως, την ώρα που για κάποιους «ανεξήγητους» (;) λόγους «γλείφει» τον Ράμα χωρίς να προκύπτει κάποιο αποτέλεσμα στα ελληνικού ενδιαφέροντος ζητήματα. Το μόνο που ξέρει να λέει η Αθήνα είναι ότι «στηρίζει την ευρωπαϊκή πορεία της Αλβανίας υπό την προϋπόθεση της τήρησης γνωστών προαιρέσεων» και μέχρι εκεί. Αποτέλεσμα: Ο Ράμα γλεντάει την Αθήνα όπως ο αρκουδιάρης τους χωριάτες με την αρκούδα του.

Το ζήτημα έχει προκαλέσει συζητήσεις και διπλωματικές εντάσεις, αλλά μέχρι εκεί. Σύμφωνα με διάφορες πηγές, ορισμένα αλβανικά εγχειρίδια παρουσιάζουν ελληνικά εδάφη ως μέρος της αλβανικής εθνικής αφήγησης, ενισχύοντας ιδέες για τη «Μεγάλη Αλβανία» ή και το αφήγημα της Τσαμουριάς. Το φαινόμενο δεν είναι καινούργιο, αλλά έχει επανέλθει στο προσκήνιο εν όψει της ενταξιακής πορείας της Αλβανίας στην Ε.Ε.

Στα αλβανικά σχολικά βιβλία έχουν εντοπιστεί τα στοιχεία που προκαλούν ανησυχία. Οι χάρτες σε βιβλία Γεωγραφίας παρουσιάζουν μερικά Επτάνησα (κυρίως της Κέρκυρα) ως «αλβανικά» ή μέρος ιστορικών αλβανικών εδαφών. Αλλά και νομοί της Ηπείρου και της Μακεδονίας απεικονίζονται ως κατεχόμενα από την Ελλάδα. Το πακέτο είναι ενταγμένο σε διάφορες επινοήσεις, όπως η λεγόμενη «Εθνική Αλβανία» ή η υπόθεση της «Τσαμουριάς», της περιοχής που αναφέρεται στους μουσουλμάνους Τσάμηδες, που εκδιώχθηκαν από την Ελλάδα μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο λόγω συνεργασίας με τους Γερμανούς ναζί.

Τα στοιχεία έχουν τεκμηριωθεί σε επίσημα έγγραφα που υποβλήθηκαν στο ελληνικό Κοινοβούλιο και σε ερωτήσεις στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Σχετική ερώτηση υπήρξε το 2015 στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (E-006518/2015), στην οποία επισημαίνεται ότι εγχειρίδια εγκεκριμένα από το αλβανικό υπουργείο Παιδείας περιέχουν αλυτρωτικές τάσεις εναντίον της Ελλάδας. Μία επόμενη ερώτηση του 2026 επίσης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (E-000653/2026) αναφέρει ότι τα βιβλία δείχνουν χάρτες όπου μέρη της Ελλάδας (π.χ. Κέρκυρα, Ηπειρος, Δυτική Μακεδονία) παρουσιάζονται ως «αλβανικά», ενώ κεφάλαια Ιστορίας κάνουν σαφείς αναφορές στην υπόθεση της Τσαμουριάς. Οι απαντήσεις που δόθηκαν ήταν «καθωσπρέπει», το οποίο μεθερμηνευόμενο δηλώνει: «Ράμα, κάνε ό,τι θέλεις… στην Αθήνα κοιμούνται»!

Ερωτήσεις έχουν υποβληθεί και στο ελληνικό Κοινοβούλιο, με την κυβέρνηση, και ειδικότερα την ηγεσία του υπουργείου Εξωτερικών, να απαξιοί να απαντήσει. Ο πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝΙΚΗΣ Δημήτρης Νατσιός έχει υποβάλει σχετική ερώτηση στις αρχές του προηγούμενου χρόνου (18/3/2025), η οποία ουδέποτε απαντήθηκε από κάποιον από την ηγεσία του ΥΠΕΞ. Ο Δ. Νατσιός επανήλθε πρόσφατα με επίκαιρη ερώτηση (22/1/2026), η οποία επίσης δεν έχει ακόμα απαντηθεί.

Τα δεδομένα που απαριθμούνται θεωρούνται σαφής προώθηση αλυτρωτισμού, που παραβιάζει τις αρχές καλής γειτονίας και τα κριτήρια ένταξης στην Ε.Ε. Το 2025 χάρτες στο περιοδικό του αλβανικού υπουργείου Αμυνας «Ushtria» και του υπουργείου Εξωτερικών απεικόνιζαν την Κέρκυρα (Korfuz), τα Ιωάννινα (Janinë), την Πρέβεζα (Preveze), την Αρτα (Artë), τα Γρεβενά (Grevenë), την Καστοριά και τη Φλώρινα ως μέρος «Εθνικής Αλβανίας», προκαλώντας διπλωματικές διαμαρτυρίες από την Ελλάδα και τα οποία ουδέποτε αποσύρθηκαν και οι ελληνικές διαμαρτυρίες ουδέποτε απαντήθηκαν. Η Αθήνα υποστήριξε ότι τέτοια αφηγήματα ενισχύουν εθνικιστικές τάσεις (τι λες;) και υπονομεύουν τα δικαιώματα της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας (ΕΕΜ) στην Αλβανία, η οποία αντιμετωπίζει προβλήματα, όπως κατασχέσεις περιουσιών και περιορισμούς στην χρήση της ελληνικής γλώσσας.

Το ιστορικό υπόβαθρο του ζητήματος ανάγεται στους Βαλκανικούς Πολέμους και στην ίδρυση του αλβανικού κράτους το 1912-1913. Η περιοχή της Ηπείρου, γνωστή στους Ελληνες ως Βόρειος Ηπειρος, ήταν αντικείμενο διεκδικήσεων λόγω της παρουσίας ελληνικού πληθυσμού. Το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας το 1914 παραχώρησε αυτονομία στη Βόρειο Ηπειρο υπό αλβανική κυριαρχία, αναγνωρίζοντας δικαιώματα όπως η ελληνική εκπαίδευση και η αυτοδιοίκηση. Ωστόσο, μετά την ενσωμάτωση στην Αλβανία, αυτά τα δικαιώματα συχνά παραβιάστηκαν, ιδιαίτερα κατά την κομμουνιστική περίοδο του Ενβέρ Χότζα, όπου η ελληνική μειονότητα αντιμετώπισε διώξεις. Σήμερα η ελληνική μειονότητα στην Αλβανία, συγκεντρωμένη σε περιοχές όπως η Δρόπολη και το Αργυρόκαστρο, αριθμεί περίπου 50.000-100.000 άτομα, σύμφωνα με εκτιμήσεις, και ζητά σεβασμό των δικαιωμάτων της, συμπεριλαμβανομένων της εκπαίδευσης και της περιουσίας.

Εθνικισμός στη σκιά της «Μεγάλης Αλβανίας»

Αντίστοιχα με τον ελληνικό όρο της Βορείου Ηπείρου οι Αλβανοί έχουν υιοθετήσει τον όρο «Κάτω Αλβανία». Από αλβανικής πλευράς, Αλβανοί ιστορικοί, όπως ο Joseph Dedvukaj, υποστηρίζουν ότι η Ηπειρος (ιδίως τα Ιωάννινα, η Αρτα) ήταν ιστορικά μέρος «Κάτω Αλβανίας» βάσει ευρωπαϊκών πηγών του 19ου αιώνα, πριν από την εδραίωση του ελληνικού κράτους. Θεωρούν ότι οι αναφορές σε «Τσαμουριά» αφορούν ιστορικά δικαιώματα των Τσάμηδων, οι οποίοι υπέστησαν εκδιώξεις το 1944-1945 και όχι ενεργές εδαφικές διεκδικήσεις. Η Αλβανία επισημαίνει ότι δεν επιδιώκει αλυτρωτισμό, όπως δηλώνεται σε διεθνή fora, και ότι η εκπαίδευση εστιάζει στην εθνική ταυτότητα χωρίς επιθετικές προθέσεις. Ωστόσο, εθνικιστικές ομάδες στην Αλβανία προωθούν ιδέες «Μεγάλης Αλβανίας», που περιλαμβάνουν όχι μόνο ελληνικά εδάφη, αλλά και το Κόσοβο, και τη λεγόμενη «Βόρεια Μακεδονία».

(*) Ο Νίκος Σταυρουλάκης είναι δημοσιογράφος που έχει εργαστεί ως συντάκτης και ρεπόρτερ στην εφημερίδα δημοκρατία, καλύπτοντας μεταξύ άλλων πολιτικά, διπλωματικά και διεθνή θέματα (όπως ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, ελληνοτουρκικών και Βαλκανίων)

αναδημοσίευση από dimokratia.gr

Αντώνης Σαμαράς στη Βουλή: «Δεν υπάρχουν επαγγελματίες ανησυχούντες αλλά ερασιτέχνες εφησυχασμένοι»

Νέες "βολές" Αντ. Σαμαρά κατά Κυρ. Μητσοτάκη: «Δεν υπάρχουν επαγγελματίες ανησυχούντες αλλά ερασιτέχνες εφησυχασμένοι«» .

    Επίθεση εναντίον του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη εξαπέλυσε ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς από το βήμα της Βουλής, όπου συζητούνται αυτήν την ώρα οι 4 συμβάσεις με την αμερικανική εταιρεία Chevron για έρευνα και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων σε οικόπεδα νοτίως της Κρήτης και της Πελοποννήσου.

O πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, αναφέρθηκε από το βήμα της Βουλής στις πρόσφατες αιχμές του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη για «επαγγελματίες ανησυχούντες».

Εφ’ όλης της ύλης «επίθεση» κατά του Κυριάκου Μητσοτάκη εξαπέλυσε από το βήμα της Ολομέλειας ο Αντώνης Σαμαράς, στη συζήτηση επί του νομοσχεδίου του υπουργείου Ενέργειας για την κύρωση των τεσσάρων ενεργειακών συμφωνιών μεταξύ της Ελλάδας και της κοινοπραξίας Chevron και Helleniq Energy, για την παραχώρηση δικαιώματος έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογοναθράκων νότια της Κρήτης και της Πελοποννήσου.

«Αναρωτιέμαι όταν λέει ο πρωθυπουργός για επαγγελματίες ανησυχούντες, ποιους εννοεί;» είπε ο Αντώνης Σαμαράς. Και συνέχισε, λέγοντας: «Αν έχουν δίκιο τα παπαγαλάκια, θα πρέπει ο κ. Μητσοτάκης να ανησυχεί και μένω εδώ».

Αφού επανέλαβε τα περί «δυνητικής εκχώρησης κυριαρχικών δικαιωμάτων» της Ελλάδας, ανέφερε ότι δεν υπάρχουν «επαγγελματίες ανησυχούντες» αλλά «ερασιτέχνες εφησυχασμένοι». 

Αναλυτικά η ομιλία Σαμαρά στη Βουλή

«Σήμερα δεν σκοπεύω να εκφράσω τις ανησυχίες μου:

• Για την ακρίβεια και την αισχροκέρδεια.

• Για τη διαφθορά, που καταγγέλλεται πια και με τη βούλα και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

• Για τις υποκλοπές, που αφορούν και μένα προσωπικά. Και το λέω τώρα που ολοκληρώθηκε η δίκη…

• Για τα πληρωμένα τρόλς, που εμένα δεν μπορούν να με ακουμπήσουν, αλλά που δηλητηριάζουν τη Δημοκρατία μας.

• Για την κρίση στέγης και ενοικίων.

• Για το αγροτικό πρόβλημα και τη Μερκοσούρ.

• Για το δημογραφικό και την αποδυνάμωση της ελληνικής περιφέρειας.

• Για τους παράνομους μετανάστες και τις νέες ροές που θα φέρει ο Πόλεμος.

• Για τη διαρκή υποχώρηση της μικρής και μεσαίας επιχειρηματικότητας.

• Για την κοινωνία της κόπωσης και για τον πολύ τον κόσμο, που χάνει καθημερινά την αγοραστική του δύναμη.

Δεν θα εκφράσω για όλα αυτά σήμερα τις ανησυχίες μου… Κι έτσι δεν θα στενοχωρηθεί ο κ. Πρωθυπουργός, ώστε να αρχίσει πάλι να μιλάει για «επαγγελματίες ανησυχούντες» και «πατριώτες του καναπέ»…

Πάντως αναρωτιέμαι: Όταν μιλάει ο Πρωθυπουργός για «επαγγελματίες ανησυχούντες», τι να εννοεί; Ότι κάποιοι ανησυχούν για οικονομικά οφέλη; Ποιους εννοεί; Τα κυβερνητικά μήντια παραπέμπουν σε εμένα και στον Κώστα Καραμανλή. Δεν θα ήθελα να πιστέψω ότι -ειδικά ο κ. Μητσοτάκης- κατηγορεί τους δυο πρώην πρωθυπουργούς της Ελλάδας και προέδρους της παράταξης, ότι έχουμε ως «επάγγελμα» την έκφραση εθνικών ανησυχιών. Εάν όμως έχουν δίκιο τα «παπαγαλάκια» του, τότε το πράγμα αλλάζει. Γιατί τότε ο κ. Μητσοτάκης θα πρέπει να ανησυχεί. Και μένω εδώ…

Οι διεθνείς εξελίξεις αναδεικνύουν τη σημασία της γεωπολιτικής και της διορατικότητας. Σπεύδω να πω ότι, δυστυχώς, ο πρωθυπουργός και η εξωτερική πολιτική δεν χαρακτηρίζονται από διορατικότητα, αλλά από επικοινωνιακά show-offs. Είναι το Δόγμα του «όπου φυσαει ο άνεμος». Δηλαδή το δόγμα του ρηχού και το βραχυπρόθεσμου.

Να δούμε λοιπόν τι συμβαίνει στον κόσμο, και το τι πιθανώς θα συμβεί. Υπάρχουν δύο βασικές αναγνώσεις, όχι κατ’ ανάγκη αντικρουόμενες, πέρα από τα χαοτικά σενάρια.      

• Στην πρώτη, η Αλάσκα του Τραμπ και Πούτιν έχει ήδη ξαναμοιράσει τον κόσμο. Η Αμερική επιχειρεί να αλλάξει την παγκόσμια γεωπολιτική δομή. Φαίνεται να επιδιώκει τη χάραξη ενός νέου εμπορικού δρόμου, του IΜEC, από την Ινδία μέχρι και την Ευρώπη, δια των Αραβικών κρατών, και δυνητικά και του Ιράν. Και ταυτόχρονα επιδιώκει επαναφορά των ορυκτών καυσίμων, με στόχο τη φθηνή ενέργεια ως απαραίτητη προϋπόθεση για το Δυτικό κόσμο. Για να επανακτήσει τη χαμένη ανταγωνιστικότητά του, ειδικά έναντι της Κίνας. Διότι, ο IMEC είναι η εναλλακτική οδός από αυτό που οικοδομεί η Κίνα, τον one belt-one road. Και μέσα σε όλα αυτά, διαφαίνεται κι ένας πολυσήμαντος πιθανός συμβιβασμός Αμερικής-Ρωσίας.

• Στη δεύτερη ανάγνωση, οι ΗΠΑ έχουν στόχο τη δημιουργία ρωγμών στον εσωτερικό χώρο της «Ευρασίας», ώστε να σταματήσει η συσπείρωση όλων αυτών των κρατών εναντίον της Δύσης. Έτσι προέκυψε και το «Συμβούλιο Ειρήνης» του Τραμπ, στο οποίο συμμετέχουν και χώρες των BRICS.

Τώρα, ειδικά για τη Μέση Ανατολή, προσέξτε το εξής: πρίν 35 χρόνια όλα τα αραβικά κράτη ήταν αντίθετα με το Ισραήλ, που μόνο σύμμαχό του είχε τότε την Τουρκία. Σήμερα συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο: Ολοι οι Άραβες είναι με το Ισραήλ, που έχει πια απέναντί του μόνο το Ιράν και την Τουρκία. Μια Τουρκία που ενώ επί δεκαετίες εμφανιζόταν ως προπύργιο της Δύσης έναντι της Ρωσίας και του Ιράν, αισθανεται τώρα να χάνει το ρόλο της στην περιοχή: και βλέπει να απειλείται και από τους Κούρδους και απο το Ισραήλ. Ο φόβος της γίνεται πια υπαρξιακός…

Από όλα αυτά που σας ανέφερα, λείπει βεβαίως ένας παίκτης: η Ευρώπη! Αμήχανη σήμερα, παρακολουθεί τις εξελίξεις και οι ηγέτες της αλλάζουν κάθε δυό λεπτά άποψη για τα πάντα. Δεν ξέρουν τι να κάνουν με την Αμερική, με τη Ρωσία, αλλά και με την Ουκρανία πλέον και με την Κίνα, το Ισραήλ, το Ιράν, την Παλαιστίνη, ακόμα και με την ίδια τους την επικράτεια, δηλαδή την Κύπρο μας!

Κι έρχομαι στην Κύπρο. Η γεωπολιτική συγκυρία είναι ιδανική ευκαιρία που δεν πρέπει να πάει χαμένη. Η Κύπρος είναι ευρωπαϊκό έδαφος, το σύνορο της Ευρώπης. Γι αυτό και η μόνιμη συστάθμευση στο νησί ελληνικών και ευρωπαϊκών δυνάμεων είναι επιβεβλημένη! Διότι γίνεται αντιληπτό από όλους ότι η παλαιά αμυντική αρχιτεκτονική στην περιοχή μας δεν δουλεύει, κι επομένως η συστάθμευση δεν θα αποτελέσει πρόβλημα, αλλά λύση αποδεκτή και από την Αμερική. Για εμάς, όμως, θα είναι μια πολύ σημαντική εξέλιξη, γιατί θα αποδυνάμωνε στην πράξη τη «γαλάζια πατρίδα» του Ερντογάν.

Η αποστολή φρεγατών και αεροσκαφών στην Κύπρο, οι Patriot στην Κάρπαθο, αλλά και η συμφωνία με τη Βουλγαρία, είναι αυτονόητες και θετικές κινήσεις. Σωστά η κυβέρνηση αντέδρασε γρήγορα. Προσέξτε όμως: δεν αντέδρασε στην Κάσο, που -για να μην ξεχνιόμαστε- κείται εγγύτερα από την Κύπρο. Ενώ η τουρκική Νavtex που χωρίζει το Αιγαίο στη μέση, εξακολουθεί να ισχύει. Οι κινήσεις επομένως που κάνουμε, δεν πρέπει να εξελιχθούν σε χειρονομίες εντυπωσιασμού. Γιατί πρέπει να έχουμε πολιτική έναντι της Τουρκίας κι όταν θα έχει λήξει ο συναγερμός με το Ιράν. Ενώ για την ώρα απέναντι στην Τουρκία, εκπέμπουμε θολά και κατευναστικά μόνο μηνύματα.

Εδώ και χρόνια μιλάω για το δόγμα της Αποτροπής. Αποτροπή χρειαζόμαστε έναντι της Τουρκιας που μας απειλεί συνεχώς. Κι οχι έναντι του μακρινού Ιράν που μας απείλησε για 15μέρες…

Κι αυτό στην Πολιτική δεν ονομάζεται «ανησυχία». Διορατικότητα ονομάζεται. Να βλέπεις τις ευκαιρίες που υπάρχουν. Και τους κινδύνους. Να φτιάχνεις συμμαχίες κατά κοινού εχθρού, όχι τη στιγμή της κρίσης, αλλά πολύ νωρίτερα. Κι όταν κανείς δεν τις φαντάζεται. Να καταγγέλλεις τις υποκλίσεις, την υποχωρητικότητα και τον κατευνασμό, το γκριζάρισμα στο Αιγαίο, το διεθνές ξέπλυμα της Τουρκίας με το σύμφωνο Φιλίας. Μιας Τουρκίας η οποία δεν είναι τόσο ισχυρή όσο κάποιοι νομίζουν. Και σας ρωτάω: η Τουρκία που στέλνει νέο στρατό τώρα στην κατεχόμενη Κύπρο, εξακολουθεί να είναι… φίλη μας;

Διορατικότητα λέγεται όταν το 2004 εγώ τάχθηκα, δίπλα στον τότε Πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή, κατά του σχεδίου Αναν στην Κύπρο, σε αντίθεση με άλλους γνωστούς, «δήθεν ρεαλιστές». «Χαμένη ευκαιρία» μας έλεγαν. Και μας κατηγορούσαν ως «αδρανείς» και «υπερπατριώτες». Φανταστείτε λοιπόν να ίσχυε σήμερα το σχέδιο Αναν στην Κύπρο. Το οποίο προέβλεπε εκ περιτροπής Πρόεδρο Δημοκρατίας. Και σήμερα, φανταστείτε να ήταν Τουρκοκύπριος ο Πρόεδρος. Θα μπορούσε η Ελλάδα να στείλει έστω και μισή φρεγάτα εκεί; Καταλαβαίνετε το λάθος του Κατευνασμού;

Κι αφού μιλάμε για διορατικότητα, σας αποκαλύπτω σήμερα, ότι το 2013 και το 2014, όταν προχωρούσαμε στα «τρίγωνο» Ελλάδα- Κύπρος-Ισραήλ και Ελλάδα-Κύπρος-Αίγυπτος, πολλές φωνές και μέσα στην παράταξη και στην Αντιπολίτευση και στο υπουργείο Εξωτερικών ακόμα, επέμεναν να μη προχωρήσουμε. Ασφαλώς δεν τους άκουσα…

Διορατικότητα λέγεται ακόμα όταν από το 2012, ως πρωθυπουργός, δημοπρατούσα τα οικόπεδα και μίλαγα για εξορύξεις και ενεργειακή αυτάρκεια. Σε αντίθεση με τον πρωθυπουργό, που στον ΟΗΕ το 2021, δήλωνε ότι είναι «χαμένη υπόθεση ο ορυκτός πλούτος» και ήταν φανατικά υπέρ της πράσινης ενέργειας. Και σήμερα εσείς, η μεταλλαγμένη Νέα Δημοκρατία, μού κάνετε εμένα και μάθημα για τις εξορύξεις; Ημαρτον!

Προφανώς και είμαι υπέρ του να γίνουν και άμεσα εξορύξεις. Και να αυτό που σας είπα νωρίτερα, για τα θολά, κατευναστικά, μηνύματα. Η παράγραφος 3 του άρθρου 30 είναι απαράδεκτη. Προφανώς η σύμβαση της Σέβρον δεν αλλάζει το διεθνές δίκαιο της θάλασσας. Ομως εδώ κάτι ψηφίζουμε και κάτι νομοθετούμε με την υπογραφή της Ελληνικής Δημοκρατίας. Όπως βεβαίως είχαμε νομοθετήσει όλοι μαζί και το 2019 με την Τοτάλ, πάλι για τα οικόπεδα της Κρήτης. Τότε όμως δεν υπήρχε τέτοια παράγραφος! Τι άλλαξε και φέρατε για πρωτη φορα αυτή τη διατύπωση; Το μόνο καινούργιο έκτοτε είναι το Τουρκολιβυκό μνημόνιο, το παράνομο.

Λέτε λοιπόν ότι θωρακίζετε το Δημόσιο από τις τυχόν απαιτήσεις της ιδιωτικής εταιρείας. Σε ποια περίπτωση; Στην περίπτωση μας λέτε, συμφωνίας της Ελλάδας και «ενός ή περισσοτέρων γειτονικών κρατών» για οριοθέτηση ΑΟΖ. Ποιά είναι τα «περισσότερα γειτονικά κράτη» περα από τη Λιβύη; Γιατι με την Αίγυπτο δεν υπάρχει εκεί εκκρεμότητα. Με αυτόν τον όρο, ανοίγει η «Κερκόπορτα» για το Τουρκολυβικό. Τόσο απλά, τόσο καθαρά, αυτό υπονοεί η διάταξη… Δεν καταλαβαίνετε ότι εμείς οι ίδιοι φαίνεται να δεχόμαστε ότι θα μειωθεί η περιοχή που μισθώνουμε;

Η Ελληνική Δημοκρατία, λοιπόν, με δική της πρωτοβουλία αναγγέλλει, στην ουσία, τη δυνητική απομείωση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων. Και σεις μας αναλύετε τη νομική κατανομή της ευθύνης για την περίπτωση αυτή! Και με καινοφανείς όρους όπως τα «πλευρικά όρια»… Αυτά όλα είναι αδιανόητα! Αδιανόητα…

Κι όλα αυτά πότε; Οταν μας λέγατε ότι η σύμβαση αυτή δήθεν κουρέλιαζε κι τάχα ακύρωνε το Τουρκολιβυκό μνημόνιο. Τέτοιο ψέμα! Και μετά μου λέτε να μην ανησυχώ… Η ανησυχία μου δεν είναι επιλογή. Είναι πράξη συνείδησης. Και να ξέρετε. Δεν υπάρχουν «επαγγελματίες ανησυχούντες», κύριοι συνάδελφοι. Ερασιτέχνες εφησυχασμένοι υπάρχουν».

 

 

 

 

 

 

Στο φως η παρέμβαση των ΗΠΑ για τον διαμοιρασμό του Αιγαίου

Οι μυστικές διαπραγματεύσεις Ελλάδας – Τουρκίας στην έδρα του ΝΑΤΟ, στις Βρυξέλλες, και στη Γενεύη.

    Το αμερικανικό σχέδιο φέρεται ότι έχει αναπτύξει σε συνομιλητές του στην Ουάσινγκτον ο σύμβουλος του Ντόναλντ Τραμπ για ειδικές αποστολές Ρίτσαρντ Γκρενέλ, χωρίς, ωστόσο, να έχει υπεισέλθει σε λεπτομέρειες ως προς την υλοποίησή του.

Μανώλης Κοττάκης

Δώρο στην Αγκυρα η συνεκμετάλλευση για την υποκατάσταση του Ιράν στην περιοχή. Οι μυστικές διαπραγματεύσεις Ελλάδας – Τουρκίας στην έδρα του ΝΑΤΟ, στις Βρυξέλλες, και στη Γενεύη

Στις 17 Ιουνίου του 2025 γράφαμε από αυτήν εδώ τη θέση: «Εν εξελίξει είναι, όπως αποκαλύπτεται από δημοσιεύματα, αμερικανική πρωτοβουλία που αποσκοπεί εις το να έλθουν (ή να συρθούν) στο τραπέζι του διαλόγου η Ελλάς και η Τουρκία. Το αμερικανικό σχέδιο φέρεται ότι έχει αναπτύξει σε συνομιλητές του στην Ουάσινγκτον ο σύμβουλος του Ντόναλντ Τραμπ για ειδικές αποστολές Ρίτσαρντ Γκρενέλ, χωρίς, ωστόσο, να έχει υπεισέλθει σε λεπτομέρειες ως προς την υλοποίησή του.

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Γκρενέλ φέρεται ότι έχει ήδη συζητήσει το θέμα τόσο με τον Αμερικανό πρέσβη στην Αγκυρα (που είναι αρκετά δραστήριος και στη Συρία) Τομ Μπάρακ όσο και με την αναμενόμενη στην Αθήνα πρέσβη Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, καθώς και με τον Τούρκο υπουργό Εξωτερικών Χακάν Φιντάν.

Οι δύο πρέσβεις αναφέρεται ότι έχουν, επί της αρχής, αντιμετωπίσει θετικά την πρωτοβουλία, θεωρώντας ότι η τρέχουσα συγκυρία της σχετικής αποκλιμακώσεως στις διμερείς σχέσεις Ελλάδος – Τουρκίας επιτρέπει τη διερεύνηση του ενδεχόμενου ενός πιο δομημένου διαλόγου μεταξύ Αθηνών και Αγκυρας. Αν και το ακριβές περιεχόμενο των ενδεχόμενων συνομιλιών δεν έχει ακόμη προσδιοριστεί, οι πρώτες σκέψεις φαίνεται πως περιλαμβάνουν την έναρξη μιας διαδικασίας που θα μπορούσε να οδηγήσει στη λύση της διεθνούς διαιτησίας για την οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών.

Αυτό σημαίνει απομάκρυνση από τη διαδικασία του διεθνούς δικαστηρίου της Χάγης με όλα τα ενδεχόμενα “λύσεως” ανοικτά, χωρίς καν τη θεωρητική δέσμευση της ευθυγραμμίσεως με τα θέσμια του Διεθνούς Δικαίου της Θαλάσσης, τα οποία η ελληνική πλευρά θεωρεί ότι πρέπει να διέπουν οποιαδήποτε διευθέτηση της οριοθετήσεως των θαλάσσιων ζωνών στο Αιγαίο.

Η προώθησις της λύσεως της διεθνούς διαιτησίας, στην παρούσα χρονική συγκυρία και ιδιαιτέρως μετά τις επιθέσεις του Ισραήλ κατά του Ιράν αποτελεί μέρος των “ιδεών” που αναπτύσσονται στην αμερικανική πρωτεύουσα για μία συνολική διευθέτηση στη Μέση Ανατολή, με την Τουρκία να αναλαμβάνει τον κεντρικό ρόλο, υποκαθιστώντας και το Ιράν, καθώς, άλλωστε, ήδη έχει επεκτείνει την επιρροή της στην τελευταία σύμμαχο της Τεχεράνης, Συρία».

Τα γεγονότα

Από τότε που διατυπώσαμε αυτές τις σκέψεις μέχρι σήμερα μεσολάβησαν τα εξής γεγονότα:

Πρώτον, η δήλωση του πρέσβη Μπάρακ στην Τουρκία για τη συνεργασία Ελλάδος και Τουρκίας στον ενεργειακό τομέα και για τη μετατροπή του Αιγαίου σε κόμβο μεταφοράς φυσικού αερίου από την Κασπία Θάλασσα προς τη Μεσόγειο.

Δεύτερον, η αποκάλυψη της εφημερίδας μας πριν από τη συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν για μυστικές διαπραγματεύσεις Ελλάδας – Τουρκίας στο ΝΑΤΟ με αντικείμενο το Αιγαίο, τα Στενά και τον εναέριο χώρο. Αποκάλυψη που προστέθηκε σε παλαιότερα ρεπορτάζ μας, του Οκτωβρίου του 2025, για τις μυστικές συναντήσεις της Γενεύης, όπου συμφωνήθηκε ο αόρατος μηχανισμός επικοινωνίας μεταξύ των δύο χωρών προκειμένου να επιλύονται θέματα μέχρι να παραπεμφθούν και να επιλυθούν οι διαφορές από διεθνές δικαιοδοτικό όργανο. Πρόκειται γι’ αυτό που ονομάσαμε «νομοθέτηση της συγκυριαρχίας» και επ’ αόριστον πάγωμα της άσκησης κυριαρχικών δικαιωμάτων μας στο Αιγαίο. Ανευ αδείας της Αγκυρας, ουδέν. Σημειωτέον, κορυφαίος κυβερνητικός αξιωματούχος. που επικοινώνησε μαζί μας πριν από τη συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν, δεν διέψευσε τις μυστικές συνομιλίες στο ΝΑΤΟ!

Τρίτον, η μυστική επίσκεψη που πραγματοποίησε ο κ. Γκρενέλ στην Αθήνα πριν από την επίσκεψη του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στην Αγκυρα και η συνάντησή του με κυβερνητικούς αξιωματούχους υπό καθεστώς απόλυτης μυστικότητας, πιθανώς ακόμα και με τον ίδιο τον πρωθυπουργό. Την αποκαλύπτει στο χθεσινό της φύλλο η εφημερίδα το «Βήμα», άνευ ιδιαιτέρων διευκρινίσεων για το περιεχόμενό της. Περιττό να επισημανθεί πως όσα λένε οι δύο κυβερνήσεις, ότι δεν υπάρχει αμερικανική μεσολάβηση στο παρασκήνιο, είναι όλα ψέματα. Προφανώς και υπάρχει. Μόνο αυτή υπάρχει.

Τέταρτον, οι δηλώσεις που πραγματοποίησαν έπειτα από τη συνάντησή τους ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης και ο πρόεδρος Ερντογάν. Ο κ. Μητσοτάκης μίλησε για παραπομπή των διαφορών σε ένα διεθνές δικαιοδοτικό όργανο, χωρίς να κατονομάζει τη Χάγη, ενώ ο πρόεδρος Ερντογάν μίλησε για πρόοδο στα θέματα του Αιγαίου και της Μεσογείου και στα αλληλένδετα θέματα το έτος 2027. Γι’ αυτό, άλλωστε, η εφημερίδα μας, ερμηνεύοντας πιστά τις δηλώσεις των δύο ηγετών, μίλησε για διεθνή διαιτησία για το Αιγαίο και τα αλληλένδετα θέματα από την πρώτη στιγμή, μολονότι αυτό αμφισβητήθηκε. Τώρα δεν αμφισβητείται.

Πέμπτον, στην κοινή διακήρυξη των δύο χωρών για το ανώτατο συμβούλιο συνεργασίας υπάρχει σαφής αναφορά στην συνεργασία των δύο χωρών σε θέματα ενεργειακής πολιτικής και ιδιαιτέρως ηλεκτρικών διασυνδέσεων. Πίσω από τη λέξη «συνεργασία» μπορεί να κρύβεται η λέξη «συνεκμετάλλευση». Εκτον, όχι τυχαία ο πρωθυπουργός έκλεισε τη δήλωσή του στην Αγκυρα με παραπομπή στις παρακαταθήκες του Ελευθερίου Βενιζέλου και του Κεμάλ Ατατούρκ. Φαίνεται ότι ο κ. Μητσοτάκης, ως απόγονος του Ελευθερίου Βενιζέλου, ονειρεύεται τον εαυτό του ως Λευτεράκη. Ετσι θα ήθελε να τον γράψει η… Ιστορία. Και ως «χρύσωμα του χαπιού» για τη γεωπολιτική αναβάθμιση της Τουρκίας στη θέση του Ιράν η Ελλάς θα έχει, όπως επίσης αποκαλύψαμε εγκαίρως, θέση με στρατεύματα στη Γάζα resort.

Κατόπιν όλων αυτών, όλα αρχίζουν να βγάζουν νόημα. Μητσοτάκης και Ερντογάν επικαλούμενοι τη Διακήρυξη των Αθηνών, συμφώνησαν στην Αγκυρα να παγώσει η Ελλάδα επ’ αόριστον την άσκηση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων στο Αιγαίο και στη Μεσόγειο, με εξαίρεση τις εξορύξεις τις οποίες ενδιαφέρονται οι Ηνωμένες Πολιτείες, μέχρις ότου ανακοινωθεί δημόσια η παραπομπή των θεμάτων στην επίλυση της διεθνούς διαιτησίας, που προωθεί ο κ. Γκρενέλ.

Δημοψήφισμα

Ολο αυτό το διάστημα μέχρι τις αρχές του 2027 τα δύο κράτη θα συνεχίσουν να διαπραγματεύονται μυστικά μακριά από το φως της δημοσιότητας το περίγραμμα της λύσης το οποίο θα θελήσουν να περιβάλλουν υπό τον τύπο αντικειμενικής δικαστικής απόφασης με το σχήμα της διαιτησίας. Διόλου απίθανο, τέλος, όπως έχουμε γράψει, ότι το ζήτημα της τυχόν συμφωνίας μεταξύ των δύο κρατών, για την οποία πιέζουν οι φίλοι μας, οι Αμερικανοί, να τεθεί υπό τύπον δημοψηφίσματος στις προσεχείς εκλογές, με διακύβευμα την ευημερία από τους υδρογονάνθρακες, όπως δήλωσε και ο πρέσβης Μπάρακ.

Η δομημένη αυτή διαδικασία κρύβει τεράστιους κινδύνους για το τι θα μοιραστεί και πώς, καθώς το Διεθνές Δίκαιο που θα εφαρμοστεί μπορεί να μην είναι αμιγώς το Δίκαιο της Θάλασσας, αλλά η σύμβαση που υπέγραψε η Τουρκία για τις περιοχές εκτός δικαιοδοσίας που καλύπτεται από το Δίκαιο της Θάλασσας. Και αυτό για το τι και πώς θα μοιραστεί δεν είναι η προσωπική μας άποψη.

Κορυφαίοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι έχουν εκφράσει εγγράφως τη διαφωνία τους προς τις αρμόδιες ηγεσίες για την εξέλιξη αυτή. Μία τελευταία σκέψη προς Μαξίμου: Μη νομίζετε ότι μπορείτε να κοροϊδεύετε τους πολίτες επ’ άπειρον πως τάχα δεν συζητήσατε για το μισό Αιγαίο στην Αγκυρα. Το συζητήσατε. Η θέση μας ότι η Διακήρυξη των Αθηνών αποτελεί Σύμφωνο Εγκατάλειψης Εθνικών Θέσεων, όπως αυτή καταγράφηκε σε σημείωμά μας στις 13 Δεκεμβρίου του 2023, αρχίζει σιγά σιγά να δικαιώνεται. Στην πράξη. Από τα γεγονότα.

Αναδημοσίευση από dimokratia.gr 

Σταύρος Λυγερός / «Οι αθέατες όψεις του πολέμου στην Ουκρανία» - Ομιλίες Καραμανλή, Σαμαρά, Παπαδόπουλου (vid)

Οι Εκδόσεις Πατάκη διοργάνωσαν την Τρίτη 17 Ιουνίου, την παρουσίαση του βιβλίου του Σταύρου Λυγερού «Οι αθέατες όψεις του πολέμου στην Ουκρανία» στο Αμφιθέατρο του Πολεμικού Μουσείου Αθηνών.

Το βιβλίο προλόγισαν οι πρώην πρωθυπουργοί Κώστας Καραμανλής, Αντώνης Σαμαράς και ο πρώην υπουργός και ο συγγραφέας, Αλέκος Παπαδόπουλος.

Παρακολουθήστε LIVE την εκδήλωση

Λίγα λόγια για το βιβλίο: «Οι αθέατες όψεις του πολέμου στην Ουκρανία»

Η γεωπολιτική – Οι μάχες – Η προπαγάνδα – Η γεωοικονομία – Η διπλωματία Τραμπ – Ο ρόλος της Ευρώπης – Κίνα και BRICS+: Προϊόν συνεχούς ερευνητικής εργασίας του συγγραφέα (κυρίως σε δυτικές πηγές) για περισσότερο από δύο χρόνια, το νέο βιβλίο του Σταύρου Λυγερού στις πέντε ενότητές του επιχειρεί να συνθέσει μια σφαιρική και, κατά το δυνατόν, ολοκληρωμένη εικόνα για όλες τις πτυχές αυτού του πολέμου.

Αν και η συγγραφή ολοκληρώθηκε ενώ ο πόλεμος δεν έχει ολοκληρωθεί, το πλαίσιο εντός του οποίου θα κινηθεί η όποια κατάληξη αναλύεται διεξοδικά. Όπως συνομολογούν πια και οι πλέον σκληροί επικριτές του Κρεμλίνου, η ζυγαριά έχει γείρει υπέρ της Ρωσίας στο στρατιωτικό επίπεδο. Και όπως διδάσκει η Ιστορία, ο νικητής στο στρατιωτικό επίπεδο είναι αυτός που υπαγορεύει τους όρους.

Η ειρηνευτική πρωτοβουλία του προέδρου Τραμπ έπεσε στο κενό, επειδή δεν έλαβε υπόψη ότι για τη Μόσχα το κύριο ζήτημα δεν είναι τόσο η εδαφική πτυχή όσο το να μετατραπεί η Ουκρανία σε κράτος-μαξιλάρι, όχι υποχρεωτικά υποταγμένο στη Ρωσία, σίγουρα πάντως χωρίς πολιτικο-στρατιωτικούς δεσμούς με τη Δύση.

Σχέδιο φτωχοποίησης της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης – Η αδράνεια της πολιτείας

    Η Ελλάδα έχει εχθρούς και αυτοί μας πολεμάνε, όχι φανερά, αυτό πρέπει να το αντιληφθούν όχι μόνο οι αρμόδιες υπηρεσίες αλλά και η ΑΑΔΕ, η Αποκεντρωμένες διοικήσεις, οι φορείς του περιβάλλοντος και φυσικά το υπουργείο περιβάλλοντος και ενέργειας...

 

Πέτρος Ούτσης *

Τον Νοέμβριο του 2015, ο αείμνηστος Γιώργος Παυλίδης [περιφερειάρχης ΑΜΘ 2014-2016] στο περιφερειακό συμβούλιο της Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης, έκανε δύο προφητικές παρεμβάσεις σχετικά με τον τουρισμό.  

«Μέσα στο 2015 είχαμε μια εκρηκτική παρουσία επισκεπτών κάτι που νομίζω ότι γινόταν διαπιστώσιμο δια γυμνού οφθαλμού από τον καθένα, είτε ήταν στη Θάσο, είτε στο Φανάρι, είτε στην Αλεξανδρούπολη, είτε στο Μυρωδάτο, είτε στους Αμμόλοφους και στην Κεραμωτή. Εκείνο που πρέπει να κάνουμε είναι να αξιοποιήσουμε επιτέλους τη θέση μας, αφού ο θεός μας έδωσε πολλά δώρα και όλα αυτά πρέπει να τα συνδέσουμε με τον τουρισμό, ώστε να αποτελέσουν πυλώνες του. Μέχρι το 2010 είχαμε κλειστά σύνορα, ενώ τώρα έχουμε 8 ανοιχτές διόδους. Οι εισερχόμενοι, που θα έχουμε από τον βορρά, αλλά και από την ανατολή, θα είναι ένας τεράστιος όγκος. Το ερώτημα είναι πώς θα τους υποδεχτούμε, με ποιες ιδιωτικές υποδομές. Δεν υπήρξε καμία προετοιμασία». 

Όμως σε εκείνη την συνεδρίαση σημείωσε και ποια θα είναι τα προβλήματα για την ανάπτυξη της περιοχής, ένα θέμα στο οποίο τόσο στην Αθήνα όσο και στην περιοχή, αγνοούν σε προκλητικό βαθμό:  «Νομίζω ότι μόλις η χώρα ανακτήσει την εμπιστοσύνη στις διεθνείς αγορές, θα έχουμε αρκετούς ξένους επενδυτές. Πέρα από αυτό όμως έχουμε και αρκετά νομικά εμπόδια, στα οποία πρέπει να ενσκήψει η κυβέρνηση. Πρέπει να πάψουμε να αποκλείουμε σχεδόν όλη την παράκτια ζώνη, θεωρώντας ότι αποτελεί απαγορευμένο τμήμα του εθνικού πάρκου, χωρίς σε πολλά σημεία να υπάρχει λόγος. Αλλά κι αν υπήρχε λόγος, αρκεί να σκεφτούμε ότι όταν έχουμε μια υπερσυσσώρευση επισκεπτών και δεν υπάρχουν οι αντίστοιχες υποδομές, κάτι που γινόταν φέτος και στο Φανάρι, από εκεί και μετά έχουμε πολλές πιέσεις και στρεβλώσεις σε βάρος του περιβάλλοντος, σε βάρος της υγείας, της ποιότητας, της εικόνας μας και πολλών άλλων. Αυτήν την ώρα, αν αφήσουμε την κατάσταση έτσι, οι πιέσεις είναι τόσο μεγάλες που το περιβάλλον θίγεται. Αντί λοιπόν να θίγεται το περιβάλλον σε όλα τα σημεία, ας βρεθούν 2,3 ή 5 χιλιόμετρα από τα 300 χιλιόμετρα ακτογραμμής όπου θα δημιουργηθούν θύλακες εγκατάστασης ξενοδοχειακών μονάδων για να εκτονωθεί όλη αυτή η κατάσταση. Είναι προς όφελος του περιβάλλοντος και αυτό πρέπει να γίνει, ότι δεν πρέπει να στεκόμαστε εξτρεμιστικά και φανατικά».

Τα χρόνια πέρασαν, οι τουρίστες από Βορρά και Ανατολή όπως είχε προβλέψει ο Γιώργος Παυλίδης γέμισαν τα παραλιακά μέτωπα της Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης, αλλά η Ελληνική πολιτεία εξακολουθεί να μην λύνει αυτά τα θέματα. Σήμερα που μιλάμε η κατάσταση είναι ανεξέλεγκτη από τα μικρά ενοικιαζόμενα διαμερίσματα και τα airbnb που ανεξέλεγκτα επίσης δημιουργούνται.  Πολλές από αυτές τις  «τουριστικές μονάδες», ενοικιαζονται χωρίς κανένα παραστατικό και έτσι η πολιτεία να εισπράττει ούτε ένα ευρώ. Αντίθετα, κύριες ξενοδοχειακές τουριστικές μονάδες που δεν θα μπορούσαν να λειτουργήσουν με αυτό τον τρόπο, αντιμετωπίζουν διαρκώς προβλήματα και για να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι, προβλήματα από την κεντρική διοίκηση και πολλές φορές από την τοπική αυτοδιοίκηση.

Μια σειρά από τέτοια θέματα που βλέπουμε το τελευταιο διαστημα [δεν αφορά μόνο τον τουρισμό, βλέπε επενδύσεις στην ενέργεια και αλλού] ορισμένοι εξωτερικοί «άσπονδοι φίλοι» επιδιώκουν με πολλούς τρόπους [η Ανατολική Μακεδονία και η Θράκη σταθερά παραμένει μία από τις φτωχότερες περιοχές της Ευρώπης]αλλά και να  «ψαλιδίζουν» τις όποιες προοπτικές της, εξαλείφοντας κάθε πιθανή μελλοντική ευκαιρία. Την ίδια στιγμή [οι εξωτερικοί «φίλοι»] ενισχύουν «φιλικούς κύκλους» τους σε τομείς της τοπικής οικονομίας. Επιτυγχάνουν έτσι και την αποτροπή ύπαρξης αναπτυξιακών ευκαιριών και την ενίσχυση των  «δικών τους» ώστε σε σύντομο χρονικό διάστημα, να κυριαρχίσουν οικονομικά, σε μία περιοχή που θα παραμένει από τις φτωχότερες στην Ευρώπη, αποκτώντας έτσι τον πλήρη οικονομικό και πολιτικό έλεγχο της.

Αστική ανάπτυξη και ακίνητα

Στις πόλεις της Θράκης και κυρίως σε Ξάνθη και Κομοτηνή, υπάρχει οικοδομική ανάπτυξη. Είναι όμως περίεργο αυτό που εμφανίζεται όλο και συχνότερα, Έλληνες μουσουλμάνοι με περιουσίες που δημιουργήθηκαν στο εξωτερικό, να δίνουν προσφορές αγοράς ή αντιπαροχής ακινήτων διπλάσιες και τριπλάσιες της πραγματικής αξίας προκειμένου να αποκτήσουν κεντρικά οικόπεδα, των οποίων η ανοικοδόμηση με βάση τις τρέχουσες τιμές αγοράς δεν θα αποφέρει κέρδος αλλά ζημίες. Αυτό που συζητιέται έντονα στις πόλεις αυτές είναι η έλλειψη επιχειρηματικής λογικής σε αυτές τις αγορές ακινήτων. Ερωτηματικά δημιουργούνται για την άνεση να σπαταλόνται, με αυτό το τρόπο και όχι να επενδύονται τεράστια ποσά, των οποίων επίσης η απόκτηση σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα, η προέλευση αλλά και η αδιαφορία στο εάν η επένδυση τους στη Θράκη θα είναι ζημιογόνα, να αποτελεί σημείο συζήτησης. Να επισημάνουμε ότι πολλοί από τους μουσουλμάνους Έλληνες που διατηρούν επιχειρήσεις που μεταφέρουν στο εξωτερικό εργάτες σε ναυπηγεία και άλλες κατασκευαστικές εργασίες, παίρνουν βεβαιώσεις ασφάλισης τους από υποκαταστήματα του ΕΦΚΑ της Αττικής και όχι της Ξάνθης ή Κομοτηνής όπως θα ήταν και το φυσιολογικό. Αυτό επίσης δημιουργεί ερωτηματικά για το λόγο που συμβαίνει και εάν στα υποκαταστήματα της Αττικής, στα οποία τα πράγματα είναι πιο απρόσωπα, κάποια απαιτούμενα παρακάμπτονται ώστε να διευκολυνθούν καταστάσεις.

Η αδιαφορία στην απόδοση των επενδύσεων αυτών και μάλιστα όταν αυτές γίνονται όχι σε προβεβλημένη περιοχή αλλά σε περιοχές της Θράκης προκαλούν πολλά ερωτηματικά. Πολλοί σκέπτονται ότι όσο καλά και να πηγαίνουν οι δουλειές σε Γερμανία, τόσα πολλά εκατομμύρια δεν αποταμιεύονται και οι διαδρομές του χρήματος από την Ευρώπη στην Ελλάδα μπορεί να είναι και τρόπος ξεπλύματος χρημάτων της τουρκικής μαφίας ή παρακλάδια της που έχουν σχέση με μυστικές υπηρεσίες της Τουρκίας, που επιχειρούν έμμεσα να αποκτήσουν το έλεγχο κεντρικών ακινήτων στον αστικό ιστό Ξάνθης και Κομοτηνής.

Η ΑΑΔΕ και ο ΕΦΚΑ τόσο κεντρικά όσο και τοπικά, δεν φαίνεται να ενδιαφέρονται για το φαινόμενο, οπότε ο έλεγχος μάλλον επιφανειακός και ανύπαρκτος. Σε αυτή την περίπτωση η ανησυχία δεν είναι τόσο για την αποφυγή των φόρων ή την είσπραξη πλασματικών ασφαλιστικών εισφορών όσο για την προέλευση των εισερχόμενων χρημάτων και κυρίως για το σκοπό που επιδιώκεται να επιτευχθεί και εάν αυτός συνδέεται με έμμεσα ή άμεσα με την τουρκική μαφία ή και το τουρκικό κράτος το ίδιο που έχει αποδείξει ότι ξέρει να κρύβει με επιτυχία λύκους κάτω από δέρματα προβάτων. 

Οικολογία RAMSAR , NATURA και οριζόντια εμπόδια στην ανάπτυξη

Είναι γεγονός ότι όλη σχεδόν η παραλιακή έκταση της Ανατολικής Μακεδονίας Θράκης είναι αναξιοποίητη από σοβαρές επενδύσεις στο τομέα του τουρισμού, εξαίρεση αλλά όχι σε σημαντικό επίπεδο το δυτικό τμήμα της Καβάλας και η Θάσος. Είναι χαρακτηριστικό ότι σε μία παραλιακή ζώνη 400 χλμ, τα ξενοδοχεία 5 αστέρων είναι μετρημένα στα δάχτυλα του ενός χεριού. Η παράκτια ζώνη της ΑΜΘ επίσης εμφανίζει ζητήματα αγροτικής και κτηνοτροφικής ανάπτυξης. Αξιοσημείωτο είναι ότι τοπικοί λιμένες όπως Φανάρι, Πόρτο Λάγος και Κεραμωτή, που θα έπρεπε να έχουν δώσει αναπτυξιακό ρυθμό στην περιοχή όχι μόνο δεν μπορούν να το κάνουν αυτό αλλά εμφανίζουν σημαντικά προβλήματα επιβίωσης τους λόγω των περιβαλλοντικών περιορισμών.

Η Κεραμωτή για παράδειγμα ασφυκτιά, πλήρως αποκλεισμένη για λόγους περιβαλλοντικούς, από όλες τις πλευρές της. Δεν έχει δυνατότητα καμίας ανάπτυξης και ένα μικρομεσαίας δυναμικότητας ξενοδοχείο που πρόσφατα προσπάθησε να λάβει άδεια σε περιοχή που γειτνιάζει άμεσα με τον οικισμό Κεραμωτής και  που επιτρεπόταν με βάση χωροταξικά κριτήρια να γίνει τέτοια μονάδα, έλαβε αρνητική γνωμοδότηση από την αποκεντρωμένη διοίκηση Μακεδονίας Θράκης!  Διαβάζοντας την απόφαση αυτή όπως δημοσιοποιήθηκε, διαπιστώνεται ότι βασίζεται σε υπερβολή και ιδεοληψία παρά σε σοβαρούς λόγους. Από ποιους υποκινήθηκε ή κατεύθυναν την πορεία προς την άρνηση; Και εδώ υπάρχει η πεποίθηση ότι κάποια κύκλοι πιθανόν από Τουρκία, αξιοποιούν την καλώς εννοούμενη περιβαλλοντική ευαισθησία κάποιων, εντός και εκτός της δημόσιας διοίκησης, για να επιτύχουν μαξιμαλισμούς σε απαγορεύσεις και στόχο την αποτροπή οποιασδήποτε

Διαβάζοντας την απόφαση αυτή όπως δημοσιοποιήθηκε, διαπιστώνεται ότι βασίζεται σε υπερβολή και ιδεοληψία παρά σε σοβαρούς λόγους. Από ποιους υποκινήθηκε ή κατεύθυναν την πορεία προς την άρνηση; Και εδώ υπάρχει η πεποίθηση ότι κάποια κύκλοι πιθανόν από Τουρκία,αξιοποιούν την καλώς εννοούμενη περιβαλλοντική ευαισθησία κάποιων εντός και εκτός της δημόσιας διοίκησης για να επιτύχουν μαξιμαλισμούς σε απαγορεύσεις και στόχο την αποτροπή οποιασδήποτε σημαντικής ανάπτυξης. Έτσι ενώ κάποιοι πανηγυρίζουν με το ‘’κόψιμο’’ επενδύσεων γιατί αγαθά σκεπτόμενοι δεν βλάπτεται το περιβάλλον ή δεν θα γίνει μία πεντάστερη μονάδα δεν αντιλαμβάνονται ότι την ίδια στιγμή κάποιοι άλλοι στα ανατολικά μας πανηγυρίζουν γιατί η ευρύτερη περιοχή θα μείνει για πάντα θαμμένη στην υπανάπτυξη και χωρίς μελλοντική διέξοδο.

Σε γενικό πλαίσιο η ευρύτερη παραλιακή ζώνη της Ανατολικής Μακεδονίας Θράκης εμφανίζει, μικρές τοπικές συστάδες κυρίως από κατοικίες και ενοικιαζόμενα διαμερίσματα, με τους οικισμούς να μην έχουν ουσιαστικό όφελος και να παραμένουν στάσιμοι. Για παράδειγμα σε Ροδόπη οικισμοί όπως η Μαρώνεια, η Ξυλαγανή, στη Ξάνθη τα Μάγγανα και το Εράσμιο, στην Καβάλα η Κεραμωτή αποτελούν παραδείγματα.

Το καθεστώς προστασίας περιοχών με περιβαλλοντικό αποτύπωμα και οι συνέπειες που είχε διαχρονικά στην αποτροπή ουσιαστικής ανάπτυξης, έχει δημιουργήσει στους κατοίκους των περιοχών αυτών βαθιά την πεποίθηση ότι φταίει για την φτωχοποιήση της περιοχής τους. Στη Ξάνθη η Ραμσάρ αναφέρεται ως κατάρα που πήρε και δεν έδωσε ποτέ τίποτα και αυτό δεν είναι υπερβολή. Και εδώ κάποιοι κύκλοι από ανατολικά φαίνεται ότι λειτουργώντας με στόχο την πλήρη απαξίωση της περιοχής εκμεταλλεύονται την αγνή οικολογική συνείδηση και υποκινούν με διάφορους τρόπους που γνωρίζουν καλά το οικολογικό αίσθημα με τρόπο που αυτό να εφαρμόζεται στο τέλος με υπερβολή και δογματισμό απαγορεύοντας οποιαδήποτε επενδυτική προσπάθεια στη γέννηση της. Είναι τόσο καλά σχεδιασμένο όλο αυτό που ακόμη και η ίδια η διοίκηση σε διάφορες μορφές της γίνεται υποχείριο των ξένων συμφερόντων ενώ η ίδια νομίζει ότι λειτουργεί με γνώμονα το συμφέρον της Ελλάδας. Το παιχνίδι των μυστικών υπηρεσιών εάν ήταν  φανερό στους πολλούς δεν θα ήταν επιτυχημένο και σε αυτό οι γείτονες έχουν μεγάλο ταλέντο.

Είναι δεδομένο και το αναφέρει και η ευρωπαϊκή ένωση στις οδηγίες της για τις περιοχές που είναι ενταγμένες στο δίκτυο NATURA: Η επιλογή περιοχής στο δίκτυο NATURA 2000 δεν λαμβάνει υπόψη κριτήρια κοινωνικοοικονομικά , όμως αποτελεί βασικό στοιχείο όταν αποφασίζεται η διοίκηση και προστασία. Στο άρθρο της οδηγίας για τους οικοτόπους καθιστά σαφές ότι κατά το σχεδιασμό των μέτρων που λαμβάνονται στα πλαίσια της οδηγίας πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα οικονομικά κοινωνικά και πολιτιστικά δεδομένα και τοπικά χαρακτηριστικά. Αυτά στην περίπτωση της ΑΜΘ δεν έχουν ληφθεί υπόψη με αποτέλεσμα την πλήρη αναπτυξιακή απαξίωση της. Σε αυτό όπως είπαμε η δημόσια διοίκηση στην Ελλάδα διαχρονικά εξαντλεί την αυστηρότητα της και εάν μιλάμε για Ανατολική Μακεδονία και Θράκη αυτό είναι ακόμη ποιο αυστηρό στην εφαρμογή του. 

Δυστυχώς έτσι παίζουν το παιχνίδι των εχθρών και όχι των φίλων της χώρας μας.

Μία περιοχή χωρίς προοπτική ανάπτυξης, ένα λιμάνι ασφυκτικά περιορισμένο, ένα μικρομεσαίο ξενοδοχείο που δεν μπορεί να γίνει δίπλα σε ένα οικισμό, χωριά χωρίς δυνατότητα να μπορούν οι κάτοικοι τους να κάνουν κτηνοτροφικές μονάδες και αγροτικές καλλιέργειες, σίγουρα είναι θλιβερή και σίγουρα χωρίς καμία προοπτική. Όταν για αυτή την δογματικά αυστηρά απαγορευτική κατάσταση βλέπεις να θριαμβολογούν, δημόσιοι παράγοντες και να επιχαίρουν οικολόγοι, χωρίς να αντιλαμβάνονται τη ζημιά που κάνουν στο τόπο τους, τότε θλίβεσαι ακόμη περισσότερο. Ας έχουμε υπόψη ότι μια σωστή γνωμοδότηση δεν σημαίνει απόρριψη και μόνο ενός έργου αλλά και την υπόδειξη σωστών περιβαλλοντικών όρων για την υλοποίησή του και ότι η διατήρηση σε καλή κατάσταση των τόπων Natura δεν σημαίνει ότι τους βάζουμε στην γυάλα.

Το βαθύ χέρι εχθρών της χώρας μας είναι εδώ, χρησιμοποιώντας τοπικούς συμμάχους εν αγνοία τους ακόμη και μέσα στα ίδια τα υπουργεία, εκμεταλλευόμενοι τις καλές προθέσεις και με επιχειρήματα υπέρ της οικολογίας, του περιβάλλοντος, στα οποία η κοινωνία της Ελλάδας είναι δεκτική, οι κρατικοί λειτουργοί εύκολα τα ενστερνίζονται χωρίς να φοβούνται, επιτυγχάνουν αυτό που έχουν ως στόχο: την οριστική και χωρίς τρόπο αντίδρασης υπανάπτυξη της Θράκης.

Στην κυβέρνηση πρέπει να αντιληφθούν επιτέλους τι συμβαίνει, ο υβριδικός πόλεμος έχει ξεκινήσει από καιρό και δυστυχώς η χώρα είναι απροετοίμαστη να τον αντιληφθεί και τον χάνει. Το ότι οι τούρκοι μαφιόζοι βρήκαν καταφύγιο στη Θράκη δεν είναι τυχαίο, όπως τυχαία δεν είναι και τα χρήματα σε ‘’σπάταλες επενδύσεις ακινήτων σε Ξάνθη και Κομοτηνή.

Το ότι ένα μικρομεσαίο ξενοδοχείο δεν πήρε άδεια στην Κεραμωτή για λόγους αστείους εάν κανείς διαβάσει την απόφαση, το ότι μικρές κτηνοτροφικές μονάδες δεν μπορούν να λάβουν άδεια σε Εράσμιο και αγρότες στη Ροδόπη δεν μπορούν να ποτίσουν τα χωράφια τους. Το ότι Πόρτο Λάγος και Κεραμωτή έχουν λιμάνια που θα παραμείνουν για πάντα λιμανάκια, δεν είναι καλά για χαιρόμαστε ότι προστατεύουμε το περιβάλλον αλλά για να λυπόμαστε που και εδώ ο υβριδικός πόλεμος των γειτόνων πέτυχε να πανηγυρίζουν οι οικολόγοι, γραμματείς υπουργείων και διευθυντές διοικήσεων περισσότερο από τους ίδιους τους γείτονες μας που κατάφεραν να θέσει η κυβέρνηση το θεσμικό πλαίσιο για να μην υπάρξει ποτέ προοπτική ανάπτυξης της περιοχής.

Η Ελλάδα έχει εχθρούς και αυτοί μας πολεμάνε, όχι φανερά, αυτό πρέπει να το αντιληφθούν όχι μόνο οι αρμόδιες υπηρεσίες αλλά και η ΑΑΔΕ, η Αποκεντρωμένες διοικήσεις, οι φορείς του περιβάλλοντος και φυσικά το υπουργείο περιβάλλοντος και ενέργειας. Κάποιοι τους εκμεταλλεύονται, πρέπει να το αντιληφθούν και να μην επιτρέψουν να συνεχιστεί το παιχνίδι των εχθρών μας. Οι τοπικές κοινωνίες πρέπει να επεξεργάζονται τις κινητοποιήσεις που προκαλούνται σε μέσα και κοινότητες, δεν είναι όλα αγνά και ξάσταρα, παραφυλάτε: “Εν ενδύμασι προβάτων λύκοι άρπαγες” στην ΑΜΘ, ήρθε η ώρα να τους ξεμπροστιάσουμε για το καλό της περιοχής.

αναδημοσίευση από: viadiplomacy.gr

________________________________________

 (*) O Πέτρος Ούτσης, είναι εκδότης-αρθρογράφος του ViaDiplomacy.gr

Militaire.gr / Δημ.Κωνσταντακόπουλος: «Στηρίζουμε Ισραήλ για να μας σώσει από την Τουρκία την οποία βάλαμε στην ΕΕ»! (vid)

     Ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος στο militaire channel σε μία συζήτηση με τον Πάρη Καρβουνόπουλο που ξεκινά από την τραγωδία στη Γάζα, αλλά δεν μένει μόνο σ΄ αυτό το θέμα που ντροπιάζει και τη χώρα μας...

Η φρικαλεότητα στη Γάζα συνεχίζεται και η «πολιτισμένη» Δύση ,εξακολουθεί να παριστάνει τον Πόντιο Πιλάτο. Και μόνο οι δηλώσεις Νετανιάχου αλλά και ισραηλινών αξιωματούχων δείχνουν ότι το ερώτημα αν στη Γάζα γίνεται γενοκτονία έχει απαντηθεί.

Ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος στο militaire channel σε μία συζήτηση που ξεκινά από την τραγωδία στη Γάζα, αλλά δεν μένει μόνο σ΄ αυτό το θέμα που ντροπιάζει και τη χώρα μας.

«Η Γάζα εγκαλεί το σύνολο της διεθνούς κοινότητας που ντε φάκτο έχει αποδεχτεί την διεξαγωγή μιας γενοκτονίας σε ζωντανή μετάδοση ,εδώ και 20 μήνες. Αυτό σηματοδοτεί την είσοδο της ανθρωπότητας σε μια εποχή που χαρακτηρίζεται από τη προσφυγή όλο και περισσότερο σε φασιστικές μεθόδους και την κατεδάφιση των επιτευγμάτων μετά από τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο που ήταν το διεθνές δίκαιο…Κι αυτά δεν συμβαίνουν μόνο στην Παλαιστίνη ,αλλά συνέβησαν και στη Συρία, για την οποία κανείς δεν μιλά…Συμβαίνουν στην Ουκρανία όπου η Δύση αποενεχοποίησε τους νεοναζιστές που χρησιμοποιεί κατά της Ρωσίας», λέει ο Δημήτρης.Κωνσταντακόπουλος.

Η ελληνική κυβέρνηση «κρύβεται» πίσω από ένα αφήγημα για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα της στάσης της στο θέμα της Γάζας. Το αφήγημα λέει ότι το Ισραήλ περίπου εξασφαλίζει την ασφάλεια μας και γι΄ αυτό δεν πρέπει να «χαλάσουμε» τις σχέσεις μας. Το αφήγημα αυτό πολύ εύκολα αποδομείται ,όπως θα διαπιστώσετε απ΄ όσα λέει ο Δημ. .Κωνσταντακόπουλος.

«Οι μεγάλες μας εθνικές καταστροφές συνέβησαν σε περιόδους που ήμασταν απολύτως πιστοί στους συμμάχους μας», θυμίζει ο κ.Κωνσταντακόπουλος. «Η απόλυτη εξάρτηση μας οδήγησε στην Μικρασιατική καταστροφή», λέει και δεν είναι η μοναδική τραγική απόδειξη της ιστορίας μας.

«Ο Ερντογάν αποδείχτηκε ο καλύτερος μαθητής του Ανδρέα Παπανδρέου και του Μακάριου και βλέπουμε ποια είναι η θέση της Τουρκίας. Εμείς καταστρέψαμε όλο το διπλωματικό κεφάλαιο που είχαμε χτίσει, ξεπουλώντας τους πάντες για χάρη των συμμάχων μας», επισημαίνει ο κ. Κωνσταντακόπουλος.

Μπορεί να εξηγηθεί η παράνοια της ελληνικής κυβέρνησης που επέτρεψε την είσοδο της Τουρκίας στην ευρωπαϊκή άμυνα και την αμυντική βιομηχανία; «Έβαλαν την Τουρκία στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όχι απλώς στην ευρωπαϊκή άμυνα…Πρόκειται για ένα τεράστιο έγκλημα που θέτει σε αίρεση τη βιωσιμότητα του ελληνικού και του κυπριακού κράτους…Η Τουρκία και με δικά μας χρήματα θα ενισχύει την αμυντική της βιομηχανία…Οι κύριοι Μητσοτάκης και Χριστοδουλίδης κατόρθωσαν το ακατόρθωτο με την ανοχή βεβαίως όλου του πολιτικού συστήματος. Κάνανε την Τουρκία υπερδύναμη… Αξιοθρήνητος ο Μητσοτάκης μας είπε από το Βερολίνο ότι δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα για τα Eurofighter που θέλει να πάρει η Γερμανία. Πληρώνουμε τον δολοφόνο μας», τονίζει ο κ.Κωνσταντακόπουλος.

Μιλά για την παρακμή του πολιτικού και δημοσιογραφικού κόσμου: «Ζούμε σε μια εικονική πραγματικότητα. Λέει ανοησίες ο Μητσοτάκης για το casus belli για να κάνει παιχνίδια με την κοινή γνώμη. Γιατί δεν απαιτεί την απόσυρση των τουρκικών στρατευμάτων από την Κύπρο;»

Σχολιάζει την διασπορά κρίσιμων για την άμυνα της χώρας δυνάμεων στο εξωτερικό, όπως στη Σαουδική Αραβία (Patriot), στην Ερυθρά Θάλασσα (φρεγάτες), στην Ουκρανία (αποστολή όπλων και αποστολή ελληνικών F-16 στη Ρουμανία) . Για όλα αυτά το πολιτικό σύστημα σιωπά ή στην καλύτερη περίπτωση ψιθυρίζει! Γιατί;

«Ότι ενοχλεί τις ΗΠΑ δεν αναφέρεται…Κανείς δεν έχει διάθεση να αμφισβητήσει τον έλεγχο των ξένων δυνάμεων στη χώρα, ούτε τον έλεγχο της εγχώριας ολιγαρχίας. Λένε κάποιες κουβέντες για λόγους δημαγωγικούς… Ούτε φωνή ,ούτε ακρόαση και από τα μέσα ενημέρωσης…Φοβάμαι ότι σε αυτό το πεδίο ακόμη και την εποχή της χούντας τα πράγματα ήταν καλύτερα! Τότε τουλάχιστον μάθαινες τα γεγονότα και μετά ερχόταν η προπαγάνδα. Σήμερα τα γεγονότα αποκρύβονται από τους πολίτες», λέει ο Δημ. Κωνσταντακόπουλος.

πηγή: militaire.gr

Κώστας Καραμανλής: «Κάποιοι "διαβάζουν" λάθος την Τουρκία» - Τα μηνύματά του για Τουρκία, Αιγαίο, ΑΟΖ και Ευρωπαϊκή Ένωση

    Στην παρουσίαση του βιβλίου του καθηγητή και πρώην υφυπουργού Εξωτερικών, Γιάννη Βαληνάκη, με τίτλο «Για μια νέα στρατηγική απέναντι στην Τουρκία», μίλησε ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής.

Τα μηνύματα του Κώστα Καραμανλή για Τουρκία, Αιγαίο, ΑΟΖ και Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ο Κώστας Καραμανλής μίλησε στην παρουσίαση του βιβλίου «Για μια νέα στρατηγική απέναντι στην Τουρκία» του Γιάννη Βαληνάκη

Σε ήπιους τόνους αλλά με σαφή μηνύματα προς όλες τις κατευθύνσεις, ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής κάνει εκτενή αναφορά στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, μιλώντας στην παρουσίαση του βιβλίου «Για μια νέα στρατηγική απέναντι στην Τουρκία» του πρώην υφυπουργού Εξωτερικών, Γιάννη Βαληνάκη.

Τονίζοντας αρχικά πως ο κ. Βαληνάκης κατέχει «βαθιά, επί σαράντα και πλέον έτη, γνώση των διεθνών σχέσεων και της εξωτερικής πολιτικής σε ακαδημαϊκό επίπεδο, με την άμεση εμπειρία χειρισμού των περίπλοκων αυτών θεμάτων ως κυβερνητικού στελέχους επί πεντέμιση χρόνια», ο κ. Καραμανλής σημειώνει χαρακτηριστικά πως ο πρώην ΥΦΥΠΕΞ, στο βιβλίο του, «ούτε θεωρητικολογεί, ως από καθ’ έδρας απόμακρος σχολιαστής των εξελίξεων, ούτε αντιδρά κατά το δοκούν και κατά τις ανάγκες, επικοινωνιακές ή πραγματικές, ως πολιτικός της σειράς».

«Πρόκειται ουσιαστικά για μια εξόχως ενδιαφέρουσα πρόταση για μια νέα ‘ολιστική’ στρατηγική έναντι της Τουρκίας, με απώτερο στόχο την ανάσχεση και ακύρωση της αναθεωρητικής και ηγεμονικής στρατηγικής της, όπως αναδύεται από το δόγμα της ‘Γαλάζιας Πατρίδας’», αναφέρει ο πρώην πρωθυπουργός, υπογραμμίζοντας πως το βιβλίο προσφέρει και μία ακόμα υπηρεσία.

«Είναι μια εύγλωττη απάντηση σε όσους μιλούν για ‘σχολή της ακινησίας’. Σε όσους αποκαλούν αδράνεια και αποφυγή πρωτοβουλιών, τον αγνό πατριωτισμό, την υπεράσπιση των δικαιωμάτων και των συμφερόντων της χώρας και την ανυποχώρητη στάση μπροστά στις παράλογες και παράνομες απαιτήσεις της Τουρκίας. Αλλά ακόμα – ακόμα και σε όσους τα αποκαλούν όλα αυτά γραφικότητα», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Κώστας Καραμανλής: «Η Τουρκία κατάφερε να μας εμφυσήσει το δίλημμα υποχωρήσεις ή πόλεμος»

Ο Κώστας Καραμανλής τονίζει, παράλληλα, πως «η διαπραγμάτευση δεν είναι αυτοσκοπός. Και όσοι προτάσσουν ως κέρδος από μια τέτοια διαπραγμάτευση την αποφυγή πολέμου, θα πρέπει να ξέρουν ότι με υποχωρήσεις σε τέτοια ζητήματα δεν εξαγοράζεται η ειρήνη. Αντίθετα, η χώρα καθίσταται όμηρος των αυθαίρετων τακτικών της Τουρκίας και της ανοίγει την όρεξη για περισσότερες παράνομες διεκδικήσεις».

Υπογραμμίζει, μάλιστα, πως στα ζητήματα που το Διεθνές Δίκαιο μας καλεί να διαπραγματευτούμε, «όπως είναι οι ΑΟΖ, και που θα έπρεπε, όπως κάνουν όλες οι χώρες του κόσμου, να προσέλθουμε με το μέγιστο των διεκδικήσεών μας, δεν συνιστούν πρωτοβουλίες οι εκ των προτέρων παραχωρήσεις. Και, μάλιστα, χωρίς ανταλλάγματα».

«Δυστυχώς, η Τουρκία έχει καταφέρει να μας εμφυσήσει το δίλημμα υποχωρήσεις ή πόλεμος. Με τον τρόπο αυτό επιδιώκει – και σε κάποιες περιπτώσεις καταφέρνει – να αποκομίσει κέρδη, χωρίς να πέσει σφαίρα. Όσο, μάλιστα, η Ελλάδα δεν αντιδρά ή αντιδρά με φοβικότητα, η Τουρκία διευρύνει τις απαιτήσεις της», προσθέτει ο πρώην πρωθυπουργός.

«Δεν αμφισβητώ τον πατριωτισμό κανενός, αλλά…»

«Το έχω ξαναπεί, δεν αμφισβητώ τον πατριωτισμό κανενός», διαμηνύει ο κ. Καραμανλής, σημειώνοντας, ωστόσο, πως «κάποιοι στην Ελλάδα – καλοπροαίρετοι θα πω εγώ, με καλή διάθεση – επαναλαμβάνουν ουσιαστικά τα επιχειρήματα της Τουρκίας. Είναι μια σχολή σκέψης που μας λέει να δείξουμε κατανόηση και στις ‘εύλογες’ ανησυχίες της Τουρκίας. Μας λένε ότι έχει και η Τουρκία δικαιώματα στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Και ότι η Τουρκία αντιδρά με προκλήσεις, γιατί εμείς την κάνουμε να νοιώθει περικυκλωμένη».

Για να ξεκαθαρίσει: «Μα το Αιγαίο είναι κατάσπαρτο από ελληνικά νησιά! Η γεωγραφία είναι αυτή που επιβάλλει τη συνέχεια του ελληνικού χώρου! Κανείς δεν απέκλεισε την Τουρκία από το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο και κανείς δεν αρνήθηκε τα δικαιώματά της στις περιοχές αυτές. Τα δικαιώματα εκείνα, βεβαίως, που απορρέουν από το Διεθνές Δίκαιο, από τις Συνθήκες, από τη γεωγραφία την ίδια!».

«Από κάποιος, εντός και εκτός, γίνεται λάθος ανάγνωση της Τουρκίας»

Το ζήτημα, όμως, γενικά, είναι άλλο, επισημαίνει ο Κώστας Καραμανλής, εξηγώντας πως «είναι το πώς διαβάζουμε την Τουρκία. Γιατί το πώς διαβάζουμε την Τουρκία είναι εκείνο που θα υπαγορεύσει και το πώς θα πρέπει να ανταποκριθούμε στις προκλήσεις που τίθενται από τις πρακτικές της Άγκυρας».

«Και εδώ πιστεύω ότι από κάποιους, τόσο εντός όσο και εκτός Ελλάδας, γίνεται λάθος ανάγνωση της Τουρκίας. Γιατί το πρόβλημα δεν είναι το αν θα κάνουμε αυτήν ή εκείνη την παραχώρηση, αυτόν ή εκείνο τον συμβιβασμό, προκειμένου να επικρατήσει επιτέλους η ειρήνη και η συνεργασία μεταξύ των δύο χωρών. Η σωστή ανάγνωση της Τουρκίας, η οφθαλμοφανής, η αυταπόδεικτη, είναι ότι είναι μια χώρα αναθεωρητική, όπως αναλύεται διεξοδικά και στο βιβλίο», σημειώνει, μιλώντας στην «Γαλάζια Πατρίδα», ενώ αναφέρεται και στην αξίωση Τραμπ να ενσωματώσει την Γροιλανδία και τον Καναδά στις ΗΠΑ, προκειμένου να αναδείξει την «επικίνδυνη τροπή που παίρνουν πλέον τα πράγματα» διεθνώς.

«Προμαχώνας του Ελληνισμού ο άξονας Θράκης – Αιγαίου – Κύπρου»

Παράλληλα, τονίζει τον ρόλο που παίζει η Τουρκία στην Συρία, αλλά και στην Λιβύη με το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο, για να υπογραμμίσει πως «με τον ίδιο τρόπο λειτουργεί η Άγκυρα και σε ό,τι αφορά το Αιγαίο, τη Θράκη και την Κύπρο, όπου απαιτεί να συναποφασίζει με την Ελλάδα και την Κυπριακή Δημοκρατία».

«Ειδικά για τον άξονα Θράκης – Αιγαίου – Κύπρου, ο οποίος αποτελεί τον προμαχώνα του Ελληνισμού και τον οποίο επιχειρεί να διεμβολίσει η ‘Γαλάζια Πατρίδα’, το βιβλίο κάνει συγκεκριμένες προτάσεις. Μέτρα για τη Θράκη αναπτυξιακά και δημογραφικής ενίσχυσης, αλλά και εξουδετέρωσης της επικίνδυνης τουρκικής επιρροής. Μέτρα αναπτυξιακά και ενίσχυσης της οικονομικής δραστηριότητας για τα νησιά του Αιγαίου, αλλά και επιστροφής σε αυτά των μόνιμων κατοίκων τους ή των απογόνων τους. Και αμυντική ενίσχυση της Κύπρου, αλλά και μια λύση του Κυπριακού που δεν θα την καθιστά όμηρο της Τουρκίας και Δούρειο Ίππο της Άγκυρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση», σημειώνει ο Κώστας Καραμανλής.

Επισημαίνοντας κάποια σημεία που αφορούν τις τακτικές που προτείνει ο Γιάννης Βαληνάκης, ο πρώην πρωθυπουργός ξεχωρίζει τον διάλογο με την Τουρκία, σημειώνοντας πως στο βιβλίο εξηγείται διεξοδικά πως «έχει επιχειρηθεί η δαιμονοποίηση της υπεράσπισης των συμφερόντων μας και της αποκόμισης κέρδους από τη διαπραγμάτευση. Και αυτό κινδυνεύουμε να μας σύρει σε έναν διάλογο, χωρίς δικές μας επιδιώξεις και χωρίς δική μας ατζέντα».

Κώστας Καραμανλής: «Τα ‘ήρεμα νερά’ πρέπει να συνοδεύονται και από τη δική μας στρατηγική»

Στη συνέχεια, αναφέρεται στα λεγόμενα «ήρεμα νερά» στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, τονίζοντας πως αυτά «δεν μπορεί να είναι αυτοσκοπός, καθώς δεν πρόκειται να έχουν διάρκεια, εφόσον δεν συνοδευτούν από την κατάλληλη δική μας στρατηγική για την αντιμετώπιση των τουρκικών βλέψεων».

«Και αυτό γιατί (σ.σ. τα ‘ήρεμα νερά’), για την Τουρκία, εξασφαλίζουν απλά το χρόνο που χρειάζεται για να επιτύχει αυτά που επιδιώκει από τις ΗΠΑ και την Ευρωπαϊκή Ένωση και να επανέλθει ενισχυμένη με την ίδια επιθετικότητα εναντίον μας. Γι’ αυτό», διαμηνύει ο κ. Καραμανλής, «οφείλουμε να αξιοποιήσουμε τα λεγόμενα ‘ήρεμα νερά’, προκειμένου να εφαρμόσουμε μια στρατηγική για ανάσχεση της τουρκικής επιθετικότητας, ζητώντας προς αυτήν την κατεύθυνση ανταλλάγματα από την Τουρκία μέσω της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των ΗΠΑ και ενισχύοντας, στο ίδιο διάστημα, τη στρατιωτική αποτροπή μας».

Εκτενή αναφορά κάνει ο πρώην πρωθυπουργός και στην αξιοποίηση των συμμαχιών μας, ειδικά μάλιστα, όπως υπογραμμίζει, όταν «όλη η Δύση έχει συστρατευτεί σε ένα σύσσωμο αγώνα στο πλευρό της Ουκρανίας, μιας χώρας εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης και ΝΑΤΟ. Υπό αυτό το πρίσμα», σημειώνει χαρακτηριστικά ο κ. Καραμανλής, «οποιαδήποτε ένταξη της Τουρκίας στα αμυντικά σχήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι αδιανόητη!».

Οι «εμβηματικές πρωτοβουλίες» της κυβέρνησής του

Την ίδια στιγμή, ο πρώην πρωθυπουργός κάνει θετική αναφορά σε μια σειρά από «εμβληματικές πρωτοβουλίες» που ανελήφθησαν από την δική του κυβέρνηση, σημειώνοντας μεταξύ άλλων τα εξής: «Μέχρι το 2009, μετρούσαμε ήδη μια συμφωνία οριοθέτησης ΑΟΖ με την Αλβανία, με απόλυτη εφαρμογή των κανόνων του Διεθνούς Δικαίου, και ήμασταν πολύ κοντά σε συμφωνία με τη Λιβύη. Παράλληλα, καταβλήθηκαν προσπάθειες, στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για την αναγνώριση μιας Ευρωπαϊκής ΑΟΖ και για από κοινού κινητοποίηση των ακτοφυλακών των κρατών μελών της Μεσογείου, σε περιπτώσεις κρίσεων στις ΑΟΖ τους».

Καταλήγοντας, ο Κώστας Καραμανλής αναφέρεται στον «βαριά συννεφιασμένο» ορίζοντα στην διεθνή σκηνή, σημειώνοντας πως «το Διεθνές Δίκαιο είναι σε υποχώρηση και ο ΟΗΕ πιο αδύναμος από ποτέ», ενώ όπως τονίζει χαρακτηριστικά, «η Ευρωπαϊκή Ένωση ημιπαράλυτη, με εμφανές έλλειμμα ηγεσίας, στρατηγικής και βούλησης, άγεται και φέρεται με κίνδυνο ακόμα και την πολιτική και κοινωνική της αποσταθεροποίηση».

Κώστας Καραμανλής: Η αναφορά στον Αντώνη Σαμαρά

«Είναι σε αυτό το δυσμενές τοπίο που η πατρίδα καλείται να υπερασπιστεί τα συμφέροντά της και να διεκδικήσει τα δίκαιά της. Απέναντι σε ένα γείτονα που μεθοδικά και συστηματικά επιχειρεί να ανατρέψει το υφιστάμενο καθεστώς, όπως προβλέπεται από την Συνθήκη της Λωζάννης, το Δίκαιο της Θάλασσας ή άλλες διεθνείς συμφωνίες, να επιβάλλει τον ηγεμονικό του ρόλο στην ευρύτερη περιοχή και που δεν διστάζει να απειλεί και ενίοτε να καταφεύγει στην χρήση βίας», σημειώνει, κάνοντας αναφορά και στον Αντώνη Σαμαρά.

«Δεν είναι μόνο δική μου η αγωνία για τα μελλούμενα. Παρεμφερείς απόψεις διατυπώνουν ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος, ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, ο κορυφαίος της ελληνικής διπλωματίας πρέσβυς Πέτρος Μολυβιάτης και πολλοί άλλοι από όλο το πολιτικό ή ακαδημαϊκό φάσμα», όπως τονίζει.

Για να καταλήξει πως «σ΄αυτόν το δύσκολο κόσμο, τον γεμάτο προκλήσεις και κινδύνους, καλούμαστε να διαφυλάξουμε την πατρίδα και τον Ελληνισμό, την εδαφική μας ακεραιότητα, τα συμφέροντα της χώρας μας στην ευρύτερη περιοχή, να αποτρέψουμε αποτελεσματικά επιθετικές διαθέσεις άλλων και να διασφαλίσουμε ένα καλύτερο μέλλον στις γενιές Ελλήνων που έρχονται», σημειώνοντας πως «για να τα επιτύχουμε αυτά, οφείλουμε να βάλουμε στην άκρη τις μεμψιμοιρίες, την μικροπολιτική, την διχόνοια και να βρούμε την δύναμη να προτάξουμε ενωμένοι τον καλύτερό μας εαυτό. Με όραμα, στρατηγική και ομοψυχία».

πηγή: tanea.gr

Παντελής Σαββίδης: «Η Αθήνα ως παρατηρητής των εξελίξεων»

     Και ενώ οι απορρυθμιστικές και αποδομητικές τάσεις επικρατούν στο εσωτερικό της χώρας, λίγα χιλιόμετρα μακριά δύο μέτωπα είναι ενεργά και εξελίσσεται σε αυτά ουσιαστικά ο Γ’ Παγκόσμιος Πόλεμος.

Παντελής Σαββίδης*

Ο κόσμος έχει γίνει άνω-κάτω, υπάρχει μια διάχυτη αγωνία των ανθρώπων για την ύπαρξή τους και στην Αθήνα –ως συνήθως– ασχολούνται με την περαιτέρω αποδόμηση της χώρας. Και φυσικά παρακολουθούν από μακριά τις εξελίξεις, σαν να μην τους ενδιαφέρουν και να μην επηρεάζονται από αυτές.

Ο κ. Γεραπετρίτης στον νέο νόμο του υπουργείου Εξωτερικών διαγράφει από τα κριτήρια αξιολόγησης των διπλωματικών υπαλλήλων τις αναφορές στο εθνικό συμφέρον, σε μια εμφανή προσπάθεια απόλυτης κομματικοποίησης της δομής και της λειτουργίας του. Θα προάγεται ο κομματικά πιστός. Όχι μόνο της σημερινής κυβέρνησης αλλά της εκάστοτε. Αντί να αναβαθμίσουν το διπλωματικό σώμα και να του δώσουν κίνητρα παραγωγής προτάσεων διπλωματικής πολιτικής, το ευνουχίζουν ακόμη περισσότερο. Ήταν που ήταν σιωπηλό και φοβικό στην ανάληψη πρωτοβουλιών, αδρανοποιείται ακόμη περισσότερο.

Πρόσωπα –συνήθως άπειρα– του περιβάλλοντος του εκάστοτε υπουργού θα ασκούν τις λειτουργίες της εξωτερικής πολιτικής, μια σύνθετη και απαιτητική διαδικασία με την οποία μόνο θεωρητικά μπορεί να ήρθαν σε επαφή. Εμφανίζονται ως τεχνοκράτες που αναλαμβάνουν να διαχειριστούν μια υπόθεση χωρίς συνολική εικόνα των συμφερόντων της χώρας.

Σε όλες τις πολιτικές Διευθύνσεις διοικούν σύμβουλοι και ενόψει των προαγωγών με τις νέες διατάξεις η φίμωσή τους είναι εξασφαλισμένη.

Θέλουν επίσης να καταργήσουν τις ευρωπαϊκές Διευθύνσεις, η δημιουργία και η συγκρότηση των οποίων απαίτησε πολύ χρόνο, κόπο και έξοδα, και να τις υπάγουν στις Πολιτικές. Στο χρόνο που λειτουργούν οι ευρωπαϊκές Διευθύνσεις απέδειξαν τη χρησιμότητά τους.

Γίνεται στο υπουργείο Εξωτερικών κάτι σαν και αυτό που πραγματοποιεί ο κ. Δένδιας στο στρατό. Ενοποιεί μονάδες και θεωρεί πως με την ενοποίηση ανασυγκροτεί το στρατό. Ποιες ενοποιεί, πού τις ενοποιεί και πώς τις ενοποιεί δεν δίνει καμιά σημασία. (Άλλο είναι να ενοποιήσεις ή να καταργήσεις μονάδες στην Αθήνα και άλλο στον Έβρο.)

Είναι επίσης εντυπωσιακά ενδιαφέρον ότι δεν επιδείχθηκε κανένα κυβερνητικό ή πολιτικό ενδιαφέρον για την πραγματοποίηση στη Θεσσαλονίκη ημερίδας για τη μακεδονική γλώσσα. Η γλώσσα αυτή καθαυτή και οι άνθρωποι που την ομιλούν δεν είναι το πρόβλημα. Το πρόβλημα είναι ότι χρησιμοποιείται ως όχημα για να τεθεί θέμα μειονότητας στην Ελλάδα, με όλες τις επακόλουθες συνέπειες. Τα πάθη και οι αλυτρωτισμοί είναι ακόμη ενεργά στα Σκόπια και αυτό φάνηκε και στην ημερίδα που πραγματοποιήθηκε, με τη διανομή ενός βιβλίου για το πώς έβλεπε ο Χίτλερ την ενιαία Μακεδονία, με τον γνωστό αλυτρωτικό χάρτη των Σκοπίων στο εξώφυλλο.

Στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας υπάρχει ένας πυρήνας καθηγητών ευεπίφορος στην αναπαραγωγή του μακεδονισμού ως ιδεολογήματος – και βλέπει θετικά τη διδασκαλία της γλώσσας της γειτονικής χώρας. Οι αντιστάσεις στην τάση αυτή έχουν απενεργοποιηθεί από το φόβο και των μπαχαλάκηδων που ουσιαστικά διοικούν το πανεπιστήμιο. Επιβάλλουν ό,τι θέλουν.

Και ενώ αυτές οι απορρυθμιστικές και αποδομητικές τάσεις επικρατούν στο εσωτερικό της χώρας, λίγα χιλιόμετρα μακριά δύο μέτωπα είναι ενεργά και εξελίσσεται σε αυτά ουσιαστικά ο Γ’ Παγκόσμιος Πόλεμος.

Οι πόλεμοι σήμερα δεν γίνονται με χαρακώματα και στρατιώτες στο πεδίο. Εντυπωσιακή περίπτωση σύγχρονου πολέμου ήταν η προέλαση των τζιχαντιστών τη Συρία, η εύκολη και γρήγορη κατάληψη της Δαμασκού και η κατάρρευση του καθεστώτος Άσαντ.

Ο Άσαντ μπορεί να ήταν ένας δικτάτορας τον οποίο η διεθνής κοινότητα θα έπρεπε να συνετίσει, αλλά οι τζιχαντιστές που κατέλαβαν την εξουσία είναι μια μαύρη τρύπα στην περιοχή – απειλούν όλες τις εθνοτικές και θρησκευτικές μειονότητες με τις οποίες το καθεστώς Άσαντ είχε επιτύχει μια ισορροπία.

Η κοινή λογική οδηγεί σε μια εικόνα όπου η Τουρκία και το Ισραήλ είναι οι ωφελημένοι των εξελίξεων στη Μέση Ανατολή, αλλά ο χάρτης δεν έχει σχεδιαστεί ακόμη στην τελειωτική του μορφή.

Για την Τουρκία ο πρώτος κίνδυνος είναι οι Κούρδοι, οι οποίοι αυτή τη στιγμή ελέγχουν μια σημαντική εδαφική έκταση στη βορειοανατολική Συρία. Οι Τούρκοι θέλουν να τους επιτεθούν, και συγκεκριμένα θέλουν να εισβάλλουν στο Κομπάνι, αλλά οι Αμερικανοί πήραν θέση στην πόλη για να αποφευχθεί η τουρκική κατάληψη.

Και επειδή η Άγκυρα μπορεί να αδιαφορήσει για την αμερικανική παρουσία, υπήρξε προειδοποίηση από την Ουάσινγκτον στον Ερντογάν, ότι σε περίπτωση που επιτεθεί στους Κούρδους θα υποστεί κυρώσεις ο ίδιος προσωπικά. Όχι απλώς η Τουρκία, αλλά ο Ερντογάν ως πρόσωπο, και φυσικά θα δεσμευθούν και τα περιουσιακά του στοιχεία. Κάτι που ο Τούρκος πρόεδρος λαμβάνει σοβαρά υπόψη.

Παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει, η Τουρκία αναπτύσσει την πολιτική της και στη Μέση Ανατολή, και στην Αφρική, και στην Κεντρική Ασία, και στα Βαλκάνια.

Από τα Βαλκάνια επιστρατεύει τζιχαντιστές από πυρήνες που διατηρεί στα Σκόπια, την Αλβανία, το Κόσοβο και τη Βοσνία Ερζεγοβίνη, τους μεταφέρει στο μέτωπο της Συρίας και φυσικά πολλοί από αυτούς θα επιστρέψουν στις χώρες τους όταν κριθεί ότι η κατάσταση είναι ελεγχόμενη στη Μέση Ανατολή. Είναι εύκολα αντιληπτός ο κίνδυνος που εγκυμονείται από την παρουσία τους σε εδάφη βαλκανικών χωρών. Ελέγχοντας τους τζιχαντιστικούς θυλάκους στα βαλκάνια η Τουρκία μπορεί να ελέγξει τη σταθερότητα των χωρών.

Το ενδιαφέρον της Αθήνας για όλα αυτά είναι απλώς να τα παρακολουθεί και να κομματικοποιεί τις κρατικές δομές που ξέφυγαν ως σήμερα από τον κομματικό έλεγχο.

πηγή: anixneuseis.gr 

__________________________________________

(*) Ο Παντελής Σαββίδης είναι δημοσιογράφος, γεννήθηκε το 1954 στην Αξιούπολη Κιλκίς. Διευθύνει τον ιστότοπο anixneuseis.gr. Έχει διατελέσει διευθυντής της εφημερίδας Μακεδονία και διευθύνει τον ιστότοπο anixneuseis.gr. Έχει βραβευτεί με το Βραβείο Μπότση για την άρτια ενημέρωση των πολιτών της Βορείου Ελλάδας σε ότι αφορά το εγχώριο πολιτικό και βαλκανικό γίγνεσθαι.

Militaire.gr / Στρατηγός Δημήτρης Αλευρομάγειρος: «Μας οδηγούν σε απώλεια εθνικού εδάφους χωρίς πόλεμο»!

    Ο αντιστράτηγος ε.α. Δημήτρης Αλευρομάγειρος προσκαλεσμένος του δημοσιογράφου Πάρι Καρβουνόπουλου στο Militaire.gr σε μια συνέντευξη - κατάθεση της ιστορικής του μνήμης σε συνδυασμό την ανάλυση του για όσα συμβαίνουν στα ελληνοτουρκικά και στο Κυπριακό είναι πολύτιμη.

Ο αντιστράτηγος ε.α. Δημήτρης Αλευρομάγειρος, είναι τελευταίος Έλληνας Αξιωματικός που έχει «μυρίσει» μπαρούτι , σε πεδίο μάχης. Ιστορική φυσιογνωμία του τόπου είναι ο Αξιωματικός που με τους στρατιώτες του πολέμησε τους Τούρκους στην Λευκωσία το 1974. Ήταν Διοικητής του ηρωικού 336 Τάγματος.

Μιλά σπανιότατα. Γι΄ αυτό και η κατάθεση της ιστορικής του μνήμης σε συνδυασμό την ανάλυση του για όσα συμβαίνουν στα ελληνοτουρκικά και στο Κυπριακό είναι πολύτιμη. Το militaire channel έχει την τιμή να τον φιλοξενεί στο στούντιο του.

Ο Στρατηγός είναι χείμαρρος:

«Είχαμε τη φιέστα των Αθηνών που κατέληξε στη Διακήρυξη των Αθηνών… Αυτό που καταλαβαίνουμε πλέον είναι ότι η Τουρκία αλωνίζει κι εμείς παρακολουθούμε…Οι μικροί Τούρκοι διδάσκονται τη Γαλάζια Πατρίδα κι εμείς συζητάμε τι θα παραχωρήσουμε και τι όχι στους Τούρκους και πηγαίνουμε χωρίς πόλεμο σε κίνδυνο εθνικού εδάφους. Στην Κύπρο η κατάσταση έχει παγιωθεί…Τι θα κάνουμε αν μια μέρα ο Ερντογάν ενσωματώσει τα κατεχόμενα στην Κύπρο κι εμείς τι θα κάνουμε; Διαμαρτυρία στον ΟΗΕ; Όπως κάναμε με την Αγία Σοφία;

Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί τόση ηττοπάθεια. Δεν είμαστε αδύναμοι…Σιγά, σιγά η Ελλάδα μπαίνει στο περιθώριο…

…Κάνουμε ωραία μνημόσυνα. Κάναμε ένα τέτοιο για τα 50 χρόνια της Κύπρου. Μνημόσυνα στα οποία δίνουμε και χαρακτήρα γιορτής».

Τα όσα αποκαλύπτει για τον ρόλο ελληνικών κυβερνήσεων στο Κυπριακό είναι σοκαριστικά. Μιλά για τους «εθνοσωτήρες, πατριδοκάπηλους». «Το 1974 ο Καραμανλής έπρεπε να πετάξει με τις κλωτσιές έξω όσους του έλεγαν ότι δεν έπρεπε να εμπλακούμε στην Κύπρο και να βάλει στη θέση τους πέντε «τρελούς» να κατεβάσουν μια μεραρχία στην Κύπρο». 

«Μας λείπει η εθνική στρατηγική λόγω της φοβικότητας έναντι της Τουρκίας. Πρέπει να αλλάξουμε και τη νέα στρατηγική την ξέρουν. Γιατί λέμε ότι έχουμε χτίσει όλες αυτές τις συμμαχίες που μας λένε ότι έχουμε. 

Και τι τις κάνουμε; Πως τις αξιοποιούμε; Η Τουρκία έχει μόνο μια φωτογραφία στην αίθουσα του συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας: την Κύπρο ολόκληρη τουρκική ! 

Εμείς έχουμε την Κύπρο ελληνική στην αίθουσα του ΣΑΓΕ και του ΚΥΣΕΑ; Δεν τολμάμε. Μην ξεχνάμε ότι αναγορεύσαμε σε Αρχηγούς μας να επισκεφθούν νησιά μας το Πάσχα. Η εθνική μας στρατηγική θα έπρεπε να είναι αυτονόητη. Προστασία των εδαφών μας αλλά και ανάκτηση των χαμένων εδαφών. 

Βάλαμε ποτέ στο τραπέζι τη δική μας Γαλάζια Πατρίδα της Μικράς Ασίας, της Ίμβρου και της Τενέδου, της Βόρειας Ηπείρου; Εμείς συζητάμε μόνο τις αξιώσεις της Τουρκίας». 

Με τον Στρατηγό συζητάμε και το θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων, για τις οποίες αγωνίζεται, αλλά και για τους Αξιωματικούς των Ενόπλων Δυνάμεων που πρέπει να τους ζητάμε πρώτα απ΄ όλα να νικήσουν κι όχι να πεθάνουν. Αν χρειαστεί θα το κάνουν…

πηγή: militaire.gr

Ενισχύστε το κανάλι του Militaire.gr στο YouTube, κάνοντας κλικ στο κουμπί ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ.Είναι σημαντικό για να μπορέσουμε να κάνουμε περισσότερα.
Ενημερωθείτε για το πρόγραμμα JOIN-ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ του Υοu Tube.